Zwanger
alle pijlers
Single man met kinderwens
dinsdag 2 september 2014 om 11:35
Hallo dames,
Ik ben een man van 31, happy single, hoogopgeleid heb een kinderwens.
Nu lijkt de meest logische weg naar kinderen een leuke vrouw zoeken en kinderen maken, maar dat is voor mij niet perse zo. Ik ben blij met mijn leven hoe het is, heb het erg druk met mijn baan en sociaal leven en volledig settelen met vrouwlief is niet voor mij.
Waar misschien een mogelijkheid ligt zijn single vrouwen of lesbische stellen die ook met een kinderwens lopen en op zoek zijn naar een vader voor hun kind. Ik wil geen donor zijn, waarbij ik vanaf dag 1 buiten spel word gezet; ik wil er wel duidelijk zijn tijdens de opvoeding en wil echt hun vader worden. Het klinkt de meesten misschien een beetje onconventioneel in de oren, maar ik denk dat dit iets is dat het beste voor mij werkt.
Mijn vraag: zijn er hier mensen die aan bovengenoemd profiel voldoen of zijn er misschien samen-kids-maar-geen-relatie-dating sites? Hoe kan ik het beste te werk gaan om mijn ideale moeder te vinden?
Dank allemaal!
Een moderne toekomstige vader
Ik ben een man van 31, happy single, hoogopgeleid heb een kinderwens.
Nu lijkt de meest logische weg naar kinderen een leuke vrouw zoeken en kinderen maken, maar dat is voor mij niet perse zo. Ik ben blij met mijn leven hoe het is, heb het erg druk met mijn baan en sociaal leven en volledig settelen met vrouwlief is niet voor mij.
Waar misschien een mogelijkheid ligt zijn single vrouwen of lesbische stellen die ook met een kinderwens lopen en op zoek zijn naar een vader voor hun kind. Ik wil geen donor zijn, waarbij ik vanaf dag 1 buiten spel word gezet; ik wil er wel duidelijk zijn tijdens de opvoeding en wil echt hun vader worden. Het klinkt de meesten misschien een beetje onconventioneel in de oren, maar ik denk dat dit iets is dat het beste voor mij werkt.
Mijn vraag: zijn er hier mensen die aan bovengenoemd profiel voldoen of zijn er misschien samen-kids-maar-geen-relatie-dating sites? Hoe kan ik het beste te werk gaan om mijn ideale moeder te vinden?
Dank allemaal!
Een moderne toekomstige vader
donderdag 4 september 2014 om 16:42
quote:v_v schreef op 04 september 2014 @ 15:14:
@sandt2.0
saaaaar81 zuigt die onderzoeken uit haar spreekwoordelijke duim. Ik heb ze in ieder geval niet kunnen vinden. Mochten ze toch bestaan, dan hou ik me van harte aanbevolen! En dan heb ik het uiteraard over een gedegen onderzoek, niet iets uit een horoscoopblaadje.http://www.kennislink.nl/ ... uderschap-redding-of-ramp
Dit leek me een interessant artikel. Heb het maar snel gelezen, maar het geeft zowel de goede als slechte kanten weer.
(maar dit had je even goed zelf kunnen googlen aangezien het de eerste link was)
@sandt2.0
saaaaar81 zuigt die onderzoeken uit haar spreekwoordelijke duim. Ik heb ze in ieder geval niet kunnen vinden. Mochten ze toch bestaan, dan hou ik me van harte aanbevolen! En dan heb ik het uiteraard over een gedegen onderzoek, niet iets uit een horoscoopblaadje.http://www.kennislink.nl/ ... uderschap-redding-of-ramp
Dit leek me een interessant artikel. Heb het maar snel gelezen, maar het geeft zowel de goede als slechte kanten weer.
(maar dit had je even goed zelf kunnen googlen aangezien het de eerste link was)
donderdag 4 september 2014 om 17:18
quote:Ismene schreef op 04 september 2014 @ 16:42:
[...]
http://www.kennislink.nl/ ... uderschap-redding-of-ramp
Dit leek me een interessant artikel. Heb het maar snel gelezen, maar het geeft zowel de goede als slechte kanten weer.
(maar dit had je even goed zelf kunnen googlen aangezien het de eerste link was)
Hey Ismene, dank je wel voor de link! Ja die had ik inderdaad al gelezen. Wel een leuk stuk, maar de focus ligt hier op echtscheidingen. Bovendien wordt er niet gekwantificeerd, maar worden er veel ambigue termen (meer, minder, veel, weinig). Ik weet niet wat voor onderzoek er achter deze tekst ligt, aangezien er niet direct naar gerefereerd wordt. Er wordt wel gesproken over de onderzoekers Liesbeth Groenhuijsen en ene Coysh, maar hun onderzoeken heb ik nog niet gevonden. De tekst zegt wel het volgende:
quote:Psychologe en orthopedagoge Liesbeth Groenhuijsen is geen voorstander van co-ouderschap. Zij meent dat steeds weer afscheid nemen, heimwee naar de andere ouder en te weinig continuïteit negatieve gevolgen heeft voor het kind. Ook voor de kinderen is het lastig: bij de ene ouder gelden soms andere regels, en spullen moeten heen en weer gesleept. Het is echter niet wetenschappelijk bewezen dat co-ouderschap slecht is voor een kind.Bedankt voor je moeite
[...]
http://www.kennislink.nl/ ... uderschap-redding-of-ramp
Dit leek me een interessant artikel. Heb het maar snel gelezen, maar het geeft zowel de goede als slechte kanten weer.
