Zo angstig, heeft iemand het zelfde probleem?

26-04-2014 13:24 67 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik moet even mijn verhaal weer kwijt aan jullie, aub niet bot reageren. Het zit zo diep in mijn dat ik dit niet los kan laten, mijn zus is gehandicapt en die logeerde een paar dagen bij mijn, moest op een ochtend mijn dochtertje naar school brengen, 1 min loopafstand, maar mijn sleutels lagen in de auto,en mijn man was naar zijn werk toe, dus dacht ik breng mijn dochtertje snel naar school, op dat moment zij ik tegen mijn zus ik ga even snel de kleine naar school brengen, Als ik aanklop moet je de deur voor mijn open maken, zo gezecht zo gaan. Alleen krijg ik elke keer een angstige gedachten, stel dat iemand aan kwam kloppen op het moment dat klaar school was gegaan, ( mijn dochtertje van 4 mnd sliep) stel dat er op dat moment wat is gebeurt met mijn dochtertje, ik zag ook een kleine sneetje boven haar poep gaatje, jullie begrijpen denk ik wel waar ik zo angstig voor ben. Probleem is mijn zus kan niet praten,begrijpt wel veel, dus kan haar helaas niet vragen. Aub reageer normaal op mijn bericht! Wou het eerst niet plaatsen, maar moet het gewoon even kwijt.



Ps. Ze lag wel lekker te slapen toen ik terug kwam,maar toch ben ik bang, ook kwam er wat melk uit haar mond, denk dus nu ook stel dat het geen melk was maar sperma? Ik ben zo bang!!!! Ik heb volgende week gelukkig weer een afspraak staan
Alle reacties Link kopieren
Sjezis argentino ben jij dan degene die hier jouw mening over iedereen die reageert moet gaan geven? Lekker belangrijk zeg.....



Eens met al die anderen hiervoor : zoek hulp To want het kan miet anders dan dat jij jouw kinderen ook bang maakt met jouw extreme angsten.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
quote:depri32 schreef op 28 april 2014 @ 23:29:

Vandaag mijn eerste dag therapie gehad.

En hoe ging het?





En deze post sla je dan weer over argentino
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Jeetje, en je vond het een goed plan om er nog een kind bij te krijgen omdat?
quote:Argentovivo schreef op 29 april 2014 @ 00:06:

[...]





Ik ben toch blij dat ene MarianneDavids dit oordeel op een forum van een gemiddeld vrouwenblad kan geven. Waar zouden we toch zijn in deze wereld zonder zulke wijze lieden?



Stel je niet zo aan zeg......
Ik hoop dat je bij een goede psychiater terecht kunt TO, en als ik jou was zou ik vroeger naar de HA gaan (ik denk toch dat je daarmee een afspraak hebt?) dan volgende week, want dit lijkt me érg dringend.



Sterkte Lijkt me echt rot om met zo'n angsten rond te lopen...



Jammer dat sommigen het weer nodig vinden om zo ongelooflijk bot te reageren.
Alle reacties Link kopieren
quote:MarianneDavids schreef op 26 april 2014 @ 14:36:

Print al je topics inclusief alle reacties uit een neem ze mee naar de psychiater.Dat ga ik zeker doen. Bedankt voor jouw advies.
Alle reacties Link kopieren
quote:geen_inspiratie schreef op 29 april 2014 @ 19:34:

Ik hoop dat je bij een goede psychiater terecht kunt TO, en als ik jou was zou ik vroeger naar de HA gaan (ik denk toch dat je daarmee een afspraak hebt?) dan volgende week, want dit lijkt me érg dringend.



Sterkte Lijkt me echt rot om met zo'n angsten rond te lopen...



Jammer dat sommigen het weer nodig vinden om zo ongelooflijk bot te reageren.Het is zo moeilijk om hier mee te moeten leven, ik ben afgelopen maandag begonnen met de therapie. Lief van je dat je reageerd. X
Alle reacties Link kopieren
quote:Enn schreef op 29 april 2014 @ 00:16:

[...]



En hoe ging het?





En deze post sla je dan weer over argentino Ja was spannend voor de eerste keer, veel gesproken met andere, en heb nu ook huiswerk mee gekregen. Mijn probleem schijnt dus heel extreem te zijn.
Alle reacties Link kopieren
quote:sabbaticalmeds schreef op 26 april 2014 @ 14:33:

maar je kwam thuis en je dochtertje lag te slapen en je zus deed ook normaal?

Niemand was in paniek of huilde?

Er waren geen sporen van geweld?

Zou dat niet aan de hand zijn als een inbreker even binnenkomt en je kind misbruikt?



