Psyche
alle pijlers
Starten met Citalopram
woensdag 27 augustus 2014 om 08:55
Dat is de bedoeling...
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
woensdag 3 september 2014 om 08:25
Ja hoor dubbeltje, ik probeer 2x per dag wandelen en vaak nog een keer op de fiets voor een boodschap.
Overdag slapen probeer ik te beperken omdat ik tijdens mijn vorige depressie mijn ritme totaal had omgedraaid. 's Nachts was ik wakker en overdag sliep ik zoveel mogelijk. Maar nu ga ik even m'n bed in en zet de wekker. Ik zit te twijfelen of ik om slaappillen moet vragen voor 2 of 3 goede nachten. Maar ja.... al die pillen is ook niks...
Bedankt voor je berichtje!
Overdag slapen probeer ik te beperken omdat ik tijdens mijn vorige depressie mijn ritme totaal had omgedraaid. 's Nachts was ik wakker en overdag sliep ik zoveel mogelijk. Maar nu ga ik even m'n bed in en zet de wekker. Ik zit te twijfelen of ik om slaappillen moet vragen voor 2 of 3 goede nachten. Maar ja.... al die pillen is ook niks...
Bedankt voor je berichtje!
woensdag 3 september 2014 om 11:56
Ha Levin, ik kom even kijken hoe het met je is. Ik weet nl nog dat ik het ook doodeng vond toen. Dat 'matte' gevoel hoort er ook bij, beetje huilerig ook. Ik herken het echt allemaal, en nee: je bent geen freak.
Geef het de tijd, dat matte ging mij bij langzaam over in wat Jasje90 schrijft: soort 'boeie'. Gedachten en paniekjes waren er nog wel, maar ze dreven eerder weg. Ik zakte niet mee zo diep. Je wordt er geen ander mens door hoor, echt niet. Je wordt alleen - als het goed is - relaxter, minder angstig en piekerig. Je wordt als het ware 'op het lijntje gehouden', zo omschrijf ik het meestal.
Zet door!
Geef het de tijd, dat matte ging mij bij langzaam over in wat Jasje90 schrijft: soort 'boeie'. Gedachten en paniekjes waren er nog wel, maar ze dreven eerder weg. Ik zakte niet mee zo diep. Je wordt er geen ander mens door hoor, echt niet. Je wordt alleen - als het goed is - relaxter, minder angstig en piekerig. Je wordt als het ware 'op het lijntje gehouden', zo omschrijf ik het meestal.
Zet door!
woensdag 3 september 2014 om 20:01
Hallo levin5 en andere dames. Even een berichtje vanuit onze vakantiebestemming. Het gaat hier redelijk, ben alleen erg down en mat merk ik. Heel vervelend als je op vakantie bent. Met de angst valt het wel mee, want ik hoef hier niet zoveel. Denk wel dat ik behalve mij piekerstoornis toch ook richting ewn depressie aan het gaan ben. Ik pieker me suf over of ik nu depressief ben of dat mijn relatie niet goed is ofzo. Slaat nergens op, want tot een paar maanden geleden hadden man en ik het erg gezellig samen. Somber zijn kan erg angstaanjagend zijn.
Probeerde vanmorgen vroeg nog in te loggen levin, want ook ik was wakker. Helaas lukte het me niet om je een hart onder de riem te steken. Je bent in ieder geval niet alleen. Hoop dat je snel resultaten ziet.
Ik ga maar even mijn verplichte piekerkwartier doenn. Groetjes!
Probeerde vanmorgen vroeg nog in te loggen levin, want ook ik was wakker. Helaas lukte het me niet om je een hart onder de riem te steken. Je bent in ieder geval niet alleen. Hoop dat je snel resultaten ziet.
Ik ga maar even mijn verplichte piekerkwartier doenn. Groetjes!
woensdag 3 september 2014 om 20:34
Ha Pollewop, fijn dat je af en toe even komt checken en je ervaringen deelt! Dat doet me goed!
Vandaag was best een goede dag! Weer wat eetlust terug en om dat te vieren ben ik chocola en drop gaan kopen na 2 dropjes en een stukje chocola zat ik alweer vol, maar wel lekker!
Goed om wat van je te horen Welsie! Hopelijk lukt het je om nog een beetje meer te ontspannen en plezier te hebben in je vakantie..
Al die twijfels herken ik hoor... Als je je zo rot voelt ga je twijfelen over alles. Ik heb momenten gehad waarop ik dacht dat ik beter mijn spullen kon pakken. Terwijl ik dat toch echt niet wil. Stom he, die rare gedachten. En ze zijn zo moeilijk tegen te houden.
Het is niet zo gek hoor dat je je somber voelt. Piekeren, angstig zijn, slecht slapen. Dat eist z'n tol natuurlijk.
Je bent nu toch ook begonnen met je therapie?
Morgen dag 7 alweer.. Fijne avond!
Vandaag was best een goede dag! Weer wat eetlust terug en om dat te vieren ben ik chocola en drop gaan kopen na 2 dropjes en een stukje chocola zat ik alweer vol, maar wel lekker!
Goed om wat van je te horen Welsie! Hopelijk lukt het je om nog een beetje meer te ontspannen en plezier te hebben in je vakantie..
Al die twijfels herken ik hoor... Als je je zo rot voelt ga je twijfelen over alles. Ik heb momenten gehad waarop ik dacht dat ik beter mijn spullen kon pakken. Terwijl ik dat toch echt niet wil. Stom he, die rare gedachten. En ze zijn zo moeilijk tegen te houden.
Het is niet zo gek hoor dat je je somber voelt. Piekeren, angstig zijn, slecht slapen. Dat eist z'n tol natuurlijk.
Je bent nu toch ook begonnen met je therapie?
Morgen dag 7 alweer.. Fijne avond!
donderdag 4 september 2014 om 08:24
Maar weer even een berichtje. Het werkt een beetje therapeutisch geloof ik om dingen op te schrijven.
Vanmorgen werd ik wakker om.... 06:15! Ik kon het zelf haast niet geloven, werd er zo blij van. En nu, poeh, ik voel mij vermoeider dan alle afgelopen dagen bij elkaar. Alsof ik nog uren kan slapen.
Ook valt me op dat ik me niet zo zenuwachtig voel. Al weken word ik op van de zenuwen en angst wakker en dat zakt dan pas na een paar uur af. Gisteren was het al een stuk minder,maar vandaag heb ik bijna geen last. Even van genieten hoor.
Vanmiddag naar de Arbo arts, waar ik dan wel weer een beetje tegenop zie....
Fijne dag voor jullie allemaal gewenst!
Vanmorgen werd ik wakker om.... 06:15! Ik kon het zelf haast niet geloven, werd er zo blij van. En nu, poeh, ik voel mij vermoeider dan alle afgelopen dagen bij elkaar. Alsof ik nog uren kan slapen.
Ook valt me op dat ik me niet zo zenuwachtig voel. Al weken word ik op van de zenuwen en angst wakker en dat zakt dan pas na een paar uur af. Gisteren was het al een stuk minder,maar vandaag heb ik bijna geen last. Even van genieten hoor.
Vanmiddag naar de Arbo arts, waar ik dan wel weer een beetje tegenop zie....
Fijne dag voor jullie allemaal gewenst!
donderdag 4 september 2014 om 09:54
donderdag 4 september 2014 om 15:40
Ha meisjes, wat is het heftig allemaal. Het stofje heeft gewoon echt even tijd nodig om te gaan werken. Ik zit nu in week 3 van 20 mg en week 8 van 10 mg. Gata vandaag goed, maar afgelopen donderdag nog vette paniekaanvallen, dus ik ben gematigd positief.
Heb erg veel moeite van het begrenzen van mezelf en sla snel door: als ik me goed voel bijvoorbeeld ga ik meteen weer full speed en doe ik teveel, met als gevolg... juist ja.
Maar goed, ik koester de dag en ga nog even aan het werk!
Liefs
Heb erg veel moeite van het begrenzen van mezelf en sla snel door: als ik me goed voel bijvoorbeeld ga ik meteen weer full speed en doe ik teveel, met als gevolg... juist ja.
Maar goed, ik koester de dag en ga nog even aan het werk!
Liefs
donderdag 4 september 2014 om 20:42
Wat heerlijk dat het je een beter dagje en nachtje hebt gehad! Die kun je alvast in je zak schelen al weet ik uit ervaring dat je die goede momenten ook weer zo snel vergeet als het minder gaat. Hoe was het bij de arbo? Spannend elke keer weer.
Ik voelde me vandaag redelijk en vanavond zelfs soms best goed. Hopelijk gaat de nacht ook goed, want die was afgelopen nacht echt drama. Blij als kk weer in mijn eigen bed lig. Ik herken het slecht wakker worden heel erg. De eerste paar minuten voel ik me gewoon en dan lijk ik van een glijbaan naar beneden te zakken. En dan gedurende de dag klim ik weer wat op, tot het in de avons weer minder wordt. Ik vind het ook zo eng dat ik zo weinog voel bij de mensen die dichtbij me staan. Zelfs veilig in de armen van man en dochter voelt leeg. Bah.
Ben inderdaad afgelopen vrijdag met therapie begonnen. Kan natuurlijk nog geen resultaten verqchten. Twijfel nu vooral steeds of de psych echt snapt wat ik bedoel. Dat zal de tijd moeten leren.
Jemig wat een verhaal. Sorry voor het overnemen van je topic Levin5. Hoop dat je vannacht weer goes slaapt en dat je vandaag een goede dag hebt gehad. Welterusten alvast.
Ik voelde me vandaag redelijk en vanavond zelfs soms best goed. Hopelijk gaat de nacht ook goed, want die was afgelopen nacht echt drama. Blij als kk weer in mijn eigen bed lig. Ik herken het slecht wakker worden heel erg. De eerste paar minuten voel ik me gewoon en dan lijk ik van een glijbaan naar beneden te zakken. En dan gedurende de dag klim ik weer wat op, tot het in de avons weer minder wordt. Ik vind het ook zo eng dat ik zo weinog voel bij de mensen die dichtbij me staan. Zelfs veilig in de armen van man en dochter voelt leeg. Bah.
Ben inderdaad afgelopen vrijdag met therapie begonnen. Kan natuurlijk nog geen resultaten verqchten. Twijfel nu vooral steeds of de psych echt snapt wat ik bedoel. Dat zal de tijd moeten leren.
Jemig wat een verhaal. Sorry voor het overnemen van je topic Levin5. Hoop dat je vannacht weer goes slaapt en dat je vandaag een goede dag hebt gehad. Welterusten alvast.
donderdag 4 september 2014 om 22:20
Beste Levin.
Niet er tegenop zien. Ik hoop dat de cipramil jou net zo gaat helpen als het mij heeft gedaan.
Ik slik sinds 8 jaar 20 mg per dag, door angstklachten en winterdepressie en ben sinds 3 maanden iets afgebouwd naar 15 mg, en ik heb er ontzettend goede ervaringen mee.
Geen last van bijwerkingen, misschien een wat gevoeligere maag, oppassen met alcohol (niet meer dan 2 glazen achter elkaar) en een redelijk droge mond.
Ik wens je heel veel succes.
NB Naar ik weet is cipramil/citalopram een van de AD met de minste bijwerkingen.
Niet er tegenop zien. Ik hoop dat de cipramil jou net zo gaat helpen als het mij heeft gedaan.
Ik slik sinds 8 jaar 20 mg per dag, door angstklachten en winterdepressie en ben sinds 3 maanden iets afgebouwd naar 15 mg, en ik heb er ontzettend goede ervaringen mee.
Geen last van bijwerkingen, misschien een wat gevoeligere maag, oppassen met alcohol (niet meer dan 2 glazen achter elkaar) en een redelijk droge mond.
Ik wens je heel veel succes.
NB Naar ik weet is cipramil/citalopram een van de AD met de minste bijwerkingen.
Rien du tout, ou out de suite?
donderdag 4 september 2014 om 23:15
Dag 9.
Ik heb het idee dat ik de laatste dagen redelijk rustig was, en ook vrij gelijkmatig.
Ik denk dat die pillen nog niet echt zijn ingeslagen, maar ze lijken wel íets te doen.
Gisteren helaas wat vervelend nieuws gehad, en dan merk ik dat ik toch wat wegzak weer. Ik voel me licht depressief. Kan nog niet veel hebben, geloof ik.
Geeft niet, we slikken gewoon door.
Ik ben blij dat het goed lijkt te gaan met je Levin.
En voor de rest van de schrijvers, jullie ook het allerbeste gewenst.
Ik heb het idee dat ik de laatste dagen redelijk rustig was, en ook vrij gelijkmatig.
Ik denk dat die pillen nog niet echt zijn ingeslagen, maar ze lijken wel íets te doen.
Gisteren helaas wat vervelend nieuws gehad, en dan merk ik dat ik toch wat wegzak weer. Ik voel me licht depressief. Kan nog niet veel hebben, geloof ik.
Geeft niet, we slikken gewoon door.
Ik ben blij dat het goed lijkt te gaan met je Levin.
En voor de rest van de schrijvers, jullie ook het allerbeste gewenst.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
vrijdag 5 september 2014 om 06:16
Ja het is best pittig he bapauw. Vooral dat geduld hebben... Heb je wel het idee dat het al iets doet bij je of nog helemaal niks?
Je moet inderdaad goed oppassen dat je niet te veel wilt als je je goed voelt. Ik heb het ook hoor, dan denk ik dat ik de wereld aan kan en later mag ik daar de prijs voor betalen.
Ik hoop voor je dat je je snel beter voelt, want die paniek, brrr vreselijk. Heb je iets kalmerends? Ik heb oxazepam erbij gekregen voor de echt moeilijke momenten.
He Welsie, hopelijk heb je een betere nacht achter de rug! Wat is dat slechte slapen toch vreselijk he.. Probeer je overdag af en toe een uurtje bij te slapen?
Volgens mij is het wel kenmerken voor somberheid/depressie dat je niet veel voelt bij de mensen om je heen. Je bent op het moment zo in jezelf gekeerd waarschijnlijk. Dat betekent niet dat je niets om ze geeft, maar je hebt alle ruimte voor jezelf nodig.
Op het moment heb ik vaak het gevoel dat ik man en dochter in de weg zit. Of zij mij.. Ik kan ze niet bieden wat ze willen, en dan vooral qua aandacht. Dan denk ik vaak dat ik beter af zou zijn als ik ergens alleen zou zitten, zonder mensen om me heen die constant wat van me willen. En zij ook, want om nou de hele tijd met zo'n angstig depressief mens opgescheept te zitten... Maar zoals mijn man dan zegt, wat zijn nou een paar slechte maanden op een mensenleven...
Hoi delite, goed om weer wat van je te horen. Dat gelijkmatige herken ik wel. Zo voel ik me ook een beetje. Geen echte uitschieters op het moment. Vervelend dat je niet zulk goed nieuws hebt gehad, hopelijk is het niet al te erg?
Je bent ook 'pas' 9 dagen bezig, dus heb geduld, hoe moeilijk dat ook is. Heb je er eigenlijk ook nog therapie bij?
Ik hoop voor jou ook dat de pilletjes snel hun werk gaan doen, zodat je je beter voelt en tot rust kan komen. Geestelijk en lichamelijk. Want man, wat het is vermoeiend he?
Bedankt flaxie en scarlett voor jullie ervaringen! Blij om te horen dat het jullie goed helpt. Inmiddels lijk ik ook niet echt last meer te hebben van bijwerkingen. Maar misschien straks wel weer na de ophoging
Over mezelf heb ik weinig te melden eigenlijk. Het is een beetje saai hier
Ik voel me niet heel slecht, voel me niet heel goed. Niet heel depressies of angstig, maar ook niet heel blij. Ik ben redelijk snel moe en heb weinig zin om iets te doen. Toch dwing ik mezelf om iedere dag een stuk te wandelen en iets in het huishouden en boodschappen te doen. En gisteren heb ik zelfs even geshopt voor wat kleren voor mijn dochter.
Voor de afspraak met de Arbo arts was ik wel gespannen, maar dat viel mee. Ik heb aangegeven dat ik binnenkort wel graag een paar uurtjes zou willen werken. Maar omdat het nog zo onvoorspelbaar is hoe ik me per dag voel, ga ik dat doen op therapeutische basis. Dus nog geen verplichtingen. Ook wel weer fijn, dat er geen druk op staat.
Vandaag wel weer om 05:15 wakker. Maar dat is nog altijd een uur later dan de rest van de dagen van afgelopen week Al was ik om 3 uur ook al even wakker geweest..
Ik hoop voor iedereen een goede dag vandaag!
Je moet inderdaad goed oppassen dat je niet te veel wilt als je je goed voelt. Ik heb het ook hoor, dan denk ik dat ik de wereld aan kan en later mag ik daar de prijs voor betalen.
Ik hoop voor je dat je je snel beter voelt, want die paniek, brrr vreselijk. Heb je iets kalmerends? Ik heb oxazepam erbij gekregen voor de echt moeilijke momenten.
He Welsie, hopelijk heb je een betere nacht achter de rug! Wat is dat slechte slapen toch vreselijk he.. Probeer je overdag af en toe een uurtje bij te slapen?
Volgens mij is het wel kenmerken voor somberheid/depressie dat je niet veel voelt bij de mensen om je heen. Je bent op het moment zo in jezelf gekeerd waarschijnlijk. Dat betekent niet dat je niets om ze geeft, maar je hebt alle ruimte voor jezelf nodig.
Op het moment heb ik vaak het gevoel dat ik man en dochter in de weg zit. Of zij mij.. Ik kan ze niet bieden wat ze willen, en dan vooral qua aandacht. Dan denk ik vaak dat ik beter af zou zijn als ik ergens alleen zou zitten, zonder mensen om me heen die constant wat van me willen. En zij ook, want om nou de hele tijd met zo'n angstig depressief mens opgescheept te zitten... Maar zoals mijn man dan zegt, wat zijn nou een paar slechte maanden op een mensenleven...
Hoi delite, goed om weer wat van je te horen. Dat gelijkmatige herken ik wel. Zo voel ik me ook een beetje. Geen echte uitschieters op het moment. Vervelend dat je niet zulk goed nieuws hebt gehad, hopelijk is het niet al te erg?
Je bent ook 'pas' 9 dagen bezig, dus heb geduld, hoe moeilijk dat ook is. Heb je er eigenlijk ook nog therapie bij?
Ik hoop voor jou ook dat de pilletjes snel hun werk gaan doen, zodat je je beter voelt en tot rust kan komen. Geestelijk en lichamelijk. Want man, wat het is vermoeiend he?
Bedankt flaxie en scarlett voor jullie ervaringen! Blij om te horen dat het jullie goed helpt. Inmiddels lijk ik ook niet echt last meer te hebben van bijwerkingen. Maar misschien straks wel weer na de ophoging
Over mezelf heb ik weinig te melden eigenlijk. Het is een beetje saai hier
Ik voel me niet heel slecht, voel me niet heel goed. Niet heel depressies of angstig, maar ook niet heel blij. Ik ben redelijk snel moe en heb weinig zin om iets te doen. Toch dwing ik mezelf om iedere dag een stuk te wandelen en iets in het huishouden en boodschappen te doen. En gisteren heb ik zelfs even geshopt voor wat kleren voor mijn dochter.
