Psyche
alle pijlers
Ik word gek van binnen
zaterdag 27 september 2014 om 14:38
nachtvlinder1977, een goed voorbeeld is misschien wel dat het eerste jaar van onze relatie, ze elke avond het eten klaar had staan op tafel (terwijl we gewoon samenwonen!!!!). Hij vond dat allemaal heel normaal. Toen heb ik heb ook voor de keuze gezet: of je gaat je nu even realiseren dat dit niet normaal is, of je zoekt het maar uit. Toen heeft ie zich gelukkig inderdaad gerealiseerd dat het niet normaal was. maar zij realiseert zich dat tot op de dag van vandaag nog steeds niet.
zaterdag 27 september 2014 om 14:46
quote:jolien92 schreef op 27 september 2014 @ 14:38:
nachtvlinder1977, een goed voorbeeld is misschien wel dat het eerste jaar van onze relatie, ze elke avond het eten klaar had staan op tafel (terwijl we gewoon samenwonen!!!!). Hij vond dat allemaal heel normaal. Toen heb ik heb ook voor de keuze gezet: of je gaat je nu even realiseren dat dit niet normaal is, of je zoekt het maar uit. Toen heeft ie zich gelukkig inderdaad gerealiseerd dat het niet normaal was. maar zij realiseert zich dat tot op de dag van vandaag nog steeds niet.
Misschien is ze gewoon eenzaam.
Heb je je nooit eens in haar motieven verplaatst?
Haar laten weten, dat je het erg waardeert al die zorg, maar dat jullie graag op jezelf willen zijn?
En een compromis voorgesteld?
Een beetje inlevingsvermogen is heel belangrijk, zeker als het de moeder van je vriend betreft.
nachtvlinder1977, een goed voorbeeld is misschien wel dat het eerste jaar van onze relatie, ze elke avond het eten klaar had staan op tafel (terwijl we gewoon samenwonen!!!!). Hij vond dat allemaal heel normaal. Toen heb ik heb ook voor de keuze gezet: of je gaat je nu even realiseren dat dit niet normaal is, of je zoekt het maar uit. Toen heeft ie zich gelukkig inderdaad gerealiseerd dat het niet normaal was. maar zij realiseert zich dat tot op de dag van vandaag nog steeds niet.
Misschien is ze gewoon eenzaam.
Heb je je nooit eens in haar motieven verplaatst?
Haar laten weten, dat je het erg waardeert al die zorg, maar dat jullie graag op jezelf willen zijn?
En een compromis voorgesteld?
Een beetje inlevingsvermogen is heel belangrijk, zeker als het de moeder van je vriend betreft.
zaterdag 27 september 2014 om 14:48
quote:jolien92 schreef op 27 september 2014 @ 14:43:
Het is nu inderdaad een strijd met tweeën ja, maar ik ben 'm niet begonnen, thats all
Kinderachtig hoor!
Wie ermee begonnen is, maakt toch niets uit?
Je zit er nu maar mooi mee, kom er nu nog maar eens uit.
Compromissen leren sluiten meid, er zit niets anders op, als de relatie met je vriend belangrijk voor je is.
Het is nu inderdaad een strijd met tweeën ja, maar ik ben 'm niet begonnen, thats all
Kinderachtig hoor!
Wie ermee begonnen is, maakt toch niets uit?
Je zit er nu maar mooi mee, kom er nu nog maar eens uit.
Compromissen leren sluiten meid, er zit niets anders op, als de relatie met je vriend belangrijk voor je is.
zaterdag 27 september 2014 om 14:52
quote:jolien92 schreef op 27 september 2014 @ 14:38:
nachtvlinder1977, een goed voorbeeld is misschien wel dat het eerste jaar van onze relatie, ze elke avond het eten klaar had staan op tafel (terwijl we gewoon samenwonen!!!!). Hij vond dat allemaal heel normaal. Toen heb ik heb ook voor de keuze gezet: of je gaat je nu even realiseren dat dit niet normaal is, of je zoekt het maar uit. Toen heeft ie zich gelukkig inderdaad gerealiseerd dat het niet normaal was. maar zij realiseert zich dat tot op de dag van vandaag nog steeds niet.Ik ken jullie situatie natuurlijk niet en weet alleen wat jij hier schrijft, maar sommige mannen komen nooit los van hun moeder. Ik had een relatie met een man die altijd zijn moeder op de eerste plaats stelde, ook als dat ten koste ging van mij. In dat opzicht kun je je afvragen of dat ooit gaat veranderen. Dit heeft natuurlijk niet alleen iets met de situatie met het paard te maken, maar met hun relatie als moeder en zoon.
