Psyche
alle pijlers
Mijn moeder is altijd negatief
vrijdag 19 september 2014 om 20:22
Mijn moeder is voor een lange tijd op vakantie geweest in het buitenland bij familie en is sinds een week terug. Ze was altijd al erg mopperig en altijd klagen maar sinds ze terug is lijkt het nog erger te zijn. Als mijn vader en ik maar een klein dingetje fout zeggen of bijvoorbeeld iets op een verkeerde plek neerleggen moet ze altijd meteen schreeuwen. Vandaag begon ze opeens te zeuren wat ik toch wel niet allemaal met mijn geld doe terwijl ik genoeg spaar maar zij vind dat het nog meer moet. Niks kan op een normale toon gezegd worden en dat schelden is al helemaal erg. Mijn vader en ik zijn juist totaal niet zo dus daarom erger ik mij er zo aan. Ik snap niet waarom zij altijd zo opvliegend moet doen en ze is nooit positief. Alles is negatief en verkeerd en oh wat heeft ze toch pijn aan de benen, hoofd, armen. Ik word zo moe van dat gezeur steeds. Gisteren was ze ook chagrijnig omdat haar iets kapot was gevallen en de rest van de avond was het dus ook misse boel. Mijn vriend kwam gister bij mij en ze heeft de hele avond geen woord tegen ons gezegd. Ik schaam mij dan gewoon en vind het heel erg dat mijn vriend dan ook ermee te maken krijgt. Hij zegt zelf er totaal niet mee te zitten en het niet erg te vinden. Ik ga binnenkort wel op mezelf als ik klaar met de studie ben en als ik een huisje kan krijgen. Ze bekt mijn vader soms ook helemaal af terwijl hij niks verkeerd doet en als ik het dan voor hem op neem krijg ik ook de lading. Ik hou van haar maar soms had ik echt gewild dat ze anders was.. het is altijd maar afwachten hoe het er mee staat en ik vind het met mijn schoonmoeder zelfs nog gezelliger soms en dat vind ik best erg. Herkent iemand dit?
vrijdag 19 september 2014 om 20:35
Ook ik zeg: overgang. Zelfs de meest lieve moeders kunnen dan draken worden
Jullie, jouw vader en jij kunnen ook eens vragen wat er aan de hand is en duidelijk naar haar toe communiceren dat het gedrag wat ze vertoond niet echt heel erg sfeer verhogend is en dat jullie bezorgd om haar zijn.
Zo lang zij niet zegt waarom ze zo doet is het voor jullie maar raden en dat zou ik haar duidelijk maken.
Jullie, jouw vader en jij kunnen ook eens vragen wat er aan de hand is en duidelijk naar haar toe communiceren dat het gedrag wat ze vertoond niet echt heel erg sfeer verhogend is en dat jullie bezorgd om haar zijn.
Zo lang zij niet zegt waarom ze zo doet is het voor jullie maar raden en dat zou ik haar duidelijk maken.
vrijdag 19 september 2014 om 20:36
vrijdag 19 september 2014 om 20:39
Ik denk net als de dames die me vóór waren ook aan de overgang, mijn moeder was werkelijk niet te genieten, net een recalcitrante puber. Ik heb daarentegen nergens last van gehad. Ga zo snel als je kunt op jezelf wonen, het kan nog wel een tijdje duren eer ze weer een beetje normaal wordt.
verba volant, scripta manent.
vrijdag 19 september 2014 om 20:51
Ik weet niet hoe oud jouw moeder is, maar mij valt het op als moeders bijna een leeg nest hebben,vreemd gaan doen. Ook vrouwen van na de 45 jaar trouwens.
Het lijkt wel of ze over-assertief worden,of agressief. Met zo n blik van:en nu moet de wereld maar naar MIJN pijpen dansen. Ik heb genoeg ingeleverd voor mn naasten,NUben ik aan de beurt.
Ging je moeder naar familie om een beetje tot rust te komen?
Wellicht dat ze baalt dat ze weer voor jou en je pa moet zorgen.
Zou het niet prettig zijn,ipv de nadruk op haar sjagrijn te leggen,haar een beetje verwennen? Uit jezelf eens een koppie thee zetten voor haar? Zal zij heus fijn vinden.
t Is wel makkelijk op de moeders mopperen,maar vaak is het vermoeidheid v alle verplichtingen voor het gezin.
Zou kunnen toch?
Het lijkt wel of ze over-assertief worden,of agressief. Met zo n blik van:en nu moet de wereld maar naar MIJN pijpen dansen. Ik heb genoeg ingeleverd voor mn naasten,NUben ik aan de beurt.
Ging je moeder naar familie om een beetje tot rust te komen?
Wellicht dat ze baalt dat ze weer voor jou en je pa moet zorgen.
Zou het niet prettig zijn,ipv de nadruk op haar sjagrijn te leggen,haar een beetje verwennen? Uit jezelf eens een koppie thee zetten voor haar? Zal zij heus fijn vinden.
t Is wel makkelijk op de moeders mopperen,maar vaak is het vermoeidheid v alle verplichtingen voor het gezin.
Zou kunnen toch?
vrijdag 19 september 2014 om 20:53
Mijn moeder word dit jaar 60 haha dus de overgang is het niet hoor. Ze is altijd wel zo geweest maar ik was er aan gewend. Nu ik heb gezien hoe het bij anderen is thuis vind in het soms zo jammer dat wij het niet vaak gezellig hebben. Soms heb ik zelfs geen zin om naar huis te gaan. Mijn moeder is denk niet depressief. Zo is ze gewoon en haar zit niks dwars denk.. Ze is gewoon negatief met veel dingen. Ik heb haar zo vaak gezegd dat ze moet gaan praten met iemand maar dat is het laatste wat ze wil doen. Haar antwoord is dan: praat zelf met iemand
vrijdag 19 september 2014 om 21:04
Het lijkt wel of je het over mijn vader hebt. Die maakte ons het leven zuur op deze manier en nog een tikje erger er bij. Het was zo erg dat we hem uit de weg gingen en met zijn allen in de keuken gingen zitten inclusief moeder en de zuurpruim zat in zijn eentje in de woonkamer. Ik wist niet hoe snel ik de deur uit moest gaan en bent toen op mijn achttiende dan maar intern gaan wonen en de verpleging in gegaan. Hoe oud ben je? Ik ben bang dat je haar niet veranderd en dan is de beste optie op jezelf gaan wonen.
vrijdag 19 september 2014 om 21:18
Negatieve mensen in je omgeving zuigen je uit tot de laatste druppel, ik heb er ook een paar in mijn omgeving. Helaas kan ik ze niet allemaal ontwijken maar ik kan we wel tegen die negativiteit afschermen door o.a. niet te reageren op het eeuwige "maar ..." dat doorklinkt als je iets leuks vertelt, of door simpelweg helemaal niets te vertellen, behalve misschien de inhoud van je boodschappenlijstje.
verba volant, scripta manent.
vrijdag 19 september 2014 om 22:25
Als ik haar gedrag onprettig vind zou ik vertrekken: "nou mams, je doet zo ongezellig, daar heb ik geen behoefte aan hoor."
En dan ga je over een weekje of twee eens kijken of ze al iets geleerd heeft. Zo niet dan herhaal je het zo vaak als nodig.
Mocht je daar nog wonen dan heb geen recht op kritiek; pas als je zelfstandig woont.
En dan ga je over een weekje of twee eens kijken of ze al iets geleerd heeft. Zo niet dan herhaal je het zo vaak als nodig.
Mocht je daar nog wonen dan heb geen recht op kritiek; pas als je zelfstandig woont.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
vrijdag 19 september 2014 om 22:40
Soms is gedrag ook een spiegel... Zeg niet dat het zo is, maar probeer je eigen gedrag eens aan te passen. Wellicht ga je nu onbewust al uit van negativiteit als je iets vertelt, dan kun je er donder op zeggen dat je ook een negatieve reactie op zult krijgen. En probeer te benoemen wat haar gedrag met je doet ipv "stop daar mee" kun je zeggen. "het maakt me echt verdrietig dat je alleen de nare dingen benoemd, was er echt niks leuks of gezelligs tijdens situatie x"?
moeilijk hoor, maar hopelijk kun je er iets mee.... Ik heb bij mijn schoonmoeder echt gemerkt wat mijn eigen gedrag voor invloed kan hebben... Negativiteit bloot leggen of negeren en juist reageren op positieve dingen en zelf heel veel positieve dingen benoemen, en wat die met je doen! Goh vanmiddag wezen fietsen, begon het te regenen, dat vind ik altijd zo lekker ruiken in het bos, heerlijk! Een stom voorbeeld maar die instelling zeg maar....
sorry voor mijn wollige verhaal hopelijk kan je er toch iets mee
moeilijk hoor, maar hopelijk kun je er iets mee.... Ik heb bij mijn schoonmoeder echt gemerkt wat mijn eigen gedrag voor invloed kan hebben... Negativiteit bloot leggen of negeren en juist reageren op positieve dingen en zelf heel veel positieve dingen benoemen, en wat die met je doen! Goh vanmiddag wezen fietsen, begon het te regenen, dat vind ik altijd zo lekker ruiken in het bos, heerlijk! Een stom voorbeeld maar die instelling zeg maar....
sorry voor mijn wollige verhaal hopelijk kan je er toch iets mee
vrijdag 19 september 2014 om 22:50
Die van mij is precies hetzelfde. Je kunt ook niet met haar praten want het ligt altijd aan een ander of ze begint te huilen en zielig te doen. Vader en rest van de familie praat haar ook altijd naar de mond toe terwijl ze zelf ook dondersgoed weten hoe ze in elkaar steekt. Ik zeg dus maar niets maar ondertussen irriteer ik me mateloos en kan ik het ook niet langer dan een paar uurtjes uithouden bij mijn ouders thuis. Ik heb dus geen tips maar lees mee! Succes, ik weet hoe klote het is