Psyche
alle pijlers
Moeite met eiceldonatie zusje
maandag 19 mei 2014 om 12:19
Mijn verstand en mijn gevoel lopen niet gelijk op.
Wij zijn als gezin, vader (inmiddels overleden), moeder 3 dochters waarvan ik de middelste ben, altijd heel hecht geweest. Nog steeds.
Met mijn jongere zusje heb ik een nog iets hechtere band, het klinkt misschien heel kinderachtig maar ik vind haar gewoon zo lief. We schelen twee jaar dus leeftijd zal hierin in geen rol spelen.
Mijn zusje heeft geen behoefte aan een man, wel heeft ze een kinderwens dus na lang nadenken heeft ze besloten het alleen te gaan doen en momenteel is ze bezig met het traject om zwanger te raken middels een donor. Dit via een kliniek. Ik ben supertrots op haar natuurlijk en ik sta er helemaal achter (moeder en zus ook). Ik vind het heel mooi dat dit kan op deze manier.
Maar nu komt het, mijn zusje gaat in ruil ook haar eitjes afstaan zodat iemand met een kinderwens die niet in staat is zelf een kind te krijgen, ook een kindje kan krijgen. Verstandelijk vind ik dat heel mooi. Iedereen die zo graag een kindje wil mag van mij een kindje krijgen en dat mijn zusje daar op deze manier aan bijdraagt is super.
Maar nu mijn gevoel, die kan er totaal niet mee overweg. Een eitje van mijn zusje, een deel van mijn zusje. Want hoe je het went, draait, of keert, het blijft haar DNA, wat natuurlijk ook ons DNA is. Ik heb heel sterk het gevoel dat dat bij ons moet blijven. Zodat mijn zusje en wij ons ervan kunnen verzekeren dat dit kindje niets tekort komt. Het voelt helemaal niet goed dat er straks ergens een kindje rondloopt dat misschien sprekend op ons lijkt, karaktertrekken van ons heeft (wij lijken allemaal als 4 druppels water op elkaar), maar dat wij hem of haar niet kennen. Dat wij niet weten of het kindje wel gelukkig is, het wel goed heeft. Onnodig te zeggen dat al vele doemscenario's de revue zijn gepasseerd in mijn hoofd.
Ik weet dat ik een beschermend type ben. Ik hou gewoon graag de mensen waarvan ik hou dichtbij. Ik weet niet goed wat ik met dit gevoel moet. Zoals ik al zei, mijn verstand en mijn gevoel zeggen twee verschillende dingen. Ik wil mijn zusje hier niet mee belasten, het is haar beslissing en daar sta ik achter alleen wil ik het voor mijzelf wel een plekje kunnen geven. Ik kan het ook niet helpen dat ik voel wat ik voel.
Mijn zusje heeft mij overigens gevraagd of ik er moeite mee had, ze kent mij. Ik heb haar eerlijk gezegd dat ik het inderdaad moeilijk vind en we hebben een fijn gesprek gehad. Verder wil ik haar hier niet mee lastig vallen. Ze heeft wel genoeg aan haar hoofd nu.
Herkent iemand dit misschien? Heeft iemand een goede tip of een ervaring of...
Alvast bedankt.
Wij zijn als gezin, vader (inmiddels overleden), moeder 3 dochters waarvan ik de middelste ben, altijd heel hecht geweest. Nog steeds.
Met mijn jongere zusje heb ik een nog iets hechtere band, het klinkt misschien heel kinderachtig maar ik vind haar gewoon zo lief. We schelen twee jaar dus leeftijd zal hierin in geen rol spelen.
Mijn zusje heeft geen behoefte aan een man, wel heeft ze een kinderwens dus na lang nadenken heeft ze besloten het alleen te gaan doen en momenteel is ze bezig met het traject om zwanger te raken middels een donor. Dit via een kliniek. Ik ben supertrots op haar natuurlijk en ik sta er helemaal achter (moeder en zus ook). Ik vind het heel mooi dat dit kan op deze manier.
Maar nu komt het, mijn zusje gaat in ruil ook haar eitjes afstaan zodat iemand met een kinderwens die niet in staat is zelf een kind te krijgen, ook een kindje kan krijgen. Verstandelijk vind ik dat heel mooi. Iedereen die zo graag een kindje wil mag van mij een kindje krijgen en dat mijn zusje daar op deze manier aan bijdraagt is super.
