Psyche
alle pijlers
mijn deuren blijven dicht..
zondag 13 juli 2014 om 23:59
Bij het invullen van de titel van dit onderwerp kan ik al 101 andwoorden verzinnen...
Ik ben het zo beu allemaal, huilbuien, moodswings, en vooral in het verleden blijven leven...
Ik heb 3,5 jaar een eigen zaak gehad, mijn kindje waar ik heel mijn hart en ziel in stopte, passie 7 dagen in de week. Ik heb deze zaak 2 jaar geleden noodgedwongen moeten stoppen, op de dag van vandaag weet ik nog steeds niet waar ik aan toe ben kwa rest schuld. Ook ben ik eigenlijk iedereen om me heen kwijt geraakt, vooral mezelf...
Na dat ik met mn bedrijf gestopt ben had iedereen mega veel interesse in me, ik had het idee dat ik zo weer een leuke baan zou krijgen, ik werd voor elke sollicitatie uitgenodigd.... nadat ze de info binnen hadden hoorde ik er niets meer van of kreeg ik een afwijzing . Mn beste vriendinnen wilde alles weten over het bedrijfsleven, terwijl ik zo veel verdriet had en nog steeds, komen ze met mooie verhalen over hun eigen plannen etc. Als dolksteken in mijn rug, deze vriendschappen zijn nu dan ook verwaterd. De praatjes van familieleden achter je rug ...Ik had mn bedrijf zakelijker moeten zien dan zo emotioneel, het probleem is denk ik dat ik het ook nog steeds niet kan afsluiten, sorry ik kan en mag hier niet meer over zeggen. Ik voel me zo verraden door iedereen.. ik ben zo boos op de hele wereld ... dag in dag uit. Momenteel zit ik zonder werk, dit is het grootste probleem dat ik teveel tijd heb om na te denken...Mn hondjes zijn mn alles op , eigenlijk ook de enige reden waarom ik nog naar buiten ga, savonds de positiefste gedachtes, smorgens geen enkele puf. Mijn huisarts zegt dat het wel goed komt, dat ik leuke dingen moet doen en dat er nieuwe deuren open gaan.... maar mijn deuren blijven maar dicht, dan kijk je niet goed zegt hij... ik blijf nu al 2 jaar kijken en ik zie alleen maar dat ik mezelf meer en meer aan het verliezen ben...
Ik ben het zo beu allemaal, huilbuien, moodswings, en vooral in het verleden blijven leven...
Ik heb 3,5 jaar een eigen zaak gehad, mijn kindje waar ik heel mijn hart en ziel in stopte, passie 7 dagen in de week. Ik heb deze zaak 2 jaar geleden noodgedwongen moeten stoppen, op de dag van vandaag weet ik nog steeds niet waar ik aan toe ben kwa rest schuld. Ook ben ik eigenlijk iedereen om me heen kwijt geraakt, vooral mezelf...
Na dat ik met mn bedrijf gestopt ben had iedereen mega veel interesse in me, ik had het idee dat ik zo weer een leuke baan zou krijgen, ik werd voor elke sollicitatie uitgenodigd.... nadat ze de info binnen hadden hoorde ik er niets meer van of kreeg ik een afwijzing . Mn beste vriendinnen wilde alles weten over het bedrijfsleven, terwijl ik zo veel verdriet had en nog steeds, komen ze met mooie verhalen over hun eigen plannen etc. Als dolksteken in mijn rug, deze vriendschappen zijn nu dan ook verwaterd. De praatjes van familieleden achter je rug ...Ik had mn bedrijf zakelijker moeten zien dan zo emotioneel, het probleem is denk ik dat ik het ook nog steeds niet kan afsluiten, sorry ik kan en mag hier niet meer over zeggen. Ik voel me zo verraden door iedereen.. ik ben zo boos op de hele wereld ... dag in dag uit. Momenteel zit ik zonder werk, dit is het grootste probleem dat ik teveel tijd heb om na te denken...Mn hondjes zijn mn alles op , eigenlijk ook de enige reden waarom ik nog naar buiten ga, savonds de positiefste gedachtes, smorgens geen enkele puf. Mijn huisarts zegt dat het wel goed komt, dat ik leuke dingen moet doen en dat er nieuwe deuren open gaan.... maar mijn deuren blijven maar dicht, dan kijk je niet goed zegt hij... ik blijf nu al 2 jaar kijken en ik zie alleen maar dat ik mezelf meer en meer aan het verliezen ben...
