Psyche
alle pijlers
Starten met Citalopram
woensdag 27 augustus 2014 om 08:55
Dat is de bedoeling...
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
maandag 29 september 2014 om 19:11
Ik heb dit allemaal zo'n beetje door zitten lezen en wil jullie allemaal even een hart onder de riem steken.
Ik weet zelf maar al te goed hoe ellendig een mens zich kan voelen, en het heeft ook bij mij lang geduurd, maar echt, er is licht aan het eind van die tunnel.
Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte, en hou vol!
Ik weet zelf maar al te goed hoe ellendig een mens zich kan voelen, en het heeft ook bij mij lang geduurd, maar echt, er is licht aan het eind van die tunnel.
Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte, en hou vol!
Iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn.
maandag 29 september 2014 om 22:06
Wat lief koffieprut!
Hier alles nog steeds goed, alleen heel erg moe. Vannacht slecht geslapen en vanmorgen tijdens het bijslapen wat nachtmerries gehad ;( Kortom.. vervelend wakker worden.
Manlief was vandaag vrij, vanmorgen was erg gezellig. Vanmiddag met man en kind een fotoshoot gedaan. Had er erg tegenop gezien, omdat ik me zo rot voel, maar het was een leuke middag. Ben reuze benieuwd naar het resultaat, maar daar moeten we nog 2 weken op wachten.
Hier alles nog steeds goed, alleen heel erg moe. Vannacht slecht geslapen en vanmorgen tijdens het bijslapen wat nachtmerries gehad ;( Kortom.. vervelend wakker worden.
Manlief was vandaag vrij, vanmorgen was erg gezellig. Vanmiddag met man en kind een fotoshoot gedaan. Had er erg tegenop gezien, omdat ik me zo rot voel, maar het was een leuke middag. Ben reuze benieuwd naar het resultaat, maar daar moeten we nog 2 weken op wachten.
dinsdag 30 september 2014 om 09:01
Dankjewel koffieprut! En leuk dat je nog even komt buurten flaxie Het lijkt er inderdaad op dat de Citalopram zijn werk doet.
Al zie ik nu even gigantisch tegen vandaag op. Ik heb weer een drama van een nacht achter de rug. Weinig geslapen en de uren die ik heb geslapen waren onrustig, dus ik ben zooooo moe. Daardoor komen de nare gedachten ook weer naar boven, al verdwijnen ze steeds heel snel weer achtergrond gelukkig.
Maar dan bedenk ik me; oja ik ben moe, dus dan zal het wel niet goed gaan etc etc. Mijn gedachten moet ik echt leren beheersen.
Vandaag ben ik samen met dochter thuis, dus ik zal me toch over die vermoeidheid heen moeten zetten. Ze is nu boekjes aan het voorlezen aan haar pop, dus ik zit nog even met een kop thee achter de laptop. Straks maar wat boodschapjes doen en vanmiddag de auto naar de garage brengen. Pffff
Ik hoop dat de foto's leuk zijn geworden welsie! Gaaf altijd, zo'n fotoshoot.
Hopelijk hebben jullie een betere nacht achter de rug dan ik. Fijne dag vandaag!
Al zie ik nu even gigantisch tegen vandaag op. Ik heb weer een drama van een nacht achter de rug. Weinig geslapen en de uren die ik heb geslapen waren onrustig, dus ik ben zooooo moe. Daardoor komen de nare gedachten ook weer naar boven, al verdwijnen ze steeds heel snel weer achtergrond gelukkig.
Maar dan bedenk ik me; oja ik ben moe, dus dan zal het wel niet goed gaan etc etc. Mijn gedachten moet ik echt leren beheersen.
Vandaag ben ik samen met dochter thuis, dus ik zal me toch over die vermoeidheid heen moeten zetten. Ze is nu boekjes aan het voorlezen aan haar pop, dus ik zit nog even met een kop thee achter de laptop. Straks maar wat boodschapjes doen en vanmiddag de auto naar de garage brengen. Pffff
Ik hoop dat de foto's leuk zijn geworden welsie! Gaaf altijd, zo'n fotoshoot.
Hopelijk hebben jullie een betere nacht achter de rug dan ik. Fijne dag vandaag!
dinsdag 30 september 2014 om 13:16
Dankjewel koffieprut, wat lief!
Balen Levin, weer een slechte nacht.. Ik heb weer redelijk goed geslapen, halve oxazepam doet blijkbaar ook z'n werk. Wat jullie zeggen over die kleine klusjes, dat doe ik ook inderdaad.. Maar t voelt altijd als niet genoeg. En ook belachelijk dat ik m'n tijd zo zit te verlummelen. Ik kan niet denken: oh, ik heb de was en de afwas gedaan, dan is het goed zo.. Heel erg vervelend, zit mezelf in de weg. Heb de bedrijfsarts gesproken en die vind het een slecht idee als ik binnenkort weer naar werk zou gaan, dus dat moet ik voorlopig even loslaten van hem..
Ben zo blij te lezen dat de AD bij jou echt iets doet Levin! Al slik ik het niet voor angstklachten, maar voor een depressie, herken wel veel in jouw verhaal. Het heeft toch aan alle kanten wel raakvlakken blijkbaar..
Hoop dat je foto's mooi zijn geworden Welsie, je klinkt wel goed en positief, fijn! Ergens even van kunnen genieten lijkt me zo heerlijk.. Ik mis dat echt..
Nog iets heel geks trouwens wat me helemaal niet lekker zit: gister is er iets gebeurd waar ik normaal gesproken hartstikke blij van zou worden (een heel goeie uitslag van iets) maar nu voelde ik niks. Echt niks. Ik weet rationeel gezien dat het fijn is en goed en leuk, maar ik voel er niks bij.. En nu in de piekermodus hoe dat komt.. Komt dat door de depressie of komt dat door de AD?? En als het door de AD komt, word ik dan dus nooit meer echt heel blij om iets? En waarom voel ik me dan ook niet minder somber? Ben er helemaal een beetje verdrietig van, weet het even niet..
Balen Levin, weer een slechte nacht.. Ik heb weer redelijk goed geslapen, halve oxazepam doet blijkbaar ook z'n werk. Wat jullie zeggen over die kleine klusjes, dat doe ik ook inderdaad.. Maar t voelt altijd als niet genoeg. En ook belachelijk dat ik m'n tijd zo zit te verlummelen. Ik kan niet denken: oh, ik heb de was en de afwas gedaan, dan is het goed zo.. Heel erg vervelend, zit mezelf in de weg. Heb de bedrijfsarts gesproken en die vind het een slecht idee als ik binnenkort weer naar werk zou gaan, dus dat moet ik voorlopig even loslaten van hem..
Ben zo blij te lezen dat de AD bij jou echt iets doet Levin! Al slik ik het niet voor angstklachten, maar voor een depressie, herken wel veel in jouw verhaal. Het heeft toch aan alle kanten wel raakvlakken blijkbaar..
Hoop dat je foto's mooi zijn geworden Welsie, je klinkt wel goed en positief, fijn! Ergens even van kunnen genieten lijkt me zo heerlijk.. Ik mis dat echt..
