Ik vind mijn leven stom

Ik woon in een middelgrote stad

Mail me maar op lilyroselavie@gmail.com

Je zult alles wel zelf moeten doen..zelf investeren.

Ik ben jarenlang single geweest, geen kinderen. Geen grote vrienden- of kennissenkring. Deed dingen alleen of met andere mensen ik deed vrijwilligerswerk (taalmaatje voor mensen die de NL taal wilden oefenen) en ging af en toe wandelen met bejaarde buurtgenoten, gewoon een blokje om. Voor die mensen was ik belangrijk, die misten me als ik er niet was.



Ik heb leuke wandelingen met weekendhike.nl gemaakt, soms was dat leuk voor een middag, soms ondernam ik nog eens iets met iemand.



Ik ging alleen op vakantie en daardoor had ik ook snel contact met andere mensen. Maar dat hoefde voor mij niet altijd, ik vond en vind mijzelf aangenaam gezelschap.



Nu heb ik een partner en doe ik een deel van die dingen samen. Ook leuk.

Stop met je minnaar en schrijf je in op een datings sites misschien word het tijd dat je voor de liefde gaat kijken zo oud ben je nog niet hoor probeer het voor je zelf leuk te maken alleen op vakantie gaan is niet verkeerd een van mijn vriendinnen deed dat ook vond het heerlijk omdat ze single was wat je baan betreft in weet niet in welke branche je werk misschien tijd voor een andere uitdaging of op je werk aan geven dat je wat nieuwe taken zou willen doen voor de nieuwe energie

Je kunt beter leren je eigen beste gezelschap te worden en jezelf te kunnen vermaken. Hoef je niet afhankelijk te zijn van 'n relatie.

Het valt mij ook op dat tegen eenzame mensen gauw gezegd wordt dat geluk in jezelf zit. Maar waarom hebben de meeste mensen dan wel een relatie en/of kinderen? Dan voelden ze zich blijkbaar toch niet compleet of helemaal gelukkig toen ze alleen waren.

quote:hondenmens schreef op 13 juli 2014 @ 11:37:

Het valt mij ook op dat tegen eenzame mensen gauw gezegd wordt dat geluk in jezelf zit. Maar waarom hebben de meeste mensen dan wel een relatie en/of kinderen? Dan voelden ze zich blijkbaar toch niet compleet of helemaal gelukkig toen ze alleen waren.Ik ben in mijn eentje altijd heel gelukkig en tevreden geweest. Mijn relatie heb ik omdat die iets toevoegt daaraan, niet omdat ik zonder relatie niet gelukkig zou kunnen zijn.

quote:Ik ben in mijn eentje altijd heel gelukkig en tevreden geweest. Mijn relatie heb ik omdat die iets toevoegt daaraan, niet omdat ik zonder relatie niet gelukkig zou kunnen zijn.Hier ook. Mijn relatie kwam op mijn pad, ik was niet op zoek. En het voegt iets toe, maar als ik hem niet was tegengekomen had ik evengoed een heel leuk leven gehad, wat ik grotendeels aan mijzelf te danken heb.

quote:hondenmens schreef op 13 juli 2014 @ 11:37:

Het valt mij ook op dat tegen eenzame mensen gauw gezegd wordt dat geluk in jezelf zit. Maar waarom hebben de meeste mensen dan wel een relatie en/of kinderen? Dan voelden ze zich blijkbaar toch niet compleet of helemaal gelukkig toen ze alleen waren.Nee, dingen gebeuren gewoon in je leven. Los van de relatie die je met jezelf hebt.

Je hebt idd ook mensen die erg needy zijn en persé een relatie nodig hebben. Dat zijn vaak ook mensen die je na een relatie van een paar jaar na 2 weken alweer met 'n nieuwe lover ziet. Het trekt elkaar vast aan desperate+desperate.