maandag 14 juli 2014 om 00:08
2 jaar geleden heb je het moeten stoppen. Wat is de reden dat dit zolang nodig heeft? Had je personeel? Heb je een accountant? Een curator? Zijn alle financiele zaken afgewikkeld?
Het leven gaat verder. Na 2 jaar willen mensen het graag met je hebben over hun leven. Niet alleen praten over jou en waarin je zit, maar ook over wat zij doen en beleven. Dat doen ze niet om je te kwetsen of een dolk in je rug te steken!
Maak er werk van om je bedrijf af te ronden. Vraag wat er nodig is en zorg dat het in orde komt.
Het leven gaat verder. Na 2 jaar willen mensen het graag met je hebben over hun leven. Niet alleen praten over jou en waarin je zit, maar ook over wat zij doen en beleven. Dat doen ze niet om je te kwetsen of een dolk in je rug te steken!
Maak er werk van om je bedrijf af te ronden. Vraag wat er nodig is en zorg dat het in orde komt.
maandag 14 juli 2014 om 00:16
Deuren gaan meestal niet uit zichzelf open. Je zult zelf de klink of de sleutel moeten omdraaien. Dat bedrijf is mislukt, maar zoals hier wel eens gezegd wordt, Beter spijt van iets wat je gedaan hebt, dan van iets wat je niet gedaan hebt,
Het bedrijf is weg, jij bent er nog.
Richt je op je mogelijkheden, hobby, vrijwilligerswerk wat dan ook.
Ga er van uit dat de mensen om je heen eerder over jou verlies zijn dan je zelf bent en neem ze dat niet kwalijk.
En ja vroeger of later open jij je eigen deur
Het bedrijf is weg, jij bent er nog.
Richt je op je mogelijkheden, hobby, vrijwilligerswerk wat dan ook.
Ga er van uit dat de mensen om je heen eerder over jou verlies zijn dan je zelf bent en neem ze dat niet kwalijk.
En ja vroeger of later open jij je eigen deur
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
maandag 14 juli 2014 om 00:17
maandag 14 juli 2014 om 00:27
Wat Doreia zegt werk actief aan het afronden van dit faillisement. Zie dat als afscheid/begrafenis en gun jezelf een periode van rouw. Niet te lang het is gebeurd het is voorbij en het was uiteindelijk "maar" werk en niet een kind, ouder of goede kameraad die je bent verloren. Pak je oude vriendschappen.op, beantwoord de vragen die ze hebben. Face the music and start dancing again.
(Zoek evt hulp van een.peut)
(Zoek evt hulp van een.peut)
maandag 14 juli 2014 om 00:29
Ik heb zelf de handdoek in de ring gegooid, we houden het maar even op de crisis, franchisegever reageert niet op voorstel. Meer wijd ik er niet over uit.
Ik heb vorige week een cursus met de hond ingeschreven. Ik word zo moedeloos van de arbeidsmarkt, de meeat simpele baandjes word je voor afgewezen... was er maar een manier om van die negativiteit af te komen, smorgens verplicht ik mezelf om op tijd uit bed te komen vervolgens duurt het 2 uur voor dat ik op gang kom..