Voor de afspraak met de Arbo arts was ik wel gespannen, maar dat viel mee. Ik heb aangegeven dat ik binnenkort wel graag een paar uurtjes zou willen werken. Maar omdat het nog zo onvoorspelbaar is hoe ik me per dag voel, ga ik dat doen op therapeutische basis. Dus nog geen verplichtingen. Ook wel weer fijn, dat er geen druk op staat.
Vandaag wel weer om 05:15 wakker. Maar dat is nog altijd een uur later dan de rest van de dagen van afgelopen week Al was ik om 3 uur ook al even wakker geweest..
Ik hoop voor iedereen een goede dag vandaag!
vrijdag 5 september 2014 om 13:35
quote:Levin5 schreef op 27 augustus 2014 @ 08:55:
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
Lieve schat, ipv die AD te slikken:
- Probeer elke dag een half uur hard te lopen, dat heeft hetzelfde effect en vaak nog beter ook!
- Luister daarna en voor het slapen gaan even naar genezende muziek, klinkt zweverig, maar probeer eens bijv.: https://www.youtube.com/watch?v=mf8JU7kYAhg
Ik heb zelf ook ook aan die pillen gezeten, paroxetine, zelfs valium erbij maar heb deze zooi met pijn en moeite gelukkig van me af kunnen schuddden voordat ik een echt een uitgevlakt persoon werd.
Sinds ik nu elke dag sport, nauwelijks drink (alcohol is een KILLER!), gezond eet, inmiddels haast als een topsporter levend, en even mediteer met deze muziek voel ik mij echt GEWELDIG!!! Mijn angststoornis en depressie zijn als sneeuw voor de zon verdwenen!
Er zit een hoop spanning in je ziel. Laat het op deze manier lekker gaan!
Heel veel succes!
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
Lieve schat, ipv die AD te slikken:
- Probeer elke dag een half uur hard te lopen, dat heeft hetzelfde effect en vaak nog beter ook!
- Luister daarna en voor het slapen gaan even naar genezende muziek, klinkt zweverig, maar probeer eens bijv.: https://www.youtube.com/watch?v=mf8JU7kYAhg
Ik heb zelf ook ook aan die pillen gezeten, paroxetine, zelfs valium erbij maar heb deze zooi met pijn en moeite gelukkig van me af kunnen schuddden voordat ik een echt een uitgevlakt persoon werd.
Sinds ik nu elke dag sport, nauwelijks drink (alcohol is een KILLER!), gezond eet, inmiddels haast als een topsporter levend, en even mediteer met deze muziek voel ik mij echt GEWELDIG!!! Mijn angststoornis en depressie zijn als sneeuw voor de zon verdwenen!
Er zit een hoop spanning in je ziel. Laat het op deze manier lekker gaan!
Heel veel succes!
vrijdag 5 september 2014 om 18:15
Het herstel van depressie kan behoorlijk wisselend zijn qua dagen Ik ben er nu wel ongeveer vanaf, maar ik moet echt opletten met wat ik doe. Ik heb er nog steeds dagen tussen zitten dat ik van voren niet weet dat ik van achteren leeft.
Postman, fijn dat het voor jou werkt. Helaas werkt het bij mij niet. 1 pilletje maakt bij mij het verschil tussen een bang, moe, angstig vogeltje en een zwaan die redelijk kan functioneren. Dus ik blijf even doorgaan met mijn happy pills.
Postman, fijn dat het voor jou werkt. Helaas werkt het bij mij niet. 1 pilletje maakt bij mij het verschil tussen een bang, moe, angstig vogeltje en een zwaan die redelijk kan functioneren. Dus ik blijf even doorgaan met mijn happy pills.
vrijdag 5 september 2014 om 20:55
Mijn terugval is dit keer juist ontstaan door hardlopen postman, hoe gek dat ook klinkt. Ik heb (onder andere) angst om mijn hartslag te verhogen en vind het gevoel in mijn lijf na het hardlopen heel erg angstaanjagend. Klinkt gek hé, want de meeste sporters vinden dat gevoel juist fijn.
Ik doe op het moment alleen aan yoga, daar heb ik niet zoveel last van omdat de inspanning gecontroleerd wordt afgewisseld met ontspanning. Hierdoor leer ik mijn lijf beter kennen.
Ik doe op het moment alleen aan yoga, daar heb ik niet zoveel last van omdat de inspanning gecontroleerd wordt afgewisseld met ontspanning. Hierdoor leer ik mijn lijf beter kennen.
zaterdag 6 september 2014 om 06:59
Hallo postman. Ik vind het heel erg fijn dat dat voor jou zo goed werkt. Ik denk ook dat het überhaupt goed is om te sporten, gezond te eten etc etc. Maar net zoals welsie kan hardlopen bij mij ook paniek uitlokken. Zodra ik het warm krijg en mijn hart sneller gaat kloppen word ik angstig. Dus voor mij is hardlopen nu nog een stap te ver.
