Gezondheid
alle pijlers
Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
donderdag 12 februari 2015 om 21:59
Ik kon in het begin ook niet van die lange afstanden lopen hoor. Toen was ik ook echt compleet gevloerd. Bij het opstaan moest ik al huilen van vermoeidheid. En slapen lukte vervolgens weer totaal niet. Zo blij dat dat station gepasseerd is.
Ik ben nu ook een half jaar verder natuurlijk maar was zelf nogal verrast dat ik ineens zulke stukken kon wandelen.
Knuffeltijgetje, ook hier staat de radio weer regelmatig aan en vind ik het weer leuk om bepaalde series te zien. Ik heb dit ook tijden niet gedaan. Hopelijk blijft de lijn bij jou ook stijgen.
Lekker Inge, even naar de zon in maart!
Wij gaan niet een super actieve vakantie houden hoor. Onze jongste is 4 dus eerst maar eens kijken of hij het skiën al leuk vindt. Sleetje rijden en in de sneeuw spelen is ook hartstikke leuk natuurlijk. Ik hoop vooral op een ontspannen week en hoe vaak we daarbij op de ski's staan maakt me eigenlijk niet uit.
Ik ben nu ook een half jaar verder natuurlijk maar was zelf nogal verrast dat ik ineens zulke stukken kon wandelen.
Knuffeltijgetje, ook hier staat de radio weer regelmatig aan en vind ik het weer leuk om bepaalde series te zien. Ik heb dit ook tijden niet gedaan. Hopelijk blijft de lijn bij jou ook stijgen.
Lekker Inge, even naar de zon in maart!
Wij gaan niet een super actieve vakantie houden hoor. Onze jongste is 4 dus eerst maar eens kijken of hij het skiën al leuk vindt. Sleetje rijden en in de sneeuw spelen is ook hartstikke leuk natuurlijk. Ik hoop vooral op een ontspannen week en hoe vaak we daarbij op de ski's staan maakt me eigenlijk niet uit.
vrijdag 13 februari 2015 om 09:37
Thanks inge voor je uitleg van de opbouw, zal idd de stapjes wat kleiner houden. Lekker die vakantievooruitzichten zeg! Lissabon vond ik echt te gek, maar echt de natuur in ben ik nog niet geweest in Portugal, misschien ook erg mooi.
Bij ons staat een reis Zuid-Amerika op stapel eind lente/begin zomer. Vandaar ook de cursus Spaans. Aiaiaiai, was me wat gisteravond! Eerste anderhalf uur heb ik zitten hyperventileren en toen was ik nog een uur gewoon heel moe. Volgens mij is er niet zoveel blijven hangen. Na 10 minuten dacht ik al: oh my god, ik ga echt switchen naar de niet-intensieve cursus! Maar denk er nog even over na- de volgende keer is het nieuwe er natuurlijk vanaf en zal ik allicht meer ontspannen zijn. Na een tijdje werd ik wel steeds relaxter en vond het soms zelfs wel leuk.
Vienna, nog maar een keertje schouderklopje dat je je examen zo koeltjes hebt gemaakt! Poeh. Ik kwam echt als een dweil weer thuis.
Dus eigenlijk 2 x overvraagd, niet zo'n goede week...
@tijgertje, fijn voor je zeg dat je je weer wat lichter begint te voelen! Is je gegund!
Bij ons staat een reis Zuid-Amerika op stapel eind lente/begin zomer. Vandaar ook de cursus Spaans. Aiaiaiai, was me wat gisteravond! Eerste anderhalf uur heb ik zitten hyperventileren en toen was ik nog een uur gewoon heel moe. Volgens mij is er niet zoveel blijven hangen. Na 10 minuten dacht ik al: oh my god, ik ga echt switchen naar de niet-intensieve cursus! Maar denk er nog even over na- de volgende keer is het nieuwe er natuurlijk vanaf en zal ik allicht meer ontspannen zijn. Na een tijdje werd ik wel steeds relaxter en vond het soms zelfs wel leuk.
Vienna, nog maar een keertje schouderklopje dat je je examen zo koeltjes hebt gemaakt! Poeh. Ik kwam echt als een dweil weer thuis.
Dus eigenlijk 2 x overvraagd, niet zo'n goede week...
@tijgertje, fijn voor je zeg dat je je weer wat lichter begint te voelen! Is je gegund!
zondag 15 februari 2015 om 14:14
Fijne Valentijnsdag gehad? 
Gister 6dgn weg geboekt naar Lissabon uiteindelijk, week voor Pasen! Heel veel zin al in! Ik ben echt even aan t inhalen lijkt het haha, en verdiend vind ik zelf:-). Lissabon met vriendlief, eind mei 5dgn Nice met m'n 2 zussen, eind augustus 2,5-3wkn La France in de planning met auto en tent en weinig vaste plannen:-). Heerlijk dat ik t weer aandurf om te plannen:-)
Beetje veel Smileys in dit bericht sorry;-)
Jullie nog leuke of evt minder fijne nieuwtjes om te delen?
Gister 6dgn weg geboekt naar Lissabon uiteindelijk, week voor Pasen! Heel veel zin al in! Ik ben echt even aan t inhalen lijkt het haha, en verdiend vind ik zelf:-). Lissabon met vriendlief, eind mei 5dgn Nice met m'n 2 zussen, eind augustus 2,5-3wkn La France in de planning met auto en tent en weinig vaste plannen:-). Heerlijk dat ik t weer aandurf om te plannen:-)
Beetje veel Smileys in dit bericht sorry;-)
Jullie nog leuke of evt minder fijne nieuwtjes om te delen?
zondag 15 februari 2015 om 14:41
hey ingeb84.