Maar nu mijn gevoel, die kan er totaal niet mee overweg. Een eitje van mijn zusje, een deel van mijn zusje. Want hoe je het went, draait, of keert, het blijft haar DNA, wat natuurlijk ook ons DNA is. Ik heb heel sterk het gevoel dat dat bij ons moet blijven. Zodat mijn zusje en wij ons ervan kunnen verzekeren dat dit kindje niets tekort komt. Het voelt helemaal niet goed dat er straks ergens een kindje rondloopt dat misschien sprekend op ons lijkt, karaktertrekken van ons heeft (wij lijken allemaal als 4 druppels water op elkaar), maar dat wij hem of haar niet kennen. Dat wij niet weten of het kindje wel gelukkig is, het wel goed heeft. Onnodig te zeggen dat al vele doemscenario's de revue zijn gepasseerd in mijn hoofd.
Ik weet dat ik een beschermend type ben. Ik hou gewoon graag de mensen waarvan ik hou dichtbij. Ik weet niet goed wat ik met dit gevoel moet. Zoals ik al zei, mijn verstand en mijn gevoel zeggen twee verschillende dingen. Ik wil mijn zusje hier niet mee belasten, het is haar beslissing en daar sta ik achter alleen wil ik het voor mijzelf wel een plekje kunnen geven. Ik kan het ook niet helpen dat ik voel wat ik voel.
Mijn zusje heeft mij overigens gevraagd of ik er moeite mee had, ze kent mij. Ik heb haar eerlijk gezegd dat ik het inderdaad moeilijk vind en we hebben een fijn gesprek gehad. Verder wil ik haar hier niet mee lastig vallen. Ze heeft wel genoeg aan haar hoofd nu.
Herkent iemand dit misschien? Heeft iemand een goede tip of een ervaring of...
Alvast bedankt.
dinsdag 20 mei 2014 om 16:29
Ik zou je, juist als denker, eventueel piekeraar, ook adviseren om jezelf te trainen om hier niet mee bezig te zijn. Dat heb ik bij mezelf ook gedaan, iedere keer dat ik mezelf betrapte op piekeren zei ik STOP tegen mezelf en richtte me bewust op iets anders. Heeft erg geholpen moet ik zeggen. Klinkt te simpel, maar voor mij werkte het. Wellicht voor jou ook?
dinsdag 20 mei 2014 om 17:07
"En soms kiezen ze er wel bewust voor samen met die vrouw maar hé het is dan volgens jou alleen niet aardig tegenover die vrouw, toch? Want dat kind was eerst maar een stukje weefsel dus is het volgens jou ook logisch dat hij het kind als zodanig ziet, niet meer of minder dan een stukje weefsel dat bij haar terecht kwam. Hiermee bedoel ik dat hij er geen band mee voelt, het niet ziet als zijn kind."
Je moet niet gaan doen alsof je weet wat ik denk.
Misschien moet je beter lezen
Je moet niet gaan doen alsof je weet wat ik denk.
Misschien moet je beter lezen
woensdag 21 mei 2014 om 09:18
Wat ík wilde weten was of je een spermacel ook ziet als maar een stukje weefsel. Waarbij de man, mocht hij, al dan niet per ongeluk, een vrouw zwanger maken, het logisch is dat er mannen zijn die nog niet denken dat het hún kind is wat ze maken.
En dientengevolge, net als hier wordt aangeraden en gezegd dat het logisch is, om niet te vinden dat het jóuw kind nog is maar gewoon iets wat uit jouw lichaam komt. En dat als ze bijvoorbeeld met onbekende vrouwen vrijen, in een one night stand of zo, het condoom scheurde en zij vrolijk verder leven zonder dat ze het kind wat die vrouw krijgt, zien als hún kind.
Het is een vraag, waar ik het antwoord op wilde weten. Want dat is wat ik haalde uit jouw woorden. Dat betekenen de woorden als je zegt dat een eicel niets meer is dan een stukje weefsel.
Simpelweg nieuwsgierigheid van mijn kant dat het blijkbaar heel normaal is dat er best veel mannen zijn die als ze bijvoorbeeld een redelijk onbekende vrouw zwanger hebben gemaakt (maar ook een bekende maar ik wil het even niet hebben over een relatie tussen man en vrouw maar tussen man en kind), het niet zien als hún kind maar zomaar een kind.
Dat kan je bevestigen of je kan het nuanceren dat je het niet zo bedoelde. Maar dát is wat er staat als je zegt dat een eiceldonatie niets meer is dan een stukje weefsel.
En dientengevolge, net als hier wordt aangeraden en gezegd dat het logisch is, om niet te vinden dat het jóuw kind nog is maar gewoon iets wat uit jouw lichaam komt. En dat als ze bijvoorbeeld met onbekende vrouwen vrijen, in een one night stand of zo, het condoom scheurde en zij vrolijk verder leven zonder dat ze het kind wat die vrouw krijgt, zien als hún kind.