Volgens mij gebeurt het of het gebeurt niet. Sommigen vinden nooit een partner. Zo ook een oom van me. Hij is nu 56 en nog steeds alleen. Af en toe had hij wel eens een vriendin, de langste was 4 jaar. De liefde kwam meer van zijn kant dan van hun kant. Nu is hij chronisch ziek en dat valt hem zwaar. Hij heeft wel veel vrienden, maar die hebben ook allemaal een partner. Vind dat best sneu dat sommigen nooit iemand vinden, terwijl ze altijd op zoek zijn geweest. Tenzij het je eigen keus is natuurlijk.

Ik heb het topic gelezen en een paar keer kwam ik wel tips over daten enz tegen.

Is het uiteindelijke doel een relatie te krijgen zodat je, je niet meer eenzaam of mogelijk verbonden voelt? Ik bedoel wat bedoelen mensen eigenlijk te zeggen met, ik was vrijgezel deed mijn eigen ding en toen kwam ik hem opeens tegen...

Is het dan toch dat je een relatie nodig hebt om gelukkiger te zijn? Ook al was je van te voren gelukkig ( maar toch niet compleet gelukkig?) met je eigen ding?



Hoe realistisch is dit dat je op eens iemand tegen komt en daar nog, lang en gelukkig mee leeft? Het gebeurt misschien wel eens , dat je opeens een man tegen komt en daar gelukkig mee word. Maar dat is niet standaard zo en is het nodig om uiteindelijk die man tegen te komen?



Laatst las ik iets op fb ging over sterke vrouwen en toen schreef iemand maar zonder de sterke mannen achter ons hadden we nooit een sterke vrouw kunnen worden. Ik dacht op dat moment wat erg als je jezelf niet meer kan zien zonder dat je man er bij is.



Nou ja ik zit de erg met vraag of een relatie krijgen dat gevoel van verbondenheid verandert? Zodat je,je meer verbonden voelt en daardoor minder eenzaam?

quote:vogelbekdier schreef op 13 juli 2014 @ 12:40:

Ik heb het topic gelezen en een paar keer kwam ik wel tips over daten enz tegen.

Is het uiteindelijke doel een relatie te krijgen zodat je, je niet meer eenzaam of mogelijk verbonden voelt? Ik bedoel wat bedoelen mensen eigenlijk te zeggen met, ik was vrijgezel deed mijn eigen ding en toen kwam ik hem opeens tegen...

Is het dan toch dat je een relatie nodig hebt om gelukkiger te zijn? Ook al was je van te voren gelukkig ( maar toch niet compleet gelukkig?) met je eigen ding?



Hoe realistisch is dit dat je op eens iemand tegen komt en daar nog, lang en gelukkig mee leeft? Het gebeurt misschien wel eens , dat je opeens een man tegen komt en daar gelukkig mee word. Maar dat is niet standaard zo en is het nodig om uiteindelijk die man tegen te komen?



Laatst las ik iets op fb ging over sterke vrouwen en toen schreef iemand maar zonder de sterke mannen achter ons hadden we nooit een sterke vrouw kunnen worden. Ik dacht op dat moment wat erg als je jezelf niet meer kan zien zonder dat je man er bij is.



Nou ja ik zit de erg met vraag of een relatie krijgen dat gevoel van verbondenheid verandert? Zodat je,je meer verbonden voelt en daardoor minder eenzaam?Ik voel me als single gelukkiger dan met 'n relatie. Soms doet 'n verliefdheid me wel tijdelijk anders geloven, maar die roze bril gaat op 'n gegeven moment vanzelf af en dan ga ik weer meer de lasten dan lusten ervaren. Bovendien gedij ik persoonlijk blijkbaar beter zonder relatie.

quote:alexandrina01234 schreef op 12 juli 2014 @ 18:27:

Er zitten mooie reacties tussen!

Het is zeker niet zo dat ik als een klagende zoutzak op de sportvereniging zit. Ik ben vrolijk en ga leuke gesprekken aan. Maar het is toch lastig om daar een vriendschap uit op te bouwen. Mensen van rond mijn leeftijd hebben hun vriendenkring vaak toch allemaal op orde, hebben vaak kleine kinderen, een gezin etc.



Ik ben van jouw leeftijd. En ik ken meer dan genoeg mensen die met enige regelmaat hun vriendenkring iets uitbreiden. Dat mensen een gezin hebben wil niet zeggen dat ze niet op vriendschappen zitten te wachten.

Dat is waar. Maar vaak verschillen de levens wel veel. En dat maakt het lastiger.



Levens verschillen veel en jij zegt toch met hetzelfde gemak dat de meesten van jouw leeftijd niet op vrienden zitten te wachten.



En je moet ook maar nét die ene klik hebben met iemand hoor...het is natuurlijk niet zo dat je met iedereen met wie je s een leuk gesprekje hebt, ook een vriendschap wil of kan aangaan.



Waarom moet alles uitlopen op een innige vrienschap? Je kan toch ook samen af en toe wat leuks gaan doen en dan zien wat er uit voortvloeit?

Dat is zeker waar. Maar (en daar ga ik weer), ik heb dit echt wel eens geprobeerd hoor. Maar mensen blijken het allemaal druk druk druk te hebben. Maar je hebt zeker een punt.



Waarom zou je niet gewoon weg gaan met iemand waar het gezellig mee is? Met een kennis kan je ook leuk op stap hoor.

Jawel, maar eerst moet dat er van komen!



Heb je wel eens iemand gevraagd of hij/zij zin had om iets leuks te gaan doen? Desnoods om te beginnen iets kleins en weinig tijdrovends zoals samen iets drinken? Wat voor reacties krijg je daar dan op



Verveelde puber..ach...dat wat ik hier schrijf is natuurlijk puur het ongelukkige gevoel, en ik wil er iets mee. Ik zie dat zelf niet als jengelen, maar als een vraag hier om advies. Ik kan ook doorgaan met mijzelf niet gelukkig voelen en niets doen om het te veranderen.



Je maakt het wel erg ingewikkeld allemaal. Je noemt continu redenen waarom je geen nieuwe mensen kan ontmoeten. Er kan heel veel, maar dan moet je wel uit je stoel komen. En vooral stoppen met bedenken van redenen waarom het niks wordt. Als je niet begint wordt het zeker niks.

Dat is zo. Ik heb wel pogingen gedaan hoor. Maar zoals ik al zei: vaak druk druk druk. Ik geef toe dat ik het wel lastig vind om iemand zomaar te vragen: Ga je dan en dan mee dit doen? Iemand die ik nog niet ken bedoel ik. Misschien zou ik dat wel moeten doen....gewoon vragen.



Begin met een sociaal praatje. Ga een keer samen iets drinken, pak een terrasje. Het hoeft niet meteen een hele dag te duren toch?



Een camping zou zeker een idee zijn! Ik heb er ook al over zitten denken om een tijdje wat te huren niet ver van het strand, om te kijken of mij dit bevalt. En als dat zo is, toch eens te gaan kijken voor een "echt" huis daar. Die paar vrienden die ik heb, zullen mij wellicht ook daar komen opzoeken - zoals iemand hier ook schreef.



Sparen om op een camping aan het strand te gaan staan? Meen je dat nou?

Zeker wel. Wat denk je dat een huisje bij het strand kost (koop)? Een caravan op Bakkum kost al snel een paar duizend euro, om nog maar te zwijgen over het jaarlijkse stageld. Zoals ik al eerder zei: ik kan net leuk rondkomen maar heb geen duizenden euro's spaargeld. Een huisje huren voor een paar weken kost ook al snel een paar duizend euro. Een week heeft niet zo veel zin denk ik. Ik heb alles afgezocht, maar goedkoper kom je niet. Dus het zal toch even sparen worden, wat niet erg is



Waarom wacht je tot je wekenlang een huisje kan huren? Begin eens met een week. Of koop een tent cq vouwwagen op marktplaats en zoek een gezellige camping. Je moet ergens beginnen tenslotte. Begin dan met iets wat WEL kan, in plaats van dingen te bedenken die nu niet kunnen.



Hetzelfde geldt voor dat dagje uit. Ik ga ook niet meteen een hele dag op stap met collega's die ik niet of nauwelijks ken. Maar een keer een wijntje drinken na het werk lukt vaak wel. Daar komt dan weer van alles uit voort, en soms ook niet. Dan drink je alleen samen gezellig iets en dat is ook prima.



Het lijkt een beetje alsof je overal in gaat met enorme verwachtingen. Als je met iemand iets gaat drinken in de hoop op een langdurige vriendschap, word je vaak teleurgesteld. Als je iets gaat drinken omdat het gezellig is, is die eventuele vriendschap de kers op de taart.

quote:elninjoo schreef op 13 juli 2014 @ 12:47:

[...]



Ik voel me als single gelukkiger dan met 'n relatie. Soms doet 'n verliefdheid me wel tijdelijk anders geloven, maar die roze bril gaat op 'n gegeven moment vanzelf af en dan ga ik weer meer de lasten dan lusten ervaren. Bovendien gedij ik persoonlijk blijkbaar beter zonder relatie.



Dat vind ik mooi om te lezen Elninjoo, het fijn als je weet /ervaart dat je echt gelukkig kan zijn/ bent als single.



Ik zelf voel mij wisselend in het single zijn, ik kan mij super fijn voelen alsof ik de hele wereld aan kan, soms denk tja het is zoals is het is en op dit moment voel ik mij niet verbonden met iemand. En dan koppel ik daar zelf wel een relatie aan om die verbondenheid op zijn intenst te voelen. Terwijl dat eigenlijk niet nodig is denk ik dan.



Maar blijkbaar word het in het algemeen toch wel zo gezien, mensen vinden het jammer dat je geen relatie heb, en het is toch wel een maatschappelijk standaard dat een relatie hoort. En dat mensen niet alleen horen te zijn, want je bent zo leuk dus waarom heb je geen relatie.



Misschien ga ik nu wel te veel een andere kant op dit topic, maar dacht de vragen die in mijn hoofd op dit moment rond gaan hier wel bij aan zouden sluiten.

quote:alexandrina01234 schreef op 13 juli 2014 @ 01:37:

[...]





Wie weet een heel goed idee? Waar woon jij?



Overige reacties ook zeer waardevol, ik haal er veel uit. En geluk zit inderdaad in jezelf, zeker. Ik vraag me alleen af of de mensen die zeggen zo'n leuk leven te hebben met een partner, allerlei vrienden en uitjes, dat óók doen. Die hebben geen "probleem' zoals ik, maar tegen hen wordt zelden gezegd dat je je geluk niet van externe dingen moet laten afhangen zoals vrienden, partner, kinderen en uitjes. Tegen iemand die zich alleen voelt of even niet meer weet of hij/zij zijn leven wel zo leuk vindt, wordt dat dan wél gezegd. En die moet dat dan ook maar even kunnen blijkbaar....Alsof dat zo makkelijk even 1-2-3- te doen is.



Het is niet altijd makkelijk, ook voor mensen met gezin niet. Want waar jij kan gaan en staan waar je wil, kan iemand met jonge kinderen dat niet zomaar doen. Ik zou zonder problemen mijn dagen kunnen vullen met werk en kinderen, zonder vriendinnen en zonder tijd voor mezelf. Ik kan je verzekeren dat dat echt niet leuk is, net zomin als jouw leven nu leuk is. Je moet het dus zelf maken, en je zal ergens moeten beginnen met iets veranderen. Er komen hier massa's tips voorbij. Vrijwilligerswerk (bijvoorbeeld bij een natuurorganisatie, zoals iemand hier al suggereert, of ga eens kijken bij een culturele organisatie) is een prima begin. Ga op reis en ruil eens van huis. Vakanties voor alleenstaanden bestaan al jaren. Er is genoeg, en er is vast wel iets wat bij jou past. Begin gewoon, stoppen kan je altijd weer.





Natuurlijk hangt veel af van het leven wat je om jezelf heen hebt - familie, vrienden, je sociale bestaan, de omgeving waarin je woont, je dagelijkse bezigheden. Belangrijk zijn voor iemand, ook bv een belangrijke factor. Natuurlijk ben ik belangrijk voor mijzelf, maar voor wie nog meer ben ik eigenlijk écht belangrijk? Zijn er mensen die mij missen als ik er niet ben of niet bel etc..? Als je lang het gevoel hebt dat dat niet zo is, voel je je toch minder waardevol, hoe onnozel dat misschien ook is.



Wie zijn echt belangrijk voor jou? wie mis jij in je leven als ze jou niet bellen? In wie zou jij meer tijd en energie willen investeren?



Hoe naar dingen kijken is zeker een belangrijke factor. Een eerste start. Inderdaad kan ik nog wel eens bezwaren zien. Die zijn er dan ook misschien wel, maar ze zijn te overwinnen. Dat is een leerpunt..kijken naar mogelijkheden ipv naar beperkingen.



Ooit had ik een hele foute relatie met een ontzettend foute man. Van hem heb ik geleerd om anders naar dingen te kijken. Op een opmerking als "dat heb ik nou altijd al eens willen doen" reageerde hij steevast met "waarom heb je dat dan nog niet gedaan". Na opmerkingen als "dat gaat mij nooit lukken" vroeg hij "heb je het al geprobeerd dan?". Ik aanbad de grond waar hij op liep en dus deed ik het braaf allemaal. En ziedaar: hij had gewoon gelijk. Echt. Zo werkt het gewoon.



Zomaar "helemaal het roer omgooien" is lastig als je alleen bent, niet heel jong en geen dikke bankrekening. Zeker in de huidige maatschappij. Dat kan niet zomaar even...



Niemand adviseert jou om het roer om te gooien en je baan op te zeggen of een huis te kopen wat je niet kan betalen, volgens mij.



Vrijwilligerswerk in de natuur is een leuk idee. Ik zal eens kijken op die website. Ik vind het wel mooi om te zien hoe iedereen meedenkt en met zijn eigen ideeën komt. Het zet mij aan het denken.



Ook de meeste sportverenigingen zitten te springen om vrijwilligers. Organiseer een keer een sporttournooi, of ga helpen. Of zoek andere dingen die je leuk vindt.



Wat doe je verder nog graag? Misschien zijn er nog wel meer briljante ideeën om iets te doen wat je leuk vindt en onder de mensen te komen?

quote:hondenmens schreef op 13 juli 2014 @ 11:37:

Het valt mij ook op dat tegen eenzame mensen gauw gezegd wordt dat geluk in jezelf zit. Maar waarom hebben de meeste mensen dan wel een relatie en/of kinderen? Dan voelden ze zich blijkbaar toch niet compleet of helemaal gelukkig toen ze alleen waren.



Alleen zijn vind ik inderdaad niet echt leuk. Geluk zit niet alleen in jezelf, dat vind ik onzin. Maar als je alleen niet gelukkig bent zal je toch iets moeten veranderen zodat je leven verandert. Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg.



En het zal zeker niet zo zijn dat TO van de ene op de andere dag een heel ander leven krijgt als ze nu radicaal het roer om gooit.

To ook met gezin en kinderen en man is er af en toe wel wat hoor.



Al die jubelverhalen moet je ook een beetje kunnen schiften en denken het is niet atlijd ideaal.



Bij niemand niet.



Maar goed makkenlijk om te zeggen, maar ik ben vaak ook onder de indruk van iemand.

Ik heb ook vriendinnen en bij de ene denk ik die praat maar over zichzelf. En vraagt niks aan mij. Er zijn maar weinig mensen die er echt voor jouw kunnen zijn.



De rest lijkt mij wel nodig te hebben om van zich af te praten.

quote:vogelbekdier schreef op 13 juli 2014 @ 12:40:

Ik heb het topic gelezen en een paar keer kwam ik wel tips over daten enz tegen.

Is het uiteindelijke doel een relatie te krijgen zodat je, je niet meer eenzaam of mogelijk verbonden voelt? Ik bedoel wat bedoelen mensen eigenlijk te zeggen met, ik was vrijgezel deed mijn eigen ding en toen kwam ik hem opeens tegen...

Is het dan toch dat je een relatie nodig hebt om gelukkiger te zijn? Ook al was je van te voren gelukkig ( maar toch niet compleet gelukkig?) met je eigen ding?