Ik heb vorige week een cursus met de hond ingeschreven. Ik word zo moedeloos van de arbeidsmarkt, de meeat simpele baandjes word je voor afgewezen... was er maar een manier om van die negativiteit af te komen, smorgens verplicht ik mezelf om op tijd uit bed te komen vervolgens duurt het 2 uur voor dat ik op gang kom..
maandag 14 juli 2014 om 01:07
lieve TO, je klinkt erg hard voor jezelf. Je rekent het jezelf aan, waarschijnlijk, dat je bedrijf stopte maar OOK dat je er nu alsmaar nog last van hebt. Je klinkt hard naar jezelf en ongeduldig en dat is begrijpelijk. Maar gaat averechts werken.
Ik heb een leestip: Russ Harris: The reality slap.
Misschien staat je hoofd niet naar lezen, maar ik heb echt zoveel aan dat boek gehad. Op amazon kun je het inkijken, maar wil daarbij wel zeggen dat het geheel t m doet.
Ik heb een leestip: Russ Harris: The reality slap.
Misschien staat je hoofd niet naar lezen, maar ik heb echt zoveel aan dat boek gehad. Op amazon kun je het inkijken, maar wil daarbij wel zeggen dat het geheel t m doet.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 14 juli 2014 om 01:08
maandag 14 juli 2014 om 05:40
Waarom noem je jezelf mea Culpa? Ik vind het in combinatie met je OP vreselijk calvinistisch overkomen. Breek eens uit je zelf gecreëerde gevangenis en overdenk eens wat je jezelf nu eens echt moet gunnen, want waar je nu mee bezig bent is niet meer dan zelfkastijding.
Soms is het voor mensen veiliger om in ellende te zwelgen en bij de pakken neer te zitten dan zichzelf op te rapen en weer te ondernemen, want dat zal vast ook allemaal wel weer fout gaan.........................
Niet geprobeerd is altijd mislukt!
En stel jezelf niet zo afhankelijk op, je bent een ondernemersvrouw, onderneem!
Soms is het voor mensen veiliger om in ellende te zwelgen en bij de pakken neer te zitten dan zichzelf op te rapen en weer te ondernemen, want dat zal vast ook allemaal wel weer fout gaan.........................
Niet geprobeerd is altijd mislukt!
En stel jezelf niet zo afhankelijk op, je bent een ondernemersvrouw, onderneem!
maandag 14 juli 2014 om 05:54
Ik kan me goed voorstellen dat het je erg dwars zit, je bouwt iets op, en je bent daar zelf verantwoordelijk voor. Iedereen heeft een mening wanneer je een bedrijf hebt, waarvan de meeste geen idee hebben wat het inhoud. Achteraf kunnen ze nu makkelijk kritiek leveren.
De waarheid is dat waarschijnlijk een groot deel van die mensen in hun eigen werk niet eens goed functioneren, maar dat maakt niks uit, die krijgen toch wel betaald.
De onwetende adviezen etc. De werkelijke betrokkenheid van 'vrienden' is bijzonder klein!
Nu moet je uit het gat zien te komen, en het jezelf niet kwalijk nemen.
Ben je vastgelopen in de afronding? Of moet je dingen afwachten.
Waarom word je afgewezen bij sollicitaties?
Zorg voor jezelf, wanneer je lekkerder in je vel zit komen er betere dingen op je pad.
Wat hier voor nodig is weet ik niet, misschien eens een paar gesprekken bij een psycholoog? Heeft mij destijds heel goed geholpen om m'n zelfvertrouwen terug te krijgen.
Sterkte
De waarheid is dat waarschijnlijk een groot deel van die mensen in hun eigen werk niet eens goed functioneren, maar dat maakt niks uit, die krijgen toch wel betaald.
De onwetende adviezen etc. De werkelijke betrokkenheid van 'vrienden' is bijzonder klein!
Nu moet je uit het gat zien te komen, en het jezelf niet kwalijk nemen.
Ben je vastgelopen in de afronding? Of moet je dingen afwachten.
Waarom word je afgewezen bij sollicitaties?
Zorg voor jezelf, wanneer je lekkerder in je vel zit komen er betere dingen op je pad.
Wat hier voor nodig is weet ik niet, misschien eens een paar gesprekken bij een psycholoog? Heeft mij destijds heel goed geholpen om m'n zelfvertrouwen terug te krijgen.
Sterkte
maandag 14 juli 2014 om 06:10
maandag 14 juli 2014 om 08:28
Het is heel rot voor je dat het niet gelukt is, maar jij gooit zelf je deuren dicht.
Als je vriendschappen laat verwateren omdat jij vindt dat je vriendinnen je verraden als ze na twee jaar eigen plannen hebben, dan klopt er iets niet.
Ik denk dat er een kern van waarheid in "die praatjes" zit dat je je bedrijf te emotioneel benadert en niet zakelijk. Als je dit ook uitstraalt naar de rest van de wereld dan zal dat je belemmeren bij een baan vinden en het opbouwen van een nieuwe toekomst.
Als je vriendschappen laat verwateren omdat jij vindt dat je vriendinnen je verraden als ze na twee jaar eigen plannen hebben, dan klopt er iets niet.
Ik denk dat er een kern van waarheid in "die praatjes" zit dat je je bedrijf te emotioneel benadert en niet zakelijk. Als je dit ook uitstraalt naar de rest van de wereld dan zal dat je belemmeren bij een baan vinden en het opbouwen van een nieuwe toekomst.
maandag 14 juli 2014 om 08:44
misschien heb je iets aan mijn ervaring.
de clou bij mij was het loslaten van het idee dat werk iets zegt over wie je als persoon bent.
ik geloof echt (open deur hoor) dat alles met een reden gebeurd. Jouw passie, loyaliteit en doorzettingsvermogen kwamen niet tot hun recht de afgelopen jaren. Je zult iets anders moeten vinden om dat kwijt te kunnen.
Maar begin eerst met jezelf leuk vinden als persoon, en niet perse als 'succesvolle ondernemer'. Want dan ben je dus nu alleen maar 'mislukte ondernemer die geen werk kan vinden' en je bent veel en veel meer dan dat.
en de arbeidsmarkt is nu gewoon rot. dat heeft niks met jou en je vaardigheden te maken.
ze kunnen nu rot gezegd hun modelwerknemer vers 'uit de fabriek' krijgen (dus precies goede opleiding, jong, evt met precies de passende werkervaring).
Plus als je dan toch wordt uitgenodigd wordt je afgewezen op onvoorziene dingen. Zo kreeg ik laatst de boodschap dat mijn persoonlijkheid te bruisend zou zijn en ik was te energiek voor het team, ze hadden zo getwijfeld want het was bij verre het leukste sollicitatiegesprek ooit voor hen.
kortom,het zegt niets over jou als persoon.
en vaak is het achteraf maar goed ook dat het zo loopt.
de clou bij mij was het loslaten van het idee dat werk iets zegt over wie je als persoon bent.
ik geloof echt (open deur hoor) dat alles met een reden gebeurd. Jouw passie, loyaliteit en doorzettingsvermogen kwamen niet tot hun recht de afgelopen jaren. Je zult iets anders moeten vinden om dat kwijt te kunnen.
Maar begin eerst met jezelf leuk vinden als persoon, en niet perse als 'succesvolle ondernemer'. Want dan ben je dus nu alleen maar 'mislukte ondernemer die geen werk kan vinden' en je bent veel en veel meer dan dat.
en de arbeidsmarkt is nu gewoon rot. dat heeft niks met jou en je vaardigheden te maken.
ze kunnen nu rot gezegd hun modelwerknemer vers 'uit de fabriek' krijgen (dus precies goede opleiding, jong, evt met precies de passende werkervaring).
