Kattenallergie

19-07-2008 17:54 30 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi!!



Ik zou graag willen weten of er meer mensen zijn met het volgende probleem: mijn vriend is superallergisch voor katten. Hij is daarvoor al eens getest in 't ziekenhuis en 't is eigenlijk uitgesloten dat er hier ooit een kat in huis komt. Zelf ben ik een absolute kattengek. Ik vind die schatjes helemaal het einde en wil natuurlijk errug graag 1 of 2 in huis. Toen ik net bij mijn vriend was (en mijn eigen kat nog bij m'n ex zat) hebben we uiteindelijk mijn kat opgehaald, maar helaas: na 2 maanden legde mijn vriend bijna 't loodje omdat ie geen lucht meer kreeg en er hartstikke ziek van was.



Maar ik wil zo graag katten of in ieder geval contact met katten!!! Zijn er mensen die weten of een kattenallergie over kan gaan in de loop van de tijd? Zelf zat ik te denken om anders maar vrijwilliger te gaan worden bij een kattenopvang of iets dergelijks. Iemand ervaring daarmee?

We willen geen kinderen, maar mijn liefde voor katten is daarom des te groter!!



Greetz,

Chantal
Alle reacties Link kopieren
K ken het probleem! ik wilde ook heel graag een kat maar mijn vriend niet, vond ze niet leuk en was er allergisch voor.

Uiteindelijk heb ik hem toch zover gekregen om het te proberen. Door iedere dag goed te stofzuigen heeft hij er geen last van en gaat het gelukkig goed.Zou ze ook niet willen missen!

Verder bestaan er allergie pillen maar ja dan moet je er wel voor kiezen om die iedere dag te slikken. En dan nog maar afwachten of je er geen last van krijgt.

Ook mijn schoonouders hebben last van allergie, maar als ze bij mij komen hebben ze nergens last van.

Denk dat goed stofzuigen, ze naar buiten laten gaan en niet in alle ruimtes laten komen al een eindje helpt!!
Alle reacties Link kopieren
Je vriend zou een desensibilisatiekuur kunnen overwegen. Even aan de huisarts vragen. Maar zelfs al zou hij dat doen: dat is een traject van een aantal jaar en geen garantie dat het bij hem ook daadwerkelijk werkt.



Ik heb nog nooit gehoord van een volwassene die over zo'n ernstige allergie heengegroeid is. Ik geef je weinig hoop.
Alle reacties Link kopieren
Ik was altijd heel erg allergisch voor katten, grappig is dat ik nu zelf een poes heb sinds ruim een jaar. Ik heb welgeteld 2 dagen last gehad en toen niks meer. Ze slaapt bij me en ik heb nergens last van. Als ik met andere katten knuffel heb ik er ook geen last meer van, heel raar! Alleen als ik gekrabd wordt krijg ik grote witte bulten om het wondje heen. Gelukkig is onze poes heel lief en krabt zelden. Ik heb het risico genomen, maar ik durf dat niemand anders aan te raden. Dat het bij mij werkt wil niks zeggen natuurlijk.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben ook erg allergisch voor katten. Zo erg dat ik al loop te niezen als mijn collega (met een kat thuis) naast me komt zitten. Ze heeft regelmatig haren op haar kleren. Het is niet zo dat ik alleen maar hoef te niezen van katten maar mijn keel gaat helemaal opzwellen ( eigenlijk alles aan mijn lichaam) als ik langer dan 5 minuten in aanraking kom met zo'n beest. Het is uitgesloten dat dit ooit nog overgaat. Er zijn geen medicijnen tegen en ook imuuntherapie gaat niet om de ik gewoon te allergisch ben.



Wanneer je vriend bovenstaande ook heeft kun je er van uit gaan dat je nooit meer een kat zult krijgen. Kinderen kunnen wel eens over allergie heen groeien. Volwassenen eigenlijk nooit.
Alle reacties Link kopieren
En zijn er niet ook een paar kattenrassen waar de meeste mensen met een allergie wel tegen kunnen?

Je hebt een kattenras zonder haar. Ziet er niet uit naar mijn idee, maar het blijven katten.

En dan is er nog een ras met krullerig haar, meen ik, waar allergischen vaak geen last van hebben.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
Alle reacties Link kopieren
quote:juniper8 schreef op 19 juli 2008 @ 18:20:

Ik ben ook erg allergisch voor katten. Zo erg dat ik al loop te niezen als mijn collega (met een kat thuis) naast me komt zitten. Ze heeft regelmatig haren op haar kleren. Het is niet zo dat ik alleen maar hoef te niezen van katten maar mijn keel gaat helemaal opzwellen ( eigenlijk alles aan mijn lichaam) als ik langer dan 5 minuten in aanraking kom met zo'n beest. Het is uitgesloten dat dit ooit nog overgaat. Er zijn geen medicijnen tegen en ook imuuntherapie gaat niet om de ik gewoon te allergisch ben.



