Seks
alle pijlers
Enige oplossing libido verlagend middel??
maandag 7 juli 2014 om 01:27
Hallo allemaal..
Ik vraag me af of iemand weet of er zoiets als libido verlagende middelen te krijgen zijn?
Ik ben moeder geworden van mijn eerste kindje en tijdens mijn zwangerschap kregen mijn vriend en ik steeds minder vaak seks. Normaal hoor je vaker dat dit dan aan de vrouw ligt maar in mijn geval had ik wel behoefte aan seks maar mijn vriend steeds minder, dit tot grote frustratie van mij.. Ik heb inmiddels alles geprobeerd on het op te krikken maar ik moet me er misschien maar gewoon bij neer gaan leggen dat mijn vriend deze behoefte gewoon niet meer zo zeer heeft.. Ik heb er al tientallen gesprekken over gehad dat ik dit niet vol houd op deze manier maar blijkbaar neemt hij het totaal niet serieus.. Als we al seks hebben bevredig ik hem meer dan andersom en nu ben ik er wel een beetje klaar mee om zijn behoefte te vervullen terwijl ik zelf na afloop met niks blijf zitten.. Daarom vraag ik me af, is er niet een of ander libido verlagend middeltje ergens op de
Markt??
Ik vraag me af of iemand weet of er zoiets als libido verlagende middelen te krijgen zijn?
Ik ben moeder geworden van mijn eerste kindje en tijdens mijn zwangerschap kregen mijn vriend en ik steeds minder vaak seks. Normaal hoor je vaker dat dit dan aan de vrouw ligt maar in mijn geval had ik wel behoefte aan seks maar mijn vriend steeds minder, dit tot grote frustratie van mij.. Ik heb inmiddels alles geprobeerd on het op te krikken maar ik moet me er misschien maar gewoon bij neer gaan leggen dat mijn vriend deze behoefte gewoon niet meer zo zeer heeft.. Ik heb er al tientallen gesprekken over gehad dat ik dit niet vol houd op deze manier maar blijkbaar neemt hij het totaal niet serieus.. Als we al seks hebben bevredig ik hem meer dan andersom en nu ben ik er wel een beetje klaar mee om zijn behoefte te vervullen terwijl ik zelf na afloop met niks blijf zitten.. Daarom vraag ik me af, is er niet een of ander libido verlagend middeltje ergens op de
Markt??
maandag 7 juli 2014 om 01:42
is natuurlijk geen libido verlagend middel, maar een bijwerking van een medicijn.
maandag 7 juli 2014 om 03:48
Ja dat bestaat en ik weet ook waar ze dat verkopen. Noem geen naam ivm reclame.
Je kan ook je man horny goat geven, Google maar eens.
Enne ik zou geen chemische middelen gaan nemen zoals anti depressiva. Er bestaan zat natuurlijke middelen voor dit, ik zou zeggen bel eens een natuurwinkel en vraag het daar.
Je kan ook je man horny goat geven, Google maar eens.
Enne ik zou geen chemische middelen gaan nemen zoals anti depressiva. Er bestaan zat natuurlijke middelen voor dit, ik zou zeggen bel eens een natuurwinkel en vraag het daar.
