vriend lust niets
maandag 28 juli 2014 om 00:31
Hoe zouden jullie omgaan met een nieuwe liefde die vrijwel niets lust? In het begin hield ik me voor dat ik hem echt niet wil veranderen. Nu er bij mij zelf een paar kilo's extra op zitten heb ik het idee dat ik me nu juist teveel aan hem aanpas.
Hij eet het liefst alleen maar junkfood, drinkt veel alcohol en frisdrank, snoept zich te pletter. Groente, vis, pasta, kaas, noem het maar op.. hij lust het niet. Iets proeven wat hij niet kent of denkt niet te lusten zit er niet in. Bij elke maaltijd eet hij het liefst heel veel vlees. Daar sta ik dan tegenover als vegetariër. Suiker probeer ik het liefst zoveel mogelijk te vermijden, probeer evenwichtig te eten en ik ben dol op dingen uitproberen qua koken en eten. Als wij samen in de supermarkt staan komen we er nooit uit als we moeten bedenken wat we gaan eten. We komen altijd uit op één van de drie maaltijden. Uit eten gaan is ook niet echt meer een feestje, omdat we automatisch bij een steakhouse of pizzeria eindigen. Echt kwalijk neem ik het hem niet. Hij heeft van huis uit nooit geleerd om dingen te eten en die angst voor onbekend eten zit volgens mij best wel diep. Ik hoef hem echt niet te pushen om iets te proberen, hij doet het niet.
Hoe zouden jullie hier mee omgaan? Het begint me steeds meer te storen. Naast dat ik er zelf ongezonder door ga eten vind ik het ook geen fijn idee dat hij zo slecht voor zijn eigen lichaam zorgt. En hebben jullie tips voor recepten? Zodat we allebei redelijk tevreden kunnen zijn over ons avondeten. Hij wil perse vlees bij zijn eten dus ik vind het geen probleem om apart wat vlees te bereiden.
Hij eet het liefst alleen maar junkfood, drinkt veel alcohol en frisdrank, snoept zich te pletter. Groente, vis, pasta, kaas, noem het maar op.. hij lust het niet. Iets proeven wat hij niet kent of denkt niet te lusten zit er niet in. Bij elke maaltijd eet hij het liefst heel veel vlees. Daar sta ik dan tegenover als vegetariër. Suiker probeer ik het liefst zoveel mogelijk te vermijden, probeer evenwichtig te eten en ik ben dol op dingen uitproberen qua koken en eten. Als wij samen in de supermarkt staan komen we er nooit uit als we moeten bedenken wat we gaan eten. We komen altijd uit op één van de drie maaltijden. Uit eten gaan is ook niet echt meer een feestje, omdat we automatisch bij een steakhouse of pizzeria eindigen. Echt kwalijk neem ik het hem niet. Hij heeft van huis uit nooit geleerd om dingen te eten en die angst voor onbekend eten zit volgens mij best wel diep. Ik hoef hem echt niet te pushen om iets te proberen, hij doet het niet.
Hoe zouden jullie hier mee omgaan? Het begint me steeds meer te storen. Naast dat ik er zelf ongezonder door ga eten vind ik het ook geen fijn idee dat hij zo slecht voor zijn eigen lichaam zorgt. En hebben jullie tips voor recepten? Zodat we allebei redelijk tevreden kunnen zijn over ons avondeten. Hij wil perse vlees bij zijn eten dus ik vind het geen probleem om apart wat vlees te bereiden.
maandag 28 juli 2014 om 11:01
Makker, wat bij mij hielp, was onbekende dingen klein snijden en eerst apart toevoegen. Dus pasta los, gehakt los en groente los van elkaar maken.
Als hij wel gehaktballen lust, gehakt tot balletjes draaien ipv rul bakken. Kies een grote stevige soort pasta (volkoren penne of zo; spagetti heeft een heel ander mondgevoel). Zelf los groente en saus laten toevoegen.