(maar dit had je even goed zelf kunnen googlen aangezien het de eerste link was)
Hey Ismene, dank je wel voor de link! Ja die had ik inderdaad al gelezen. Wel een leuk stuk, maar de focus ligt hier op echtscheidingen. Bovendien wordt er niet gekwantificeerd, maar worden er veel ambigue termen (meer, minder, veel, weinig). Ik weet niet wat voor onderzoek er achter deze tekst ligt, aangezien er niet direct naar gerefereerd wordt. Er wordt wel gesproken over de onderzoekers Liesbeth Groenhuijsen en ene Coysh, maar hun onderzoeken heb ik nog niet gevonden. De tekst zegt wel het volgende:
quote:Psychologe en orthopedagoge Liesbeth Groenhuijsen is geen voorstander van co-ouderschap. Zij meent dat steeds weer afscheid nemen, heimwee naar de andere ouder en te weinig continuïteit negatieve gevolgen heeft voor het kind. Ook voor de kinderen is het lastig: bij de ene ouder gelden soms andere regels, en spullen moeten heen en weer gesleept. Het is echter niet wetenschappelijk bewezen dat co-ouderschap slecht is voor een kind.Bedankt voor je moeite
donderdag 4 september 2014 om 18:32
donderdag 4 september 2014 om 21:09
Ik zuig niks uit mijn duim.
Maar blijkbaar is je google stuk of geeft alleen maar sites weer die jou in je gelijk steunen.
Trouwens, jij wil volledig voogdijschap aanvragen als de moeder er tijdelijk (?) Moeite mee heeft om in haar levensonderhoud te voorzien? Echt?
Jij kijkt echt heel erg vooral in het belang van het potentiële kind hoor.
Maar blijkbaar is je google stuk of geeft alleen maar sites weer die jou in je gelijk steunen.
Trouwens, jij wil volledig voogdijschap aanvragen als de moeder er tijdelijk (?) Moeite mee heeft om in haar levensonderhoud te voorzien? Echt?
Jij kijkt echt heel erg vooral in het belang van het potentiële kind hoor.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
vrijdag 5 september 2014 om 08:10
quote:Aureel schreef op 04 september 2014 @ 18:32:
Iets wat niet wetenschappelijk bewezen is, kan nog wel waar zijn. De geciteerde orthopedagoog geeft ook duidelijk de nadelen van co-ouderschap aan, maar dat laat jij buiten beschouwing.
Je bent enkel op zoek naar bevestiging van je eigen ideeen. Nou, succes dan maar.Je hebt gelijk, iets dat niet wetenschappelijk bewezen is, kan wel waar zijn. Maar het kan net zo goed niet waar zijn. Misschien is het tegendeel zelfs waar? Zonder bewijzen kan ik claims als 'co-ouderschap is slecht voor een kind' gewoon naast me neerleggen. Liesbeth Groenhuijsen zegt volgens het stuk dat het kind negatieve gevolgen ervaart, maar onderbouwt dit voor zover ik kan zien met niet onderzoek. Ik ben niet op zoek naar bevestiging van mijn eigen ideeën, slechts naar de waarheid.
Iets wat niet wetenschappelijk bewezen is, kan nog wel waar zijn. De geciteerde orthopedagoog geeft ook duidelijk de nadelen van co-ouderschap aan, maar dat laat jij buiten beschouwing.
Je bent enkel op zoek naar bevestiging van je eigen ideeen. Nou, succes dan maar.Je hebt gelijk, iets dat niet wetenschappelijk bewezen is, kan wel waar zijn. Maar het kan net zo goed niet waar zijn. Misschien is het tegendeel zelfs waar? Zonder bewijzen kan ik claims als 'co-ouderschap is slecht voor een kind' gewoon naast me neerleggen. Liesbeth Groenhuijsen zegt volgens het stuk dat het kind negatieve gevolgen ervaart, maar onderbouwt dit voor zover ik kan zien met niet onderzoek. Ik ben niet op zoek naar bevestiging van mijn eigen ideeën, slechts naar de waarheid.
vrijdag 5 september 2014 om 08:15
quote:saaaaar81 schreef op 04 september 2014 @ 21:09:
Ik zuig niks uit mijn duim.
Maar blijkbaar is je google stuk of geeft alleen maar sites weer die jou in je gelijk steunen.
Trouwens, jij wil volledig voogdijschap aanvragen als de moeder er tijdelijk (?) Moeite mee heeft om in haar levensonderhoud te voorzien? Echt?
Jij kijkt echt heel erg vooral in het belang van het potentiële kind hoor.
Ik zie nog steeds geen linkje naar die onderzoeken waar je het over had, dus ik ga er maar vanuit dat ze niet bestaan
Welzijn van het kind staat voor mij inderdaad boven het recht op voogdijschap van de moeder. Als de moeder het grondig verprutst, dat zal ik mijn kind beschermen, met alle mogelijke middelen. Maar dat zijn natuurlijk wel de extreme gevallen en dat probeer je te allen tijde te voorkomen. Ik kies niet voor niets voor co-ouderschap: ik wil mijn kind het recht op een moeder niet ontzeggen en die vlieger blijft op gaan als de moeder even in zwaar weer verkeert.
Ik zuig niks uit mijn duim.
Maar blijkbaar is je google stuk of geeft alleen maar sites weer die jou in je gelijk steunen.
Trouwens, jij wil volledig voogdijschap aanvragen als de moeder er tijdelijk (?) Moeite mee heeft om in haar levensonderhoud te voorzien? Echt?
Jij kijkt echt heel erg vooral in het belang van het potentiële kind hoor.
Ik zie nog steeds geen linkje naar die onderzoeken waar je het over had, dus ik ga er maar vanuit dat ze niet bestaan
Welzijn van het kind staat voor mij inderdaad boven het recht op voogdijschap van de moeder. Als de moeder het grondig verprutst, dat zal ik mijn kind beschermen, met alle mogelijke middelen. Maar dat zijn natuurlijk wel de extreme gevallen en dat probeer je te allen tijde te voorkomen. Ik kies niet voor niets voor co-ouderschap: ik wil mijn kind het recht op een moeder niet ontzeggen en die vlieger blijft op gaan als de moeder even in zwaar weer verkeert.
vrijdag 5 september 2014 om 09:03
quote:v_v schreef op 05 september 2014 @ 08:10:
[...]
Je hebt gelijk, iets dat niet wetenschappelijk bewezen is, kan wel waar zijn. Maar het kan net zo goed niet waar zijn. Misschien is het tegendeel zelfs waar? Zonder bewijzen kan ik claims als 'co-ouderschap is slecht voor een kind' gewoon naast me neerleggen. Liesbeth Groenhuijsen zegt volgens het stuk dat het kind negatieve gevolgen ervaart, maar onderbouwt dit voor zover ik kan zien met niet onderzoek. Ik ben niet op zoek naar bevestiging van mijn eigen ideeën, slechts naar de waarheid.