Kortom het kan niet. Punt.Waar ik zo bang van ben geworden is de reactie van mijn gehandicapte zus, als ik haar vraag of er iemand aan de deur is geweest knikt ze nee, dan weer ja, dat maakt mijn zo angstig!
Alle reacties Link kopieren
quote:loisnvt schreef op 29 april 2014 @ 18:53:

Jeetje, en je vond het een goed plan om er nog een kind bij te krijgen omdat? Ja dus? Dat is niet jouw probleem toch?
Alle reacties Link kopieren
quote:StoraHuntur schreef op 26 april 2014 @ 14:20:

Huh, dit is een kopie van je oude topic!Dat klopt inderdaad
Alle reacties Link kopieren
Ik ben op dit moment weer zo angstig!!! Pff weet even niet wat ik hier mee moet.
Alle reacties Link kopieren
quote:depri32 schreef op 02 mei 2014 @ 13:39:

Ik ben op dit moment weer zo angstig!!! Pff weet even niet wat ik hier mee moet.Ga lekker op de bank zitten met een kop thee en een doos bonbons.
verba volant, scripta manent.
Alle reacties Link kopieren
Gewoon even iemand bellen en kletsen over allerlei zaken? Weer, huishouden, nieuwtjes, hobbies? Dat helpt vaak om weer te normaliseren en uit de angst te komen, in ieder geval een beetje.
Alle reacties Link kopieren
Hoi,



Wat naar dat je je zo voelt... volgens mij heb je OCD.

Je weet zelf eigenlijk aan de ene kant heel goed dat het heeeel onwaarschijnlijk is wat je bedenkt en dat je het los moet laten omdat andere mensen zich hier echt niet druk om zouden maken. Maar toch kun je het niet loslaten en maakt het idee dat het gebeurd zou kúnnen zijn (hoe vergezocht ook) je helemaal gek. Het blijft knagen.



Hoe meer je er op ingaat op deze gedachten.. hoe erger het wordt.



Ik ga je dan ook niet gerust stellen.. Die geruststelling moet je uiteindelijk in je zelf vinden. Probeer stop tegen jezelf te zeggen en je aandacht op iets anders te richten.. (ja das vet moeilijk dat lukt niet 1.2.3. maar toch moet je het proberen anders wordt het erger en erger).



Ook al voel je je nu geweldig rot, met therapie kun je hier uit komen! Je zult je niet altijd zo blijven voelen. Hopelijk geeft dat hoop!



Sterkte!
Alle reacties Link kopieren
quote:MarianneDavids schreef op 02 mei 2014 @ 13:43:

[...]





Ga lekker op de bank zitten met een kop thee en een doos bonbons.Oh lieverd was dat maar zo makelijk
Alle reacties Link kopieren
quote:aikidoka schreef op 02 mei 2014 @ 14:31:

Gewoon even iemand bellen en kletsen over allerlei zaken? Weer, huishouden, nieuwtjes, hobbies? Dat helpt vaak om weer te normaliseren en uit de angst te komen, in ieder geval een beetje.Ga inderdaad zo iemand Bellen om te praten.
Alle reacties Link kopieren
quote:vogeltje123 schreef op 02 mei 2014 @ 15:02:

Hoi,



Wat naar dat je je zo voelt... volgens mij heb je OCD.

Je weet zelf eigenlijk aan de ene kant heel goed dat het heeeel onwaarschijnlijk is wat je bedenkt en dat je het los moet laten omdat andere mensen zich hier echt niet druk om zouden maken. Maar toch kun je het niet loslaten en maakt het idee dat het gebeurd zou kúnnen zijn (hoe vergezocht ook) je helemaal gek. Het blijft knagen.



Hoe meer je er op ingaat op deze gedachten.. hoe erger het wordt.



Ik ga je dan ook niet gerust stellen.. Die geruststelling moet je uiteindelijk in je zelf vinden. Probeer stop tegen jezelf te zeggen en je aandacht op iets anders te richten.. (ja das vet moeilijk dat lukt niet 1.2.3. maar toch moet je het proberen anders wordt het erger en erger).



Ook al voel je je nu geweldig rot, met therapie kun je hier uit komen! Je zult je niet altijd zo blijven voelen. Hopelijk geeft dat hoop!



Sterkte!Bedankt voor het reageren, ik voel me nu inderdaad heel erg rot. Wou je alleen 1 ding vragen, vind je het raar dat ik mijn gehandicapte zus alleen heb gelaten? Heb zo een spijt!!!! Omdat ik elke keer continu van die enge/ angstige gedachten krijg. Dit is echt de grootste nachtmerrie waar ik in ben beland.
Dat komt ook omdat je net begonnen bent met de therapie. Wat dat betreft vind ik de adviezen die men hier geeft nog niet zo gek: ga lekker op de bank zitten met een kop thee, een doos bonbons en de telefoon voor wat afleiding, of kijk even of er iets leuks is op de tv. TLC heeft vaak gezellige afleidende programma's, over mensen die heel veel bonnetjes uitknippen en zo heel veel korting krijgen in de winkel, of mensen die hele bijzondere taarten bakken ofzo.