Wel van hem vragen dit te proberen. Als zijn het maar een paar happen. Voor de rest eet hij dan de gehaktballen maar op, desnoods met brood.
Als het goed is, dan went hij op die manier toch aan nieuwe dingen.
Zo ging het bij mij wel tenminste.
Als hij wel gehaktballen lust, gehakt tot balletjes draaien ipv rul bakken. Kies een grote stevige soort pasta (volkoren penne of zo; spagetti heeft een heel ander mondgevoel). Zelf los groente en saus laten toevoegen.
Wel van hem vragen dit te proberen. Als zijn het maar een paar happen. Voor de rest eet hij dan de gehaktballen maar op, desnoods met brood.
Als het goed is, dan went hij op die manier toch aan nieuwe dingen.
Zo ging het bij mij wel tenminste.
maandag 28 juli 2014 om 11:11
Ik denk niet dat het probleem op te lossen is door ze allebei maar hun eigen maaltijd te laten koken. Want volgens mij vind TO het ook gewoon niet fijn dat haar vriend zo slecht eet. Als zij niet meer voor hem kookt eet hij waarschijnlijk alleen nog maar junkfood!
Wat een lastig probleem! Ik denk dat hem proberen te betrekken bij het eten een goede is. Spreek van te voren af wat je gaat eten, dus niet in de supermarkt gaan staan ruziën! Ik zou dan heel snel toegeven omdat ik het gewoon niet prettig vind om in een supermarkt ruzie te hebben. Laat hem meekoken. Misschien duidelijk maken dat je je zorgen maakt of zijn voedingspatroon voor zover je dat nog niet gedaan hebt natuurlijk...
Misschien een keertje ovenfriet maken? Als hij dat wel wil eten een paar keer mixen met zoete aardappels uit de oven. Gewoon samen met de gewone friet. Kijken of het op die manier gaat.
Wat een lastig probleem! Ik denk dat hem proberen te betrekken bij het eten een goede is. Spreek van te voren af wat je gaat eten, dus niet in de supermarkt gaan staan ruziën! Ik zou dan heel snel toegeven omdat ik het gewoon niet prettig vind om in een supermarkt ruzie te hebben. Laat hem meekoken. Misschien duidelijk maken dat je je zorgen maakt of zijn voedingspatroon voor zover je dat nog niet gedaan hebt natuurlijk...
Misschien een keertje ovenfriet maken? Als hij dat wel wil eten een paar keer mixen met zoete aardappels uit de oven. Gewoon samen met de gewone friet. Kijken of het op die manier gaat.
maandag 28 juli 2014 om 11:15
quote:makker schreef op 28 juli 2014 @ 10:34:
Allebei onze eigen maaltijd bereiken of gewoonweg niet samen eten lijkt me dan de beste optie. Alleen dat is ook zo ongezellig als we een hele dag of een avond samen willen optrekken.
Wat ik niet begrijp is dat jij wel bereid bent je aan te passen voor de lieve vrede en hij niet. Jij eet waarschijnlijk meer junkfood nu en je wordt dik schrijf je. Hij past zich niet aan.
Is jullie relatie op andere vlakken ook zo ongelijkwaardig?
Allebei onze eigen maaltijd bereiken of gewoonweg niet samen eten lijkt me dan de beste optie. Alleen dat is ook zo ongezellig als we een hele dag of een avond samen willen optrekken.
Wat ik niet begrijp is dat jij wel bereid bent je aan te passen voor de lieve vrede en hij niet. Jij eet waarschijnlijk meer junkfood nu en je wordt dik schrijf je. Hij past zich niet aan.
Is jullie relatie op andere vlakken ook zo ongelijkwaardig?
maandag 28 juli 2014 om 11:31
quote:hannah1980 schreef op 28 juli 2014 @ 11:15:
[...]
Wat ik niet begrijp is dat jij wel bereid bent je aan te passen voor de lieve vrede en hij niet. Jij eet waarschijnlijk meer junkfood nu en je wordt dik schrijf je. Hij past zich niet aan.
Is jullie relatie op andere vlakken ook zo ongelijkwaardig?Jij zegt het beter.
[...]
Wat ik niet begrijp is dat jij wel bereid bent je aan te passen voor de lieve vrede en hij niet. Jij eet waarschijnlijk meer junkfood nu en je wordt dik schrijf je. Hij past zich niet aan.
Is jullie relatie op andere vlakken ook zo ongelijkwaardig?Jij zegt het beter.
maandag 28 juli 2014 om 11:44
quote:Ikbenanoniem schreef op 28 juli 2014 @ 11:01:
Makker, wat bij mij hielp, was onbekende dingen klein snijden en eerst apart toevoegen. Dus pasta los, gehakt los en groente los van elkaar maken.
Als hij wel gehaktballen lust, gehakt tot balletjes draaien ipv rul bakken. Kies een grote stevige soort pasta (volkoren penne of zo; spagetti heeft een heel ander mondgevoel). Zelf los groente en saus laten toevoegen.
Wel van hem vragen dit te proberen. Als zijn het maar een paar happen. Voor de rest eet hij dan de gehaktballen maar op, desnoods met brood.
Als het goed is, dan went hij op die manier toch aan nieuwe dingen.
Zo ging het bij mij wel tenminste.
Met je eens.
Behalve je keuze voor volkoren pasta. Ik hou daar an sich ook niet zo van. Als je het niet lust, kies dan eerst een gewone pasta.
Of de gevulde pasta met ham erin (ik zou de kaas of champignons kiezen maar dat zou ik niet meteen doen voor hem. Later kan je kijken of hij tagliatelle met zalmsmaak lekker zou vinden.
Of begin met de tagliatelle met chocoladesmaak, misschien komt hij dan er vanaf dat pasta niet smerig hoeft te zijn.
Makker, wat bij mij hielp, was onbekende dingen klein snijden en eerst apart toevoegen. Dus pasta los, gehakt los en groente los van elkaar maken.
Als hij wel gehaktballen lust, gehakt tot balletjes draaien ipv rul bakken. Kies een grote stevige soort pasta (volkoren penne of zo; spagetti heeft een heel ander mondgevoel). Zelf los groente en saus laten toevoegen.
Wel van hem vragen dit te proberen. Als zijn het maar een paar happen. Voor de rest eet hij dan de gehaktballen maar op, desnoods met brood.
Als het goed is, dan went hij op die manier toch aan nieuwe dingen.
Zo ging het bij mij wel tenminste.
Met je eens.
Behalve je keuze voor volkoren pasta. Ik hou daar an sich ook niet zo van. Als je het niet lust, kies dan eerst een gewone pasta.
Of de gevulde pasta met ham erin (ik zou de kaas of champignons kiezen maar dat zou ik niet meteen doen voor hem. Later kan je kijken of hij tagliatelle met zalmsmaak lekker zou vinden.
Of begin met de tagliatelle met chocoladesmaak, misschien komt hij dan er vanaf dat pasta niet smerig hoeft te zijn.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 28 juli 2014 om 11:46
quote:antiope schreef op 28 juli 2014 @ 11:11:
Wat een lastig probleem! Ik denk dat hem proberen te betrekken bij het eten een goede is. Spreek van te voren af wat je gaat eten, dus niet in de supermarkt gaan staan ruziën! Ik zou dan heel snel toegeven omdat ik het gewoon niet prettig vind om in een supermarkt ruzie te hebben. Laat hem meekoken.
Zo doe ik dat inderdaad bij mijn kinderen ook; werkt heel goed.
Maar allemachtig, ik zou echt geen zin hebben in nóg een opvoedproject erbij
Wat een lastig probleem! Ik denk dat hem proberen te betrekken bij het eten een goede is. Spreek van te voren af wat je gaat eten, dus niet in de supermarkt gaan staan ruziën! Ik zou dan heel snel toegeven omdat ik het gewoon niet prettig vind om in een supermarkt ruzie te hebben. Laat hem meekoken.
