Wat te doen met ring
donderdag 6 maart 2014 om 12:58
Ik zit met een verlovingsring die ik nooit heb gedragen. Hij is te groot, en door een geschil met de juwelier heb ik besloten niet meer terug te gaan om hem kleiner te laten maken (er zit al een hele geschiedenis aan van een andere bestellen, weer te klein, groter laten maken, weer te groot, etc.) De lol is er eigenlijk wel vanaf, en ik wil hem verkopen. Weet iemand wat handig is? Als ik hem inruil voor geld krijg ik er weinig voor, en dan wordt hij toch vernietigd. Is er misschien een speciale site voor om dergelijke ringen te verkopen? Ik kan het niet echt vinden. Het is een ring van een bepaald merk, wel onder de 1000 euro maar zonde om hem voor een prikkie weg te doen. Marktplaats lijkt me geen handige plek Heeft iemand een idee?
donderdag 6 maart 2014 om 13:16
Tja, hij ligt nu al bijna een jaar in de kast, en het is niet helemaal mijn smaak. Daar wilde ik eerst niks over zeggen, want het aanzoek kwam onverwacht, en vond het superlief dat mijn vriend een ring had uitgezocht. Ik was al blij geweest met een gewone zilveren van een euro of 30 Maar nu er al zo'n "geschiedenis" aan zit vind ik er weinig meer aan. Het was echt een hele toestand bij de juwelier: hulp van een onzeker type die niet kon meten, lange wachttijden, uiteindelijk nog te groot. Vandaar dat ik hem eigenlijk wil verkopen.
donderdag 6 maart 2014 om 13:20
donderdag 6 maart 2014 om 13:25
quote:noreservations schreef op 06 maart 2014 @ 13:23:
Ik zou het niet leuk vinden als m'n vrouw de door mij gegeven verlovingsring zou verkopen. En dan is 'niet leuk' een understatement.Dat lijkt me ook geheel logisch. Ik zou of de ring alsnog passend laten maken, of bewaren in een mooi doosje.
Ik zou het niet leuk vinden als m'n vrouw de door mij gegeven verlovingsring zou verkopen. En dan is 'niet leuk' een understatement.Dat lijkt me ook geheel logisch. Ik zou of de ring alsnog passend laten maken, of bewaren in een mooi doosje.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 6 maart 2014 om 13:27
Ik ga er eens over nadenken om hem misschien toch te dragen. Het is ook geen "handige" ring, een waar je gemakkelijk mee blijft haken, lastig met een klein kindje.
Mijn vriend vindt het natuurlijk niet leuk, maar doet zelf eigenlijk ook geen moeite er iets aan te doen. Hij heeft het nooit over de ring, en stelt niet voor hem kleiner te laten maken.
Mijn vriend vindt het natuurlijk niet leuk, maar doet zelf eigenlijk ook geen moeite er iets aan te doen. Hij heeft het nooit over de ring, en stelt niet voor hem kleiner te laten maken.
donderdag 6 maart 2014 om 13:30
Hij hoeft er niks aan te doen. Mijn idee is alleen dat hij er niet echt van wakker ligt, anders had hij het er wel over. Ik heb weleens voorgesteld om samen naar een andere juwelier te gaan, maar dan was het te druk, niet het goede moment. Sindsdien ligt hij er maar, vandaar dat ik aan verkopen dacht.
donderdag 6 maart 2014 om 13:30
quote:pieterpad schreef op 06 maart 2014 @ 13:16:
Tja, hij ligt nu al bijna een jaar in de kast, en het is niet helemaal mijn smaak. Daar wilde ik eerst niks over zeggen, want het aanzoek kwam onverwacht, en vond het superlief dat mijn vriend een ring had uitgezocht. Ik was al blij geweest met een gewone zilveren van een euro of 30 Maar nu er al zo'n "geschiedenis" aan zit vind ik er weinig meer aan. Het was echt een hele toestand bij de juwelier: hulp van een onzeker type die niet kon meten, lange wachttijden, uiteindelijk nog te groot. Vandaar dat ik hem eigenlijk wil verkopen.Het is maar welke "geschiedenis" je belangrijker vindt: de herinnering aan het aanzoek of de herinnering aan een slechte juwelier. Ik zou nooit een sieraad wegdoen dat me op een dergelijk moment is gegeven omdat de juwelier niet erg vakbewaam was, de herinnering aan dat speciale moment zou voor mij zwaarder wegen dan de ergernis over die juwelier, die vanzelf overgaat als je je ring bij een andere (goede) juwelier alsnog laat aanpassen.
