Psyche
alle pijlers
afscheid nemen van psycholoog
vrijdag 8 augustus 2014 om 20:10
Ik heb ruim twee jaar met een psycholoog gewerkt aan mijzelf.
Het einde van onze werkrealtie is in zicht en ik vraag me af of het zou kunnen om haar een brief te schrijven. Als terugblik van mijn kant en als bedankje voor de ontmoetingen.
Ik vind het lastig om mijn gedachtes en gevoelens hierover 'live' te verwoorden, niet om haar maar door het beladen moment.
Zou het raar zijn om haar een handgeschreven brief te geven?
Ook denk ik erover om een gedicht dat ik heb geschreven als huiswerkopdracht, waar we diverse sessies mee hebben gewerkt bij de brief te doen.
Ze was erg geraakt door het gedicht, ze heeft erom gehuild toen ze het de eerste keer las. Die sessies zijn het keerpunt geweest van mijn depressie.
Wat denken jullie? Is dit vreemd? Gebeurt het vaker? Heeft één van jullie weleens een afscheidsbrief aan een psycholoog geschreven? Wat stond er dan in?
Het maakt me onzeker. Er is geen duidelijk voorbeeld, geen vastliggend sjabloon hiervoor... Daarom stel ik zoveel vragen.
Het einde van onze werkrealtie is in zicht en ik vraag me af of het zou kunnen om haar een brief te schrijven. Als terugblik van mijn kant en als bedankje voor de ontmoetingen.
Ik vind het lastig om mijn gedachtes en gevoelens hierover 'live' te verwoorden, niet om haar maar door het beladen moment.
Zou het raar zijn om haar een handgeschreven brief te geven?
Ook denk ik erover om een gedicht dat ik heb geschreven als huiswerkopdracht, waar we diverse sessies mee hebben gewerkt bij de brief te doen.
Ze was erg geraakt door het gedicht, ze heeft erom gehuild toen ze het de eerste keer las. Die sessies zijn het keerpunt geweest van mijn depressie.
Wat denken jullie? Is dit vreemd? Gebeurt het vaker? Heeft één van jullie weleens een afscheidsbrief aan een psycholoog geschreven? Wat stond er dan in?
Het maakt me onzeker. Er is geen duidelijk voorbeeld, geen vastliggend sjabloon hiervoor... Daarom stel ik zoveel vragen.
vrijdag 8 augustus 2014 om 20:15
hmm hoezo huilt de psycholoog bij het lezen van jouw woorden
dat zou ik heel onprettig vinden denk ik.
Ik zou dan ook zeker het gedicht niet nog eens 'geven'.
Verder vind ik een brief schrijven wel een goed idee. Het is toch altijd moeilijk om afscheid te nemen en te weten wat dan goed is om te doen.
dat zou ik heel onprettig vinden denk ik.
Ik zou dan ook zeker het gedicht niet nog eens 'geven'.
Verder vind ik een brief schrijven wel een goed idee. Het is toch altijd moeilijk om afscheid te nemen en te weten wat dan goed is om te doen.
vrijdag 8 augustus 2014 om 20:16
Ik ken wel iemand die dat gedaan heeft maar toen ging de therapeut ergens anders werken en was het dus niet omdat de therapie eindigde.
Tja je moet doen wat voor jou goed voelt. Ik heb afgelopen woensdag afscheid genomen van mijn therapeuten van de afgelopen 2 jaar. Ik heb ze gewoon heel erg bedankt voor de goede zorgen en de begeleiding en eigenlijk zeiden ze allemaal bedankt maar het meeste werk heb je zelf gedaan.
Voor mij is het wel goed zo. Toen ik trouwens weg ging bij de dagbehandeling (3 dagen per week ruim een jaar) heb ik wel ieder een apart kaartje geschreven en kort benoemd hoe ik dat persoon had ervaren of een opmerking geschreven die hij/zij tegen mij gezegd had en die indruk heeft gemaakt.