Nog iets heel geks trouwens wat me helemaal niet lekker zit: gister is er iets gebeurd waar ik normaal gesproken hartstikke blij van zou worden (een heel goeie uitslag van iets) maar nu voelde ik niks. Echt niks. Ik weet rationeel gezien dat het fijn is en goed en leuk, maar ik voel er niks bij.. En nu in de piekermodus hoe dat komt.. Komt dat door de depressie of komt dat door de AD?? En als het door de AD komt, word ik dan dus nooit meer echt heel blij om iets? En waarom voel ik me dan ook niet minder somber? Ben er helemaal een beetje verdrietig van, weet het even niet..
dinsdag 30 september 2014 om 14:19
Lieve Raio, je bent depressief lieve schat, daarom voelde je niks bij je goede nieuws. Je gaat je echt wel weer heel blij voelen, straks als de AD werkt dan klim je weer uit je diepe dal, dan ga je weer opbouwen en dan gaat ook voor jou de zon weer schijnen. Je bent depressief, je zit in de opbouw van de AD en dat kan je klachten tijdelijk verergeren. Geef er gewoon aan toe, het komt wel weer goed. Is het niet met deze dosis AD, dan wellicht met een iets hogere. En is het niet met deze AD, dan is het met een andere. Er schijnen 2000 soorten medicijnen te zijn tegen depressie.
(zegt welsie die zich vandaag weer gek piekert over vanalles en nog wat).
(zegt welsie die zich vandaag weer gek piekert over vanalles en nog wat).
dinsdag 30 september 2014 om 18:32
dinsdag 30 september 2014 om 22:20
Ach raio, wat is het zwaar he.. Maar zoals welsie zegt, je zit in een depressie, en waarschijnlijk verergerd de citalopram jouw depressie nu nog. Ik denk wel dat het belangrijk is om je huisarts goed op de hoogte te houden. Wie weet kan een andere ad jouw beter helpen. Al is dat nu nog erg vroeg om te zeggen natuurlijk.
En who cares of de afwas er morgen nog staat of dat je je bed een week niet verschoont. Echt, laat dat los. Doe wat je kunt, iedere dag is er weer een. Weer een dag dichter bij je herstel. Want het wordt echt beter.
Weltrusten iedereen. Mijn dag was weer een stuk minder llastig als dat ik mezelf had aangepraat. Die stomme negatieve gedachten ook altijd.
En who cares of de afwas er morgen nog staat of dat je je bed een week niet verschoont. Echt, laat dat los. Doe wat je kunt, iedere dag is er weer een. Weer een dag dichter bij je herstel. Want het wordt echt beter.
Weltrusten iedereen. Mijn dag was weer een stuk minder llastig als dat ik mezelf had aangepraat. Die stomme negatieve gedachten ook altijd.
woensdag 1 oktober 2014 om 23:19
Ja het gaat bij mij goed op dit moment. Merk dat ik nog wel veel spanning in mijn lijf heb en soms de paniek weer om de hoek komt kijken maar zit pas een week op 15 mg. Uiteindelijk moet ik naar 20 maar we bouwen het langzaam op vanwege de bijwerkingen. Morgen laat ik me even goed masseren, hopelijk gaat het dan een stuk beter. Al krijg ik het nu al benauwd van het idee dat ik die afspraak heb staan
Raio, als je nog in de opbouw zit is het heel normaal dat je je (tijdelijk) afgevlakt/emotieloos voelt. Dat hoort erbij, net zoals dat je klachten in het begin kunnen verergeren... hou jezelf goed in de gaten en bespreek het met je behandelaar want misschien is dit inderdaad niet het medicijn voor jou maar het heeft een tijd nodig om te stabiliseren in je lijf. Kijk ook eens op www.sochicken.nl of op facebook bij happiness in your life. Staan vaak mooie spreuken ed op. Daar heb ik veel aan gehad in ieder geval. Ook helpt 'iets' doen met je handen om uit je hoofd te komen, schilderen, tuinieren, knutselen etc. Heb je zoiets al geprobeerd?
Levin, fijn dat je dag beter bleek te gaan dan je gedacht had (is meestal zo toch?) Ik moet zeggen dat het mij juist helpt om op te ruimen/schoon te maken. Schoon huis is een leeg hoofd zeggen ze wel eens en dat werkt voor mij ook zo, al moet ik me soms dwingen om het te doen, daarna voel ik me altijd beter!
Iedereen een mooie nacht en een prachtige dag gewenst!
Raio, als je nog in de opbouw zit is het heel normaal dat je je (tijdelijk) afgevlakt/emotieloos voelt. Dat hoort erbij, net zoals dat je klachten in het begin kunnen verergeren... hou jezelf goed in de gaten en bespreek het met je behandelaar want misschien is dit inderdaad niet het medicijn voor jou maar het heeft een tijd nodig om te stabiliseren in je lijf. Kijk ook eens op www.sochicken.nl of op facebook bij happiness in your life. Staan vaak mooie spreuken ed op. Daar heb ik veel aan gehad in ieder geval. Ook helpt 'iets' doen met je handen om uit je hoofd te komen, schilderen, tuinieren, knutselen etc. Heb je zoiets al geprobeerd?
Levin, fijn dat je dag beter bleek te gaan dan je gedacht had (is meestal zo toch?) Ik moet zeggen dat het mij juist helpt om op te ruimen/schoon te maken. Schoon huis is een leeg hoofd zeggen ze wel eens en dat werkt voor mij ook zo, al moet ik me soms dwingen om het te doen, daarna voel ik me altijd beter!
Iedereen een mooie nacht en een prachtige dag gewenst!
That voice in your head that says 'buy the shoes', That's the one to listen to!
woensdag 1 oktober 2014 om 23:56
Pfff... Weer een loze dag achter de rug, heb het gepresteerd om echt helemaal niks te doen vandaag.. Van het bed naar de bank en weer terug en dat vanaf vanmorgen 9 uur.. Heb wel weer een goeie nacht gehad gelukkig. Vraag me toch af waar ik zo moe van ben
Ik zie m'n huisarts weer over drie weken, dan zit ik op de periode dat de citalopram z'n maximale werking zou moeten hebben.. Ophogen naar 30 of 40 Mg is nog wel een optie denk ik.. Hoop dat ik daar niet weer zo beroerd van wordt dan..
Thnx voor de tips aphrodite, ik zal eens kijken op die sites. Doe verder weinig creatiefs, ben een beetje aan het puzzelen om uit m'n hoofd te komen, maar verder zit ik te zitten en te hangen. De komende dagen wel wat korte afspraken op de planning, kom ik in ieder geval de deur weer uit. Massage heb ik laatst ook gedaan, kon me niet echt goed ontspannen, maar het was wel even fijn. Voor zover iets nu fijn kan zijn dan..
Die negatieve gedachten zijn vreselijk stom he Levin..? Heb er ook veel last van, nu erger dan anders, zal wel door de pillen komen inderdaad. Heb nu even t gevoel dat t noooooooit meer goed komt en dat ik me nooooooit meer beter zal voelen. Niet fijn. Zit me heel zielig te voelen hier in m'n eentje.. Ga zo maar weer eens proberen te slapen. Jullie allemaal een hele goeie nacht
Ik zie m'n huisarts weer over drie weken, dan zit ik op de periode dat de citalopram z'n maximale werking zou moeten hebben.. Ophogen naar 30 of 40 Mg is nog wel een optie denk ik.. Hoop dat ik daar niet weer zo beroerd van wordt dan..
Thnx voor de tips aphrodite, ik zal eens kijken op die sites. Doe verder weinig creatiefs, ben een beetje aan het puzzelen om uit m'n hoofd te komen, maar verder zit ik te zitten en te hangen. De komende dagen wel wat korte afspraken op de planning, kom ik in ieder geval de deur weer uit. Massage heb ik laatst ook gedaan, kon me niet echt goed ontspannen, maar het was wel even fijn. Voor zover iets nu fijn kan zijn dan..
