Psyche
alle pijlers
Hoe kan ik mijzelf accepteren?
donderdag 6 maart 2014 om 22:13
Beste allemaal,
Allereerst wil ik even zeggen dat ik normaal nooit op het Viva forum zit en dat dit de eerste keer is dat ik een toppic aanmaak, mijn excuses als dit niet het goede onderwerp is of als ik mijn verhaal bij een ander toppic had moeten doen.
Ik moet jullie alvast waarschuwen dat dit waarschijnlijk een erg lang verhaal wordt en dat ik vast ook van het onderwerp afdwaal, sorry hiervoor.
Ik ben voor zo ver ik me kan herinneren altijd al een heel onzeker meisje geweest. Ik heb me altijd erg geschaamd voor mijn uiterlijk, vooral mijn gezicht maar ook lichaam. Ik ben vroeger ook vrij veel hiermee gepest.
Op mijn veertiende kreeg ik een relatie die 7,5 jaar stand heeft gehouden. Ongeveer anderhalve maand geleden heb ik het uitgemaakt om verscheidene redenen. Mijn ex, Tom, was erg egoïstisch, snel gefrustreerd, discriminerend, naïef en was verslaafd aan blowen. Maar hij kon ook ontzettend lief zijn en hij is de enige van wie ik ooit heb geloofd dat hij me echt mooi vond. Hij was de enige bij wie ik me op mijn gemak voelde en niet altijd bezig was met wat anderen over mij dachten. Het is dan ook een ontzettende moeilijke keuze geweest om onze relatie te verbreken, ik heb er maanden mee gezeten maar het was toch echt tijd om de knoop door te hakken. Ondanks dat hij van me hield zoals ik was had hij een ongelooflijk uitgesproken mening over uiterlijk in het algemeen, waarmee hij mij altijd erg belemmerd heeft met mijn persoonlijke ontwikkeling. Toen we nog op de middelbare zaten samen waren we echt van die ‘skaters’ qua kledingstijl. Wijde broeken, grote schoenen, bandshirts etc. Op ten duur werd dit bij mij wat minder, ik begon normale broeken te dragen en ruilde mijn gigantische schoenen in voor All stars. Hij had het hier erg moeilijk mee, negeerde me als ik een nieuw vestje had en wilde niet mijn hand vast houden als ik een normale broek aan had.
Op mijn 17e heb ik gaatjes in mijn oren laten schieten, gewoon in mijn oorlellen. Ik wist dat Tom dat niet mooi vond, maar na lang twijfelen had ik het toch gedaan. Toen ik het hem vertelde had hij het bijna uitgemaakt, en heeft hij dagen niet tegen me gepraat. We hadden toen al 2,5 jaar verkering.
Pas toen we een half jaar samen woonde, (we zijn in december 2012 samen gaan wonen) ben ik mijn oorbellen gaan dragen waar hij bij was, al die jaren daarvoor deed ik ze voor hem uit omdat hij me anders niet aan wou kijken.
Op een dag had ik een blazer gekocht, (we woonde toen een paar maanden samen) waar ik zelf ontzettend blij mee was en hij stond ook erg mooi, ik had er veel complimentjes over gekregen die me helemaal opbeurde. Maar Tom vond het lelijk. Een paar weken later kwam ik erachter dat hij een aantal van mijn goede potloden en penselen had gebroken, om ‘wraak’ te nemen. Ik ben hier natuurlijk ongelooflijk woest om geworden en enorm verdrietig. Hoe kan iemand zo met zijn vriendin omgaan wetend dat ze al onzeker is over alles?
Maar goed, we konden wel altijd heel goed over onze gevoelens praten en uiteindelijk was alles weer soort van opgelost.
Ik heb het uiteindelijk uitgemaakt omdat ik gewoon niet meer verliefd op Tom was en vanwege zijn blow verslaving. Ik wist altijd al ergens dat we niet bij elkaar paste maar we hebben ook hele goede tijden gekend en ik was gewoon zo dankbaar dat er iemand was die van me hield en om me gaf.
Ik dacht dat een groot deel van mijn onzekerheid ook door hem kwam. Nu weet ik toch zeker dat het echt aan mijzelf ligt. Hij verergerde het misschien, maar in tegenstelling tot wat ik had verwacht voel ik me nu onzekerder dan ooit. Ik denk toch dat zijn complimentjes en de intimiteit (ook al was die ver te zoeken aan het eind van onze relatie) meer voor me betekende dan ik besefte. Ik ben blij dat ik nu eindelijk kan doen wat ik wil wat betreft uiterlijk, ik heb voor het eerst in mijn leven hakken gekocht, draag weer nagellak, heb een dip dye, een tweede paar oorbellen draag leuke kleren..Maar ik voel me zo ontzettend leeg van binnen en zo verdomd lelijk. Het is eigenlijk een beetje ironisch, zelf heb ik schijt aan iemands uiterlijk. Het gaat erom wie je bent van binnen. Ik vind mensen ook eigenlijk nooit lelijk, helemaal niet als ze een geweldige persoonlijkheid hebben. Ik zeg altijd tegen mensen om zich niets aan te trekken van de mening van anderen en gewoon lekker te doen wat ze zelf willen en waar ze zich zelf fijn bij voelen. Helaas kan ik mijn eigen advies niet volgen.