Misschien ben ik mosterd, omdat er veel berichten zijn geschreven, deze heb ik niet allemaal gelezen. Maar in je openingspost las ik dat je ook een beetje perfectionistisch bent ten aanzien van hoelang jij mag herstellen van jezelf.."het duurt immers al een jaar." Stel dat je een lichamelijke ziekte zou hebben, zou je dan makkelijker accepteren dat je aan het herstellen bent? In dit jaar bouw je een basis op voor heel je leven, nieuwe patronen, nieuwe manieren om met dingen om te gaan, een nieuwe fundering voor hoe jij straks je leven wil gaan inrichten. En laat de fundering nou net het belangrijkste zijn, hoelang is dan een jaar? Je bent nu een dikke basis aan het zaaien, over een tijdje ga je oogsten:)
Misschien ben ik mosterd, omdat er veel berichten zijn geschreven, deze heb ik niet allemaal gelezen. Maar in je openingspost las ik dat je ook een beetje perfectionistisch bent ten aanzien van hoelang jij mag herstellen van jezelf.."het duurt immers al een jaar." Stel dat je een lichamelijke ziekte zou hebben, zou je dan makkelijker accepteren dat je aan het herstellen bent? In dit jaar bouw je een basis op voor heel je leven, nieuwe patronen, nieuwe manieren om met dingen om te gaan, een nieuwe fundering voor hoe jij straks je leven wil gaan inrichten. En laat de fundering nou net het belangrijkste zijn, hoelang is dan een jaar? Je bent nu een dikke basis aan het zaaien, over een tijdje ga je oogsten:)
zondag 15 februari 2015 om 20:17
Ha Miszlady, dank je voor je fijne reactie! Ik heb idd al flink 'gezaaid' en ik ben gelukkig al behoorlijk aan t oogsten:-)! Op t moment van TO starten was ik me erg bewust van 'tijd'.. Laatste half jaar heb ik dat eigenlijk helemaal van me af kunnen zetten gelukkig! Dat geeft ook soort rust, dus goed advies voor de anderen die nog wat stappen te gaan hebben:)
maandag 16 februari 2015 om 09:29
'Lo allemaal!
Valentijnsweekendje was wel fijn! Doen we nooit heel erg aan... Bij ons is het elke dag valentijn zeggen we altijd (en niet omdat we lui zijn, voelt ook echt wel zo
Maar toch wat extra lekkers gekookt, steak tartare van kalfsbiefstuk, vriend mag je 's nachts wakker maken voor rauw vlees! En vriend had daarbij de sjiekste fles wijn gekocht die we ooit op hebben. Hij was eigenlijk eerlijk gezegd niet zo ongelofelijk bijzonder, maar was wel lekker toch. En gisteren een klein uitje naar een mooi stadje in de buurt, beetje gewandeld in het zonnetje, wel lekker.
Baal wel een beetje dat ik toch wel echt een terugval heb en qua gevoel weer 2 maanden terug ben wat energie betreft... Hopelijk duurt het niet weer 2 maanden om weer op te bouwen waar ik was! Tijd loslaten is natuurlijk heel fijn, maar heeft denk ik ook zijn tijd nodig om dat te kunnen omarmen... Sommige dagen denk ik helemaal niet in tijd, andere dagen wel, en als het lekker gaat en je naar je zin een acceptabel energieniveau hebt om de dingen te doen waar je gelukkig van wordt, is het ook makkelijker. Terugvallen zijn nooit leuk
1e terugval in november was een week, nu moet ik t maar weer zien. En mijn les trekken natuurlijk.
Fijne week allemaal!
Valentijnsweekendje was wel fijn! Doen we nooit heel erg aan... Bij ons is het elke dag valentijn zeggen we altijd (en niet omdat we lui zijn, voelt ook echt wel zo
Maar toch wat extra lekkers gekookt, steak tartare van kalfsbiefstuk, vriend mag je 's nachts wakker maken voor rauw vlees! En vriend had daarbij de sjiekste fles wijn gekocht die we ooit op hebben. Hij was eigenlijk eerlijk gezegd niet zo ongelofelijk bijzonder, maar was wel lekker toch. En gisteren een klein uitje naar een mooi stadje in de buurt, beetje gewandeld in het zonnetje, wel lekker.
Baal wel een beetje dat ik toch wel echt een terugval heb en qua gevoel weer 2 maanden terug ben wat energie betreft... Hopelijk duurt het niet weer 2 maanden om weer op te bouwen waar ik was! Tijd loslaten is natuurlijk heel fijn, maar heeft denk ik ook zijn tijd nodig om dat te kunnen omarmen... Sommige dagen denk ik helemaal niet in tijd, andere dagen wel, en als het lekker gaat en je naar je zin een acceptabel energieniveau hebt om de dingen te doen waar je gelukkig van wordt, is het ook makkelijker. Terugvallen zijn nooit leuk
1e terugval in november was een week, nu moet ik t maar weer zien. En mijn les trekken natuurlijk.
Fijne week allemaal!
maandag 16 februari 2015 om 21:05
Mijn weekend zag er heel anders uit dan verwacht. Had vrijdagavond geen energie meer en kon alleen nog maar huilen (energie schommelt bij mij nog altijd heel erg). We hebben besloten om niet op familie en vriendenbezoek te gaan. Zolang treinen zag ik niet zitten. Maar gelukkig wel een heel leuk weekend gehad. Heb even op ons paardje gezeten en dat deed ze super (onze uk vond het nog heel spannend) en zondag wandeling en pick-nick in een natuurreservaat. Zalig genoten van het voorjaarszonnetje.
Wat jammer dat je een terugval hebt Bloem. Komt vast snel weer goed! Je leert steeds beter omgaan met je balans vinden en ook omgaan met een korte terugval.
Het oogsten is je helemaal gegund Inge. Daar heb je hard voor gewerkt en geleerd.
Wat een leuke vakantieplannen hebben jullie allemaal. Leuk om naar uit te kijken. Wij gaan dit jaar van onze tuin genieten. Zijn de eerste voorbereidingen voor een stuk moestuin en een gedeelte voor bloemen aan het maken. Dat samen met de kipjes, is voor ons vakantie
Wat jammer dat je een terugval hebt Bloem. Komt vast snel weer goed! Je leert steeds beter omgaan met je balans vinden en ook omgaan met een korte terugval.
Het oogsten is je helemaal gegund Inge. Daar heb je hard voor gewerkt en geleerd.