Het is een vraag, waar ik het antwoord op wilde weten. Want dat is wat ik haalde uit jouw woorden. Dat betekenen de woorden als je zegt dat een eicel niets meer is dan een stukje weefsel.
Simpelweg nieuwsgierigheid van mijn kant dat het blijkbaar heel normaal is dat er best veel mannen zijn die als ze bijvoorbeeld een redelijk onbekende vrouw zwanger hebben gemaakt (maar ook een bekende maar ik wil het even niet hebben over een relatie tussen man en vrouw maar tussen man en kind), het niet zien als hún kind maar zomaar een kind.
Dat kan je bevestigen of je kan het nuanceren dat je het niet zo bedoelde. Maar dát is wat er staat als je zegt dat een eiceldonatie niets meer is dan een stukje weefsel.
woensdag 21 mei 2014 om 09:50
quote:nessemeisje schreef op 20 mei 2014 @ 16:06:
Ik vind je (ongewenste) kinderloosheid wel een goede verklaring waarom je er bij je zusje zo bovenop zit, je het hebt over DNA dat in de familie zou moeten blijven en dat je gevoel over eiceldonatie zo aanwezig is.
Dat lijkt me inderdaad ook.
Overigens wordt aangenomen dat de reden waarom tweelingen die gescheiden opgroeien overeenkomsten vertonen zoals de voornaam van de echtgeno(o)t(e), hobby's, gewicht enz., tweeledig is: deels is dit toeval (bepaalde namen zijn bv. in een bepaalde periode populair) en deels heeft dit te maken met de fysieke bouw (en dus inderdaad genetische aanleg).
Ik vind je (ongewenste) kinderloosheid wel een goede verklaring waarom je er bij je zusje zo bovenop zit, je het hebt over DNA dat in de familie zou moeten blijven en dat je gevoel over eiceldonatie zo aanwezig is.
Dat lijkt me inderdaad ook.
Overigens wordt aangenomen dat de reden waarom tweelingen die gescheiden opgroeien overeenkomsten vertonen zoals de voornaam van de echtgeno(o)t(e), hobby's, gewicht enz., tweeledig is: deels is dit toeval (bepaalde namen zijn bv. in een bepaalde periode populair) en deels heeft dit te maken met de fysieke bouw (en dus inderdaad genetische aanleg).
Ga in therapie!
woensdag 21 mei 2014 om 10:06
Het verbaast mij echt hoe er hier wordt gepraat over een 'stukje weefsel' en dat je de moeder niet bent als je het kind niet hebt gebaard oid. Vraag me dan net als peakzwart af waarom er altijd zo spastisch gedaan wordt dat een vader zijn verantwoordelijkheden moet nemen als hij een vrouw zwanger maakt (al dan niet door een one-night stand). Zelfde idee toch? Jouw sperma/eicel, jouw kind, althans zo zie ik het. Natuurlijk ligt het genuanceerder als je je eicel doneert en iemand anders het opvoed, maar het blijft mi biologisch gezien nou eenmaal je kind. En het lijkt mij geen prettig idee dat er een kind van mij rondloopt waarvan ik geen idee heb hoe het daarmee gaat.
woensdag 21 mei 2014 om 10:13
quote:florita schreef op 21 mei 2014 @ 10:06:
Het verbaast mij echt hoe er hier wordt gepraat over een 'stukje weefsel' en dat je de moeder niet bent als je het kind niet hebt gebaard oid. Vraag me dan net als peakzwart af waarom er altijd zo spastisch gedaan wordt dat een vader zijn verantwoordelijkheden moet nemen als hij een vrouw zwanger maakt (al dan niet door een one-night stand). Zelfde idee toch? Jouw sperma/eicel, jouw kind, althans zo zie ik het. Natuurlijk ligt het genuanceerder als je je eicel doneert en iemand anders het opvoed, maar het blijft mi biologisch gezien nou eenmaal je kind. En het lijkt mij geen prettig idee dat er een kind van mij rondloopt waarvan ik geen idee heb hoe het daarmee gaat.Nou, inderdaad!! Ik zou me er overigens niet druk om maken als mijn zus het ging doen. Maar vergelijkingen die hier gedaan worden met een harttransplantatie, ik vind dit toch ook echt heel iets anders.
