Zwanger
alle pijlers
Invloed op de dag van de bevalling
zondag 12 oktober 2014 om 12:57
Het is wellicht al erg vroeg om over na te denken en toch zit het al in mijn hoofd.
Ik ben zwanger, 20 weken, en de vermoedelijke bevallingsdatum is uiteraard bekend.
Nu heb je er normaal gesproken geen invloed op de bevallingsdatum, maar is dat ook zo?
Twee dagen na mijn vermoedelijke datum is de geboorte- én sterfdag van mijn oma (dan 2 jaar geleden).
Wanneer de kleine dan nog niet geboren is, kan ik dan bij de verloskundige/gyneacoloog aansturen op die datum?
Het is absoluut geen big deal. Maar i'm just wondering.
Ik ben zwanger, 20 weken, en de vermoedelijke bevallingsdatum is uiteraard bekend.
Nu heb je er normaal gesproken geen invloed op de bevallingsdatum, maar is dat ook zo?
Twee dagen na mijn vermoedelijke datum is de geboorte- én sterfdag van mijn oma (dan 2 jaar geleden).
Wanneer de kleine dan nog niet geboren is, kan ik dan bij de verloskundige/gyneacoloog aansturen op die datum?
Het is absoluut geen big deal. Maar i'm just wondering.
Dat is zeg maar echt niet zo mijn ding en dan heb ik altijd zoiets van doe het dan maar niet.
zondag 12 oktober 2014 om 15:39
zondag 12 oktober 2014 om 18:47
Ik zou het niet doen. Zelf heb ik drie natuurlijke bevallingen gehad en daar ben ik blij mee als ik kijk naar hoe ingeleide bevallingen van sommige vriendinnen zijn verlopen. Van vriendinnen die ingeleid zijn heb ik veel meer verhalen gehoord over dat ze weinig bewegingsvrijheid hadden, een weeënstorm kregen, in een medische houding moesten gaan persen (wat veel moeilijker gaat omdat er dan weinig ruimte is en het gewicht van het hoofdje op de achterkant van je vagina drukt, wat ook weer vaker tot uitscheuren leidt) of zelfs een vacuümextractie of spoedkeizersnede kregen. Ik zou mezelf dat soort toestanden niet aandoen als er medisch gezien niks aan de hand is... en ik denk dat voor een kind minstens net zo sterk geldt dat een natuurlijke bevalling makkelijker en gezonder is.
zondag 12 oktober 2014 om 19:03
Ook al zou je ingeleid worden, dan nog heb je geen garantie dat het die dag wordt. Kan zomaar een of twee dagen later zijn. Trouwens ik was uitgerekend van mijn zoon op de geboorte dag van zijn opa die overleden is. Hij heet ook precies hetzelfde dus dat was wel bijzonder. Maar hij was twee weken te vroeg.
zondag 12 oktober 2014 om 19:52
Bij zoon praatte de gyn al met 30 weken over inleiden. Ik heb aangegeven dat pertinent niet te willen, tenzij medisch zeer noodzakelijk. Reden die de gyn gaf om wel te in te leiden vond ik zelf niet medisch noodzakelijk genoeg (lang verhaal, te privacy gevoelig), ik vond de risico's die inleiden met zich meebrengt veel te groot. Ik begrijp dan ook echt niet dat iemand ingeleid wil worden, kindjes geven over het algemeen heel goed aan wanneer ze er klaar voor zijn om geboren te worden. En als je kindje er klaar voor is, dan is je lichaam dat ook.