nachtvlinder1977, een goed voorbeeld is misschien wel dat het eerste jaar van onze relatie, ze elke avond het eten klaar had staan op tafel (terwijl we gewoon samenwonen!!!!). Hij vond dat allemaal heel normaal. Toen heb ik heb ook voor de keuze gezet: of je gaat je nu even realiseren dat dit niet normaal is, of je zoekt het maar uit. Toen heeft ie zich gelukkig inderdaad gerealiseerd dat het niet normaal was. maar zij realiseert zich dat tot op de dag van vandaag nog steeds niet.Ik ken jullie situatie natuurlijk niet en weet alleen wat jij hier schrijft, maar sommige mannen komen nooit los van hun moeder. Ik had een relatie met een man die altijd zijn moeder op de eerste plaats stelde, ook als dat ten koste ging van mij. In dat opzicht kun je je afvragen of dat ooit gaat veranderen. Dit heeft natuurlijk niet alleen iets met de situatie met het paard te maken, maar met hun relatie als moeder en zoon.
zaterdag 27 september 2014 om 14:53
quote:dubbeltje4 schreef op 27 september 2014 @ 14:42:
Een strijd voer je overigens altijd met zijn tweeen,Dat vind ik zo'n dooddoener. Met sommige moeders begint de strijd al vanaf het moment dat je een relatie met hun zoon begint, gewoonweg omdat zij op de eerste plek willen blijven staan. Wat kun je daar tegen doen?
Een strijd voer je overigens altijd met zijn tweeen,Dat vind ik zo'n dooddoener. Met sommige moeders begint de strijd al vanaf het moment dat je een relatie met hun zoon begint, gewoonweg omdat zij op de eerste plek willen blijven staan. Wat kun je daar tegen doen?
zaterdag 27 september 2014 om 14:54
Het is jullie recht om dat kinderachtig te noemen, maar dit is mij ook gewoon overkomen. Ik ben de strijd niet aangegaan, ik was het gewoon zat om juist heel de tijd in te binden om rekening te houden met haar.
Maargoed het gaat me er inderdaad niet om wie er begonnen is want dat is ook niet de oplossing. Ik had gehoopt hier tips te krijgen en sommige mensen geven die ook maar sommige mensen schijnen meteen een soort van in de aanval te willen gaan? Ik respecteer al jullie meningen en ik vind dat er ook een kern van waarheid in zit in dat ik zelf ook niet makkelijk ben naar mijn vriend toe op dit moment.
Maargoed het gaat me er inderdaad niet om wie er begonnen is want dat is ook niet de oplossing. Ik had gehoopt hier tips te krijgen en sommige mensen geven die ook maar sommige mensen schijnen meteen een soort van in de aanval te willen gaan? Ik respecteer al jullie meningen en ik vind dat er ook een kern van waarheid in zit in dat ik zelf ook niet makkelijk ben naar mijn vriend toe op dit moment.
zaterdag 27 september 2014 om 14:57
Ik denk in ieder geval dat een ultimatum je niet zal helpen. Laat dat paard los en vraag je vriend om een andere verzorgster voor het paard te zoeken. Neem afstand van zijn moeder zodat je een beetje tot rust kunt komen, leg dit ook uit aan je vriend.
Laat je vriend het contact met zijn moeder onderhouden voor zo ver hij dat wil, maar doe er even niet aan mee. Ga geen activiteiten meer aan waarbij je intensief van haar afhankelijk bent en zeker niet dagelijks. Leg dat ook uit aan je vriend.