Wat een leuke vakantieplannen hebben jullie allemaal. Leuk om naar uit te kijken. Wij gaan dit jaar van onze tuin genieten. Zijn de eerste voorbereidingen voor een stuk moestuin en een gedeelte voor bloemen aan het maken. Dat samen met de kipjes, is voor ons vakantie
Always believe that something wonderful is about to happen.
dinsdag 17 februari 2015 om 09:46
Goed van je Vienna, dat je gekozen hebt voor een rustig weekend als je lichaam aangaf daar behoefte aan te hebben! Klinkt als een heerlijk weekendje. En ook een heerlijke vakantie, in de tuin met de kipjes en moestuin. Ik zit ook te denken om een moestuintje te maken op mijn dak, maar moet dan eerst een constructie maken met bakken en ben er nou eventjes nog niet achter of ik daar nou zin in heb of dat het toch voelt als gedoe en verantwoordelijkheid, dus stel het nog even uit. Mijn Spaanse les is ookal iets waar ik ook zo half wel half niet echt zin in heb, daar heb ik ook nog even een kluif aan. Al heb ik gisteren wel even lekker gestudeerd en vond dat toch wel leuk, toch weer es iets van variatie op het bankmenu. En toen ik 's nachts wakker werd, telde ik tot 40 in het spaans en viel toen weer lekker in slaap
@Inge, als ik mijn post van gister teruglees vind ik dat ik een beetje zuur klinkt ofzo.. Niet zo bedoeld hoor, ik hecht zeer aan jou en alle andere tips en wijsheden hier! Soms duurt het even voordat een kwartje valt, maar het zijn toch allemaal kleine richtingwijzertjes, en die woorden klinken van tijd tot tijd na in mijn hoofd,en geven toch wat van sturing en kracht.
Vandaag weer oppashondje, kijken hoe dat gaat! Verder nog maar ff rustig aan. Lekker boekjes lezen.
@ tijgertje, kaarsje, beel, jerami en anderen, jullie nog nieuws? Underkoffer, lees je nog mee? Benieuwd hoe het je vergaat!
@Inge, als ik mijn post van gister teruglees vind ik dat ik een beetje zuur klinkt ofzo.. Niet zo bedoeld hoor, ik hecht zeer aan jou en alle andere tips en wijsheden hier! Soms duurt het even voordat een kwartje valt, maar het zijn toch allemaal kleine richtingwijzertjes, en die woorden klinken van tijd tot tijd na in mijn hoofd,en geven toch wat van sturing en kracht.
Vandaag weer oppashondje, kijken hoe dat gaat! Verder nog maar ff rustig aan. Lekker boekjes lezen.
@ tijgertje, kaarsje, beel, jerami en anderen, jullie nog nieuws? Underkoffer, lees je nog mee? Benieuwd hoe het je vergaat!
dinsdag 17 februari 2015 om 10:07
Ha Bloem, lees alles mee hoor, heb niet altijd de juiste energie om te reageren. Bij deze een die kun je wel even extra gebruiken.
Hier een grote tweestrijd gaande deze week. Heb zo afspraak bij bedrijfsarts en ik vermoed dat ze gaat voorstellen om weer langzaam te gaan opbouwen. Heb de afgelopen weken 1 keer per week koffie gedronken met collega, dat ging goed. Nu heb ik ze ook wel zorgvuldig uitgekozen zeg maar.
De tweestrijd is: moet ik weer beginnen met opbouwen of nog even niet.
Als ik echt denk dat ik het nog niet aankan dan is nu het moment om dat hardop te zeggen.
Maar iets in mij denkt dat ik pas weet of ik het aankan als ik het probeer. En die twee vechten al de hele week. Ik heb geen idee wat het gaat doen. Misschien doet het me wel goed om weer wat uurtjes daar te zijn, ook omdat ik eigenlijk heel leuk werk heb en ze me graag terugzien.
Maar als ik dan merk wat een sociale gebeurtenis met meer dan 1 mens tegelijk met me kan doen in het saaie leven van nu, dan ben ik een beetje bezorgd wat een afdeling vol gaat doen.
Mijn leidinggevende geeft me werkelijk alle steun, zowel als ik ervoor kies om nog niet te beginnen, als wanneer ik wel weer terugga. Ze zal samen met mij de grenzen bewaken of helemaal opnieuw uitzetten. Ik heb wel vertrouwen in haar gelukkig.
Nou ja, ik ben er al met al veel te druk mee bezig in mijn hoofd voor iemand die tot rust zou moeten komen. Ervaar helemaal geen rust en zen deze week. Misschien ook omdat mijn dochter dit weekend jarig was en er dus een huis met visite was...
Sorry voor deze egopost maar ik moet nu als een gek de deur uit voor de bedrijfsarts. Later terug.
Knuffel voor allemaal
Hier een grote tweestrijd gaande deze week. Heb zo afspraak bij bedrijfsarts en ik vermoed dat ze gaat voorstellen om weer langzaam te gaan opbouwen. Heb de afgelopen weken 1 keer per week koffie gedronken met collega, dat ging goed. Nu heb ik ze ook wel zorgvuldig uitgekozen zeg maar.
De tweestrijd is: moet ik weer beginnen met opbouwen of nog even niet.
Als ik echt denk dat ik het nog niet aankan dan is nu het moment om dat hardop te zeggen.
Maar iets in mij denkt dat ik pas weet of ik het aankan als ik het probeer. En die twee vechten al de hele week. Ik heb geen idee wat het gaat doen. Misschien doet het me wel goed om weer wat uurtjes daar te zijn, ook omdat ik eigenlijk heel leuk werk heb en ze me graag terugzien.
Maar als ik dan merk wat een sociale gebeurtenis met meer dan 1 mens tegelijk met me kan doen in het saaie leven van nu, dan ben ik een beetje bezorgd wat een afdeling vol gaat doen.
Mijn leidinggevende geeft me werkelijk alle steun, zowel als ik ervoor kies om nog niet te beginnen, als wanneer ik wel weer terugga. Ze zal samen met mij de grenzen bewaken of helemaal opnieuw uitzetten. Ik heb wel vertrouwen in haar gelukkig.
Nou ja, ik ben er al met al veel te druk mee bezig in mijn hoofd voor iemand die tot rust zou moeten komen. Ervaar helemaal geen rust en zen deze week. Misschien ook omdat mijn dochter dit weekend jarig was en er dus een huis met visite was...