Tja je moet doen wat voor jou goed voelt. Ik heb afgelopen woensdag afscheid genomen van mijn therapeuten van de afgelopen 2 jaar. Ik heb ze gewoon heel erg bedankt voor de goede zorgen en de begeleiding en eigenlijk zeiden ze allemaal bedankt maar het meeste werk heb je zelf gedaan.
Voor mij is het wel goed zo. Toen ik trouwens weg ging bij de dagbehandeling (3 dagen per week ruim een jaar) heb ik wel ieder een apart kaartje geschreven en kort benoemd hoe ik dat persoon had ervaren of een opmerking geschreven die hij/zij tegen mij gezegd had en die indruk heeft gemaakt.
vrijdag 8 augustus 2014 om 20:39
quote:Fame schreef op 08 augustus 2014 @ 20:12:
Een psycholoog die huilt? Werkelijk?Daar is niks geks aan hoor. In principe moet een psycholoog emotioneel heel stabiel zijn, maar van mijn collega weet ik dat volgens haar therapeutische opleiding zo'n één tot drie keer per jaar meehuilen met een cliënt nu eenmaal tot de realiteit behoort en dat daar niks mis mee is. Een psycholoog krijgt nu eenmaal schrijnende verhalen te horen, af en toe.
Een psycholoog die huilt? Werkelijk?Daar is niks geks aan hoor. In principe moet een psycholoog emotioneel heel stabiel zijn, maar van mijn collega weet ik dat volgens haar therapeutische opleiding zo'n één tot drie keer per jaar meehuilen met een cliënt nu eenmaal tot de realiteit behoort en dat daar niks mis mee is. Een psycholoog krijgt nu eenmaal schrijnende verhalen te horen, af en toe.
vrijdag 8 augustus 2014 om 21:02
Ik vind zo'n brief helemaal niet raar, het is ook gewoon een mooie afsluiting van je therapie omdat je je gevoel op papier zet, wat je al die maanden/jaren hebt geleerd en waar je mogelijk nog naar toe wil. Vaak wordt therapie sowieso afgesloten met een brief, soms aan jezelf, soms leest de pyscholoog deze ook. Ik vind het niet vreemd, en over wat je erin moet zetten: gewoon wat jij graag wilt!
vrijdag 8 augustus 2014 om 21:23
Wat is huilen?
Ik heb in groepstherapie een keer meegemaakt dat DE sterke positieve, stabiele SPV-er een minitraantje liet na een verhaal van mij omdat het haar raakte. Daardoor werd zij menselijk voor ons als groep. Ze ging natuurlijk niet zitten janken.
Ik heb altijd goed afscheid kunnen nemen van mijn behandelaars met een hand, bedankt, een keer een knuffel en soms een kleine traktatie/kaartje. Veel meer zou ik persoonlijk niet doen.
Ik heb in groepstherapie een keer meegemaakt dat DE sterke positieve, stabiele SPV-er een minitraantje liet na een verhaal van mij omdat het haar raakte. Daardoor werd zij menselijk voor ons als groep. Ze ging natuurlijk niet zitten janken.
Ik heb altijd goed afscheid kunnen nemen van mijn behandelaars met een hand, bedankt, een keer een knuffel en soms een kleine traktatie/kaartje. Veel meer zou ik persoonlijk niet doen.
vrijdag 8 augustus 2014 om 21:35
Het blijven natuurlijk gewoon mensen, er is niets mis als een therapeut een keer zijn/haar emoties laat zien, zo lang het niet aan de lopende band gebeurt. Ik zou gewoon mijn gevoel volgen en doen waar jij je goed bij voelt. Ik werk zelf in de GGZ als secretaresse en zie dat mijn collega's een bedankje op welke manier dan ook echt waarderen.
vrijdag 8 augustus 2014 om 21:41
Ja hulpverleners raken ook weleens geemotioneerd, dat is heel normaal. Mijn vriend is psycholoog en heeft wel eens tranen in de ogen, en ook heeft hij cliënten die hem meer raken dan anderen, aan die mensen denk je thuis ook wel eens.