Voor mij is het als volgt: Als ik het leuk met iemand heb, dan zou ik toch stom zijn om dat op te geven om alleen te zijn met het idee dat dat (het alleen zijn) me gelukkig maakt omdat ik ooit heel gelukkig single was. Andersom net zo. Als ik enorm in mijn sas ben met het alleen zijn, dan zou ik toch wel stom zijn om in een relatie te stappen die helemaal me niet past of me bevalt met het idee dat ik dát juist zou moeten doen. Het single zijn of een relatie hebben is wmb geen statische keuze waar je voor altijd aan vastgeplakt zit (alsof je er ook 100% wat over te zeggen hebt trouwens. Soms gaat iemand weg. Of dood).



Het leven loopt zoals het loopt en met jezelf ben je altijd tot aan je dood. Tussendoor is het een komen en gaan van familie, vrienden, partners, collega's, kinderen etc. De enige constante die je hebt is de relatie met jezelf.

Ik vind mezelf alleenstaand ook absoluut niet zielig, of dat het een sub-optimale situtatie is. Zielig vind ik het als ik mezelf voor de gek hou, of niet integer ben in mijn handelen en relaties met anderen (dus bijvoorbeeld iemand in een relatie of vriendschap proberen te houden terwijl hij/zij dat eignelijk niet wil).

Zoek uit wat je precies ongelukkig maakt en probeer dit te veranderen zonder roekeloos te zijn.



Baan niet meer leuk? Solliciteren tijdens je huidige baan op droomfuncties.

Wonen in de stad niet leuk? Genoeg plaatsen rondom de stad die rustiger zijn en waar meer natuur te vinden is. Als je in t westen woont dan kun je zelf aan zee gaan wonen, zoveel reistijd is dat namelijk niet.

Weinig vrienden? Zoek nieuwe. En je moet jezelf wel in de gelegenheid stellen mensen te ontmoeten. Soms is dit via internet gewoon weg het handigste. Onzin om te zeggen dat t allemaal vanzelf moet gaan.

Zoek je meer in je relatie? Verlaat die minnaar en zoek een man die meer wil.

quote:himalaya schreef op 13 juli 2014 @ 08:34:

Ik ben jarenlang single geweest, geen kinderen. Geen grote vrienden- of kennissenkring. Deed dingen alleen of met andere mensen ik deed vrijwilligerswerk (taalmaatje voor mensen die de NL taal wilden oefenen) en ging af en toe wandelen met bejaarde buurtgenoten, gewoon een blokje om. Voor die mensen was ik belangrijk, die misten me als ik er niet was.



Ik heb leuke wandelingen met weekendhike.nl gemaakt, soms was dat leuk voor een middag, soms ondernam ik nog eens iets met iemand.



Ik ging alleen op vakantie en daardoor had ik ook snel contact met andere mensen. Maar dat hoefde voor mij niet altijd, ik vond en vind mijzelf aangenaam gezelschap.



Nu heb ik een partner en doe ik een deel van die dingen samen. Ook leuk.



Herkenbaar, andere hobby's en vrijwilligerswerk, maar vergelijkbare insteek.



Er zijn zoveel dingen die je kan doen om je leven leuker te maken. Voor de 1 is dat een cursus diepzeeduiken, voor de ander de Vierdaagse lopen.



En belangrijk zijn voor mensen is helemaal niet moeilijk. Kijk eens om je heen in je eigen omgeving of er mensen zijn die wel eens wat extra hulp kunnen gebruiken en die jij ze zou kunnen geven. Kan via de vrijwilligerscentrale (in Amsterdam zat altijd een heel goede), maar wie weet heb je een bejaarde overbuurvrouw die je een groot plezier doet met eens langs komen voor een kopje koffie, helpen met de boodschappen, haar hondje uitlaten. Of een zus/vriendin/buurvrouw die alleenstaande moeder is en het heerlijk zou vinden als je een middagje wat leuks wilt doen met een kind.

Er zijn hier ook zo veel mogelijkheden....