Sorry voor deze egopost maar ik moet nu als een gek de deur uit voor de bedrijfsarts. Later terug.
Knuffel voor allemaal
dinsdag 17 februari 2015 om 10:23
Bloem, helemaal niet erg of zuur hoor! Kan ik sowieso wel hebben en herken je reactie maar al te goed... Zeker in de dip/terugval momenten! Maar komt helemaal goed! Dus vooral dikke knuffel en super goed dat je wat gestudeerd hebt en je snachts tot rust komt door Spaans te tellen;-)
Vienna, wat knap dat je je weekendplannen hebt omgegooid door naar je gevoel te luisteren! Vond ik ook vaak lastig, al deed ik t wel, en uiteindelijk altijd blij en trots op de keuze die ik dan voor mezelf maakte ipv voor anderen!
Beel, wat goed dat het koffie drinken goed gegaan is! Ook al koos je de personen met zorg uit, je hebt t wel gedaan en t ging goed:-)! Je hebt idd kans dat je BA een stapje verder wil, maar die stappen zijn niet in 1x heel groot verwacht ik. Dus probeer erop te vertrouwen dat ze weten hoe iets werkt, en je proberen te helpen! De eerste stappen zijn super lastig, soms is ook door ze uit te stellen nog lastiger! Ik vond t de eerste weken 1-2uurtjes gewoon 'doorbrengen' op t werk, zonder echt te werken heel lastig, ook al liet iedereen me met rust als ze merkten dat ik dat wilde.. En uiteindelijk went t weer en kan je weer een stapje verder. Ergens is t beginnetje.. Zonder verplichtingen, maar er gewoon zijn! En tuurlijk kost dat even meer energie en ben je misschien de rest van de dag kapot (was ik telkens bij ieder stapje), maar dat hoort ook een beetje bij opbouw. De 'angst' ook... Dat t te snel gaat, of er nog niet klaar voor bent.
Ben benieuwd hoe t gegaan is bij de BA!! En hoe je er nu zelf instaat! Niks evt met proberen toch... En als t toch te snel is, mag je ook best soms weer een stapje terug in je opbouw.
Ik lijk na een relaxed weekend, even wat minder fit. 2 nachten al wat slechter geslapen, en gister wat 'wazig' en rommelende darmen. Wel nog ruim 7u gewerkt, maar wel wat aangepaste in m'n energie en in m'n pauze even alleen gebleven en zelfs eventjes op m'n eigen behandelbank gelegen;-) voordeel van een eigen kamer, waar de deur van dicht kan:-). En later in de middag ging ik me zelfs steeds wat beter voelen.. Fijn om te merken dat zelfs op die momenten ik wat reserve heb en gewoon voor mezelf kies en op m'n energie verdeling let:-)
Vandaag lekker vrij, samen met vriendlief. De katjes zijn gister gecastreerd, erg zielig;-), maar bijzonder om te zien hoe snel ze weer wat herstellen van de narcose:-)! Lekker verwennen vandaag dus met knuffels!
Vienna, wat knap dat je je weekendplannen hebt omgegooid door naar je gevoel te luisteren! Vond ik ook vaak lastig, al deed ik t wel, en uiteindelijk altijd blij en trots op de keuze die ik dan voor mezelf maakte ipv voor anderen!
Beel, wat goed dat het koffie drinken goed gegaan is! Ook al koos je de personen met zorg uit, je hebt t wel gedaan en t ging goed:-)! Je hebt idd kans dat je BA een stapje verder wil, maar die stappen zijn niet in 1x heel groot verwacht ik. Dus probeer erop te vertrouwen dat ze weten hoe iets werkt, en je proberen te helpen! De eerste stappen zijn super lastig, soms is ook door ze uit te stellen nog lastiger! Ik vond t de eerste weken 1-2uurtjes gewoon 'doorbrengen' op t werk, zonder echt te werken heel lastig, ook al liet iedereen me met rust als ze merkten dat ik dat wilde.. En uiteindelijk went t weer en kan je weer een stapje verder. Ergens is t beginnetje.. Zonder verplichtingen, maar er gewoon zijn! En tuurlijk kost dat even meer energie en ben je misschien de rest van de dag kapot (was ik telkens bij ieder stapje), maar dat hoort ook een beetje bij opbouw. De 'angst' ook... Dat t te snel gaat, of er nog niet klaar voor bent.
Ben benieuwd hoe t gegaan is bij de BA!! En hoe je er nu zelf instaat! Niks evt met proberen toch... En als t toch te snel is, mag je ook best soms weer een stapje terug in je opbouw.
Ik lijk na een relaxed weekend, even wat minder fit. 2 nachten al wat slechter geslapen, en gister wat 'wazig' en rommelende darmen. Wel nog ruim 7u gewerkt, maar wel wat aangepaste in m'n energie en in m'n pauze even alleen gebleven en zelfs eventjes op m'n eigen behandelbank gelegen;-) voordeel van een eigen kamer, waar de deur van dicht kan:-). En later in de middag ging ik me zelfs steeds wat beter voelen.. Fijn om te merken dat zelfs op die momenten ik wat reserve heb en gewoon voor mezelf kies en op m'n energie verdeling let:-)
Vandaag lekker vrij, samen met vriendlief. De katjes zijn gister gecastreerd, erg zielig;-), maar bijzonder om te zien hoe snel ze weer wat herstellen van de narcose:-)! Lekker verwennen vandaag dus met knuffels!
dinsdag 17 februari 2015 om 10:35
Klinkt helemaal niet als een egopost Beel. Succes bij de bedrijfsarts. Laat je weten hoe het is gegaan?
Knap dat je al tot 40 kunt tellen in het Spaans Bloem. Is ook niet makkelijk om te bepalen wat wel en niet te doen. Wat voelt als een taak, een moeten? Heb ook nog heel veel plannen in mijn hoofd, denk alleen dat ik makkelijk in mijn oude patroon terecht kom van heel veel willen en uiteindelijk moeten doen. Heb jij toestemming van de arbeidsarts gekregen voor vrijwilligerswerk? Hoe ging hij daarmee om? Ik wil graag een paar uurtjes per week vrijwilligerswerk bij het cultureelcentrum doen. Alleen heb ik toestemming van de arbeidsarts nodig en weet niet goed hoe ik het moet brengen.