Wanneer je vriend bovenstaande ook heeft kun je er van uit gaan dat je nooit meer een kat zult krijgen. Kinderen kunnen wel eens over allergie heen groeien. Volwassenen eigenlijk nooit.Wat jij beschrijft had ik ook allemaal. Ik kreeg overal bultjes, zere ogen, helemaal opgezet, verschrikkelijk niezen etc. Toch ben ik volwassen en ik heb er geen last meer van...
Alle reacties Link kopieren
Je zou natuurlijk bij een dierenasiel kunnen gaan werken, zoals je zelf al oppert, maar moet je jezelf dan niet elke keer grondig ontharen voor je je vriend weer kunt zien? Anders wordt ie nog allergisch van jou.
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben ook zwaar allergisch én een kattenliefhebber. Nog steeds droom ik af en toe van katten -soms reageer ik nauwelijks op een rondlopende kat- maar een bezoek aan het asiel zet me meteen weer met twee benen op de grond: het is niet te doen, het is een te groot risico om te overwegen.



Heb een konijn genomen. Dacht dat ik dat nooit zo geweldig zou vinden -maar de kinderen wel-

Inmiddels ben ik gek op mijn beestje en zou er geen kat bij willen, de huisdier ruimte is al bezet. Zo'n beestje gaat óók leuk zijn eigen gang, het is leuk om te zien als 'ie blije sprongen maakt, hij komt knuffelen als 'ie te lang alleen is geweest.

Het enige wat ik jammer aan hem vind is dat'ie schuw is. Maar dat schijnt ook van konijn tot konijn te verschillen. Er zijn mensen die hun konijn los laten als een kat -hij doet zijn behoefte ook op een vaste plek mits je die goed schoonhoudt-



Misschien een idee. Ik snap best dat het moeilijker is om je over je kattenwens heen te zetten als het niet je eigen allergie is, maar het is nu eenmaal een heftige allergie.
Ik zou het eerlijk gezegd niet proberen als je vriend allergisch is hoor, wat moet je met die kat als het niet blijkt te gaan?

Kun je geen ander huisdier overwegen?



Het gaat overigens niet om de kattenharen maar de huidschilfers, dus een kale kat (yuk ) is geen garantie dat het goed gaat hoor.
Alle reacties Link kopieren
quote:mamzelle schreef op 19 juli 2008 @ 18:29:

Ik ben ook zwaar allergisch én een kattenliefhebber. Nog steeds droom ik af en toe van katten -soms reageer ik nauwelijks op een rondlopende kat- maar een bezoek aan het asiel zet me meteen weer met twee benen op de grond: het is niet te doen, het is een te groot risico om te overwegen.



Heb een konijn genomen. Dacht dat ik dat nooit zo geweldig zou vinden -maar de kinderen wel-

Inmiddels ben ik gek op mijn beestje en zou er geen kat bij willen, de huisdier ruimte is al bezet. Zo'n beestje gaat óók leuk zijn eigen gang, het is leuk om te zien als 'ie blije sprongen maakt, hij komt knuffelen als 'ie te lang alleen is geweest.

Het enige wat ik jammer aan hem vind is dat'ie schuw is. Maar dat schijnt ook van konijn tot konijn te verschillen. Er zijn mensen die hun konijn los laten als een kat -hij doet zijn behoefte ook op een vaste plek mits je die goed schoonhoudt-



Misschien een idee. Ik snap best dat het moeilijker is om je over je kattenwens heen te zetten als het niet je eigen allergie is, maar het is nu eenmaal een heftige allergie.Als je allergisch bent voor harige beestjes, dan zou ik niet zomaar een konijn nemen. Ik heb me laten vertellen dat konijnen bij allergische mensen nog heftiger reacties geven dan katten. Van horen zeggen hoor, pin me er niet op vast. Ik weet alleen dat Qlief het van een konijn echt stervensbenauwd krijgt, terwijl hij van katten iets minder snel benauwd wordt.
Alle reacties Link kopieren
Misschien moet de allergische persoon een bloedtest afnemen, voordat 'ie een huisdier neemt. De normale huisdieren worden daardoor al gedekt. Kan bij de huisarts.