Het verbaast mij echt hoe er hier wordt gepraat over een 'stukje weefsel' en dat je de moeder niet bent als je het kind niet hebt gebaard oid. Vraag me dan net als peakzwart af waarom er altijd zo spastisch gedaan wordt dat een vader zijn verantwoordelijkheden moet nemen als hij een vrouw zwanger maakt (al dan niet door een one-night stand). Zelfde idee toch? Jouw sperma/eicel, jouw kind, althans zo zie ik het. Natuurlijk ligt het genuanceerder als je je eicel doneert en iemand anders het opvoed, maar het blijft mi biologisch gezien nou eenmaal je kind. En het lijkt mij geen prettig idee dat er een kind van mij rondloopt waarvan ik geen idee heb hoe het daarmee gaat.Nou, inderdaad!! Ik zou me er overigens niet druk om maken als mijn zus het ging doen. Maar vergelijkingen die hier gedaan worden met een harttransplantatie, ik vind dit toch ook echt heel iets anders.
woensdag 21 mei 2014 om 10:15
Ik vind ook dat de discussie nu weinig meer te maken heeft met de vraag die TO in haar topic stelt. In plaats daarvan moet ze zich nu gaan verdedigen tegen allerlei aannames en is niets meer goed wat ze doet. Haar idee van de eicel als een soort weggegeven kant-en-klaar kindje met alles erop en eraan is misschien vreemd en vergezocht, maar dat ze sokjes breit en geld wil opzij leggen voor haar neefje/nichtje, daar zie ik echt niks vreemds of verkeerds in. Je kunt ook over alles zeuren.
Jammer dat TO eerst moet toegeven ongewenst kinderloos te zijn voor ze wat respect krijgt voor haar keuzes en gedrag. Mensen gaan nu eenmaal op allerlei manieren om met de zwangerschap van familieleden en sommigen zijn gewoon erg betrokken.
Ik zal nooit weten hoe het is om zwanger te zijn maar mijn (alleenstaande en daardoor ongewenst kinderloze) zus zou waarschijnlijk ook meer een soort tweede mamma voor mijn kind worden dan een tante, inclusief spaarrekening, een eigen kamertje in haar huis en zelfgebreide sokjes. Maar wij zijn dan dus ook eng, weer wat geleerd.
Missisippi, veel plezier met breien en geniet straks lekker van jullie neefje of nichtje!
Jammer dat TO eerst moet toegeven ongewenst kinderloos te zijn voor ze wat respect krijgt voor haar keuzes en gedrag. Mensen gaan nu eenmaal op allerlei manieren om met de zwangerschap van familieleden en sommigen zijn gewoon erg betrokken.
Ik zal nooit weten hoe het is om zwanger te zijn maar mijn (alleenstaande en daardoor ongewenst kinderloze) zus zou waarschijnlijk ook meer een soort tweede mamma voor mijn kind worden dan een tante, inclusief spaarrekening, een eigen kamertje in haar huis en zelfgebreide sokjes. Maar wij zijn dan dus ook eng, weer wat geleerd.
Missisippi, veel plezier met breien en geniet straks lekker van jullie neefje of nichtje!
anoniem_155378 wijzigde dit bericht op 21-05-2014 10:20
Reden: Sokjes dus, geen stokjes
Reden: Sokjes dus, geen stokjes
% gewijzigd
woensdag 21 mei 2014 om 10:26
quote:florita schreef op 21 mei 2014 @ 10:06:
Het verbaast mij echt hoe er hier wordt gepraat over een 'stukje weefsel' en dat je de moeder niet bent als je het kind niet hebt gebaard oid. Vraag me dan net als peakzwart af waarom er altijd zo spastisch gedaan wordt dat een vader zijn verantwoordelijkheden moet nemen als hij een vrouw zwanger maakt (al dan niet door een one-night stand). Zelfde idee toch? Jouw sperma/eicel, jouw kind, althans zo zie ik het. Natuurlijk ligt het genuanceerder als je je eicel doneert en iemand anders het opvoed, maar het blijft mi biologisch gezien nou eenmaal je kind. En het lijkt mij geen prettig idee dat er een kind van mij rondloopt waarvan ik geen idee heb hoe het daarmee gaat.Inderdaad, wilde iets dergelijks net gaan schrijven, maar je was me al voor.
Het verbaast mij echt hoe er hier wordt gepraat over een 'stukje weefsel' en dat je de moeder niet bent als je het kind niet hebt gebaard oid. Vraag me dan net als peakzwart af waarom er altijd zo spastisch gedaan wordt dat een vader zijn verantwoordelijkheden moet nemen als hij een vrouw zwanger maakt (al dan niet door een one-night stand). Zelfde idee toch? Jouw sperma/eicel, jouw kind, althans zo zie ik het. Natuurlijk ligt het genuanceerder als je je eicel doneert en iemand anders het opvoed, maar het blijft mi biologisch gezien nou eenmaal je kind. En het lijkt mij geen prettig idee dat er een kind van mij rondloopt waarvan ik geen idee heb hoe het daarmee gaat.Inderdaad, wilde iets dergelijks net gaan schrijven, maar je was me al voor.
woensdag 21 mei 2014 om 12:52