Thuis
alle pijlers
Kat overleden.
vrijdag 27 juni 2014 om 12:55
Ik heb vanmorgen samen met man en kinderen afscheid moeten nemen van 1 van onze 2 katten. Ik wist dat ik verdrietig zou worden, maar man wat komt dit stiekem hard aan. Eigenlijk zouden we eind van de dag nog bloeduitslagen krijgen, maar vanmorgen was duidelijk dat hij dat niet meer zou gaan halen. Uiteindelijk is hij ook al overleden van het slaapmiddel. Ondanks dat het pittig is voor de kinderen (4 en 6) ben ik blij dat we het samen gedaan hebben. Uiteraard hebben ze samen met hun vader even in de wachtkamer gewacht toen hij het daadwerkelijke prikje kreeg, maar verder zijn ze overal bijgeweest. We hebben hem begraven op zijn lievelingsplekje onder de hortensia waar hij altijd in de zon lag. Wat ik met dit topic wil? Eigenlijk niets. Ben nu alleen thuis en wil het eigenlijk alleen maar even van me afschrijven. Slaap lekker lieve schat. Wij gaan je verschrikkelijk missen!
vrijdag 27 juni 2014 om 13:28
vrijdag 27 juni 2014 om 13:36
Dank jullie wel!
Vanmorgen toen we nog thuis waren hebben de kindjes nog foto's gemaakt met hem samen. Ik heb voor beide de mooiste geprint bij de hema en ingelijst voor op hun kamer. Op beide foto's lachen ze breeduit dus hopelijk houden ze zo de mooie gedachten vast. Willen ze dit niet, ook goed, maar de mogelijkheid is er in ieder geval.
Vanmorgen toen we nog thuis waren hebben de kindjes nog foto's gemaakt met hem samen. Ik heb voor beide de mooiste geprint bij de hema en ingelijst voor op hun kamer. Op beide foto's lachen ze breeduit dus hopelijk houden ze zo de mooie gedachten vast. Willen ze dit niet, ook goed, maar de mogelijkheid is er in ieder geval.
vrijdag 27 juni 2014 om 14:17
Heel veel sterkte voor jullie allemaal
Wij hebben 3 jaar geleden ook een kat laten inslapen, de avond ervoor lag onze dochter op de grond te kleuren en de kat lag bij haar. Daar hebben wij toen ook foto's van gemaakt en er 1 van ingelijst. Die staat nog steeds op haar bureau.
Wij hebben 3 jaar geleden ook een kat laten inslapen, de avond ervoor lag onze dochter op de grond te kleuren en de kat lag bij haar. Daar hebben wij toen ook foto's van gemaakt en er 1 van ingelijst. Die staat nog steeds op haar bureau.
Enjoy the little things in life
vrijdag 27 juni 2014 om 14:34
quote:brittle schreef op 27 juni 2014 @ 13:36:
Dank jullie wel!
Vanmorgen toen we nog thuis waren hebben de kindjes nog foto's gemaakt met hem samen. Ik heb voor beide de mooiste geprint bij de hema en ingelijst voor op hun kamer. Op beide foto's lachen ze breeduit dus hopelijk houden ze zo de mooie gedachten vast. Willen ze dit niet, ook goed, maar de mogelijkheid is er in ieder geval.Wat klink jij trouwens als een lieve moeder
Dank jullie wel!
Vanmorgen toen we nog thuis waren hebben de kindjes nog foto's gemaakt met hem samen. Ik heb voor beide de mooiste geprint bij de hema en ingelijst voor op hun kamer. Op beide foto's lachen ze breeduit dus hopelijk houden ze zo de mooie gedachten vast. Willen ze dit niet, ook goed, maar de mogelijkheid is er in ieder geval.Wat klink jij trouwens als een lieve moeder
vrijdag 27 juni 2014 om 14:38
Gadver, ik zit met tranen in m'n ogen te lezen. Wat is dat toch erg als je je beestje in moet laten slapen maar zo te lezen ben je een heel lief mens en mag je trots zijn dat jij/jullie dit beestje zo'n fijn leven hebben kunnen geven.
Onwijs lief dat je een foto bij de kinderen op de kamer hebt gezet. Hoe is het met de andere kat? Knuffel die maar lekker veel.
Ik wens je veel sterkte toe!
Onwijs lief dat je een foto bij de kinderen op de kamer hebt gezet. Hoe is het met de andere kat? Knuffel die maar lekker veel.
Ik wens je veel sterkte toe!
vrijdag 27 juni 2014 om 14:43
Fijn dat je kat bij zo'n dierenliefhebbend gezin heeft gewoond.
Egels kunnen momenteel moeilijk aan water komen. Help ze door een schoteltje met water op een beschut plekje neer te zetten, liefst met wat speciaal egelvoer (te koop in dierenwinkels). Voor insecten op een hogere plek een schoteltje water met steentjes.
vrijdag 27 juni 2014 om 14:46
quote:Hilary schreef op vrijdag 27 juni 2014 14:34 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="brittle in "Kat overleden."" class="messagelink">brittle schreef op 27 juni 2014 @ 13:36</a>:</b>
Dank jullie wel!
Vanmorgen toen we nog thuis waren hebben de kindjes nog foto's gemaakt met hem samen. Ik heb voor beide de mooiste geprint bij de hema en ingelijst voor op hun kamer. Op beide foto's lachen ze breeduit dus hopelijk houden ze zo de mooie gedachten vast. Willen ze dit niet, ook goed, maar de mogelijkheid is er in ieder geval.</div></blockquote>Wat klink jij trouwens als een lieve moeder Wat een lieve reactie! Oprecht bedankt! Ik doe er in ieder geval hard mijn best voor.
Dank jullie wel!
Vanmorgen toen we nog thuis waren hebben de kindjes nog foto's gemaakt met hem samen. Ik heb voor beide de mooiste geprint bij de hema en ingelijst voor op hun kamer. Op beide foto's lachen ze breeduit dus hopelijk houden ze zo de mooie gedachten vast. Willen ze dit niet, ook goed, maar de mogelijkheid is er in ieder geval.</div></blockquote>Wat klink jij trouwens als een lieve moeder Wat een lieve reactie! Oprecht bedankt! Ik doe er in ieder geval hard mijn best voor.
vrijdag 27 juni 2014 om 14:55
quote:tico83 schreef op 27 juni 2014 @ 14:48:
Ik weet hoe je je voelt, heb een paar weken geleden mijn lieve poezenmeisje moeten laten inslapen en hoewel het nu beter gaat ben ik erg verdrietig geweest, soms nog steeds. Veel sterkte!
Och jee wat verdrietig... Voor jou ook een hele dikke
Heb zelf ook een katje verloren en weet dat het tijd nodig heeft. Neem die tijd ook
Ik weet hoe je je voelt, heb een paar weken geleden mijn lieve poezenmeisje moeten laten inslapen en hoewel het nu beter gaat ben ik erg verdrietig geweest, soms nog steeds. Veel sterkte!
Och jee wat verdrietig... Voor jou ook een hele dikke
Heb zelf ook een katje verloren en weet dat het tijd nodig heeft. Neem die tijd ook
vrijdag 27 juni 2014 om 15:06
De tranen met tuiten herken ik! Volgende week zou hij pas 9 zijn geworden en toch heeft hij veel belangrijke momenten in mijn leven meegemaakt. Hij is op straat geboren en met een half jaar gevangen. Daarna hebben we hem uit het asiel gehaald. De eerste maanden waren dramatisch. Bang, schuw, maar nooit vals. Langzaamaan begon hij ons te accepteren, maar hij bleef altijd op 1 meter afstand. Na de geboorte van onze eerste lag hij op het voeteneind als ik haar voedde. Totdat we naar het buitenland verhuisden. Bijna 24 uur op reis, vliegen en dan een andere omgeving maakten hem iets losser. Kennelijk was het zo erg geweest de reis dat wij ineens wel meevielen. Ik mocht hem aanraken!!! Ok, bewegen was uit den boze, maar het was een begin. Na terugkeer in nl en de geboorte van onze tweede, verkochten we ons appartement en kochten een huis net tuin. De laatste 3 jaar heeft hij kunnen genieten van buiten zijn en avonds in een warm huis slapen. Sinds een paar maanden mochten zelfs de kinderen hem af en toe aanraken, maar alleen als hij in zijn mandje lag en altijd rustig. Tot vorige week. Ik heb uren in de buurt gezocht nadat ik hem had zien zwalken. Toen ik hem eenmaal gevonden had kon ik alles met hem doen. Hij gaf zich over aan me. De afgelopen week hebben we hem apart gehouden op een kamertje zodat hij beter kon worden. Maandag leek hij haast wel weer de oude, maar gister zakte hij weer in. Gisteravond heeft hij de hele avond op schoot gelegen op de bank en vanmorgen het onvermijdelijke afscheid. Ik ben heel gelukkig dat hij ons deze laatste week zo heeft geaccepteerd. Zijn laatste herinneringen zijn die van knuffels in overvloed. Niet slecht voor een zwerfkater denk ik. Ik hoop dat de directe pijn snel slijt. Fijn dat jullie me begrijpen en dank voor alle lieve reacties. Ik hoop dat ik me morgen beter voel, want om mijn kinderen goed hiermee te kunnen helpen heb ik wel iets meer interne kracht nodig denk ik.
vrijdag 27 juni 2014 om 15:07
vrijdag 27 juni 2014 om 15:20
Och brittle, tranen hier nu. Ik kan me voorstellen dat je gelukkig bent dat hij jullie op het laatst nog zo heeft geaccepteerd, en dat je fijne laatste herinneringen aan hem hebt.
Het slijt, echt waar. En je kinderen mogen best zien dat je verdrietig bent om de kat, en wellicht kunnen jullie elkaar troosten met een knuffel en een traan
Het slijt, echt waar. En je kinderen mogen best zien dat je verdrietig bent om de kat, en wellicht kunnen jullie elkaar troosten met een knuffel en een traan