maandag 7 juli 2014 om 04:14
maandag 7 juli 2014 om 08:34
We hebben eigenlijk nooit echt een spannend sex leven gehad.. Een enkele keer was het geweldig, dus het is niet zo dat mijn vriend niet van wanten weet en het dus wel kan.. We voelen elkaar naar mijn mening gewoon niet aan in bed, tenminste hij mij niet.. Ik heb wel eens aangegeven wat ik prettig vind en wat niet en heb dat ook aan hem gevraagd maar voor hem is het eentonige goed zo en dus veranderd er niets.. Alhoewel hij graag verwend word maar zelf geen energie erin steekt om mij klaar te laten komen of eens echt op te winden.. Seks gaat me daardoor steeds meer irriteren met hem, ik heb alles al zo vaak en op een nette manier aangekaart (rekening houdend met zijn mannelijke ego) maar het baad me niet.. Steeds als ik het aankaart gast hij kort daarna over op een poging tot seks maar dit puur omdat ik er dan weer over begin dus prettig voel ik me er dan ook niet bij.. Maar de komende weken daarna gebeurt er totaal niets.. Ik merk gewoon echt dat hij geen energie in me wil steken. Hij streelt enkel mijn rug ofzo om tot de daad over te gaan.. Dit is waar ik het mee moet doen om opgewonden te worden, hij raakt mijn borsten niet aan of niks. In mijn zwangerschap begon hij over dat hij het geen fijn idee vond om sex te hebben terwijl er een kindje in me groeide.. (Naja hier kan ik nog in komen) na de bevalling toen ik aan gaf weer aan seks te willen beginnen zei hij steeds: schat wacht nu maar tot het helemaal genezen is.. Maar na mijn gevoel was ik genezen van onder en zie ik dit als weer een afwijzing.. Ik heb toen ook kattig gezegd: nou weet je wat ik hoor het wel wanneer JIJ er weer aan toe bent.. Ik ben gewoon ten einde raad en het is echt niet zo dat ik lelijk ven of te dik etc.. Ik heb mijn lichaam gewoon weer terug zoals voorheen en ik ben zeker geen praktische moeder geworden om het zo te noemen. Ik ben niet vol van mezelf maar ik ben zeker genoeg dat het niet aan mijn uiterlijk ligt.. Toen ik zwanger was dacht ik dar wel omdat ik dikker was maar nu ik er weer prima uitzie en er nog niks is veranderd weet ik dat het dat niet geweest is..
maandag 7 juli 2014 om 08:39
Pfff...Deliala, ik vind het moeilijk om zo hardop tegen je te zeggen maar je doet jezelf enorm tekort met deze man. Er mankeert niets aan jullie maar het verschil in behoefte is zo groot dat dit alleen nog maar erger zal gaan worden.
Ga samen naar de huisarts, verwijzing seksuoloog. Zoek hulp ipv jezelf verdoven met een middeltje. Met jou is niets mis, integendeel.
Ga samen naar de huisarts, verwijzing seksuoloog. Zoek hulp ipv jezelf verdoven met een middeltje. Met jou is niets mis, integendeel.
maandag 7 juli 2014 om 08:45
Ik vind het toch behoorlijk heftig dat jij je libido moet gaan verlagen omdat mr er niks van bakt. Is het niet zo dat het een stuk effectiever is dat er eens gekeken gaat worden naar waarom jouw man er geen trek in heeft?
En mocht je het serieus toch gaan doen, pak alsjeblieft geen antidepressiva? Dat kan nog wel meer met je doen dan enkel je libido verlagen....
En mocht je het serieus toch gaan doen, pak alsjeblieft geen antidepressiva? Dat kan nog wel meer met je doen dan enkel je libido verlagen....
maandag 7 juli 2014 om 10:40
Het is toch van de gekke als jij met je gezonde behoeften alleen al denkt dat jij die maar moet gaan onderdrukken met eoa middeltje, omdat je je niet begeerd voelt in deze relatie.
Op eoa manier zal je de ernst van dit probleem moeten aangeven. Niet met de insteek : "je doet mij tekort", maar erachter zien te komen wat er nou echt aan de hand is. Het is volgens mij zelden een probleem dat ie jou niet meer aantrekkelijk vindt. Een laag libido ligt vaak in die persoon zelf, ongeacht de partner.
Vervelende is dat je denk ik (jaren?) dit hebt "goedgekeurd" (in de hoop dat je dat wel kon bijsturen of nog wel zou verbeteren) en (pas) aan de bel trekt als het al een ingesleten patroon is geworden. Juist omdat het lastig is om manieren te vinden om te vertellen dat het bij lange na niet genoeg is om opgewonden en bevredigd te worden.