Die negatieve gedachten zijn vreselijk stom he Levin..? Heb er ook veel last van, nu erger dan anders, zal wel door de pillen komen inderdaad. Heb nu even t gevoel dat t noooooooit meer goed komt en dat ik me nooooooit meer beter zal voelen. Niet fijn. Zit me heel zielig te voelen hier in m'n eentje.. Ga zo maar weer eens proberen te slapen. Jullie allemaal een hele goeie nacht
donderdag 2 oktober 2014 om 09:53
De afgelopen 2 nachten heb ik goed geslapen, yes! Maar ik ben nog steeds heel moe, vooral als ik net wakker ben. Gisteren ben ik de hele dag op pad geweest en 's avonds was ik hartstikke hyper. Ik ben het niet meer gewend om de hele dag in de weer te zijn denk ik
Nu merk ik dat er weer spanning in mijn lijf zit, dus vandaag maar even rustig aan. Even hier in huis wat opruimen en een filmpje kijken.
Heb je veel last gehad van de bijwerkingen aphrodite? Of juist niet door het langzaam opbouwen? Hopelijk lukt het je om te genieten van de massage en lekker te ontspannen. Die spanningen in de opbouwfase zijn zo rot, bah.
Jeetje Raio, balen weer he, zo'n dag. Goed dat je de komende dagen wat afspraken hebt. Ondanks dat je er misschien tegenop ziet, is het wel goed om iets te "moeten" denk ik. Even eruit.
Toen ik de hele dag op de bank lag moest ik van mezelf elke dag 20 minuten lopen en naar de supermarkt heen en weer. Vaak stelde ik dat uit tot het einde van de middag omdat ik gewoon niet van die bank af wilde. Ik had met mezelf afgesproken dat ik trots zou zijn wanneer ik was geweest, ondanks dat het voor andere mensen misschien niets voorstelt. Voor mij was het een hele stap om die wandeling te maken.
Dus als je straks naar een afspraak bent geweest kun je trots zijn op jezelf dat je dat gedaan hebt. Echt hoor, iedere stap is er 1.
Hoe gaat het welsie? Jammer dat je weer zo in je piekermodus zat na het goede weekend. Is het inmiddels weer wat minder?
Volgende week heb ik een afspraak met de Arbo-arts. Ik wil eigenlijk wel weer een paar uurtjes aan het werk, maar aan de andere kant vind ik de druk lastig. Wanneer iemand op me gaat rekenen heb ik het gevoel dat ik het niet waar kan maken. Omdat ik nog zo moe ben en van te voren niet weet of ik goed heb geslapen natuurlijk. Ik ben bang dat ik, wanneer ik op mijn werk ben, na ene uur alweer weg wil. Zo stom, dat ik me daar nu al druk om maak. Ik wil werken, maar aan de andere kant nog helemaal niet. Pfff.
Ik ga maar eens ontbijten. Ik heb trouwens vaak een raar gevoel in mijn maag, vooral 's avonds. Alsof mijn maag nog helemaal leeg is, terwijl ik net heb gegeten. Of ineens hele erge honger, die verdwijnt na een paar happen. Dit heb ik sinds de ophoging naar 20 mg. Herkenbaar voor iemand?
Nu merk ik dat er weer spanning in mijn lijf zit, dus vandaag maar even rustig aan. Even hier in huis wat opruimen en een filmpje kijken.
Heb je veel last gehad van de bijwerkingen aphrodite? Of juist niet door het langzaam opbouwen? Hopelijk lukt het je om te genieten van de massage en lekker te ontspannen. Die spanningen in de opbouwfase zijn zo rot, bah.
Jeetje Raio, balen weer he, zo'n dag. Goed dat je de komende dagen wat afspraken hebt. Ondanks dat je er misschien tegenop ziet, is het wel goed om iets te "moeten" denk ik. Even eruit.
Toen ik de hele dag op de bank lag moest ik van mezelf elke dag 20 minuten lopen en naar de supermarkt heen en weer. Vaak stelde ik dat uit tot het einde van de middag omdat ik gewoon niet van die bank af wilde. Ik had met mezelf afgesproken dat ik trots zou zijn wanneer ik was geweest, ondanks dat het voor andere mensen misschien niets voorstelt. Voor mij was het een hele stap om die wandeling te maken.
Dus als je straks naar een afspraak bent geweest kun je trots zijn op jezelf dat je dat gedaan hebt. Echt hoor, iedere stap is er 1.
Hoe gaat het welsie? Jammer dat je weer zo in je piekermodus zat na het goede weekend. Is het inmiddels weer wat minder?
Volgende week heb ik een afspraak met de Arbo-arts. Ik wil eigenlijk wel weer een paar uurtjes aan het werk, maar aan de andere kant vind ik de druk lastig. Wanneer iemand op me gaat rekenen heb ik het gevoel dat ik het niet waar kan maken. Omdat ik nog zo moe ben en van te voren niet weet of ik goed heb geslapen natuurlijk. Ik ben bang dat ik, wanneer ik op mijn werk ben, na ene uur alweer weg wil. Zo stom, dat ik me daar nu al druk om maak. Ik wil werken, maar aan de andere kant nog helemaal niet. Pfff.
Ik ga maar eens ontbijten. Ik heb trouwens vaak een raar gevoel in mijn maag, vooral 's avonds. Alsof mijn maag nog helemaal leeg is, terwijl ik net heb gegeten. Of ineens hele erge honger, die verdwijnt na een paar happen. Dit heb ik sinds de ophoging naar 20 mg. Herkenbaar voor iemand?
donderdag 2 oktober 2014 om 12:10
Goeiemorgen! Ik heb ook weer goed geslapen vannacht, fijn he Levin? Verder nog steeds geen veranderingen.. Dat wat ik schreef van alleen maar op de bank hangen, zo gaat het al een week of drie, vier.. Ik weet dat het niet goed is, maar ik krijg het niet doorbroken. Heb ook niet echt iets om voor op te staan, me aan te kleden etc. Ja mezelf, maar dat is blijkbaar niet voldoende motivatie.. Baal er ontzettend van, maar "gewoon doen" lukt me echt niet. Heel frusterend.
Misschien moet je, zolang je twijfelt, nog niet aan het werk gaan Levin. Ben je wel een keer langsgeweest om er gewoon even te zijn, even koffie drinken ofzo? Anders zou ik daarmee beginnen. Beviel mij toen totaal niet, ik kon het echt niet handelen allemaal. Maar was wel meteen duidelijk dat werken dus ook nog niet gaat. Werd al gek van de gezellige verhalen van collega's, laat staan dat ik nu mijn werk aan zou kunnen...
Dat rare gevoel in mijn maag herken ik niet echt. Ben wel ontzettend veel aan het snaaien, dat wel..
Misschien moet je, zolang je twijfelt, nog niet aan het werk gaan Levin. Ben je wel een keer langsgeweest om er gewoon even te zijn, even koffie drinken ofzo? Anders zou ik daarmee beginnen. Beviel mij toen totaal niet, ik kon het echt niet handelen allemaal. Maar was wel meteen duidelijk dat werken dus ook nog niet gaat. Werd al gek van de gezellige verhalen van collega's, laat staan dat ik nu mijn werk aan zou kunnen...
Dat rare gevoel in mijn maag herken ik niet echt. Ben wel ontzettend veel aan het snaaien, dat wel..
donderdag 2 oktober 2014 om 12:22
Ik slik het al jaren..Ben begonnen met therapie, dat hielp mij beter mijn angsten te relativeren. Maar uiteindelijk heb ik er citalopram bijgekregen. Het kan namelijk zijn dat je hersenen een bepaalde stof niet aan kan maken. Daar kun je eenvoudigweg niks aan doen!
Ik heb vrij weinig last gehad van bijwerkingen. Alleen wat duizelig de eerste week maar dat is echt niet zo erg! Succes ermee, ik hoop dat het je helpt!