Plus als je dan toch wordt uitgenodigd wordt je afgewezen op onvoorziene dingen. Zo kreeg ik laatst de boodschap dat mijn persoonlijkheid te bruisend zou zijn en ik was te energiek voor het team, ze hadden zo getwijfeld want het was bij verre het leukste sollicitatiegesprek ooit voor hen.
kortom,het zegt niets over jou als persoon.
en vaak is het achteraf maar goed ook dat het zo loopt.
maandag 14 juli 2014 om 09:55
Er valt ook wel veel weg als je niet meer je eigen zaak hebt. Wat komt er voor in de plaats?
Niet die mensen die zo weinig van zich laten horen.
Niet een nieuwe baan voorlopig.
Maar wat wel? Wat zorgt ervoor dat je hart sneller gaat kloppen en je positieve energie geeft? Een hobby, een sport, een reis, een cursus...? Ik hoop dat de cursus met je hond heel leuk gaat zijn en dat je leuke mensen leert kennen daar.
Twee jaar is wel lang om zoiets af te sluiten. Krijg je daar hulp bij van een advocaat of moet je het helemaal alleen doen? Zijn er meer franchise-genoten die zijn gestopt, bij wie je kunt vragen hoe ze dat gedaan hebben of gewoon even je verhaal kwijt kunt? Je bent sowieso niet de enige die een franchise moet sluiten, tijdje terug zag ik een aflevering van Zembla over franchise-nemers van Hema, AH en Bakkerij Bart.
Misschien lucht het ook op je verhaal eens te doen bij je huisarts of bij een psycholoog. Even de boel op een rijtje zetten, het vanuit een ander perspectief bekijken en vervolgens afsluiten en met het heden verdergaan.
Niet die mensen die zo weinig van zich laten horen.
Niet een nieuwe baan voorlopig.
Maar wat wel? Wat zorgt ervoor dat je hart sneller gaat kloppen en je positieve energie geeft? Een hobby, een sport, een reis, een cursus...? Ik hoop dat de cursus met je hond heel leuk gaat zijn en dat je leuke mensen leert kennen daar.
Twee jaar is wel lang om zoiets af te sluiten. Krijg je daar hulp bij van een advocaat of moet je het helemaal alleen doen? Zijn er meer franchise-genoten die zijn gestopt, bij wie je kunt vragen hoe ze dat gedaan hebben of gewoon even je verhaal kwijt kunt? Je bent sowieso niet de enige die een franchise moet sluiten, tijdje terug zag ik een aflevering van Zembla over franchise-nemers van Hema, AH en Bakkerij Bart.
Misschien lucht het ook op je verhaal eens te doen bij je huisarts of bij een psycholoog. Even de boel op een rijtje zetten, het vanuit een ander perspectief bekijken en vervolgens afsluiten en met het heden verdergaan.
maandag 14 juli 2014 om 09:58
Je hebt de franchisegever niet nodig om af te ronden. Mocht hij niet met een voorstel komen, schakel je een advocaat in om verder te komen in de afronding.
Ik denk dat wanneer je dit hebt afgerond, er een last van je schouders komt te vallen, die je meteen de moed, lef en durf hebt om je leven weer in eigen hand te nemen.
Ik denk dat wanneer je dit hebt afgerond, er een last van je schouders komt te vallen, die je meteen de moed, lef en durf hebt om je leven weer in eigen hand te nemen.
