Ontspannen/yoga/mindfulness

Meditatie kan helpen om niet zo meegesleurd te worden door alle gedachten.

Mijn ervaring is dat het wel wat geduld en doorzettingsvermogen kost, maar het is erg fijn.



Op internet kun je vast allerlei gratis geleide meditaties vinden. Dan kun je ook uitproberen wat het beste bij je past.

http://www.yogaonline.nl/web/Yogatv/Alle-yogavideos.htm

VGZ heeft een gratis mindfullness appje, misschien is dat iets?

Ik zit in dezelfde situatie, ik heb erg veel aan een lifecoach, en in Rotterdam is er elke zondagochtend gratis yoga op schouwburgplein.

Wellicht kun je nog wat informeren bij buurt- of wijkcentra. Daar worden ook wel eens yogacursussen gegeven en die zijn vaak stukken goedkoper.



En op internet zijn inderdaad ook genoeg ademshalings- en aandachtsoefeningen te vinden. Zelf kom ik het beste tot rust met de "bodyscan" . Als je googlet op bodyscan mindfulness dan krijg je diverse opties. Heb er overigens nog geen ervaring mee via internet.

Ik heb heel veel baat bij dit soort oefeningen

https://www.ggzdrenthe.nl/ontspanningsoefeningen/

Er zijn (gratis/ goedkope) yoga en mindfullness app's als je tenminste een smartphone hebt. Ook is "sleep deeply" mp3 een aanrader (via ITunes).

Ik doe pilates, dat eindigt met meditatie en een korte bodyscan en dat is op dat moment heel erg ontspannend. Maar waar ik eigenlijk meer aan heb, waardoor ik me structureel beter, relaxter, opgeruimder en sterker voel is intensiever sporten waarbij je echt gaat zweten. Dat kan van alles zijn, hardlopen, boksen, spinnen wat je maar leuk vind.

Mindfullness leert je te leven in het hier en nu, accepteren dat dingen nu even zijn zoals ze zijn, ik zou eens kijken of er cursussen zijn, meditatie kan ook helpen en yoga ( heb een dvdtje gehaald voor beginners) vind ik gewoon lekker af en toe.



En sporten is ook heel fijn, hardlopen of fietsen, gewoon in je eentje.

Ik had soortgelijke klachten, en wel in die mate dat het mij belemmerde in mijn functioneren. Ben naar huisarts gestapt. Doorverwezen en via ggz meegedaan met een programma van Mindfit.

In mijn geval de cursus Voluit leven.

Maar er zijn diverse mogelijkheden, er is bv ook een cursus Kennismaken met mindfulness.

Als je door je huisarts wordt doorverwezen, kan je de kosten ook vergoed krijgen.

zie ook www.mindfit.nl



Succes!

Naast al die goeie tips, zou ik ook een assertiviteitstraining volgen als ik jou was. Bijvoorbeeld bij 'nee zeggen'. Ik weet niet waar je woont, maar er zit een goeie assertiviteitstraining in Dordrecht.

Kleuren al geprobeerd?



Ik heb hetzelfde en mindfullness werkt voor mij gewoon niet. Ademhalingsoefeningen ook niet, omdat dat erg lastig is met astma. Kleuren met mijn favoriete muziek op de achtergrond helpt wel.



Er zijn gratis kleurplaten op het internet te downloaden. Google maar eens op kleuren voor volwassenen.

quote:Ikbenanoniem schreef op 18 juni 2014 @ 08:45:

Kleuren al geprobeerd?



Ik heb hetzelfde en mindfullness werkt voor mij gewoon niet. Ademhalingsoefeningen ook niet, omdat dat erg lastig is met astma. Kleuren met mijn favoriete muziek op de achtergrond helpt wel.



Er zijn gratis kleurplaten op het internet te downloaden. Google maar eens op kleuren voor volwassenen.Haha, ja dat werkt ook als een trein!

En voor wat betreft dat nee zeggen: wen jezelf aan om vragen te beantwoorden met "ik weet niet of ik dat kan doen, ik denk erover na en kom erop terug" (of iets in die trant).



Je geeft jezelf dan tijd en laat je niet overvallen door een vraag. En de vragensteller weet dan ook dat je antwoord niet per definitie "ja" is.

Op overige is er zelfs een topic over kleuren voor volwassenen. Het is een heuse rage.

Bij mijn yogaschool doen ze ook aan karma-yoga: dat betekent dat jij iets voor ze doet (klusjes, of iets) en dat jij dan gratis mag komen yoga-en. Werkt goed! Ook kun je kijken of er een soort meedoen-regeling geldt in jouw gemeente. Voor mensen die weinig te besteden hebben.

Dat kleuren voor volwassenen lijkt mij ook echt leuk. Beetje mutsen met kleurtjes en zo. Ik denk dat ik ook zo'n boekje aanschaf.

@Sammie: quote:

"Door zaken in de privé situatie ben ik gespannen, ik merk dat ik heel veel moeite heb met het loslaten van dingen waar ik geen invloed op heb, maar toch verantwoordelijkheid voor voel.

Aan de ene kant wordt er aan me getrokken, althans zo voel ik dat en als dat niet gebeurd zoek ik de situatie zelf wel op, omdat ik me verantwoordelijk voel voor een ander z'n geluk, ook al zegt m'n verstand dat ik dat niet ben."



Het is absoluut een goed idee om iets te vinden om je te leren ontspannen, en uit je "denkmodus" te komen. Het maakt niet uit welke manier, als het maar bij je past en prettig is om te doen.



Het helpt allemaal om afstand te doen van je gedachtencirkels als je bewust iets anders gaat doen, wat concentratie of diepe ontspanning geeft.



Toch raad ik je aan om daarnaast ook die gedachtenpatronen/ diepe overtuigingen zelf aan te pakken. Zodat je gewoon meer ontspannen leeft, en minder noodzaak is om al die verantwoordelijkheidsgevoelens te kunnen stoppen (ik bedoel: als je de gevolgen (gespannenheid) vermindert door bewust te leren ontspannen en afstand te nemen is al heel wat fijner, maar nog fijner als je de oorzaak kan wegnemen, zodat je ontspannener in het leven staat en het niet "een doekje voor het bloeden" wordt..



Als je het leven als zwaar ervaart door je voor van alles verantwoordelijk te voelen (en dat ken ik ook, zo was ik ook) en veel denkt en piekert, ook over van alles waar je geen/weinig invloed op hebt, over anderen bijv, loop je aan jezelf voorbij.



Het is heel goed dat je je bewust bent dat eea niet jouw pakkie an (verantwoordelijkheid) is, maar die van anderen. Meeleven a la, maar neem de issues/problemen van anderen niet over. Anders blijft het symptoombestrijding, als je begrijpt wat ik bedoel. Dat vraagt een omslag in jouw denken, ook al "weet" je dat het niet jouw zaken zijn en je die moet loslaten en op je eigen leven concentreren.



Waarschijnlijk heb jij een groot empathisch vermogen (meedenken en mee(be)leven met en je inleven in andermans leven en sores). En draag jij hun spanningen mee. Jezelf daarin begrenzen en afstand van kunnen nemen iha is dan belangrijk (dus niet dat laten voortduren en dan gevolgd door proberen je te ontspannen).



Empathisch zijn is prachtig en ontzettend zorgzaam van jou, maar het wordt hoog tijd dat je dat voor jezelf gaat inzetten, want blijkbaar heb jij jezelf momenteel hard nodig. Als je alsmaar mee- en inleeft in anderen, raakt jouw eigen energie uitgeput.. je kan dan proberen je batterij steeds bij te laden (ontspannen, fijne en gezonde uitlaatklep zoeken), maar als je je leefwijze niet wat meer aanpast, kan je toch burnout raken op de langere duur.



Het is goed dat je nu aan jezelf denkt en wat jij van jezelf nodig hebt, wat goed en gezond voor jou is. Ik vind het altijd een mooi voorbeeld: in vliegtuigen geldt het advies: "als de zuurstof wegvalt, zet dan eerst zelf een zuurstofmasker op en help dan pas anderen en uw kinderen".. Uiteindelijk kan je niks voor anderen doen als jouw energie opraakt.



Een ommezwaai in levensinstelling kan tegen jouw "natuur" ingaan (eerst eens even goed voor jezelf zorgen en dan kijken wat je nog over hebt aan energie/ tijd/ aandacht voor anderen). Het zijn niet voor niks mensen die nooit ergens "nee" op zeggen en teveel met anderen begaan zijn en zich overal verantwoordelijk voor voelen, die de meeste kans hebben op burnout raken.



Het is geen vaststaande karaktertrek oid dat je anderen belangrijk vindt en meeleeft en verantwoordelijk voelt voor geluk/welzijn van en hulp aan anderen.. Zeker niet als je anderen belangrijker maakt dan jezelf. Het is vaak gebaseerd op een diepe vroege overtuiging (dat je je (pas) waardevol voelt als je iets doet/betekent voor/ bevestigd voelt door anderen. Maw: een mechanisme/ levensinstelling dat je liefde en betekenis/waarde moet "verdienen" (pleasen, helpen, anderen gelukkig maken of tevreden stellen).



Je kan dat veranderen. Door ander gedrag, maar dat is vaak niet blijvend, omdat het tegen je vertrouwde instelling/rol in gaat en niet natuurlijk aanvoelt. Dan blijf je er bijv over piekeren, al geef je er niet aan toe (niet klaarstaan voor iedereen, nee zeggen). Het vergt eigenlijk een omslag in je instelling: dat je allereerst verantwoordelijk bent voor je eigen mentale en fysieke gezondheid en dus heel goed & tijdig leert aanvoelen watgoed is voor jou, wat je van anderen op je schouders neemt en wat je teveel wordt cq geen invloed op hebt..



Je toeleggen op jouw eigen leven dus: jouw gezondheid, jouw werk en andere levensdoelen, jouw dromen, je eigen ontwikkeling en eigen uitdagingen, waar je jouw energie en tijd in steekt. En daar kieskeurig in zijn, leren aanvoelen wat goed voelt voor jouzelf. Prioriteit veranderen en daarmee geef je aan dat jij jezelf de moeite waard vindt (eigenwaarde).



Jezelf niet langer ergens achteraan parkeren en pas "me-time" nemen (om te ontspannen, of te kleuren of innerlijke rust te vinden), maar je dagelijks leven zo inrichten dat je die tijd bewust vrijmaakt voor jezelf. Alleen zo kan je voelen wat je zelf nodig hebt van jezelf. Wie en wat helpt jou om voldoening en de moeite waard te vinden, je gelukkig en gezond te voelen?



Wat ik zelf een heel verhelderend boek vond is: "De 7 eigenschappen van effectief leiderschap" van Stephen Covey. Daarin oa de cruciale vraag: "wat zet je centraal in je leven"? Het gaat over je levensvisie, je belangrijkste waarden en normen in het leven. Als je daar bijv als antwoord op hebt (nu): "anderen" (familie, collega's, partner, gezin, vrienden) kan je dat bewust opnieuw gaan bekijken.



Bijv als nieuwe visie: "het zelf" centraal gaan stellen (dat betekent niet een egoist worden, maar wel jezelf centraal gaan stellen, je eigen energie en levensontwikkeling veilig stellen, kijken waar je echt jezelf waardevol in zou kunnen vinden, betekenis uit haalt, voldoening zou voelen, "het beste" uit jezelf zou willen/ kunnen halen. (dat is iets anders dan zorgen dat anderen je waardevol vinden!).



Covey laat ook zien dat je inspanningen voor het grootste deel zouden moeten liggen in je "invloedscirkel", oa omdat jij het geluk en welzijn van anderen niet in de hand hebt, veel meer factoren spelen in andermans leven, en jezelf daarmee doelen stelt die niet haalbaar zijn (en op die manier grote kans op "falen" hebt als je je dat ten doel stelt).



Hoe beter je op een gezonde manier voor jezelf zorgt, en voor alles waar jij werkelijk verantwoordelijk voor bent en zelf wel invloed op hebt, hoe meer eigenwaarde en eigenliefde je zal voelen. En daarmee heb je wellicht energie over voor anderen, vanuit een gezonde veilige basis, zodat je heel goed weet en voelt wat je over hebt om "weg te geven" aan anderen en andere dingen.



Ook de boeken van Brene Brown over schuldgevoelens en schaamte zouden je kunnen helpen omdat als je je veel aantrekt van anderen (en wat zij vinden over jou of van jou verwachten) je door de ogen van anderen blijft kijken (en oordelen) over jezelf. En als je "vanuit jezelf" gaat kijken/denken (eigen uitdagingen, eigen gevoelens en eigen ervaringen), ga je ook meer vanuit jezelf leven en beleven.