Ik heb vrij weinig last gehad van bijwerkingen. Alleen wat duizelig de eerste week maar dat is echt niet zo erg! Succes ermee, ik hoop dat het je helpt!
donderdag 2 oktober 2014 om 21:59
Levin, de bijwerkingen vallen gelukkig mee. Toen ik er net mee startte had ik er meer last van dan met ophogen. De arbo arts zal
Je ws ook eerst aanraden om af en toe eens langs te gaan zodat zr drempel als je straks wel weer aan het werk gaat niet te hoog te laten zijn. Dat was bij mij iig wel zo. Dat van die honger herken ik ook, kan zo ineens uit het niets komen!
Raio, massage niet aan toegekomen. Eerst werd ik onderzocht en daarna gekraakt, dat was erg lekker! Denk dat het wel belangrijk voor je is ok wat te doen hoor. Veel mensen zouden niet blij worden van de hele dag zitten en hangen. Probeer iedere dag even een kwartiertje te wandelen en het liefst een paar keer per week te sporten! Dat helpt echt om je beter te voelen!
Fijne nacht en hopelijk morgen een positieve dag!
Je ws ook eerst aanraden om af en toe eens langs te gaan zodat zr drempel als je straks wel weer aan het werk gaat niet te hoog te laten zijn. Dat was bij mij iig wel zo. Dat van die honger herken ik ook, kan zo ineens uit het niets komen!
Raio, massage niet aan toegekomen. Eerst werd ik onderzocht en daarna gekraakt, dat was erg lekker! Denk dat het wel belangrijk voor je is ok wat te doen hoor. Veel mensen zouden niet blij worden van de hele dag zitten en hangen. Probeer iedere dag even een kwartiertje te wandelen en het liefst een paar keer per week te sporten! Dat helpt echt om je beter te voelen!
Fijne nacht en hopelijk morgen een positieve dag!
That voice in your head that says 'buy the shoes', That's the one to listen to!
vrijdag 3 oktober 2014 om 11:09
Goedemorgen allemaal, hoe is het hier? Bij mij gaat het wel, behalve dat ik bloedje-sjagerijnig ben. Vanmorgen weer naar psych geweest en voornamelijk gehad over hoe ik rust voor mezelf in kan bouwen. Tja... daar heb ik geen goed antwoord op.
Verder weer over psychiater gehad en die afspraak wilden ze uitstellen. Ik was besproken in het overleg en ze vonden dat ik zo op de goede weg zit dat het vast wel zonder medicijnen ook goed komt. Tja... weet niet zo goed wat ik daarmee moet. Ben het aan ene kant wel eens, aan andere kant... geen idee. Ik zit ook niet zo op AD te wachten als ik jullie hier allemaal zo hoor.
Nu moet ik aan het werk, maar ik heb zo geen zin. Dochterlief is nog 2 uur weg en eigenlijk ga ik veel liever lekker slapen ofzo, maar dat zit er niet in, want de plicht roept.
Levin5, ik had nog een brutale vraag. Ik heb geen idee hoe oud je bent, maar heb jij nog een kinderwens? Ik worstel heel erg met die vraag merk ik. Ik denk het voor mijzelf verstandig is om het maar bij 1 kind te houden (voor zover me meer gegund zijn), ik kan heel slecht twee dingen tegelijk. Maar aan de andere kant sluimert er toch ook nog een kinderwens. Loop langzaam richting de 40, dus kan ook niet heel lang meer wachten.
Verder weer over psychiater gehad en die afspraak wilden ze uitstellen. Ik was besproken in het overleg en ze vonden dat ik zo op de goede weg zit dat het vast wel zonder medicijnen ook goed komt. Tja... weet niet zo goed wat ik daarmee moet. Ben het aan ene kant wel eens, aan andere kant... geen idee. Ik zit ook niet zo op AD te wachten als ik jullie hier allemaal zo hoor.
Nu moet ik aan het werk, maar ik heb zo geen zin. Dochterlief is nog 2 uur weg en eigenlijk ga ik veel liever lekker slapen ofzo, maar dat zit er niet in, want de plicht roept.
Levin5, ik had nog een brutale vraag. Ik heb geen idee hoe oud je bent, maar heb jij nog een kinderwens? Ik worstel heel erg met die vraag merk ik. Ik denk het voor mijzelf verstandig is om het maar bij 1 kind te houden (voor zover me meer gegund zijn), ik kan heel slecht twee dingen tegelijk. Maar aan de andere kant sluimert er toch ook nog een kinderwens. Loop langzaam richting de 40, dus kan ook niet heel lang meer wachten.
zaterdag 4 oktober 2014 om 16:27
Zo.. weekend! En wat een weertje vandaag, nu net gaat het een beetje betrekken hier.
Wat fijn Aphrodite, dat je niet veel last hebt van de bijwerkingen. Ben je begonnen met 5 of 10? En hoe gaat het nu op 15 mg? Is de paniek al wat afgezakt?
Vanmorgen naar de kapper geweest. Iets wat ik altijd uitstel omdat ik me opgesloten voel. Zodra ze begint te knippen komt meestal de paniek, dan kan ik niet meer weg voor mijn gevoel. Maar vanmorgen ging het opzich goed. Even in het begin een paar minuutjes dat paniekerige gevoel waarbij ik dacht, ik wil weg! Maar ik bleef gewoon doorkletsen en het zakte snel af. Toch maar mooi weer gedaan!
Is het nog gelukt om aan het werk te gaan welsie?
Je kunt natuurlijk altijd een gesprek aangaan met de psychiater over AD. Hij of zij kan je misschien nog meer info en advies geven.
Wellicht maakt het de keuze voor jezelf ook makkelijker om het juist niet of juist wel te doen.
Het is niet iets wat je zomaar even doet vind ik. Het is best een traject waar je aan begint. Want behalve het opbouwen, komt er ook weer een moment van afbouwen.
Wat betreft de kinderwens.... Hij is er wel, maar ik denk niet dat er nog een kindje zal komen. Wij hebben het er vaak over, vanmiddag nog. Maar vooral ik durf het niet aan. Ten eerste natuurlijk omdat ik een PND heb gehad, dat zou ik echt nooit meer mee willen maken. Maar ook omdat ik mezelf geen leuke moeder heb gevonden. Nu gaat dat echt 100 keer beter. Ik heb zoveel geduld en plezier nu met mijn dochter. Maar blijkbaar lukt me dat niet zonder AD. En ik kan me nu al druk maken over de slapeloze nachten die dan weer gaan komen. Weinig slaap met 1 kind vond ik al heftig en daar raakte ik van in paniek. Laat staan met 2.
Maar ik denk er bijna iedere dag aan hoor... En het ene moment denk ik, nee het gaat niet gebeuren en het andere moment denk ik, ik zou het toch wel graag willen.
Wow wat een verhaal is het al geworden, sorry hoor
Hopelijk hebben jullie allemaal een goed weekend! slaap je nog steeds goed Raio? Nog met de oxazepam?
Wat fijn Aphrodite, dat je niet veel last hebt van de bijwerkingen. Ben je begonnen met 5 of 10? En hoe gaat het nu op 15 mg? Is de paniek al wat afgezakt?
Vanmorgen naar de kapper geweest. Iets wat ik altijd uitstel omdat ik me opgesloten voel. Zodra ze begint te knippen komt meestal de paniek, dan kan ik niet meer weg voor mijn gevoel. Maar vanmorgen ging het opzich goed. Even in het begin een paar minuutjes dat paniekerige gevoel waarbij ik dacht, ik wil weg! Maar ik bleef gewoon doorkletsen en het zakte snel af. Toch maar mooi weer gedaan!
Is het nog gelukt om aan het werk te gaan welsie?
