Psyche
alle pijlers
Ik maak me zo druk...
vrijdag 28 februari 2014 om 13:01
Hoi allemaal,
Graag wil ik even m’n verhaal kwijt.
Ik zit nl echt al weken met iets en ik kan het maar niet loslaten tot buikpijn aan toe.
Wellicht dat jullie mij kunnen helpen.
Het is nl zo dat ik iets langer dan een jaar geleden ben verhuisd naar een totaal ander dorp dan waar ik vandaan kom.
Ik vond het super spannend en ben echt een gevoelig persoon die zich OVERAL druk om maakt.
Het ging een tijd goed en ik zat echt op mijn plek.
Alleen sinds kort gaat het wat minder. Ik voel dat mensen mij niet mogen en dat er over mij wordt gepraat.
Ik heb een keer mijn gevoel geuit en hoorde achteraf van iemand anders dat zij mij uitlachte hierom. Ook aan degene die ik het vertelde heeft alles doorgeluld en ik dacht echt echt dat ik haar kon vertrouwen.
Maar zij heeft alles doorverteld aan de rest. Wat kun je je dan in iemand vergissen.
Toch blijf ik aardig tegen ze om het goed te houden.
Maar dat gaat ook een beetje tegen mijn principes in. Maar als ik niet meer met hun omga dan heb ik in het dorp verder niet zoveel. Ik ben daar naartoe verhuist om met mijn vriend samen te wonen.
Dus ergens wil ik ook wel dat het helemaal goedkomt en dat ik geaccepteerd wordt door hun. Zonder dat ik me elke keer druk maak om dat zij mij niet mogen of dat zij over me lullen.
Ik wil daar ‘lak’ aan hebben. Maar ik maak me elke keer druk.
Hierdoor zet ik ook mijn relatie op het spel.
Willen jullie mij adviseren wat ik met deze meiden moet doen?? En hoe ik hiermee om moet gaan?
Alvast super bedankt
Graag wil ik even m’n verhaal kwijt.
Ik zit nl echt al weken met iets en ik kan het maar niet loslaten tot buikpijn aan toe.
Wellicht dat jullie mij kunnen helpen.
Het is nl zo dat ik iets langer dan een jaar geleden ben verhuisd naar een totaal ander dorp dan waar ik vandaan kom.
Ik vond het super spannend en ben echt een gevoelig persoon die zich OVERAL druk om maakt.
Het ging een tijd goed en ik zat echt op mijn plek.
Alleen sinds kort gaat het wat minder. Ik voel dat mensen mij niet mogen en dat er over mij wordt gepraat.
Ik heb een keer mijn gevoel geuit en hoorde achteraf van iemand anders dat zij mij uitlachte hierom. Ook aan degene die ik het vertelde heeft alles doorgeluld en ik dacht echt echt dat ik haar kon vertrouwen.
Maar zij heeft alles doorverteld aan de rest. Wat kun je je dan in iemand vergissen.
Toch blijf ik aardig tegen ze om het goed te houden.
Maar dat gaat ook een beetje tegen mijn principes in. Maar als ik niet meer met hun omga dan heb ik in het dorp verder niet zoveel. Ik ben daar naartoe verhuist om met mijn vriend samen te wonen.
Dus ergens wil ik ook wel dat het helemaal goedkomt en dat ik geaccepteerd wordt door hun. Zonder dat ik me elke keer druk maak om dat zij mij niet mogen of dat zij over me lullen.
Ik wil daar ‘lak’ aan hebben. Maar ik maak me elke keer druk.
Hierdoor zet ik ook mijn relatie op het spel.
Willen jullie mij adviseren wat ik met deze meiden moet doen?? En hoe ik hiermee om moet gaan?
Alvast super bedankt
vrijdag 28 februari 2014 om 13:23
vrijdag 28 februari 2014 om 13:31
Ik snap je wel. Ik kom ook uit zo'n ons kent ons dorp en als er éénmaal over je gepraat wordt, blijven ze praten. Ik kwam dan van oorsprong uit dat dorp en iedereen had een mening over wat er gebeurt was; of hij nou terecht of onterecht was.
