Hoe ga ik hier mee om?

Hallo allemaal,

Ik wou even mijn ei kwijt en daarom schrijf ik hier mijn verhaal.



op mijn 12e kwam ik er achter dat ik anders ben dan anderen..

ik merkte dat mijn vagina niet helemaal hoort zoals het hoort te zijn.

aan de buitenkant was niets anders te zien dan ander vrouwen.

Maar het "gat" was niet helemaal goed aangelegd.

Het was namelijk maar 2 centimeter diep en verder niets.

Op mijn 12e heb ik gezocht wat dit kon zijn en er was niets over te vinden..



Ik voelde me raar, onzeker, ik voelde me een alien!

ik dacht dat niemand dit had op de wereld.

En voelde me echt alleen op de wereld.!

Vanaf toen had ik een geheim, een groot geheim voor alles en iedereen .

Zelfs mijn ouders mochten het niet weten, ik dacht namelijk dat ik zo anders was dan ieder ander mens dat mijn ouders mij gingen haten .

Dat ze mij gingen afstoten omdat ik dacht dat ik echt een raar persoon was en dat ik zeker geen vrouw was.



Ik heb dit geheim kunnen houden tot mijn 16e, zelfs mijn vrienden wisten van niets! Ik deed alsof ik ongesteld was, ik deed alsof ik vrolijk was elke dag opnieuw.

Elke dag acteerde ik over hoe ik me voelde.

het maakte me zo ontzettend moe dat ik niet meer naar school ging.



ik werd psychisch niet goed.. was zo boos op de manier waarop ik geboren ben.. en reageerde alles af op mijn ouders die totaal niet begrepen wat er aan de hand was.

Totdat ik zo maar op een dag MIJN GROOTSTE GEHEIM!! Vertelde aan mijn ouders. Zomaar uit het niets vertelde ik wat er nou echt aan de hand was. Ik kon niet meer.. ik was op!



Mijn ouders reageerde zo lief , normaal en begripvol .. waarom had ik dit mijzelf aangedaan?



De volgende dag gingen we direct naar de dokter..

ik kreeg een inwendig onderzoek een mri scan en een bot en bloed onderzoek.

Het bleek dat ik het Mrk syndroom heb..dat houdt in dat je geboren bent zonder vagina , zonder baarmoeder en zonder nier.

Wat een opluchting dat het eindelijk een naam had.

Dat ik eindelijk kon praten met iemand over mijn geheim.



mijn geheim is nu niet meer mijn geheim.

het gaat super goed met me en praat er open over.



Alleen mijn probleem op dit moment is dat iedereen om mij heen kinderen krijgt.

Ik word er zelfs zo wanhopig van dat ik en mijn vriend niet samen een kind kunnen krijgen.



Hoe ga ik hier mee om ?

ik heb zelfs mijn Facebook verwijderd omdat vrienden allemaal kinderen krijgen. En mij dat jaloers maakt! Natuurlijk ben ik blij voor ze maar het gevoel is zo dubbel.



gaat het eindelijk goed met me na 6 jaar krijg ik dit er bij..

Hoe ga ik er in godsnaam mee om dat ik nooit mijn eigen kindje kan dragen?