Psyche
alle pijlers
hoe met boosheid omgaan
vrijdag 21 maart 2014 om 14:36
Hi allemaal
Ik zal even snel/kort mijn verhaal proberen te vertellen
Sinds een paar maanden merk ik dat ik (weer) slecht met mijn boosheid om kan gaan, ik word dan vooral fysiek boos en heb ondertussen al een lelijk litteken omdat ik tegen glas aansloeg ,blauw hand gehad (muur) en nu een pijnlijke pols (muur).
En als ik eerlijk ben.. Is dit niets als ik kijk na zo'n 10jr terug. Mijn moeder was toen net overleden en ik had heel veel opgekropte woede in mij zitten, met mijn broer ging het toen niet goed dus wou ik familie niet laten weten hoe ik rot ik mij eigelijk ook voelde .. (In hun ogen deed ik het "goed" en was/ben ik de sterke ) maar goed ..Die woede uitte ik door tegen muren te slaan en mezelf te krassen. Ik ben heel blij dat ik dat nooit meer heb gedaan (het bekrassen). Op het moment dat ik het deed voelde het allemaal beter, en voelde ik de pijn in mijn hart niet meer . Uiteindelijk natuurlijk tot het besef gekomen dat dat niet de oplossing was
Maar nu dus.. Kan ik soms weer zo boos worden, als mijn vriend en ik nu bv een ruzie(tje) hebben wil ik soms van alles kapot maken, omdat ik dan denk dat ik niks (spullen) kapot mag maken begin ik maar tegen muren of deuren te slaan. (Dom!)
Dit is niet wanneer er zomaar een onenigheid is maar vaak wanneer ik me al rot voel en dan een "duwtje" krijg, op zo'n moment gaat er zo'n woede in mij op, ik wil dan niet schreeuwen of gillen en weet niet hoe ik het kwijt moet, heb vorige keer wel bv alle kussens en de was door de kamer gegooid maar dat schiet natuurlijk ook niet op.
Vriend zegt vaak dan van "schreeuw maar, gil, laat je horen"
Maar dat kan ik niet, toen deed ik dat ook niet want niemand mocht in principe van mijzelf weten dat het niet goed ging.
Er spelen nu ook wat dingen waardoor ik mijn moeder nog meer mis, me niet begrepen voel, moe ben en alleen voel.. Waardoor ik eerder geïrriteerd ben
Ik wil mijn woede kunnen beheersen en/of op een goede manier kunnen uiten want dat slaan tegen muren enz heeft ook geen zin. Eerst liep ik ook weleens even weg van huis en mijn vriend (nooit langer dan halfuur)
Om even bij te komen maar vriend kan daar niet tegen.
Niet echt kort..sorry
Hebben jullie tips misschien ?
Ik zal even snel/kort mijn verhaal proberen te vertellen
Sinds een paar maanden merk ik dat ik (weer) slecht met mijn boosheid om kan gaan, ik word dan vooral fysiek boos en heb ondertussen al een lelijk litteken omdat ik tegen glas aansloeg ,blauw hand gehad (muur) en nu een pijnlijke pols (muur).
En als ik eerlijk ben.. Is dit niets als ik kijk na zo'n 10jr terug. Mijn moeder was toen net overleden en ik had heel veel opgekropte woede in mij zitten, met mijn broer ging het toen niet goed dus wou ik familie niet laten weten hoe ik rot ik mij eigelijk ook voelde .. (In hun ogen deed ik het "goed" en was/ben ik de sterke ) maar goed ..Die woede uitte ik door tegen muren te slaan en mezelf te krassen. Ik ben heel blij dat ik dat nooit meer heb gedaan (het bekrassen). Op het moment dat ik het deed voelde het allemaal beter, en voelde ik de pijn in mijn hart niet meer . Uiteindelijk natuurlijk tot het besef gekomen dat dat niet de oplossing was
Maar nu dus.. Kan ik soms weer zo boos worden, als mijn vriend en ik nu bv een ruzie(tje) hebben wil ik soms van alles kapot maken, omdat ik dan denk dat ik niks (spullen) kapot mag maken begin ik maar tegen muren of deuren te slaan. (Dom!)
Dit is niet wanneer er zomaar een onenigheid is maar vaak wanneer ik me al rot voel en dan een "duwtje" krijg, op zo'n moment gaat er zo'n woede in mij op, ik wil dan niet schreeuwen of gillen en weet niet hoe ik het kwijt moet, heb vorige keer wel bv alle kussens en de was door de kamer gegooid maar dat schiet natuurlijk ook niet op.
Vriend zegt vaak dan van "schreeuw maar, gil, laat je horen"
Maar dat kan ik niet, toen deed ik dat ook niet want niemand mocht in principe van mijzelf weten dat het niet goed ging.
Er spelen nu ook wat dingen waardoor ik mijn moeder nog meer mis, me niet begrepen voel, moe ben en alleen voel.. Waardoor ik eerder geïrriteerd ben
Ik wil mijn woede kunnen beheersen en/of op een goede manier kunnen uiten want dat slaan tegen muren enz heeft ook geen zin. Eerst liep ik ook weleens even weg van huis en mijn vriend (nooit langer dan halfuur)
Om even bij te komen maar vriend kan daar niet tegen.
Niet echt kort..sorry
Hebben jullie tips misschien ?
vrijdag 21 maart 2014 om 14:45
vrijdag 21 maart 2014 om 14:49
Huisarts heb ik inderdaad al weleens hulp gevraagd, werd toen naar een therapeut gestuurd die vaker ziek was dan dat hij aanwezig was en als ik iets vertelde naar z'n viezigheid keek op z'n vingers die hij net uit zijn oor haalde dus daar heb ik niet hele fijne herinneringen aan. Ga regelmatig wel sporten hoor, dat helpt dan wel! Maar soms op het boze moment zelf weet ik niet wat ik moet doen
vrijdag 21 maart 2014 om 14:53
Lieve schat ik denk dat jouw omgeving verwachten/verwacht dat jij het altijd redt. Iets zegt mij dat men jouw niet zo veel hulp heeft aangeboden toen met het overlijden met je moeder.
Je hebt het misschien alleen moeten doen.
En dat ging je misschien toen goed af.
Maar nu komt alle verdriet weer naar boven.
Omdat je het misschien niet goed hebt kunnen verwerken.
Ik denk dat je je verdriet er mag zijn. Ik zou het niet meer onderdrukken. Als je dat al deed.
Ik zou het toestaan en zeker ook met je vriend erover hebben dat je het nu moeilijk hebt. Dat kweekt begreep en misschien helpt de aandacht van hem al. Zodat je weet dat je verdriet er mag zijn.
Veel sterkte.
Je hebt het misschien alleen moeten doen.
En dat ging je misschien toen goed af.
Maar nu komt alle verdriet weer naar boven.
Omdat je het misschien niet goed hebt kunnen verwerken.
Ik denk dat je je verdriet er mag zijn. Ik zou het niet meer onderdrukken. Als je dat al deed.
Ik zou het toestaan en zeker ook met je vriend erover hebben dat je het nu moeilijk hebt. Dat kweekt begreep en misschien helpt de aandacht van hem al. Zodat je weet dat je verdriet er mag zijn.
Veel sterkte.
vrijdag 21 maart 2014 om 14:55
Herkenbaar. Dit heb ik zelf ook ontwikkeld door nare omstandigheden. Ik voel het vaak aankomen, dat ik me bijvoorbeeld al een paar dagen of een paar uur onrustig voel/niet lekker in m'n vel zit. Het werkt voor mij om het op dat moment al uit te spreken. Om even met m'n vriend te gaan zitten en het erover te hebben. Doordat ik het dan uitspreek/praat over wat me dwarszit gaat die onrust al deels weg. Dat hoeven echt geen diepzinnige gesprekken te zijn. Gewoon zeggen dat het er weer aan zit te komen, neemt al wat druk weg. En daarna ga ik dan een end rennen met keiharde metal op m'n oren 
Dussuh, misschien is dat een optie. Sterkte ermee.
Dussuh, misschien is dat een optie. Sterkte ermee.
vrijdag 21 maart 2014 om 14:59
tja, een andere therapeut zoeken zou ik denken. Dit blijft terug komen, en rennen/weglopen/metal muziek opzetten is meer symptoombestrijding dan de oorzaak aanpakken.
Denk ook hierin aan je vriend. Bij mij was de boosheid van mijn vorige partner een reden om de relatie op den duur te verbreken, ik kon er niet meer tegen..
sterkte!
Denk ook hierin aan je vriend. Bij mij was de boosheid van mijn vorige partner een reden om de relatie op den duur te verbreken, ik kon er niet meer tegen..
sterkte!