Het is vaak onwetendheid, niet weten hoe te beginnen, niet weten wat hij zelf en wat jij nodig hebt, niet de kennis/ervaring hebben wat er nog veel meer mogelijk is in seks/intimiteit, hoe het anders/ beter kan. Als je teleurgesteld bent (en hij zelf misschien ook) maar je je richt op "zijn schuld/ tekortkoming, in gebreke blijven" wordt het alsmaar beladener en neerwaartse spiraal, waardoor jouw zin ook afneemt, een "laat maar" wordt, je erbij neerleggen.
Echte open gesprekken krijg je als je (niet-verwijtend) met een beetje afstand en begrip voor beide kanten kan blijven kijken naar deze patstelling en wat er voor jullie allebei evt nodig zou zijn om er meer van te maken, samen als een uitdaging te kunnen zien, op eoa manier als iets leuk-spannends te benaderen. Door bijv meer in het algemene te trekken en niet "ik-jij".
Kijken of jullie algemene visie over seks en intimiteit nog wel overeenkomt. (het kan bijv zijn dat hij het lastig vindt om jou nu in de rol van (sexy) vrouw te zien, dat hij alleen nog de "moederrol" in jou ziet (de madonna, te mooi/heilig om lust te voelen, dat ongepast vindt en niet samengaat in zijn beleving). Maar iig vragen wat hij ervan vindt, hoe het komt dat er zo weinig belangstelling is voor jullie man-vrouw-relatie, of hij dat niet mist, en wat hij dan mist.. (misschien voelt hij zich buitengesloten, dat jij teveel aandacht en verantwoordelijkheid in die moederrol stopt?) of voelt hij wel aan dat ie jou niet bevredigt in seksueel opzicht en niet weet hoe hij dat kan veranderen.
Er zijn meer topics over mannen met laag libido, je kan daar ook meelezen en -schrijven, zorg dat je zelf info hebt die je verder kan helpen in hoe je dit aanpakt.
Hoe dan ook zal je open moeten durven zijn in hoe en wat je zelf wel zou willen, en of je dat misschien in een fantasie aan hem kunnen schrijven (mailtje), wat jij opwindend zou vinden, hoe het beter kan (en met die insteek dus: positieve verandering willen, positieve woorden gebruiken (ipv wat de ander fout doet of tekort in schiet): we kunnen het zoveel intenser nog maken dan we nu doen): "wat zou jij willen, wat zou jij willen uitproberen dat we nu nog niet doen? Ik zou dit of dat weleens willen"..
Houd er rekening mee dat hij dat iha al lastig vindt om over te praten, en misschien al schaamte of schuldgevoel voelt (wat funest is voor seksueel vrij voelen). Begin met zelf te willen begrijpen wat er aan de hand kan zijn aan zijn kant van het verhaal. (eerst begrip geven, dan krijgen, zegt Covey).
Dat gaat het makkelijkst als je zelf niet al op een punt bent dat je je enorm irriteert of onzeker (gemaakt) voelt, en je niet aangevallen voelt als hij dan ook met antwoorden komt, over wat hij misschien in zijn beleving tekort komt of nodig zou hebben..
Het loslaten van wie de schuld heeft dus. Dat boeit niet als je je gelijk krijgt en er niks verandert. Je wil dit samen met hem beleven en ontwikkelen, dus de 1e insteek is dan ook om jullie neuzen dezelfde kant op te krijgen. En het vinden van het gemeenschappelijke, als uitgangspunt: wat is er wel allemaal fijn en wat komt wel overeen. Samen gaan zoeken naar de gemene deler, waar jullie allebei meer plezier en verbinding halen als man-vrouw. Dat kan oa door meer tijd en aandacht weer als m/v door te brengen. Kind een nachtje uit logeren brengen, samen weer eens als voorheen echt ongestoord samenzijn.
De oplossing van een probleem (bepaald gedrag of juist ontbreken van (gewenst) gedrag) ligt namelijk zelden op hetzelfde niveau als het probleem zelf. Gedragsverandering is nooit blijvend, als de onderliggende oorzaken niet worden gevonden en meeveranderen (identiteit bijv, in welke rol of situatie, de intenties en wat iemands remmingen/ belemmeringen/ angsten zijn).
