Werk & Studie
alle pijlers
Het promovendi topic 2.0
vrijdag 28 maart 2014 om 12:51
Dag allemaal!
N.a.v. een topic over scripties en proefschriften leek het ons leuk om (weer) een topic over promoveren te starten.
Uiteraard zijn andere academici (in spe) ook welkom om leed en ervaringen te delen en tips op te doen!
Dus vertel wat over jezelf (als je wilt) en voel je verder vrij om van je af te schrijven.
N.a.v. een topic over scripties en proefschriften leek het ons leuk om (weer) een topic over promoveren te starten.
Uiteraard zijn andere academici (in spe) ook welkom om leed en ervaringen te delen en tips op te doen!
Dus vertel wat over jezelf (als je wilt) en voel je verder vrij om van je af te schrijven.
zaterdag 17 mei 2014 om 22:50
Hmm, ik bedoelde niet zo negatief te klinken, maar je lijkt van jezelf al heel goed een eigenschap te kennen die niet zo lekker aansluit bij dit werk. Als je het verder wel heeeeeeel graag wilt, kun je daar misschien omheen werken, maar dan moet je daar wel bewust mee bezig zijn.
Overigens wel goed dat je het herkent bij jezelf, daarmee ben je al een stap verder dan de meeste mensen!
Overigens wel goed dat je het herkent bij jezelf, daarmee ben je al een stap verder dan de meeste mensen!
zaterdag 17 mei 2014 om 23:14
Natuurlijk is het van instituut tot instituut verschillend, maar bij ons duurden vergadering rustig 6 uur en dat was ook zo bij andere instituten. En als promovendus werk je toch vaak alleen, is ook van eht vakgebied afhankelijk natuurlijk, maar ik was de enige in het instituut die aan een bepaald thema werkte. En je kon/ kan makkelijk een maand of twee verdwijnen, dat kan nu niet meer, gelukkig maar.
Dus het zal echt per vakgebied en instituuut verschillen, maar bij mijn instituut is eigenlijk iedereen veel blijer als ze weg zijn.
Dus het zal echt per vakgebied en instituuut verschillen, maar bij mijn instituut is eigenlijk iedereen veel blijer als ze weg zijn.
zondag 18 mei 2014 om 20:34
6 uur vergaderen?
Mijn ervaring:
- Instituut 1: 30-45 minuten per week vergaderen
- Instituut 2: 1x per maand 2,5 uur vergaderen. De eerste helft daarvan was altijd thematisch, soms met gastspreker.Meer een seminar eigenlijk dan een vergadering.
- instituut 3: 1x per 6 weken 60 minuten vergadering. Eigenlijk meer mededelingenuurtje.
Ik heb altijd veel samengewerkt. Doe zelden iets helemaal alleen. Gelukkig maar, ik werk graag samen. Als ik al eens alleen ergens mee bezig ben organiseer ik er altijd een seminar of zo bij, voor de inhoud, maar ook voor de gezelligheid.
Ik besef me dat ik hiermee echt geluk heb gehad tot nu toe.
Mijn ervaring:
- Instituut 1: 30-45 minuten per week vergaderen
- Instituut 2: 1x per maand 2,5 uur vergaderen. De eerste helft daarvan was altijd thematisch, soms met gastspreker.Meer een seminar eigenlijk dan een vergadering.
- instituut 3: 1x per 6 weken 60 minuten vergadering. Eigenlijk meer mededelingenuurtje.
Ik heb altijd veel samengewerkt. Doe zelden iets helemaal alleen. Gelukkig maar, ik werk graag samen. Als ik al eens alleen ergens mee bezig ben organiseer ik er altijd een seminar of zo bij, voor de inhoud, maar ook voor de gezelligheid.
Ik besef me dat ik hiermee echt geluk heb gehad tot nu toe.
maandag 19 mei 2014 om 12:54
Poeh zulke lange vergaderingen heb ik ook echt nog nooit gehad (gelukkig).
Even een hele andere vraag waar sommigen van jullie hopelijk ervaring mee hebben. Mijn vriend en ik zijn aan het kijken of het slim is een huis te gaan kopen. Ik heb natuurlijk geen vast contract. Hebben jullie als promovendus zijnde een huis gekocht en was een intentieverklaring een probleem? Ik heb het nog niet aan de prof gevraagd, ik wou eerst wat meer informatie inwinnen.
Even een hele andere vraag waar sommigen van jullie hopelijk ervaring mee hebben. Mijn vriend en ik zijn aan het kijken of het slim is een huis te gaan kopen. Ik heb natuurlijk geen vast contract. Hebben jullie als promovendus zijnde een huis gekocht en was een intentieverklaring een probleem? Ik heb het nog niet aan de prof gevraagd, ik wou eerst wat meer informatie inwinnen.
maandag 19 mei 2014 om 13:34
Dank voor jullie eerlijke antwoorden!
Ikzelf dacht dat het niet zo'n probleem was dat iets me niet super interesseert (ik kan me niet voorstellen dat de gemiddelde werknemer super bevlogen is van zijn werk, en toch lukt het ook die hun baan te doen) maar het is dus wel een probleem dat ik snel uitgekeken raak. Misschien kan ik eens zoeken naar de oorzaak van dit probleem en dat aanpakken.
Op zich merk ik dat ik het afstudeer onderwerp nog steeds wel interessant vind, maar dat de motivatie gewoon wat minder was door allerlei persoonlijke omstandigheden. Dus wellicht is er nog hoop voor me.
De arbeidsmarkt heb ik ook wel over na gedacht. Het duurt 4 jaar, dus zelf denk ik dat ik tijdens die 4 jaar alvast na kan gaan denken over de toekomst, andere skills aan leren en in ieder geval een netwerk op doen, zodat je na 4 jaar niet ineens het gevoel 'en nu' hebt. Een topbaan hoef ik hierna sowieso niet, dus ik zou het niet erg vinden als de promotie wat dat betreft een wat negatief effect heeft. Ik zou ook tevreden zijn met in de winkel staan.
Ikzelf dacht dat het niet zo'n probleem was dat iets me niet super interesseert (ik kan me niet voorstellen dat de gemiddelde werknemer super bevlogen is van zijn werk, en toch lukt het ook die hun baan te doen) maar het is dus wel een probleem dat ik snel uitgekeken raak. Misschien kan ik eens zoeken naar de oorzaak van dit probleem en dat aanpakken.
Op zich merk ik dat ik het afstudeer onderwerp nog steeds wel interessant vind, maar dat de motivatie gewoon wat minder was door allerlei persoonlijke omstandigheden. Dus wellicht is er nog hoop voor me.
De arbeidsmarkt heb ik ook wel over na gedacht. Het duurt 4 jaar, dus zelf denk ik dat ik tijdens die 4 jaar alvast na kan gaan denken over de toekomst, andere skills aan leren en in ieder geval een netwerk op doen, zodat je na 4 jaar niet ineens het gevoel 'en nu' hebt. Een topbaan hoef ik hierna sowieso niet, dus ik zou het niet erg vinden als de promotie wat dat betreft een wat negatief effect heeft. Ik zou ook tevreden zijn met in de winkel staan.
maandag 19 mei 2014 om 14:36
Ik heb als AIO een huis gekocht, maar mijn ervaring is dat er geven van intentie-verklaringen enorm verschilt tussen afdelingen. Bij ons is het geen enkel probleem, anderen doen het uit principe gewoon niet. Dus ik zou vooral even navragen hoe het bij jullie is. (En mocht het kunnen, alvast een kleine tip: er hele formulier met met dezelfde kleur pen ingekleurd zijn, dus let op dat je niet zwarte gegevens van personeelszaken krijgt, en een blauwe handtekening van de baas. Klinkt te belachelijk voor woorden, maar ik ken meerdere mensen die daardoor alles opnieuw moesten doen....).
Saartjuh: ik denk dat je gelijk hebt dat wel meer mensen hun baan niet per se super interessant vinden. Maar dat is nou net een groot verschil met een promotie plek. Bij een gewone baan wil je baas meestal dat een bepaald iets over een maand af is, bij promotie onderzoek moet de motivatie veel meer uit jezelf komen. Je moet voortdurend jezelf aan het werk zetten, verzinnen wat je nu weer moet gaan doen. En je beloning moet je halen uit een gelukte proef, of mooie data uit je literatuuronderzoek oid. Dat kan al lastig zijn, maar als je het dan ook eigenlijk niet zo boeiend vindt, zie ik dat niet gebeuren.
Overigens denk ik dat werk in een winkel vinden mét PhD een stuk lastiger is dan zonder. Mensen met 'alleen' een master worden al nauwelijks aangenomen, want 'te hoog opgeleid, te duur, en zo weer weg'. Daar gaat een PhD juist tegen je werken.
Ik krijg een beetje het gevoel dat je een promotie overweegt als manier om 'het echte leven' uit te stellen. Dat lijkt me niet verstandig. Je maakt het daarmee jezelf de komende jaren ontzettend lastig, en het maakt wat je daarna wilt ook nog eens moeilijker.
Saartjuh: ik denk dat je gelijk hebt dat wel meer mensen hun baan niet per se super interessant vinden. Maar dat is nou net een groot verschil met een promotie plek. Bij een gewone baan wil je baas meestal dat een bepaald iets over een maand af is, bij promotie onderzoek moet de motivatie veel meer uit jezelf komen. Je moet voortdurend jezelf aan het werk zetten, verzinnen wat je nu weer moet gaan doen. En je beloning moet je halen uit een gelukte proef, of mooie data uit je literatuuronderzoek oid. Dat kan al lastig zijn, maar als je het dan ook eigenlijk niet zo boeiend vindt, zie ik dat niet gebeuren.
Overigens denk ik dat werk in een winkel vinden mét PhD een stuk lastiger is dan zonder. Mensen met 'alleen' een master worden al nauwelijks aangenomen, want 'te hoog opgeleid, te duur, en zo weer weg'. Daar gaat een PhD juist tegen je werken.
Ik krijg een beetje het gevoel dat je een promotie overweegt als manier om 'het echte leven' uit te stellen. Dat lijkt me niet verstandig. Je maakt het daarmee jezelf de komende jaren ontzettend lastig, en het maakt wat je daarna wilt ook nog eens moeilijker.
maandag 19 mei 2014 om 14:50
quote:nausicaa schreef op 19 mei 2014 @ 14:36:
Ik krijg een beetje het gevoel dat je een promotie overweegt als manier om 'het echte leven' uit te stellen. Dat lijkt me niet verstandig. Je maakt het daarmee jezelf de komende jaren ontzettend lastig, en het maakt wat je daarna wilt ook nog eens moeilijker.
Ik gebruik het niet om het echte leven uit te stellen. Wel om de crisis te overbruggen. Door een ziekte is mijn studie nogal rommelig verlopen (is nu weer onder controle, kan lange weken trekken) Ook heb ik een studie gedaan, die op sommigen overkomt als pretstudie. Ik kan mij voorstellen dat bij een anonieme sollicitatie, ik geen enkele kans heb, zeker nu niet.