maandag 14 juli 2014 om 12:28
Bedankt zover voor jullie meedenkende lieve berichten. Normaal heb ik 2 dip dagen en pak ik mezelf weer op en gaan, ik merk nu gewoon dat de sleur... blijft hangen. Vriendschappen zijn al in het eerste half jaar verwaterd, niet nu na 2 jaar maar ik besef me nu dat ik me eigenlijk eenzaam begin te voelen .. in de tussentijd heb ik wel een paar kleine baantjes gehad. Toch onder de mensen en een normaal ritme. Van ondernemer naar schoonmaakster... van de bovenste tree van de ladder naar de onderste voor mijn gevoel. Ik weet van mezelf dat ik sterk ben en het liefste zou ik vandaag nog iets opstarten, maar dat gaat gewoonweg niet... mijn huisarts zegt dat ik leuke dingen moet doen. En mijn adviseur zegt geen slapende honden wakker maken omdat de laatste zet van ons geweest is. Dus blijf ik in onzekerheid zitten. Doordat er niet over gesproken mag worden kan ik niet met andere ex franchise genoten hier over praten, ik weet wel dat ik het allemaal netjes heb afgesloten en de fouten niet bij mij liggen daarvoor zijn ze berijd te wachten tot ik een vaste baan heb en gaan dan eventueel berijd met een minnelijk voorstel. De meeste hebben er een puinhoop van gemaakt maar die weten nu wel waar ze aan toe zijn. Mijn vriend steunt me in alles en kan ik goed mee praten omdat hij hoe weet hoe het voelt om een bedrijf te missen. Maar hij kan verder ook niks doen, het moet ook niet leuk voor hem zijn dat ik continu aan hem loop te trekken
maandag 14 juli 2014 om 12:29
quote:Doreia schreef op 14 juli 2014 @ 09:58:
Je hebt de franchisegever niet nodig om af te ronden. Mocht hij niet met een voorstel komen, schakel je een advocaat in om verder te komen in de afronding.
Ik denk dat wanneer je dit hebt afgerond, er een last van je schouders komt te vallen, die je meteen de moed, lef en durf hebt om je leven weer in eigen hand te nemen.Ik denk dat ik dan mezelf pas weer terug kan vinden inderdaad
Je hebt de franchisegever niet nodig om af te ronden. Mocht hij niet met een voorstel komen, schakel je een advocaat in om verder te komen in de afronding.
Ik denk dat wanneer je dit hebt afgerond, er een last van je schouders komt te vallen, die je meteen de moed, lef en durf hebt om je leven weer in eigen hand te nemen.Ik denk dat ik dan mezelf pas weer terug kan vinden inderdaad
maandag 14 juli 2014 om 12:33
Dan zul je nu je onderneming bewust uit je hoofd moeten zetten tot de tegenpartij weer reageert. Dat is een bewuste keuze die je kan maken.
Maak een lijstje met dingen die je moet doen en wil doen. Staar je niet blind op tredes van ladders, want werkloos is nog minder dan schoonmaakster. En eenzaam en werkloos is nog minder dan schoonmaakster. Zo makkelijk laat jij je toch niet uit het veld slaan wel? Kop omhoog, schouders eronder! Je moet er nu zelf iets van maken. Begin met een dagritme. Opstaan, douchen, aankleden, ontbijten. Laptop aan en sollicitaties versturen. Lunchen, een wandeling maken, een stuk fietsen, bellen met een vriendin. Huishouden doen. Avondeten maken en opeten. In de avond op visite bij een andere vriendin. Maar breek uit je patroon.
Maak een lijstje met dingen die je moet doen en wil doen. Staar je niet blind op tredes van ladders, want werkloos is nog minder dan schoonmaakster. En eenzaam en werkloos is nog minder dan schoonmaakster. Zo makkelijk laat jij je toch niet uit het veld slaan wel? Kop omhoog, schouders eronder! Je moet er nu zelf iets van maken. Begin met een dagritme. Opstaan, douchen, aankleden, ontbijten. Laptop aan en sollicitaties versturen. Lunchen, een wandeling maken, een stuk fietsen, bellen met een vriendin. Huishouden doen. Avondeten maken en opeten. In de avond op visite bij een andere vriendin. Maar breek uit je patroon.
maandag 14 juli 2014 om 12:35
Ik lees enorme teleurstelling in jezelf. Eigen bedrijf verloren, van ondernemer naar schoonmaakster, niet leuk voor je vriend... Dat vreet enorm energie. Probeer die teleurstelling om te buigen. Bijv. heel veel mensen zouden een eigen bedrijf willen, maar durven het niet, dat heb jij toch maar mooi wel meegemaakt. En: ik raakte mijn bedrijf kwijt, maar ik heb toch maar mooi weer werk gevonden! En steek vervolgens je energie in dingen waar je je beter door gaat voelen in plaats van die teleurstelling.
Ik weet dat ex-franchise-genoten meestal niet over de zaak mogen praten vanwege geheimhouding, maar in die aflevering van Zembla vertelden een paar mensen dus wel van alles.
Ik weet dat ex-franchise-genoten meestal niet over de zaak mogen praten vanwege geheimhouding, maar in die aflevering van Zembla vertelden een paar mensen dus wel van alles.
maandag 14 juli 2014 om 12:40
quote:haakje schreef op 14 juli 2014 @ 08:44:
misschien heb je iets aan mijn ervaring.
de clou bij mij was het loslaten van het idee dat werk iets zegt over wie je als persoon bent.
ik geloof echt (open deur hoor) dat alles met een reden gebeurd. Jouw passie, loyaliteit en doorzettingsvermogen kwamen niet tot hun recht de afgelopen jaren. Je zult iets anders moeten vinden om dat kwijt te kunnen.
Maar begin eerst met jezelf leuk vinden als persoon, en niet perse als 'succesvolle ondernemer'. Want dan ben je dus nu alleen maar 'mislukte ondernemer die geen werk kan vinden' en je bent veel en veel meer dan dat.
kortom,het zegt niets over jou als persoon.
en vaak is het achteraf maar goed ook dat het zo loopt.Je slaat de spijker op de kop, want zo is het inderdaad hoe ik het zie, soms gaat het dagen goed en dan heb ik weer dagen dat ik aan het malen ben van, als ik dit of wat als ik het zo gedaan had. Het is egoistisch om te denken dat werk je maakt als persoon maar ik doe het wel. Ik was ooit die drukke spontane meid die geen seconde stil zat, die altijd met dr werk bezig was, waarvan werk haar grootste hobby was. Die alles aandurfde, ik was die ondernemer ik was sat meisje met die winkel ... en nu .... ben ik niets. Mijn vriend kan hier heel boos om worden want in zijnn ogen ben ik nog steedsdat vechtlustige ondernemende meisje.. en diep van binnen weet ik dat ook wel
misschien heb je iets aan mijn ervaring.
de clou bij mij was het loslaten van het idee dat werk iets zegt over wie je als persoon bent.
ik geloof echt (open deur hoor) dat alles met een reden gebeurd. Jouw passie, loyaliteit en doorzettingsvermogen kwamen niet tot hun recht de afgelopen jaren. Je zult iets anders moeten vinden om dat kwijt te kunnen.
Maar begin eerst met jezelf leuk vinden als persoon, en niet perse als 'succesvolle ondernemer'. Want dan ben je dus nu alleen maar 'mislukte ondernemer die geen werk kan vinden' en je bent veel en veel meer dan dat.
kortom,het zegt niets over jou als persoon.
en vaak is het achteraf maar goed ook dat het zo loopt.Je slaat de spijker op de kop, want zo is het inderdaad hoe ik het zie, soms gaat het dagen goed en dan heb ik weer dagen dat ik aan het malen ben van, als ik dit of wat als ik het zo gedaan had. Het is egoistisch om te denken dat werk je maakt als persoon maar ik doe het wel. Ik was ooit die drukke spontane meid die geen seconde stil zat, die altijd met dr werk bezig was, waarvan werk haar grootste hobby was. Die alles aandurfde, ik was die ondernemer ik was sat meisje met die winkel ... en nu .... ben ik niets. Mijn vriend kan hier heel boos om worden want in zijnn ogen ben ik nog steedsdat vechtlustige ondernemende meisje.. en diep van binnen weet ik dat ook wel
maandag 14 juli 2014 om 12:46