Maak voor jezelf helder wat jouw gewenste situatie is, wat de huidige is, wat in de weg staat (belemmeringen) en wat zou kunnen helpen (hulpbronnen) om die gewenste situatie wel te bereiken. Die hulpbronnen kunnen van alles zijn, maar lukraak proberen (verleidingstaktieken, naakt of in lingerie voor hem gaan staan, hints geven, mokken, verongelijktheid, enz) zijn vaak kansloos als je niet weet wat eronder zit.
En dan kom je in een vicieuze cirkel dat jij je afgewezen voelt en niet weet waarom, dat zelf gaat invullen met overtuigingen (ik ben niet aantrekkelijk voor hem, te dik, whatever), terwijl het iets heel anders kan zijn (zijn eerdere ervaringen of gebrek daaraan, zijn onzekerheid over gebrek aan seksuele vaardigheden), zorgen maken, schaamte ergens over of misschien een specifieke behoefte die hij zelf afwijst en niet durft te vertellen.
Maar evengoed problemen op het werk of zich zorgen maakt over de toekomst, zijn baan, zijn financiele verantwoordelijkheid nu hij een gezin heeft. Zorg dat je weet wat er speelt, dat hij zich veilig bij jou voelt om zijn evt zorgen te bespreken, om kwetsbaar te durven zijn bij jou, jullie samen een team zijn. En andersom dus ook: dat jij je kwetsbaar kan opstellen naar hem toe, kan vertellen wat je dwars zit zonder hem aan te vallen of zonder dat hij zich aangevallen/afgewezen voelt..
Als je dit probleem onder het kleed stopt, is het daarmee niet weg en zal het ondertussen verder woekeren en vreten aan de fundamenten van jullie relatie.. Als het niet vanzelf gaat, zal je het elkaar moeten leren, hoe je het fijn vindt en hoe het beter kan. Daar is niks mis mee: mensen mogen leren en handvatten/ hulp zoeken (in boeken, in een relatiecoach evt, in elkaars gebruiksaanwijzing verdiepen). Waarom zou het zo vanzelfsprekend zijn dat dat vanzelf overeenkomt als je maar van elkaar houdt? Zo werkt het meestal niet.
Weten is beter, altijd! Weet wat er speelt, de waarheid is vaak minder bedreigend, omdat je dan over stappen kan gaan nadenken hoe verder? Oplossingen kan bespreken in andere richtingen (stel hij heeft van nature laag libido of door nare ervaringen of wil niks veranderen).. dan plan 2.
In een relatie mag de 1 niet van de ander verlangen om dan bijv ook maar seksloos door het leven te gaan of zware tekorten op te lopen in frequentie of kwaliteit. Maar ook kan de ander niet zonder zin/opwinding zich gedwongen of genoodzaakt voelen om seks te hebben. Dan zijn er misschien andere oplossingen (zoals de relatie opengooien).
Hoe dan ook zal je dit heel serieus moeten nemen, want naast (veilige) hechting en zorgzaamheid is seks 1 van de 3 peilers onder een liefdesrelatie. De lijm zeg maar. Het ontbreken van 1 van die peilers tast op den duur de andere ook aan. Als hij ervan wegloopt (erover praten) zal je duidelijk moeten stellen dat daar dan consequenties voor jou aan zitten en welke dat zijn. Dat jij dat wel nodig hebt en bijv depressief raakt, je niet langer geliefd of begeerd voelt zonder die intimiteit/seks/ te verlangen naar elkaar. Of een minnaar zal moeten zoeken.
Hoe eerder je dit serieus op tafel legt, hoe beter. Vul niks in, vraag het aan hem, hoe hij hierover denkt en erin staat en nodig heeft. En wat jij nodig hebt van hem dus.. in een goede relatie moet je kwetsbaar durven zijn tov elkaar..
Doe je dat niet, dan komen jullie allebei tekort en loopt de relatie vroeg of laat toch vast.