Als ik 4 jaar promotie achter de rug heb zullen de twijfels of ik iets wel volhoud minder zijn. Ik heb immer onafgebroken 4 jaar lang aan mijn onderzoek gewerkt.. Ook zijn de tijden wellicht veranderd. Nu krijgen jonge gezonde en slimme mensen al geen baan, laat staan ik, met mijn ziekte. Maar over 4 jaar zit men misschien wel om hoogopgeleiden te springen..
Dus denk ik dat ik mét promotie een betere kans maak. Staat in ieder geval beter dan 3 jaar werkloosheid.
En als ik geen werk krijg, dan heb ik toch liever een promotie: liever 4 jaar werken en daarna werkloos dan nu al werkloos.
Wat uitgekeken zijn betreft: Het onderwerp van mijn studie spreekt me nog steeds aan, maar ik heb het even zó gehad met studeren: elke dag weer achter die computer kruipen en dingen doen (wat dat betreft ben ik juist heel erg klaar voor het echte leven) Al lukt het me aardig om mezelf vooruit te 'schoppen'.
Ik krijg een beetje het gevoel dat je een promotie overweegt als manier om 'het echte leven' uit te stellen. Dat lijkt me niet verstandig. Je maakt het daarmee jezelf de komende jaren ontzettend lastig, en het maakt wat je daarna wilt ook nog eens moeilijker.
Ik gebruik het niet om het echte leven uit te stellen. Wel om de crisis te overbruggen. Door een ziekte is mijn studie nogal rommelig verlopen (is nu weer onder controle, kan lange weken trekken) Ook heb ik een studie gedaan, die op sommigen overkomt als pretstudie. Ik kan mij voorstellen dat bij een anonieme sollicitatie, ik geen enkele kans heb, zeker nu niet.
Als ik 4 jaar promotie achter de rug heb zullen de twijfels of ik iets wel volhoud minder zijn. Ik heb immer onafgebroken 4 jaar lang aan mijn onderzoek gewerkt.. Ook zijn de tijden wellicht veranderd. Nu krijgen jonge gezonde en slimme mensen al geen baan, laat staan ik, met mijn ziekte. Maar over 4 jaar zit men misschien wel om hoogopgeleiden te springen..
Dus denk ik dat ik mét promotie een betere kans maak. Staat in ieder geval beter dan 3 jaar werkloosheid.
En als ik geen werk krijg, dan heb ik toch liever een promotie: liever 4 jaar werken en daarna werkloos dan nu al werkloos.
Wat uitgekeken zijn betreft: Het onderwerp van mijn studie spreekt me nog steeds aan, maar ik heb het even zó gehad met studeren: elke dag weer achter die computer kruipen en dingen doen (wat dat betreft ben ik juist heel erg klaar voor het echte leven) Al lukt het me aardig om mezelf vooruit te 'schoppen'.
maandag 19 mei 2014 om 14:56
quote:reglisse schreef op 17 mei 2014 @ 21:20:
Amby, succes!
Maar ik begrijp niet helemaal wat voorverdedigen is. Ik ging pas oefenen met verdedigen een week of twee voor de echte grote dag. Een proefpromotie dus. Of ga jij iets anders doen?
Hoe dan ook, zelfgebakken koekjes helpen altijd.
Op sommige universiteiten moet je proef-verdedigen. Dan ga je informeel zitten met je commissie en je werk bespreken. Eigenlijk is dat het do-or-die moment, ze besluiten dan óf je mag verdedigen, en onder welke voorwaarden. Daarna moet je meestal je proefschrift aanpassen, en opnieuw opsturen. Geen leuke tijd wat mij betreft.
Het voordeel is dat je openbare verdediging heel ceremonieel is. Soms verzinnen ze niet eens nieuwe vragen voor je, en omdat je hun commentaar al hebt verwerkt is falen op dat moment eigenlijk niet mogelijk. En dat is maar goed ook, want ik mag eind september pas op voor de openbare verdediging, en dan is m'n hoofd alweer met hele andere dingen bezig.
Amby, succes!
Maar ik begrijp niet helemaal wat voorverdedigen is. Ik ging pas oefenen met verdedigen een week of twee voor de echte grote dag. Een proefpromotie dus. Of ga jij iets anders doen?
Hoe dan ook, zelfgebakken koekjes helpen altijd.
Op sommige universiteiten moet je proef-verdedigen. Dan ga je informeel zitten met je commissie en je werk bespreken. Eigenlijk is dat het do-or-die moment, ze besluiten dan óf je mag verdedigen, en onder welke voorwaarden. Daarna moet je meestal je proefschrift aanpassen, en opnieuw opsturen. Geen leuke tijd wat mij betreft.
Het voordeel is dat je openbare verdediging heel ceremonieel is. Soms verzinnen ze niet eens nieuwe vragen voor je, en omdat je hun commentaar al hebt verwerkt is falen op dat moment eigenlijk niet mogelijk. En dat is maar goed ook, want ik mag eind september pas op voor de openbare verdediging, en dan is m'n hoofd alweer met hele andere dingen bezig.
maandag 19 mei 2014 om 15:24
Ik vind dat jullie allemaal wel een goed punt maken over de motivatie. Voor sommige mensen is het ook heel lastig een PhD traject vol te houden als de motivatie er niet is. Ik ken ook mensen die er (tijdelijk) mee stoppen, omdat ze bijv. een andere baan aangeboden krijgen. Dat zou voor Saartjuhzes natuurlijk ook een oplossing zijn.