Ik ben ook heel benieuwd naar alle verhalen van alle meelezers/schrijvers.
Veel liefs allemaal!
Knap dat je al tot 40 kunt tellen in het Spaans Bloem. Is ook niet makkelijk om te bepalen wat wel en niet te doen. Wat voelt als een taak, een moeten? Heb ook nog heel veel plannen in mijn hoofd, denk alleen dat ik makkelijk in mijn oude patroon terecht kom van heel veel willen en uiteindelijk moeten doen. Heb jij toestemming van de arbeidsarts gekregen voor vrijwilligerswerk? Hoe ging hij daarmee om? Ik wil graag een paar uurtjes per week vrijwilligerswerk bij het cultureelcentrum doen. Alleen heb ik toestemming van de arbeidsarts nodig en weet niet goed hoe ik het moet brengen.
Ik ben ook heel benieuwd naar alle verhalen van alle meelezers/schrijvers.
Veel liefs allemaal!
Always believe that something wonderful is about to happen.
dinsdag 17 februari 2015 om 14:12
Ah thanks Inge voor de lieve woorden en beel voor de knuf! Inderdaad spannend, de bedrijfsarts, en uberhaubt weten wat je al aankan en wat niet. Ik ben zelf wel vrij snel- of binnen 2 maanden, begonnen met een uurtje vrijwilligerswerk per week. Eigenlijk omdat ik had gelezen dat van de burnouters die niet binnen 2 maanden beginnen met opbouwen, een groot deel na 2 jaar nog niet aan het werk is. Dus ik wilde de statistieken aftroeven Beetje omgekeerde logica... Ben benieuwd wat de bedrijfsarts zegt! Zal denk ik sowieso rust geven, one way or the other, als er iets over besloten wordt. Maar ook dan, als het toch niet goed voelt mag je gerust terugkrabbelen!
Vienna, mijn reintegratiecoach staat heel positief tegenover vrijwilligerswerk, volgens mij is dat in NL wel de algemene houding. Vind het een gemiste kans dat je in Belgie geen uren op mag bouwen maar alleen ziek/niet ziek mag zijn, volgens mij staat dit nu ook op de agenda van de minister, hoorde ik op Studio Brussel. Ik kan me haast niet voorstellen dat ze er niet in meegaan, als jij aangeeft dat je denkt dat het bevorderlijk is voor je herstel. Zou het doen! En dat er ook bijzeggen: dat je denkt dat het bevorderlijk is voor je herstel.
Ja lastig ook, wat voelt als moeten en als taak. Ik vind het ook wel weer fijn als ik een klein beetje moet, of structuur heb:
maandag grote schoonmaak en/of vrijwilligerswerk, dinsdag hondje, woensdag paardrijden, donderdag nu dus spaans en vrijdag geef ik zwemles aan een vriendin. Die structuur geeft ook weer rust. Maar ik moet ook weer niet teveel moeten. Volg je het nog?
Deze week wel eventje paardrijden skippen om weer wat reserve op te bouwen. Toch even een stapje terug doen.
Inge, pech dat je weer even last had van je darmen, maar eigenlijk ook heel goed, dat ik je daar nooit meer over hoor en het zo uitzonderlijk is! Lekker bijtanken vandaag met het hele gezinnetje!
Vienna, mijn reintegratiecoach staat heel positief tegenover vrijwilligerswerk, volgens mij is dat in NL wel de algemene houding. Vind het een gemiste kans dat je in Belgie geen uren op mag bouwen maar alleen ziek/niet ziek mag zijn, volgens mij staat dit nu ook op de agenda van de minister, hoorde ik op Studio Brussel. Ik kan me haast niet voorstellen dat ze er niet in meegaan, als jij aangeeft dat je denkt dat het bevorderlijk is voor je herstel. Zou het doen! En dat er ook bijzeggen: dat je denkt dat het bevorderlijk is voor je herstel.
Ja lastig ook, wat voelt als moeten en als taak. Ik vind het ook wel weer fijn als ik een klein beetje moet, of structuur heb:
maandag grote schoonmaak en/of vrijwilligerswerk, dinsdag hondje, woensdag paardrijden, donderdag nu dus spaans en vrijdag geef ik zwemles aan een vriendin. Die structuur geeft ook weer rust. Maar ik moet ook weer niet teveel moeten. Volg je het nog?
Deze week wel eventje paardrijden skippen om weer wat reserve op te bouwen. Toch even een stapje terug doen. Inge, pech dat je weer even last had van je darmen, maar eigenlijk ook heel goed, dat ik je daar nooit meer over hoor en het zo uitzonderlijk is! Lekker bijtanken vandaag met het hele gezinnetje!
dinsdag 17 februari 2015 om 15:47
oh trouwens Vienna, om het helemaal dicht te timmeren: je kan zeggen dat met je behandelend arts/coach besproken is dat het doen van een aantal uren vrijwilligerswerk per week bevorderlijk kan zijn voor je herstel.
Dat had ik ook gezegd toen ik 'verlof van mijn ziekbed' vroeg om op vakantie te gaan, dat moet je in NL vragen: Met mijn behandelend psychotherapeut is besproken dat het nemen van een vakantie bevorderlijk kan zijn voor mijn herstel.
Werkt als een trein. Kan je op alles antwoorden.
Dat had ik ook gezegd toen ik 'verlof van mijn ziekbed' vroeg om op vakantie te gaan, dat moet je in NL vragen: Met mijn behandelend psychotherapeut is besproken dat het nemen van een vakantie bevorderlijk kan zijn voor mijn herstel.
Werkt als een trein. Kan je op alles antwoorden.
dinsdag 17 februari 2015 om 19:56
Merci voor de uitgebreide uitleg Bloem. Het is echt heel jammer dat hier in België rustig opbouwen van werk niet echt mogelijk is. Gelukkig staat het op de agenda van de minister. (wat grappig dat je stubru luistert). Waar heb je de statistieken vandaan? Lijkt mij handig om mee naar de arts te nemen. Wat voor vrijwilligerswerk doe jij? Ben aan het denken aan vrijwilligerswerk bij het cultureelcentrum. Wat fijn dat je zoveel structuur in je week hebt. Dat wilde mij tot nu toe niet goed lukken, de ene week ging dat goed. De volgende had ik een paar slechte dagen en dan viel mijn hele schema in duigen. Goed dat je van week tot week bekijkt welke activiteiten je oppakt. Hoe gaat het met je hardloopgroepje of was dat eenmalig?
@Inge: ik ben niet aan het werk. Ben sinds begin deze maand officieel werkloos (slik). Heb wel twee sollicitaties lopen, daarvoor nu hard sociaal recht aan het studeren. Al wat beter met je darmen? Kan het komen door stress? Fijn dat je, je eigen kamer hebt op werk en even van je eigen behandeltafel kunt genieten.
@Beel: hoop dat je goed nieuws hebt van de bedrijfsarts. x
Gisteren naar de film geweest. Er is hier een mini-bioscoopje (lees drie kleine zalen) en we hebben 50 tinten gekeken. Ik vond hem goed, manlief vond hem vreselijk. Wat hij niet over heeft voor de liefde
Fijne avond allemaal! xxx
@Inge: ik ben niet aan het werk. Ben sinds begin deze maand officieel werkloos (slik). Heb wel twee sollicitaties lopen, daarvoor nu hard sociaal recht aan het studeren. Al wat beter met je darmen? Kan het komen door stress? Fijn dat je, je eigen kamer hebt op werk en even van je eigen behandeltafel kunt genieten.
@Beel: hoop dat je goed nieuws hebt van de bedrijfsarts. x
Gisteren naar de film geweest. Er is hier een mini-bioscoopje (lees drie kleine zalen) en we hebben 50 tinten gekeken. Ik vond hem goed, manlief vond hem vreselijk. Wat hij niet over heeft voor de liefde
Fijne avond allemaal! xxx
Always believe that something wonderful is about to happen.
dinsdag 17 februari 2015 om 20:22
Ohja Vienna, dat is waar... Sorry, soms verwar ik een enkel verhaal/ persoon deels blijkbaar..
Vandaag had ik lekker relaxed dagje, voelde me stukje beter dan gister. M'n vriend had t ook een beetje afgelopen 2 dgn, dus denk niet van stress want voelde me behoorlijk relaxed en juist weinig gedaan. Denk eerder klein virusje ofzo, want voelde me algeheel niet helemaal fit, maar ook niet echt ziek ofzo. Hadden we allebei... Dus pik niet ieder virus mega op;-), en dat terwijl het echt enorm heerst hier!
Vandaag had ik lekker relaxed dagje, voelde me stukje beter dan gister. M'n vriend had t ook een beetje afgelopen 2 dgn, dus denk niet van stress want voelde me behoorlijk relaxed en juist weinig gedaan. Denk eerder klein virusje ofzo, want voelde me algeheel niet helemaal fit, maar ook niet echt ziek ofzo. Hadden we allebei... Dus pik niet ieder virus mega op;-), en dat terwijl het echt enorm heerst hier!
woensdag 18 februari 2015 om 10:14
woensdag 18 februari 2015 om 11:08
Sorry Vienna, ik heb geprobeerd om de statistieken weer op te zoeken maar kan het niet vinden... heb ook zoveel gelezen over burnout toen. Word er een beetje gefrustreerd van dus laat het maar even. Ik lees heel veel stukken uit kranten enzo maar de onderzoeken waar ze zich op baseren kan ik vervolgens niet vinden. Iets met ´participatieve werkhervatting´ en een onderzoek van TNO Arbeid...
Fijn Inge dat je je alweer wat beter voelt!
Pff, gisteren heftig gesprek met een ex-collega/ vriendin... Er is weer iemand uitgevallen op het werk, heeft een mail gestuurd dat ie het niet meer aankan en als ie denkt aan dat ie het kantoor binnenstapt al een paniekaanval krijgt, en dat hij niet meer komt, ook niet om afscheid te nemen. Oef, herkenbaar!!! Ik voel me daar vervolgens soort van moreel verantwoordelijk voor, heb gezegd dat ik m eigenlijk wel even wil bellen, dat hij in ieder geval beseft dat hij met een ontslag zijn recht op ziektewet verspeeld (hij is bovendien niet nederlands dus volgens mij kent ie het NL recht niet zo)... terwijl het in mijn oren echt wel klinkt alsof ie niet helemaal bij zinnen is om de consequentie van zijn beslissing te overzien. Ik heb zo met hem te doen! En ik begrijp het zo: ook ik heb uit angst voor een conflict zelf maar aan het kortste eind getrokken en ontslag ingediend. Maar heb nu de kennis en ervaring, dat zo'n overspannenheid niet per se opgelost is met een maandje of 2 rustig aan... Heb vriendin moeten beloven om geen contact met hem op te nemen, omdat deze info vertrouwelijk is... en ook zij superbang dat het uitkomt en ze represailles op haar dak krijgt.
Echt niet normaal, iedereen zo bang voor represailles en in de tussentijd valt iedereen om van de stress. Wordt er zo boos en verdrietig van, zit echt een beetje te trillen.
Fijn Inge dat je je alweer wat beter voelt!
Pff, gisteren heftig gesprek met een ex-collega/ vriendin... Er is weer iemand uitgevallen op het werk, heeft een mail gestuurd dat ie het niet meer aankan en als ie denkt aan dat ie het kantoor binnenstapt al een paniekaanval krijgt, en dat hij niet meer komt, ook niet om afscheid te nemen. Oef, herkenbaar!!! Ik voel me daar vervolgens soort van moreel verantwoordelijk voor, heb gezegd dat ik m eigenlijk wel even wil bellen, dat hij in ieder geval beseft dat hij met een ontslag zijn recht op ziektewet verspeeld (hij is bovendien niet nederlands dus volgens mij kent ie het NL recht niet zo)... terwijl het in mijn oren echt wel klinkt alsof ie niet helemaal bij zinnen is om de consequentie van zijn beslissing te overzien. Ik heb zo met hem te doen! En ik begrijp het zo: ook ik heb uit angst voor een conflict zelf maar aan het kortste eind getrokken en ontslag ingediend. Maar heb nu de kennis en ervaring, dat zo'n overspannenheid niet per se opgelost is met een maandje of 2 rustig aan... Heb vriendin moeten beloven om geen contact met hem op te nemen, omdat deze info vertrouwelijk is... en ook zij superbang dat het uitkomt en ze represailles op haar dak krijgt.
Echt niet normaal, iedereen zo bang voor represailles en in de tussentijd valt iedereen om van de stress. Wordt er zo boos en verdrietig van, zit echt een beetje te trillen.
woensdag 18 februari 2015 om 12:01
Hai allemaal,
@Bloem: wow kan me voorstellen dat je in tweestrijd bent en dat het flink binnenkomt zo'n gesprek. Klinkt als een enorm stressvolle werkomgeving waar je uit bent gestapt. En wat heftig dat je nu moet toezien hoe wederom iemand slachtoffer wordt. Is je vriendin/ex-collega zelf niet geneigd om deze persoon te waarschuwen?
De goeie kant aan dit verhaal is dat je niet zelf in die stress situatie bent blijven zitten. Jammer dat je niet wist van je rechten op dat moment, maar je hebt wel voor jezelf gekozen. Zelfs zonder dat je wist dat er een vangnet was. Applausje voor jezelf? Of is dit een beetje te optimistisch op dit moment?
Het gesprek met de bedrijfsarts was goed eigenlijk. Ik heb gewoon open en eerlijk mijn gedachten op tafel gelegd over mijn twijfels over wel of niet beginnen met opbouwen. Daardoor kwam ik eigenlijk op een heel duidelijk gevoel uit en werd het ineens heel helder: ik wil nog niet het gebouw binnen en al helemaal niet de afdeling op.
Dat ligt niet aan de mensen of aan mijn werkgever maar het sociale aspect kan ik nu gewoon nog niet aan. Dat voel ik aan alles. De tranen springen in mijn ogen als ik er aan denk en de stress kruipt in mijn nek.
Nu hebben we afgesproken dat ik zelf de tussenstapjes mag bedenken tussen waar ik nu ben (1 op1) koffie drinken in de buurt van werk tot weer de afdeling oplopen. En dan evalueren we weer op 10 maart.
Dat voelt goed want ineens begreep ik: het gaat erom dat ik me echt weer goed voel en niet om dat ik mezelf zo snel mogelijk weer goed voel. Dus we hebben hetzelfde doel, namelijk dat ik weer aan het werk ga en dat ik me oprecht weer wat beter voel.
Dat er hobbels zijn waar ik overheen moet dat snap ik ook wel en die zal ik ook moeten nemen maar dat moet wel enigszins kloppen met waar ik emotioneel ben.
Ik vind het gewoon moeilijk dat mijn BO 80% voortkomt uit persoonlijke omstandigheden van de afgelopen jaren en hooguit 20% met mijn werk. Maar dat maakt voor de uitwerking natuurlijk niet zoveel uit.
@Inge: ik hoop dat je je weer wat beter voelt
@Vienna: dus je man is niet linea recta naar de Praxis gereden voor een rol touw en wat haken
@Bloem: wow kan me voorstellen dat je in tweestrijd bent en dat het flink binnenkomt zo'n gesprek. Klinkt als een enorm stressvolle werkomgeving waar je uit bent gestapt. En wat heftig dat je nu moet toezien hoe wederom iemand slachtoffer wordt. Is je vriendin/ex-collega zelf niet geneigd om deze persoon te waarschuwen?
De goeie kant aan dit verhaal is dat je niet zelf in die stress situatie bent blijven zitten. Jammer dat je niet wist van je rechten op dat moment, maar je hebt wel voor jezelf gekozen. Zelfs zonder dat je wist dat er een vangnet was. Applausje voor jezelf? Of is dit een beetje te optimistisch op dit moment?
Het gesprek met de bedrijfsarts was goed eigenlijk. Ik heb gewoon open en eerlijk mijn gedachten op tafel gelegd over mijn twijfels over wel of niet beginnen met opbouwen. Daardoor kwam ik eigenlijk op een heel duidelijk gevoel uit en werd het ineens heel helder: ik wil nog niet het gebouw binnen en al helemaal niet de afdeling op.
Dat ligt niet aan de mensen of aan mijn werkgever maar het sociale aspect kan ik nu gewoon nog niet aan. Dat voel ik aan alles. De tranen springen in mijn ogen als ik er aan denk en de stress kruipt in mijn nek.
Nu hebben we afgesproken dat ik zelf de tussenstapjes mag bedenken tussen waar ik nu ben (1 op1) koffie drinken in de buurt van werk tot weer de afdeling oplopen. En dan evalueren we weer op 10 maart.
Dat voelt goed want ineens begreep ik: het gaat erom dat ik me echt weer goed voel en niet om dat ik mezelf zo snel mogelijk weer goed voel. Dus we hebben hetzelfde doel, namelijk dat ik weer aan het werk ga en dat ik me oprecht weer wat beter voel.
Dat er hobbels zijn waar ik overheen moet dat snap ik ook wel en die zal ik ook moeten nemen maar dat moet wel enigszins kloppen met waar ik emotioneel ben.
Ik vind het gewoon moeilijk dat mijn BO 80% voortkomt uit persoonlijke omstandigheden van de afgelopen jaren en hooguit 20% met mijn werk. Maar dat maakt voor de uitwerking natuurlijk niet zoveel uit.
@Inge: ik hoop dat je je weer wat beter voelt
@Vienna: dus je man is niet linea recta naar de Praxis gereden voor een rol touw en wat haken
woensdag 18 februari 2015 om 12:18
Wat een heftig gesprek Bloem! Kan mij voorstellen dat je, je betrokken voelt en veel empathie hebt voor hem. Toch zou ik de raad van je vriendin opvolgen. Niet alleen voor de represailles die haar boven het hoofd kunnen hangen. Vooral omdat het jou misschien teveel kan zijn (als ik zo je reactie lees, sorry als ik het verkeerd interpreteer). Hij kent jou en je situatie en als hij echt behoefte heeft aan contact, kan hij zelf contact opnemen. En vooral een schouderklopje voor jezelf, dat je de moed en kracht gevonden hebt om een ongezonde werksituatie te verlaten.
Wauw Beel, dat klinkt als een heel goed gesprek bij de arts. Fijn dat je zelf tussenstapjes mag bedenken. Vooral doen wat goed voelt. En je moet je echt niet schuldig voelen over dat een groot deel van je BO ontstaan is door je prive-situatie. Het is (bijna) altijd een wisselwerking tussen beiden.
En nee haha, manlief is niet meteen naar de praxis gereden. Maar ik rij paard, dus dat zweepje...
Geen probleem hoor Bloem dat je het artikel niet kunt vinden. Zal zelf ook nog even Googlen. Heb gisteren weer een BO-boek opgepakt. Uit je burn-out van Carien Karsten, eindelijk een boek dat mij aanspreekt. (is al boek nummer 5). Vandaag is op de radio (radio MNM) aandacht voor BO. Fijn dat er steeds minder stigma op komt.
Wauw Beel, dat klinkt als een heel goed gesprek bij de arts. Fijn dat je zelf tussenstapjes mag bedenken. Vooral doen wat goed voelt. En je moet je echt niet schuldig voelen over dat een groot deel van je BO ontstaan is door je prive-situatie. Het is (bijna) altijd een wisselwerking tussen beiden.
En nee haha, manlief is niet meteen naar de praxis gereden. Maar ik rij paard, dus dat zweepje...
Geen probleem hoor Bloem dat je het artikel niet kunt vinden. Zal zelf ook nog even Googlen. Heb gisteren weer een BO-boek opgepakt. Uit je burn-out van Carien Karsten, eindelijk een boek dat mij aanspreekt. (is al boek nummer 5). Vandaag is op de radio (radio MNM) aandacht voor BO. Fijn dat er steeds minder stigma op komt.
anoniem_190536 wijzigde dit bericht op 18-02-2015 12:31
Reden: viva-forum troubels
Reden: viva-forum troubels
% gewijzigd
Always believe that something wonderful is about to happen.
woensdag 18 februari 2015 om 16:02
Beel, wat goed dat je zo'n fijn gesprek hebt gehad en je niet laat opjagen! Doe je goed, je eigen tempo en gevoel volgen.
Vienna, je vroeg wat voor vrijwilligerswerk ik deed/doet. Ik heb aan een vriendin gevraagd of ik met haar mee mocht lopen in de Thuiszorg. Vond dat erg fijn, dat ik iemand vertrouwds om me heen had die begrip had voor mijn situatie, dat maakte de drempel minder groot. Vervolgens heeft ze haar liefste oma's met mij gedeeld. In het begin kletste ik alleen maar wat met de oma's, later deed ik ook wat huishoudelijke klusjes mee. Soms lijken we vooral een soort van clini-clowns voor ouderen, een soort wervelwind van positieve energie. De oma's vinden het super, en ik krijg er ook veel energie van. Dus een hele andere omgeving dan een kantoor, ook, Beel. Dat lijkt me inderdaad een best grote stap dus goed dat je die neemt, wanneer je er klaar voor voelt.
Uit je Burnout vond ik ook fijn Vienna. Gewoon rechtoe rechtaan, wetenschappelijk.
Het is inderdaad beter voor mijn eigen grenzen als ik de situatie op mijn oude werk niet teveel aantrek, is echt een trigger voor me. Dus nu maar ff serietje aan en mezelf even afleiden. Die spanning slaat echt zo op je lichaam he!
even een cheer voor iedereen!
ben heel blij met jullie!
Vienna, je vroeg wat voor vrijwilligerswerk ik deed/doet. Ik heb aan een vriendin gevraagd of ik met haar mee mocht lopen in de Thuiszorg. Vond dat erg fijn, dat ik iemand vertrouwds om me heen had die begrip had voor mijn situatie, dat maakte de drempel minder groot. Vervolgens heeft ze haar liefste oma's met mij gedeeld. In het begin kletste ik alleen maar wat met de oma's, later deed ik ook wat huishoudelijke klusjes mee. Soms lijken we vooral een soort van clini-clowns voor ouderen, een soort wervelwind van positieve energie. De oma's vinden het super, en ik krijg er ook veel energie van. Dus een hele andere omgeving dan een kantoor, ook, Beel. Dat lijkt me inderdaad een best grote stap dus goed dat je die neemt, wanneer je er klaar voor voelt.
Uit je Burnout vond ik ook fijn Vienna. Gewoon rechtoe rechtaan, wetenschappelijk.
Het is inderdaad beter voor mijn eigen grenzen als ik de situatie op mijn oude werk niet teveel aantrek, is echt een trigger voor me. Dus nu maar ff serietje aan en mezelf even afleiden. Die spanning slaat echt zo op je lichaam he!
even een cheer voor iedereen!
ben heel blij met jullie!
woensdag 18 februari 2015 om 18:33
Pfoe Bloem, das een lastige...
Aan de ene kant hartstikke goed dat er aandacht is voor burnout en misschien ook heel fijn voor jou om er over te vertellen en op die manier mensen te 'waarschuwen' voor situaties als die van jou en je vorige werkgever. Dat lijkt me wel waardevol.
Aan de andere kant kan ik me ook voorstellen dat het idee an sich je al in de vlekken doet schieten. En ik zou denk ik persoonlijk ook even goed bedenken of je wil dat iedereen, nu en in de toekomst, weet waar je mee bezig bent. Dat lijkt me best een pittige overweging. Het is best privé allemaal.
Goh...waar neig je zelf naar en wat zijn je overwegingen?
Aan de ene kant hartstikke goed dat er aandacht is voor burnout en misschien ook heel fijn voor jou om er over te vertellen en op die manier mensen te 'waarschuwen' voor situaties als die van jou en je vorige werkgever. Dat lijkt me wel waardevol.
Aan de andere kant kan ik me ook voorstellen dat het idee an sich je al in de vlekken doet schieten. En ik zou denk ik persoonlijk ook even goed bedenken of je wil dat iedereen, nu en in de toekomst, weet waar je mee bezig bent. Dat lijkt me best een pittige overweging. Het is best privé allemaal.
Goh...waar neig je zelf naar en wat zijn je overwegingen?