Of zet uitzendinggemist of youtube lekker open. Bijna alle afleveringen van Baantjer staan online, wist je dat al?



Hou vol, uiteindelijk wordt het beter! En vraag maandag in de groep om hulp, iets wat je kan doen als je weer van die angstige gedachtes krijgt. Al leer je maar om de pauze-knop in je hoofd te vinden, dat lijkt me voor jou al heel erg fijn.
Als ik daarnaast nog even iets mag zeggen: je hebt wel al stappen vooruit gemaakt!



- Je hebt je topic bij je juiste pijler gezet. Het gaat namelijk eerder om jouw angst en jouw psyche dan om of je kinderen werkelijk HIV op kunnen lopen door de in jouw hoofd spelende scenario's. Daardoor krijg je ook constructievere reacties, zoals bijvoorbeeld het advies om iemand te bellen en een kopje thee te pakken.

- Je vraagt niet meer direct om bevestiging van jouw angsten, je vraagt of er meer mensen zijn met een angststoornis. Ook daardoor krijg je constructievere reacties dan op je vorige topic.



Dat zijn al twee hele goede stappen! Moet je zien wat je met 1 x therapie al bereikt hebt! Ga vooral zo door!
Alle reacties Link kopieren
quote:depri32 schreef op 30 april 2014 @ 21:42:

[...]





Ja was spannend voor de eerste keer, veel gesproken met andere, en heb nu ook huiswerk mee gekregen. Mijn probleem schijnt dus heel extreem te zijn.Sorry, ik lees je nu pas. Hoe heb je ontdekt dat je een extreem probleem hebt? Hebben ze je dat daar gezegd?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
quote:depri32 schreef op 02 mei 2014 @ 15:36:

[...]





Bedankt voor het reageren, ik voel me nu inderdaad heel erg rot. Wou je alleen 1 ding vragen, vind je het raar dat ik mijn gehandicapte zus alleen heb gelaten? Heb zo een spijt!!!! Omdat ik elke keer continu van die enge/ angstige gedachten krijg. Dit is echt de grootste nachtmerrie waar ik in ben beland.Dat zijn je gedachten maar, dit is jouw 'ziekte' die praat. Het is niet de werkelijkheid. Jij mag ook voor jezelf kiezen en het is niet erg dat jij je zusje even alleen hebt gelaten.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
quote:depri32 schreef op 02 mei 2014 @ 13:39:

Ik ben op dit moment weer zo angstig!!! Pff weet even niet wat ik hier mee moet.

Ga iets doen!

En dan iets waarbij je je volle aandacht nodig hebt: puzzelen (sudoku, legpuzzel), opruimen/sorteren, ingewikkeld recept maken enz...

Of ga inspannend sporten.



Maar doe iets met je lijf, hoofd en handen!
quote:Ratsmodee schreef op 02 mei 2014 @ 18:11:

[...]



Ga iets doen!

En dan iets waarbij je je volle aandacht nodig hebt: puzzelen (sudoku, legpuzzel), opruimen/sorteren, ingewikkeld recept maken enz...

Of ga inspannend sporten.



Maar doe iets met je lijf, hoofd en handen!



Kijk, depri, nog een bruikbare tip!

Ik zal nog wat opties noemen, dan heb je wat om te kiezen!

- Sieraden maken

- Jezelf leren breien of haken (met filmpjes op youtube kan dat makkelijk in je eigen huis)

- Koken/bakken met een luisterboek aan

- Kijk vanavond de detective op België 1 en probeer eerder dan Poirot de moordenaar door te hebben

- Doe tot die tijd hetzelfde met diverse baantjer-afleveringen op youtube.

- Download een hardloop-app en een buikspier-app en ga lekker sporten vanavond

- Bestel online een borduurpakket (heb je nu nog niets aan, maar dat kun je dan de volgende keer gebruiken).

- Bedenk iets leuks om morgen met je kinderen te doen. Koekjes bakken, bijvoorbeeld, of naar het zwembad.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt lieve mensen,



ik krijg deze enge gedachtes maar niet uit mij hoofd!!! Pfff ik moet even mijn hart luchten, ik haat mezelf dat ik überhaupt nu mijn gehandicapte zus thuis heb achter gelaten met mijn dochtertje die sliep. Wat kan ik doen. Help aub zal jullie eeuwig dankbaar zijn.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven