Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
zondag 1 februari 2015 om 10:46
Hallo allemaal,
Ik wil net als Underkoffer aangeven dat ik hier nog regelmatig meelees. Door mijn burn out heb ik last van hypochondrie gekregen en juist dat is waar ik nu het meeste last van heb. Vandaar dat ik het idee heb dat ik met mijn klachten hier niet helemaal thuis hoor. Ik volg sinds een aantal weken cognitieve gedragstherapie en merk dat dat me al een beetje helpt.
Jullie verhalen doen me wel goed om te lezen. Het geeft me het gevoel er niet alleen voor te staan!
Ik wil net als Underkoffer aangeven dat ik hier nog regelmatig meelees. Door mijn burn out heb ik last van hypochondrie gekregen en juist dat is waar ik nu het meeste last van heb. Vandaar dat ik het idee heb dat ik met mijn klachten hier niet helemaal thuis hoor. Ik volg sinds een aantal weken cognitieve gedragstherapie en merk dat dat me al een beetje helpt.
Jullie verhalen doen me wel goed om te lezen. Het geeft me het gevoel er niet alleen voor te staan!
zondag 1 februari 2015 om 11:45
Wat naar, Jerami! Ik kan me best voorstellen dat je de hypochondrie in schiet, met al die fysieke ongemakken die de kop opsteken tijdens een burnout. Ik was in het begin ook superbang dat ik fybromyalgie kreeg, omdat ik zo´n spierpijn had overal. Gelukkig zijn mijn fysieke klachten nu wel zo´n beetje naar de achtergrond (behalve het energieverlies). Ik hoop zo voor je dat je vertrouwen in je lichaam en de toekomst snel weer wat groeien, want je zal zien, dan zullen de klachten ook weer afnemen. Maar moeilijk is het wel, om vertrouwen te hebben in times like these...
Ik heb ook een tijdje last gehad van hypochondrie, tien jaar geleden. Tijdens mijn studententijd heb ik heel veel gefeest- maar dan ook echt heeel erg veel en heftig, met nachten doorhalen en 'recreatief' druggebruik. Nadat ik klaarblijkelijk 1 pilletje te veel had genomen, of er zat wat verkeerds in, dat weet ik niet, waren mijn lichaam, geest en hersenen compleet van de leg en heb ik een dramatisch jaar gehad, een continue angstaanval, ik kon niks meer onthouden, voortdurend hyperventileren en vreemde neurologische klachten. Hartfilmpjes gehad, hersenscans, etc. Ik voelde me zo beroerd dat ik dacht elk moment dood neer te kunnen vallen. Uiteindelijk hebben 3 dingen me eruit geholpen.
1. antidepressiva
2. sporten. In het begin vreesde ik dat ik erbij neer zou vallen, maar toen dat niet gebeurde, nam mijn vertrouwen in mijn lichaam toe
3. een soort fatalisme, of acceptatie: ik ging denken, dan VAL ik er maar bij neer, ik ga gewoon weer leven! Dit laatste had ik misschien niet gekund als ik kinderen had gehad, dat weet ik niet. Maar het hielp me toen wel. Misschien heb je er wat aan.
Toevallig zat dit van het weekend erg in mijn gedachten. Ik zou vrijdag uitgaan en had me eens opgedost en mijn leukste jurkje aangedaan. Toen mijn lief me zag schoot ie vol en zei: je straalt weer! En ik dacht: och, het is gewoon de blush
En toen een flashback: EXACT tien jaar geleden, na dat dramatische jaar, zei mijn toenmalige vriendje dat ook terwijl hij volschoot. En dacht ik ook: het is de blush
Dus eerst stort ik me vol (120%) in de partyscene, brand mijn vingers, gooi mijn leven om, ban de ongezonde leefstijl uit, studeer af, ga werken, en stort ik me daar vol (120%) in en weer brand ik mijn vingers en zit dus thuis met een burnout. De vraag rijst: welke breakdown staat me over 10 jaar te wachten? Of heb ik mijn les nu dan geleerd?
Ik heb ook een tijdje last gehad van hypochondrie, tien jaar geleden. Tijdens mijn studententijd heb ik heel veel gefeest- maar dan ook echt heeel erg veel en heftig, met nachten doorhalen en 'recreatief' druggebruik. Nadat ik klaarblijkelijk 1 pilletje te veel had genomen, of er zat wat verkeerds in, dat weet ik niet, waren mijn lichaam, geest en hersenen compleet van de leg en heb ik een dramatisch jaar gehad, een continue angstaanval, ik kon niks meer onthouden, voortdurend hyperventileren en vreemde neurologische klachten. Hartfilmpjes gehad, hersenscans, etc. Ik voelde me zo beroerd dat ik dacht elk moment dood neer te kunnen vallen. Uiteindelijk hebben 3 dingen me eruit geholpen.
1. antidepressiva
2. sporten. In het begin vreesde ik dat ik erbij neer zou vallen, maar toen dat niet gebeurde, nam mijn vertrouwen in mijn lichaam toe
3. een soort fatalisme, of acceptatie: ik ging denken, dan VAL ik er maar bij neer, ik ga gewoon weer leven! Dit laatste had ik misschien niet gekund als ik kinderen had gehad, dat weet ik niet. Maar het hielp me toen wel. Misschien heb je er wat aan.
Toevallig zat dit van het weekend erg in mijn gedachten. Ik zou vrijdag uitgaan en had me eens opgedost en mijn leukste jurkje aangedaan. Toen mijn lief me zag schoot ie vol en zei: je straalt weer! En ik dacht: och, het is gewoon de blush
En toen een flashback: EXACT tien jaar geleden, na dat dramatische jaar, zei mijn toenmalige vriendje dat ook terwijl hij volschoot. En dacht ik ook: het is de blush
Dus eerst stort ik me vol (120%) in de partyscene, brand mijn vingers, gooi mijn leven om, ban de ongezonde leefstijl uit, studeer af, ga werken, en stort ik me daar vol (120%) in en weer brand ik mijn vingers en zit dus thuis met een burnout. De vraag rijst: welke breakdown staat me over 10 jaar te wachten? Of heb ik mijn les nu dan geleerd?
zondag 1 februari 2015 om 13:24
Dank je Bloem voor je lieve en uitgebreide reactie. Wat een heftig verhaal zeg. Ik denk dat het 2 hele verschillende dingen zijn waardoor je bent 'afgeknakt'. De eerste keer door 'jong en onbezonnenheid' en nu juist willen bewijzen dat het heel anders kan. Over 10 jaar denk ik dat je terugkijkt en je realiseert dat je een goede balans hebt gevonden tussen deze 2 extremen.
Het klopt dat dit ontstaan is door alle lichamelijke ongemakken. Ik vind het heel lastig om te relativeren en ben bij elke klacht bang dat het iets ernstigs is. Dit zorgt er weer voor dat ik mijn spieren extra aanspan, waardoor ik nog meer klachten krijg en nog angstiger ben. En zo blijf ik in een cirkeltje draaien. De laatste paar weken kan ik er iets nuchterder naar kijken maar nog altijd merk ik dat ik veel bezig ben met de klachten die ik heb. En telkens als ik weer een beetje vertrouwen durf te hebben, komt er op een nieuwe plek een klacht en kan ik me daar weer druk om maken. Inmiddels kan ik zo 10 klachten opnoemen wat me de laatste tijd heeft beheerst. Maar... er wordt hard aan gewerkt.
Het klopt dat dit ontstaan is door alle lichamelijke ongemakken. Ik vind het heel lastig om te relativeren en ben bij elke klacht bang dat het iets ernstigs is. Dit zorgt er weer voor dat ik mijn spieren extra aanspan, waardoor ik nog meer klachten krijg en nog angstiger ben. En zo blijf ik in een cirkeltje draaien. De laatste paar weken kan ik er iets nuchterder naar kijken maar nog altijd merk ik dat ik veel bezig ben met de klachten die ik heb. En telkens als ik weer een beetje vertrouwen durf te hebben, komt er op een nieuwe plek een klacht en kan ik me daar weer druk om maken. Inmiddels kan ik zo 10 klachten opnoemen wat me de laatste tijd heeft beheerst. Maar... er wordt hard aan gewerkt.
maandag 2 februari 2015 om 10:15
Welkom Jerami. Heftig dat je hypochondrische klachten hebt gekregen door de BO. Met hypochondrie heb ik geen ervaring, maar ik kan mij zo voorstellen dat je door de veelheid aan lichamelijke klachten gaat twijfelen of deze allemaal passen onder de noemer BO.
Moedig om je verhaal over je ervaring met hypochondrie te delen Bloem. Wat opvallend dat je precies 10 jaar geleden hetzelfde meemaakte, inclusief zelfde reactie vriend. Ik heb wel het idee dat je heel bewust bezig bent met je BO en je niet makkelijk weer in zult sukkelen. Volgens mij krijg je hetzelfde resultaat, als je hetzelfde blijft doen. Welke drijfveren en welke gewoontes/gedragspatronen maken dat je, jezelf voor 120% geeft? Als ik je reacties lees, heb ik het idee dat je heel veel geleerd hebt en over 10 jaar geen breakdown moet verwachten. x
Vorige week enkele hele moeilijke momenten gehad, vrijdagnacht huilend wakker geworden en ook afgelopen nacht maar een paar uur geslapen. Denk dat zowel de leuke (nieuwe job man, dagje shoppen en bijpraten vriendin, uitnodiging sollicitatiegesprek) als minder leuke momenten (C4 en pittig gesprek over schuldgevoel bij BO coach) mij teveel waren. Met mijn concentratie gaat het gelukkig steeds beter. Manlief en ik spelen regelmatig een spel (kolonisten, Puerto Rico etc.) en afgelopen maanden won hij eigenlijk altijd, gisteren toch weer twee spellen gewonnen. Yeeehhh
Fijne week allemaal!
Moedig om je verhaal over je ervaring met hypochondrie te delen Bloem. Wat opvallend dat je precies 10 jaar geleden hetzelfde meemaakte, inclusief zelfde reactie vriend. Ik heb wel het idee dat je heel bewust bezig bent met je BO en je niet makkelijk weer in zult sukkelen. Volgens mij krijg je hetzelfde resultaat, als je hetzelfde blijft doen. Welke drijfveren en welke gewoontes/gedragspatronen maken dat je, jezelf voor 120% geeft? Als ik je reacties lees, heb ik het idee dat je heel veel geleerd hebt en over 10 jaar geen breakdown moet verwachten. x
Vorige week enkele hele moeilijke momenten gehad, vrijdagnacht huilend wakker geworden en ook afgelopen nacht maar een paar uur geslapen. Denk dat zowel de leuke (nieuwe job man, dagje shoppen en bijpraten vriendin, uitnodiging sollicitatiegesprek) als minder leuke momenten (C4 en pittig gesprek over schuldgevoel bij BO coach) mij teveel waren. Met mijn concentratie gaat het gelukkig steeds beter. Manlief en ik spelen regelmatig een spel (kolonisten, Puerto Rico etc.) en afgelopen maanden won hij eigenlijk altijd, gisteren toch weer twee spellen gewonnen. Yeeehhh
Fijne week allemaal!
Always believe that something wonderful is about to happen.
maandag 2 februari 2015 om 11:13
Hey Vienna, wat vervelend dat je zo weer even uit je evenwicht raakt, herkenbaar! Zelfs van leuke dingen- jaagt toch ook je adrenaline op ervaar ik zelf. Het is ook best wat allemaal in een week! Voor burnouts dan. Ik heb het momenteel ook: gisteren me ingeschreven voor een cursus Spaans- intensief, dus 2,5uur les achterelkaar. En het voelt zo raar dat ik hier normaal mijn hand echt niet voor om zou draaien, maar nu toch nerveus ervan wordt, zodanig dat ik me afvraag of ik het eigenlijk wel leuk vindt? Ik slaap meteen onrustig. Anderzijds vond ik paardrijles en hardloopgroep ook spannend, maar ging gewoon prima. Dat blijft zo lastig: aan de ene kant wil je dicht bij jezelf blijven, maar je wil ook je draagkracht opbouwen dus toch jezelf aanmoedigen om telkens stapjes te nemen verder de wereld/leven in. Lastig om dan altijd maar te voorzien wat wel kan of wat te veel is. Ik vind het in ieder geval supermoedig dat je de sollicitatie aan gaat! En dat je concentratie toeneemt, laat toch zien dat je iets goed doet!
Grappig, ik blijf nog steeds uit de buurt van spelletjes. Het competitieve maakt me wat nerveus. Zo houd ik nog steeds van die rare gedragsdingetjes: als ik een muziekje wil opzetten ervaar ik een soort keuze-stress. Dus zet ik meestal maar de radio op. Ik hoop dat het er weer uitslijt. Ik probeer vooralsnog maar geduldig met mezelf te zijn...
@Inge, hoe was je uitje?? Wel mooi weer toch geloof ik?
Grappig, ik blijf nog steeds uit de buurt van spelletjes. Het competitieve maakt me wat nerveus. Zo houd ik nog steeds van die rare gedragsdingetjes: als ik een muziekje wil opzetten ervaar ik een soort keuze-stress. Dus zet ik meestal maar de radio op. Ik hoop dat het er weer uitslijt. Ik probeer vooralsnog maar geduldig met mezelf te zijn...
@Inge, hoe was je uitje?? Wel mooi weer toch geloof ik?
maandag 2 februari 2015 om 20:32
Hai hai!
Weekendje was heerlijk! Extra leuk met de sneeuw die gevallen was. Vrijdag lekker uiteten (toevallig boven een manege;), zaterdags lekker gewandeld door een wit bos wat uitkwam bij een prachtige witte vlakte wat normaal heide is;-), daarna door naar Epe waar m'n oma altijd woonde, dus daar lekker geluncht en plekjes van vroeger opgezocht (ze is al zo'n 3-4jaar overleden), lekker gerelaxt en wat geslapen, warm badje en weer lekker uiteten. Zondags naar paleis t Loo, ook erg mooi, en toen lekker weer richting huis gereden. Zaterdags helaas wel vol door m'n rug gegaan bij m'n sol uittrekken, erg veel pijn even... Maar herstelde gelukkig best goed! Vandaag ook weer 7,5u gewerkt. Dus ik klaag nog steeds niet:)
Vervelend hypochondrische klachten! Ik heb soms ook neiging gehad, doordat ik zoveel kwaaltjes om de beurt had... Maar met wat realistisch denken en evt gelijk het bespreken bij de huisarts was ik vaak weer snel gerustgesteld. En nu merk ik dat meeste echt door oa de verhoogde adrenaline spiegel kwam, disbalans in m'n hele lijf, slecht slapen enz.
Spelletjes heb ik na een paar keer zo'n adrelinaline stoot idd krijgen ook een tijdlang niet teveel gedaan, terwijl ik echt een spelletjes mens ben... Maar ook enorm enthousiast en fanatiek;-).
Goede leerschool dus.
Succes allemaal weer deze week met balans vinden in inspanning/ ontspanning; van zowel leuke dingen als minder leuke dingen..
Weekendje was heerlijk! Extra leuk met de sneeuw die gevallen was. Vrijdag lekker uiteten (toevallig boven een manege;), zaterdags lekker gewandeld door een wit bos wat uitkwam bij een prachtige witte vlakte wat normaal heide is;-), daarna door naar Epe waar m'n oma altijd woonde, dus daar lekker geluncht en plekjes van vroeger opgezocht (ze is al zo'n 3-4jaar overleden), lekker gerelaxt en wat geslapen, warm badje en weer lekker uiteten. Zondags naar paleis t Loo, ook erg mooi, en toen lekker weer richting huis gereden. Zaterdags helaas wel vol door m'n rug gegaan bij m'n sol uittrekken, erg veel pijn even... Maar herstelde gelukkig best goed! Vandaag ook weer 7,5u gewerkt. Dus ik klaag nog steeds niet:)
Vervelend hypochondrische klachten! Ik heb soms ook neiging gehad, doordat ik zoveel kwaaltjes om de beurt had... Maar met wat realistisch denken en evt gelijk het bespreken bij de huisarts was ik vaak weer snel gerustgesteld. En nu merk ik dat meeste echt door oa de verhoogde adrenaline spiegel kwam, disbalans in m'n hele lijf, slecht slapen enz.
Spelletjes heb ik na een paar keer zo'n adrelinaline stoot idd krijgen ook een tijdlang niet teveel gedaan, terwijl ik echt een spelletjes mens ben... Maar ook enorm enthousiast en fanatiek;-).
Goede leerschool dus.
Succes allemaal weer deze week met balans vinden in inspanning/ ontspanning; van zowel leuke dingen als minder leuke dingen..
dinsdag 3 februari 2015 om 15:14
Hmmm dat klinkt heerlijk inge! Moeten we vaker doen eigenlijk. Als de portemonnee het toelaat... Echt lekker altijd, even de stad uit. Ben vandaag heerlijk in de volle zon in een duinbos wezen wandelen met oppashondje, zelfs even op het strand gelegen- dik ingepakt, dat wel... Was weer fijn. Nu even bijkomen op de bank met een portie Dexter. Ik nader alweer het einde van de serie-reeks... Wordt ik altijd een beetje sip van. Wat nu?! haha. Nog serie tips iemand? Girls, Six Feet Under en Homeland heb ik de afgelopen maanden al verslonden
dinsdag 3 februari 2015 om 18:01
Klinkt heerlijk, Inge!
En ja, die hypochondrische gedachten zijn volgens mij een behoorlijke valkuil voor veel mensen met burn-outklachten, omdat alles wel iets anders zou kunnen zijn. Aan de andere kant heb ik lang de neiging gehad om te lang te wachten met naar de dokter gaan, omdat ik snel dacht: ach, ik zit weer eens niet lekker in mijn vel, maar ik zie ook overal wat in. Hup, door! Ik denk dat het daarin balans vinden ook moeilijker is, want we zijn niet voor niets allemaal te lang doorgerend terwijl het eigenlijk niet goed ging.
En ja, die hypochondrische gedachten zijn volgens mij een behoorlijke valkuil voor veel mensen met burn-outklachten, omdat alles wel iets anders zou kunnen zijn. Aan de andere kant heb ik lang de neiging gehad om te lang te wachten met naar de dokter gaan, omdat ik snel dacht: ach, ik zit weer eens niet lekker in mijn vel, maar ik zie ook overal wat in. Hup, door! Ik denk dat het daarin balans vinden ook moeilijker is, want we zijn niet voor niets allemaal te lang doorgerend terwijl het eigenlijk niet goed ging.
dinsdag 3 februari 2015 om 20:35
Inge wat fijn dat je genoten hebt van je welverdiende weekendje weg. De natuur kan toch goed doen.
Zalig Bloem zo'n wandeling en genieten van het strand. Series? Ben grote fan van Games of thrones (op de paarden - afslacht - scenes na), how to get away with murder en orange is the new black. Zelf ben ik CSI aan het kijken, vooral omdat ik dan binnen de 10 min weet wie het gedaan heeft en het niet uitmaakt of ik echt oplet. Vind ik wel zo relaxt. Homeland een goede serie?
Zalig Bloem zo'n wandeling en genieten van het strand. Series? Ben grote fan van Games of thrones (op de paarden - afslacht - scenes na), how to get away with murder en orange is the new black. Zelf ben ik CSI aan het kijken, vooral omdat ik dan binnen de 10 min weet wie het gedaan heeft en het niet uitmaakt of ik echt oplet. Vind ik wel zo relaxt. Homeland een goede serie?
Always believe that something wonderful is about to happen.
woensdag 4 februari 2015 om 08:42
Ja, Homeland is te gek! Maar ik heb series die ik alleen kijk (wat softer werk) en die ik kijk met lief- Homeland is wel erg spannend. Dus tegen vriendje aanhangen is dan wel fijn. Die keek ik trouwens toen ik juist overspannen werd, en hoofdpersonage Carrie Matthisson is ook altijd een beetje overspannen (en soms helemaal koekoek) dus dat vond ik ook wel soort van symphatiek/interessant. Als je CSI goed vind, vind je Dexter ook denk ik wel erg goed. Over een aimabele seriemoordenaar die werkt als bloedspetteranalist bij Miami Metro Police. Hij is wel slecht, maar je gaat ook wel een beetje van hem houden, bijzonder.
Game of thrones heb ik nog niet gezien, denk dat ik dat toch eens ga kijken, thanks voor de tip!
Game of thrones heb ik nog niet gezien, denk dat ik dat toch eens ga kijken, thanks voor de tip!
woensdag 4 februari 2015 om 09:10
Oh help, wat een herkenbaarheid! Ik ben 26 en zit nu ruim een maand thuis met de diagnose 'burn out', daarvoor zat ik al bijna drie maand thuis met de diagnose 'overspannen'. Ondertussen een relatiebreuk (van mijn kant) en bijbehorende verhuizing helpt niet echt. Op advies van de bedrijfsarts na een maand begonnen met instromen (3x 2 uur), maar dat versterkte mijn paniekaanvallen en maakte me nog onzekerder.
Werk is overigens super ondersteunend. Ik had een coach, heel fijn, maar gezien zijn koppeling naar werk heb ik dat even op pauze gezet. Verder bedrijfsarts en bedrijfsmaatschappelijk werk. En nu een psycholoog in samenwerking met haptonoom, om ook fijn meer te voelen in plaats van denken. En een fysiotherapeut om mijn spierspanning te verlichten (oh de ironie Ingeb84)
Sinds een paar weken voel ik me overigens ietsjes beter, lichter. En ik denk erover om een heel klein beetje weer te gaan werken... Ik zie licht aan het eind van de tunnel, zij het ver weg.
Werk is overigens super ondersteunend. Ik had een coach, heel fijn, maar gezien zijn koppeling naar werk heb ik dat even op pauze gezet. Verder bedrijfsarts en bedrijfsmaatschappelijk werk. En nu een psycholoog in samenwerking met haptonoom, om ook fijn meer te voelen in plaats van denken. En een fysiotherapeut om mijn spierspanning te verlichten (oh de ironie Ingeb84)
Sinds een paar weken voel ik me overigens ietsjes beter, lichter. En ik denk erover om een heel klein beetje weer te gaan werken... Ik zie licht aan het eind van de tunnel, zij het ver weg.
Als je nooit bang bent, kun je ook niet dapper zijn (Astrid Lindgren)
woensdag 4 februari 2015 om 19:25
Welkom hihilde!
Fijn dat je je al wat beter voelt en zo te horen veel hulp zoekt en aanvaard:-)!
Ik lig vermoeid na weer hard dagje werken van 7u:), lekker met 2 katjes op m'n borst, die uitgeput zijn van veel buiten spelen vandaag;-) lekker warm en gezellig! Ik soes lekker een beetje met ze mee:)
Morgen nog maar 1 dagje werken, als t lukt weer 7,5u. En dan alweer weekend. Wel nog hapto vrijdag en weer evaluatie met huisarts over hoe t gaat met medicatie enz.
T weekend alweer leuke maar relaxte plannen:-).
Als t mooi weer is in Nederland zijn er genoeg mooie plekjes om even een lekkere wandeling te maken, die je weer wat goed laat voelen. Gratis en voor niks:)
Ik ga dat echt weer vol proberen te houden dat af en toe bewust op te zoeken, deden wij al soms. Maar doordat ik weet hoe slecht je je soms kunt voelen, geniet ik veel meer als simpele dingen wel gewoon kunnen:)
Wat klink ik al dankbaar he haha
Fijn dat je je al wat beter voelt en zo te horen veel hulp zoekt en aanvaard:-)!
Ik lig vermoeid na weer hard dagje werken van 7u:), lekker met 2 katjes op m'n borst, die uitgeput zijn van veel buiten spelen vandaag;-) lekker warm en gezellig! Ik soes lekker een beetje met ze mee:)
Morgen nog maar 1 dagje werken, als t lukt weer 7,5u. En dan alweer weekend. Wel nog hapto vrijdag en weer evaluatie met huisarts over hoe t gaat met medicatie enz.
T weekend alweer leuke maar relaxte plannen:-).
Als t mooi weer is in Nederland zijn er genoeg mooie plekjes om even een lekkere wandeling te maken, die je weer wat goed laat voelen. Gratis en voor niks:)
Ik ga dat echt weer vol proberen te houden dat af en toe bewust op te zoeken, deden wij al soms. Maar doordat ik weet hoe slecht je je soms kunt voelen, geniet ik veel meer als simpele dingen wel gewoon kunnen:)
Wat klink ik al dankbaar he haha
donderdag 5 februari 2015 om 09:43
Welkom Hihilde! Wat fijn dat je werk ondersteunend is en je langzaamaan vooruitgang merkt.
Klinkt heerlijk Inge, zo meesoezen met je katjes op de bank. Inderdaad het kan in eigen land heel erg mooi zijn.
Dexter klinkt leuk Bloem. Ga straks de dvd-box in de bieb halen. Homeland klinkt nog wat zwaar voor mij, ben echt nog een emo-tuttebel.
Wat is het glad vandaag. Natuurlijk bij mijn ochtendwandeling al op mijn derrière gevallen. Auw! Maar wat is het mooi weer, echt zalig. Ruik de lente al!
Klinkt heerlijk Inge, zo meesoezen met je katjes op de bank. Inderdaad het kan in eigen land heel erg mooi zijn.
Dexter klinkt leuk Bloem. Ga straks de dvd-box in de bieb halen. Homeland klinkt nog wat zwaar voor mij, ben echt nog een emo-tuttebel.
Wat is het glad vandaag. Natuurlijk bij mijn ochtendwandeling al op mijn derrière gevallen. Auw! Maar wat is het mooi weer, echt zalig. Ruik de lente al!
Always believe that something wonderful is about to happen.
donderdag 5 februari 2015 om 09:45
Hee Hihilde!
Wat vervelend dat jij ook al bent gevloerd... Het is toch bizar je voor te stellen hoeveel mensen er rondlopen (/bankhangen) zoals wij, zullen er best veel zijn! Een kleine troost..
Een kennis van me, die ook overspannen is geweest, kreeg toen ze in Afrika verliefd werd, niet aan haar Afrikaanse vriend uitgelegd wat 'burnout' is en waarvan je dat zou krijgen. Inmiddels woont hij in Nederland en na een maandje of 2 zei die: ik begrijp het nu. Anyways, goed dat het alweer een beetje beter gaat en je alweer einde lijkt te zien aan de tunnel!
Maar wat duurt het laaaaaaang allemaal. Soms toch moeilijk om dat naast je neer te leggen. En dan gaat het hier opzich best wel ok: ik rijd paard, ik zwem, ik wandel met mijn oppashondje, ik kook, ik kan weer op vakantie en naar restaurants en feestjes af en toe- eigenlijk doe ik, wat ik in een vakantie ook zou doen. Gewoon beetje niksen en af en toe wat leuks. En ja, elke maand gaat het een beetje beter. Maar het duurt zo laaaaaaaaaaaaaaang, pff.... 5 maanden al.
Vandaag laatste vitamine B12 spuit halen. Weet niet zo goed of het me nu heeft geholpen, vast wel een beetje. Maar blij dat het weer over is: krijgt er wel vaak puistjes van! Hopelijk is dat weer klaar nu. Anderzijds, als ik me druk maak over puistjes, heb ik niet zo heel veel te klagen
@vienna, ben jij eigenlijk al weer aan het paardrijden of nog te moe? @inge, klinkt als lekkere weken. Hoe vinden je poezen de sneeuw? Kan altijd hilarisch zijn. @knuffeltijgertje, hoe bevalt de psycholoog? en @kaarsje, hoe was je verjaardagsfeestje?
en @rest, fijne dag!!!
Wat vervelend dat jij ook al bent gevloerd... Het is toch bizar je voor te stellen hoeveel mensen er rondlopen (/bankhangen) zoals wij, zullen er best veel zijn! Een kleine troost..
Een kennis van me, die ook overspannen is geweest, kreeg toen ze in Afrika verliefd werd, niet aan haar Afrikaanse vriend uitgelegd wat 'burnout' is en waarvan je dat zou krijgen. Inmiddels woont hij in Nederland en na een maandje of 2 zei die: ik begrijp het nu. Anyways, goed dat het alweer een beetje beter gaat en je alweer einde lijkt te zien aan de tunnel!
Maar wat duurt het laaaaaaang allemaal. Soms toch moeilijk om dat naast je neer te leggen. En dan gaat het hier opzich best wel ok: ik rijd paard, ik zwem, ik wandel met mijn oppashondje, ik kook, ik kan weer op vakantie en naar restaurants en feestjes af en toe- eigenlijk doe ik, wat ik in een vakantie ook zou doen. Gewoon beetje niksen en af en toe wat leuks. En ja, elke maand gaat het een beetje beter. Maar het duurt zo laaaaaaaaaaaaaaang, pff.... 5 maanden al.
Vandaag laatste vitamine B12 spuit halen. Weet niet zo goed of het me nu heeft geholpen, vast wel een beetje. Maar blij dat het weer over is: krijgt er wel vaak puistjes van! Hopelijk is dat weer klaar nu. Anderzijds, als ik me druk maak over puistjes, heb ik niet zo heel veel te klagen
@vienna, ben jij eigenlijk al weer aan het paardrijden of nog te moe? @inge, klinkt als lekkere weken. Hoe vinden je poezen de sneeuw? Kan altijd hilarisch zijn. @knuffeltijgertje, hoe bevalt de psycholoog? en @kaarsje, hoe was je verjaardagsfeestje?
en @rest, fijne dag!!!
donderdag 5 februari 2015 om 10:36
Welkom Hihilde
Psycholoog is zwaar, maar ik merk nu al dat het helpt, na drie sessies.
Ik begin ook weer zin te krijgen in dingen - heb bijvoorbeeld weer een Etsy-account aangemaakt, nadat ik rond september bij mijn winkeltje en bijbehorende account de stekker eruit trok. Voorlopig moet ik niet opnieuw een winkeltje beginnen (als dat ooit komt, voor mij ging er teveel nadruk liggen op SEO, gezien worden, marketing, in plaats van mooie dingen maken), maar het is al leuk om te merken dat ik weer zin heb hun mailings over hoe je goede foto's maakt etc. te lezen. Ik heb lekker wat hoekjes in huis opgeruimd, waar ik nu ineens kopjes met wat bloembollen en zo kwijt kan, en mijn hoofd begint ook weer leger te worden.
Gisteravond voor het eerst naar een informatieve avond voor de kerk geweest zonder man, en zonder de hele avond te denken over of het thuis wel goed ging; ik heb gewoon genoten van het sparren met mensen. Dat is voor mij ook lang geleden, eerder kostten dit soort avonden me meer energie dan ik ervan kreeg - en dat is ook weer omgeslagen.
Nu nog zorgen dat ik niet, net als vorig jaar, doorschiet en weer diezelfde burn-out inknal
Psycholoog is zwaar, maar ik merk nu al dat het helpt, na drie sessies.
Ik begin ook weer zin te krijgen in dingen - heb bijvoorbeeld weer een Etsy-account aangemaakt, nadat ik rond september bij mijn winkeltje en bijbehorende account de stekker eruit trok. Voorlopig moet ik niet opnieuw een winkeltje beginnen (als dat ooit komt, voor mij ging er teveel nadruk liggen op SEO, gezien worden, marketing, in plaats van mooie dingen maken), maar het is al leuk om te merken dat ik weer zin heb hun mailings over hoe je goede foto's maakt etc. te lezen. Ik heb lekker wat hoekjes in huis opgeruimd, waar ik nu ineens kopjes met wat bloembollen en zo kwijt kan, en mijn hoofd begint ook weer leger te worden.
Gisteravond voor het eerst naar een informatieve avond voor de kerk geweest zonder man, en zonder de hele avond te denken over of het thuis wel goed ging; ik heb gewoon genoten van het sparren met mensen. Dat is voor mij ook lang geleden, eerder kostten dit soort avonden me meer energie dan ik ervan kreeg - en dat is ook weer omgeslagen.
Nu nog zorgen dat ik niet, net als vorig jaar, doorschiet en weer diezelfde burn-out inknal
donderdag 5 februari 2015 om 16:58
Bloem... Ik herken het van 'wat duurt het laaaang' (ik nu al zo'n 19-20maanden:/), maar sinds paar maanden denk ik eigenlijk niet meer echt in tijd... Het helpt namelijk niet, je voelt je er soms alleen maar minder fijn door en vraagt je af waar de tijd gebleven is.
Ik had eerste half jaar en daarna jaar ib m'n hoofd, dat t 'zou duren'. Na goed gesprek met de bedrijfsarts de 'tijd' losgelaten, want het duurt zolang het duurt...
Hopelijk geen blauwe billen nu Vienna!!
Fijn Tijgetje dat een avond zoiets alleen doen goed ging:)!
Ik heb m'n werkweek weer goed behaald:-),3x goede 7u gewerkt incl zelfs 2x groepen begeleid! En terwijl ik de hele week niet echt lekker geslapen heb. Voorheen was ik dan al sneller 'van slag en minder fit/energiek' , nu zijn m'n lijf en hoofd snel weer in de dag-modus:-).