Bedoel je dat je je niet te veel kunt inspannen flexie? Of niet te veel afspraken dicht op elkaar kunt maken? Voel je je na een drukke periode weer slechter?
Bij mij is deze terugval begonnen na een hele drukke tijd op werk en een stressvolle periode in mijn familie.
Hoe gaat het vandaag met iedereen?
Hier nog een beetje hetzelfde. Gisteren bij de dokter geweest, die mij al een stukje rustiger vond overkomen. We gaan nog niet verhogen, misschien volgende week. Verder was het ook een prima dag, best een hoop in het huishouden gedaan want dat was een beetje achter gebleven de laatste tijd... Maar daarna onwijs moe, misschien iets te fanatiek bezig geweest.
En vandaag zowaar weer geslapen tot 06:30! Wel met een klein beetje zenuwen en vervelende gedachten, die nu langzaam weer afzakken.... Ik wens jullie een fijn, rustig weekend!
Bedoel je dat je je niet te veel kunt inspannen flexie? Of niet te veel afspraken dicht op elkaar kunt maken? Voel je je na een drukke periode weer slechter?
Bij mij is deze terugval begonnen na een hele drukke tijd op werk en een stressvolle periode in mijn familie.
Hoe gaat het vandaag met iedereen?
Hier nog een beetje hetzelfde. Gisteren bij de dokter geweest, die mij al een stukje rustiger vond overkomen. We gaan nog niet verhogen, misschien volgende week. Verder was het ook een prima dag, best een hoop in het huishouden gedaan want dat was een beetje achter gebleven de laatste tijd... Maar daarna onwijs moe, misschien iets te fanatiek bezig geweest.
En vandaag zowaar weer geslapen tot 06:30! Wel met een klein beetje zenuwen en vervelende gedachten, die nu langzaam weer afzakken.... Ik wens jullie een fijn, rustig weekend!
zaterdag 6 september 2014 om 08:43
Voor mij was citalopram een uitkomst bij depressie.
ik ben begonnen met 10 mg dit ging eigenlijk zonder bijwerkingen. Na 2 weken overgestapt naar 20mg hiervan ben ik ruim een week ziek geweest. Echter nooit spijt van gehad ermee begonnen te zijn. Na die week voelde ik mezelf echt weer terug komen kon weer lachen zonder daarna weer meteen depri te zijn.
Na ruim een half jaar ben ik aan het afbouwen gegaan. In het begin ging het goed. Na 10 mg druppelgewijs gaan afbouwen maar de laatste druppels vallen me zwaar verval weer in een depressie. Zit er nu weer over te denken om te beginnen op 10 mg. Ik wil me weer goed voelen en als dat nodig is dan is het nodig.
ik ben begonnen met 10 mg dit ging eigenlijk zonder bijwerkingen. Na 2 weken overgestapt naar 20mg hiervan ben ik ruim een week ziek geweest. Echter nooit spijt van gehad ermee begonnen te zijn. Na die week voelde ik mezelf echt weer terug komen kon weer lachen zonder daarna weer meteen depri te zijn.
Na ruim een half jaar ben ik aan het afbouwen gegaan. In het begin ging het goed. Na 10 mg druppelgewijs gaan afbouwen maar de laatste druppels vallen me zwaar verval weer in een depressie. Zit er nu weer over te denken om te beginnen op 10 mg. Ik wil me weer goed voelen en als dat nodig is dan is het nodig.
zaterdag 6 september 2014 om 11:57
Ik reageer ook maar eens. Ik slik al 11 jaar 20 mg citalopram, vanwege angstklachten. 11 jaar lang heb ik me zo goed gevoeld!
Tot nu... Ik had in het voorjaar stress over mijn vader die met dementie in het verpleeghuis zit. Mijn moeder woont nog op haar zelf en brak haar voet. Ik heb haar veel heen en weer gereden naar mijn vader en geprobeerd haar te helpen met goed adviezen.
Ze rookte en dronk alleen maar. Ze luisterde niet naar me, dat zorgde voor frustratie. Ze verwachtte dingen van me die ik haar niet kon bieden, omdat ik zelf een druk leven heb. Resultaat: stress.
Tot overmaat van ramp kreeg ik in juli een eenstig ongeluk met een paard. Ik was in de wei met mijn eigen paard, toen er ineens een aangegaloppeerd kwam en mij overliep. Ik was buiten westen, werd door een ambulance opgehaald en 4 uur lang onderzocht in het ziekenhuis. Ik had een gebroken rib, neus, pols en zware hersenschudding.
De eerste week ging eigenlijk best goed. Ik was blij dat ik het overleefd had. Maar toen kwam de vakantie eraan, waar het hele gezin zich op verheugd had. Ik voelde me eigenlijk niet in staat om te gaan. Ik was misselijk en had last van stress. We zijn eerder teruggegaan, omdat het niet meer ging. Ik had het gevoel dat ik faalde.