Enige wat ik je kan adviseren is rustig te blijven, erboven staan en je proberen er weinig van aan te trekken. Mijn ervaring is juist door te laten zien dat je erboven staat dat mensen er geen trek meer in hebben.
Nu woon ik weer in een ons kent ons dorp en een tijd terug ging er ook iets over mij rond. (Wat echt om de billen uit je string te lachen was, maar oké.) Het enige wat ik daar ooit op geantwoord heb was.."Wat fijn dat hij dat dacht, en wat fijn dat jij er zo mee bezig bent. Nee echt, heerlijk om mensen om mij heen te hebben die zich druk maken om een roddel." En sindsdien is 't klaar.
Koppie omhoog; en probeer mensen los te laten die je bewust pijn doen.
Enige wat ik je kan adviseren is rustig te blijven, erboven staan en je proberen er weinig van aan te trekken. Mijn ervaring is juist door te laten zien dat je erboven staat dat mensen er geen trek meer in hebben.
Nu woon ik weer in een ons kent ons dorp en een tijd terug ging er ook iets over mij rond. (Wat echt om de billen uit je string te lachen was, maar oké.) Het enige wat ik daar ooit op geantwoord heb was.."Wat fijn dat hij dat dacht, en wat fijn dat jij er zo mee bezig bent. Nee echt, heerlijk om mensen om mij heen te hebben die zich druk maken om een roddel." En sindsdien is 't klaar.
Koppie omhoog; en probeer mensen los te laten die je bewust pijn doen.
vrijdag 28 februari 2014 om 13:34
Vervelend maar waar, zo werkt het wel soms in die dorpen. Misschien is het fijn om te weten dat het over een maandje weer over iemand anders gaat? Probeer er boven te staan, er is meer in de wereld dan een paar mensen in het dorp (ga gezellig wat doen met vriendinnen), waarschijnlijk doet ook echt niet iedereen hier aan mee, al voelt dat nu wel zo. Succes!
PS als het 'druk maken' zo erg is dat je relatie onder druk komt te staan dan is het misschien tijd om eens met iemand hierover te gaan praten, want dat is zonde!
PS als het 'druk maken' zo erg is dat je relatie onder druk komt te staan dan is het misschien tijd om eens met iemand hierover te gaan praten, want dat is zonde!
vrijdag 28 februari 2014 om 13:36
"Hierdoor zet ik ook mijn relatie op het spel."
Verklaar je nader? Zijn het ook zijn vriendinnen?
"Het ging een tijd goed en ik zat echt op mijn plek.
Alleen sinds kort gaat het wat minder. Ik voel dat mensen mij niet mogen en dat er over mij wordt gepraat."
Wat is er dan gebeurd? Is dit ook echt zo of voel je dit gewoon? Waar zijn je gevoelens dan op gebaseerd?
Verklaar je nader? Zijn het ook zijn vriendinnen?
"Het ging een tijd goed en ik zat echt op mijn plek.
Alleen sinds kort gaat het wat minder. Ik voel dat mensen mij niet mogen en dat er over mij wordt gepraat."
Wat is er dan gebeurd? Is dit ook echt zo of voel je dit gewoon? Waar zijn je gevoelens dan op gebaseerd?
vrijdag 28 februari 2014 om 14:03
Bedankt voor alle reacties.
Doet me goed.
Ik dacht dat dit mijn vriendinnen waren in het dorp. Verder heb ik niet zoveel daar. En dat doet ook echt zeer. Ik voel me dan alleen. En als zij dan ook nog eens zo dom doen helpt dat niet echt mee.
Dat erboven staan probeer ik. Maar weet niet hoe ik dat doe. Het rottige gevoel overheerst.
Mijn relatie komt onder druk te staan omdat ik continu er over heb en bevestiging wil van hem of het wel goedkomt.
Ik weet ook niet waar mijn gevoelens op zijn gebaseerd. Het ging inderdaad goed maar sinds kort niet. Weet niet wat er perse veranderd is. Misschien hebben zij opeens bedacht dat ze me stom vinden en dit laten merken.. Of denken jullie dat dit meer met mij te maken heeft?