Je kunt natuurlijk altijd een gesprek aangaan met de psychiater over AD. Hij of zij kan je misschien nog meer info en advies geven.
Wellicht maakt het de keuze voor jezelf ook makkelijker om het juist niet of juist wel te doen.
Het is niet iets wat je zomaar even doet vind ik. Het is best een traject waar je aan begint. Want behalve het opbouwen, komt er ook weer een moment van afbouwen.
Wat betreft de kinderwens.... Hij is er wel, maar ik denk niet dat er nog een kindje zal komen. Wij hebben het er vaak over, vanmiddag nog. Maar vooral ik durf het niet aan. Ten eerste natuurlijk omdat ik een PND heb gehad, dat zou ik echt nooit meer mee willen maken. Maar ook omdat ik mezelf geen leuke moeder heb gevonden. Nu gaat dat echt 100 keer beter. Ik heb zoveel geduld en plezier nu met mijn dochter. Maar blijkbaar lukt me dat niet zonder AD. En ik kan me nu al druk maken over de slapeloze nachten die dan weer gaan komen. Weinig slaap met 1 kind vond ik al heftig en daar raakte ik van in paniek. Laat staan met 2.
Maar ik denk er bijna iedere dag aan hoor... En het ene moment denk ik, nee het gaat niet gebeuren en het andere moment denk ik, ik zou het toch wel graag willen.
Wow wat een verhaal is het al geworden, sorry hoor
Hopelijk hebben jullie allemaal een goed weekend! slaap je nog steeds goed Raio? Nog met de oxazepam?
zondag 5 oktober 2014 om 20:27
Wat heerlijk Levin5 dat het zo goed met je gaat. Je klinkt echt steeds beter. En je bent niet meer elke dag op onmogelijke tijden met je berichtjes, dus ik denk dat het slapen ook beter gaat?
En wat goed om te horen dat je zoveel meer gedulg en plezier met je kleine meid hebt. Daar deed je het allemaal voor hé. Ik kan me helemaal vinden in je kinderwens-verhaal. Ik sta er eigenlijk precies zo in, moeilijk soms wel.
Ik heb nog steeds last van twijfels over mijn relatie, al kan ik ze helemaal niet goed plaatsen. Volgens de psych komt het doordat ik overbelast ben en daardoor op zoek ben naar een uitweg. En die uitweg zou theoretisch kunnen zijn dat ik alle bruggen achter me verbrandt. Natuurlijk snap ik rationeel wel dat dat helemaal niet zo is, maar mijn angststoornis zegt iets anders. Ik word er soms helemaal gek van. Ik moet nu op zoek naar meer rust-moment. Meer momenten voor mezelf, maar dat vind ik zo lastig. Ik ben heel bang dat het altijd zo blijft, dat ik me altijd zo down en verdrietig zal blijven voelen, dat ik nooit echt meer kan genieten van iets. Dat ik altijd zo vreselijk vreselijk vreselijk moe blijf en geen fut heb voor de doodnormale dingen. Dat ik nooit meer 100% zeker zal zijn van mijn liefde voor mijn man. En dat ik altijd zo blijf twijfelen of ik wel goed genoeg ben voor mijn dochter.
Morgen gaan we weer vitamine D prikken, die is al 1,5 jaar ernstig verlaagd en volgens mijn huisarts één van de grootste oorzaken dat ik me zo ellendig voel. . Als het nu weer laag is, dan krijg ik wederom een stootkuur, ik hoop het, want 1,5 jaar geleden knapte ik daar flink van op.
En wat goed om te horen dat je zoveel meer gedulg en plezier met je kleine meid hebt. Daar deed je het allemaal voor hé. Ik kan me helemaal vinden in je kinderwens-verhaal. Ik sta er eigenlijk precies zo in, moeilijk soms wel.
Ik heb nog steeds last van twijfels over mijn relatie, al kan ik ze helemaal niet goed plaatsen. Volgens de psych komt het doordat ik overbelast ben en daardoor op zoek ben naar een uitweg. En die uitweg zou theoretisch kunnen zijn dat ik alle bruggen achter me verbrandt. Natuurlijk snap ik rationeel wel dat dat helemaal niet zo is, maar mijn angststoornis zegt iets anders. Ik word er soms helemaal gek van. Ik moet nu op zoek naar meer rust-moment. Meer momenten voor mezelf, maar dat vind ik zo lastig. Ik ben heel bang dat het altijd zo blijft, dat ik me altijd zo down en verdrietig zal blijven voelen, dat ik nooit echt meer kan genieten van iets. Dat ik altijd zo vreselijk vreselijk vreselijk moe blijf en geen fut heb voor de doodnormale dingen. Dat ik nooit meer 100% zeker zal zijn van mijn liefde voor mijn man. En dat ik altijd zo blijf twijfelen of ik wel goed genoeg ben voor mijn dochter.
Morgen gaan we weer vitamine D prikken, die is al 1,5 jaar ernstig verlaagd en volgens mijn huisarts één van de grootste oorzaken dat ik me zo ellendig voel. . Als het nu weer laag is, dan krijg ik wederom een stootkuur, ik hoop het, want 1,5 jaar geleden knapte ik daar flink van op.
zondag 5 oktober 2014 om 23:09
Wat heerlijk om te lezen idd Levin, wat Welsie ook al zegt, je klinkt steeds beter. Wel nog lichte paniekmomenten, maar je weet er zo goed mee om te gaan!
En Welsie, wat enorm herkenbaar hoe jij omschrijft hoe je je voelt.. Ik ben ook zo bang dat het nooit meer beter wordt dan dit, dat ik altijd zo moe blijf, zo weinig energie heb om dingen te ondernemen, mezelf moet dwingen om dingen te doen naast mijn werk, ook al zijn het leuke dingen, alles voelt als een enorme opgave.. Mijn leven glijdt gewoon voorbij, ik vind het zo ontzettend zonde van mijn tijd, maar ik weet niet meer wat ik moet doen..
Voel me daarnaast ook enorm alleen. Heb wel veel lieve mensen om me heen, maar iedereen is gesetteld, woont samen, krijgt kindjes en ik zit hier maar in m'n eentje te zitten. En in de staat waarin ik nu ben, zie ik mezelf ook echt geen leuke vent ontmoeten.. Heb de afgelopen dagen wat gewandeld en wat dingen in het huishouden gedaan, maar voel me nog steeds hetzelfde. Geen enkele verbetering, zelfs geen lichte. Slaap nu wel redelijk zonder de oxazepam, wil dat niet te lang slikken ivm verslavingsgevaar. Maar ik blijf zo ontzettend moe.
Welsie, vitamine D kan idd echt enorm veel invloed hebben he? Hoop zo dat dat het is bij jou! Heb je ook al eens laten prikken op B12? Kan ook deze klachten geven. Helaas was dat t bij mij allemaal niet. Slik wel extra vitamine D, B12 en magnesium (helpt te ontspannen), baat het niet dan schaadt het niet..
Oh en misschien iets voor jou Welsie, 5 HTP. Is een soort lichaamseigen stofje dat het serotonineniveau in balans brengt. Ik heb alles geprobeerd en geen verbetering ervaren, maar dat is natuurlijk voor elk persoon anders.
Nou, ik ga m'n bed maar weer eens opzoeken.. Ben er net uit zo ongeveer, maargoed
En Welsie, wat enorm herkenbaar hoe jij omschrijft hoe je je voelt.. Ik ben ook zo bang dat het nooit meer beter wordt dan dit, dat ik altijd zo moe blijf, zo weinig energie heb om dingen te ondernemen, mezelf moet dwingen om dingen te doen naast mijn werk, ook al zijn het leuke dingen, alles voelt als een enorme opgave.. Mijn leven glijdt gewoon voorbij, ik vind het zo ontzettend zonde van mijn tijd, maar ik weet niet meer wat ik moet doen..