Ik denk er wel soms aan hoe t straks zal zijn, als ik m'n AD ga afbouwen... Gelukkig lage dosering, dus hopelijk niet te lastig en blijft t daarna goed gaan.
Voorlopig nog niet aan de orde, dus komende maanden m'n voordeel er nog maar meedoen:-)
Ik had eerste half jaar en daarna jaar ib m'n hoofd, dat t 'zou duren'. Na goed gesprek met de bedrijfsarts de 'tijd' losgelaten, want het duurt zolang het duurt...
Hopelijk geen blauwe billen nu Vienna!!
Fijn Tijgetje dat een avond zoiets alleen doen goed ging:)!
Ik heb m'n werkweek weer goed behaald:-),3x goede 7u gewerkt incl zelfs 2x groepen begeleid! En terwijl ik de hele week niet echt lekker geslapen heb. Voorheen was ik dan al sneller 'van slag en minder fit/energiek' , nu zijn m'n lijf en hoofd snel weer in de dag-modus:-).
Ik denk er wel soms aan hoe t straks zal zijn, als ik m'n AD ga afbouwen... Gelukkig lage dosering, dus hopelijk niet te lastig en blijft t daarna goed gaan.
Voorlopig nog niet aan de orde, dus komende maanden m'n voordeel er nog maar meedoen:-)
donderdag 5 februari 2015 om 17:17
Inge, misschien had je het al in ander topic gelezen maar w.b. afbouwen: take it slooowww zou ik zeggen. Net als opbouwen bij burnout maar dan andersom. Ik deed telkens een stapje, en weer even acclimatiseren. En pas als het weer tijdje stabiel voelt, weer een stapje. Zo heb ik het vrijwel zonder bijverschijnselen afgebouwd (van 150mg naar 0 toen). Terwijl ik daarvoor al een keer sneller had proberen af te bouwen, maar werkte heel demotiverend omdat je door de ontwennigsverschijnselen voelt alsof je weer terug bij af bent. Maar misschien ben jij wel veel meer bikkel dan ik
In ieder geval is het allemaal nog toekomstmuziek.
zo, nieuwe huisartsenpraktijk was fijn!!! Blij dat ik ben geswitched van huisarts!
zo, nieuwe huisartsenpraktijk was fijn!!! Blij dat ik ben geswitched van huisarts!
donderdag 5 februari 2015 om 19:42
Leuk om te lezen dat je, je Etsy account terug hebt geactiveerd Knuffeltijgertje. Wat voor winkeltje had je? Inderdaad rustig aan doen, al geeft bezig zijn met je passie/interesses ook veel energie. Wat is SEO trouwens ( ik ken de afkorting alleen als sociaal emotionele ontwikkeling, dat zal het vast niet zijn)?
Fijn dat de nieuwe huisartsenpraktijk zo goed meevalt Bloem. Ben nog niet aan het paardrijden. We hebben een jong paard (wordt 5 in mei), ze is wel zadelmak en ben bezig met oefeningen vanaf de grond (op stemcommando naar achter lopen, halt houden etc.), hierdoor een veel hechtere band met haar gekregen. In de lente hoop ik met rijden te starten. Voor ons paardje is het rustig beleren ook beter, die staat met haar vriendjes lekker te puberen op de wei.
Heb regelmatig last van het 'wat duurt BO lang gevoel', Ben over een paar dagen vier maanden thuis en schrik wel van het getal. Goeie tip Inge, om niet in tijd te rekenen. Heb maandag gesprek met de bedrijfsarts van de ziekenkas. Vind het heel spannend, wat als hij mij al werkbekwaam vindt? Dan moet ik keihard solliciteren. En help fulltime werken, dat lukt mij echt nog niet. Pfff Pfff tijd voor een ontspanningsoefening.
Oh ja achterwerk is heel erg blauw. Volgens manlief in de vorm van Italie en zo heb ik vanavond de bijnaam Italiaanse Smurf
Fijn dat de nieuwe huisartsenpraktijk zo goed meevalt Bloem. Ben nog niet aan het paardrijden. We hebben een jong paard (wordt 5 in mei), ze is wel zadelmak en ben bezig met oefeningen vanaf de grond (op stemcommando naar achter lopen, halt houden etc.), hierdoor een veel hechtere band met haar gekregen. In de lente hoop ik met rijden te starten. Voor ons paardje is het rustig beleren ook beter, die staat met haar vriendjes lekker te puberen op de wei.
Heb regelmatig last van het 'wat duurt BO lang gevoel', Ben over een paar dagen vier maanden thuis en schrik wel van het getal. Goeie tip Inge, om niet in tijd te rekenen. Heb maandag gesprek met de bedrijfsarts van de ziekenkas. Vind het heel spannend, wat als hij mij al werkbekwaam vindt? Dan moet ik keihard solliciteren. En help fulltime werken, dat lukt mij echt nog niet. Pfff Pfff tijd voor een ontspanningsoefening.
Oh ja achterwerk is heel erg blauw. Volgens manlief in de vorm van Italie en zo heb ik vanavond de bijnaam Italiaanse Smurf
Always believe that something wonderful is about to happen.
donderdag 5 februari 2015 om 20:22
SEO is search engine optimization. Cru gezegd, als je een Etsy-winkeltje hebt ben je vooral bezig met hartjes krijgen, wat je in je titel en je omschrijving moet zetten, wat je tags moeten zijn, zodat de zoekertjes van Etsy je zoveel mogelijk vooraan in de zoekresultaten zetten, en klanten je kunnen vinden. Dat kost echt enorm veel tijd, vaak dus meer dan het maken van al dat moois. Dat - en het op moeten boksen tegen goedkope Chinezen en zo nog wat - maakten dat ik het deze herfst niet echt meer trok. Ik had een winkeltje met vooral gebreide en gehaakte dingen, sjaals, onderzetters, dat soort dingen.
vrijdag 6 februari 2015 om 09:25
Ziet er goed uit Knuffeltijgertje! Jammer dat je zo veel tijd kwijt was aan marketinggedoe.
In het begin van mijn BO was ik ook even aan het kruisjessteken geslagen, maar het voelde niet echt als mijzelf. Op een gegeven moment dacht ik: nou ja, het HOEFT ook niet toch? Dus ligt weer in de kast. Misschien krijg ik wel weer eens zin. Of koop ik eens wat van jou, scheelt mij weer werk
Oe Vienna, spannend maandag! Ze zullen echt wel inzien dat je nog niet klaar bent om full-time aan de slag te gaan. Komt vast goed!!!
Vandaag vriendin zwemles geven en vanavond lekker uit eten! Fijn dagje dus in het vooruitzicht.
Fijne dag allemaal!
In het begin van mijn BO was ik ook even aan het kruisjessteken geslagen, maar het voelde niet echt als mijzelf. Op een gegeven moment dacht ik: nou ja, het HOEFT ook niet toch? Dus ligt weer in de kast. Misschien krijg ik wel weer eens zin. Of koop ik eens wat van jou, scheelt mij weer werk
Oe Vienna, spannend maandag! Ze zullen echt wel inzien dat je nog niet klaar bent om full-time aan de slag te gaan. Komt vast goed!!!
Vandaag vriendin zwemles geven en vanavond lekker uit eten! Fijn dagje dus in het vooruitzicht.
Fijne dag allemaal!
vrijdag 6 februari 2015 om 13:02
Zo, na 1,5jaar officieel therapie vrij!! 
Net laatste sessie Haptotherapie gehad, aangezien we het laatste kwartier 'gezellig' zaten te kletsen over vakantieplannen.. Is therapie niet echt meer nodig;-). Veel in mezelf geïnvesteerd en aan mezelf gewerkt afgelopen 1,5jaar, non-stop en overlappend verschillende therapieen gehad. Voelt apart maar uiteraard erg goed dat het nu klaar is, en uiteraard kan ik zo weer een afspraak maken als ik me weer onrustiger voel:-).
Gelijk net een lekkere cake gebakken, om het 'te vieren'
Net laatste sessie Haptotherapie gehad, aangezien we het laatste kwartier 'gezellig' zaten te kletsen over vakantieplannen.. Is therapie niet echt meer nodig;-). Veel in mezelf geïnvesteerd en aan mezelf gewerkt afgelopen 1,5jaar, non-stop en overlappend verschillende therapieen gehad. Voelt apart maar uiteraard erg goed dat het nu klaar is, en uiteraard kan ik zo weer een afspraak maken als ik me weer onrustiger voel:-).
Gelijk net een lekkere cake gebakken, om het 'te vieren'
vrijdag 6 februari 2015 om 14:07
Dat is heel leuk nieuws Inge. Lekker genieten van de cake. x
Mooi Knuffeltijgertje, wat ben jij creatief. Merci voor de uitleg over SEO, kan mij voorstellen dat, dat veel tijd slurpt.
Veel plezier met de zwemles en het etentje, bloem.
Wat is het mooi weer vandaag en kouuuudddd, brrr. Rondje markt gedaan en mezelf op een nieuw horloge getrakteerd. Draag nu al jaren geen juwelen en horloge, heb een contactallergie en nu kwam ik een mooie tegen zonder metaal/zilver/... Super blij mee. Trouwens nu ik erover nadenk, die contactallergie heb ik gekregen tijdens een heel stressvolle periode (dik drie jaar geleden), alleen is het nooit meer weggegaan. Is dit een symptoom van BO/overspannen/stress?
Fijn weekend allemaal
Mooi Knuffeltijgertje, wat ben jij creatief. Merci voor de uitleg over SEO, kan mij voorstellen dat, dat veel tijd slurpt.
Veel plezier met de zwemles en het etentje, bloem.
Wat is het mooi weer vandaag en kouuuudddd, brrr. Rondje markt gedaan en mezelf op een nieuw horloge getrakteerd. Draag nu al jaren geen juwelen en horloge, heb een contactallergie en nu kwam ik een mooie tegen zonder metaal/zilver/... Super blij mee. Trouwens nu ik erover nadenk, die contactallergie heb ik gekregen tijdens een heel stressvolle periode (dik drie jaar geleden), alleen is het nooit meer weggegaan. Is dit een symptoom van BO/overspannen/stress?
Fijn weekend allemaal
Always believe that something wonderful is about to happen.
zaterdag 7 februari 2015 om 10:03
Jeeeee Inge! Fijn hoor, moet goed voelen!
Vienna, je hoort wel vaker dat allergieën of eczeem veroorzaakt kunnen worden door stress, misschien dit inderdaad ook wel! Weet niet wat je daar aan zou kunnen doen... of je er iets aan kan doen. Misschien weet de huisarts iets? Veel plezier met je horloge!
Uit eten was lekker! Wel erg laat geworden dus vandaag een beetje suffen
Vienna, je hoort wel vaker dat allergieën of eczeem veroorzaakt kunnen worden door stress, misschien dit inderdaad ook wel! Weet niet wat je daar aan zou kunnen doen... of je er iets aan kan doen. Misschien weet de huisarts iets? Veel plezier met je horloge!
Uit eten was lekker! Wel erg laat geworden dus vandaag een beetje suffen