Werk & Studie
alle pijlers
Het promovendi topic 2.0
vrijdag 28 maart 2014 om 12:51
Dag allemaal!
N.a.v. een topic over scripties en proefschriften leek het ons leuk om (weer) een topic over promoveren te starten.
Uiteraard zijn andere academici (in spe) ook welkom om leed en ervaringen te delen en tips op te doen!
Dus vertel wat over jezelf (als je wilt) en voel je verder vrij om van je af te schrijven.
N.a.v. een topic over scripties en proefschriften leek het ons leuk om (weer) een topic over promoveren te starten.
Uiteraard zijn andere academici (in spe) ook welkom om leed en ervaringen te delen en tips op te doen!
Dus vertel wat over jezelf (als je wilt) en voel je verder vrij om van je af te schrijven.
maandag 14 april 2014 om 01:10
Ben van de week naar een conferentie geweest...maar wat een teleurstelling. Naar de sessie waar ik presenteerde kwamen maar 5 mensen, ik ga nooit meer in een open panel staan.
Wat ook zwaar knullig was dat ik twee keer naar een sessie ben geweest waar de spreker waarvoor ik kwam niet kwam opdagen, en één sessie was gewoon helemaal afgelast.
Wat ook zwaar knullig was dat ik twee keer naar een sessie ben geweest waar de spreker waarvoor ik kwam niet kwam opdagen, en één sessie was gewoon helemaal afgelast.
maandag 14 april 2014 om 21:12
Amby, wat balen. Sta je dan, met je goede gedrag...
Ik heb deze week officieel mijn sollicitatiegesprek (ben gevraagd, maar procedure) en zit me nu dus helemaal op te vreten of ik wel goed genoeg ben. Om de een of andere reden heb ik al jaren het gevoel dat ik me door mijn studie heen 'bluf' en ik een keer door de mand moet vallen (terwijl daar objectief gezien geen reden voor is). En dat is lastig! Bah
Ik heb deze week officieel mijn sollicitatiegesprek (ben gevraagd, maar procedure) en zit me nu dus helemaal op te vreten of ik wel goed genoeg ben. Om de een of andere reden heb ik al jaren het gevoel dat ik me door mijn studie heen 'bluf' en ik een keer door de mand moet vallen (terwijl daar objectief gezien geen reden voor is). En dat is lastig! Bah
maandag 14 april 2014 om 22:02
Amby, klinkt eerlijk gezegd als een normale grootschalige conferentie. Wij zijn zelfs wel eens een half uur later begonnen met een sessie, de ochtend na het grote diner, omdat er nog niemand in de zaal zat... Daarom vind ik kleine congressen of van te voren georganiseerde sessies leuker.
pampas: ik zag laatst een leuke tekst over "imposter syndrome" en vrouwen in de wetenschap. Kan hem alleen niet terugvinden.
@hoppala, O, dat had ik even gemist, ik begreep het al niet.
pampas: ik zag laatst een leuke tekst over "imposter syndrome" en vrouwen in de wetenschap. Kan hem alleen niet terugvinden.
@hoppala, O, dat had ik even gemist, ik begreep het al niet.
maandag 14 april 2014 om 22:11
amby: ik heb regelmatig een presentatie gegeven voor bijna alleen mijn eigen collega's. En daar was ik dan voor naar de VS gevlogen. Ach ja... Aan de andere kant, als er maar 1 iemand in de zaal zit die een goed idee voor je heeft, of aan je denkt voor een samenwerking, dan is dat al genoeg.
En ik ben al jaren voorstander van een telefonische Engelse taal test voor sprekers. Hoe veel totaal onverstaanbare Aziaten ik al niet gehoord heb. En dan elke vraag beantwoorden met 'yes, yes thank you'. Wat de vraag ook was....
Maar goed, toch ook vaak genoeg wel leuke contacten opgedaan, goede ideeën etc. Zoals ik al zei, mensen moeten je kennen als je mee wilt doen, en daar is het wel goed voor.
En ik ben al jaren voorstander van een telefonische Engelse taal test voor sprekers. Hoe veel totaal onverstaanbare Aziaten ik al niet gehoord heb. En dan elke vraag beantwoorden met 'yes, yes thank you'. Wat de vraag ook was....