Voel me daarnaast ook enorm alleen. Heb wel veel lieve mensen om me heen, maar iedereen is gesetteld, woont samen, krijgt kindjes en ik zit hier maar in m'n eentje te zitten. En in de staat waarin ik nu ben, zie ik mezelf ook echt geen leuke vent ontmoeten.. Heb de afgelopen dagen wat gewandeld en wat dingen in het huishouden gedaan, maar voel me nog steeds hetzelfde. Geen enkele verbetering, zelfs geen lichte. Slaap nu wel redelijk zonder de oxazepam, wil dat niet te lang slikken ivm verslavingsgevaar. Maar ik blijf zo ontzettend moe.
Welsie, vitamine D kan idd echt enorm veel invloed hebben he? Hoop zo dat dat het is bij jou! Heb je ook al eens laten prikken op B12? Kan ook deze klachten geven. Helaas was dat t bij mij allemaal niet. Slik wel extra vitamine D, B12 en magnesium (helpt te ontspannen), baat het niet dan schaadt het niet..
Oh en misschien iets voor jou Welsie, 5 HTP. Is een soort lichaamseigen stofje dat het serotonineniveau in balans brengt. Ik heb alles geprobeerd en geen verbetering ervaren, maar dat is natuurlijk voor elk persoon anders.
Nou, ik ga m'n bed maar weer eens opzoeken.. Ben er net uit zo ongeveer, maargoed
maandag 6 oktober 2014 om 10:00
Jeetje Raio, wat jammer om te horen dat je nog geen verbetering merkt. Maar je bent wel een beetje bezig geweest in huis, dus dat is een goed teken toch? En je slaapt beter, nog een positief iets! Iedere keer als ik zie dat je wat gepost hebt, hoop ik dat het beter gaat met je..
Misschien moet ik ook maar eens wat vitamines gaan slikken. Ik ben 2 maanden geleden ook weer gecheckt en ook alles was goed. Stiekem had ik wel gehoopt dat het aan een vitaminetekort zou liggen.....
Wat rot, die twijfels, welsie. Kan me helemaal voorstellen dat je er gek van wordt. Maar het zijn gewoon je gedachten die een loopje met je nemen. Maar ook zonder relatie heb je de angststoornis.
Maar ik herken het heel erg hoor. Hoe rationeel je er ook over nadenkt, die twijfels gaan niet zomaar weg.
Lukt het je om wat tijd voor jezelf in te plannen? Het is erg lastig met een kind, maar zo belangrijk! Vaste tijden is misschien het makkelijkst? 1 of 2 uurtjes per week sporten? Of iedere zaterdagochtend met een boek op bed? Ik noem maar wat hoor, maar als je het op vaste tijden doet, dan kan je man ook inplannen dat hij lekker met jullie dochter naar de kinderboerderij gaat
Ik ga vaak tijdens de koopavond even winkels kijken. gewoon wat rondlopen, ergens wat drinken, mensen kijken. Niks bijzonders, maar ik vind het heerlijk!
Gisteren was ik vreselijk chagrijnig, bah. Ik ben 's ochtends maar een uurtje terug naar bed gegaan. Daarna ging het iets beter. Maar die vermoeidheid, daar word ik gek van. Later op de dag zijn we naar het bos geweest. Daar had ik ook geen zin in, te moe om lange stukken te lopen, maar het was uiteindelijk heel leuk. Ik ben zelf op een of ander eng speeltoestel geweest wat heeeel hard rondjes draait. Zeker weten dat ik daar een paar weken geleden niet op was gegaan, en dochter had er ook niet op gemogen van mij. Maar wat hadden we gister een lol op dat ding! Wel een beetje duizelig daarna
Nu ga ik even terug naar bed. Ik slaap wel beter, maar word nog steeds een paar keer wakker, al val ik dan vaak snel weer in slaap. Ik zit in ieder geval geen nachten meer op de bank.
Ik blijf het lastig vinden om de dag te beginnen, in de ochtenden heb ik nog nergens zin in, behalve in bed liggen. Vanaf een uur of 12 begin ik pas puf te krijgen om iets te doen.
Misschien moet ik ook maar eens wat vitamines gaan slikken. Ik ben 2 maanden geleden ook weer gecheckt en ook alles was goed. Stiekem had ik wel gehoopt dat het aan een vitaminetekort zou liggen.....
Wat rot, die twijfels, welsie. Kan me helemaal voorstellen dat je er gek van wordt. Maar het zijn gewoon je gedachten die een loopje met je nemen. Maar ook zonder relatie heb je de angststoornis.
Maar ik herken het heel erg hoor. Hoe rationeel je er ook over nadenkt, die twijfels gaan niet zomaar weg.
Lukt het je om wat tijd voor jezelf in te plannen? Het is erg lastig met een kind, maar zo belangrijk! Vaste tijden is misschien het makkelijkst? 1 of 2 uurtjes per week sporten? Of iedere zaterdagochtend met een boek op bed? Ik noem maar wat hoor, maar als je het op vaste tijden doet, dan kan je man ook inplannen dat hij lekker met jullie dochter naar de kinderboerderij gaat
Ik ga vaak tijdens de koopavond even winkels kijken. gewoon wat rondlopen, ergens wat drinken, mensen kijken. Niks bijzonders, maar ik vind het heerlijk!
Gisteren was ik vreselijk chagrijnig, bah. Ik ben 's ochtends maar een uurtje terug naar bed gegaan. Daarna ging het iets beter. Maar die vermoeidheid, daar word ik gek van. Later op de dag zijn we naar het bos geweest. Daar had ik ook geen zin in, te moe om lange stukken te lopen, maar het was uiteindelijk heel leuk. Ik ben zelf op een of ander eng speeltoestel geweest wat heeeel hard rondjes draait. Zeker weten dat ik daar een paar weken geleden niet op was gegaan, en dochter had er ook niet op gemogen van mij. Maar wat hadden we gister een lol op dat ding! Wel een beetje duizelig daarna
Nu ga ik even terug naar bed. Ik slaap wel beter, maar word nog steeds een paar keer wakker, al val ik dan vaak snel weer in slaap. Ik zit in ieder geval geen nachten meer op de bank.
Ik blijf het lastig vinden om de dag te beginnen, in de ochtenden heb ik nog nergens zin in, behalve in bed liggen. Vanaf een uur of 12 begin ik pas puf te krijgen om iets te doen.
maandag 6 oktober 2014 om 10:42
Wat lief Levin, dat je steeds hoopt te lezen dat het beter gaat met me.. Elke dag als ik wakker word denk ik ook meteen: hoe voel ik me, heb ik al een beetje zin in de dag? Maar nee, elke dag dezelfde grijze deken waar ik niet onderuit lijk te komen.. Ben er een beetje klaar mee en begin moedeloos te worden.. Het is ook wat vaag natuurlijk, ik kan niet goed ergens aan toetsen of het al beter gaat. Ik heb en had niet echt angsten, dus kan ook niet denken: hee, dit durfde ik eerst niet en nu wel, dus het gaat beter. Ik ben alleen maar somber en vind het leven volkomen nutteloos en dat lijkt zo te blijven.. Vind het ook lastig om positieve dingen te zien.. Ja dat beter slapen, maar dat betekent alleen dat de bijwerkingen nu over zijn. En dat ik wat in t huishouden heb gedaan is ook meer omdat m'n kleding op was (dus moest wel een was draaien) en omdat ik geen schoon servies meer had..
De ochtenden zijn idd nog zwaarder dan de rest van de dag, maar ook de rest van de dag heb ik eigenlijk nergens puf voor.. Het blijft een mezelf voortslepen naar af en toe een afspraak of een verplichting. Dat geklaag van mezelf word ik ook moedeloos van maar t is niet anders helaas..
Mooi om te lezen dat je zoveel plezier gehad hebt gister met je dochter! Fijn ook dat er een soort van ijkpunten (eikpunten?) zijn waaraan je kan zien dat de medicatie iets doet, iets wat je eerst nooit gedaan zou hebben en nu wel, heerlijk lijkt me dat! Ik ga me maar eens aankleden.. Heb zo een afspraak dus ik moet wel, maar heb er echt geen zin in..
De ochtenden zijn idd nog zwaarder dan de rest van de dag, maar ook de rest van de dag heb ik eigenlijk nergens puf voor.. Het blijft een mezelf voortslepen naar af en toe een afspraak of een verplichting. Dat geklaag van mezelf word ik ook moedeloos van maar t is niet anders helaas..
Mooi om te lezen dat je zoveel plezier gehad hebt gister met je dochter! Fijn ook dat er een soort van ijkpunten (eikpunten?) zijn waaraan je kan zien dat de medicatie iets doet, iets wat je eerst nooit gedaan zou hebben en nu wel, heerlijk lijkt me dat! Ik ga me maar eens aankleden.. Heb zo een afspraak dus ik moet wel, maar heb er echt geen zin in..
dinsdag 7 oktober 2014 om 07:28
Poeh zeg, wat een nacht. Ik heb echt heel weinig geslapen en ik voel me nu zo belabberd.
Vandaag heb ik een afspraak bij de Arbo arts. Dus gisteravond dacht ik al:
-Ik moet goed slapen, want ik moet er vroeg zijn.
-Ik moet op de fiets, dus op tijd weg want anders moet ik zo haasten. Hopelijk is de oppas er op tijd.
-Als ik niet goed slaap dan voel ik me niet goed en lukt het me vast niet om te gaan. (Zoals pre Citalopram altijd het geval was).
Gevolg: Niet geslapen natuurlijk. Ik heb me veel te druk gemaakt.
En nu zie ik het helemaal niet zitten vandaag. Ik zou nu het liefst even in een hutje op de hei gaat zitten, weg van alle verantwoordelijkheden. Niks moeten, niemand die iets van me verwacht. (Gisteravond ook wat gedoe gehad met schoonfamilie over iets wat 1,5 jaar geleden is gebeurd. Vermoeiend....)
Maar goed, dochter zal zo wel wakker worden, dus ik moet me een beetje bij elkaar rapen.
Ben je nu ook onder behandeling bij een psych Raio?
Hoe lang ben je nu bezig met de Citalopram, een week of 4?
Bij een depressie staat er 4 tot 6 weken voor geloof ik he, voordat het begint te werken. Hopelijk merk je nu dan snel resultaat.
Ik vind het knap van je dat je de afspraken in ieder geval niet afzegt als je je er naartoe moet slepen. Het kost je zoveel moeite, maar je gaat toch. Dat deed ik echt niet hoor, ik heb alles afgezegd toen ik niet van die bank af kon komen.
Lukt het je om bijvoorbeeld te gaan sporten? Ik kwam op internet therapeuten tegen die sporttherapie aanbevelen bij depressies. Het schijnt echt heel goed te helpen bij depressies. Maar goed, dat weet je zelf waarschijnlijk ook wel.. Ik wil niet betweterig overkomen.
Ik wens jullie een fijne dag! En hopelijk is hij snel voorbij (voor mij dan)
Vandaag heb ik een afspraak bij de Arbo arts. Dus gisteravond dacht ik al:
-Ik moet goed slapen, want ik moet er vroeg zijn.
-Ik moet op de fiets, dus op tijd weg want anders moet ik zo haasten. Hopelijk is de oppas er op tijd.
-Als ik niet goed slaap dan voel ik me niet goed en lukt het me vast niet om te gaan. (Zoals pre Citalopram altijd het geval was).
Gevolg: Niet geslapen natuurlijk. Ik heb me veel te druk gemaakt.
En nu zie ik het helemaal niet zitten vandaag. Ik zou nu het liefst even in een hutje op de hei gaat zitten, weg van alle verantwoordelijkheden. Niks moeten, niemand die iets van me verwacht. (Gisteravond ook wat gedoe gehad met schoonfamilie over iets wat 1,5 jaar geleden is gebeurd. Vermoeiend....)
Maar goed, dochter zal zo wel wakker worden, dus ik moet me een beetje bij elkaar rapen.
Ben je nu ook onder behandeling bij een psych Raio?
Hoe lang ben je nu bezig met de Citalopram, een week of 4?
Bij een depressie staat er 4 tot 6 weken voor geloof ik he, voordat het begint te werken. Hopelijk merk je nu dan snel resultaat.
Ik vind het knap van je dat je de afspraken in ieder geval niet afzegt als je je er naartoe moet slepen. Het kost je zoveel moeite, maar je gaat toch. Dat deed ik echt niet hoor, ik heb alles afgezegd toen ik niet van die bank af kon komen.
Lukt het je om bijvoorbeeld te gaan sporten? Ik kwam op internet therapeuten tegen die sporttherapie aanbevelen bij depressies. Het schijnt echt heel goed te helpen bij depressies. Maar goed, dat weet je zelf waarschijnlijk ook wel.. Ik wil niet betweterig overkomen.
Ik wens jullie een fijne dag! En hopelijk is hij snel voorbij (voor mij dan)
dinsdag 7 oktober 2014 om 20:10
De dag is bijna voorbij Levin5, ik neem aan dat je dochter ondertussen alweer in slaap is. Is het meegevallen vandaag? Hoe was het bij de arbo-arts? Vanavond mag je hopelijk op tijd je bedje in en ik duim dat je lekker kunt slapen.
Hier gaat het wel goed eigenlijk, vandaag een dag met weinig piekers gehad, alleen vanavond is het weer raak. Vanmiddag belde de assistente van de huisarts nog. Mijn vitamine D is nog steeds ernstig verlaagd, zelfs nog iets lager dan een half jaar geleden. Heb nu een extra lange opbouwkuur gehad. Vorige keer reageerde ik daar goed op, dus ik hoop dat we nu weer een stapje naar boven kunnen gaan. Ik ben wel een soort van opgelucht dat het toch niet allemaal tussen mijn oren zit. Blijkbaar worstelt mijn lijf mee. Ik denk nog steeds dat ik 'labiel' ben door vermoeidheid. Niet vermoeid doordat ik 'labiel' ben. Het is een soort vicieuze cirkel.
Heel herkenbaar Raio, de ochtendcheck of er al iets verbetert is in de situatie. Dat doe ik ook steeds... en eigenlijk verpest het elke dag mijn dag weer, omdat het steeds zo tegenvalt. En vandaag werkte het andersom eigenlijk ook... ik werd redelijk ontspannen wakker en ben de hele dag redelijk ontspannen gebleven. We maken onszelf gek met gedachten.
Ik ben ook wel benieuwd hoe ver je nu in je proces zit. Heb je ook hulp, gesprekken of iets dergelijks? Hardlooptraining heb ik ook over gehoord dat dat erg effectief is bij depressies.
Heb je geen lieve vriendin die je regelmatig kan komen opzoeken/ mee naar buiten kan nemen? Dat je een paar keer in de week even iets anders om je heen ziet. Iemand die niet van je verwacht dat je het leuk vind, maar die gewoon mee gaat om je te steunen? Ik hoop echt dat je je snel beter gaat voelen.