Het is inderdaad een risico om een ander dier te nemen, allergieën willen nog wel eens samen komen. Volgens mijn test zou ik allergisch zijn van honden, merk daar in het dagelijks leven overigens niets van.
Je kunt overwegen een desensibilisatie kuur te doen. Zo heb je sublinguale (onder de tong) druppels maaaarrrr.... die moet je dan wel 3 tot 5 jaar, IEDERE dag onder je tong doen en even laten inwerken alvorens door te slikken.



Ik heb een aantal patienten (huisartsenpraktijk) die een desensibilisatiekuur volgen. Een aantal door middel van injecties maar het merk wat wij gebruiken is bij het kattenallergeen niet in injectie te krijgen dus dat moet sublinguaal worden gegeven.



We doen het écht niet zomaar, het is een heel serieus traject waar je niet halverwege mee kan stoppen (de verzekeraar ziet je aankomen want het is verschrikkelijk duur dus afhaken is geen optie) wat je NOOIT mag vergeten.

De injecties geef ik 1 keer per maand maar de druppels moeten dus thuis iedere dag worden genomen. Vergis je niet hoor, je vriend moet hier dus echt wel helemaal voor willen gaan.



En inderdaad, garanties zijn er niet. Ik hoor van mensen zo'n 75% klachten reductie en soms meer maar het zou ook best minder kunnen zijn, dat weet je nooit.



Dan kun je tijdens de eerste weken van de kuur behoorlijke klachten krijgen omdat je het lichaam bloot stelt aan het allergeen waar je nou juist allergisch voor bent.

Even heel goed over nadenken, of nou ja jij niet maar je vriend dan dus.



Ik weet niet of ik een merk mag noemen hier (angel?) maar in onze praktijk gebruiken we HAL-allergy.

Succes
quote:qwertu schreef op 19 juli 2008 @ 19:53:

[...]





Als je allergisch bent voor harige beestjes, dan zou ik niet zomaar een konijn nemen. Ik heb me laten vertellen dat konijnen bij allergische mensen nog heftiger reacties geven dan katten. Van horen zeggen hoor, pin me er niet op vast. Ik weet alleen dat Qlief het van een konijn echt stervensbenauwd krijgt, terwijl hij van katten iets minder snel benauwd wordt.



Denk dat het op toeval berust. Ik zie eigenlijk geen terugkerend patroon bij katallergiën tov konijnallergiën.

Maar het lijkt me wel errrug handig om EERST op konijn etc te laten testen voordat je een knijn in huis haalt.



Ik vind konijnen overigens minstens zo leuk als katten. Maar dan wel konijnen die tijd en aandacht krijgen, met een vriendje samen zitten en een ruim onderkomen hebben. Anders heb je alleen maar een sneu snuffelend dier dat eet en poept en heel sneu is.
Een volwassene kan weldegelijk over een allergie heengroeien. Mijn allergoloog heeft uitgelegd dat dat prima mogelijk is. Het duurt alleen over het algemeen nogal lang en het is niet gegarandeerd. Een desensibilisatiekuur kan dan uitkomst bieden.



Overigens zijn het vaak huidschilfers waar je allergisch voor bent ipv haar. Halflangharige rassen zijn vaak wat 'hypoallergener' dan kortharige rassen. En er is zelfs een volledig hypo-allergeen ras (gekweekt dat wel) maar die diertjes zijn grúwelijk duur
Ik zat fout, het is niet alleen huid maar ook speeksel, urine en haar waar je allergisch voor bent en het komt door één of ander eiwit.

Zie voor de hypo-allergene kat (die slechts rond de 3000 euro kost):

http://www.elsevier.nl/we...ijhypoallergenekatten.htm



Met een foto van het beestje:

Mijn man was vroeger enorm allergisch voor katten. En ik ben een enorme kattenliefhebber. Vroeger was hij ook ontzettend allergisch voor huisstofmijt en voor pollen (ik weet niet welke precies). Voor huisstofmijt en pollen heeft hij een desensibilisatiekuur gedaan (jaaaaaaren geleden) dmv injecties en hij heeft nergens last meer van. Voor mij (ja, lief he) wilde hij dat ook gaan doen tegen zijn kattenallergie, het was al twee keer voor 100% gelukt, dus waarom deze keer niet?



Eerst maar naar de huisarts voor een allergietest, het kan immers veranderen in de loop der jaren. Toen bleek hij helemaal niet (meer) allergisch te zijn voor katten, wel voor honden en nog een paar dingen (bijvoorbeel licht voor appels en aardappels, maar die eet hij toch gewoon, zo niet-ernstig is het).