Op eoa manier zal je de ernst van dit probleem moeten aangeven. Niet met de insteek : "je doet mij tekort", maar erachter zien te komen wat er nou echt aan de hand is. Het is volgens mij zelden een probleem dat ie jou niet meer aantrekkelijk vindt. Een laag libido ligt vaak in die persoon zelf, ongeacht de partner.
Vervelende is dat je denk ik (jaren?) dit hebt "goedgekeurd" (in de hoop dat je dat wel kon bijsturen of nog wel zou verbeteren) en (pas) aan de bel trekt als het al een ingesleten patroon is geworden. Juist omdat het lastig is om manieren te vinden om te vertellen dat het bij lange na niet genoeg is om opgewonden en bevredigd te worden.
Het is vaak onwetendheid, niet weten hoe te beginnen, niet weten wat hij zelf en wat jij nodig hebt, niet de kennis/ervaring hebben wat er nog veel meer mogelijk is in seks/intimiteit, hoe het anders/ beter kan. Als je teleurgesteld bent (en hij zelf misschien ook) maar je je richt op "zijn schuld/ tekortkoming, in gebreke blijven" wordt het alsmaar beladener en neerwaartse spiraal, waardoor jouw zin ook afneemt, een "laat maar" wordt, je erbij neerleggen.
Echte open gesprekken krijg je als je (niet-verwijtend) met een beetje afstand en begrip voor beide kanten kan blijven kijken naar deze patstelling en wat er voor jullie allebei evt nodig zou zijn om er meer van te maken, samen als een uitdaging te kunnen zien, op eoa manier als iets leuk-spannends te benaderen. Door bijv meer in het algemene te trekken en niet "ik-jij".
Kijken of jullie algemene visie over seks en intimiteit nog wel overeenkomt. (het kan bijv zijn dat hij het lastig vindt om jou nu in de rol van (sexy) vrouw te zien, dat hij alleen nog de "moederrol" in jou ziet (de madonna, te mooi/heilig om lust te voelen, dat ongepast vindt en niet samengaat in zijn beleving). Maar iig vragen wat hij ervan vindt, hoe het komt dat er zo weinig belangstelling is voor jullie man-vrouw-relatie, of hij dat niet mist, en wat hij dan mist.. (misschien voelt hij zich buitengesloten, dat jij teveel aandacht en verantwoordelijkheid in die moederrol stopt?) of voelt hij wel aan dat ie jou niet bevredigt in seksueel opzicht en niet weet hoe hij dat kan veranderen.
Er zijn meer topics over mannen met laag libido, je kan daar ook meelezen en -schrijven, zorg dat je zelf info hebt die je verder kan helpen in hoe je dit aanpakt.
Hoe dan ook zal je open moeten durven zijn in hoe en wat je zelf wel zou willen, en of je dat misschien in een fantasie aan hem kunnen schrijven (mailtje), wat jij opwindend zou vinden, hoe het beter kan (en met die insteek dus: positieve verandering willen, positieve woorden gebruiken (ipv wat de ander fout doet of tekort in schiet): we kunnen het zoveel intenser nog maken dan we nu doen): "wat zou jij willen, wat zou jij willen uitproberen dat we nu nog niet doen? Ik zou dit of dat weleens willen"..
Houd er rekening mee dat hij dat iha al lastig vindt om over te praten, en misschien al schaamte of schuldgevoel voelt (wat funest is voor seksueel vrij voelen). Begin met zelf te willen begrijpen wat er aan de hand kan zijn aan zijn kant van het verhaal. (eerst begrip geven, dan krijgen, zegt Covey).
Dat gaat het makkelijkst als je zelf niet al op een punt bent dat je je enorm irriteert of onzeker (gemaakt) voelt, en je niet aangevallen voelt als hij dan ook met antwoorden komt, over wat hij misschien in zijn beleving tekort komt of nodig zou hebben..