Ik zat toch redelijk in hetzelfde schuitje als Saartjuhzes. Geen duidelijke kans op een baan, redelijk leuk promotieonderwerp, weten dat je het zat gaat zijn na 2 jaar, geen ambitie om de wetenschap in te gaan. Ik ben gedisciplineerd als een malle en het heeft (daarom?) bij mij goed uitgepakt. Door mijn (hopelijk aankomende) titel en het netwerk wat ik heb opgebouwd, heb ik een interessante baan gevonden. Daarom zegt mijn gevoel dat ze er gewoon voor moet gaan.
Dus ja, het kan succesvol zijn. Ik heb het voor mijn gevoel niet echt zwaarder gehad dan mijn collega's. Maar misschien is promoveren juist NIET je oplossing. Maar je kan sowieso solliciteren en kijken waar het strand. Het voordeel is, als je ermee besluit te stoppen kamp je in ieder geval niet met een enorme studieschuld o.i.d. Je hebt dan wel niet zo blije promotoren en een departementshoofd die een promotiebonus aan z'n neus voorbij ziet gaan.
Ik zat toch redelijk in hetzelfde schuitje als Saartjuhzes. Geen duidelijke kans op een baan, redelijk leuk promotieonderwerp, weten dat je het zat gaat zijn na 2 jaar, geen ambitie om de wetenschap in te gaan. Ik ben gedisciplineerd als een malle en het heeft (daarom?) bij mij goed uitgepakt. Door mijn (hopelijk aankomende) titel en het netwerk wat ik heb opgebouwd, heb ik een interessante baan gevonden. Daarom zegt mijn gevoel dat ze er gewoon voor moet gaan.
Dus ja, het kan succesvol zijn. Ik heb het voor mijn gevoel niet echt zwaarder gehad dan mijn collega's. Maar misschien is promoveren juist NIET je oplossing. Maar je kan sowieso solliciteren en kijken waar het strand. Het voordeel is, als je ermee besluit te stoppen kamp je in ieder geval niet met een enorme studieschuld o.i.d. Je hebt dan wel niet zo blije promotoren en een departementshoofd die een promotiebonus aan z'n neus voorbij ziet gaan.
maandag 19 mei 2014 om 15:28
Dank voor je antwoord! Dat geeft wel moed. Ook om te lezen dat het met discipline wel kan lukken. (ben ook gedisciplneerd, zit nu al de hele dag binnen te werken)
Ik ben ook heel theoretisch aan gelegd, vind het heel leuk om dingen uit te zoeken. En ik deze plek heb ik wel heel veel vrijheid..
Misschien moet ik eens met en professioneel iemand praten om er achter te komen waar dat vandaan komt dat ik na zoveel jaar ergens weer op uit gekeken ben, misschien helpt dat.
Ik ben ook heel theoretisch aan gelegd, vind het heel leuk om dingen uit te zoeken. En ik deze plek heb ik wel heel veel vrijheid..
Misschien moet ik eens met en professioneel iemand praten om er achter te komen waar dat vandaan komt dat ik na zoveel jaar ergens weer op uit gekeken ben, misschien helpt dat.
maandag 19 mei 2014 om 18:47
Ok, discipline is inderdaad wel een groot pluspunt!
Ik begrijp je punt, en heb uit eerdere posts al wel eens begrepen dat je ziek (geweest) bent. Fijn dat het weer beter gaat, en goed dat je je studie bijna af hebt!
Ik denk dat ik je verkeerd begrepen had, ik dacht dat je het onderwerp niet zo boeiend vond, maar dat is dus wel zo. Dat scheelt al een hoop. En misschien als iets echt zo je eigen onderwerp is, dat je minder snel last van die 'verveling' krijgt. Nogmaals, iedereen heeft wel een punt waarop hij er klaar mee is, dat is heel normaal. Dat moet alleen niet na een jaar gebeuren. En inderdaad, dat idee dat je niet zou kunnen stoppen vind ik altijd een beetje onzin. Natuurlijk kan dat wel, alleen doen je dat na bv 3 jaar niet zo snel. Maar binnen het eerste jaar gebeurt het nog best vaak, dan is ofwel het onderwerp, ofwel het onderzoek toch niks voor iemand.
Het enige waarvan ik denk dat je het misschien nog onderschat, is de waarde als je klaar bent. Voor een enigszins gerelateerde baan is het een pre, en vanaf een bepaald niveau ook. Maar voor 'ongeschoold' werk is het echt juist een nadeel. Maar goed, die banen zijn ook heel moeilijk te krijgen met een master, dus dat maakt dan misschien ook niet meer uit.
Ik begrijp je punt, en heb uit eerdere posts al wel eens begrepen dat je ziek (geweest) bent. Fijn dat het weer beter gaat, en goed dat je je studie bijna af hebt!
Ik denk dat ik je verkeerd begrepen had, ik dacht dat je het onderwerp niet zo boeiend vond, maar dat is dus wel zo. Dat scheelt al een hoop. En misschien als iets echt zo je eigen onderwerp is, dat je minder snel last van die 'verveling' krijgt. Nogmaals, iedereen heeft wel een punt waarop hij er klaar mee is, dat is heel normaal. Dat moet alleen niet na een jaar gebeuren. En inderdaad, dat idee dat je niet zou kunnen stoppen vind ik altijd een beetje onzin. Natuurlijk kan dat wel, alleen doen je dat na bv 3 jaar niet zo snel. Maar binnen het eerste jaar gebeurt het nog best vaak, dan is ofwel het onderwerp, ofwel het onderzoek toch niks voor iemand.