Dat klinkt beter. Maar ik denk dat dé waarheid in een situatie als deze niet bestaat. Er vallen geen harde uitspraken te doen, want elke ouder, elk kind en elke situatie is weer anders. Het pleit wel voor je dat je je goed wilt oriënteren. En inderdaad, niemand kan bewijzen dat co-ouderschap slecht is.
Maar om dan te zeggen dat je het dus gewoon naast je neer kan leggen, vind ik ook niet helemaal juist. In plaats van bewijzen kun je ook vragen naar argumenten of ervaringen. Daar is een forum ook voor.
Hier op een forum zul je vooral meningen krijgen, en liefst ongezouten, dat maakt dit forum ook zo leuk. Maar veel meer dan ontdekken wat de opinie is over dit soort onderwerpen, zul je niet aan de weet komen hier. Ik denk dat je veel meer hebt aan praten met ervaringsdeskundigen.
[...]
Je hebt gelijk, iets dat niet wetenschappelijk bewezen is, kan wel waar zijn. Maar het kan net zo goed niet waar zijn. Misschien is het tegendeel zelfs waar? Zonder bewijzen kan ik claims als 'co-ouderschap is slecht voor een kind' gewoon naast me neerleggen. Liesbeth Groenhuijsen zegt volgens het stuk dat het kind negatieve gevolgen ervaart, maar onderbouwt dit voor zover ik kan zien met niet onderzoek. Ik ben niet op zoek naar bevestiging van mijn eigen ideeën, slechts naar de waarheid.
Dat klinkt beter. Maar ik denk dat dé waarheid in een situatie als deze niet bestaat. Er vallen geen harde uitspraken te doen, want elke ouder, elk kind en elke situatie is weer anders. Het pleit wel voor je dat je je goed wilt oriënteren. En inderdaad, niemand kan bewijzen dat co-ouderschap slecht is.
Maar om dan te zeggen dat je het dus gewoon naast je neer kan leggen, vind ik ook niet helemaal juist. In plaats van bewijzen kun je ook vragen naar argumenten of ervaringen. Daar is een forum ook voor.
Hier op een forum zul je vooral meningen krijgen, en liefst ongezouten, dat maakt dit forum ook zo leuk. Maar veel meer dan ontdekken wat de opinie is over dit soort onderwerpen, zul je niet aan de weet komen hier. Ik denk dat je veel meer hebt aan praten met ervaringsdeskundigen.
vrijdag 5 september 2014 om 10:41
quote:Aureel schreef op 05 september 2014 @ 09:03:
[...]
Dat klinkt beter. Maar ik denk dat dé waarheid in een situatie als deze niet bestaat. Er vallen geen harde uitspraken te doen, want elke ouder, elk kind en elke situatie is weer anders. Het pleit wel voor je dat je je goed wilt oriënteren. En inderdaad, niemand kan bewijzen dat co-ouderschap slecht is.
Maar om dan te zeggen dat je het dus gewoon naast je neer kan leggen, vind ik ook niet helemaal juist. In plaats van bewijzen kun je ook vragen naar argumenten of ervaringen. Daar is een forum ook voor.
Hier op een forum zul je vooral meningen krijgen, en liefst ongezouten, dat maakt dit forum ook zo leuk. Maar veel meer dan ontdekken wat de opinie is over dit soort onderwerpen, zul je niet aan de weet komen hier. Ik denk dat je veel meer hebt aan praten met ervaringsdeskundigen.
Je hebt gelijk, dé waarheid zal loutere statistiek zijn en kan totaal niet van toepassing zijn op de individuele situatie van ons kind. Een statistisch kansloos kind uit de sloppenwijken zou ook Nobelprijzen kunnen winnen. Maar goed, ook al is het statistiek, je probeert iemand met zo veel mogelijk kansen op deze wereld te brengen.
Meningen zijn zeker relevant en waardeer ik ook echt, alleen denk ik niet dat ze me zo snel van gedachte doen veranderen als feiten. Ik vind het vooral heel nuttig om te zien hoe mensen tegen zo'n constructie aan kijken, wat voor beeld ze er bij hebben. Dit zullen mensen in het dagelijks leven wat meer achter je rug om doen. Ik verwacht ook geen complete sociale acceptatie, al denk ik dat we in een land als Nederland toch een heel end moeten komen.
[...]
Dat klinkt beter. Maar ik denk dat dé waarheid in een situatie als deze niet bestaat. Er vallen geen harde uitspraken te doen, want elke ouder, elk kind en elke situatie is weer anders. Het pleit wel voor je dat je je goed wilt oriënteren. En inderdaad, niemand kan bewijzen dat co-ouderschap slecht is.
Maar om dan te zeggen dat je het dus gewoon naast je neer kan leggen, vind ik ook niet helemaal juist. In plaats van bewijzen kun je ook vragen naar argumenten of ervaringen. Daar is een forum ook voor.
Hier op een forum zul je vooral meningen krijgen, en liefst ongezouten, dat maakt dit forum ook zo leuk. Maar veel meer dan ontdekken wat de opinie is over dit soort onderwerpen, zul je niet aan de weet komen hier. Ik denk dat je veel meer hebt aan praten met ervaringsdeskundigen.
Je hebt gelijk, dé waarheid zal loutere statistiek zijn en kan totaal niet van toepassing zijn op de individuele situatie van ons kind. Een statistisch kansloos kind uit de sloppenwijken zou ook Nobelprijzen kunnen winnen. Maar goed, ook al is het statistiek, je probeert iemand met zo veel mogelijk kansen op deze wereld te brengen.
Meningen zijn zeker relevant en waardeer ik ook echt, alleen denk ik niet dat ze me zo snel van gedachte doen veranderen als feiten. Ik vind het vooral heel nuttig om te zien hoe mensen tegen zo'n constructie aan kijken, wat voor beeld ze er bij hebben. Dit zullen mensen in het dagelijks leven wat meer achter je rug om doen. Ik verwacht ook geen complete sociale acceptatie, al denk ik dat we in een land als Nederland toch een heel end moeten komen.
vrijdag 5 september 2014 om 11:34
Als ervaringsdeskundige kan ik je vertellen dat ik tot nu toe geen negatieve reacties heb gekregen uit mijn omgeving op mijn geplande co-ouderschap-constructie.
Wat ik juist vaak hoor is dat vrienden en vriendinnen met een (traditioneler) gezin mij regelmatig benijden om mijn structurele me-time en bijtankmomenten. Want reken maar dat je die nodig hebt als je vader of moeder bent.
En ook mijn zoontje gedijt (tot nu toe) erg goed in deze constructie (2e is op komst). Het is een kind wat erg open is, sociaal, houdt van mensen over de vloer en past zich makkelijk aan. Hoewel hij 2 huizen heeft heeft hij het in beide huizen erg naar zijn zin. Maar goed, dat zou in de toekomst kunnen veranderen. We houden dat goed in de gaten.
Je kunt er alle onderzoeken en theorieën op los laten, maar het belangrijkste wat je al (co-)ouder moet doen is naar je kind kijken. En met je kind praten als hij/zij daar de leeftijd voor heeft. Je ziet en hoort wanneer je kind niet happy is en dan moet je kijken hoe je daarmee omgaat, wat je kind nodig heeft en hoe je je daarop aanpast. Maar dat geldt net zo hard in traditionele gezinnen.
Ik durf zelfs te zeggen dat geplande co-ouders bewuster omgaan met hun kind, er moet meer afgestemd worden tussen de ouders (opvoeding, stabiliteit, etc) waardoor bepaalde onderwerpen al in een vroeg stadium besproken worden. Ik denk dat er minder traditionele stellen zijn die, voor ze aan hun kinderwens gehoor gaan geven, al met elkaar afstemmen hoe zij over opvoedingstechnieken denken. Dat soort dingen bespreek je wel als geplande co-ouder, voor je überhaupt met elkaar dit avontuur aan gaat.
Een avontuur is en blijft het. Je kan niet in de toekomst kijken en van tevoren bepalen dat het goed uitpakt. Maar dat geldt net zo hard voor traditionele gezinnen.
Wat ik juist vaak hoor is dat vrienden en vriendinnen met een (traditioneler) gezin mij regelmatig benijden om mijn structurele me-time en bijtankmomenten. Want reken maar dat je die nodig hebt als je vader of moeder bent.
En ook mijn zoontje gedijt (tot nu toe) erg goed in deze constructie (2e is op komst). Het is een kind wat erg open is, sociaal, houdt van mensen over de vloer en past zich makkelijk aan. Hoewel hij 2 huizen heeft heeft hij het in beide huizen erg naar zijn zin. Maar goed, dat zou in de toekomst kunnen veranderen. We houden dat goed in de gaten.
Je kunt er alle onderzoeken en theorieën op los laten, maar het belangrijkste wat je al (co-)ouder moet doen is naar je kind kijken. En met je kind praten als hij/zij daar de leeftijd voor heeft. Je ziet en hoort wanneer je kind niet happy is en dan moet je kijken hoe je daarmee omgaat, wat je kind nodig heeft en hoe je je daarop aanpast. Maar dat geldt net zo hard in traditionele gezinnen.
Ik durf zelfs te zeggen dat geplande co-ouders bewuster omgaan met hun kind, er moet meer afgestemd worden tussen de ouders (opvoeding, stabiliteit, etc) waardoor bepaalde onderwerpen al in een vroeg stadium besproken worden. Ik denk dat er minder traditionele stellen zijn die, voor ze aan hun kinderwens gehoor gaan geven, al met elkaar afstemmen hoe zij over opvoedingstechnieken denken. Dat soort dingen bespreek je wel als geplande co-ouder, voor je überhaupt met elkaar dit avontuur aan gaat.
Een avontuur is en blijft het. Je kan niet in de toekomst kijken en van tevoren bepalen dat het goed uitpakt. Maar dat geldt net zo hard voor traditionele gezinnen.
vrijdag 5 september 2014 om 12:23
quote:misstinkerbel schreef op 05 september 2014 @ 11:34:
Wat ik juist vaak hoor is dat vrienden en vriendinnen met een (traditioneler) gezin mij regelmatig benijden om mijn structurele me-time en bijtankmomenten. Want reken maar dat je die nodig hebt als je vader of moeder bent.
Ik bedoel dit niet slecht, maar waarom zou dit in een "traditioneel gezin" niet kunnen? Mijn ouders hebben beide een zeer drukke baan, maar hadden toch tijd voor ons als gezin, voor hen als koppel en voor zichzelf. Elk jaar gingen ze ook beiden ieder apart op reis.
Wat ik juist vaak hoor is dat vrienden en vriendinnen met een (traditioneler) gezin mij regelmatig benijden om mijn structurele me-time en bijtankmomenten. Want reken maar dat je die nodig hebt als je vader of moeder bent.
Ik bedoel dit niet slecht, maar waarom zou dit in een "traditioneel gezin" niet kunnen? Mijn ouders hebben beide een zeer drukke baan, maar hadden toch tijd voor ons als gezin, voor hen als koppel en voor zichzelf. Elk jaar gingen ze ook beiden ieder apart op reis.
vrijdag 5 september 2014 om 12:38
Ik zeg toch niet dat het niet kan? Ik zeg alleen dat vrienden en vriendinnen in mijn omgeving dat moeilijker te organiseren vinden, want dat is wat er moet gebeuren: je moet de me-time in traditionele gezinnen meer organiseren dan dat het structureel beschikbaar is. Niet onmogelijk, dat zeg ik niet.
En voor de goede orde: ik heb totaal niks tegen traditionele gezinnen hoor. Als ik een relatie met een leuke vent met kinderwens had gehad, was ik daar gewoon voor gegaan. Maar mijn leven pakte anders uit. Naar tevredenheid dat wel!