Het loslaten van wie de schuld heeft dus. Dat boeit niet als je je gelijk krijgt en er niks verandert. Je wil dit samen met hem beleven en ontwikkelen, dus de 1e insteek is dan ook om jullie neuzen dezelfde kant op te krijgen. En het vinden van het gemeenschappelijke, als uitgangspunt: wat is er wel allemaal fijn en wat komt wel overeen. Samen gaan zoeken naar de gemene deler, waar jullie allebei meer plezier en verbinding halen als man-vrouw. Dat kan oa door meer tijd en aandacht weer als m/v door te brengen. Kind een nachtje uit logeren brengen, samen weer eens als voorheen echt ongestoord samenzijn.
De oplossing van een probleem (bepaald gedrag of juist ontbreken van (gewenst) gedrag) ligt namelijk zelden op hetzelfde niveau als het probleem zelf. Gedragsverandering is nooit blijvend, als de onderliggende oorzaken niet worden gevonden en meeveranderen (identiteit bijv, in welke rol of situatie, de intenties en wat iemands remmingen/ belemmeringen/ angsten zijn).
Maak voor jezelf helder wat jouw gewenste situatie is, wat de huidige is, wat in de weg staat (belemmeringen) en wat zou kunnen helpen (hulpbronnen) om die gewenste situatie wel te bereiken. Die hulpbronnen kunnen van alles zijn, maar lukraak proberen (verleidingstaktieken, naakt of in lingerie voor hem gaan staan, hints geven, mokken, verongelijktheid, enz) zijn vaak kansloos als je niet weet wat eronder zit.
En dan kom je in een vicieuze cirkel dat jij je afgewezen voelt en niet weet waarom, dat zelf gaat invullen met overtuigingen (ik ben niet aantrekkelijk voor hem, te dik, whatever), terwijl het iets heel anders kan zijn (zijn eerdere ervaringen of gebrek daaraan, zijn onzekerheid over gebrek aan seksuele vaardigheden), zorgen maken, schaamte ergens over of misschien een specifieke behoefte die hij zelf afwijst en niet durft te vertellen.
Maar evengoed problemen op het werk of zich zorgen maakt over de toekomst, zijn baan, zijn financiele verantwoordelijkheid nu hij een gezin heeft. Zorg dat je weet wat er speelt, dat hij zich veilig bij jou voelt om zijn evt zorgen te bespreken, om kwetsbaar te durven zijn bij jou, jullie samen een team zijn. En andersom dus ook: dat jij je kwetsbaar kan opstellen naar hem toe, kan vertellen wat je dwars zit zonder hem aan te vallen of zonder dat hij zich aangevallen/afgewezen voelt..
Als je dit probleem onder het kleed stopt, is het daarmee niet weg en zal het ondertussen verder woekeren en vreten aan de fundamenten van jullie relatie.. Als het niet vanzelf gaat, zal je het elkaar moeten leren, hoe je het fijn vindt en hoe het beter kan. Daar is niks mis mee: mensen mogen leren en handvatten/ hulp zoeken (in boeken, in een relatiecoach evt, in elkaars gebruiksaanwijzing verdiepen). Waarom zou het zo vanzelfsprekend zijn dat dat vanzelf overeenkomt als je maar van elkaar houdt? Zo werkt het meestal niet.
Weten is beter, altijd! Weet wat er speelt, de waarheid is vaak minder bedreigend, omdat je dan over stappen kan gaan nadenken hoe verder? Oplossingen kan bespreken in andere richtingen (stel hij heeft van nature laag libido of door nare ervaringen of wil niks veranderen).. dan plan 2.
In een relatie mag de 1 niet van de ander verlangen om dan bijv ook maar seksloos door het leven te gaan of zware tekorten op te lopen in frequentie of kwaliteit. Maar ook kan de ander niet zonder zin/opwinding zich gedwongen of genoodzaakt voelen om seks te hebben. Dan zijn er misschien andere oplossingen (zoals de relatie opengooien).