Zo doe ik dat inderdaad bij mijn kinderen ook; werkt heel goed.
Maar allemachtig, ik zou echt geen zin hebben in nóg een opvoedproject erbij
maandag 28 juli 2014 om 12:02
quote:hatsetats schreef op 28 juli 2014 @ 11:56:
Pasta met chocoladesmaak om 'te leren eten?' *koekoek* Zo leer je geen pasta eten maar chocolade.Ja ik probeer mee te denken. Het zou voor mij geen relatiemateriaal zijn. Ik hou van kookuitdagingen maar niet voor een onwillende volwassen puber/kleuter.
Pasta met chocoladesmaak om 'te leren eten?' *koekoek* Zo leer je geen pasta eten maar chocolade.Ja ik probeer mee te denken. Het zou voor mij geen relatiemateriaal zijn. Ik hou van kookuitdagingen maar niet voor een onwillende volwassen puber/kleuter.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 28 juli 2014 om 12:16
Ik zou sowieso stoppen met aanpassen aan zijn smaak en gewoon weer de dingen gaan koken die je altijd kookte. Lust hij het niet, dan maakt hij een boterham, haalt een zak patat of bakt er los wat aardappelen en vlees bij. Ongezellig, maar zo blijft het in elk geval wel zijn probleem en kun jij gewoon normaal eten. Ik zou het sowieso echt doodzonde vinden om aan te komen van eten dat ik eet om een ander te plezieren. Dan moet je echt de streep trekken en weer gewoon je eigen eetgewoontes volgen.
Persoonlijk zou ik dit heel onaantrekkelijk vinden. Kan zijn dat hij er niks aan kan doen, er zijn wel meer onaantrekkelijke dingen waar mensen niks aan kunnen doen.
Persoonlijk zou ik dit heel onaantrekkelijk vinden. Kan zijn dat hij er niks aan kan doen, er zijn wel meer onaantrekkelijke dingen waar mensen niks aan kunnen doen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 28 juli 2014 om 12:19
quote:elninjoo schreef op 28 juli 2014 @ 11:49:
Als je iemand die niet van pasta houdt, pasta wil laten eten, doe dan 'n goeie lasagne. Dan is de pasta niet zo overheersend aanwezig en het is rijkelijk gevuld met gehakt, saus en kaas en bechamelsaus.Ik vond lasagne als kind juist het minst lekker, zo'n enorm groot vlak pasta waar je doorheen moest eten. Ik ben het wel lekker gaan vinden hoor, maar ik vind spaghetti of macaroni minder overheersend als pastasoort.
Als je iemand die niet van pasta houdt, pasta wil laten eten, doe dan 'n goeie lasagne. Dan is de pasta niet zo overheersend aanwezig en het is rijkelijk gevuld met gehakt, saus en kaas en bechamelsaus.Ik vond lasagne als kind juist het minst lekker, zo'n enorm groot vlak pasta waar je doorheen moest eten. Ik ben het wel lekker gaan vinden hoor, maar ik vind spaghetti of macaroni minder overheersend als pastasoort.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 28 juli 2014 om 12:22
quote:makker schreef op 28 juli 2014 @ 00:31:
Nu er bij mij zelf een paar kilo's extra op zitten heb ik het idee dat ik me nu juist teveel aan hem aanpas.
...
Hij eet het liefst alleen maar junkfood, drinkt veel alcohol en frisdrank, snoept zich te pletter.
...
Suiker probeer ik het liefst zoveel mogelijk te vermijden, probeer evenwichtig te eten en ik ben dol op dingen uitproberen qua koken en eten.
...
Naast dat ik er zelf ongezonder door ga eten vind ik het ook geen fijn idee dat hij zo slecht voor zijn eigen lichaam zorgt.