Het enige waarvan ik denk dat je het misschien nog onderschat, is de waarde als je klaar bent. Voor een enigszins gerelateerde baan is het een pre, en vanaf een bepaald niveau ook. Maar voor 'ongeschoold' werk is het echt juist een nadeel. Maar goed, die banen zijn ook heel moeilijk te krijgen met een master, dus dat maakt dan misschien ook niet meer uit.
maandag 19 mei 2014 om 19:01
quote:nausicaa schreef op 19 mei 2014 @ 18:47:
Ok, discipline is inderdaad wel een groot pluspunt!
Ik begrijp je punt, en heb uit eerdere posts al wel eens begrepen dat je ziek (geweest) bent. Fijn dat het weer beter gaat, en goed dat je je studie bijna af hebt!
Dank voor de reactie! Ik ga ervoor! Maar eerst maar eens afstuderen
Zou heel gaaf zijn als het me lukte..
Ok, discipline is inderdaad wel een groot pluspunt!
Ik begrijp je punt, en heb uit eerdere posts al wel eens begrepen dat je ziek (geweest) bent. Fijn dat het weer beter gaat, en goed dat je je studie bijna af hebt!
Dank voor de reactie! Ik ga ervoor! Maar eerst maar eens afstuderen
Zou heel gaaf zijn als het me lukte..
maandag 19 mei 2014 om 20:29
quote:spagaat schreef op 19 mei 2014 @ 12:54:
Poeh zulke lange vergaderingen heb ik ook echt nog nooit gehad (gelukkig).
Even een hele andere vraag waar sommigen van jullie hopelijk ervaring mee hebben. Mijn vriend en ik zijn aan het kijken of het slim is een huis te gaan kopen. Ik heb natuurlijk geen vast contract. Hebben jullie als promovendus zijnde een huis gekocht en was een intentieverklaring een probleem? Ik heb het nog niet aan de prof gevraagd, ik wou eerst wat meer informatie inwinnen.
Intentieverklaring krijg je hier niet. Absoluut niet. Maar dat hoeft ook niet om te kunnen kopen. Ik heb gebruik gemaakt van de regeling voor flexwerkers, gemiddelde van de laatste 3 jaarsalarissen.
NB: ik was als promovendus dus kostwinner, 2/3 van het gezinsinkomen komt van mij. Vriend heeft wel een kleine deeltijdbaan met vast contract en is daarnaast freelancer. Dat freelance inkomen is niet meegenomen.
Poeh zulke lange vergaderingen heb ik ook echt nog nooit gehad (gelukkig).
Even een hele andere vraag waar sommigen van jullie hopelijk ervaring mee hebben. Mijn vriend en ik zijn aan het kijken of het slim is een huis te gaan kopen. Ik heb natuurlijk geen vast contract. Hebben jullie als promovendus zijnde een huis gekocht en was een intentieverklaring een probleem? Ik heb het nog niet aan de prof gevraagd, ik wou eerst wat meer informatie inwinnen.
Intentieverklaring krijg je hier niet. Absoluut niet. Maar dat hoeft ook niet om te kunnen kopen. Ik heb gebruik gemaakt van de regeling voor flexwerkers, gemiddelde van de laatste 3 jaarsalarissen.
NB: ik was als promovendus dus kostwinner, 2/3 van het gezinsinkomen komt van mij. Vriend heeft wel een kleine deeltijdbaan met vast contract en is daarnaast freelancer. Dat freelance inkomen is niet meegenomen.
maandag 19 mei 2014 om 20:39
quote:amby schreef op 19 mei 2014 @ 14:56:
[...]
Op sommige universiteiten moet je proef-verdedigen. Dan ga je informeel zitten met je commissie en je werk bespreken. Eigenlijk is dat het do-or-die moment, ze besluiten dan óf je mag verdedigen, en onder welke voorwaarden. Daarna moet je meestal je proefschrift aanpassen, en opnieuw opsturen. Geen leuke tijd wat mij betreft.
Het voordeel is dat je openbare verdediging heel ceremonieel is. Soms verzinnen ze niet eens nieuwe vragen voor je, en omdat je hun commentaar al hebt verwerkt is falen op dat moment eigenlijk niet mogelijk. En dat is maar goed ook, want ik mag eind september pas op voor de openbare verdediging, en dan is m'n hoofd alweer met hele andere dingen bezig.
Eind september "pas"? Dat is juist ontzettend snel! Al over 4 maanden, en dan ook nog herschrijven, drukken/uitgeven,... Ik ken iemand die net de definitieve goedkeuring heeft van de commissie en in december kan gaan promoveren. 4-8 maanden tussen goedkeuring en promotie is bij 2 de universiteiten waar ik heb gewerkt de standaard. Vervelend, maar wat tijd ertussen helpt ook wel bij het afstand nemen en grote lijnen zien vind ik. "Falen" kan trouwens sowieso niet, het is al schriftelijk goedgekeurd, dus je kunt niet zakken.
Zit je eigenlijk wel in NL? Ik ken het gebruik eigenlijk helemaal niet. Bij de universiteiten die ik ken mag de commissie alleen ja of nee zeggen. In de praktijk vaak toch met commentaar erbij. Maar in principe wordt er pas een commissie ingesteld wanneer je begeleiders er zeker van zijn dat het oordeel positief uitvalt, een "nee" is ernstig voor alle betrokkenen.
Hoe dan ook: succes!!!
[...]
Op sommige universiteiten moet je proef-verdedigen. Dan ga je informeel zitten met je commissie en je werk bespreken. Eigenlijk is dat het do-or-die moment, ze besluiten dan óf je mag verdedigen, en onder welke voorwaarden. Daarna moet je meestal je proefschrift aanpassen, en opnieuw opsturen. Geen leuke tijd wat mij betreft.
Het voordeel is dat je openbare verdediging heel ceremonieel is. Soms verzinnen ze niet eens nieuwe vragen voor je, en omdat je hun commentaar al hebt verwerkt is falen op dat moment eigenlijk niet mogelijk. En dat is maar goed ook, want ik mag eind september pas op voor de openbare verdediging, en dan is m'n hoofd alweer met hele andere dingen bezig.
Eind september "pas"? Dat is juist ontzettend snel! Al over 4 maanden, en dan ook nog herschrijven, drukken/uitgeven,... Ik ken iemand die net de definitieve goedkeuring heeft van de commissie en in december kan gaan promoveren. 4-8 maanden tussen goedkeuring en promotie is bij 2 de universiteiten waar ik heb gewerkt de standaard. Vervelend, maar wat tijd ertussen helpt ook wel bij het afstand nemen en grote lijnen zien vind ik. "Falen" kan trouwens sowieso niet, het is al schriftelijk goedgekeurd, dus je kunt niet zakken.
Zit je eigenlijk wel in NL? Ik ken het gebruik eigenlijk helemaal niet. Bij de universiteiten die ik ken mag de commissie alleen ja of nee zeggen. In de praktijk vaak toch met commentaar erbij. Maar in principe wordt er pas een commissie ingesteld wanneer je begeleiders er zeker van zijn dat het oordeel positief uitvalt, een "nee" is ernstig voor alle betrokkenen.
Hoe dan ook: succes!!!
maandag 19 mei 2014 om 20:49
quote:nausicaa schreef op 19 mei 2014 @ 18:47:
Het enige waarvan ik denk dat je het misschien nog onderschat, is de waarde als je klaar bent. Voor een enigszins gerelateerde baan is het een pre, en vanaf een bepaald niveau ook. Maar voor 'ongeschoold' werk is het echt juist een nadeel. Maar goed, die banen zijn ook heel moeilijk te krijgen met een master, dus dat maakt dan misschien ook niet meer uit.
Ik ben het met je eens. Ik zou het zelfs wel wat verder willen nemen. Er hangt voor mijn gevoel echt een beetje een stigma rond mensen met een PhD, en misschien niet onterecht. Je hebt vaak een analytische en kritische blik op dingen, en je bent gewend autonoom en flexibel te werken. Dat vinden werkgevers lang niet altijd fijn. Als het werk is wat een masterstudent kan doen, dan is iemand met een PhD aannemen ook soms een risico. Dus een PhD beperkt lang niet alleen je mogelijkheden voor ongeschoold, maar ook voor geschoold werk.
Wat ik zelf ook merkte is dat ik mezelf veel te slim en capabel vind voor de gemiddelde BI baan, maar dat is een tweede.
Het enige waarvan ik denk dat je het misschien nog onderschat, is de waarde als je klaar bent. Voor een enigszins gerelateerde baan is het een pre, en vanaf een bepaald niveau ook. Maar voor 'ongeschoold' werk is het echt juist een nadeel. Maar goed, die banen zijn ook heel moeilijk te krijgen met een master, dus dat maakt dan misschien ook niet meer uit.
Ik ben het met je eens. Ik zou het zelfs wel wat verder willen nemen. Er hangt voor mijn gevoel echt een beetje een stigma rond mensen met een PhD, en misschien niet onterecht. Je hebt vaak een analytische en kritische blik op dingen, en je bent gewend autonoom en flexibel te werken. Dat vinden werkgevers lang niet altijd fijn. Als het werk is wat een masterstudent kan doen, dan is iemand met een PhD aannemen ook soms een risico. Dus een PhD beperkt lang niet alleen je mogelijkheden voor ongeschoold, maar ook voor geschoold werk.
Wat ik zelf ook merkte is dat ik mezelf veel te slim en capabel vind voor de gemiddelde BI baan, maar dat is een tweede.
maandag 19 mei 2014 om 20:56
quote:reglisse schreef op 19 mei 2014 @ 20:39:
[...]
Eind september "pas"? Dat is juist ontzettend snel! Al over 4 maanden, en dan ook nog herschrijven, drukken/uitgeven,... Ik ken iemand die net de definitieve goedkeuring heeft van de commissie en in december kan gaan promoveren. 4-8 maanden tussen goedkeuring en promotie is bij 2 de universiteiten waar ik heb gewerkt de standaard. Vervelend, maar wat tijd ertussen helpt ook wel bij het afstand nemen en grote lijnen zien vind ik. "Falen" kan trouwens sowieso niet, het is al schriftelijk goedgekeurd, dus je kunt niet zakken.
Zit je eigenlijk wel in NL? Ik ken het gebruik eigenlijk helemaal niet. Bij de universiteiten die ik ken mag de commissie alleen ja of nee zeggen. In de praktijk vaak toch met commentaar erbij. Maar in principe wordt er pas een commissie ingesteld wanneer je begeleiders er zeker van zijn dat het oordeel positief uitvalt, een "nee" is ernstig voor alle betrokkenen.
Hoe dan ook: succes!!!
Dankje! Tja, ik vind het nog een eeuwigheid duren. Ik heb ook wel een redelijk strak schema voor herschrijven, drukken enz. Maar op schema ben ik volgens de universiteit wel. Ik zit wel in Nederland, maar het is inderdaad meer gebruikelijk in België om een proefverdediging te hebben. Ik ken ook geen andere universiteiten waar ze het doen in NL.
Ik blijf mezelf maar vertellen dat het goed moet komen, dat ik vertrouwen moet hebben in m'n begeleiders enz. Maar het blijft eng.
[...]