Hoe dan ook zal je dit heel serieus moeten nemen, want naast (veilige) hechting en zorgzaamheid is seks 1 van de 3 peilers onder een liefdesrelatie. De lijm zeg maar. Het ontbreken van 1 van die peilers tast op den duur de andere ook aan. Als hij ervan wegloopt (erover praten) zal je duidelijk moeten stellen dat daar dan consequenties voor jou aan zitten en welke dat zijn. Dat jij dat wel nodig hebt en bijv depressief raakt, je niet langer geliefd of begeerd voelt zonder die intimiteit/seks/ te verlangen naar elkaar. Of een minnaar zal moeten zoeken.
Hoe eerder je dit serieus op tafel legt, hoe beter. Vul niks in, vraag het aan hem, hoe hij hierover denkt en erin staat en nodig heeft. En wat jij nodig hebt van hem dus.. in een goede relatie moet je kwetsbaar durven zijn tov elkaar..
Doe je dat niet, dan komen jullie allebei tekort en loopt de relatie vroeg of laat toch vast.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 7 juli 2014 om 10:43
Wat een rot situatie voor jou. Ik heb hetzelfde gehad met mijn ex
Alleen was ik degene die geen zin meer had in seks. Ik kon naar een paar jaar niet meer opgewonden van hem raken. Moest niet eens meer aan seks met hem denken. Kussen ook niet. Uiteindelijk was voor mij duidelijk dat ik wel van hem hield maar meer op zo'n manier als broer zus relatie. Ben toen ook bij hem weg gegaan.
Ik zeg natuurlijk niet dat dit bij jullie ook het geval is. Maar misschien moet e dat is met hem bespreken of hij nog wel van je houd.. Het is natuurlijk van de zotte dat jij een libido verlagend middel moet gaan slikken. Er is toch niks mis met jou!
Alleen was ik degene die geen zin meer had in seks. Ik kon naar een paar jaar niet meer opgewonden van hem raken. Moest niet eens meer aan seks met hem denken. Kussen ook niet. Uiteindelijk was voor mij duidelijk dat ik wel van hem hield maar meer op zo'n manier als broer zus relatie. Ben toen ook bij hem weg gegaan.
Ik zeg natuurlijk niet dat dit bij jullie ook het geval is. Maar misschien moet e dat is met hem bespreken of hij nog wel van je houd.. Het is natuurlijk van de zotte dat jij een libido verlagend middel moet gaan slikken. Er is toch niks mis met jou!
maandag 7 juli 2014 om 10:44
Enne, als je het gesprek aangaat, begin dan svp met hardop uiten en waarderen wat wel goed en fijn is in jullie relatie, goed en fijn aan hem is, dat je van hem houdt, waar je blij mee bent en dankbaar voor bent..
Hoe vaak spreken jullie dat nog naar elkaar uit over en weer? Zie hem als man en vader, de inspanningen die hij (neem ik aan) wel allemaal verricht voor jou en jullie gezin.. blijf die dingen svp ook zien (van elkaar)!
Hoe vaak spreken jullie dat nog naar elkaar uit over en weer? Zie hem als man en vader, de inspanningen die hij (neem ik aan) wel allemaal verricht voor jou en jullie gezin.. blijf die dingen svp ook zien (van elkaar)!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
dinsdag 8 juli 2014 om 00:58
quote:laurentien1979 schreef op 07 juli 2014 @ 14:31:
Suzy65 tik jij ook wel eens een post die korter is dan 10 A4-tjes
Ik zie aan de lengte van de post dat hij van jou is.
Ahjajoh, dit ben ik en ik heb idd veel woorden nodig soms
Maar direct uit het hart, moet je maar denken. Hoop altijd dat de TO er iets aan heeft.. de rest moet dat maar lekker overslaan, zou ik aanraden
Suzy65 tik jij ook wel eens een post die korter is dan 10 A4-tjes
Ik zie aan de lengte van de post dat hij van jou is.
Ahjajoh, dit ben ik en ik heb idd veel woorden nodig soms
Maar direct uit het hart, moet je maar denken. Hoop altijd dat de TO er iets aan heeft.. de rest moet dat maar lekker overslaan, zou ik aanraden
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