Doet me goed.
Ik dacht dat dit mijn vriendinnen waren in het dorp. Verder heb ik niet zoveel daar. En dat doet ook echt zeer. Ik voel me dan alleen. En als zij dan ook nog eens zo dom doen helpt dat niet echt mee.
Dat erboven staan probeer ik. Maar weet niet hoe ik dat doe. Het rottige gevoel overheerst.
Mijn relatie komt onder druk te staan omdat ik continu er over heb en bevestiging wil van hem of het wel goedkomt.
Ik weet ook niet waar mijn gevoelens op zijn gebaseerd. Het ging inderdaad goed maar sinds kort niet. Weet niet wat er perse veranderd is. Misschien hebben zij opeens bedacht dat ze me stom vinden en dit laten merken.. Of denken jullie dat dit meer met mij te maken heeft?
vrijdag 28 februari 2014 om 14:19
vrijdag 28 februari 2014 om 14:28
Dat heb je in een kleine gemeenschap waar eigenlijk bijna nooit iets gebeurt, behalve dan de afgelopen dagen toen dat lekkere stel op de vlucht was in een landelijk gebied. Dan is er plotseling iets om over te praten. Zodra de belangstelling voor wat er in de buitenwereld gebeurt of gebeurd is verdwenen is, gaat het weer over de boom van de buren waarvan drie takken overhangen of de moeders op het schoolplein van wie er eentje in veel te dure merkkleding loopt of standaard in een campingsmoking.
verba volant, scripta manent.
vrijdag 28 februari 2014 om 14:44
vrijdag 28 februari 2014 om 14:50
vrijdag 28 februari 2014 om 15:40
Ik heb het idee dat je heel snel het gevoel hebt dat men over je praat, en dat je erg onzeker bent en dan heb je al heel snel dit gevoel.
Volgens mij speelt er bij jou heel veel tussen de oren af, dat je veel te veel nadenkt over situaties die de moeite niet waard zijn. Al snap ik heel goed dat dit niet makkelijk is.
Probeer je op andere dingen te richten.
Volgens mij speelt er bij jou heel veel tussen de oren af, dat je veel te veel nadenkt over situaties die de moeite niet waard zijn. Al snap ik heel goed dat dit niet makkelijk is.
Probeer je op andere dingen te richten.
donderdag 4 september 2014 om 13:43
Lieve allemaal,
Top dat je hier zo lekker je verhaal kwijt kan.
Ik ben al even niet meer online geweest want er is ondertussen veel gebeurd.
Dus excuses dat ik nooit meer gereageerd heb op jullie fijne berichtjes.
Het is uitgegaan met mijn vriend. Ik was er kapot van en super verdrietig. En mis hem nog steeds heel erg.
Hij heeft de keuze gemaakt om dit te stoppen. Ik had dan ook niet veel keuze om dit te accepteren en te respecteren.
Wat ik zei; ik was erg verdrietig ervan en wilde hem erg graag terug maar had ook een soort van ‘opluchtingsgevoel’ dat ik niet meer in dat dorp hoefde te wonen en weg was bij die mensen en dat geroddel.
In de ‘vrienden’groep waar we in zaten werd zoveel geouwehoerd, geroddeld en ik voelde echt dat er veel onrecht was.
Ze zijn niet oprecht en sneaky.
Ik kan het gewoon niet uitdrukken. Ik voel me er ieder geval ellendig en eenzaam. Ik kan gewoon niet begrijpen dat mensen zo gemeen en oneerlijk kunnen zijn.
Zo roddelen over ander. Alles is negatief en dom en stom. Je kan daar gewoon niet jezelf zijn en dat is het ergste wat je in een groep hbt.
Sorry moest het even kwijt want het zit me echt super hoog.
Anyway nu wilt hij mij weer terug. En ik wil het liefst ook meteen weer dolgraag terug daarheen. Naar hem, naar mijn huis en mijn spulletjes. ALLEEN IK WIL NIET MEER TERUG NAAR DAT DORP.. Vreselijk!! Als ik er aan denk dan krijg ik meteen weer buikpijn.