Eind september "pas"? Dat is juist ontzettend snel! Al over 4 maanden, en dan ook nog herschrijven, drukken/uitgeven,... Ik ken iemand die net de definitieve goedkeuring heeft van de commissie en in december kan gaan promoveren. 4-8 maanden tussen goedkeuring en promotie is bij 2 de universiteiten waar ik heb gewerkt de standaard. Vervelend, maar wat tijd ertussen helpt ook wel bij het afstand nemen en grote lijnen zien vind ik. "Falen" kan trouwens sowieso niet, het is al schriftelijk goedgekeurd, dus je kunt niet zakken.
Zit je eigenlijk wel in NL? Ik ken het gebruik eigenlijk helemaal niet. Bij de universiteiten die ik ken mag de commissie alleen ja of nee zeggen. In de praktijk vaak toch met commentaar erbij. Maar in principe wordt er pas een commissie ingesteld wanneer je begeleiders er zeker van zijn dat het oordeel positief uitvalt, een "nee" is ernstig voor alle betrokkenen.
Hoe dan ook: succes!!!
Dankje! Tja, ik vind het nog een eeuwigheid duren. Ik heb ook wel een redelijk strak schema voor herschrijven, drukken enz. Maar op schema ben ik volgens de universiteit wel. Ik zit wel in Nederland, maar het is inderdaad meer gebruikelijk in België om een proefverdediging te hebben. Ik ken ook geen andere universiteiten waar ze het doen in NL.
Ik blijf mezelf maar vertellen dat het goed moet komen, dat ik vertrouwen moet hebben in m'n begeleiders enz. Maar het blijft eng.
maandag 19 mei 2014 om 21:23
Op alle universiteiten waar ik ooit heb gewerkt, stond in het examenregelement dat er twee mogelijke uitslagen zijn voor de verdediging: geslaagd of geslaagd cum laude. De optie gezakt is er simpelweg niet. Iedereen kent altijd iemand die iemand kent die iemand kent die wel gezakt is, maar dat gebeurt gewoon echt niet. De enige gevallen waar het uiteindelijk toch niet door ging, waren gevallen waar vlak van tevoren fraude ontdekt werd oid. En dan nog werd het hooguit een paar dagen van tevoren afgezegd, niet op de verdediging zelf.
Op mijn universiteit was zelfs een meisje die is overleden tussen het afronden van het proefschrift en de verdediging (dat wist ze, ze was ernstig ziek). En zelfs zij heeft de titel gekregen (terecht in mijn ogen, ze had al het werk tenslotte al gedaan). Dus als je blijft ademhalen, kan het niet mis gaan.
(Dit geldt overigens voor Nederland, in het buitenland gelden hele andere regels).
Op mijn universiteit was zelfs een meisje die is overleden tussen het afronden van het proefschrift en de verdediging (dat wist ze, ze was ernstig ziek). En zelfs zij heeft de titel gekregen (terecht in mijn ogen, ze had al het werk tenslotte al gedaan). Dus als je blijft ademhalen, kan het niet mis gaan.
(Dit geldt overigens voor Nederland, in het buitenland gelden hele andere regels).
maandag 19 mei 2014 om 21:50
Oja, die spookverhalen over mensen die niet hun verdediging 'halen' ken ik ook. Vermoedelijk zal dat ook wel al vóór de verdediging afgeblazen zijn om de een of andere reden. Ik hoorde ook al een verhaal van een collega dat je in Groningen alleen maar een geluid uit dient te stoten en dat je dan ook je openbare verdediging haalt. Dan zou je niet je titel halen als je overlijdt, maar gelukkig was ik dat ook nog niet van plan!
De openbare verdediging maak ik me ook niet zoveel zorgen over, behalve dat ik mezelf compleet voor paal kan laten staan bij al mijn vrienden, familie, collegae en aanverwanten. Maar bij die proefverdediging kán het afgekeurd worden. Het zal hoogstwaarschijnlijk niet gebeuren. Ik ben goed begeleid, en mijn promotor is een hooggewaardeerde man bij (bijna) al mijn commissieleden. We zouden allemaal niet blij zijn dat mijn werk wordt afgekeurd, óf als ik er nog ontzettend veel aan moet doen. Natuurlijk kan ik mezelf wel nog voor schut zetten bij mijn commissieleden! Maar goed, ik wilde ook niet stellen dat mijn angst rationeel was. Ze gaan ook gewoon kritiek leveren op mijn 'kindje', en ik hoop alleen maar dat ik daar een beetje academisch en emotioneel op voorbereid ben.
De openbare verdediging maak ik me ook niet zoveel zorgen over, behalve dat ik mezelf compleet voor paal kan laten staan bij al mijn vrienden, familie, collegae en aanverwanten. Maar bij die proefverdediging kán het afgekeurd worden. Het zal hoogstwaarschijnlijk niet gebeuren. Ik ben goed begeleid, en mijn promotor is een hooggewaardeerde man bij (bijna) al mijn commissieleden. We zouden allemaal niet blij zijn dat mijn werk wordt afgekeurd, óf als ik er nog ontzettend veel aan moet doen. Natuurlijk kan ik mezelf wel nog voor schut zetten bij mijn commissieleden! Maar goed, ik wilde ook niet stellen dat mijn angst rationeel was. Ze gaan ook gewoon kritiek leveren op mijn 'kindje', en ik hoop alleen maar dat ik daar een beetje academisch en emotioneel op voorbereid ben.
maandag 19 mei 2014 om 22:38
Oh, dat ken ik ja. Ik ben al jaren geleden gepromoveerd, maar zo voelt het nog steeds als ik een eerste versie van een manuscipt laat lezen. Je bent er dan meestal al zó lang mee bezig.