zondag 12 oktober 2014 om 19:58
quote:lisha schreef op 12 oktober 2014 @ 19:52:
Bij zoon praatte de gyn al met 30 weken over inleiden. Ik heb aangegeven dat pertinent niet te willen, tenzij medisch zeer noodzakelijk. Reden die de gyn gaf om wel te in te leiden vond ik zelf niet medisch noodzakelijk genoeg (lang verhaal, te privacy gevoelig), ik vond de risico's die inleiden met zich meebrengt veel te groot. Ik begrijp dan ook echt niet dat iemand ingeleid wil worden, kindjes geven over het algemeen heel goed aan wanneer ze er klaar voor zijn om geboren te worden. En als je kindje er klaar voor is, dan is je lichaam dat ook.Goed dat je daar zo kritisch naar kijkt. Persoonlijk vind ik inleiden een ingreep waar zoveel bij komt kijken, dat ik daar niet snel ja tegen zou zeggen. Bij mijn dochter en haar vriendinnen zie ik nu trouwens dat veel vaker om een second opinion wordt gevraagd, ook als het om inleiden gaat. Toch eerst even goed afwegen hoe de voor- en nadelen liggen voordat je begint met medicaliseren.
Bij zoon praatte de gyn al met 30 weken over inleiden. Ik heb aangegeven dat pertinent niet te willen, tenzij medisch zeer noodzakelijk. Reden die de gyn gaf om wel te in te leiden vond ik zelf niet medisch noodzakelijk genoeg (lang verhaal, te privacy gevoelig), ik vond de risico's die inleiden met zich meebrengt veel te groot. Ik begrijp dan ook echt niet dat iemand ingeleid wil worden, kindjes geven over het algemeen heel goed aan wanneer ze er klaar voor zijn om geboren te worden. En als je kindje er klaar voor is, dan is je lichaam dat ook.Goed dat je daar zo kritisch naar kijkt. Persoonlijk vind ik inleiden een ingreep waar zoveel bij komt kijken, dat ik daar niet snel ja tegen zou zeggen. Bij mijn dochter en haar vriendinnen zie ik nu trouwens dat veel vaker om een second opinion wordt gevraagd, ook als het om inleiden gaat. Toch eerst even goed afwegen hoe de voor- en nadelen liggen voordat je begint met medicaliseren.
zondag 12 oktober 2014 om 20:00
Zelfs strippen zullen ze over het algemeen nog niet doen bij 40+2.
Het is volkomen normaal om na de uitgerekende datum te bevallen en het passeren van die datum is dus geen reden om in te grijpen in de natuur.
Dat is net zo onlogisch als dat je dezelfde vraag zou stellen bij 39 weken, omdat die datum speciaal voor je is.
Ingrijpen in de vorm van inleiden doen ze alleen bij medische redenen of wanneer je dreigt 'serotien' te worden; dat is als je nog niet bevallen bent na 42 weken, en dan grijpen ze wel in omdat dan de kans op complicaties in de baarmoeder toeneemt.
Het is volkomen normaal om na de uitgerekende datum te bevallen en het passeren van die datum is dus geen reden om in te grijpen in de natuur.
Dat is net zo onlogisch als dat je dezelfde vraag zou stellen bij 39 weken, omdat die datum speciaal voor je is.
Ingrijpen in de vorm van inleiden doen ze alleen bij medische redenen of wanneer je dreigt 'serotien' te worden; dat is als je nog niet bevallen bent na 42 weken, en dan grijpen ze wel in omdat dan de kans op complicaties in de baarmoeder toeneemt.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
zondag 12 oktober 2014 om 20:00
Een van mijn aangetrouwde nichten heeft dit gedaan bij alle 2 haar kinderen, net zolang aangedrongen op inleiden, wij als familie vonden het maar een beetje raar, zij heeft mijn opa nooit gekend maar wilde persee dat hun kind op zijn sterfdag geboren werd. Ben nu zelf zwanger en bijna uitgerekend, vriend is 3 november jarig en zou het leuk vinden als ons kindje 2 dagen langer blijft zitten, ikzelf heb geen "voorkeur" hij komt wanneer hij wil! Oh en inleiden kan ook nog lang duren hoor, vriendin van mij werd sochtends ingeleidt en de baby was er pas de volgende dag smiddags!! Laat de natuur zijn werk doen! Als de baby het nog fijn heeft in je buik, lekker laten zitten!!