Jouw definitie en het belang wat je hecht aan gezond eten wijkt zo te lezen flink af van de zijne. Tijd voor een goed gesprek met zijn 2en. Geef aan dat je dit belangrijk vind en dat jullie er samen uit moeten komen. Natuurlijk is zijn eetgedrag niet goed. Maar kijk ook kritisch naar je eigen 'waarden': Als hij verder gezond is en niet obees, waarom dan anders eten? Moeten echt al die suiker gemeden worden? Hoe voel je je zelf met die extra kilo's?
Misschien is een overleg diëtist (ook weer; samen) wel handig om de prioriteiten goed te stellen. Als hij zich niet kan verplaatsen in het belang wat jij er aan hecht en er geen moeite in steekt, zou voor mij een dealbreaker zijn.
Hier trouwens nog een van oorsprong 'slechte' eter. Ik ben opgevoed met veel patat, frikandellen en frisdrank. (3 broodjes kroket bij de lunch, als ik wou iedere dag )
Het ergste was; ik dacht dat ik alles lustte (bijna alle groente, fruit en aardappelen). Maar niet; kaas, vleeswaren, vis, schaaldieren, pasta, rijst, knoflook, olijven etc.
Het is goedgekomen. Het hielp mij ontzettend om zelf te gaan koken. Ben gestart met die maaltijdpakken; bijna fastfood qua hoeveelheid zout, maar aangepast aan de Nederlandse smaak kom je wel in contact met andere smaken. Heb nu af en toe zo'n Hello Fresh/streekbox/groentetas. Dat is echt ontzettend leuk.
Ik heb maar 1 recepttip: APPELMOES (liefst zelf maken, jammie)
Nu er bij mij zelf een paar kilo's extra op zitten heb ik het idee dat ik me nu juist teveel aan hem aanpas.
...
Hij eet het liefst alleen maar junkfood, drinkt veel alcohol en frisdrank, snoept zich te pletter.
...
Suiker probeer ik het liefst zoveel mogelijk te vermijden, probeer evenwichtig te eten en ik ben dol op dingen uitproberen qua koken en eten.
...
Naast dat ik er zelf ongezonder door ga eten vind ik het ook geen fijn idee dat hij zo slecht voor zijn eigen lichaam zorgt.
Jouw definitie en het belang wat je hecht aan gezond eten wijkt zo te lezen flink af van de zijne. Tijd voor een goed gesprek met zijn 2en. Geef aan dat je dit belangrijk vind en dat jullie er samen uit moeten komen. Natuurlijk is zijn eetgedrag niet goed. Maar kijk ook kritisch naar je eigen 'waarden': Als hij verder gezond is en niet obees, waarom dan anders eten? Moeten echt al die suiker gemeden worden? Hoe voel je je zelf met die extra kilo's?
Misschien is een overleg diëtist (ook weer; samen) wel handig om de prioriteiten goed te stellen. Als hij zich niet kan verplaatsen in het belang wat jij er aan hecht en er geen moeite in steekt, zou voor mij een dealbreaker zijn.
Hier trouwens nog een van oorsprong 'slechte' eter. Ik ben opgevoed met veel patat, frikandellen en frisdrank. (3 broodjes kroket bij de lunch, als ik wou iedere dag )
Het ergste was; ik dacht dat ik alles lustte (bijna alle groente, fruit en aardappelen). Maar niet; kaas, vleeswaren, vis, schaaldieren, pasta, rijst, knoflook, olijven etc.
Het is goedgekomen. Het hielp mij ontzettend om zelf te gaan koken. Ben gestart met die maaltijdpakken; bijna fastfood qua hoeveelheid zout, maar aangepast aan de Nederlandse smaak kom je wel in contact met andere smaken. Heb nu af en toe zo'n Hello Fresh/streekbox/groentetas. Dat is echt ontzettend leuk.
