Psyche
alle pijlers
Starten met Citalopram
woensdag 27 augustus 2014 om 08:55
Dat is de bedoeling...
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
woensdag 15 oktober 2014 om 19:44
quote:BellatrixVanDetta schreef op 15 oktober 2014 @ 17:54:
@ Bibaatje
Tegen de kaakkramp heb ik van de tandarts een bijtbitje gekregen.
Waarschijnlijk knars je met je tanden tijdens de slaap en daar krijg je kramp van.
Werkt prima!
Edit: ik heb EMDR als traumaverwerking gehad. Dat werkt echt!
!
Bedankt, Bellatrix. Was van de week bij de tandarts en die opperde dat ook. Ik dacht dat het misschien gauw over zou zijn en heb het daarom nog niet gedaan. Maar misschien toch de moeite waard.
EMDR is een optie, ik ga met de psych bekijken of dat voor mij zou kunnen werken.
@ Bibaatje
Tegen de kaakkramp heb ik van de tandarts een bijtbitje gekregen.
Waarschijnlijk knars je met je tanden tijdens de slaap en daar krijg je kramp van.
Werkt prima!
Edit: ik heb EMDR als traumaverwerking gehad. Dat werkt echt!
!
Bedankt, Bellatrix. Was van de week bij de tandarts en die opperde dat ook. Ik dacht dat het misschien gauw over zou zijn en heb het daarom nog niet gedaan. Maar misschien toch de moeite waard.
EMDR is een optie, ik ga met de psych bekijken of dat voor mij zou kunnen werken.
woensdag 15 oktober 2014 om 19:51
quote:Levin5 schreef op 15 oktober 2014 @ 16:16:
Hoi bibaatje, fijn dat je grotendeels van de bijwerkingen af bent. Heb je veel paniekaanvallen op het moment? Ik hoop dat je snel wat merkt van de medicijnen. Dan sta je ook weer sterker in je schoenen om met de therapie aan de slag te kunnen. Dat samen gaat je vast een heel eind op weg ...
Ik heb niet heel veel paniekaanvallen momenteel. Soms 's avonds als ik alleen ben. Gelukkig heb ik het niet als ik bij mijn kinderen ben (heb 2 kinderen van 2 en 5), dan voel ik me eigenlijk heel goed.
Bij mij is het probleem dat mijn lichaam constant in een soort alerte vluchtmodus zit, met bijbehorende spierspanning en adrenaline. Heel vermoeiend. Daarnaast dissocieer ik soms als ik iets moeilijk vindt.
Ben zo niet in contact met mijn lichaam. Ben nu ook bij een haptotherapeute. Het wil nog niet zo vlotten omdat ik erg veel moeite heb met fysieke aanraking (wat nogal cruciaal is bij hapto ) maar deze therapeut heeft me al heel erg geholpen. Ik herken mechanismen bij mezelf beter en begin mezelf langzaam een leuker leven te gunnen
Kleine stapjes, maar het gaat vooruit.
Hoi bibaatje, fijn dat je grotendeels van de bijwerkingen af bent. Heb je veel paniekaanvallen op het moment? Ik hoop dat je snel wat merkt van de medicijnen. Dan sta je ook weer sterker in je schoenen om met de therapie aan de slag te kunnen. Dat samen gaat je vast een heel eind op weg ...
Ik heb niet heel veel paniekaanvallen momenteel. Soms 's avonds als ik alleen ben. Gelukkig heb ik het niet als ik bij mijn kinderen ben (heb 2 kinderen van 2 en 5), dan voel ik me eigenlijk heel goed.
Bij mij is het probleem dat mijn lichaam constant in een soort alerte vluchtmodus zit, met bijbehorende spierspanning en adrenaline. Heel vermoeiend. Daarnaast dissocieer ik soms als ik iets moeilijk vindt.
Ben zo niet in contact met mijn lichaam. Ben nu ook bij een haptotherapeute. Het wil nog niet zo vlotten omdat ik erg veel moeite heb met fysieke aanraking (wat nogal cruciaal is bij hapto ) maar deze therapeut heeft me al heel erg geholpen. Ik herken mechanismen bij mezelf beter en begin mezelf langzaam een leuker leven te gunnen
Kleine stapjes, maar het gaat vooruit.
woensdag 15 oktober 2014 om 20:24
Bibaatje
Het zou toch wel kunnen dat de medicatie jouw lichamelijke klachten gaat verminderen.