We all gonna die, we bleed from similar veins..
zondag 12 oktober 2014 om 20:07
quote:miss_zilver schreef op 12 oktober 2014 @ 18:47:
Ik zou het niet doen. Zelf heb ik drie natuurlijke bevallingen gehad en daar ben ik blij mee als ik kijk naar hoe ingeleide bevallingen van sommige vriendinnen zijn verlopen. Van vriendinnen die ingeleid zijn heb ik veel meer verhalen gehoord over dat ze weinig bewegingsvrijheid hadden, een weeënstorm kregen, in een medische houding moesten gaan persen (wat veel moeilijker gaat omdat er dan weinig ruimte is en het gewicht van het hoofdje op de achterkant van je vagina drukt, wat ook weer vaker tot uitscheuren leidt) of zelfs een vacuümextractie of spoedkeizersnede kregen. Ik zou mezelf dat soort toestanden niet aandoen als er medisch gezien niks aan de hand is... en ik denk dat voor een kind minstens net zo sterk geldt dat een natuurlijke bevalling makkelijker en gezonder is.Los van de risico's, vind ik ook dit alleen al een reden om het niet onnodig te medicaliseren. In veel ziekenhuizen wordt het wel steeds beter met de bewegingsvrijheid en natuurlijke houdingen (draadloze ctg, ctg die tegen water kan, etc.). Maar toch hoor ik nog veel te vaak verhalen over vrouwen die liggend op hun rug met opgetrokken knieën moeten gaan persen. Zo tegennatuurlijk en zonde van je lichaam... niet moeilijk doen als dat niet nodig is. Laat de hormonen, de rust en de zwaartekracht lekker samen het proces bepalen als je toch gezond bent. Niet zomaar medicaliseren.
Ik zou het niet doen. Zelf heb ik drie natuurlijke bevallingen gehad en daar ben ik blij mee als ik kijk naar hoe ingeleide bevallingen van sommige vriendinnen zijn verlopen. Van vriendinnen die ingeleid zijn heb ik veel meer verhalen gehoord over dat ze weinig bewegingsvrijheid hadden, een weeënstorm kregen, in een medische houding moesten gaan persen (wat veel moeilijker gaat omdat er dan weinig ruimte is en het gewicht van het hoofdje op de achterkant van je vagina drukt, wat ook weer vaker tot uitscheuren leidt) of zelfs een vacuümextractie of spoedkeizersnede kregen. Ik zou mezelf dat soort toestanden niet aandoen als er medisch gezien niks aan de hand is... en ik denk dat voor een kind minstens net zo sterk geldt dat een natuurlijke bevalling makkelijker en gezonder is.Los van de risico's, vind ik ook dit alleen al een reden om het niet onnodig te medicaliseren. In veel ziekenhuizen wordt het wel steeds beter met de bewegingsvrijheid en natuurlijke houdingen (draadloze ctg, ctg die tegen water kan, etc.). Maar toch hoor ik nog veel te vaak verhalen over vrouwen die liggend op hun rug met opgetrokken knieën moeten gaan persen. Zo tegennatuurlijk en zonde van je lichaam... niet moeilijk doen als dat niet nodig is. Laat de hormonen, de rust en de zwaartekracht lekker samen het proces bepalen als je toch gezond bent. Niet zomaar medicaliseren.
zondag 12 oktober 2014 om 20:18
quote:miss_zilver schreef op 12 oktober 2014 @ 19:58:
[...]
Goed dat je daar zo kritisch naar kijkt. Persoonlijk vind ik inleiden een ingreep waar zoveel bij komt kijken, dat ik daar niet snel ja tegen zou zeggen. Bij mijn dochter en haar vriendinnen zie ik nu trouwens dat veel vaker om een second opinion wordt gevraagd, ook als het om inleiden gaat. Toch eerst even goed afwegen hoe de voor- en nadelen liggen voordat je begint met medicaliseren.Eens. Achteraf gezien was mijn keuze voor niet-inleiden de juiste (al besef ik me echt wel dat achteraf praten makkelijk is, een bevalling is gewoon niet te voorspellen van te voren).