Ik heb maar 1 recepttip: APPELMOES (liefst zelf maken, jammie)
maandag 28 juli 2014 om 12:33
Nien, schokkend genoeg vond ik vlees als kind niet lekker. Ik lustte precies 3 dingen: biefstuk, frikandel en spekjes. Ik eet sinds mijn 15e geen vlees meer en nagenoeg geen vis. Ik ben een fervent groente-eter en je maakt me het gelukkigst met een (zo exotisch mogelijk) prutje. Vriend (ras-carnivoor) hoeft dat echt niet. Ik maak daarom met (een deel van) dezelfde ingredienten + vlees of vis voor hem een bijpassend gerecht. Andersom kookt hij ook vegetarisch voor mij. Kost weinig extra moeite en we laten elkaar (en onze smaakpapillen) in onze waarde.
TO, wat voor soort dingen kook je? Mijn vriend is ook geen groente-eter, maar vind ze in buitenlandse gerechten of salades veel lekkerder dan gekookt.
TO, wat voor soort dingen kook je? Mijn vriend is ook geen groente-eter, maar vind ze in buitenlandse gerechten of salades veel lekkerder dan gekookt.
I choose happy!
maandag 28 juli 2014 om 13:16
Ik lees hier veel dingen over kinderachtig en kleuterachtig gedrag. Dat vind ik eerlijk gezegd wel meevallen. Toegegeven, ik zou het ook moeilijk vinden iedere dag weer een maaltijd te verzinnen in zo'n situatie maar sommige mensen hebben nu eenmaal een beperkt smakenpalet. Ik lees wel dat hij niet wil proberen/proeven, daar zou ik meer moeite mee hebben dan het feit dat hij niets lust.
Ik ken iemand die alleen maar friet en frikandellen lust, magnetronpannenkoeken met appel, cola en wit brood met hagelslag. Heeft al twintig jaar geen groente of fruit meer aangeraakt. Voor mij is diegene er absoluut niets minder om en ik mag diegene super graag. En ik zie diegene al helemaal niet als kleuter of kinderachtig.
Ik ken iemand die alleen maar friet en frikandellen lust, magnetronpannenkoeken met appel, cola en wit brood met hagelslag. Heeft al twintig jaar geen groente of fruit meer aangeraakt. Voor mij is diegene er absoluut niets minder om en ik mag diegene super graag. En ik zie diegene al helemaal niet als kleuter of kinderachtig.
maandag 28 juli 2014 om 13:22
Irritant. Mijn vrouw lust ook niet zo heel veel maar vaak valt er wel een compromis te bedenken of maak ik 2 aparte salades of doe ik de ingrediënten die ik er graag bij wil pas op mijn eigen bord bij.
Maar 't kan nog bonter hoor, we kennen zelfs iemand die echt niks lust op gezeefde soep en een boterham na. (Ik snap niet dat je zoiets als ouder op een gegeven moment nog tolereert)
Maar 't kan nog bonter hoor, we kennen zelfs iemand die echt niks lust op gezeefde soep en een boterham na. (Ik snap niet dat je zoiets als ouder op een gegeven moment nog tolereert)
maandag 28 juli 2014 om 14:00
quote:NYC schreef op 28 juli 2014 @ 13:22:
Irritant. Mijn vrouw lust ook niet zo heel veel maar vaak valt er wel een compromis te bedenken of maak ik 2 aparte salades of doe ik de ingrediënten die ik er graag bij wil pas op mijn eigen bord bij.
Maar 't kan nog bonter hoor, we kennen zelfs iemand die echt niks lust op gezeefde soep en een boterham na. (Ik snap niet dat je zoiets als ouder op een gegeven moment nog tolereert) toegeven levert minder strijd en frustratie voor beide partijen op
Irritant. Mijn vrouw lust ook niet zo heel veel maar vaak valt er wel een compromis te bedenken of maak ik 2 aparte salades of doe ik de ingrediënten die ik er graag bij wil pas op mijn eigen bord bij.
Maar 't kan nog bonter hoor, we kennen zelfs iemand die echt niks lust op gezeefde soep en een boterham na. (Ik snap niet dat je zoiets als ouder op een gegeven moment nog tolereert) toegeven levert minder strijd en frustratie voor beide partijen op
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best