Ik ben zelf ook hulpverlener en ook ik heb weleens tranen in de ogen, je bent immers niet van steen en juist de reden om dit werk te gaan doen is omdat je mensen bijzonder vindt.
Zowel mijn vriend als ik vinden een welgemeend dankjewel ruimschoots voldoende hoor. Ik denk dat de brief een beetje over de top is, maar als het jou helpt afsluiten is het wellicht juist goed. Toch zou ik het iets luchtiger houden, je maakt het anders zo beladen, ook voor jezelf. Geef anders gewoon een flesje wijn als je graag iets wil geven, met ern kaartje en een klein teksyje.
Ik ben zelf ook hulpverlener en ook ik heb weleens tranen in de ogen, je bent immers niet van steen en juist de reden om dit werk te gaan doen is omdat je mensen bijzonder vindt.
Zowel mijn vriend als ik vinden een welgemeend dankjewel ruimschoots voldoende hoor. Ik denk dat de brief een beetje over de top is, maar als het jou helpt afsluiten is het wellicht juist goed. Toch zou ik het iets luchtiger houden, je maakt het anders zo beladen, ook voor jezelf. Geef anders gewoon een flesje wijn als je graag iets wil geven, met ern kaartje en een klein teksyje.
vrijdag 8 augustus 2014 om 21:48
Ik heb hier toevallig op ene luchtige manier over gesproken met mijn peut. Ik nam ook afscheid en vroeg of ze weleens kado'tjes kreeg oid. Een brief kwam ook aan bod. Mijn peut gaf aan dat het schrijven van een brief haar zegt dat de client zijn/haar gevoelens niet durft te zeggen en dit dus vermijd door een brief te schrijven.....dus is er nog een sessie nodig
Ik heb mijn peut een hand gegeven en haar vanuit mijn tenen bedankt. Was voldoende, het is ook gewoon haar werk.
Ik heb mijn peut een hand gegeven en haar vanuit mijn tenen bedankt. Was voldoende, het is ook gewoon haar werk.
vrijdag 8 augustus 2014 om 21:55
vrijdag 8 augustus 2014 om 22:00
Heb het inderdaad ook vaker gehoord dat een psycholoog wel eens een traantje heeft gelaten. Maar dat vind ik wel weer wat anders dan echt huilen.
Ik heb ook wel eens afscheid genomen van hulpverleners. Ik freubelde dan zelf iets in elkaar, een A4-tje of een kaart en in mijn tekst verwerkte ik dan wat van onze gespreksonderwerpen, maar wél met humor. (Mijn hulpverleners hadden altijd wel gevoel voor humor gelukkig). En uiteraard wat woorden van waardering en dank.
Ik zou het ook niet te zwaar maken. Een ellenlange brief zou ik nooit doen. Een korte handgeschreven brief lijkt me wel prima. Of een mooie kaart.
En ik zou ook niet snel een echt cadeau doen. Hooguit een simpel bloemetje/plantje: een groots boeket zou ik ook overdreven vinden. En wijn zou ik ook niet snel kopen voor een hulpverlener, want straks blijkt je psycholoog een geheelonthouder te zijn....
Ik heb ook wel eens afscheid genomen van hulpverleners. Ik freubelde dan zelf iets in elkaar, een A4-tje of een kaart en in mijn tekst verwerkte ik dan wat van onze gespreksonderwerpen, maar wél met humor. (Mijn hulpverleners hadden altijd wel gevoel voor humor gelukkig). En uiteraard wat woorden van waardering en dank.
Ik zou het ook niet te zwaar maken. Een ellenlange brief zou ik nooit doen. Een korte handgeschreven brief lijkt me wel prima. Of een mooie kaart.
En ik zou ook niet snel een echt cadeau doen. Hooguit een simpel bloemetje/plantje: een groots boeket zou ik ook overdreven vinden. En wijn zou ik ook niet snel kopen voor een hulpverlener, want straks blijkt je psycholoog een geheelonthouder te zijn....
vrijdag 8 augustus 2014 om 22:03