En voor de goede orde: ik heb totaal niks tegen traditionele gezinnen hoor. Als ik een relatie met een leuke vent met kinderwens had gehad, was ik daar gewoon voor gegaan. Maar mijn leven pakte anders uit. Naar tevredenheid dat wel!
vrijdag 5 september 2014 om 14:33
quote:misstinkerbel schreef op 05 september 2014 @ 12:38:
Ik zeg toch niet dat het niet kan? Ik zeg alleen dat vrienden en vriendinnen in mijn omgeving dat moeilijker te organiseren vinden, want dat is wat er moet gebeuren: je moet de me-time in traditionele gezinnen meer organiseren dan dat het structureel beschikbaar is. Niet onmogelijk, dat zeg ik niet.
En voor de goede orde: ik heb totaal niks tegen traditionele gezinnen hoor. Als ik een relatie met een leuke vent met kinderwens had gehad, was ik daar gewoon voor gegaan. Maar mijn leven pakte anders uit. Naar tevredenheid dat wel!
Was ook meer op je vriendinnen bedoelt . Ik bedoelde meer dat, ongeacht je gezinsconstructie, je op 1 lijn moet liggen met je partner/co-ouder. Elkaar helpen, en elkaar de vrijheid geven om dingen ook apart te ondernemen.
Structureel me-time kan ook in een traditioneel gezin, hoor. Wij zijn 's werelds slechtste planners .
Oh en ik wou helemaal niet insinueren dat je iets tegen traditionele gezinnen zou hebben hoor . Sorry als ik je wel die indruk gaf.
Ik zeg toch niet dat het niet kan? Ik zeg alleen dat vrienden en vriendinnen in mijn omgeving dat moeilijker te organiseren vinden, want dat is wat er moet gebeuren: je moet de me-time in traditionele gezinnen meer organiseren dan dat het structureel beschikbaar is. Niet onmogelijk, dat zeg ik niet.
En voor de goede orde: ik heb totaal niks tegen traditionele gezinnen hoor. Als ik een relatie met een leuke vent met kinderwens had gehad, was ik daar gewoon voor gegaan. Maar mijn leven pakte anders uit. Naar tevredenheid dat wel!
Was ook meer op je vriendinnen bedoelt . Ik bedoelde meer dat, ongeacht je gezinsconstructie, je op 1 lijn moet liggen met je partner/co-ouder. Elkaar helpen, en elkaar de vrijheid geven om dingen ook apart te ondernemen.
Structureel me-time kan ook in een traditioneel gezin, hoor. Wij zijn 's werelds slechtste planners .
Oh en ik wou helemaal niet insinueren dat je iets tegen traditionele gezinnen zou hebben hoor . Sorry als ik je wel die indruk gaf.
vrijdag 5 september 2014 om 16:52
quote:v_v schreef op 04 september 2014 @ 01:31:
[...]
Mijn god, je hebt werkelijk waar alles fout
- Nee ik geef duidelijk aan dat ik het NIET bij baan+sociaal leven wil houden maar vader wil worden
- Wat moet ik met een kind .. moet ik dit serieus beantwoorden?
- Nee geen accessoire, waar haal je dat vandaan?
- Hoezo denk ik zoveel aan mezelf en niet aan de belangen van het kind? Omdat ik zeg dat ik single ouder wil zijn? Ik heb meermaals aangegeven dat de belangen van het kind op nummer 1 staan, maar dat dringt helaas niet tot jou en tot een aantal andere dames door
Ik vraag mij af je wel enig idee hebt wat het vaderschap inhoudt en natuurlijk denk je aan je eigen belang, dat doe je sowieso als je voor een kind kiest. Je kiest er immers voor omdat je er zelf eentje wilt. Neem gewoon een kat!
Het maakt mij overigens niets uit of iemand hoogopgeleid of een simpele putjesschepper is. De toevoeging "hoogopgeleid" komt op mij altijd enigszins arrogant over.
[...]
Mijn god, je hebt werkelijk waar alles fout
- Nee ik geef duidelijk aan dat ik het NIET bij baan+sociaal leven wil houden maar vader wil worden
- Wat moet ik met een kind .. moet ik dit serieus beantwoorden?
- Nee geen accessoire, waar haal je dat vandaan?
- Hoezo denk ik zoveel aan mezelf en niet aan de belangen van het kind? Omdat ik zeg dat ik single ouder wil zijn? Ik heb meermaals aangegeven dat de belangen van het kind op nummer 1 staan, maar dat dringt helaas niet tot jou en tot een aantal andere dames door
Ik vraag mij af je wel enig idee hebt wat het vaderschap inhoudt en natuurlijk denk je aan je eigen belang, dat doe je sowieso als je voor een kind kiest. Je kiest er immers voor omdat je er zelf eentje wilt. Neem gewoon een kat!
Het maakt mij overigens niets uit of iemand hoogopgeleid of een simpele putjesschepper is. De toevoeging "hoogopgeleid" komt op mij altijd enigszins arrogant over.
vrijdag 5 september 2014 om 17:10
quote:pientjexxx schreef op 05 september 2014 @ 16:52:
[...]
Het maakt mij overigens niets uit of iemand hoogopgeleid of een simpele putjesschepper is. De toevoeging "hoogopgeleid" komt op mij altijd enigszins arrogant over.
Ah ja, met een zoektocht naar de toekomstige moeder(s) van mijn kind laat ik een niveau-indicatie maar gewoon achterwege. Waar zit je met je hoofd?
quote:dubbeltje4 schreef op 05 september 2014 @ 16:57:
Waarom zoek je geen leuke vrouw die ook een kinderwens heeft om het lekker samen te gaan doen?Ik wil niet vervelend zijn, maar heb je ook maar iets uit dit topic, de openingspost of überhaupt de titel gelezen voordat je dit plaatste?
[...]
Het maakt mij overigens niets uit of iemand hoogopgeleid of een simpele putjesschepper is. De toevoeging "hoogopgeleid" komt op mij altijd enigszins arrogant over.
Ah ja, met een zoektocht naar de toekomstige moeder(s) van mijn kind laat ik een niveau-indicatie maar gewoon achterwege. Waar zit je met je hoofd?
quote:dubbeltje4 schreef op 05 september 2014 @ 16:57:
Waarom zoek je geen leuke vrouw die ook een kinderwens heeft om het lekker samen te gaan doen?Ik wil niet vervelend zijn, maar heb je ook maar iets uit dit topic, de openingspost of überhaupt de titel gelezen voordat je dit plaatste?
vrijdag 5 september 2014 om 17:27
quote:v_v schreef op 05 september 2014 @ 17:10:
[...]