Maar goed, toch ook vaak genoeg wel leuke contacten opgedaan, goede ideeën etc. Zoals ik al zei, mensen moeten je kennen als je mee wilt doen, en daar is het wel goed voor.
maandag 14 april 2014 om 22:21
Ik ben nu op mijn eerste wat grotere conferentie, maar ik vind sommige presentaties ook echt onder niveau. Andere zijn dan gelukkig wel weer heel leuk!
Ik was van te voren heel zenuwachtig, omdat het de eerste keer was en ik als enige ging van mijn lab. Gelukkig meteen al een aantal leuke mensen tegen gekomen en ik heb mezelf gewoon verplicht alle netwerkborrels/events af te lopen al heb ik daar normaal gesproken best een hekel aan.
Al met al vind ik het eigenlijk toch wel erg leuk!
Ik was van te voren heel zenuwachtig, omdat het de eerste keer was en ik als enige ging van mijn lab. Gelukkig meteen al een aantal leuke mensen tegen gekomen en ik heb mezelf gewoon verplicht alle netwerkborrels/events af te lopen al heb ik daar normaal gesproken best een hekel aan.
Al met al vind ik het eigenlijk toch wel erg leuk!
maandag 14 april 2014 om 22:25
maandag 21 april 2014 om 20:08
gefeliciteerd! En veel plezier.
Ik zit erg te twijfelen of ik naar de nationale conferentie in mijn vakgebied moet gaan. Niemand komt daar echt voor de inhoud, daar is het veel te breed voor. Het is meer voor het sociale en om een beetje te zien waar iedereen mee bezig is geweest, en dat is wel leuk, maar ik kan die tijd ook wel beter gebruiken: kost met voorbereiding erbij zo een week, want ik word dan wel geacht een praatje te geven. Das dan wel weer leuk, maar aangezien ik hier toch waarschijnlijk niet mee verder ga, niet heel noodzakelijk qua zichtbaarheid enzo. (Trouwens, een post doc in nederland kun je toch wel vergeten in mijn vak, als je je promotie hier al gedaan hebt. De vraag is wat je dus hebt aan die zichtbaarheid.) Aan de andere kant, dit is dan wel de laatste keer... Lastig...
Ik zit erg te twijfelen of ik naar de nationale conferentie in mijn vakgebied moet gaan. Niemand komt daar echt voor de inhoud, daar is het veel te breed voor. Het is meer voor het sociale en om een beetje te zien waar iedereen mee bezig is geweest, en dat is wel leuk, maar ik kan die tijd ook wel beter gebruiken: kost met voorbereiding erbij zo een week, want ik word dan wel geacht een praatje te geven. Das dan wel weer leuk, maar aangezien ik hier toch waarschijnlijk niet mee verder ga, niet heel noodzakelijk qua zichtbaarheid enzo. (Trouwens, een post doc in nederland kun je toch wel vergeten in mijn vak, als je je promotie hier al gedaan hebt. De vraag is wat je dus hebt aan die zichtbaarheid.) Aan de andere kant, dit is dan wel de laatste keer... Lastig...
maandag 21 april 2014 om 21:33
Ook mijn jaarlijkse overweging. Het is wel gezellig, maar inhoudelijk niet heel interessant, en ik heb het al zo druk.... Toch ga ik vrijwel altijd wel, en ik begin nu pas te merken dat dat wat oplevert. Zichtbaarheid is niet alleen van belang voor je eerstvolgende baan, maar ook die daarna. Zeker als je naar het buitenland gaat/wilt/moet, is het belangrijk om ook in Nederland een netwerk te hebben en te houden. Ik ken een aantal collega's die na hun promotie naar het buitenland gingen, en die nu, 4/5 jaar later, grote moeite hebben om weer terug naar Nedrland te komen. Hun netwerk hier is toch heel klein, en ze zoeken geen junior post doc plaatsen meer. Het is mooi om een Amerikaans top instituut op je cv te hebben, maar als niemand in Nedeland aan je denkt als er een plek vrij komt, heb je daar ook niet veel aan.
Overigens ben ik dit jaar voor het eerst niet geweest, omdat ik een langlopend experiment had waar ik niet bij weg wilde.
Overigens ben ik dit jaar voor het eerst niet geweest, omdat ik een langlopend experiment had waar ik niet bij weg wilde.
donderdag 24 april 2014 om 10:55
Misschien hebben jullie wat handige tips voor mij. Ik doe een promotie onderzoek naast mijn werk en doe dit in mijn eigen tijd. Hierdoor ben ik altijd een beetje een buitenstaander en niet zo thuis in de academische wereld. Het onderzoek doen en het schrijven vind ik echter heel leuk en vordert goed. Mijn onderzoek zit in de gedragswetenschappelijke hoek. Ik ben nu een tijdje bezig en ik mag binnenkort een presentatie houden bij een conferentie ergens in Europa. Die presentatie zie ik nog wel zitten omdat ik precies weet wat ik wil vertellen. Maar waar ik tegenop zie is hoe ik daar die dagen contacten ga leggen. Ik vind het in het dagelijks leven al lastig om een praatje aan te knopen met mensen. En dit lijkt me helemaal moeilijk. Hoe pakken jullie dat aan.
donderdag 24 april 2014 om 11:10
quote:Lobke1971 schreef op 24 april 2014 @ 10:55:
Misschien hebben jullie wat handige tips voor mij. Ik doe een promotie onderzoek naast mijn werk en doe dit in mijn eigen tijd. Hierdoor ben ik altijd een beetje een buitenstaander en niet zo thuis in de academische wereld. Het onderzoek doen en het schrijven vind ik echter heel leuk en vordert goed. Mijn onderzoek zit in de gedragswetenschappelijke hoek. Ik ben nu een tijdje bezig en ik mag binnenkort een presentatie houden bij een conferentie ergens in Europa. Die presentatie zie ik nog wel zitten omdat ik precies weet wat ik wil vertellen. Maar waar ik tegenop zie is hoe ik daar die dagen contacten ga leggen. Ik vind het in het dagelijks leven al lastig om een praatje aan te knopen met mensen. En dit lijkt me helemaal moeilijk. Hoe pakken jullie dat aan.Ik had laatst hetzelfde probleem, maar het is me alles meegevallen. In de eerste koffiepauze zie je al mensen die ook zoekend om zich heen kijken en dus ook alleen zijn. Als je bijvoorbeeld bij een statafel gaat staan kom je ook snel aan de praat me andere mensen. Als je niet weet wat je moet zeggen kun je altijd een opmerking maken over de presentatie die je net gezien hebt. Verder zou ik vooral de netwerkactiviteiten bezoeken die worden georganiseerd, en de postersessies bezoeken, want daar heb je echt de kans en tijd om met mensen inhoudelijk te discusseren. Veel plezier!
Misschien hebben jullie wat handige tips voor mij. Ik doe een promotie onderzoek naast mijn werk en doe dit in mijn eigen tijd. Hierdoor ben ik altijd een beetje een buitenstaander en niet zo thuis in de academische wereld. Het onderzoek doen en het schrijven vind ik echter heel leuk en vordert goed. Mijn onderzoek zit in de gedragswetenschappelijke hoek. Ik ben nu een tijdje bezig en ik mag binnenkort een presentatie houden bij een conferentie ergens in Europa. Die presentatie zie ik nog wel zitten omdat ik precies weet wat ik wil vertellen. Maar waar ik tegenop zie is hoe ik daar die dagen contacten ga leggen. Ik vind het in het dagelijks leven al lastig om een praatje aan te knopen met mensen. En dit lijkt me helemaal moeilijk. Hoe pakken jullie dat aan.Ik had laatst hetzelfde probleem, maar het is me alles meegevallen. In de eerste koffiepauze zie je al mensen die ook zoekend om zich heen kijken en dus ook alleen zijn. Als je bijvoorbeeld bij een statafel gaat staan kom je ook snel aan de praat me andere mensen. Als je niet weet wat je moet zeggen kun je altijd een opmerking maken over de presentatie die je net gezien hebt. Verder zou ik vooral de netwerkactiviteiten bezoeken die worden georganiseerd, en de postersessies bezoeken, want daar heb je echt de kans en tijd om met mensen inhoudelijk te discusseren. Veel plezier!
zondag 27 april 2014 om 09:12
@lobke: wat je kan doen is kijken waar/wanneer Nederlanders moeten presenteren en dan daar gaan luisteren en ze na afloop aanspreken. Als het een Europees congres is zijn er vast veel Nederlanders (ga je heel toevallig naar Wenen in juli...?)
Ik heb momenteel een motivatiedip. Ook ik doe het in mijn eigen tijd en mijn gewone baan vraagt op het moment zoveel dat ik niet de tijd en rust kan vinden om aan mijn promotie te werken. Echt lastig want ik wil dit jaar gewoon mijn proefschrift rond hebben en in dit tempo gaat dat niet gebeuren. Ik heb al overlegd met mijn leidinggevende en er wordt wel werk bij me weggenomen, maar dat voelt nog niet zo. Het tempoverschil vind ik vooral lastig: mijn gewone werk is snel en ik kan in een hele dag ontzettend productief zijn. Promotie is voor mijn gevoel veel langzamer; veel lezen en nadenken en soms heb ik aan het eind van de dag minder op papier dan aan het begin ervan. Dat frustreert, het voelt dan niet productief terwijl er zoveel werk ligt te wachten nog. Tips en opbeurende woorden zijn welkom!
Ik heb momenteel een motivatiedip. Ook ik doe het in mijn eigen tijd en mijn gewone baan vraagt op het moment zoveel dat ik niet de tijd en rust kan vinden om aan mijn promotie te werken. Echt lastig want ik wil dit jaar gewoon mijn proefschrift rond hebben en in dit tempo gaat dat niet gebeuren. Ik heb al overlegd met mijn leidinggevende en er wordt wel werk bij me weggenomen, maar dat voelt nog niet zo. Het tempoverschil vind ik vooral lastig: mijn gewone werk is snel en ik kan in een hele dag ontzettend productief zijn. Promotie is voor mijn gevoel veel langzamer; veel lezen en nadenken en soms heb ik aan het eind van de dag minder op papier dan aan het begin ervan. Dat frustreert, het voelt dan niet productief terwijl er zoveel werk ligt te wachten nog. Tips en opbeurende woorden zijn welkom!
We gon' boogie oogie oggi, jiggle, wiggle and dance. Like the roof on fire.
maandag 28 april 2014 om 13:13
quote:spagaat schreef op 24 april 2014 @ 11:10:
[...]
Ik had laatst hetzelfde probleem, maar het is me alles meegevallen. In de eerste koffiepauze zie je al mensen die ook zoekend om zich heen kijken en dus ook alleen zijn. Als je bijvoorbeeld bij een statafel gaat staan kom je ook snel aan de praat me andere mensen. Als je niet weet wat je moet zeggen kun je altijd een opmerking maken over de presentatie die je net gezien hebt. Verder zou ik vooral de netwerkactiviteiten bezoeken die worden georganiseerd, en de postersessies bezoeken, want daar heb je echt de kans en tijd om met mensen inhoudelijk te discusseren. Veel plezier!
Helemaal mee eens! Vooral over die zoekende mensen die eenzaam zijn.
Ik had wel een redelijke blunder overigens tijdens mijn conferentie. Ik ga aan tafel zitten bij een meisje, waarvan ik dacht dat ik die de dag daarvoor eerder had gesproken. Dus ik begin in mijn volle enthousiasme tegen haar te praten, pas na een paar minuten begint het me te dagen dat ik dit meisje helemaal niet ken en zij mij ook niet. Ik geloof niet dat ze het écht doorhad, maar ze zal me vast heel gemoedelijk gevonden hebben.
[...]
Ik had laatst hetzelfde probleem, maar het is me alles meegevallen. In de eerste koffiepauze zie je al mensen die ook zoekend om zich heen kijken en dus ook alleen zijn. Als je bijvoorbeeld bij een statafel gaat staan kom je ook snel aan de praat me andere mensen. Als je niet weet wat je moet zeggen kun je altijd een opmerking maken over de presentatie die je net gezien hebt. Verder zou ik vooral de netwerkactiviteiten bezoeken die worden georganiseerd, en de postersessies bezoeken, want daar heb je echt de kans en tijd om met mensen inhoudelijk te discusseren. Veel plezier!
Helemaal mee eens! Vooral over die zoekende mensen die eenzaam zijn.
Ik had wel een redelijke blunder overigens tijdens mijn conferentie. Ik ga aan tafel zitten bij een meisje, waarvan ik dacht dat ik die de dag daarvoor eerder had gesproken. Dus ik begin in mijn volle enthousiasme tegen haar te praten, pas na een paar minuten begint het me te dagen dat ik dit meisje helemaal niet ken en zij mij ook niet. Ik geloof niet dat ze het écht doorhad, maar ze zal me vast heel gemoedelijk gevonden hebben.
maandag 28 april 2014 om 13:31
quote:infinity schreef op 27 april 2014 @ 09:12:
Het tempoverschil vind ik vooral lastig: mijn gewone werk is snel en ik kan in een hele dag ontzettend productief zijn. Promotie is voor mijn gevoel veel langzamer; veel lezen en nadenken en soms heb ik aan het eind van de dag minder op papier dan aan het begin ervan. Dat frustreert, het voelt dan niet productief terwijl er zoveel werk ligt te wachten nog. Tips en opbeurende woorden zijn welkom!
Het lijkt me ook heel moeilijk te balanceren. Ik vind promoveren ook rete-onproductief, en als er dan nog zoveel 'normaal' werk ligt... Ik zou ook geneigd zijn om dan dat te gaan doen. Het heeft waarschijnlijk een hoger urgentiegevoel, en bovendien, ik voel me ook een stuk blijer als ik productief ben. Daarom raak ik soms ook een beetje verdrietig van promoveren.
Vroeger forceerde ik mezelf naar het kantoor te gaan, en dan zat ik de hele dag te lezen. Woepdiedoe. Als mijn vriend thuiskomt van zijn werk dan heeft hij 465.894 emails beantwoord. En nu het (bijna) af is...mijn 'levenswerk' van 3 jaar in 155 pagina's. Ik schaam me bijna dat daar zoveel belastinggeld heen gaat, het is nou niet bepaald zo dat ik een nobelprijswaardig stuk heb geschreven.
Maar iig: en hoop dat je snel je motivatie weer vindt.
Het tempoverschil vind ik vooral lastig: mijn gewone werk is snel en ik kan in een hele dag ontzettend productief zijn. Promotie is voor mijn gevoel veel langzamer; veel lezen en nadenken en soms heb ik aan het eind van de dag minder op papier dan aan het begin ervan. Dat frustreert, het voelt dan niet productief terwijl er zoveel werk ligt te wachten nog. Tips en opbeurende woorden zijn welkom!
Het lijkt me ook heel moeilijk te balanceren. Ik vind promoveren ook rete-onproductief, en als er dan nog zoveel 'normaal' werk ligt... Ik zou ook geneigd zijn om dan dat te gaan doen. Het heeft waarschijnlijk een hoger urgentiegevoel, en bovendien, ik voel me ook een stuk blijer als ik productief ben. Daarom raak ik soms ook een beetje verdrietig van promoveren.
Vroeger forceerde ik mezelf naar het kantoor te gaan, en dan zat ik de hele dag te lezen. Woepdiedoe. Als mijn vriend thuiskomt van zijn werk dan heeft hij 465.894 emails beantwoord. En nu het (bijna) af is...mijn 'levenswerk' van 3 jaar in 155 pagina's. Ik schaam me bijna dat daar zoveel belastinggeld heen gaat, het is nou niet bepaald zo dat ik een nobelprijswaardig stuk heb geschreven.
Maar iig: en hoop dat je snel je motivatie weer vindt.
donderdag 1 mei 2014 om 01:24
Heel herkenbaar Amby, die gevoelens.
Ik trap hierdoor in een valkuil door allerlei (onbetaalde) dingen ernaast te gaan doen (onder 'werktijd'), die een gevoel van productiviteit geven maar ook zoveel tijd kosten dat het 'echte' werk eronder lijdt, extra lesgeven, commissies, outreach enz. Nou ja, moet ook gebeuren houd ik mezelf maar voor, en misschien staat het nog leuk op mn cv.
Dingen die voor mij helpen om de regie een beetje te houden en het gevoel van onproductiviteit tegen te gaan:
- per dag of per week een to-do lijstje (bv met google keep), hak het allemaal op in stukjes die in een paar uur max te doen zijn.
- aan het eind van de week de balans opmaken aan de hand van je afgestreepte to-dolijstjes, het is vaak meer dan je denkt.
- stoppen in 'the middle of something' als je klaar bent voor die dag, maakt het makkelijker om de volgende ochtend daarmee weer verder te gaan. Laat gewoon lekker je computer aan en alles open staan. Soms houdt het je zelf zo bezig dat je het die avond nog even af wilt maken, of dat je er in ieder geveal nog even over aan het nadenken bent 's nachts, op de fiets, onder de douche.
- uitvinden waanneer je creatiefste en productiefste momenten van de dag zijn, en die proberen zo nuttig mogelijk te gebruiken. Dus ben je 'sochtends productief, dan liever geen slaapverwekkende meetings of mail gaan checken, bewaar dat voor je na-de-lunch dip (lastig, maar er zijn zelden dingen die niet een paar uur kunnen wachten. Of je checkt je mail op je smartphone op de plee, en gaat later pas beantwoorden.