Ik kan nu mijn keuze niet maken omdat ik gewoon echt niet meer daar wil wonen. Niet meer bij die mensen wil zijn.
Mijn ex snapt wel wat ik bedoel en heeft het zelfde gevoel ook wel met die groep zo nu en dan, maar hij heeft daar lak aan en laat ze gaan.
Maar ik wil niet meer bij een vriendengroep horen die zo met elkaar omgaan. Ik wil die spanning niet elke keer meer voelen.
Ik zit nu echt met een dubbel gevoel. Is het eerlijk dat ik de keuze om mijn ex laat afhangen door het dorp en de mensen???
Ik woon daar in principe wel voor hem, maar ik wil daar ook vrienden hebben en me gelukkig voelen.
Misschien hebben jullie tips voor mij…
Bedankt alvast weer.
Top dat je hier zo lekker je verhaal kwijt kan.
Ik ben al even niet meer online geweest want er is ondertussen veel gebeurd.
Dus excuses dat ik nooit meer gereageerd heb op jullie fijne berichtjes.
Het is uitgegaan met mijn vriend. Ik was er kapot van en super verdrietig. En mis hem nog steeds heel erg.
Hij heeft de keuze gemaakt om dit te stoppen. Ik had dan ook niet veel keuze om dit te accepteren en te respecteren.
Wat ik zei; ik was erg verdrietig ervan en wilde hem erg graag terug maar had ook een soort van ‘opluchtingsgevoel’ dat ik niet meer in dat dorp hoefde te wonen en weg was bij die mensen en dat geroddel.
In de ‘vrienden’groep waar we in zaten werd zoveel geouwehoerd, geroddeld en ik voelde echt dat er veel onrecht was.
Ze zijn niet oprecht en sneaky.
Ik kan het gewoon niet uitdrukken. Ik voel me er ieder geval ellendig en eenzaam. Ik kan gewoon niet begrijpen dat mensen zo gemeen en oneerlijk kunnen zijn.
Zo roddelen over ander. Alles is negatief en dom en stom. Je kan daar gewoon niet jezelf zijn en dat is het ergste wat je in een groep hbt.
Sorry moest het even kwijt want het zit me echt super hoog.
Anyway nu wilt hij mij weer terug. En ik wil het liefst ook meteen weer dolgraag terug daarheen. Naar hem, naar mijn huis en mijn spulletjes. ALLEEN IK WIL NIET MEER TERUG NAAR DAT DORP.. Vreselijk!! Als ik er aan denk dan krijg ik meteen weer buikpijn.
Ik kan nu mijn keuze niet maken omdat ik gewoon echt niet meer daar wil wonen. Niet meer bij die mensen wil zijn.
Mijn ex snapt wel wat ik bedoel en heeft het zelfde gevoel ook wel met die groep zo nu en dan, maar hij heeft daar lak aan en laat ze gaan.
Maar ik wil niet meer bij een vriendengroep horen die zo met elkaar omgaan. Ik wil die spanning niet elke keer meer voelen.
Ik zit nu echt met een dubbel gevoel. Is het eerlijk dat ik de keuze om mijn ex laat afhangen door het dorp en de mensen???
Ik woon daar in principe wel voor hem, maar ik wil daar ook vrienden hebben en me gelukkig voelen.
Misschien hebben jullie tips voor mij…
Bedankt alvast weer.
donderdag 4 september 2014 om 14:26
Het is uit, hij heeft het uitgemaakt en nu wil hij je terug? Waarom?
Is het een optie om een poos te latten, zodat je niet met die zooi van dat dorpje zit en jullie je even kunnen focussen op de relatie?
En ik herhaal maar even wat eerder ook gezegd werd: therapie lijkt mee een goede voor je. Maak je je minder druk om die meiden daar. (want echt, dat kun je leren!)
Is het een optie om een poos te latten, zodat je niet met die zooi van dat dorpje zit en jullie je even kunnen focussen op de relatie?