Laat je vriend het contact met zijn moeder onderhouden voor zo ver hij dat wil, maar doe er even niet aan mee. Ga geen activiteiten meer aan waarbij je intensief van haar afhankelijk bent en zeker niet dagelijks. Leg dat ook uit aan je vriend.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 27 september 2014 om 14:58
Nachtvlinder1977, ja inderdaad! zo voelde het echt, alsof ik vanaf het moment dat ik over de drempel stapte, continue beoordeeld en veroordeeld werd.
ik merk wel een verandering in het gedrag van mijn vriend naar zijn moeder toe, dus dat is positief. maar hij is natuurlijk opgegroeid met het idee dat het normaal is dat zijn moeder dominant is en alles wil bepalen en dat hij dat maar moet slikken.
ik merk wel een verandering in het gedrag van mijn vriend naar zijn moeder toe, dus dat is positief. maar hij is natuurlijk opgegroeid met het idee dat het normaal is dat zijn moeder dominant is en alles wil bepalen en dat hij dat maar moet slikken.
zaterdag 27 september 2014 om 15:00
zaterdag 27 september 2014 om 15:05
quote:jolien92 schreef op 27 september 2014 @ 14:58:
ik merk wel een verandering in het gedrag van mijn vriend naar zijn moeder toe, dus dat is positief. maar hij is natuurlijk opgegroeid met het idee dat het normaal is dat zijn moeder dominant is en alles wil bepalen en dat hij dat maar moet slikken.Herkenbaar, mijn ex was daar ook gewoon aan gewend. Zij bepaalde alles voor hem. Het heeft hem jaren gekost om daar van los te weken, zelf zijn beslissingen te leren maken. Maar ook in jullie geval moet hij dat doen en vooral willen. Je kunt dat nu niet forceren door eisen te stellen. Dus kies voor je eigen gemoedsrust en stop met het berijden van dat paard.
ik merk wel een verandering in het gedrag van mijn vriend naar zijn moeder toe, dus dat is positief. maar hij is natuurlijk opgegroeid met het idee dat het normaal is dat zijn moeder dominant is en alles wil bepalen en dat hij dat maar moet slikken.Herkenbaar, mijn ex was daar ook gewoon aan gewend. Zij bepaalde alles voor hem. Het heeft hem jaren gekost om daar van los te weken, zelf zijn beslissingen te leren maken. Maar ook in jullie geval moet hij dat doen en vooral willen. Je kunt dat nu niet forceren door eisen te stellen. Dus kies voor je eigen gemoedsrust en stop met het berijden van dat paard.
zaterdag 27 september 2014 om 15:06
Kun je niet een soort compromis sluiten? Bijv. dat je voor het paard blijft zorgen, maar dat je verder op dat moment geen contact met haar hebt (door bijv. aan te geven dat je je even wilt concentreren op het paard) en dat je liever op andere (afgesproken) momenten samen met je vriend daar langs gaat? En dan gezellig blijft eten? Zo te lezen heeft zij daar namelijk behoefte aan. En als je dan met haar afspreekt, er ook echt voor gaat en je aandacht op haar vestigt. Dan kun jij onbezorgd met het paard bezig en krijgt zij (grotendeels) de aandacht die ze graag wilt.
Het is maar een ideetje.. Zoals je het nu aanpakt, lokt het alleen maar meer frustraties uit van alle drie kanten.
Het is maar een ideetje.. Zoals je het nu aanpakt, lokt het alleen maar meer frustraties uit van alle drie kanten.
Het leven is te kort om met lelijke mannen te dansen!
zaterdag 27 september 2014 om 15:08
Je schoonmoeder is ook een slachtoffer....van haarzelf. Hier gaat het om jou en dat jij weer zicht krijgt op de situatie en er beter mee om kunt gaan. Laatste reactie van viva-amber is een mooie; meer afstand en dit goed uitleggen aan je vriend. Dubbeltje kan scherp uit de hoek komen, maar ik denk dat ze het goed en welgemeend bedoelt.
zaterdag 27 september 2014 om 15:09
quote:jolien92 schreef op 27 september 2014 @ 15:04:
Ik heb wel iets aan jouw bijdragen, het is ook goed om alles van twee kanten te bekijken, alleen is de toon een beetje, alsof ik de standaard zeikende schoondochter ben en mijn schoonmoeder eigenlijk het slachtoffer is?
Ik trek geen partij. Ik denk eerder dat jouw vriend een vriendin heeft gekozen die erg op zijn moeder lijkt. Iemand die ook snel conclusies trekt , oordeelt en met oplossingen komt in de vorm van ultimatums.
Indien je echt 20 bent dan bespeur ik tevens dat je moeite hebt om de consequenties van je daden te overzien. Je vond je schoonmoeder al vervelend en dat kies je een hobby waarbij je elke dag 2 maal met haar geconfronteerd wordt. Je opent een topic en gaat je daarna zorgen maken over anonimiteit.
Je bent als net tiener af geen match voor een beetje valse volwassen schoonmoeder. Je zal het onder spit delven met deze strategie.
Ik heb wel iets aan jouw bijdragen, het is ook goed om alles van twee kanten te bekijken, alleen is de toon een beetje, alsof ik de standaard zeikende schoondochter ben en mijn schoonmoeder eigenlijk het slachtoffer is?
Ik trek geen partij. Ik denk eerder dat jouw vriend een vriendin heeft gekozen die erg op zijn moeder lijkt. Iemand die ook snel conclusies trekt , oordeelt en met oplossingen komt in de vorm van ultimatums.
Indien je echt 20 bent dan bespeur ik tevens dat je moeite hebt om de consequenties van je daden te overzien. Je vond je schoonmoeder al vervelend en dat kies je een hobby waarbij je elke dag 2 maal met haar geconfronteerd wordt. Je opent een topic en gaat je daarna zorgen maken over anonimiteit.
Je bent als net tiener af geen match voor een beetje valse volwassen schoonmoeder. Je zal het onder spit delven met deze strategie.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 27 september 2014 om 15:11
Probeer tot een praktische oplossing te komen, zoals op die en die dag(en) van de week kom je alleen voor het paard en niet voor zijn moeder.
En: laat je vriend zijn eigen moeder in toom houden. Hij moet zich niet slap opstellen en de zaak op zijn beloop laten, maar ervoor zorgen dat zijn moeder bijdraait.
En: laat je vriend zijn eigen moeder in toom houden. Hij moet zich niet slap opstellen en de zaak op zijn beloop laten, maar ervoor zorgen dat zijn moeder bijdraait.
zaterdag 27 september 2014 om 15:13
Mannen hebben soms/vaak een bord voor hun kop als het gaat om wat hun moeder voor hen doet.
Uit mijn omgeving:
Een vrouw kocht onderbroeken voor haar zoon, terwijl zoonlief al 35 was en al jaren getrouwd. En wat zei hij tegen zijn vrouw? "Ach, wat lief hè, dat mijn moeder ondergoed voor me heeft gekocht. Ze weet ook heel goed wat mijn maat is." En hij begreep echt niet, dat zijn vrouw dat vervelend vond.
Een vrouw had de sleutel voor noodgevallen. Ze kwam schoonmaken, als zoon en schoondochter naar hun werk waren. En zoon zei: "Wat is mijn moeder toch een schat. Ze heeft alles voor ons over. Ze doet nooit iets voor zichzelf. Ze is een en al liefde. Wat boffen we met haar."
Er is weinig tegen te beginnen. Helaas.
Uit mijn omgeving:
Een vrouw kocht onderbroeken voor haar zoon, terwijl zoonlief al 35 was en al jaren getrouwd. En wat zei hij tegen zijn vrouw? "Ach, wat lief hè, dat mijn moeder ondergoed voor me heeft gekocht. Ze weet ook heel goed wat mijn maat is." En hij begreep echt niet, dat zijn vrouw dat vervelend vond.
Een vrouw had de sleutel voor noodgevallen. Ze kwam schoonmaken, als zoon en schoondochter naar hun werk waren. En zoon zei: "Wat is mijn moeder toch een schat. Ze heeft alles voor ons over. Ze doet nooit iets voor zichzelf. Ze is een en al liefde. Wat boffen we met haar."
Er is weinig tegen te beginnen. Helaas.
zaterdag 27 september 2014 om 15:14
Als ik haar na 3 jaar nog niet kan kennen, kan jij dan aan de hand van deze berichtjes zeggen dat ik op haar lijk?
Ik snap je punt wel, en dat het uit dit verhaal zo lijkt. Maar dit ultimatum is niet het uitoefenen van macht, maar een vlucht omdat ik me heel slecht voel in deze situatie en ik eigenlijk ook gewoon bang ben voor haar.
Ik snap je punt wel, en dat het uit dit verhaal zo lijkt. Maar dit ultimatum is niet het uitoefenen van macht, maar een vlucht omdat ik me heel slecht voel in deze situatie en ik eigenlijk ook gewoon bang ben voor haar.
zaterdag 27 september 2014 om 15:17