Voor mij hielp het goed tegen de zenuwen om me voor te houden dat je uiteindelijk écht wel slaagt. En dat niemand er op zit te wachten dat jij nog jaren bezig bent om het af te krijgen, en zij nog jaren op de promotie premie moeten wachten .
Voor mij hielp het goed tegen de zenuwen om me voor te houden dat je uiteindelijk écht wel slaagt. En dat niemand er op zit te wachten dat jij nog jaren bezig bent om het af te krijgen, en zij nog jaren op de promotie premie moeten wachten .
dinsdag 20 mei 2014 om 07:20
quote:reglisse schreef op 19 mei 2014 @ 20:29:
[...]
Intentieverklaring krijg je hier niet. Absoluut niet. Maar dat hoeft ook niet om te kunnen kopen. Ik heb gebruik gemaakt van de regeling voor flexwerkers, gemiddelde van de laatste 3 jaarsalarissen.
NB: ik was als promovendus dus kostwinner, 2/3 van het gezinsinkomen komt van mij. Vriend heeft wel een kleine deeltijdbaan met vast contract en is daarnaast freelancer. Dat freelance inkomen is niet meegenomen.Bedankt voor je reactie. Helaas ben ik nu pas ruim een jaar bezig, dus het gemiddelde van de laatste drie jaar is erg laag. En ik ben ook kostwinner, dus als ik geen hypotheek krijg hoeven we iig ook niet meer na te denken over kopen . Maar ik zal deze week wel even bij de prof langslopen.
[...]
Intentieverklaring krijg je hier niet. Absoluut niet. Maar dat hoeft ook niet om te kunnen kopen. Ik heb gebruik gemaakt van de regeling voor flexwerkers, gemiddelde van de laatste 3 jaarsalarissen.
NB: ik was als promovendus dus kostwinner, 2/3 van het gezinsinkomen komt van mij. Vriend heeft wel een kleine deeltijdbaan met vast contract en is daarnaast freelancer. Dat freelance inkomen is niet meegenomen.Bedankt voor je reactie. Helaas ben ik nu pas ruim een jaar bezig, dus het gemiddelde van de laatste drie jaar is erg laag. En ik ben ook kostwinner, dus als ik geen hypotheek krijg hoeven we iig ook niet meer na te denken over kopen . Maar ik zal deze week wel even bij de prof langslopen.
dinsdag 20 mei 2014 om 08:03
donderdag 22 mei 2014 om 11:10
Ik heb nog één vraagje. Het loopt nogal op de zaken vooruit, maar ik ben nu eenmaal een stresskip.
Die PhD die ik graag wil heeft een bepaalde startdatum. Het gaat heel krap aan worden om voor die tijd af te studeren. Vakantie in de zomer zit er dan niet in. Ik zal me 4 maanden over de kop werken om dat te halen. En dan meteen beginnen aan de PhD. Bovendien staat er óók nog een verbouwing op stapel, die niet (langer) uitgesteld kan worden.
Ik ben bang dat, als ik me direct van de ene drukke job in de andere stort, dat ik me halfweg januari zo ongeveer in het gesticht kan gaan aanmelden..
Is het bespreekbaar om in het begin drie weekjes vrij te nemen, zodat ik 2 weekjes even kan chillen en daarna die verbouwing kan gaan doen? Het lijkt erop dat de PhD niet in het stramien van een groter programma zit, dus ik heb vooralsnog in de PhD geen van bovenaf opgelegde deadlines.
Het verschilt per faculteit natuurlijk, maar ik hoor graag ervaringen over hoe bespreekbaar zoiets is.
Die PhD die ik graag wil heeft een bepaalde startdatum. Het gaat heel krap aan worden om voor die tijd af te studeren. Vakantie in de zomer zit er dan niet in. Ik zal me 4 maanden over de kop werken om dat te halen. En dan meteen beginnen aan de PhD. Bovendien staat er óók nog een verbouwing op stapel, die niet (langer) uitgesteld kan worden.
Ik ben bang dat, als ik me direct van de ene drukke job in de andere stort, dat ik me halfweg januari zo ongeveer in het gesticht kan gaan aanmelden..
Is het bespreekbaar om in het begin drie weekjes vrij te nemen, zodat ik 2 weekjes even kan chillen en daarna die verbouwing kan gaan doen? Het lijkt erop dat de PhD niet in het stramien van een groter programma zit, dus ik heb vooralsnog in de PhD geen van bovenaf opgelegde deadlines.
Het verschilt per faculteit natuurlijk, maar ik hoor graag ervaringen over hoe bespreekbaar zoiets is.
donderdag 22 mei 2014 om 20:25
quote:amby schreef op 22 mei 2014 @ 20:10:
Ik denk dat het ook heel erg aan je promotoren ligt of dat kan. Ik hoef me tenminste nooit te verantwoorden bij iemand anders. Gelukkig begrijpen mijn promotoren ook dat ik een leven heb en af en toe op vakantie wil.
Okay, dank voor je antwoord!
(Ik had ergens anders gelezen dat het not done was om bij een nieuwe baan meteen over vakantie te beginnen, vandaar dat ik het me afvroeg.. )
Ik denk dat het ook heel erg aan je promotoren ligt of dat kan. Ik hoef me tenminste nooit te verantwoorden bij iemand anders. Gelukkig begrijpen mijn promotoren ook dat ik een leven heb en af en toe op vakantie wil.
Okay, dank voor je antwoord!
(Ik had ergens anders gelezen dat het not done was om bij een nieuwe baan meteen over vakantie te beginnen, vandaar dat ik het me afvroeg.. )
