Mishandeling niet kunnen verwerken
woensdag 30 april 2014 om 08:20
Goedemorgen, 2 jaar geleden, hemelvaart ben ik mishandeld, helaas dader niet bekend. Van de week kwam ik er achter dat dossier gesloten is maar dat ze vergeten waren dit te melden. Dit heefte een mega impact op me. Ik kan voor mezelf dit stukje niet loslaten. Ergste van alles is, ik mis soms een stukje geheugen. Hier word ik heel erg mee geconfronteerd. Voor mezelf schrijf ik alles op wat ik wel en niet gezegd heb, juist dat ik niets kan vergeten. Maar nog moet ik me blijven verdedigen, het wordt er gewoon op gegooid, tja dat komt door je mishandeling. Er zijn hersenscans gemaakt, kwam niets uit, maar ik vind dit zo moeilijk. Wat ik hier mee wil, weet ik eigenlijk, denk meer een stukje van me afschrijven
woensdag 30 april 2014 om 09:11
Wat erg dat dit je is overkomen!
Dader onbekend, dossier gesloten, een gat in je geheugen. Ik kan me voorstellen dat dit moeilijk te verkroppen is.
Ik wilde vragen: heb je professionele hulp gehad nadat dit is gebeurd? Maar eigenlijk maakt het antwoord niet uit. Je hebt nu hulp nodig. Alleen kom je hier niet uit. Ga naar de huisarts en vertel je verhaal.
Ik forum mobiel, kan geen emoticons plaatsen, maar je krijgt van mij een virtuele knuf. Sterkte!
Dader onbekend, dossier gesloten, een gat in je geheugen. Ik kan me voorstellen dat dit moeilijk te verkroppen is.
Ik wilde vragen: heb je professionele hulp gehad nadat dit is gebeurd? Maar eigenlijk maakt het antwoord niet uit. Je hebt nu hulp nodig. Alleen kom je hier niet uit. Ga naar de huisarts en vertel je verhaal.
Ik forum mobiel, kan geen emoticons plaatsen, maar je krijgt van mij een virtuele knuf. Sterkte!
Ik moet helemaal niks!
woensdag 30 april 2014 om 10:04
Ik ben 6 jaar geleden geschept door een dronken scooter rijder. Heb een dag of wat knock out gelegen en daardoor is ook mijn korte termijn geheugen aangetast.
Mijn leven bestaat uit post it's omdat ik anders rustig vergeet dat ik morgen een vergadering heb die ik gisteren zelf heb gepland.
Maar ik heb in die 6 jaar nog nooit het gevoel gehad dat mensen dit tegen me gebruiken.
Hoezo denk je dat?
Mijn leven bestaat uit post it's omdat ik anders rustig vergeet dat ik morgen een vergadering heb die ik gisteren zelf heb gepland.
Maar ik heb in die 6 jaar nog nooit het gevoel gehad dat mensen dit tegen me gebruiken.
Hoezo denk je dat?
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 30 april 2014 om 10:33
Net al de andere reacties : zoek hulp!
Dit is iets wat heel veel impact op je leven heeft, en dan hoor je ook nog eens dat het dossier word gesloten..pfff. vreselijk!
Ga langs je huisarts en vertel je verhaal. Neem desnoods iemand mee die je kan helpen. Dan zal de huisarts je doorverwijzen naar de juiste hulpverlener.
Ik wens jou heel veel sterkte.
Dit is iets wat heel veel impact op je leven heeft, en dan hoor je ook nog eens dat het dossier word gesloten..pfff. vreselijk!
Ga langs je huisarts en vertel je verhaal. Neem desnoods iemand mee die je kan helpen. Dan zal de huisarts je doorverwijzen naar de juiste hulpverlener.
Ik wens jou heel veel sterkte.
life is not about waiting for the storm to pass, it's about learning to dance in the rain
woensdag 30 april 2014 om 12:06
quote:Zo.maar schreef op 30 april 2014 @ 09:44:
Ik heb slachtoffer hulp gehad, kleine 3 maanden toen werd me verteld, moet op vakantie, vanaf dat moment nooit meer hulp gehad. Eigenlijk dacht ik , het komt wel goed, tot van de week dossier gesloten, toen knapte ikJe hebt nu het gevoel van dat er geen recht gedaan is. Het is voorbij. Diegene zal niet meer gestraft worden en jij zit nog met de gevolgen van de mishandeling en dat is een zeer onbevredigend gevoel.
Ik heb slachtoffer hulp gehad, kleine 3 maanden toen werd me verteld, moet op vakantie, vanaf dat moment nooit meer hulp gehad. Eigenlijk dacht ik , het komt wel goed, tot van de week dossier gesloten, toen knapte ikJe hebt nu het gevoel van dat er geen recht gedaan is. Het is voorbij. Diegene zal niet meer gestraft worden en jij zit nog met de gevolgen van de mishandeling en dat is een zeer onbevredigend gevoel.
woensdag 30 april 2014 om 13:51
Dat lijkt me heel erg. Een nachtmerrie; zoveel pijn en angst! Wat ellendig dat je dit is overkomen. Ik denk dat maar weinig mensen het hierover oneens zullen zijn. Sterkte.
Ik denk dat je moet proberen om je levenslust vanuit je eigen kracht terug te vinden. Dat is je doel.
Ik denk dat je moet proberen om je levenslust vanuit je eigen kracht terug te vinden. Dat is je doel.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven