Verleden blijft achtervolgen
vrijdag 27 juni 2014 om 11:40
Dat je het soms nog opnieuw beleeft, betekent dat je nog steeds PTSS hebt. Misschien niet zo erg als je vroeger had, maar herbelevingen door geuren, etc., zijn wel een symptoom.
Waarom weet je zeker dat het bij een therapeut niet gaat lukken? Er bestaan zoveel soorten therapie, wie weet is er wel één die compleet bij je past?
Waarom weet je zeker dat het bij een therapeut niet gaat lukken? Er bestaan zoveel soorten therapie, wie weet is er wel één die compleet bij je past?
vrijdag 27 juni 2014 om 11:40
Ik zou zeggen; je kunt dat verleden niet compleet uitwissen. Het zal een kwestie zijn van ermee leren leven. Op bepaalde momenten in de toekomst zul je de behoefte krijgen om er nog eens opnieuw naar te kijken. Want dan heb je meer levenservaring, en kun je het verleden vanuit een nieuw perspectief bekijken.
Nu proberen te forceren dat je alles verwerkt, dat gaat denk ik niet.
N.B. Haal dit topic binnen max. anderhalve dag weg, want anders komt Google langs en bewaart dit topic.
Nu proberen te forceren dat je alles verwerkt, dat gaat denk ik niet.
N.B. Haal dit topic binnen max. anderhalve dag weg, want anders komt Google langs en bewaart dit topic.
vrijdag 27 juni 2014 om 11:55
Wat een rottigheid in je verleden! Knap dat er zo ver uitgekomen bent.
Je schrijft dat je het verleden nog niet helemaal hebt verwerkt en dat klinkt alsof je vindt dat je er nog meer mee wil doen, het nog verder wil verwerken.
Heb je een duidelijk beeld voor jezelf waar je dan naartoe wil? Hoe ziet dat eruit als je het nog verder verwerkt hebt?
In mijn verleden zijn ook vervelende dingen gebeurd waar ik lang last van heb gehad. Nu gaat het heel goed met me, goede baan, lieve mensen om me heen, nieuwe liefde. Maar toch zijn er nog momenten dat de herinneringen (of vaker de gevolgen van wat er is gebeurd, zoals angst voor afwijzing, minderwaardigheidsgevoelens, machteloosheid) in alle hevigheid toeslaan. Dit is normaal, en geldt denk ik voor alle mensen die iets vervelends hebben meegemaakt. Je kunt het niet uitwissen.
Wat je wel kunt doen is het zo ver verwerken dat je goed met deze momenten om kunt gaan, zodat ze je leven niet meer (of veel minder) belemmeren.
Zelf heb ik veel gehad aan een goede psychotherapeut.
Je schrijft dat een therapeut je niet kan helpen omdat je een muurtje om dat deel van jezelf hebt gebouwd. Helemaal logisch dat je dat hebt gedaan!
Maar je hoeft niet eerst dat muurtje in je eentje af te breken voordat een therapeut je kan helpen. Is het niet mogelijk dat een therapeut juist daar iets voor je kan betekenen?
Wat ik heel fijn vond is juist, in mijn eigen tempo, met goede bewaking van mijn grenzen, samen met die therapeut stapje voor stapje mijn muur af te breken. Het was een therapeut waar ik me veilig voelde, dat maakte het voor mij mogelijk om naar de pijnlijkste dingen te kijken.
Het enige wat ik moest doen was de bereidheid hebben om samen met hem te gaan kijken.
Heel veel succes, je klinkt alsof je al heel ver bent gekomen, daar mag je gerust trots op zijn.
Je schrijft dat je het verleden nog niet helemaal hebt verwerkt en dat klinkt alsof je vindt dat je er nog meer mee wil doen, het nog verder wil verwerken.
Heb je een duidelijk beeld voor jezelf waar je dan naartoe wil? Hoe ziet dat eruit als je het nog verder verwerkt hebt?
In mijn verleden zijn ook vervelende dingen gebeurd waar ik lang last van heb gehad. Nu gaat het heel goed met me, goede baan, lieve mensen om me heen, nieuwe liefde. Maar toch zijn er nog momenten dat de herinneringen (of vaker de gevolgen van wat er is gebeurd, zoals angst voor afwijzing, minderwaardigheidsgevoelens, machteloosheid) in alle hevigheid toeslaan. Dit is normaal, en geldt denk ik voor alle mensen die iets vervelends hebben meegemaakt. Je kunt het niet uitwissen.
Wat je wel kunt doen is het zo ver verwerken dat je goed met deze momenten om kunt gaan, zodat ze je leven niet meer (of veel minder) belemmeren.
Zelf heb ik veel gehad aan een goede psychotherapeut.
Je schrijft dat een therapeut je niet kan helpen omdat je een muurtje om dat deel van jezelf hebt gebouwd. Helemaal logisch dat je dat hebt gedaan!
Maar je hoeft niet eerst dat muurtje in je eentje af te breken voordat een therapeut je kan helpen. Is het niet mogelijk dat een therapeut juist daar iets voor je kan betekenen?
Wat ik heel fijn vond is juist, in mijn eigen tempo, met goede bewaking van mijn grenzen, samen met die therapeut stapje voor stapje mijn muur af te breken. Het was een therapeut waar ik me veilig voelde, dat maakte het voor mij mogelijk om naar de pijnlijkste dingen te kijken.
Het enige wat ik moest doen was de bereidheid hebben om samen met hem te gaan kijken.
Heel veel succes, je klinkt alsof je al heel ver bent gekomen, daar mag je gerust trots op zijn.
vrijdag 27 juni 2014 om 12:46
quote:ldi schreef op 27 juni 2014 @ 11:50:
@ikeaverslaafde: Ik geloof er gewoon niet meer zo in. Van alle therapeuten die ik heb bezocht was er maar één die me iets verder heeft gebracht. De anderen riepen alleen maar een berg irritatie bij mij op (dat zegt ook iets over mij). En ik zal eerlijk zeggen, ik weet ook niet zo goed of ik wel zit te wachten op weer een therapie. Het zal dan weer een stuk slechter met mij gaan, terwijl ik het juist zo heerlijk vind dat het nu al een tijd goed gaat en dat ik me nu even kan concentreren op mijn toekomst in plaats van op het verleden.
Maar dat is dan toch één therapeut die je verder gebracht heeft? Er zijn ook therapeuten die gespecialiseerd zijn in dit probleem. Kun je het zelf betalen of ben je afhankelijk van Riagg/PsyQ/...?
En waarom open je dit topic als je vindt dat het zo goed gaat nu? Je merkt toch dat je er nog steeds mee zit. Dan is hulp zoeken niet zo vreemd.
@ikeaverslaafde: Ik geloof er gewoon niet meer zo in. Van alle therapeuten die ik heb bezocht was er maar één die me iets verder heeft gebracht. De anderen riepen alleen maar een berg irritatie bij mij op (dat zegt ook iets over mij). En ik zal eerlijk zeggen, ik weet ook niet zo goed of ik wel zit te wachten op weer een therapie. Het zal dan weer een stuk slechter met mij gaan, terwijl ik het juist zo heerlijk vind dat het nu al een tijd goed gaat en dat ik me nu even kan concentreren op mijn toekomst in plaats van op het verleden.
Maar dat is dan toch één therapeut die je verder gebracht heeft? Er zijn ook therapeuten die gespecialiseerd zijn in dit probleem. Kun je het zelf betalen of ben je afhankelijk van Riagg/PsyQ/...?
En waarom open je dit topic als je vindt dat het zo goed gaat nu? Je merkt toch dat je er nog steeds mee zit. Dan is hulp zoeken niet zo vreemd.
vrijdag 27 juni 2014 om 18:24
To ik heb idee dat je eigenlijk al klaar bent tot zover.
Ik denk dat je idd net wat hier boven staat een weg moet inslaan.
En probeer stil te staan per dag wat je hoort en ziet aan positieve dingen.
Ik heb het idee dat je nu in een rustperiode zit. En je geen energie meer hebt voor therapie. En je nu eigenlijk zit te springen om los te laten en gelaten te worden.
Naar mijn idee is het logisch dat er soms nog steeds dingen naar boven komen. Bij mij is dat soms als ik moe ben.
Dan lijkt het wel alsof het opeens voorbij komt.
Veel kracht
Ik denk dat je idd net wat hier boven staat een weg moet inslaan.
En probeer stil te staan per dag wat je hoort en ziet aan positieve dingen.
Ik heb het idee dat je nu in een rustperiode zit. En je geen energie meer hebt voor therapie. En je nu eigenlijk zit te springen om los te laten en gelaten te worden.
Naar mijn idee is het logisch dat er soms nog steeds dingen naar boven komen. Bij mij is dat soms als ik moe ben.
Dan lijkt het wel alsof het opeens voorbij komt.
Veel kracht
vrijdag 27 juni 2014 om 18:25