Ik was ooit zo'n "helper" die geen nee kon zeggen. Voelde me voor familie, partner, gezin enz verantwoordelijk en onderweg "vergat" ik om goed voor mezelf te zorgen. En dat "trekje" heb ik nog steeds, dat oude ingesleten mechanisme, maar nu ben ik me daarvan bewust en heb ik bewust een andere weg ingeslagen (al jaren): wat wil ik, wat heb ik nodig, hoe wil ik leven, wat is voor mij belangrijk, wat zijn mijn issues en verantwoordelijkheden in eigen leven, waar heb ik invloed op en spendeer ik mijn tijd daar ook grotendeels aan?



Uiteindelijk is het nog erger als je al die tijd en aandacht/hulp enz in anderen hebt gestopt en je eigen zaken verwaarloosd hebt, "vergeten" bent om zelf "voluit te leven" EN jouw hulp vanzelfsprekend is genomen, of op den duur niet echt geholpen heeft (oa omdat mensen daar lekker op leunen, en niet geleerd hebben hun eigen verantwoordelijkheden te nemen).



Een wijs iemand zei eens tegen me: "gun een ander zijn/haar eigen ellende" en dat begreep ik destijds niet, was een hele eyeopener. Maar als je steeds bezig bent anderen te helpen en hun problemen over te nemen, leren ze nooit dat ze het zelf kunnen! En dat ontneem je ze in feite. En dat "leren het zelf te kunnen" is een belangrijke ontwikkeling, die die persoon zelfvertrouwen geeft, eigenwaarde opkrikt, de voldoening geeft van "hee, ik heb dat maar mooi zelf opgelost" (zelfoverwinningen bijvoorbeeld).



Als je andermans problemen liefst zou willen voorkomen, hun wil besparen, ontlasten, op jouw schouders neemt, doe je daar anderen eigenlijk geen plezier mee (en het helpt vaak ook niet).. want daardoor bevestig jij ze steeds in "je kan het niet zonder mijn hulp, je kan het niet zelf". Zo had ik het nooit bekeken! Anderen hebben hun eigen issues en uitdagingen/ problemen niet voor niks: dat zijn hun leerprocessen. Door het weg te nemen voor anderen ontneem je ze de kans om de kick te ervaren dat ze zelf in staat bleken/blijken eea te kunnen.



Neemt niet weg dat elk mens hulp kan gebruiken van anderen en zich gesteund mag voelen daarin! Ook jij trouwens van anderen. Mits het niet ten koste gaat van je eigen leven, je eigen gezondheid, innerlijke rust, energie en je eigen levensdoelen.



Het is een mooie eigenschap, dat indenken en inleven in anderen, en willen helpen/ steunen, mits je de grenzen goed kan bewaken tussen wat goed is voor jou en wat goed is voor de ander. En je kan alleen stilstaan bij wat goed voor jou is, als je daar tijd voor neemt, bewust voor vrijmaakt, om in alle rust met jezelf te zijn (je niet in beslag te laten nemen door anderen en hun issues/ verwachtingen en teleurstellingen)..



Als je dus beter leert afstand te houden van (problemen) van anderen, en je tijdig op de rem staat voordat je gaat "malen" en teveel aan/over anderen denkt/spanning op je neemt, is het ook minder nodig om daarvan weer te moeten ontspannen. Die ontspanning bewust inbouwen is al een goed streven, maar zorgen dat die spanningen (van anderen) niet aan jou kleven nog beter!

Ik kon ook altijd erg moeilijk "nee" zeggen.

Had vooral het idee dat ik geen goede verklaring, uitleg kon geven. Ik zei dus altijd ja, maar met tegenzin, wat mij erg veel energie kostte.



Op Pinterest kwam ik een tijdje terug een quote tegen en die heb ik uitgeprint en goed in mijn oren geknoopt, want hij klopt als een bus:



No.

Is a complete sentence. It does not require justification or explanation.



http://thingstoknowaboutl ... y-no-if-you-want.html?m=0

Ik kwam zojuist nog wat oefeningen tegen om beter "nee" te leren zeggen. Moest meteen aan dit topic denken.



http://www.psychischegezo ... 5/juli14-nee-zeggen-.html