Ah ja, met een zoektocht naar de toekomstige moeder(s) van mijn kind laat ik een niveau-indicatie maar gewoon achterwege. Waar zit je met je hoofd?
[...]
Ik wil niet vervelend zijn, maar heb je ook maar iets uit dit topic, de openingspost of überhaupt de titel gelezen voordat je dit plaatste?
Ik ken genoeg mensen die heel intelligent, sociaal, vakbekwaam en warme mensen zijn, maar die geen hoge opleiding hebben genoten. Daarnaast ken ik heel wat HBO'ers (die zichzelf vooral heel hoog opgeleid en geweldig vinden) die daar niet aan kunnen tippen.
Ik vind het in jouw geval dus een overbodige toevoeging, want eigenlijk zoek je toch gewoon een suffe broedstoof die niet al te veel nadenkt over de consequenties voor het kind?
[...]
Ah ja, met een zoektocht naar de toekomstige moeder(s) van mijn kind laat ik een niveau-indicatie maar gewoon achterwege. Waar zit je met je hoofd?
[...]
Ik wil niet vervelend zijn, maar heb je ook maar iets uit dit topic, de openingspost of überhaupt de titel gelezen voordat je dit plaatste?
Ik ken genoeg mensen die heel intelligent, sociaal, vakbekwaam en warme mensen zijn, maar die geen hoge opleiding hebben genoten. Daarnaast ken ik heel wat HBO'ers (die zichzelf vooral heel hoog opgeleid en geweldig vinden) die daar niet aan kunnen tippen.
Ik vind het in jouw geval dus een overbodige toevoeging, want eigenlijk zoek je toch gewoon een suffe broedstoof die niet al te veel nadenkt over de consequenties voor het kind?
vrijdag 5 september 2014 om 18:00
vrijdag 5 september 2014 om 22:17
Ik begrijp op zich best dat je zo'n wens hebt. Maar het lijkt mij als man heel erg lastig om een vrouw te vinden die dit ook wil. Vrouwen hebben immers tal van mogelijkheden om een man/donor te vinden. En waarom zou een vrouw die ervoor kiest om bewust alleenstaande moeder te worden ook nog co-ouder worden met een onbekende man? Als je als vrouw bewust deze beslissing maakt (wat vaak al niet makkelijk zal zijn) dan wil je je kind en alle zeggenschap toch niet delen met een ander ? Wat is het voordeel voor deze vrouw? En bij lesbische stellen zit men toch ook niet snel te wachten op co-ouderschap ? Die hebben immers al 2 personen om alles te delen en rekening te houden met elkaar.
Verder geef je aan dat je geen relatie wilt/kunt met een vrouw. Maar door samen een kind te krijgen ga je wel een relatie aan voor de rest van jullie leven. Een kind krijgen gaat namelijk veel verder en geeft meer verantwoordelijkheden dan een huwelijk. Dan kan je immers scheiden maar ouders blijf je altijd. Je moet vooraf dus zeer goede afspraken maken over werkelijk alles (financieel, juridisch, omgang, waar gaat het kind wonen etc). Je moet dus iemand vinden waar het volledig mee klikt en die ook nog in de buurt woont. Een kind iedere week of meerdere malen per week over grote afstanden verslepen is logistiek zeer onhandig en waarschijnlijk ook niet goed voor het kind. Als ze ouder worden krijg je te maken met zaken als school, clubs en vrienden.
Ook zou ik angstig zijn voor de juridische kant van de zaak. De wet kent deze vorm van ouderschap nog niet. En in de meeste gevallen trekt de man aan het kortste eind als een vrouw anders besluit. .
Verder geef je aan dat je geen relatie wilt/kunt met een vrouw. Maar door samen een kind te krijgen ga je wel een relatie aan voor de rest van jullie leven. Een kind krijgen gaat namelijk veel verder en geeft meer verantwoordelijkheden dan een huwelijk. Dan kan je immers scheiden maar ouders blijf je altijd. Je moet vooraf dus zeer goede afspraken maken over werkelijk alles (financieel, juridisch, omgang, waar gaat het kind wonen etc). Je moet dus iemand vinden waar het volledig mee klikt en die ook nog in de buurt woont. Een kind iedere week of meerdere malen per week over grote afstanden verslepen is logistiek zeer onhandig en waarschijnlijk ook niet goed voor het kind. Als ze ouder worden krijg je te maken met zaken als school, clubs en vrienden.
Ook zou ik angstig zijn voor de juridische kant van de zaak. De wet kent deze vorm van ouderschap nog niet. En in de meeste gevallen trekt de man aan het kortste eind als een vrouw anders besluit. .
vrijdag 5 september 2014 om 23:07
Oke je hebt een wens en vraagt je af hoe deze in te vullen. Wat ik van je wens vind is, denk ik, niet van belang. Mijn advies voor jou zou zijn om een ouderschapsplan te schrijven voor je nog ongeboren kind. Het zal je, denk ik, helpen om je toekomst te visualiseren en belangrijke zaken te schiften van minder belangrijkere zaken waardoor jouw "haalbaarheidsonderzoek" overzichtelijker wordt en minder een emotionele toon (wat ik meen te lezen bij zowel reageerders als bij jou) voert.
Een ouderschapsplan maken van P. Vermeulen vind ik zelf een prettige om te gebruiken. Het boekje is te gebruiken als een format voor de invulling van een officiele ouderschapsplan en geeft per hoofdstuk aan hoe de wet kijkt naar de invulling ervan (en deze staat aan de kant van het belang voor het kind). Het zal je, denk ik, helpen om de kaders te bepalen waarin je met jouw voornemen wilt acteren, welke dingen je los kan laten en welke niet en wat minimaal vereist is conform wet. Zo'n plan zal, denk ik, je ook meer handvatten geven in de communicatie met eventuele moeder(s) waarmee je jouw voornemen wilt bespreken. Ik had er in ieder geval veel baat bij, naast dat ik ook over leuke dingen van het krijgen van een kind mocht fantaseren.