Thuis bleef de misselijkheid. Ook de spanning werd groter....
Ik belde de crisidienst van de GGZ waar ik gelijk terecht kon. Ze adviseerden me daar de citalopram te verhogen naar 40 mg. Dat is nu een dikke twee weken geleden. Ik heb me nog nooit in mijn leven zo slecht gevoeld als nu. Ik ben kotsmisselijk, de hele dag, ben verschrikkelijk angstig en kan niet eten. Ik ben al vier kilo afgevallen, en ik ben al niet zo zwaar.
Woensdag krijg ik cognitieve gedragstherapie. Ik hoop dat het wat gaat opleveren. Nu weet ik even niet hoe ik verder moet....
Ik sleep me de dagen door en sta steeds kokhalzend boven de wc. Ik ben radeloos. Wat heb ik??? Komt het door de bijwerkingen van de medicijnen, of omdat ze nog niet aanslaan???
Ik ben blij dat ik dit forum heb gevonden,misschien helpt me dat de dagen door komen....
Tot nu... Ik had in het voorjaar stress over mijn vader die met dementie in het verpleeghuis zit. Mijn moeder woont nog op haar zelf en brak haar voet. Ik heb haar veel heen en weer gereden naar mijn vader en geprobeerd haar te helpen met goed adviezen.
Ze rookte en dronk alleen maar. Ze luisterde niet naar me, dat zorgde voor frustratie. Ze verwachtte dingen van me die ik haar niet kon bieden, omdat ik zelf een druk leven heb. Resultaat: stress.
Tot overmaat van ramp kreeg ik in juli een eenstig ongeluk met een paard. Ik was in de wei met mijn eigen paard, toen er ineens een aangegaloppeerd kwam en mij overliep. Ik was buiten westen, werd door een ambulance opgehaald en 4 uur lang onderzocht in het ziekenhuis. Ik had een gebroken rib, neus, pols en zware hersenschudding.
De eerste week ging eigenlijk best goed. Ik was blij dat ik het overleefd had. Maar toen kwam de vakantie eraan, waar het hele gezin zich op verheugd had. Ik voelde me eigenlijk niet in staat om te gaan. Ik was misselijk en had last van stress. We zijn eerder teruggegaan, omdat het niet meer ging. Ik had het gevoel dat ik faalde.
Thuis bleef de misselijkheid. Ook de spanning werd groter....
Ik belde de crisidienst van de GGZ waar ik gelijk terecht kon. Ze adviseerden me daar de citalopram te verhogen naar 40 mg. Dat is nu een dikke twee weken geleden. Ik heb me nog nooit in mijn leven zo slecht gevoeld als nu. Ik ben kotsmisselijk, de hele dag, ben verschrikkelijk angstig en kan niet eten. Ik ben al vier kilo afgevallen, en ik ben al niet zo zwaar.
Woensdag krijg ik cognitieve gedragstherapie. Ik hoop dat het wat gaat opleveren. Nu weet ik even niet hoe ik verder moet....
Ik sleep me de dagen door en sta steeds kokhalzend boven de wc. Ik ben radeloos. Wat heb ik??? Komt het door de bijwerkingen van de medicijnen, of omdat ze nog niet aanslaan???
Ik ben blij dat ik dit forum heb gevonden,misschien helpt me dat de dagen door komen....
zaterdag 6 september 2014 om 12:50
Ik probeer nu met therapie mijn stressbestendigheid wat te verhogen, zodat ik hoop ik ooit nog zonder ad kan. Maar voor nu werkt Lexapro 10 mg voor mij goed (het zusje van de citalopram). Ik functioneer redelijk, maar wat ik zeg ik moet op mijn grenzen letten. Ik heb vanochtend al veel gedaan voor mijn doen (koormap sorteren, douche schoonmaken, dingen naar de kringloop brengen en auto wassen en zuigen) en nu ben ik moe. Dus ik ga zo even plat.2222
zaterdag 6 september 2014 om 13:06
zaterdag 6 september 2014 om 20:20
Heftig joh citalie! Heb je wel contact met een arts over je bijwerkingen? Je kunt misschien iets vragen tegen de misselijkheid? Als het zo heftig is dat je al zo lang niet kunt eten en je door de dagen heen moet slepen lijkt me dat niet helemaal de bedoeling. Bijwerkingen horen erbij inderdaad en daar je kun je je beroerd door voelen. Maar of het nou nodig is om je zo lang zo slecht te voelen...?
Heb je ooit bij de start met citalopram ook zoveel last gehad? En ben je lichamelijk ook al onderzocht?
Veel sterkte in ieder geval!
Heb je ooit bij de start met citalopram ook zoveel last gehad? En ben je lichamelijk ook al onderzocht?
Veel sterkte in ieder geval!
zaterdag 6 september 2014 om 20:24
quote:flaxie schreef op 06 september 2014 @ 12:50:
Ik probeer nu met therapie mijn stressbestendigheid wat te verhogen, zodat ik hoop ik ooit nog zonder ad kan. Maar voor nu werkt Lexapro 10 mg voor mij goed (het zusje van de citalopram). Ik functioneer redelijk, maar wat ik zeg ik moet op mijn grenzen letten. Ik heb vanochtend al veel gedaan voor mijn doen (koormap sorteren, douche schoonmaken, dingen naar de kringloop brengen en auto wassen en zuigen) en nu ben ik moe. Dus ik ga zo even plat.2222
Dat is ook wel erg veel voor 1 ochtend.. Als ik dat doe lig ik denk 2 dagen te slapen
Goed dat je bezig bent met therapie. Ik start pas over een paar weken weer. Ze willen eerst zien of de AD aanslaat, omdat anders niet duidelijk is of het de AD is die zijn werk doet of de therapie.. Maar voor nu heb ik wel om de 5 dagen een gesprek met mijn huisarts, waarbij ik fijn mijn hart kan luchten en goede tips krijg.
Ik probeer nu met therapie mijn stressbestendigheid wat te verhogen, zodat ik hoop ik ooit nog zonder ad kan. Maar voor nu werkt Lexapro 10 mg voor mij goed (het zusje van de citalopram). Ik functioneer redelijk, maar wat ik zeg ik moet op mijn grenzen letten. Ik heb vanochtend al veel gedaan voor mijn doen (koormap sorteren, douche schoonmaken, dingen naar de kringloop brengen en auto wassen en zuigen) en nu ben ik moe. Dus ik ga zo even plat.2222
Dat is ook wel erg veel voor 1 ochtend.. Als ik dat doe lig ik denk 2 dagen te slapen
Goed dat je bezig bent met therapie. Ik start pas over een paar weken weer. Ze willen eerst zien of de AD aanslaat, omdat anders niet duidelijk is of het de AD is die zijn werk doet of de therapie.. Maar voor nu heb ik wel om de 5 dagen een gesprek met mijn huisarts, waarbij ik fijn mijn hart kan luchten en goede tips krijg.
zaterdag 6 september 2014 om 20:32
Oja nog even een toevoeging citalie. Heb je iets kalmerend gekregen tegen je angsten? Ik heb bijvoorbeeld oxazepam. Ik word daar redelijk rustig van, het haalt het scherpe randje van de angst af en je ontspant een beetje.
Ik mag er 3 per dag, maar heb er aan een halve of 1 genoeg. Ze zijn wel verslavend, dus het is zeker niet bedoeld voor lang gebruik, maar ze kunnen je wel helpen om deze weken door te komen. Ik heb er eigenlijk niet om hoeven vragen, maar kreeg ze gewoon voorgeschreven samen met de citalopram.
Misschien heb je al iets gekregen hoor, maar ik bedacht het me ineens.
Ik mag er 3 per dag, maar heb er aan een halve of 1 genoeg. Ze zijn wel verslavend, dus het is zeker niet bedoeld voor lang gebruik, maar ze kunnen je wel helpen om deze weken door te komen. Ik heb er eigenlijk niet om hoeven vragen, maar kreeg ze gewoon voorgeschreven samen met de citalopram.
Misschien heb je al iets gekregen hoor, maar ik bedacht het me ineens.
zaterdag 6 september 2014 om 22:17
Dankje, Levin, voor je medeleven. Ik heb inderdaad oxazepam gekregen, toen ik eraan begon. Dat helpt inderdaad wel iets. Ook slik ik Temazepam om te slapen.
Ik ben lichamelijk onderzocht na mijn ongeluk. Maar toch bleef ik onzeker over mij. Lichaam. Ik vertrouwde het niet. Ook door de aanhoudende misselijkheid. Inmiddels heb ik bloedonderzoeken laten doen. Alles is goed. Gelukkig.
Ik heb al diverse middelen gehad tegen de misselijkheid, oa Domperidon, maar dat helpt niet want mijn psyche is te sterk en het zijn geen lichamelijke klachten.
Ik heb besloten nog even mijn kiezen op elkaar te houden en nog even door te zetten, in het verleden hielp dit middel ook zo goed.
Ik ben lichamelijk onderzocht na mijn ongeluk. Maar toch bleef ik onzeker over mij. Lichaam. Ik vertrouwde het niet. Ook door de aanhoudende misselijkheid. Inmiddels heb ik bloedonderzoeken laten doen. Alles is goed. Gelukkig.
Ik heb al diverse middelen gehad tegen de misselijkheid, oa Domperidon, maar dat helpt niet want mijn psyche is te sterk en het zijn geen lichamelijke klachten.
Ik heb besloten nog even mijn kiezen op elkaar te houden en nog even door te zetten, in het verleden hielp dit middel ook zo goed.