Tja, hij ligt nu al bijna een jaar in de kast, en het is niet helemaal mijn smaak. Daar wilde ik eerst niks over zeggen, want het aanzoek kwam onverwacht, en vond het superlief dat mijn vriend een ring had uitgezocht. Ik was al blij geweest met een gewone zilveren van een euro of 30 Maar nu er al zo'n "geschiedenis" aan zit vind ik er weinig meer aan. Het was echt een hele toestand bij de juwelier: hulp van een onzeker type die niet kon meten, lange wachttijden, uiteindelijk nog te groot. Vandaar dat ik hem eigenlijk wil verkopen.Het is maar welke "geschiedenis" je belangrijker vindt: de herinnering aan het aanzoek of de herinnering aan een slechte juwelier. Ik zou nooit een sieraad wegdoen dat me op een dergelijk moment is gegeven omdat de juwelier niet erg vakbewaam was, de herinnering aan dat speciale moment zou voor mij zwaarder wegen dan de ergernis over die juwelier, die vanzelf overgaat als je je ring bij een andere (goede) juwelier alsnog laat aanpassen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 6 maart 2014 om 13:31
Wat vindt jouw vriend ervan? Als hij er geen moeite mee heeft dan zou ik persoonlijk eerder kijken of je een goudsmid kunt vinden om er een mooie hanger (als je van kettingen houdt) te laten maken o.i.d.
Je vindt de ring zelf niet mooi, maar het gebaar van je vriend wel neem ik aan? Op die manier heb je wel een mooi sieraad dat je hieraan herinnert, en dat je misschien zelfs wel op je trouwdag kunt dragen.
Je vindt de ring zelf niet mooi, maar het gebaar van je vriend wel neem ik aan? Op die manier heb je wel een mooi sieraad dat je hieraan herinnert, en dat je misschien zelfs wel op je trouwdag kunt dragen.
donderdag 6 maart 2014 om 13:31
quote:pieterpad schreef op 06 maart 2014 @ 13:30:
Hij hoeft er niks aan te doen. Mijn idee is alleen dat hij er niet echt van wakker ligt, anders had hij het er wel over. Ik heb weleens voorgesteld om samen naar een andere juwelier te gaan, maar dan was het te druk, niet het goede moment. Sindsdien ligt hij er maar, vandaar dat ik aan verkopen dacht.Waarom kan je niet alleen met je ring naar de juwelier? Wat is de meerwaarde van zijn aanwezigheid dan dat je niet zonder hem naar de juwelier kunt?
Hij hoeft er niks aan te doen. Mijn idee is alleen dat hij er niet echt van wakker ligt, anders had hij het er wel over. Ik heb weleens voorgesteld om samen naar een andere juwelier te gaan, maar dan was het te druk, niet het goede moment. Sindsdien ligt hij er maar, vandaar dat ik aan verkopen dacht.Waarom kan je niet alleen met je ring naar de juwelier? Wat is de meerwaarde van zijn aanwezigheid dan dat je niet zonder hem naar de juwelier kunt?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 6 maart 2014 om 13:35
Misschien kan ik het inderdaad beter zo bekijken, pejeka. Het aanzoek was erg mooi en goede herinneringen aan, alleen de periode zelf niet. Toen kwam dat gedoe met die ring er nog bij, leek alsof toen alles mislukte. Vandaar die herinnering. Een hanger kan ik er eventueel ook van laten maken, maar nu ik er zo over denk is het beter de ring te gaan dragen (al is het sporadisch).
Ik kan wel zonder mijn vriend naar de juwelier, maar vanwege het geknuppel bij die vorige vind ik het handig dat hij meegaat om het te beoordelen. Het is een vrij zware ring, vandaar dat er denk ik dingen mis mee zijn gegaan. Hij moet echt precies goed zitten vermoed ik.
Ik kan wel zonder mijn vriend naar de juwelier, maar vanwege het geknuppel bij die vorige vind ik het handig dat hij meegaat om het te beoordelen. Het is een vrij zware ring, vandaar dat er denk ik dingen mis mee zijn gegaan. Hij moet echt precies goed zitten vermoed ik.