Persoonlijk denk ik dat ieder toekomstig ouder zo'n plan zou moeten schrijven voor de zwangerschap. Behalve het nadenken over praktische zaken voor als je uit elkaar gaat of, in jouw geval, een gescheiden opvoeding van begin af aan geeft, geeft het ook denken over wat jij nou een kind wilt meegeven. Zijn bepaalde aspecten zoals de wet voorschrijft bij een gescheiden opvoeding daadwerkelijk wat je wilt voor je kind? Is het uberhaupt verstandig om met iemand een kind te krijgen als je over bepaalde zaken bij het uit elkaar gaan niet hebt nagedacht? (middels het krijgen van een kind zit je wel voor de rest van je leven aan een ander vast, het is handig als je ook met elkaar door 1 deur kan gaan in minder rooskleurige situatie).
Niet dat ik daarmee zeg dat jij of sommige mensen uberhaupt niet aan kinderen mogen beginnen, maar denk ook eens na over wat als het beeld dat je in je hoofd denkt te hebben over het opvoeden/krijgen van een kind niet in stand blijft? Probeer zoveel mogelijk te weten voordat je aan zoiets belangrijks begint al het krijgen van een kind, maar daarom open je, denk ik, ook dit topic.
Succes met alle overwegingen die je maakt!
Een ouderschapsplan maken van P. Vermeulen vind ik zelf een prettige om te gebruiken. Het boekje is te gebruiken als een format voor de invulling van een officiele ouderschapsplan en geeft per hoofdstuk aan hoe de wet kijkt naar de invulling ervan (en deze staat aan de kant van het belang voor het kind). Het zal je, denk ik, helpen om de kaders te bepalen waarin je met jouw voornemen wilt acteren, welke dingen je los kan laten en welke niet en wat minimaal vereist is conform wet. Zo'n plan zal, denk ik, je ook meer handvatten geven in de communicatie met eventuele moeder(s) waarmee je jouw voornemen wilt bespreken. Ik had er in ieder geval veel baat bij, naast dat ik ook over leuke dingen van het krijgen van een kind mocht fantaseren.
Persoonlijk denk ik dat ieder toekomstig ouder zo'n plan zou moeten schrijven voor de zwangerschap. Behalve het nadenken over praktische zaken voor als je uit elkaar gaat of, in jouw geval, een gescheiden opvoeding van begin af aan geeft, geeft het ook denken over wat jij nou een kind wilt meegeven. Zijn bepaalde aspecten zoals de wet voorschrijft bij een gescheiden opvoeding daadwerkelijk wat je wilt voor je kind? Is het uberhaupt verstandig om met iemand een kind te krijgen als je over bepaalde zaken bij het uit elkaar gaan niet hebt nagedacht? (middels het krijgen van een kind zit je wel voor de rest van je leven aan een ander vast, het is handig als je ook met elkaar door 1 deur kan gaan in minder rooskleurige situatie).
Niet dat ik daarmee zeg dat jij of sommige mensen uberhaupt niet aan kinderen mogen beginnen, maar denk ook eens na over wat als het beeld dat je in je hoofd denkt te hebben over het opvoeden/krijgen van een kind niet in stand blijft? Probeer zoveel mogelijk te weten voordat je aan zoiets belangrijks begint al het krijgen van een kind, maar daarom open je, denk ik, ook dit topic.
Succes met alle overwegingen die je maakt!
vrijdag 5 september 2014 om 23:27
quote:evelien2010 schreef op 05 september 2014 @ 22:17:
Ik begrijp op zich best dat je zo'n wens hebt. Maar het lijkt mij als man heel erg lastig om een vrouw te vinden die dit ook wil. Vrouwen hebben immers tal van mogelijkheden om een man/donor te vinden. En waarom zou een vrouw die ervoor kiest om bewust alleenstaande moeder te worden ook nog co-ouder worden met een onbekende man? Als je als vrouw bewust deze beslissing maakt (wat vaak al niet makkelijk zal zijn) dan wil je je kind en alle zeggenschap toch niet delen met een ander ? Wat is het voordeel voor deze vrouw? En bij lesbische stellen zit men toch ook niet snel te wachten op co-ouderschap ? Die hebben immers al 2 personen om alles te delen en rekening te houden met elkaar.Ik ben zo'n Bewust Alleenstaande Moeder met Gepland Co-ouderschap met een onbekende man en ik kan je vertellen dat ik een hele goede reden heb om de zeggenschap te willen delen met een ander, het voordeel is namelijk DAT MIJN KIND DAN EEN VADER HEEFT! Niet onbelangrijk lijkt mij... (en verre van egoïstisch). Nu veroordeel ik vrouwen die het helemaal alleen doen totaal niet, maar ik heb voor mezelf heel bewust gekozen voor een vader in het leven van mijn kinderen. En ik vind het delen van de zeggenschap en de zorg(en) een ontzettend pluspunt juist.
Ik begrijp op zich best dat je zo'n wens hebt. Maar het lijkt mij als man heel erg lastig om een vrouw te vinden die dit ook wil. Vrouwen hebben immers tal van mogelijkheden om een man/donor te vinden. En waarom zou een vrouw die ervoor kiest om bewust alleenstaande moeder te worden ook nog co-ouder worden met een onbekende man? Als je als vrouw bewust deze beslissing maakt (wat vaak al niet makkelijk zal zijn) dan wil je je kind en alle zeggenschap toch niet delen met een ander ? Wat is het voordeel voor deze vrouw? En bij lesbische stellen zit men toch ook niet snel te wachten op co-ouderschap ? Die hebben immers al 2 personen om alles te delen en rekening te houden met elkaar.Ik ben zo'n Bewust Alleenstaande Moeder met Gepland Co-ouderschap met een onbekende man en ik kan je vertellen dat ik een hele goede reden heb om de zeggenschap te willen delen met een ander, het voordeel is namelijk DAT MIJN KIND DAN EEN VADER HEEFT! Niet onbelangrijk lijkt mij... (en verre van egoïstisch). Nu veroordeel ik vrouwen die het helemaal alleen doen totaal niet, maar ik heb voor mezelf heel bewust gekozen voor een vader in het leven van mijn kinderen. En ik vind het delen van de zeggenschap en de zorg(en) een ontzettend pluspunt juist.
zaterdag 6 september 2014 om 08:10
Tja dat kan tinkerbel. Ik begrijp ook wel dat je als bam de vader een rol in het leven wilt laten spelen en je kind vanaf het begin wilt laten kennismaken met zijn vader. Maar to wil echt ouder zijn met volledige zeggenschap en ongeveer de helft van de tijd. Ik begrijp niet dat je als bam ervoor kiest om je kind de helft van de tijd niet te zien en ook nog eens de zeggenschap met een ander te moeten delen. Ik zie bij gescheiden ouders al vaak wat voor gedoe en geregel het met zich mee brengt. Verder denk ik dat weinig moeders dat zouden willen en kunnen.
Komt ook bij dat to aangeeft niet geschikt te zijn voor relaties. En hier geen tijd/zin in te hebben. Dat lijkt mij een probleem. Want co - ouders hebben een zeer hechte relatie met veel overleg.
Komt ook bij dat to aangeeft niet geschikt te zijn voor relaties. En hier geen tijd/zin in te hebben. Dat lijkt mij een probleem. Want co - ouders hebben een zeer hechte relatie met veel overleg.
zaterdag 6 september 2014 om 09:03
Mijn kinderen zijn 50% van de tijd bij hun vader en ik heb daar nooit moeite mee gehad om eerlijk te zeggen. Ja, de eerste weken misschien (ging in na 3 maanden en langzaam opgebouwd), maar elke net bevallen moeder moet eraan wennen om niet bij hun kind te zijn. Misschien ben ik een uitzondering, ik weet het niet.
Wat ik wel weet is dat ik een ontzettende moederkloek ben, ik ben zo'n bloedirritante oermoeder die veel opoffert voor haar kinderen en ze altijd op de eerste plek zet. En dat is ook precies mijn motivatie om mijn kinderen voor de helft te delen met hun vader: ik vind hun band met hun vader net zo belangrijk als hun band met hun moeder. Daar zet ik mijn egoïsme (om ze meer dan 50% van de tijd bij me te houden) graag voor opzij.
Maar je hebt gelijk dat je een relatie voor het leven aan gaat met de co-ouder, dat moet goed zitten vanaf het begin, anders loop je tegen veel problemen aan. Ik heb dagelijks contact met de vader van mijn kinderen, meerdere keren per dag. We sturen elkaar constant foto's en filmpjes, overleggen veel, stemmen alles op elkaar af en brengen geregeld tijd met elkaar door als gezin. Daar moet je wel trek in hebben. Het kan best een tandje minder dan wij doen, maar voor ons voelt dit goed.
Maar het is natuurlijk wel iets anders dan je leven te delen met een geliefde en samen te wonen. Dat heeft een andere lading en intensiteit.
Wat ik wel weet is dat ik een ontzettende moederkloek ben, ik ben zo'n bloedirritante oermoeder die veel opoffert voor haar kinderen en ze altijd op de eerste plek zet. En dat is ook precies mijn motivatie om mijn kinderen voor de helft te delen met hun vader: ik vind hun band met hun vader net zo belangrijk als hun band met hun moeder. Daar zet ik mijn egoïsme (om ze meer dan 50% van de tijd bij me te houden) graag voor opzij.
Maar je hebt gelijk dat je een relatie voor het leven aan gaat met de co-ouder, dat moet goed zitten vanaf het begin, anders loop je tegen veel problemen aan. Ik heb dagelijks contact met de vader van mijn kinderen, meerdere keren per dag. We sturen elkaar constant foto's en filmpjes, overleggen veel, stemmen alles op elkaar af en brengen geregeld tijd met elkaar door als gezin. Daar moet je wel trek in hebben. Het kan best een tandje minder dan wij doen, maar voor ons voelt dit goed.
Maar het is natuurlijk wel iets anders dan je leven te delen met een geliefde en samen te wonen. Dat heeft een andere lading en intensiteit.
zaterdag 6 september 2014 om 18:51
quote:elninjoo schreef op 06 september 2014 @ 09:09:
Lijkt me juist wel ideaal, omdat je dan beiden bij voorbaat al kindvrije weken hebt en dus deels je vrijheid kunt behouden i.t.t. een samenlevingsverband waar je 24/7 het kind hebt.
Als je alleen een kind wil met kindvrije weken dan moet je daar niet aan beginnen. Als er iets met één van beide ouders gebeurt dan moet je er ook gewoon 24/7 voor je kind zijn.
Co-ouderschap is niet fijn voor kinderen. Als je er bij een scheiding voor kiest, dan is het een noodgedwongen keuze en ligt het toch iets anders. Als je van te voren zoiets begint, dan vind ik het nooit in het belang van een kind. Heen en weer pendelen tussen twee huizen is echt geen pretje. Zeker niet als het kind ouder wordt en zijn eigen bezigheden/vriendjes heeft.
Je moet kunnen accepteren dat bij de levenswijze die jij kiest, misschien helemaal geen kinderen passen. Tegenwoordig lijkt het wel of iedereen alles wil, waarbij het eigenbelang steeds voorop staat.
Lijkt me juist wel ideaal, omdat je dan beiden bij voorbaat al kindvrije weken hebt en dus deels je vrijheid kunt behouden i.t.t. een samenlevingsverband waar je 24/7 het kind hebt.
Als je alleen een kind wil met kindvrije weken dan moet je daar niet aan beginnen. Als er iets met één van beide ouders gebeurt dan moet je er ook gewoon 24/7 voor je kind zijn.
Co-ouderschap is niet fijn voor kinderen. Als je er bij een scheiding voor kiest, dan is het een noodgedwongen keuze en ligt het toch iets anders. Als je van te voren zoiets begint, dan vind ik het nooit in het belang van een kind. Heen en weer pendelen tussen twee huizen is echt geen pretje. Zeker niet als het kind ouder wordt en zijn eigen bezigheden/vriendjes heeft.
Je moet kunnen accepteren dat bij de levenswijze die jij kiest, misschien helemaal geen kinderen passen. Tegenwoordig lijkt het wel of iedereen alles wil, waarbij het eigenbelang steeds voorop staat.