[...]
Goed dat je daar zo kritisch naar kijkt. Persoonlijk vind ik inleiden een ingreep waar zoveel bij komt kijken, dat ik daar niet snel ja tegen zou zeggen. Bij mijn dochter en haar vriendinnen zie ik nu trouwens dat veel vaker om een second opinion wordt gevraagd, ook als het om inleiden gaat. Toch eerst even goed afwegen hoe de voor- en nadelen liggen voordat je begint met medicaliseren.Eens. Achteraf gezien was mijn keuze voor niet-inleiden de juiste (al besef ik me echt wel dat achteraf praten makkelijk is, een bevalling is gewoon niet te voorspellen van te voren).
zondag 12 oktober 2014 om 20:22
Ik heb niet alle reacties gelezen.
Ik heb zelf een jaar geleden door inleiding een tweeling gekregen. Voor mezelf vond ik het goed te doen, het was een goede bevalling. Tikkeltje stormachtig, maar dat waren mijn andere twee bevallingen (niet ingeleid) ook. Ik was van mijn tweeling 36+5 zwanger. Beide waren ze boven de drie kilo. Goed aan de kilo's dus en voor een tweeling is de zwangerschapsduur ook aardig. Echter, beide kinderen hadden een te laag glucosegehalte. Mijn dochtertje herpakte zich goed, maar mijn zoontje vertoonde alle symptomen van prematuur gedrag. Hij was erg sloom, moe, geel, dronk niet, viel dus maar af, hield een hoog glucosegehalte. Volgens de kinderarts kwam dat doordat de bevalling ingeleid was. Goedbeschouwd is hij niet klaar geweest om geboren te worden. Hij heeft drie dagen langer dan zijn tweelingzusje op de kinderafdeling gelegen, terwijl wij al thuis waren. Dat is écht niet leuk, het breekt je hart. En goed beschouwde is er niks ernstigs aan de hand, ik had er verder wel vertrouwen in dat hij er bovenop zou komen. Maar het is rot om hem zo te zien. Nu moest mijn bevalling ingeleid geworden, ik had geen keus. Maar ik zou er dus niet zelf voor kiezen om een datum. En als het goed is, de artsen ook niet.
Ik heb zelf een jaar geleden door inleiding een tweeling gekregen. Voor mezelf vond ik het goed te doen, het was een goede bevalling. Tikkeltje stormachtig, maar dat waren mijn andere twee bevallingen (niet ingeleid) ook. Ik was van mijn tweeling 36+5 zwanger. Beide waren ze boven de drie kilo. Goed aan de kilo's dus en voor een tweeling is de zwangerschapsduur ook aardig. Echter, beide kinderen hadden een te laag glucosegehalte. Mijn dochtertje herpakte zich goed, maar mijn zoontje vertoonde alle symptomen van prematuur gedrag. Hij was erg sloom, moe, geel, dronk niet, viel dus maar af, hield een hoog glucosegehalte. Volgens de kinderarts kwam dat doordat de bevalling ingeleid was. Goedbeschouwd is hij niet klaar geweest om geboren te worden. Hij heeft drie dagen langer dan zijn tweelingzusje op de kinderafdeling gelegen, terwijl wij al thuis waren. Dat is écht niet leuk, het breekt je hart. En goed beschouwde is er niks ernstigs aan de hand, ik had er verder wel vertrouwen in dat hij er bovenop zou komen. Maar het is rot om hem zo te zien. Nu moest mijn bevalling ingeleid geworden, ik had geen keus. Maar ik zou er dus niet zelf voor kiezen om een datum. En als het goed is, de artsen ook niet.