Soms kom ik dagen niet buiten, durf ik zelfs geen boodschappen te doen omdat ik bang ben dat mensen naar me kijken of opmerkingen maken.
Ik wil even duidelijk maken dat het niet mijn bedoeling is om te klagen of om aandacht te vragen, ik probeer gewoon mijn situatie en gevoelens uit te leggen!
Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit nog iemand tegen kom die van mij kan houden zoals Tom deed. Die verder dan mijn uiterlijk kan kijken. Misschien hoorde onze problemen gewoon bij een relatie, het is immers geven en nemen..Maar ik denk niet dat we een gezonde relatie hadden, en voor mijn idee waren Tom’s standpunten en zijn denkwijze gewoon abnormaal.
Nu het uit is ben ik overrompeld met een gevoel van angst. Ik weet dat mijn onzekerheid mij in de weg zit. Ik lees wel eens dat jongens onzekere meisjes helemaal niet aantrekkelijk vinden. Ik wil ook wel zekerder van mezelf zijn, maar hoe, en waarom zou ik? Voor mijn gevoel valt er niks te accepteren. Ik ben bang dat als ik mezelf zou accepteren mensen mij arrogant zouden vinden, en dat is het laatste wat ik wil zijn. Ik heb al wel eens hulp van een psycholoog gehad maar daar schoot ik niets mee op. Ik krijg ook vaak als tip dat ik gewoon veel moet lachen, maar als ik durf niet te lachen omdat ik daar eigenlijk alleen maar lelijker van wordt. Mijn voortand is in de laatste twee jaar naar voren gekomen en steekt nu uit, ook krijg ik van die grote rimpels van mijn neusvleugels tot aan mijn mondhoeken zegmaar.
Voor mij gevoel zie ik mezelf zoals ik ben, niets meer en niets minder. Ik wil mezelf wel accepteren want ik denk echt dat dat een positievere invloed op mijn leven zou hebben, maar het voelt gewoon onmogelijk.
Ik denk dat plastische chirurgie de enige oplossing is, maar afgezien van dat het veel geld kost wil ik ook niet nep zijn. Ik wil gewoon knap gevonden worden om wie ik ben en ik wil mezelf en anderen niet voor de gek houden.
Ik weet dat ik nooit knap zal zijn, dus om gelukkiger te worden moeten ik gewoon blij zijn met wat ik heb en mezelf accepteren voor wie ik ben, ook al ben ik lelijk.
Maar hoe doe ik dit?
Sorry dat mijn halve bericht over mijn ex gaat, ik moest dat kennelijk even kwijt.
Alvast bedankt!
Allereerst wil ik even zeggen dat ik normaal nooit op het Viva forum zit en dat dit de eerste keer is dat ik een toppic aanmaak, mijn excuses als dit niet het goede onderwerp is of als ik mijn verhaal bij een ander toppic had moeten doen.
Ik moet jullie alvast waarschuwen dat dit waarschijnlijk een erg lang verhaal wordt en dat ik vast ook van het onderwerp afdwaal, sorry hiervoor.
Ik ben voor zo ver ik me kan herinneren altijd al een heel onzeker meisje geweest. Ik heb me altijd erg geschaamd voor mijn uiterlijk, vooral mijn gezicht maar ook lichaam. Ik ben vroeger ook vrij veel hiermee gepest.
Op mijn veertiende kreeg ik een relatie die 7,5 jaar stand heeft gehouden. Ongeveer anderhalve maand geleden heb ik het uitgemaakt om verscheidene redenen. Mijn ex, Tom, was erg egoïstisch, snel gefrustreerd, discriminerend, naïef en was verslaafd aan blowen. Maar hij kon ook ontzettend lief zijn en hij is de enige van wie ik ooit heb geloofd dat hij me echt mooi vond. Hij was de enige bij wie ik me op mijn gemak voelde en niet altijd bezig was met wat anderen over mij dachten. Het is dan ook een ontzettende moeilijke keuze geweest om onze relatie te verbreken, ik heb er maanden mee gezeten maar het was toch echt tijd om de knoop door te hakken. Ondanks dat hij van me hield zoals ik was had hij een ongelooflijk uitgesproken mening over uiterlijk in het algemeen, waarmee hij mij altijd erg belemmerd heeft met mijn persoonlijke ontwikkeling. Toen we nog op de middelbare zaten samen waren we echt van die ‘skaters’ qua kledingstijl. Wijde broeken, grote schoenen, bandshirts etc. Op ten duur werd dit bij mij wat minder, ik begon normale broeken te dragen en ruilde mijn gigantische schoenen in voor All stars. Hij had het hier erg moeilijk mee, negeerde me als ik een nieuw vestje had en wilde niet mijn hand vast houden als ik een normale broek aan had.
Op mijn 17e heb ik gaatjes in mijn oren laten schieten, gewoon in mijn oorlellen. Ik wist dat Tom dat niet mooi vond, maar na lang twijfelen had ik het toch gedaan. Toen ik het hem vertelde had hij het bijna uitgemaakt, en heeft hij dagen niet tegen me gepraat. We hadden toen al 2,5 jaar verkering.
Pas toen we een half jaar samen woonde, (we zijn in december 2012 samen gaan wonen) ben ik mijn oorbellen gaan dragen waar hij bij was, al die jaren daarvoor deed ik ze voor hem uit omdat hij me anders niet aan wou kijken.
Op een dag had ik een blazer gekocht, (we woonde toen een paar maanden samen) waar ik zelf ontzettend blij mee was en hij stond ook erg mooi, ik had er veel complimentjes over gekregen die me helemaal opbeurde. Maar Tom vond het lelijk. Een paar weken later kwam ik erachter dat hij een aantal van mijn goede potloden en penselen had gebroken, om ‘wraak’ te nemen. Ik ben hier natuurlijk ongelooflijk woest om geworden en enorm verdrietig. Hoe kan iemand zo met zijn vriendin omgaan wetend dat ze al onzeker is over alles?
Maar goed, we konden wel altijd heel goed over onze gevoelens praten en uiteindelijk was alles weer soort van opgelost.
Ik heb het uiteindelijk uitgemaakt omdat ik gewoon niet meer verliefd op Tom was en vanwege zijn blow verslaving. Ik wist altijd al ergens dat we niet bij elkaar paste maar we hebben ook hele goede tijden gekend en ik was gewoon zo dankbaar dat er iemand was die van me hield en om me gaf.
Ik dacht dat een groot deel van mijn onzekerheid ook door hem kwam. Nu weet ik toch zeker dat het echt aan mijzelf ligt. Hij verergerde het misschien, maar in tegenstelling tot wat ik had verwacht voel ik me nu onzekerder dan ooit. Ik denk toch dat zijn complimentjes en de intimiteit (ook al was die ver te zoeken aan het eind van onze relatie) meer voor me betekende dan ik besefte. Ik ben blij dat ik nu eindelijk kan doen wat ik wil wat betreft uiterlijk, ik heb voor het eerst in mijn leven hakken gekocht, draag weer nagellak, heb een dip dye, een tweede paar oorbellen draag leuke kleren..Maar ik voel me zo ontzettend leeg van binnen en zo verdomd lelijk. Het is eigenlijk een beetje ironisch, zelf heb ik schijt aan iemands uiterlijk. Het gaat erom wie je bent van binnen. Ik vind mensen ook eigenlijk nooit lelijk, helemaal niet als ze een geweldige persoonlijkheid hebben. Ik zeg altijd tegen mensen om zich niets aan te trekken van de mening van anderen en gewoon lekker te doen wat ze zelf willen en waar ze zich zelf fijn bij voelen. Helaas kan ik mijn eigen advies niet volgen.
Soms kom ik dagen niet buiten, durf ik zelfs geen boodschappen te doen omdat ik bang ben dat mensen naar me kijken of opmerkingen maken.
Ik wil even duidelijk maken dat het niet mijn bedoeling is om te klagen of om aandacht te vragen, ik probeer gewoon mijn situatie en gevoelens uit te leggen!
Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit nog iemand tegen kom die van mij kan houden zoals Tom deed. Die verder dan mijn uiterlijk kan kijken. Misschien hoorde onze problemen gewoon bij een relatie, het is immers geven en nemen..Maar ik denk niet dat we een gezonde relatie hadden, en voor mijn idee waren Tom’s standpunten en zijn denkwijze gewoon abnormaal.
Nu het uit is ben ik overrompeld met een gevoel van angst. Ik weet dat mijn onzekerheid mij in de weg zit. Ik lees wel eens dat jongens onzekere meisjes helemaal niet aantrekkelijk vinden. Ik wil ook wel zekerder van mezelf zijn, maar hoe, en waarom zou ik? Voor mijn gevoel valt er niks te accepteren. Ik ben bang dat als ik mezelf zou accepteren mensen mij arrogant zouden vinden, en dat is het laatste wat ik wil zijn. Ik heb al wel eens hulp van een psycholoog gehad maar daar schoot ik niets mee op. Ik krijg ook vaak als tip dat ik gewoon veel moet lachen, maar als ik durf niet te lachen omdat ik daar eigenlijk alleen maar lelijker van wordt. Mijn voortand is in de laatste twee jaar naar voren gekomen en steekt nu uit, ook krijg ik van die grote rimpels van mijn neusvleugels tot aan mijn mondhoeken zegmaar.
Voor mij gevoel zie ik mezelf zoals ik ben, niets meer en niets minder. Ik wil mezelf wel accepteren want ik denk echt dat dat een positievere invloed op mijn leven zou hebben, maar het voelt gewoon onmogelijk.
Ik denk dat plastische chirurgie de enige oplossing is, maar afgezien van dat het veel geld kost wil ik ook niet nep zijn. Ik wil gewoon knap gevonden worden om wie ik ben en ik wil mezelf en anderen niet voor de gek houden.
Ik weet dat ik nooit knap zal zijn, dus om gelukkiger te worden moeten ik gewoon blij zijn met wat ik heb en mezelf accepteren voor wie ik ben, ook al ben ik lelijk.
Maar hoe doe ik dit?
Sorry dat mijn halve bericht over mijn ex gaat, ik moest dat kennelijk even kwijt.
Alvast bedankt!
donderdag 6 maart 2014 om 22:14
Wat ik ook nog even wil zeggen is dat jullie niet moeten denken dat ik alleen maar bij de pakken neer zit. Ik noemde net al een paar dingen op (dip dye, nagellak dragen etc.) waarvan ik dacht zelfverzekerder te worden. Ook ga ik naar de sportschool alhoewel dit momenteel even op een laag pitje staat vanwege alle omstandigheden, ik wil dit maandag weer oppakken. Ik heb ook en IPL apperaat gekocht zodat ik hopelijk straks helemaal zomer klaar ben. (Ik heb nogal issues met mijn lichaamshaar haha.)
donderdag 6 maart 2014 om 22:27
Op de eerste plaats knap van je, dat je de stap hebt durven zetten om het uit te maken. Die Tom lijkt me nu niet bepaald de ideale partner. Een partner bepaald niet wat je aan doet, die accepteert wie jij bent en wat jij mooi vindt.
Volgens mij ben je veel te veel gefocust op je uiterlijk, laat dat los en probeer je te concentreren op andere leuke dingen. Ga leuke dingen ondernemen met familie en/of vrienden, zoek een hobby of maak je lid van de bieb en zoek een paar goede boeken uit. Probeer je gedachten te verzetten! Negeer dat slechte gevoel wat je over jezelf hebt! Wees niet zo bang. Ooit zul je heus wel weer een hele leuke man ontmoeten. Maar wanneer jij er klaar voor bent. Ik zou eerst wat gaan doen aan je negatieve gevoelens.
Volgens mij ben je veel te veel gefocust op je uiterlijk, laat dat los en probeer je te concentreren op andere leuke dingen. Ga leuke dingen ondernemen met familie en/of vrienden, zoek een hobby of maak je lid van de bieb en zoek een paar goede boeken uit. Probeer je gedachten te verzetten! Negeer dat slechte gevoel wat je over jezelf hebt! Wees niet zo bang. Ooit zul je heus wel weer een hele leuke man ontmoeten. Maar wanneer jij er klaar voor bent. Ik zou eerst wat gaan doen aan je negatieve gevoelens.
donderdag 6 maart 2014 om 22:28
Jij hebt zoveel issues dat ik denk dat je nooit een gelukkig leven gaat krijgen als je geen hulp zoekt. Je hebt echt al een geweldige eerste stap genomen door je relatie te verbreken.
Je loopt ook een ontzettend groot risico om de volgende keer weer een totaal verkeerde partner te krijgen.
Je bent jong, doe er wat aan, dat maakt je leven zoveel leuker!
Je loopt ook een ontzettend groot risico om de volgende keer weer een totaal verkeerde partner te krijgen.
Je bent jong, doe er wat aan, dat maakt je leven zoveel leuker!
donderdag 6 maart 2014 om 22:41
Wow, bedankt voor de vele reacties, dat had ik niet verwacht!
Ik probeer inderdaad afleiding te zoeken alhoewel ik daar vaak moeite mee heb omdat ik dus niet graag buiten kom.
Ik woon tijdelijk even bij mijn zus en haar man en ken hier helemaal niemand en woon nu ver weg van mijn vrienden, dus ik heb ook niet echt veel sociaal contact.
Ik heb gelukkig wel een aantal dingen om naar uit te kijken dus probeer me vooral daar op te focussen!
Als hobby teken ik erg graag, ik probeer nu aan mijn portfolio te werken omdat ik volgend jaar graag naar de kunstacedemie in Rotterdam wil, alleen krijg ik nooit iets op papier als ik me slecht voel..
Bedankt voor de lieve reacties!
Ik probeer inderdaad afleiding te zoeken alhoewel ik daar vaak moeite mee heb omdat ik dus niet graag buiten kom.
Ik woon tijdelijk even bij mijn zus en haar man en ken hier helemaal niemand en woon nu ver weg van mijn vrienden, dus ik heb ook niet echt veel sociaal contact.
Ik heb gelukkig wel een aantal dingen om naar uit te kijken dus probeer me vooral daar op te focussen!
Als hobby teken ik erg graag, ik probeer nu aan mijn portfolio te werken omdat ik volgend jaar graag naar de kunstacedemie in Rotterdam wil, alleen krijg ik nooit iets op papier als ik me slecht voel..
Bedankt voor de lieve reacties!
donderdag 6 maart 2014 om 22:43
quote:lemoos2 schreef op 06 maart 2014 @ 22:38:
Oh, op je 21e lijkt het mij trouwens sterk dat je nu al zulke rimpels hebt van neusvleugels tot mondhoeken vanwege verzakkende hangwangen. Da's gewoon een huidplooi Haha ja huidplooien bedoelde ik, ik wist dat rimpels niet het goede woord was. Maar alsnog stoor ik me daar heel erg aan.
Oh, op je 21e lijkt het mij trouwens sterk dat je nu al zulke rimpels hebt van neusvleugels tot mondhoeken vanwege verzakkende hangwangen. Da's gewoon een huidplooi Haha ja huidplooien bedoelde ik, ik wist dat rimpels niet het goede woord was. Maar alsnog stoor ik me daar heel erg aan.
donderdag 6 maart 2014 om 23:02
Trakteer jezelf eens op wat make up spullen. Kijk eens rond op youtube voor tutorials. Je kunt het zo gek niet bedenken of er zijn filmpjes van gemaakt.
En als je het niets vindt, kun je je in ieder geval erover verbazen dat mensen voor een 'natural look' meer dan 26 (!!!) producten gebruiken.
Ik denk dat dit leren optutten bij jou een beetje een overgeslagen periode is vanwege die vervelende ex.
Iedereen heeft wel eens een off-day. Maar de meeste mensen hebben dan een soort noodplan. Ik gooi oorlogskleuren op mijn gezicht (lees: rode lippen) en trek mijn hoogste hakken aan. Voel ik mij altijd weer een stukje beter.
En als je het niets vindt, kun je je in ieder geval erover verbazen dat mensen voor een 'natural look' meer dan 26 (!!!) producten gebruiken.
Ik denk dat dit leren optutten bij jou een beetje een overgeslagen periode is vanwege die vervelende ex.
Iedereen heeft wel eens een off-day. Maar de meeste mensen hebben dan een soort noodplan. Ik gooi oorlogskleuren op mijn gezicht (lees: rode lippen) en trek mijn hoogste hakken aan. Voel ik mij altijd weer een stukje beter.
donderdag 6 maart 2014 om 23:08
Ik heb nog steeds op de planning staan op met een vriendin make up advies te krijgen, lijkt me erg leuk en ik kan ook best wat tips gebruiken om die donkere kringen onder m'n wangen weg te werken!
Ik heb alleen een soort haat liefde relatie met make up, ik ga nooit de deur uit zonder maar wil ook niet teveel op doen omdat ik me dan ook weer nep voel..Wat als ik ooit weer een vriend krijgt en hij ziet me zonder make up en het is een super groot verschil? Bij Tom maakte ik me ook altijd alvast stiekem een beetje op 's ochtends voordat hij wakker werd. Natuurlijk op een duur niet meer maar dat heeft wel lang geduurd.
Ik heb alleen een soort haat liefde relatie met make up, ik ga nooit de deur uit zonder maar wil ook niet teveel op doen omdat ik me dan ook weer nep voel..Wat als ik ooit weer een vriend krijgt en hij ziet me zonder make up en het is een super groot verschil? Bij Tom maakte ik me ook altijd alvast stiekem een beetje op 's ochtends voordat hij wakker werd. Natuurlijk op een duur niet meer maar dat heeft wel lang geduurd.
donderdag 6 maart 2014 om 23:10
Ik vind het altijd iets om respect voor te hebben als mensen uit een relatie durven te stappen die niet meer goed voelt.
Maar als iemand die stap neemt terwijl ze zo onzeker zijn als jij, dan vind ik dat echt een prestatie om trots op te zijn.
Ik neem mijn petje voor je af.
En meid, je hebt hele mooie mensen, en minder mooie mensen, maar eigenlijk zijn er nagenoeg geen lelijke mensen.
Het is echt vaak een kwestie van je goede kanten accentueren.
Ik heb bv heel dunne lippen, en ook van die lijnen van mijn neus tot mijn mondhoeken.
Het enige dat ik daaraan doe is mijn ogen zwaarder opmaken zodat mensen daarnaar kijken.
Maar als iemand die stap neemt terwijl ze zo onzeker zijn als jij, dan vind ik dat echt een prestatie om trots op te zijn.
Ik neem mijn petje voor je af.
En meid, je hebt hele mooie mensen, en minder mooie mensen, maar eigenlijk zijn er nagenoeg geen lelijke mensen.
Het is echt vaak een kwestie van je goede kanten accentueren.
Ik heb bv heel dunne lippen, en ook van die lijnen van mijn neus tot mijn mondhoeken.
Het enige dat ik daaraan doe is mijn ogen zwaarder opmaken zodat mensen daarnaar kijken.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
donderdag 6 maart 2014 om 23:23
Bedankt Delite, dat doet me echt goed (:
Ik weet het, zoals ik al zei geef ik eigenlijk helemaal niets om het uiterlijk van anderen, het is ook zo krom dat ik me wel zo druk maak om mezelf.
Als ik complimentjes krijg is het meestal over mijn ogen, maar omdat ik permanent donkere kringen onder mijn ogen heb wil ik daar ook weer niet teveel aandacht naar trekken.
Ik zou echt eens professioneel advies moeten krijgen ik denk dat ik daar veel van zou opsteken!
Ik weet het, zoals ik al zei geef ik eigenlijk helemaal niets om het uiterlijk van anderen, het is ook zo krom dat ik me wel zo druk maak om mezelf.
Als ik complimentjes krijg is het meestal over mijn ogen, maar omdat ik permanent donkere kringen onder mijn ogen heb wil ik daar ook weer niet teveel aandacht naar trekken.
Ik zou echt eens professioneel advies moeten krijgen ik denk dat ik daar veel van zou opsteken!
donderdag 6 maart 2014 om 23:49
Ik vind het ook heel sterk van je! Van die jongen word je niet gelukkiger, goed dat je die stap hebt gezet. Ik sluit me volledig aan bij Delite.
Uiterlijk lijkt ook alleen maar minder te gaan uitmaken als je volwassener wordt.
Ik ken iemand die ik objectief gezien bepaald geen schoonheid vind: beetje dikkig, kleiner dan ik, diepliggende kleiner kraaloogjes, puntige neus en een terugwijkende haargrens, allemaal niet zo in harmonie met elkaar. Maar een zelfvertouwen! En dat maakt hem dus aantrekkelijk. Ook heeft hij inhoud, humor en karakter. Zijn uiterlijk doet gewoon niet ter zake eigenlijk, hij maakt er geen issue van en dus doet niemand dat. En waarom zou men ook, hij heeft genoeg te bieden.
Dat geldt ook voor jou, dit ga je des te meer zien als je je talenten nog meer gaat ontplooien, bv op de kunstacademie.
Weet niet wat ik hier precies mee wil zeggen, je bent natuurlijk niet 1-2-3 zelfverzekerd. Maar probeer het in perspectief te zien, uiterlijk is echt niet zo bepalend. Wel hoe je jezelf ziet. Maar dat had je zelf ook al bedacht.
Uiterlijk lijkt ook alleen maar minder te gaan uitmaken als je volwassener wordt.
Ik ken iemand die ik objectief gezien bepaald geen schoonheid vind: beetje dikkig, kleiner dan ik, diepliggende kleiner kraaloogjes, puntige neus en een terugwijkende haargrens, allemaal niet zo in harmonie met elkaar. Maar een zelfvertouwen! En dat maakt hem dus aantrekkelijk. Ook heeft hij inhoud, humor en karakter. Zijn uiterlijk doet gewoon niet ter zake eigenlijk, hij maakt er geen issue van en dus doet niemand dat. En waarom zou men ook, hij heeft genoeg te bieden.
Dat geldt ook voor jou, dit ga je des te meer zien als je je talenten nog meer gaat ontplooien, bv op de kunstacademie.
Weet niet wat ik hier precies mee wil zeggen, je bent natuurlijk niet 1-2-3 zelfverzekerd. Maar probeer het in perspectief te zien, uiterlijk is echt niet zo bepalend. Wel hoe je jezelf ziet. Maar dat had je zelf ook al bedacht.
vrijdag 7 maart 2014 om 03:21
TO, hoe je in deze post op mij overkomt ben je een mooi mens die een dappere, verstandige keuze heeft gemaakt!
Forget about Tom (en die nare periode eromheen) en ga lekker genieten
Haal je inderdaad wat nieuwe make-up in huis en dingen voor je huid/ haar en verwen je zelf eens fijn. Dat zal je vast goed doen.
Forget about Tom (en die nare periode eromheen) en ga lekker genieten
Haal je inderdaad wat nieuwe make-up in huis en dingen voor je huid/ haar en verwen je zelf eens fijn. Dat zal je vast goed doen.
Either take me as I am, or watch me as I go.
vrijdag 7 maart 2014 om 04:17
Tom was eigenlijk ook nogal gefixeerd op je uiterlijk, want je moest er precies uitzien zoals hij dat wou!
Zoals je over komt vind ik je echt heel tof. Veel zelfkennis en ook veel moed. Heb echt respect dat je met die relatie bent gestopt, wat natuurlijk de juiste keuze is geweest!
Als je zo lang met iemand samen bent geweest, vooral in je jeugd, zul je echt moeten gaan leren om weer alleen te zijn.
Wellicht als je op de kunstacademie terecht komt zul je je meer geaccepteerd voelen. Daar lopen allerlei soorten types rond!
Ik was op jouw leeftijd erg onzeker, maar ik heb verschillende therapieen geprobeerd. Van sommigen leerde ik veel, van anderen helemaal niks.
Van haptotherapie heb ik het meeste geleerd. Daar leer je ook om alles minder te overdenken, maar juist te voelen, en jezelf te accepteren. Ik weet een hele goede in Tilburg, maar weet niet waar je woont.
Denk wel dat je toch het beste weer hulp kan vragen, maar geef niet op als het niet klikt met de psych. Er zijn zoveel verschillende soorten psychologen. Ik wist altijd binnen 10 minuten of ik een klik had en er iets van kon leren, of niet.
Zoals je over komt vind ik je echt heel tof. Veel zelfkennis en ook veel moed. Heb echt respect dat je met die relatie bent gestopt, wat natuurlijk de juiste keuze is geweest!
Als je zo lang met iemand samen bent geweest, vooral in je jeugd, zul je echt moeten gaan leren om weer alleen te zijn.
Wellicht als je op de kunstacademie terecht komt zul je je meer geaccepteerd voelen. Daar lopen allerlei soorten types rond!
Ik was op jouw leeftijd erg onzeker, maar ik heb verschillende therapieen geprobeerd. Van sommigen leerde ik veel, van anderen helemaal niks.
Van haptotherapie heb ik het meeste geleerd. Daar leer je ook om alles minder te overdenken, maar juist te voelen, en jezelf te accepteren. Ik weet een hele goede in Tilburg, maar weet niet waar je woont.
Denk wel dat je toch het beste weer hulp kan vragen, maar geef niet op als het niet klikt met de psych. Er zijn zoveel verschillende soorten psychologen. Ik wist altijd binnen 10 minuten of ik een klik had en er iets van kon leren, of niet.
vrijdag 7 maart 2014 om 09:03
Ik vind ook dat je overkomt als een heel sterke en fijne jonge vrouw.
En eens met de rest, onzekerheid over je uiterlijk heeft nooit met je uiterlijk te maken maar altijd met jouzelf. De waarde over jou. En echt, verreweg de meeste mensen zijn geen klassieke schoonheden, maar zijn wel mooie mensen! Schoonheid heeft vooral te maken met persoonlijkheid en uitstraling. En er verzorgd uitzien, én er fris uitzien in de zin van lekker in ie vel zitten.
En eens met de rest, onzekerheid over je uiterlijk heeft nooit met je uiterlijk te maken maar altijd met jouzelf. De waarde over jou. En echt, verreweg de meeste mensen zijn geen klassieke schoonheden, maar zijn wel mooie mensen! Schoonheid heeft vooral te maken met persoonlijkheid en uitstraling. En er verzorgd uitzien, én er fris uitzien in de zin van lekker in ie vel zitten.
vrijdag 7 maart 2014 om 09:09
Ik denk eerlijk gezegd dat je onzekerheid vooral iets met jezelf te maken heeft en het feit dat je je waarde koppelt aan je uiterlijk. Je was al onzeker voordat je je vriend ontmoette dus hij heeft jou niet onzeker gemaakt. Het soort relatie dat je had en het gemiep over welke je kleding je wel of niet aan mocht zou een zelfverzekerde vrouw niet zo snel accepteren. Het zelfde geldt voor het een stand houden van een relatie met een drugsverslaafde.
Jij bent meer dan je buitenkant, daarnaast durf ik zelf te wedden dat je misschien niet eens lelijk bent, maar dat je jezelf als lelijk ziet. Jammer dat de psychologen die je hebt gezien je niet hebben kunnen helpen. Dat is geen reden om de handdoek in de ring te gooien. Je kunt ook andere vormen van psychische of psychiatrische hulp zoeken. Ik denk niet dat het scapel je gaat helpen, misschien even maar dat vindt je weer iets anders lelijks waar je in wilt laten snijden.
Jij bent meer dan je buitenkant, daarnaast durf ik zelf te wedden dat je misschien niet eens lelijk bent, maar dat je jezelf als lelijk ziet. Jammer dat de psychologen die je hebt gezien je niet hebben kunnen helpen. Dat is geen reden om de handdoek in de ring te gooien. Je kunt ook andere vormen van psychische of psychiatrische hulp zoeken. Ik denk niet dat het scapel je gaat helpen, misschien even maar dat vindt je weer iets anders lelijks waar je in wilt laten snijden.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 7 maart 2014 om 10:29
Ha Hertenkind,
Weet je, ik herken wel wat. Ouder worden was wat dat betreft voor mij een zegen (oma spreekt, dat valt ook wel weer mee hoor), maar op een gegeven moment accepteerde ik eigenlijk vanzelf dat ik niet de mooiste vrouw ben op een feestje. Dat zit niet in mijn hoofd, dat is gewoon zo. Toch mag ik er best zijn. Ik zie er verzorgd uit, heb daarin mijn eigen weg gevonden. Ik zie er anders uit dan veel vrouwen van mijn leeftijd. Niet extreem, maar net wat anders. En daar is niets mis mee. Ik ben namelijk ook erg behulpzaam, slim, grappig en zit vol leuke plannen. Ik werk hard en ben aardig voor de mensen om me heen. Mannen gaan op termijn ook dat uiterlijk (van vrouwen) relativeren, trouwens. En laten we eerlijk zijn; naarmate de jaren verstrijken zien de meeste mensen er steeds een beetje minder "mooi" uit (en dan heb ik het niet over uitstraling, karakteristieke koppen etc, maar de kilo's, zwaartekracht, dunner haar, huid dat soort).
Je bent goed bezig. Je zit alleen nu ook een beetje in een isolement. Probeer zo snel mogelijk de rest van je leven weer te herpakken; lekker eigen woonruimte, zelfstandigheid doet je zelfvertrouwen vaak goed. En zelfvertrouwen... dat doet dan weer je uiterlijk een hoop goed. Zet hem op!
Weet je, ik herken wel wat. Ouder worden was wat dat betreft voor mij een zegen (oma spreekt, dat valt ook wel weer mee hoor), maar op een gegeven moment accepteerde ik eigenlijk vanzelf dat ik niet de mooiste vrouw ben op een feestje. Dat zit niet in mijn hoofd, dat is gewoon zo. Toch mag ik er best zijn. Ik zie er verzorgd uit, heb daarin mijn eigen weg gevonden. Ik zie er anders uit dan veel vrouwen van mijn leeftijd. Niet extreem, maar net wat anders. En daar is niets mis mee. Ik ben namelijk ook erg behulpzaam, slim, grappig en zit vol leuke plannen. Ik werk hard en ben aardig voor de mensen om me heen. Mannen gaan op termijn ook dat uiterlijk (van vrouwen) relativeren, trouwens. En laten we eerlijk zijn; naarmate de jaren verstrijken zien de meeste mensen er steeds een beetje minder "mooi" uit (en dan heb ik het niet over uitstraling, karakteristieke koppen etc, maar de kilo's, zwaartekracht, dunner haar, huid dat soort).
Je bent goed bezig. Je zit alleen nu ook een beetje in een isolement. Probeer zo snel mogelijk de rest van je leven weer te herpakken; lekker eigen woonruimte, zelfstandigheid doet je zelfvertrouwen vaak goed. En zelfvertrouwen... dat doet dan weer je uiterlijk een hoop goed. Zet hem op!
zaterdag 8 maart 2014 om 14:26
Heel erg bedankt voor alle positieve en inspirerende berichten, ik had die avond echt even een dip maar hierdoor krijg ik toch weer frisse moed!
Ik zal proberen afleiding te zoeken en mezelf een beetje te verwennen haha.
Ik heb ook het boek ´denk je sterk´ gekocht, ik ben er nog een beetje sceptisch over maar wie weet heb ik er wel wat aan.
Ik ga toch ook nog maar kijken voor eventueel een psycholoog of iets dergelijks, ik had de vorige keer inderdaad gewoon geen klik..
Nogmaals bedankt iedereen (:
Ik zal proberen afleiding te zoeken en mezelf een beetje te verwennen haha.
Ik heb ook het boek ´denk je sterk´ gekocht, ik ben er nog een beetje sceptisch over maar wie weet heb ik er wel wat aan.
Ik ga toch ook nog maar kijken voor eventueel een psycholoog of iets dergelijks, ik had de vorige keer inderdaad gewoon geen klik..
Nogmaals bedankt iedereen (:
woensdag 19 maart 2014 om 10:18
Hoi hertenkind,
Wat knap dat je je verhaal durft te delen en wat sterk van je dat je uit de relatie bent gestapt. Je bent voor jezelf opgekomen en dat is heel krachtig, echt iets om trots op te zijn!
Wat mij heeft geholpen om me zelfverzekerder te voelen is om te kijken van welke dingen ik energie krijg en waar ik blij van wordt. Zo ben ik langzaam gaan inzien wat mijn kwaliteiten zijn en liet ik mijn eigenwaarde steeds minder afhangen van de mening van anderen. Ik geloof echt dat mensen die blij zijn met zichzelf een positieve uitstraling hebben. Je trekt dan vanzelf de mensen aan die graag bij je zijn om wie je bent.
Het is geen gemakkelijke weg, ik heb er zelf hulp bij gehad van een therapeut, maar het is absoluut de moeite waard.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt, ik wens je alle goeds op jouw pad
Wat knap dat je je verhaal durft te delen en wat sterk van je dat je uit de relatie bent gestapt. Je bent voor jezelf opgekomen en dat is heel krachtig, echt iets om trots op te zijn!
Wat mij heeft geholpen om me zelfverzekerder te voelen is om te kijken van welke dingen ik energie krijg en waar ik blij van wordt. Zo ben ik langzaam gaan inzien wat mijn kwaliteiten zijn en liet ik mijn eigenwaarde steeds minder afhangen van de mening van anderen. Ik geloof echt dat mensen die blij zijn met zichzelf een positieve uitstraling hebben. Je trekt dan vanzelf de mensen aan die graag bij je zijn om wie je bent.
Het is geen gemakkelijke weg, ik heb er zelf hulp bij gehad van een therapeut, maar het is absoluut de moeite waard.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt, ik wens je alle goeds op jouw pad