Hier gaat het wel goed eigenlijk, vandaag een dag met weinig piekers gehad, alleen vanavond is het weer raak. Vanmiddag belde de assistente van de huisarts nog. Mijn vitamine D is nog steeds ernstig verlaagd, zelfs nog iets lager dan een half jaar geleden. Heb nu een extra lange opbouwkuur gehad. Vorige keer reageerde ik daar goed op, dus ik hoop dat we nu weer een stapje naar boven kunnen gaan. Ik ben wel een soort van opgelucht dat het toch niet allemaal tussen mijn oren zit. Blijkbaar worstelt mijn lijf mee. Ik denk nog steeds dat ik 'labiel' ben door vermoeidheid. Niet vermoeid doordat ik 'labiel' ben. Het is een soort vicieuze cirkel.
Heel herkenbaar Raio, de ochtendcheck of er al iets verbetert is in de situatie. Dat doe ik ook steeds... en eigenlijk verpest het elke dag mijn dag weer, omdat het steeds zo tegenvalt. En vandaag werkte het andersom eigenlijk ook... ik werd redelijk ontspannen wakker en ben de hele dag redelijk ontspannen gebleven. We maken onszelf gek met gedachten.
Ik ben ook wel benieuwd hoe ver je nu in je proces zit. Heb je ook hulp, gesprekken of iets dergelijks? Hardlooptraining heb ik ook over gehoord dat dat erg effectief is bij depressies.
Heb je geen lieve vriendin die je regelmatig kan komen opzoeken/ mee naar buiten kan nemen? Dat je een paar keer in de week even iets anders om je heen ziet. Iemand die niet van je verwacht dat je het leuk vind, maar die gewoon mee gaat om je te steunen? Ik hoop echt dat je je snel beter gaat voelen.
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:38
Hoe was het bij de Arbo Levin? Goed gesprek geweest? En Welsie, wat "fijn" dat je vitamine D verlaagd is. Niet fijn natuurlijk, maar wel oplosbaar en misschien helpt het je iets op weg!
Vind het trouwens enorm lief dat jullie zo met me meeleven en meedenken! Voelt fijn, ook al ken ik jullie niet. Zit nu inderdaad op 4 weken citalopram. Bij de psych ben ik al een tijdje niet geweest. Ik zit al lange tijd bij haar en heb niet het gevoel dat het iets doet al dat gepraat. Het is geloof ik mijn vierde of vijfde therapeut en weet je, ik weet ondertussen alles wel zo'n beetje. Ik kom niet tot nieuwe inzichten in de therapie en voel me ook nooit opgelucht of beter of vol goede moed als ik er vandaan kom.
Toevallig ga ik deze week naar haar toe, omdat ik wil dat ze me verwijst naar meer gespecialiseerde hulp (ivm de depressie) Wat precies, dat weet ik dan ook niet, heb al vele vormen van therapie gehad, maar het haalt niks uit. Er is "niks" te vinden in m'n jeugd ofzo waar mijn onzekerheid/negativiteit vandaan komen. Ken mezelf goed en ken ook mijn valkuilen. Heb altijd hard gewerkt tijdens therapie en alle opdrachten gedaan, na een tijdje weten de therapeuten vaak ook niet meer wat ze met me moeten Er zal ergens een knop zitten die om moet, maar we kunnen hem niet vinden ofzo, zo voelt het.
Verder komen hier veel lieve mensen langs hoor en ik ben vorige week bijna elke dag naar buiten gesleept door iemand om te wandelen of bij hun te eten ofzo, heel lief. Maar ook daar heb ik eigenlijk gewoon geen zin in. Ik doe het dan wel en als ik er ben, is het ook best leuk, maar van tevoren zie ik er tegenop. Het zijn wel de enige dingen die mij motiveren om op te staan, de deur uit te gaan etc. Als ik een afspraak heb, dan ga ik, ik wil niet afzeggen. Maar als ik alleen ben, kom ik niet van die bank af..
Sporten wilde ik idd mee beginnen, maar mag de komende weken nog even niet ivm een kleine operatie vorige week (een van die nare dingen waar ik t over had..). Ik wandel nu dus aardig wat, voor mijn doen dan. Maar t maakt zo weinig uit en dat is super frustrerend. Ik weet niet wat ik verder nog moet doen om het beter te krijgen..
Pfff... Sorry, lang verhaal en ego post.. T moest er blijkbaar even uit.. Nu proberen te slapen, morgenochtend vroeg weer een afspraak met een vriendin. Hoop dat jullie een goeie nacht hebben
Vind het trouwens enorm lief dat jullie zo met me meeleven en meedenken! Voelt fijn, ook al ken ik jullie niet. Zit nu inderdaad op 4 weken citalopram. Bij de psych ben ik al een tijdje niet geweest. Ik zit al lange tijd bij haar en heb niet het gevoel dat het iets doet al dat gepraat. Het is geloof ik mijn vierde of vijfde therapeut en weet je, ik weet ondertussen alles wel zo'n beetje. Ik kom niet tot nieuwe inzichten in de therapie en voel me ook nooit opgelucht of beter of vol goede moed als ik er vandaan kom.
Toevallig ga ik deze week naar haar toe, omdat ik wil dat ze me verwijst naar meer gespecialiseerde hulp (ivm de depressie) Wat precies, dat weet ik dan ook niet, heb al vele vormen van therapie gehad, maar het haalt niks uit. Er is "niks" te vinden in m'n jeugd ofzo waar mijn onzekerheid/negativiteit vandaan komen. Ken mezelf goed en ken ook mijn valkuilen. Heb altijd hard gewerkt tijdens therapie en alle opdrachten gedaan, na een tijdje weten de therapeuten vaak ook niet meer wat ze met me moeten Er zal ergens een knop zitten die om moet, maar we kunnen hem niet vinden ofzo, zo voelt het.
Verder komen hier veel lieve mensen langs hoor en ik ben vorige week bijna elke dag naar buiten gesleept door iemand om te wandelen of bij hun te eten ofzo, heel lief. Maar ook daar heb ik eigenlijk gewoon geen zin in. Ik doe het dan wel en als ik er ben, is het ook best leuk, maar van tevoren zie ik er tegenop. Het zijn wel de enige dingen die mij motiveren om op te staan, de deur uit te gaan etc. Als ik een afspraak heb, dan ga ik, ik wil niet afzeggen. Maar als ik alleen ben, kom ik niet van die bank af..
Sporten wilde ik idd mee beginnen, maar mag de komende weken nog even niet ivm een kleine operatie vorige week (een van die nare dingen waar ik t over had..). Ik wandel nu dus aardig wat, voor mijn doen dan. Maar t maakt zo weinig uit en dat is super frustrerend. Ik weet niet wat ik verder nog moet doen om het beter te krijgen..
Pfff... Sorry, lang verhaal en ego post.. T moest er blijkbaar even uit.. Nu proberen te slapen, morgenochtend vroeg weer een afspraak met een vriendin. Hoop dat jullie een goeie nacht hebben
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:47
Kom weer even inbreken en kijken hoe het met jullie gaat. Hou vol, het kan wel tot 8 weken duren voor je iets gaat merken. Ik ben van 20 naar 30 gegaan, veel minder bijwerkingen dan van 0 naar 20. Alleen een droge mond. En, sinds vorige week merk ik duidelijk verschil. Dat was na 6 weken dus. Veel minder malen, piekeren nog wel, maar het is veel sneller "vervlogen", geen ellendig intens leeg gevoel meer en de mist is echt wat opgetrokken. Sta er zelf verbaasd van, bijna van de ene op de andere dag voelt het. Mensen om me heen zagen het echter al eerder, en nu helemaal: heldere ogen ipv die lege doffe blik, en een andere stem weer. Hoger, minder somber en traag.