Ik heb bijvoorbeeld nog wel angstaanvallen, maar mijn lichaam reageert er simpelweg niet meer op.
Dat doet gewoon zijn ding alsof er niets aan de hand is.
Zo fijn!
Dan ben je de angstaanval zo kwijt. Eenvoudig beter te handelen.
Misschien gaat het bij jou ook zo werken.
Ik hoop het voor je!
Het zou toch wel kunnen dat de medicatie jouw lichamelijke klachten gaat verminderen.
Ik heb bijvoorbeeld nog wel angstaanvallen, maar mijn lichaam reageert er simpelweg niet meer op.
Dat doet gewoon zijn ding alsof er niets aan de hand is.
Zo fijn!
Dan ben je de angstaanval zo kwijt. Eenvoudig beter te handelen.
Misschien gaat het bij jou ook zo werken.
Ik hoop het voor je!
Huts!
woensdag 15 oktober 2014 om 20:25
quote:BellatrixVanDetta schreef op 15 oktober 2014 @ 20:24:
Bibaatje
Het zou toch wel kunnen dat de medicatie jouw lichamelijke klachten gaat verminderen.
Ik heb bijvoorbeeld nog wel angstaanvallen, maar mijn lichaam reageert er simpelweg niet meer op.
Dat doet gewoon zijn ding alsof er niets aan de hand is.
Zo fijn!
Dan ben je de angstaanval zo kwijt. Eenvoudig beter te handelen.
Misschien gaat het bij jou ook zo werken.
Ik hoop het voor je!Thanks, ik hoop het ook! Ben er soms zo moe van
Bibaatje
Het zou toch wel kunnen dat de medicatie jouw lichamelijke klachten gaat verminderen.
Ik heb bijvoorbeeld nog wel angstaanvallen, maar mijn lichaam reageert er simpelweg niet meer op.
Dat doet gewoon zijn ding alsof er niets aan de hand is.
Zo fijn!
Dan ben je de angstaanval zo kwijt. Eenvoudig beter te handelen.
Misschien gaat het bij jou ook zo werken.
Ik hoop het voor je!Thanks, ik hoop het ook! Ben er soms zo moe van
woensdag 15 oktober 2014 om 20:34
Welkom Bibaatje, vervelend dat jij ook nog weinig positiefs merkt.. Je bent wel goed bezig met alle vormen van therapie! Moet je nog naar je huisarts binnenkort?
Bella, fijn dat de HA tevreden is! Paracetamol gebruik ik gewoon, maar t helpt geen ene fluit.. Maar volgens mij mag je geen ibuprofen gebruiken hierbij. Vind dat daar weinig over verteld wordt door de HA trouwens.. Wat is je dosis omeprazol? Want ook omeprazol kan een slechte combi zijn met lexapro, maar alleen als je een hoge dosis omeprazol hebt (>800 Mg).
Levin, zijn de kruimels al weggekropen ? Zo ja, laat dan even weten hoe je dat gedaan hebt! Moet hier nodig stofzuigen, maar kan me er werkelijk niet toe zetten..
Die nare gedachten lijken me trouwens vreselijk, al is het wel enigszins herkenbaar voor me.. Duizelig herken ik ook.. Verder benauwd, net of ik steeds naar lucht moet happen, of ik niet door kan ademen. En ik zie vaak wazig.. Met af en toe een soort "piek" zoals in de supermarkt, dat ik echt weg moest omdat ik anders dacht flauw te vallen. Krijg het dan heel warm (koud zweet zegmaar), ga dubbelzien, hoor niks meer etc. Gebeurt vaak als het ergens heel warm is of veel mensen bij elkaar.. Maar ook gewoon zomaar, zonder zichtbare aanleiding. Zouden dit dan allemaal toch angsten kunnen zijn? Herkennen jullie bovenstaande dingen?
Heb het alleen ook als ik gewoon thuis rustig op de bank zit.. Het begint eigenlijk al zodra ik wakker word en is nooit echt weg. Heb al allerlei onderzoeken gehad en therapie tegen hyperventilatie etc, maar de klachten zijn er nog steeds..
Bella, fijn dat de HA tevreden is! Paracetamol gebruik ik gewoon, maar t helpt geen ene fluit.. Maar volgens mij mag je geen ibuprofen gebruiken hierbij. Vind dat daar weinig over verteld wordt door de HA trouwens.. Wat is je dosis omeprazol? Want ook omeprazol kan een slechte combi zijn met lexapro, maar alleen als je een hoge dosis omeprazol hebt (>800 Mg).
Levin, zijn de kruimels al weggekropen ? Zo ja, laat dan even weten hoe je dat gedaan hebt! Moet hier nodig stofzuigen, maar kan me er werkelijk niet toe zetten..
Die nare gedachten lijken me trouwens vreselijk, al is het wel enigszins herkenbaar voor me.. Duizelig herken ik ook.. Verder benauwd, net of ik steeds naar lucht moet happen, of ik niet door kan ademen. En ik zie vaak wazig.. Met af en toe een soort "piek" zoals in de supermarkt, dat ik echt weg moest omdat ik anders dacht flauw te vallen. Krijg het dan heel warm (koud zweet zegmaar), ga dubbelzien, hoor niks meer etc. Gebeurt vaak als het ergens heel warm is of veel mensen bij elkaar.. Maar ook gewoon zomaar, zonder zichtbare aanleiding. Zouden dit dan allemaal toch angsten kunnen zijn? Herkennen jullie bovenstaande dingen?
Heb het alleen ook als ik gewoon thuis rustig op de bank zit.. Het begint eigenlijk al zodra ik wakker word en is nooit echt weg. Heb al allerlei onderzoeken gehad en therapie tegen hyperventilatie etc, maar de klachten zijn er nog steeds..
woensdag 15 oktober 2014 om 20:49
Dank je Raio. Ben nog niet begonnen hoor met psychotherapie, nu alleen dus hapto. Maar hopelijk binnenkort ' echt' aan de slag.
Wat naar, die aanvallen die je hebt. Ik herken er wel wat van, het koude zweet en benauwdheid. Heb je ook het gevoel dat je er niet helemaal bent? Alsof je een soort van buiten jezelf bent?
Wat naar, die aanvallen die je hebt. Ik herken er wel wat van, het koude zweet en benauwdheid. Heb je ook het gevoel dat je er niet helemaal bent? Alsof je een soort van buiten jezelf bent?
woensdag 15 oktober 2014 om 21:07
Ja Bibaatje op de piekmomenten zit ik inderdaad in een soort bubbel, zo noem ik het altijd maar, doordat ik niks meer zie en hoor, lijkt het alsof ik er niet meer bij ben. Dit gebeurt gelukkig niet heel vaak hoor, eens per twee, drie maanden ongeveer.
Maar de hele dag dus wel duizelig, benauwd achtig, wazig zien etc. De hele dag! Dat kan toch geen paniekaanval zijn dan? Ook al zit ik de hele dag thuis of loop ik rustig ergens, t maakt echt niks uit. Bella, hoe zette de paniekaanval zich bij jou door als je deze symptomen herkent van een beginnende?
Zou raar zijn zeg, als dat het kan zijn??! Loop er al tig jaar mee en nooit aan gedacht..
Maar de hele dag dus wel duizelig, benauwd achtig, wazig zien etc. De hele dag! Dat kan toch geen paniekaanval zijn dan? Ook al zit ik de hele dag thuis of loop ik rustig ergens, t maakt echt niks uit. Bella, hoe zette de paniekaanval zich bij jou door als je deze symptomen herkent van een beginnende?
Zou raar zijn zeg, als dat het kan zijn??! Loop er al tig jaar mee en nooit aan gedacht..
woensdag 15 oktober 2014 om 21:28
Koud zweet op mijn rug.
Dubbelzien.
Zwarte vlekken voor mijn ogen.
Ademhalingsproblemen.
Benauwd.
Hyperventilatie.
Onstuitbare huilbui.
Totale angst.
De redelijkheid totaal uit het oog verliezen.
Nog maar één gedachte: weg-weg-weg.
Soms flauwvallen.
Totale paniek.
Pas weg als ik mezelf per direct verwijderde uit de situatie.
Ben zo eens vanuit Boedapest naar huis gevlucht.
Heel eng.
Dubbelzien.
Zwarte vlekken voor mijn ogen.
Ademhalingsproblemen.
Benauwd.
Hyperventilatie.
Onstuitbare huilbui.
Totale angst.
De redelijkheid totaal uit het oog verliezen.
Nog maar één gedachte: weg-weg-weg.
Soms flauwvallen.
Totale paniek.
Pas weg als ik mezelf per direct verwijderde uit de situatie.
Ben zo eens vanuit Boedapest naar huis gevlucht.
Heel eng.
Huts!
woensdag 15 oktober 2014 om 21:30
Herkenbaar hoor raio! Toen bij mij de paniekaanvallen begonnen had ik ook die klachten. Vooral als het ergens warm en druk was. Dan begon ik te zweten en begon alles te draaien. M'n oren begonnen te suizen en soms zag ik dan alles in zwart wit. Maar ik had ook wel eens dat ik ergens liep en ik het gevoel had alsof ik steeds diep adem moest halen, of zuchten ofzo, om genoeg zuurstof binnen te krijgen. En alsof ik er niet helemaal bij was...
Een groot deel is verkeerd ademhalen.. Maar spanning in je lijf zorgt er ook voor. Daarom kan het wel de hele dag zo zijn, met af en toe een paniekpiek. Heb je het ook als je voldoende afleiding hebt?
Bij mij zijn eigenlijk al deze klachten verdwenen nu met de citalopram, ik kan soms nog wel het op voelen komen, maar het zet niet door. Het stopt zeg maar op het moment dat vroeger het zweet zou uitbreken.
Wat betreft de paracetamol, bij mij lijkt het niet zo veel meer te doen? Ik nam altijd al ibuprofen omdat ik die makkelijker kon slikken en het sneller hielp. Maar helaas....
Ik nam ook weleens domperidom als ik me misselijk voelde omdat ik zo panisch ben voor misselijkheid. Maar in de bijsluiter van domperidom staat dat het niet mag icm citalopram. Maar in de bijsluiter van de citalopram staat het niet. Moet het nog eens navragen. Sowieso wil ik volgende week even vragen of ik ook gewoon alle voedingssuplementen erbij mag slikken.
Een groot deel is verkeerd ademhalen.. Maar spanning in je lijf zorgt er ook voor. Daarom kan het wel de hele dag zo zijn, met af en toe een paniekpiek. Heb je het ook als je voldoende afleiding hebt?
Bij mij zijn eigenlijk al deze klachten verdwenen nu met de citalopram, ik kan soms nog wel het op voelen komen, maar het zet niet door. Het stopt zeg maar op het moment dat vroeger het zweet zou uitbreken.
Wat betreft de paracetamol, bij mij lijkt het niet zo veel meer te doen? Ik nam altijd al ibuprofen omdat ik die makkelijker kon slikken en het sneller hielp. Maar helaas....
Ik nam ook weleens domperidom als ik me misselijk voelde omdat ik zo panisch ben voor misselijkheid. Maar in de bijsluiter van domperidom staat dat het niet mag icm citalopram. Maar in de bijsluiter van de citalopram staat het niet. Moet het nog eens navragen. Sowieso wil ik volgende week even vragen of ik ook gewoon alle voedingssuplementen erbij mag slikken.
woensdag 15 oktober 2014 om 21:32
quote:BellatrixVanDetta schreef op 15 oktober 2014 @ 21:28:
Koud zweet op mijn rug.
Dubbelzien.
Zwarte vlekken voor mijn ogen.
Ademhalingsproblemen.
Benauwd.
Hyperventilatie.
Onstuitbare huilbui.
Totale angst.
De redelijkheid totaal uit het oog verliezen.
Nog maar één gedachte: weg-weg-weg.
Soms flauwvallen.
Totale paniek.
Pas weg als ik mezelf per direct verwijderde uit de situatie.
Ben zo eens vanuit Boedapest naar huis gevlucht.
Heel eng.
Ja dit dus! Ooit eens tijdens een vakantie op een bungalowpark midden in de nacht man en kind wakker gemaakt omdat ik weg MOEST. Naar huis en wel meteen.
Of wegvluchten van werk.
Of het huis uit moeten en dan niet weten waar wel heen. Dan ging ik maar doelloos rondjes lopen.
Vreselijk......
Koud zweet op mijn rug.
Dubbelzien.
Zwarte vlekken voor mijn ogen.
Ademhalingsproblemen.
Benauwd.
Hyperventilatie.
Onstuitbare huilbui.
Totale angst.
De redelijkheid totaal uit het oog verliezen.
Nog maar één gedachte: weg-weg-weg.
Soms flauwvallen.
Totale paniek.
Pas weg als ik mezelf per direct verwijderde uit de situatie.
Ben zo eens vanuit Boedapest naar huis gevlucht.
Heel eng.
Ja dit dus! Ooit eens tijdens een vakantie op een bungalowpark midden in de nacht man en kind wakker gemaakt omdat ik weg MOEST. Naar huis en wel meteen.
Of wegvluchten van werk.
Of het huis uit moeten en dan niet weten waar wel heen. Dan ging ik maar doelloos rondjes lopen.
Vreselijk......
woensdag 15 oktober 2014 om 21:34
Herkenbaar Bella (mag ik Bella zeggen? )
Heel eng idd. En altijd bang dat het weer gebeurt.
Mijn probleem is ook dat ik mezelf al heel jong heb aangeleerd om uit te checken als het ware, heb pas geleerd dat dat dissociatie heet. Als ik iets heel moeilijk vindt en paniekerig wordt, kan ik dit dus ook tegenhouden,wat soms natuurlijk heel handig is. Maar helaas komt het daarna alsnog wel langs.
Dit mechanisme is heel lang heel handig geweest, maar ik heb het nu niet nodig (ben veilig) en wil het dus afleren. Maar wat vind ik dat eng.
Heel eng idd. En altijd bang dat het weer gebeurt.
Mijn probleem is ook dat ik mezelf al heel jong heb aangeleerd om uit te checken als het ware, heb pas geleerd dat dat dissociatie heet. Als ik iets heel moeilijk vindt en paniekerig wordt, kan ik dit dus ook tegenhouden,wat soms natuurlijk heel handig is. Maar helaas komt het daarna alsnog wel langs.
Dit mechanisme is heel lang heel handig geweest, maar ik heb het nu niet nodig (ben veilig) en wil het dus afleren. Maar wat vind ik dat eng.
woensdag 15 oktober 2014 om 21:58
Hm.. Ohjee.. Nou dat klinkt wel heel herkenbaar, had er alleen nooit angst aan gekoppeld. Het helpt op een piekmoment ook niet om uit de situatie te gaan, het gevoel blijft nog heel lang, urenlang vaak, aanhouden. Daarom dacht ik nooit aan angst.
Heb ademhalingstherapie gehad voor chronische hyperventilatie, was aangetoond in m'n bloed. Na de therapie waren de bloedwaardes weer normaal, maar de klachten zijn gebleven. Ook bij veel afleiding is het aanwezig of als ik volledig ontspannen op vakantie ben, dan is het er ook.
De piekmomenten komen op de vreemdste momenten. Maar dat suizen in m'n oren, dat zwart wit zien en dat naar lucht happen en verder zo ongeveer alles wat Bella beschrijft (behalve de huilbui en de voelbare angst).. Herkenbaar.
Dacht dat het een allergie voor het een of ander kon zijn en de longarts ook, dus heb medicatie, maar ben daar nog niet mee begonnen (vond t wat veel van t goeie om met allerlei pillen tegelijk te beginnen).. Zou toch wat zijn zeg, als de citalopram straks aanslaat en dit ook allemaal verdwijnt! Dan ga ik echt zo blij zijn, t belemmert me echt in alles en heb t hele ziekenhuis al doorlopen.. Ik ga me nog maar weer eens inlezen hierin..
Paracetamol lijkt bij mij ook niks te doen en ibuprofen durf ik nu niet. En ook de domperidom (die ik ook regelmatig slikte) durf ik nu niet. Mocht jij er meer over te weten komen Levin, ik hou me aanbevolen!
Heb ademhalingstherapie gehad voor chronische hyperventilatie, was aangetoond in m'n bloed. Na de therapie waren de bloedwaardes weer normaal, maar de klachten zijn gebleven. Ook bij veel afleiding is het aanwezig of als ik volledig ontspannen op vakantie ben, dan is het er ook.
De piekmomenten komen op de vreemdste momenten. Maar dat suizen in m'n oren, dat zwart wit zien en dat naar lucht happen en verder zo ongeveer alles wat Bella beschrijft (behalve de huilbui en de voelbare angst).. Herkenbaar.
Dacht dat het een allergie voor het een of ander kon zijn en de longarts ook, dus heb medicatie, maar ben daar nog niet mee begonnen (vond t wat veel van t goeie om met allerlei pillen tegelijk te beginnen).. Zou toch wat zijn zeg, als de citalopram straks aanslaat en dit ook allemaal verdwijnt! Dan ga ik echt zo blij zijn, t belemmert me echt in alles en heb t hele ziekenhuis al doorlopen.. Ik ga me nog maar weer eens inlezen hierin..
Paracetamol lijkt bij mij ook niks te doen en ibuprofen durf ik nu niet. En ook de domperidom (die ik ook regelmatig slikte) durf ik nu niet. Mocht jij er meer over te weten komen Levin, ik hou me aanbevolen!
woensdag 15 oktober 2014 om 22:02
Oh en ook dat alles begint te draaien en je begint te zweten.. Heb ik ook! Nouja zeg.. Ik ben er een beetje van ondersteboven nu ik dit allemaal lees. Groot deel van m'n depressieve klachten komen voort uit elke dag al deze lichamelijke klachten hebben en niet meer normaal kunnen functioneren. Het begint vaak met een soort rare kriebel in m'n buik voordat het een piekmoment wordt.. Ook herkenbaar?
woensdag 15 oktober 2014 om 22:18
Raio, die kriebel in m'n buik herken ik ook, is voorbode van spanning bij mij.
Dissociëren vind ik niet eng, het is iets wat voor mij vertrouwd is, hoe raar dat ook klinkt. Ik ben geen stukken kwijt echt, niet dat het opeens een paar uur later is ofzo. Wel ben ik echt even weg, en ik heb periodes gehad dat ik ook echt flauwviel. Dat heb ik nu niet gelukkig.
Aan de ene kant wil ik verder en dit niet meer doen, aan de andere kant is het veilig voor me en is het moeilijk af te leren.
Dissociëren vind ik niet eng, het is iets wat voor mij vertrouwd is, hoe raar dat ook klinkt. Ik ben geen stukken kwijt echt, niet dat het opeens een paar uur later is ofzo. Wel ben ik echt even weg, en ik heb periodes gehad dat ik ook echt flauwviel. Dat heb ik nu niet gelukkig.
Aan de ene kant wil ik verder en dit niet meer doen, aan de andere kant is het veilig voor me en is het moeilijk af te leren.
woensdag 15 oktober 2014 om 22:38
Ja de paniekkriebel... dat is voor mij altijd het signaal dat het echt paniek wordt.
Ik wens niemand die paniek toe raio. Maar het is misschien wel fijn als je weet waar het vandaan komt. Nu met de citalopram heb ik veel minder last van klachten die ik ook nooit linkte aan de angst. Maar ze zijn wel verdwenen. Angst doet echt veel met je lijf (en geest).
Er is veel over te lezen op internet. Wie weet herken je er wat in. Het klinkt mij in ieder geval heel bekend in de oren. Het is wel iets om met je HA te bespreken denk? Bij mij kwamen er ook depressieve klachten uit voort.
Ik ga zo m'n bed in. Een goede nacht gewenst voor jullie allemaal!
Hopelijk gaat dit allemaal niet te veeln je hoofd zitten raio... en kun je straks gewoon lekker naar bed.
Ik wens niemand die paniek toe raio. Maar het is misschien wel fijn als je weet waar het vandaan komt. Nu met de citalopram heb ik veel minder last van klachten die ik ook nooit linkte aan de angst. Maar ze zijn wel verdwenen. Angst doet echt veel met je lijf (en geest).
Er is veel over te lezen op internet. Wie weet herken je er wat in. Het klinkt mij in ieder geval heel bekend in de oren. Het is wel iets om met je HA te bespreken denk? Bij mij kwamen er ook depressieve klachten uit voort.
Ik ga zo m'n bed in. Een goede nacht gewenst voor jullie allemaal!
Hopelijk gaat dit allemaal niet te veeln je hoofd zitten raio... en kun je straks gewoon lekker naar bed.
woensdag 15 oktober 2014 om 23:00
Tuurlijk mag je Bella zeggen haha!
Ja.
De paniekkriebel. Ken ik ook!
Wat Levin zegt...de kriebel is er soms nog, maar alle lichamelijke effecten worden gestopt door de Escitalopram.
En dat geeft de rust en de ruimte om de paniekgedachten te relativeren.
Een goede nacht allemaal!
Lekker slapen en tot morgen.
Ja.
De paniekkriebel. Ken ik ook!
Wat Levin zegt...de kriebel is er soms nog, maar alle lichamelijke effecten worden gestopt door de Escitalopram.
En dat geeft de rust en de ruimte om de paniekgedachten te relativeren.
Een goede nacht allemaal!
Lekker slapen en tot morgen.
Huts!
woensdag 15 oktober 2014 om 23:07
Mijn paniekkriebels komen nu opzetten.. Heb ik vaak als iedereen hier thuis op bed ligt en ik nog niet kan slapen. Misschien helpt het als ik het hier schrijf. Hartkloppingen, benauwd, pff niet leuk dit.
Hoop dat iedereen lekker kan slapen, ik ga zo ook een poging doen maar ben bang dat het niet lukt.
Hoop dat iedereen lekker kan slapen, ik ga zo ook een poging doen maar ben bang dat het niet lukt.
woensdag 15 oktober 2014 om 23:13
Pas vier weken!
En nu voel ik al wat... Ik blijf optimistisch.
En oefening die ik van de psych heb geleerd voor paniek.
Misschien kun je er wat mee.
Ga rustig zitten.
Vraag jezelf: wat voel ik nu.
Wáár voel ik dat. (buik, hoofd, maag bv)
Is dit gevoel volkomen ondraaglijk?
Nee (meestal niet)
Is het oké het gevoel er gewoon even te laten zijn?
Laat het er maar even zijn.
Einde oefening.
Mij helpt het meestal wel.
Edit: niet bang zijn dat je niet kunt slapen.
Als je echt oververmoeid raakt neemt je lichaam het vanzelf over.
En nu voel ik al wat... Ik blijf optimistisch.
En oefening die ik van de psych heb geleerd voor paniek.
Misschien kun je er wat mee.
Ga rustig zitten.
Vraag jezelf: wat voel ik nu.
Wáár voel ik dat. (buik, hoofd, maag bv)
Is dit gevoel volkomen ondraaglijk?
Nee (meestal niet)
Is het oké het gevoel er gewoon even te laten zijn?
Laat het er maar even zijn.
Einde oefening.
Mij helpt het meestal wel.
Edit: niet bang zijn dat je niet kunt slapen.
Als je echt oververmoeid raakt neemt je lichaam het vanzelf over.
Huts!
woensdag 15 oktober 2014 om 23:46
donderdag 16 oktober 2014 om 09:42
Goeiemorgen allemaal, hebben jullie kunnen slapen? Heb echt een flutnacht gehad, viel pas tegen vijf uur in slaap,maar zo een afspraak dus ben alweer op..
Heb meer gelezen over paniekaanvallen, maar kan eigenlijk nergens iets vinden over de constante lichamelijke klachten hierbij. Maar t lijkt er toch allemaal verdacht veel op wat ik beschrijf en wat jullie allemaal herkennen. En ook die rare kriebel in je buik!
Las wel vaak dat mensen bij bv. hartkloppingen of benauwd gevoel denken dat er iets ernstig mis is of dat ze een hartaanval krijgen en dat daardoor de paniek toeslaat. Dat heb ik niet, ik ben niet bang als deze gevoelens komen (gelukkig maar, want heb t dus de hele dag) en weet ook dat ik er niet dood aan ga. Maar toch.. Ik ga gewoon vragen om ophoging en dan eens kijken wat er gebeurt. Als alle klachten zouden verdwijnen, zou ik heel erg blij zijn, dan kan ik misschien weer soort van gaan leven. Ben maar weer eens heel blij met dit forum!! Fijn om herkenning te vinden. Fijne dag allemaal, ik ga naar m'n afspraak en kom vanmiddag weer even kijken hier
Heb meer gelezen over paniekaanvallen, maar kan eigenlijk nergens iets vinden over de constante lichamelijke klachten hierbij. Maar t lijkt er toch allemaal verdacht veel op wat ik beschrijf en wat jullie allemaal herkennen. En ook die rare kriebel in je buik!
Las wel vaak dat mensen bij bv. hartkloppingen of benauwd gevoel denken dat er iets ernstig mis is of dat ze een hartaanval krijgen en dat daardoor de paniek toeslaat. Dat heb ik niet, ik ben niet bang als deze gevoelens komen (gelukkig maar, want heb t dus de hele dag) en weet ook dat ik er niet dood aan ga. Maar toch.. Ik ga gewoon vragen om ophoging en dan eens kijken wat er gebeurt. Als alle klachten zouden verdwijnen, zou ik heel erg blij zijn, dan kan ik misschien weer soort van gaan leven. Ben maar weer eens heel blij met dit forum!! Fijn om herkenning te vinden. Fijne dag allemaal, ik ga naar m'n afspraak en kom vanmiddag weer even kijken hier
donderdag 16 oktober 2014 om 14:06
Hoi hoi,
Hoe gaat het met jullie vandaag? Ik heb aardig geslapen, al viel ik moeilijk in slaap. Verder heb ik eigenlijk een rustige dag. Volgende week weer langs de huisarts en ik twijfel of ik misschien moet ophogen om de gedachten minder door mijn hoofd te laten racen. Dat is al een stuk minder nu, maar toch zitten ze me soms nog in de weg. Aan de andere kant zit ik nu pas 5 weken op 20 mg, dus de werking is volgens mij nog niet optimaal. En ik moet natuurlijk met de therapie aan de gang, wat me tegenstaat. Weer die oefeningen maken die ik al 100 keer eerder heb gemaakt.
Ik ben tijdens een paniekaanval ook nooit bang om dood te gaan Raio, of voor iets anders engs. Hooguit bang om flauw te vallen of om niet lekker te worden. Bij mij kan het ook gebeuren als ik gewoon met iemand zit te praten bijvoorbeeld. Ineens is daar dan die kriebel.
Tijdens mijn slechtste periode voelde ik me ook de hele dag slecht. Alles deed letterlijk zeer van de spanningen.
Heb je nog lang wakker gelegen bibaatje? Wat vervelend dat het juist gebeurt als iedereen ligt te slapen, dan kan niemand je even afleiden. Of is dat juist waarom het gebeurt?
Komt de paniek zomaar of denk je ergens aan?
Ik ben ook bang dat mijn dochter er last van heeft, van mijn stress en angst. En ik ben erg bang dat ze het erft van mij. Aangezien mijn moeder, oma en andere familieleden dezelfde soort problemen hebben gehad als ik, lijkt het er op dat het een erfelijk gen is in onze familie. Vreselijk lijkt het me als zij dit ook moet doormaken
Ik ga zo even shoppen voor een nieuwe sjaal, daar heb ik al de hele dag zin in. Komt vast door het herfstige weer.
Ik kom vanavond weer even buurten!
Hoe gaat het met jullie vandaag? Ik heb aardig geslapen, al viel ik moeilijk in slaap. Verder heb ik eigenlijk een rustige dag. Volgende week weer langs de huisarts en ik twijfel of ik misschien moet ophogen om de gedachten minder door mijn hoofd te laten racen. Dat is al een stuk minder nu, maar toch zitten ze me soms nog in de weg. Aan de andere kant zit ik nu pas 5 weken op 20 mg, dus de werking is volgens mij nog niet optimaal. En ik moet natuurlijk met de therapie aan de gang, wat me tegenstaat. Weer die oefeningen maken die ik al 100 keer eerder heb gemaakt.
Ik ben tijdens een paniekaanval ook nooit bang om dood te gaan Raio, of voor iets anders engs. Hooguit bang om flauw te vallen of om niet lekker te worden. Bij mij kan het ook gebeuren als ik gewoon met iemand zit te praten bijvoorbeeld. Ineens is daar dan die kriebel.
Tijdens mijn slechtste periode voelde ik me ook de hele dag slecht. Alles deed letterlijk zeer van de spanningen.
Heb je nog lang wakker gelegen bibaatje? Wat vervelend dat het juist gebeurt als iedereen ligt te slapen, dan kan niemand je even afleiden. Of is dat juist waarom het gebeurt?
Komt de paniek zomaar of denk je ergens aan?
Ik ben ook bang dat mijn dochter er last van heeft, van mijn stress en angst. En ik ben erg bang dat ze het erft van mij. Aangezien mijn moeder, oma en andere familieleden dezelfde soort problemen hebben gehad als ik, lijkt het er op dat het een erfelijk gen is in onze familie. Vreselijk lijkt het me als zij dit ook moet doormaken
Ik ga zo even shoppen voor een nieuwe sjaal, daar heb ik al de hele dag zin in. Komt vast door het herfstige weer.
Ik kom vanavond weer even buurten!