En ik herhaal maar even wat eerder ook gezegd werd: therapie lijkt mee een goede voor je. Maak je je minder druk om die meiden daar. (want echt, dat kun je leren!)
donderdag 4 september 2014 om 14:31
Jullie zijn al eens uit elkaar gegaan. Jij kon er niet aarden en kan er je draai niet vinden.
Waarom zou het nu anders zijn? Waarom moet je per sé in ZIJN dorp gaan wonen? Waarom verhuizen jullie niet allebei naar een totaal nieuw dorp?
Verder: als hij de eerste keer al niet kon voorkomen dat jij het er niet naar je zin had, zal dat een tweede keer helemaal niet lukken.
Er is niets anders dan de vorige keer. Doe het dus niet.
Waarom zou het nu anders zijn? Waarom moet je per sé in ZIJN dorp gaan wonen? Waarom verhuizen jullie niet allebei naar een totaal nieuw dorp?
Verder: als hij de eerste keer al niet kon voorkomen dat jij het er niet naar je zin had, zal dat een tweede keer helemaal niet lukken.
Er is niets anders dan de vorige keer. Doe het dus niet.
donderdag 4 september 2014 om 14:52
quote:lisaa26 schreef op 04 september 2014 @ 14:41:
Nee we zijn neit eerder uit elkaar geweest. Dit is de eerste keer.
Wat bedoel je een keer is genoeg?
Nee, nee, ik had het tegen viva, mijn post was dubbel.
Alleen jij kan bepalen wat goed voor je is TO, zijn vrienden dus niet. Zoek jezelf je eigen vrienden, en het liefs een dorp waar je ook gelukkig kan zijn.
Nee we zijn neit eerder uit elkaar geweest. Dit is de eerste keer.
Wat bedoel je een keer is genoeg?
Nee, nee, ik had het tegen viva, mijn post was dubbel.
Alleen jij kan bepalen wat goed voor je is TO, zijn vrienden dus niet. Zoek jezelf je eigen vrienden, en het liefs een dorp waar je ook gelukkig kan zijn.
donderdag 4 september 2014 om 15:00
excuses.
donderdag 4 september 2014 om 15:08
Ooit zat ik er ook mee dat er over mij gepraat werd. Vond dat niet leuk, tot een vriend zei: Ker, ze kunnen beter over je praten dan van je eten. Bovendien zal er altijd gepraat worden, positief of negatief. Daar heb je geen grip op.
Bovendien is het beter dat ze over je praten. Als er niet over je gepraat wordt, dan is er echt iets mis. Dan zou je dus onopvallend en geruisloos door het leven gaan. Ik zou dat niet willen.
Heus, er lopen al genoeg grijze muizen in de wereld. Hoofd rechtop, schouders naar achteren, en wees trots op jezelf. Jij hebt bestaansrecht, zeker in je eigen durp.
Bovendien is het beter dat ze over je praten. Als er niet over je gepraat wordt, dan is er echt iets mis. Dan zou je dus onopvallend en geruisloos door het leven gaan. Ik zou dat niet willen.
Heus, er lopen al genoeg grijze muizen in de wereld. Hoofd rechtop, schouders naar achteren, en wees trots op jezelf. Jij hebt bestaansrecht, zeker in je eigen durp.
donderdag 4 september 2014 om 15:10
Ik denk dat je twee keuzes hebt: Of je gaat terug naar het dorp waar je je niet lekker voelt en zoekt een manier om beter om te kunnen gaan met dit gevoel. Als je echter al op verschillende manieren geprobeerd hebt om hier anders mee om te gaan, is het de vraag of het nu wel beter gaat. Als nl. alles hetzelfde blijft als je weer terug gaat naar je ex, zul je je ongelukkig blijven voelen. Dit zal je relatie zeker niet ten goede komen. Is dit trouwens ook een aspect waarom je ex het uitgemaakt heeft?
Of je gaat niet terug en zoekt een plek waar je je wel thuis voelt. Het is dan aan je vriend/ex of hij met je mee wil.
Of je gaat niet terug en zoekt een plek waar je je wel thuis voelt. Het is dan aan je vriend/ex of hij met je mee wil.