Toch hebben we een kattenras uitgezocht waar veel allergische mensen niet allergisch voor zijn: de Blauwe Rus. Dit ras heeft een korte dubbele vacht, daardoor zou je denken dat je je juist een heftige reactie van dit ras krijgt maar dat is niet zo. Ik weet niet meer precies waarom. Hij heeft helemaal geen last gehad. Daarna hebben we een Siamees (een ouderwetse) erbij genomen. Daar was hij vroeger heel allergisch voor, mijn ouders hebben al meer dan 40 jaar katten van dit ras, vandaar dat we dat wisten. Maar ook onze Siamees kan hij knuffelen zoveel als hij kan, nergens last van.
Blauwe russen kosten trouwens ongeveer ¤550,-. Fokkers zijn op de hoogte van het feit dat ze niet zo veel allergische reacties oproepen als andere rassen. Daarom mochten wij van een fokker (in Coevorden) geloof ik, zelfs wel eens langskomen om te kijken hoe het zou gaan met dat ras. Dat hebben we overigens niet gedaan, voornamlijk omdat Coevorden nogal ver uit de buurt is van ons.
Alle reacties Link kopieren
Mijn vriend is ook allergisch, terwijl hij gewoon is opgegroeid met een kat. Een aantal jaar nadat deze was overleden is hij opeens allergisch geworden. We zijn allebei kattengek en we willen heel graag een kat in huis, maar willen het risico niet lopen dat we dat beessie straks weer uit huis moeten plaatsen omdat het niet te doen is.



Nou vonden we een tijdje terug info op internet over Siberische Boskatten, deze zouden ook een hypo-allergene vacht hebben. We zijn bij een cattery geweest die dit ras fokken, die mensen hadden een heel huis vol van die katten en we hebben er een uur tussen gezeten. Hij had nergens last van! Ze zijn niet goedkoop (E600) maar een stuk betaalbaarder dan die van 3000... Niet iedereen schijnt er goed op te reageren, maar het is het proberen waard! En ze zijn zoooo schetig...
Ik ben ook allergische voor katten ben ik achter gekomen en voor huisstofmijt helaas word er astmatisch van maar ik heb mekatten niet weg gedaan.... straks ga ik verhuizen naar een beter huis waar me katjes niet meer op me slaapkamer kunnen en beter kan schoon houden dat zou een hoop moeten schelen
Alle reacties Link kopieren
Dit topic wordt verplaatst naar Thuis.
Alle reacties Link kopieren
De Siberische Bosn zijn inderdaad het meest hypoallergeen. Ze maken namelijk het eiwit wat de allergie triggert een stuk minder aan. Wellicht een optie?

Je moet wel van de kat houden; ze zijn langharig en groot.
Alle reacties Link kopieren
Vervelend voor jou Chantalleke. Ik ben zelf allergisch voor katten. Mijn zoon werd vroeger ook ziek van 1 kat, daar kreeg hij pseudo kroepaanvallen van.. Ik ging regelmatig bij mensen op bezoek en kwam erachter dat hij dat niet bij iedere kat heeft. Ik heb nu 2 katten, hij heeft daar geen last van. Ik stofzuig 2 x per dag en heb eigenlijk alleen nog last ervan als de katten in de rui zijn. Mijn klachten zijn wel verminderd. Misschien dat een lichaam antistoffen aanmaakt na een tijd? Mijn oudste kat is trouwens ook allergisch voor kattenhaar hahahaha maar ook alleen als ze in de rui is, dan blijft ze overgeven. Het is een Europese Korthaar die ik dan 2 x per dag moet borstelen....

Als je echt graag een kat wilt zou ik, zoals andere al aangeven testen bij welke rassen je vriend geen last krijgt. Kost wel veel tijd. Misschien weten dierenartsen meer over allergene katten? Mijn dierenarts geeft ook informatie als ik iets wil weten.
Alle reacties Link kopieren
Je schrijft zelf dat je vriend is super allergisch is en doodziek werd na een kattenexperiment van 2 maanden. Dan ga je het toch niet nog een keer uit proberen?



Ik zou het risico niet nemen dat zo'n beestje weer uit huis moet, ook niet met een hypoallergene kat. Het kan namelijk per kat van hetzelfde ras verschillen hoe allergisch je erop kan reageren.
Alle reacties Link kopieren
ik heb allemaal bulten nu, en jeuken....

ik heb wel medicijnen gekregen van huisarts, maar helpt niet echt... wie heeft de tip?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven