Psyche
alle pijlers
Andermans emoties loslaten
zaterdag 6 december 2014 om 12:29
Vaak als iemand in mijn buurt (familie, man, vriendinnen) zich niet goed voelt, kan ik dat me persoonlijk aantrekken. Ik ben nogal oplossingsgericht en probeer dan een oplossing te verzinnen voor dit verdriet, die rotsituatie, de angst en boosheid, terwijl dat helemaal mijn taak niet is.
Een luisterend oor geef ik wanneer nodig, afleiding als dat nodig is, praktische steun geef ik ook graag, maar ik voel me verder zo ontzettend machteloos. Ik wil gewoon niet dat mijn 'geliefden' zich niet goed voelen. En dan zeg ik wel tegen mezelf: ze hebben recht op hun eigen verdriet of boosheid en dat hoort bij het leven, ik hoef daar niets mee, ze moeten het zelf oplossen, ik hoef ze niet te beschermen. En tóch luister ik verdorie niet!
Nu is mijn man erg verdrietig. Zijn vader is een jaar geleden overleden en zo rond de feestdagen steekt dat weer heftig de kop op. Hij loopt met zijn ziel onder de arm. En dat is logisch en hoort bij het rouwproces en dat doet hij, voor zover dat kan, geweldig, maar ik ben een verschrikkelijk weekdier en kan zijn verdriet bijna door de muur voelen (hij zit te werken). En ik wil iets doen. Het voelt alsof mijn man onrecht wordt aangedaan. En dat kan ik bijna niet verdragen.
Herkent iemand dit? En heeft iemand een tip, een schop of een mantra? Ik geef mezelf hierom voortdurend schoppen maar het helpt niet zo goed, maar misschien moet ik andere schoenen aandoen ...
Een luisterend oor geef ik wanneer nodig, afleiding als dat nodig is, praktische steun geef ik ook graag, maar ik voel me verder zo ontzettend machteloos. Ik wil gewoon niet dat mijn 'geliefden' zich niet goed voelen. En dan zeg ik wel tegen mezelf: ze hebben recht op hun eigen verdriet of boosheid en dat hoort bij het leven, ik hoef daar niets mee, ze moeten het zelf oplossen, ik hoef ze niet te beschermen. En tóch luister ik verdorie niet!
Nu is mijn man erg verdrietig. Zijn vader is een jaar geleden overleden en zo rond de feestdagen steekt dat weer heftig de kop op. Hij loopt met zijn ziel onder de arm. En dat is logisch en hoort bij het rouwproces en dat doet hij, voor zover dat kan, geweldig, maar ik ben een verschrikkelijk weekdier en kan zijn verdriet bijna door de muur voelen (hij zit te werken). En ik wil iets doen. Het voelt alsof mijn man onrecht wordt aangedaan. En dat kan ik bijna niet verdragen.
Herkent iemand dit? En heeft iemand een tip, een schop of een mantra? Ik geef mezelf hierom voortdurend schoppen maar het helpt niet zo goed, maar misschien moet ik andere schoenen aandoen ...
zaterdag 6 december 2014 om 14:03
quote:kerol schreef op 06 december 2014 @ 13:13:
Andermans verdriet willen oplossen is feitelijk hetzelfde als een ander zijn verdriet willen ontzeggen.
quote:sabbaticalmeds schreef op 06 december 2014 @ 13:34:
waarom kan jij niet verdragen dat een ander verdriet heeft.En zoek het maar niet in altruïsme, uiteindelijk gaat het toch meestal over je eigen ego.quote:highlander schreef op 06 december 2014 @ 13:44:
Een ander zijn recht op moeilijkheden ontzeggen is in essentie dat moeilijk kunnen omgaan met het minder mooie in jezelf ontkennen.Mooi.
Andermans verdriet willen oplossen is feitelijk hetzelfde als een ander zijn verdriet willen ontzeggen.
quote:sabbaticalmeds schreef op 06 december 2014 @ 13:34:
waarom kan jij niet verdragen dat een ander verdriet heeft.En zoek het maar niet in altruïsme, uiteindelijk gaat het toch meestal over je eigen ego.quote:highlander schreef op 06 december 2014 @ 13:44:
Een ander zijn recht op moeilijkheden ontzeggen is in essentie dat moeilijk kunnen omgaan met het minder mooie in jezelf ontkennen.Mooi.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 6 december 2014 om 14:03
quote:highlander schreef op 06 december 2014 @ 13:59:
[...]
Zijn verdriet herinnert jou op een ongemakkelijke manier aan jouw eigen onverwerkte verdriet.
Als jij nu eens ipv zijn verdriet op te lossen jouw eigen verdriet gaat verwerken?
Hij is verantwoordelijk voor hem, jij bent dat over jou.
Jij lijkt iemand die het huis van een ander probeert op te ruimen terwijl haar eigen huis een rommeltje is.Treffend gezegd! En ja, ik steek ook hand in eigen boezem.
[...]
Zijn verdriet herinnert jou op een ongemakkelijke manier aan jouw eigen onverwerkte verdriet.
Als jij nu eens ipv zijn verdriet op te lossen jouw eigen verdriet gaat verwerken?
Hij is verantwoordelijk voor hem, jij bent dat over jou.
Jij lijkt iemand die het huis van een ander probeert op te ruimen terwijl haar eigen huis een rommeltje is.Treffend gezegd! En ja, ik steek ook hand in eigen boezem.
zaterdag 6 december 2014 om 14:04
quote:highlander schreef op 06 december 2014 @ 13:59:
[...]
Zijn verdriet herinnert jou op een ongemakkelijke manier aan jouw eigen onverwerkte verdriet.
Als jij nu eens ipv zijn verdriet op te lossen jouw eigen verdriet gaat verwerken?
Hij is verantwoordelijk voor hem, jij bent dat over jou.
Jij lijkt iemand die het huis van een ander probeert op te ruimen terwijl haar eigen huis een rommeltje is.
Ik ben in therapie, wekelijks, voor het verdriet van vroeger, dus gelukkig wordt daar aan gewerkt! En een deel van de therapie gaat over niet kunnen voelen van mijn verdriet, maar dat uiten in andere handelingen, zoals harder werken en afleiding zoeken.
Ik doe veel inzicht hier op, naast de inzichten die ik wekelijks van mijn therapeut krijg.
[...]
Zijn verdriet herinnert jou op een ongemakkelijke manier aan jouw eigen onverwerkte verdriet.
Als jij nu eens ipv zijn verdriet op te lossen jouw eigen verdriet gaat verwerken?
Hij is verantwoordelijk voor hem, jij bent dat over jou.
Jij lijkt iemand die het huis van een ander probeert op te ruimen terwijl haar eigen huis een rommeltje is.
Ik ben in therapie, wekelijks, voor het verdriet van vroeger, dus gelukkig wordt daar aan gewerkt! En een deel van de therapie gaat over niet kunnen voelen van mijn verdriet, maar dat uiten in andere handelingen, zoals harder werken en afleiding zoeken.
Ik doe veel inzicht hier op, naast de inzichten die ik wekelijks van mijn therapeut krijg.
zaterdag 6 december 2014 om 14:05
quote:lionlily schreef op 06 december 2014 @ 14:02:
[...]
He, het quoten werkt weer bij mij
Ik kan er niet goed bij. Ik denk dat mijn verdriet gaat over dingen die ik nooit gehad heb. Misschien kan ik het daarom moeilijk loslaten.Als je verdriet hebt om dingen die je nooit heb gehad, zoek dan de kracht om ervoor te zorgen dat je ze in de toekomst krijgt! Verdriet om iets wat nooit geweest is is tijdsverspilling. Die tijd komt nooit terug en daar kun je het ook niet krijgen. Je kunt je er wel zelf iets voor in de plaats geven.
[...]
He, het quoten werkt weer bij mij
Ik kan er niet goed bij. Ik denk dat mijn verdriet gaat over dingen die ik nooit gehad heb. Misschien kan ik het daarom moeilijk loslaten.Als je verdriet hebt om dingen die je nooit heb gehad, zoek dan de kracht om ervoor te zorgen dat je ze in de toekomst krijgt! Verdriet om iets wat nooit geweest is is tijdsverspilling. Die tijd komt nooit terug en daar kun je het ook niet krijgen. Je kunt je er wel zelf iets voor in de plaats geven.
zaterdag 6 december 2014 om 14:07
Ik snap nooit zo goed waarom andermans verdriet niet gewoon kan en mag zijn. Het enige wat je echt met het verdriet van een ander kan is er naar luisteren en er te zijn.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 6 december 2014 om 14:08
Nou ja, dat je je het verdriet van je echtgenoot aantrekt kan ik me nog iets bij voorstellen.
Bij andermans emoties is het inderdaad niet handig en vooral vermoeiend voor jou, want het kost je energie.
Misschien moet je jezelf dat herhaaldelijk blijven herinneren, dat het je energie kost en dat je niet alle problemen voor anderen kunt en hoeft op te lossen.
Bij andermans emoties is het inderdaad niet handig en vooral vermoeiend voor jou, want het kost je energie.
Misschien moet je jezelf dat herhaaldelijk blijven herinneren, dat het je energie kost en dat je niet alle problemen voor anderen kunt en hoeft op te lossen.
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
zaterdag 6 december 2014 om 14:10
En bij de één betekent dit bijvoorbeeld dat je zijn/haar favoriete kostje kookt terwijl hij/zij praat en voor weer een ander betekent dit ervoor zorgen dat hij/zij de tijd en ruimte heeft om alleen zijn/haar ding te doen in het verdriet.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 6 december 2014 om 14:10
quote:Fangtasia schreef op 06 december 2014 @ 14:05:
[...]
Als je verdriet hebt om dingen die je nooit heb gehad, zoek dan de kracht om ervoor te zorgen dat je ze in de toekomst krijgt! Verdriet om iets wat nooit geweest is is tijdsverspilling. Die tijd komt nooit terug en daar kun je het ook niet krijgen. Je kunt je er wel zelf iets voor in de plaats geven.Daar ben ik mee bezig. Ik bouw mijn leven op een manier op die mij hopelijk alles gaat geven waar ik behoefte aan heb. En ik ben het helemaal eens met tijdverspilling, helaas heb ik er een chronisch trauma van opgelopen en dat gooit roet in het eten. Soms word ik hardhandig teruggeworpen in de tijd en dan kan ik daar moeilijk van loskomen. Dat hoort bij het psychische probleem dat ik heb (c-ptss). Maar ik wil dat niet als een excuus zien dus ik werk als een malle om daar overheen te komen.
[...]
Als je verdriet hebt om dingen die je nooit heb gehad, zoek dan de kracht om ervoor te zorgen dat je ze in de toekomst krijgt! Verdriet om iets wat nooit geweest is is tijdsverspilling. Die tijd komt nooit terug en daar kun je het ook niet krijgen. Je kunt je er wel zelf iets voor in de plaats geven.Daar ben ik mee bezig. Ik bouw mijn leven op een manier op die mij hopelijk alles gaat geven waar ik behoefte aan heb. En ik ben het helemaal eens met tijdverspilling, helaas heb ik er een chronisch trauma van opgelopen en dat gooit roet in het eten. Soms word ik hardhandig teruggeworpen in de tijd en dan kan ik daar moeilijk van loskomen. Dat hoort bij het psychische probleem dat ik heb (c-ptss). Maar ik wil dat niet als een excuus zien dus ik werk als een malle om daar overheen te komen.
zaterdag 6 december 2014 om 14:11
quote:Miss.Innuendo schreef op 06 december 2014 @ 14:08:
Nou ja, dat je je het verdriet van je echtgenoot aantrekt kan ik me nog iets bij voorstellen.
Ja natuurlijk, het zou mij ook aangrijpen.
Lionelly, wat doet jouw man graag als hij zo verdrietig is? Zich afsluiten en alleen zijn?
Nou ja, dat je je het verdriet van je echtgenoot aantrekt kan ik me nog iets bij voorstellen.
Ja natuurlijk, het zou mij ook aangrijpen.
Lionelly, wat doet jouw man graag als hij zo verdrietig is? Zich afsluiten en alleen zijn?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 6 december 2014 om 14:14
quote:lionlily schreef op 06 december 2014 @ 14:04:Ik ben in therapie, wekelijks, voor het verdriet van vroeger, dus gelukkig wordt daar aan gewerkt! En een deel van de therapie gaat over niet kunnen voelen van mijn verdriet, maar dat uiten in andere handelingen, zoals harder werken en afleiding zoeken.Zelfs in het uiten van jouw verdriet probeer jij jezelf dus 'nuttig' (perfect) te maken door harder te werken.
Lily, dat is nergens voor nodig. Jij mag jouw verdriet gewoon uiten op jouw eigen manier.
Als ik verdrietig ben sla ik eerst een bokszak aan gort om vervolgens zelf over te stromen.
Mijn dochter schreeuwt de longen uit haar lijf terwijl ze onbreekbare spullen in de rondte smijt.
Mijn zoon trekt zich terug in stilzwijgend lopen om vervolgens eindeloos te praten over zijn herinneringen.
Alle manieren zijn prima, zo ook jouw eigen manier van omgaan met jouw verdriet, die mag er zijn zoals deze is.
Lily, dat is nergens voor nodig. Jij mag jouw verdriet gewoon uiten op jouw eigen manier.
Als ik verdrietig ben sla ik eerst een bokszak aan gort om vervolgens zelf over te stromen.
Mijn dochter schreeuwt de longen uit haar lijf terwijl ze onbreekbare spullen in de rondte smijt.
Mijn zoon trekt zich terug in stilzwijgend lopen om vervolgens eindeloos te praten over zijn herinneringen.
Alle manieren zijn prima, zo ook jouw eigen manier van omgaan met jouw verdriet, die mag er zijn zoals deze is.
volg je verstand, gebruik je gevoel
zaterdag 6 december 2014 om 14:23
Ja, ik trek me terug en waardeer dat mijn behoefte aan rust gesnapt wordt en daarna wil ik even kort en snel van me af praten. Iedereen doet het anders en dus de vraag is: hoe gaat jouw man om met zijn verdriet? Als jij dat snapt hoef je niets te doen behalve eraan bijdragen dat het voor hem even mogelijk is om verdrietig te zijn.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 6 december 2014 om 14:27
zaterdag 6 december 2014 om 14:33
quote:lionlily schreef op 06 december 2014 @ 14:27:
Mijn man wordt vooral heel boos, op alles en iedereen. Hij is stil en sluit zich af maar is daarbij zeer aanwezig door zijn boosheid, hij slaat met deuren, stampt op de trap en is daarnaast op alles aan het vloeken. Verder is hij zeer zachtaardig dus dit is zo anders dan anders.Oooh. Nou, als mijn partner emoties van buiten op mij of de kinderen gaat uitleven, dan ga ik er direct dwars voorliggen met al mijn stekels uit. Dat sta ik gewoon niet toe. Ik gun ieder zijn stress en verdriet, maar ik sta simpelweg niet toe dat eigen emoties op de verkeerde mensen worden afgereageerd in de omgang. Zeker niet op de kinderen (direct of indirect).
Mijn man wordt vooral heel boos, op alles en iedereen. Hij is stil en sluit zich af maar is daarbij zeer aanwezig door zijn boosheid, hij slaat met deuren, stampt op de trap en is daarnaast op alles aan het vloeken. Verder is hij zeer zachtaardig dus dit is zo anders dan anders.Oooh. Nou, als mijn partner emoties van buiten op mij of de kinderen gaat uitleven, dan ga ik er direct dwars voorliggen met al mijn stekels uit. Dat sta ik gewoon niet toe. Ik gun ieder zijn stress en verdriet, maar ik sta simpelweg niet toe dat eigen emoties op de verkeerde mensen worden afgereageerd in de omgang. Zeker niet op de kinderen (direct of indirect).
zaterdag 6 december 2014 om 14:35
quote:kerol schreef op 06 december 2014 @ 14:33:
[...]
Oooh. Nou, als mijn partner emoties van buiten op mij of de kinderen gaat uitleven, dan ga ik er direct dwars voorliggen met al mijn stekels uit. Dat sta ik gewoon niet toe. Ik gun ieder zijn stress en verdriet, maar ik sta simpelweg niet toe dat eigen emoties op de verkeerde mensen worden afgereageerd in de omgang. Zeker niet op de kinderen (direct of indirect).Nee, hoor, hij reageert het niet op mij af, meer op materiele zaken, deuren, schoenen e.d.. Hij scheldt niet tegen/op mij, is niet fysiek agressief, en kinderen hebben we niet.
[...]
Oooh. Nou, als mijn partner emoties van buiten op mij of de kinderen gaat uitleven, dan ga ik er direct dwars voorliggen met al mijn stekels uit. Dat sta ik gewoon niet toe. Ik gun ieder zijn stress en verdriet, maar ik sta simpelweg niet toe dat eigen emoties op de verkeerde mensen worden afgereageerd in de omgang. Zeker niet op de kinderen (direct of indirect).Nee, hoor, hij reageert het niet op mij af, meer op materiele zaken, deuren, schoenen e.d.. Hij scheldt niet tegen/op mij, is niet fysiek agressief, en kinderen hebben we niet.
zaterdag 6 december 2014 om 14:37
zaterdag 6 december 2014 om 14:37
quote:lionlily schreef op 06 december 2014 @ 14:35:
[...]
Nee, hoor, hij reageert het niet op mij af, meer op materiele zaken, deuren, schoenen e.d.. Hij scheldt niet tegen/op mij, is niet fysiek agressief, en kinderen hebben we niet.Wie heeft er anders last van zijn gestamp, de deuren en zijn gevloek dan jij? Dat ben toch echt jij hoor, dat zijn aan jou gerichte signalen als jij de enige toehoorder bent.
[...]
Nee, hoor, hij reageert het niet op mij af, meer op materiele zaken, deuren, schoenen e.d.. Hij scheldt niet tegen/op mij, is niet fysiek agressief, en kinderen hebben we niet.Wie heeft er anders last van zijn gestamp, de deuren en zijn gevloek dan jij? Dat ben toch echt jij hoor, dat zijn aan jou gerichte signalen als jij de enige toehoorder bent.
zaterdag 6 december 2014 om 14:41
quote:highlander schreef op 06 december 2014 @ 14:35:
Creëer een veilig hoekje ergens in huis waar hij naar hartenlust kan slaan, stampen en vloeken.
Ook om te voorkomen dat anderen in zijn 'vuurlinie' terecht komen.Is een boksbal ophangen een idee?
Creëer een veilig hoekje ergens in huis waar hij naar hartenlust kan slaan, stampen en vloeken.
Ook om te voorkomen dat anderen in zijn 'vuurlinie' terecht komen.Is een boksbal ophangen een idee?
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 6 december 2014 om 14:42
quote:kerol schreef op 06 december 2014 @ 14:33:
[...]
Oooh. Nou, als mijn partner emoties van buiten op mij of de kinderen gaat uitleven, dan ga ik er direct dwars voorliggen met al mijn stekels uit. Dat sta ik gewoon niet toe. Ik gun ieder zijn stress en verdriet, maar ik sta simpelweg niet toe dat eigen emoties op de verkeerde mensen worden afgereageerd in de omgang. Zeker niet op de kinderen (direct of indirect).
[...]
Oooh. Nou, als mijn partner emoties van buiten op mij of de kinderen gaat uitleven, dan ga ik er direct dwars voorliggen met al mijn stekels uit. Dat sta ik gewoon niet toe. Ik gun ieder zijn stress en verdriet, maar ik sta simpelweg niet toe dat eigen emoties op de verkeerde mensen worden afgereageerd in de omgang. Zeker niet op de kinderen (direct of indirect).
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 6 december 2014 om 15:29
quote:kerol schreef op 06 december 2014 @ 14:37:
[...]
Wie heeft er anders last van zijn gestamp, de deuren en zijn gevloek dan jij? Dat ben toch echt jij hoor, dat zijn aan jou gerichte signalen als jij de enige toehoorder bent.Dat is waar. Dat heb ik wel eens tegen hem gezegd, maar dat vindt hij moeilijk. Hij is verder zo ingehouden, dat hij dit gebruikt als uitlaatklep.
[...]
Wie heeft er anders last van zijn gestamp, de deuren en zijn gevloek dan jij? Dat ben toch echt jij hoor, dat zijn aan jou gerichte signalen als jij de enige toehoorder bent.Dat is waar. Dat heb ik wel eens tegen hem gezegd, maar dat vindt hij moeilijk. Hij is verder zo ingehouden, dat hij dit gebruikt als uitlaatklep.
zaterdag 6 december 2014 om 18:09
quote:lionlily schreef op 06 december 2014 @ 15:29:
[...]
Dat is waar. Dat heb ik wel eens tegen hem gezegd, maar dat vindt hij moeilijk. Hij is verder zo ingehouden, dat hij dit gebruikt als uitlaatklep.
Misschien kan hij dan toch leren die emoties via een ander kanaal of eerder te laten wegvloeien, voordat het zo hoog oploopt dat ie op springen staat.
Mannen leren vaak dat ze gevoelens moeten onderdrukken, omdat dat sterk zou zijn. Als er nogal wat oploopt op die manier, kan je dat zien als een opblaasbal die je onder water probeert te houden. Hoe groter en meer lucht erin (emoties), hoe meer kracht het vergt om die bal onder water te houden. Als je ff verslapt, springt die bal omhoog. Dat is een zware opgave als je een binnenvetter bent, als het nogal wat is wat je onder water moet houden.
We hebben andere manieren meegekregen om er wat lucht uit te kunnen laten lopen, zoals huilen oplucht (letterlijk en figuurlijk), maar bijv ook een stuk lopen, sport, en erover praten met een empathisch persoon die je vertrouwt enz. Dat maakt allemaal stoffen aan bovendien, die helpen verzachten en die bijv stoffen die bij stress vrijkomen juist op te heffen/ te elimineren. Dat zie ik bij woede of onmacht afreageren door met deuren of spullen te slaan nog niet 1,2,3 gebeuren. Dat zal ook misschien opluchten, maar of daar nou helpende stoffen bij komen helpen weet ik zo net nog niet.
[...]
Dat is waar. Dat heb ik wel eens tegen hem gezegd, maar dat vindt hij moeilijk. Hij is verder zo ingehouden, dat hij dit gebruikt als uitlaatklep.
Misschien kan hij dan toch leren die emoties via een ander kanaal of eerder te laten wegvloeien, voordat het zo hoog oploopt dat ie op springen staat.
Mannen leren vaak dat ze gevoelens moeten onderdrukken, omdat dat sterk zou zijn. Als er nogal wat oploopt op die manier, kan je dat zien als een opblaasbal die je onder water probeert te houden. Hoe groter en meer lucht erin (emoties), hoe meer kracht het vergt om die bal onder water te houden. Als je ff verslapt, springt die bal omhoog. Dat is een zware opgave als je een binnenvetter bent, als het nogal wat is wat je onder water moet houden.
We hebben andere manieren meegekregen om er wat lucht uit te kunnen laten lopen, zoals huilen oplucht (letterlijk en figuurlijk), maar bijv ook een stuk lopen, sport, en erover praten met een empathisch persoon die je vertrouwt enz. Dat maakt allemaal stoffen aan bovendien, die helpen verzachten en die bijv stoffen die bij stress vrijkomen juist op te heffen/ te elimineren. Dat zie ik bij woede of onmacht afreageren door met deuren of spullen te slaan nog niet 1,2,3 gebeuren. Dat zal ook misschien opluchten, maar of daar nou helpende stoffen bij komen helpen weet ik zo net nog niet.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 6 december 2014 om 21:09