Ik kan me voorstellen dat als je het promoveren naast een grotemensenbaan doet, je echt rete-gemotiveerd moet zijn om daarbij wat uit je handen/pen te krijgen... Voor mijn gemoedsrust helpt het echt dat vrije tijd gewoon vrije tijd is.
Ik trap hierdoor in een valkuil door allerlei (onbetaalde) dingen ernaast te gaan doen (onder 'werktijd'), die een gevoel van productiviteit geven maar ook zoveel tijd kosten dat het 'echte' werk eronder lijdt, extra lesgeven, commissies, outreach enz. Nou ja, moet ook gebeuren houd ik mezelf maar voor, en misschien staat het nog leuk op mn cv.
Dingen die voor mij helpen om de regie een beetje te houden en het gevoel van onproductiviteit tegen te gaan:
- per dag of per week een to-do lijstje (bv met google keep), hak het allemaal op in stukjes die in een paar uur max te doen zijn.
- aan het eind van de week de balans opmaken aan de hand van je afgestreepte to-dolijstjes, het is vaak meer dan je denkt.
- stoppen in 'the middle of something' als je klaar bent voor die dag, maakt het makkelijker om de volgende ochtend daarmee weer verder te gaan. Laat gewoon lekker je computer aan en alles open staan. Soms houdt het je zelf zo bezig dat je het die avond nog even af wilt maken, of dat je er in ieder geveal nog even over aan het nadenken bent 's nachts, op de fiets, onder de douche.
- uitvinden waanneer je creatiefste en productiefste momenten van de dag zijn, en die proberen zo nuttig mogelijk te gebruiken. Dus ben je 'sochtends productief, dan liever geen slaapverwekkende meetings of mail gaan checken, bewaar dat voor je na-de-lunch dip (lastig, maar er zijn zelden dingen die niet een paar uur kunnen wachten. Of je checkt je mail op je smartphone op de plee, en gaat later pas beantwoorden.
Ik kan me voorstellen dat als je het promoveren naast een grotemensenbaan doet, je echt rete-gemotiveerd moet zijn om daarbij wat uit je handen/pen te krijgen... Voor mijn gemoedsrust helpt het echt dat vrije tijd gewoon vrije tijd is.
woensdag 14 mei 2014 om 11:28
Goeie tips K.Ninchen, ik gebruikte vroeger wel lijstjes, dat moet ik weer gaan oppakken. Helaas fluctueren mijn productieve momenten nogal. Deadlines maken me aanzienlijk productiever, dus die stel ik mezelf dan ook, of laat het mijn promotor doen.
In other news, volgende week moet ik mijn proefschrift voor-verdedigen. Ik heb er echt geen zin in. Ik wil er niet meer aan werken. Bovendien heb ik vanaf augustus een nieuwe baan ( ), dus de druk is nu ook wel redelijk hoog om dat proefschrift tijdig af te hebben. Duim voor me dames!
In other news, volgende week moet ik mijn proefschrift voor-verdedigen. Ik heb er echt geen zin in. Ik wil er niet meer aan werken. Bovendien heb ik vanaf augustus een nieuwe baan ( ), dus de druk is nu ook wel redelijk hoog om dat proefschrift tijdig af te hebben. Duim voor me dames!
donderdag 15 mei 2014 om 14:10
Hoi, allen, heb een klein dillemma wbt promoveren.
Ik heb mijn oog op een promotie vacature laten vallen. Het is echt wat voor mij, leuke opdracht. Ik moet deze kans met 2 handen aan grijpen, want werk vinden gaat zwaar worden, dat weet ik nu al.
Alleen, ben nu aan het afstuderen en de laatste loodjes zijn best zwaar.. Ben vol enthousiasme begonnen, eerste jaar hoge cijfers gehaald, maar na anderhalf jaar heb ik het wel gehad met die studie. En dat gebeurt me nu altijd..uitgekeken raken op dingen.
Ben heel bang dat ik als ik die plek krijg, ik na 2 jaar ook iets van 'meh' heb.
Maar aan de andere kant, niet iedereen met een baan is daar ook alle dagen super-hyper- enthousiast over dus misschien is het ook niet erg?
Is dat uitgekeken raken op dingen een probleem? En zo ja, hoe ga ik daar mee om?
Ik heb mijn oog op een promotie vacature laten vallen. Het is echt wat voor mij, leuke opdracht. Ik moet deze kans met 2 handen aan grijpen, want werk vinden gaat zwaar worden, dat weet ik nu al.
Alleen, ben nu aan het afstuderen en de laatste loodjes zijn best zwaar.. Ben vol enthousiasme begonnen, eerste jaar hoge cijfers gehaald, maar na anderhalf jaar heb ik het wel gehad met die studie. En dat gebeurt me nu altijd..uitgekeken raken op dingen.
Ben heel bang dat ik als ik die plek krijg, ik na 2 jaar ook iets van 'meh' heb.
Maar aan de andere kant, niet iedereen met een baan is daar ook alle dagen super-hyper- enthousiast over dus misschien is het ook niet erg?
Is dat uitgekeken raken op dingen een probleem? En zo ja, hoe ga ik daar mee om?
vrijdag 16 mei 2014 om 17:54
Ik promoveer niet (lees mee uit interesse voor als ik ooit wel wil...) dus spreek niet uit ervaring; maar ik kan me voorstellen dat het wel belangrijk is om er echt vol voor te gaan en dus overtuigd te zijn van een aantal jaar hetzelfde project. Als je daarover twijfelt en de motivatie haalt uit het feit dat het moeilijk is om een gewone baan te vinden, dat lijkt me dan niet de beste basis om hieraan te beginnen.
zaterdag 17 mei 2014 om 21:12
quote:saartjuhzes schreef op 15 mei 2014 @ 14:10:
Is dat uitgekeken raken op dingen een probleem? En zo ja, hoe ga ik daar mee om?
Ik heb precies hetzelfde, na 2 jaar ben ik ergens klaar mee. M'n proefschrift was dan ook wel uitzonderlijk, dat vond ik 3 jaar lang wel leuk, omdat ik het onderwerp wel heel erg leuk vond, maar daar ben ik nu ook wel klaar mee,
Het hoeft geen probleem te zijn, maar je moet wel een bepaalde discipline hebben om dat proefschrift af te ronden. Als het moeilijk voor je gaat worden om een baan te vinden dan zou ik sowieso solliciteren. Voor mij was promoveren ook gewoon 3 jaar 'onder de pannen' zijn. Je moet je wel afvragen of promoveren je kansen op de arbeidsmarkt verbeteren. Bij mij was dat wel het geval, omdat ik erg goed met cijfers ben, en dat ook kan aantonen. Maar een PhD kan ook hinderlijk zijn voor latere (niet wetenschappelijke) baankansen, omdat je ook ouder de arbeidsmarkt op gaat, en je geleerde vaardigheden lang niet altijd gewaardeerd worden door werkgevers.
Is dat uitgekeken raken op dingen een probleem? En zo ja, hoe ga ik daar mee om?
Ik heb precies hetzelfde, na 2 jaar ben ik ergens klaar mee. M'n proefschrift was dan ook wel uitzonderlijk, dat vond ik 3 jaar lang wel leuk, omdat ik het onderwerp wel heel erg leuk vond, maar daar ben ik nu ook wel klaar mee,
Het hoeft geen probleem te zijn, maar je moet wel een bepaalde discipline hebben om dat proefschrift af te ronden. Als het moeilijk voor je gaat worden om een baan te vinden dan zou ik sowieso solliciteren. Voor mij was promoveren ook gewoon 3 jaar 'onder de pannen' zijn. Je moet je wel afvragen of promoveren je kansen op de arbeidsmarkt verbeteren. Bij mij was dat wel het geval, omdat ik erg goed met cijfers ben, en dat ook kan aantonen. Maar een PhD kan ook hinderlijk zijn voor latere (niet wetenschappelijke) baankansen, omdat je ook ouder de arbeidsmarkt op gaat, en je geleerde vaardigheden lang niet altijd gewaardeerd worden door werkgevers.
zaterdag 17 mei 2014 om 21:17
Uitgekeken raken op dingen is op zich wel een probleem ja. Voordat een artikel bijvoorbeeld echt klaar is, ben je minstens 6 versies verder. Natuurlijk ben ik het ook wel eens zat als het na de tweede reviewronde toch nog weer anders moet. Maar dan laat ik het een paar dagen liggen en begin weer met hernieuwde moed.
Als je nu al van jezelf weet dat je snel op dingen uitgekeken raakt zou ik een andere carriere overwegen. Ik vind toegepast onderzoek bijvoorbeeld te oppervlakkig, werk liever aan langere projecten. Daarom werk ik aan een universiteit en niet bij een bedrijf of overheid. Er is zo veel werk waar projecten 6 maanden, of een jaar duren. Gaan promoveren omdat werk moeilijk te vinden is is een slechte motivatie. Na een promotie is het in veel vakgebieden nog véél moeilijker om een baan te vinden.
Als je nu al van jezelf weet dat je snel op dingen uitgekeken raakt zou ik een andere carriere overwegen. Ik vind toegepast onderzoek bijvoorbeeld te oppervlakkig, werk liever aan langere projecten. Daarom werk ik aan een universiteit en niet bij een bedrijf of overheid. Er is zo veel werk waar projecten 6 maanden, of een jaar duren. Gaan promoveren omdat werk moeilijk te vinden is is een slechte motivatie. Na een promotie is het in veel vakgebieden nog véél moeilijker om een baan te vinden.
zaterdag 17 mei 2014 om 21:20
zaterdag 17 mei 2014 om 21:49
Zo ik heb mijn eerste 2 weken van mijn nieuwe baan erop zitten. Wat een verademing zeg! Iedereen is onwijs blij met me, ik 'mag' maar 40 uur werken per week, kreeg in de tweede week al een dikke vette veer in mijn reet van mijn leidinggevende. En je hebt gewoon zoveel meer feedback momenten, ik strijd nu niet meer alleen, maar we werken emt z'n allen aan iets. Vergaderingen duren geen uren, maar gewoon een half uur en dan is het klaar.
Ik ben echt heel blij, ga elke dag met goede zin naar mijn werk en kom om 5 uur met een goed humeur naar huis.
Alleen het schrijven van Duitse rapporten, dat is nog wel moeilijk.
Ik ben echt heel blij, ga elke dag met goede zin naar mijn werk en kom om 5 uur met een goed humeur naar huis.
Alleen het schrijven van Duitse rapporten, dat is nog wel moeilijk.
zaterdag 17 mei 2014 om 22:48
Hoppala: fijn dat je het naar je zin hebt, maar ik heb wel een beetje moeite met je omschrijving van je vorige baan. De vele uren herken ik zeker, maar vergaderingen duren bij ons (en op geen enkele plek waar ik gezeten heb) ook nooit uren, en ik heb juist heel sterk het gevoel dat we als team ergens voor werken. Natuurlijk heeft iedereen een eigen project, maar wij doen heel veel samen.
En waardering/feedback krijgen, is heel erg afhankelijk van je baas. In het onderzoek, maar ook daarbuiten. Ik heb inderdaad wel eens in er donker getast, maar ook met mensen gewerkt waar je heel duidelijk weet wat ze van je vinden.
Saartjuh: snel ergens genoeg van hebben is wel een probleem ja. Alle promovendi hebben wel een punt dat ze het helemaal zat zijn, en rond de afronding mag je er klaar mee zijn. Maar na anderhalf jaar je interesse verliezen is niet heel handig. Een promotie is een relatief lang project om aan te werken. Ik ken best wat mensen die gestopt zijn omdat ze liever kortere projecten doen met snel resultaat. Zoals iemand al schreef: een publicatie kan lang duren. Ik ben nu al drie jaar met iets bezig, en zelfs als ik geluk heb met de publicatie, gaat dat nog wel een half jaar tot een jaar duren.
En echt een interesse in onderzoek doen helpt ook wel. Alleen 'onder pannen zijn' lijkt mij niet voldoende motivatie om door de moeilijke momenten heen te worstelen.
En waardering/feedback krijgen, is heel erg afhankelijk van je baas. In het onderzoek, maar ook daarbuiten. Ik heb inderdaad wel eens in er donker getast, maar ook met mensen gewerkt waar je heel duidelijk weet wat ze van je vinden.
Saartjuh: snel ergens genoeg van hebben is wel een probleem ja. Alle promovendi hebben wel een punt dat ze het helemaal zat zijn, en rond de afronding mag je er klaar mee zijn. Maar na anderhalf jaar je interesse verliezen is niet heel handig. Een promotie is een relatief lang project om aan te werken. Ik ken best wat mensen die gestopt zijn omdat ze liever kortere projecten doen met snel resultaat. Zoals iemand al schreef: een publicatie kan lang duren. Ik ben nu al drie jaar met iets bezig, en zelfs als ik geluk heb met de publicatie, gaat dat nog wel een half jaar tot een jaar duren.
En echt een interesse in onderzoek doen helpt ook wel. Alleen 'onder pannen zijn' lijkt mij niet voldoende motivatie om door de moeilijke momenten heen te worstelen.
