Relaties
alle pijlers
kind van je ex....wat te doen
vrijdag 8 augustus 2008 om 12:13
Sinds enige jaren wonen ik erg prettig met mijn kinderen ( van mij en mijn ex) bij mijn nieuwe man. Echter heeft mijn man ook een dochtertje van zijn ex. Ik ben het totaal niet eens met hoe hun hun kind opvoeden. Maar goed hun kind is niet van mij en woont ook niet bij mij, dus is het hun pakkie an....ik bemoei me daar verder dan ook niet mee. Echter nu de kinderen steeds groter worden komen er in de weekenden en vakantie,s als alle kinderen bij ons zijn wel steeds meer problemen.
Ik zal proberen een aantal vb te geven.
Mijn kinderen weten dat nee ook nee is. Als er dus ergens om bv een ijsje gevraagt wordt en ik vind het niet nodig, want al gehad bevoorbeeld dan zzeg ik nee en gaan mijn kinderen weer verder spelen. Echter dochter van man blijft net zo lang zeuren en dreinen dat het ijsje er wel komt. Mijn kinderen vinden dit niet eerlijk. ( ze krijgen dan natuurlijk ook wel een ijsje) dat bij haar nee geen nee is, maar een ja wordt.
Zijn dochter komt ook elke nacht uit haar bed naar ons bed toe. Vervolgens wordt ik door mijn man het bed uit geschoven en laat hij mij links liggen. Vervolgens doe ik geen oog meer dicht. Want meestal moet er nog wel een paar keer heen en weer gelopen worden.
Bij het na bed gaan komen er ook steeds problemen. Ik leg mijn kids in bed. Even kletsen of kort verhaal en dan is het mooi geweest. Met zo,n 10 minuten ben ik weer beneden. Bij man en dochter duurdt het geheel zeker een uur...met eerst weer gezeur en gemiep er voor af.
Het geheel begint me steeds meer de keel uit te hangen. Ik begin het gevoel te krijgen dat dochter mij en haar vader aan het uitspelen zijn. Mijn man wil er niet met mij over praten. Mijn kinderen krijgen steeds meer vragen waarop ik niet goed aantwoord kan geven. en ik zelf kom steeds gestressder uit weekende en vakantie,s. Ik zie er gewoon tegen op om vrij te zijn. Vind het zonde van mijn dagen.
Iemand ervaring of tips?
Ik zal proberen een aantal vb te geven.
Mijn kinderen weten dat nee ook nee is. Als er dus ergens om bv een ijsje gevraagt wordt en ik vind het niet nodig, want al gehad bevoorbeeld dan zzeg ik nee en gaan mijn kinderen weer verder spelen. Echter dochter van man blijft net zo lang zeuren en dreinen dat het ijsje er wel komt. Mijn kinderen vinden dit niet eerlijk. ( ze krijgen dan natuurlijk ook wel een ijsje) dat bij haar nee geen nee is, maar een ja wordt.
Zijn dochter komt ook elke nacht uit haar bed naar ons bed toe. Vervolgens wordt ik door mijn man het bed uit geschoven en laat hij mij links liggen. Vervolgens doe ik geen oog meer dicht. Want meestal moet er nog wel een paar keer heen en weer gelopen worden.
Bij het na bed gaan komen er ook steeds problemen. Ik leg mijn kids in bed. Even kletsen of kort verhaal en dan is het mooi geweest. Met zo,n 10 minuten ben ik weer beneden. Bij man en dochter duurdt het geheel zeker een uur...met eerst weer gezeur en gemiep er voor af.
Het geheel begint me steeds meer de keel uit te hangen. Ik begin het gevoel te krijgen dat dochter mij en haar vader aan het uitspelen zijn. Mijn man wil er niet met mij over praten. Mijn kinderen krijgen steeds meer vragen waarop ik niet goed aantwoord kan geven. en ik zelf kom steeds gestressder uit weekende en vakantie,s. Ik zie er gewoon tegen op om vrij te zijn. Vind het zonde van mijn dagen.
Iemand ervaring of tips?
vrijdag 8 augustus 2008 om 12:20
Gaat 't om één weekend per 2 weken of is hij co-ouder en zit je er de helft van de week mee opgescheept? Als het maar af en toe een weekend is zou je kunnen overwegen dat de ene keer hij met z'n kind ergens naartoe gaat en de andere keer jij met je kids ergens gaat logeren. Dan zit je elkaar niet in de weg.
vrijdag 8 augustus 2008 om 12:29
dat is dus het probleem. we hebben een keer in de 14agen samen alle kinderen. het andere weekend zijn alle kinderen bij de ex partners. dus mijn kids naar hun vader en zijn dochter bij haar moeder. Dus als zij er is is het ook het weekend van mij en mijn kinderen...en dat begint me nu te steken. Ik wil ook graag een prettig weekend met mijn kinderen. Ik heb al geprobeert om voor te stellen dat we het ene weekend mijn kinderen hebben en de andere week die van hem, maar hij wil niks er van weten. Het is juist zo fijn dat we een weekend voor ons zelf hebben en het is zo gezellig voor de kinderen....is dan zijn antwoord.
Maar ik en en onder hand ook mijn kinderen vinden het helemaal niet meer gezellig. Ik en mijn man hebben in deze weekenden allee nog maar ruzie..
Maar ik en en onder hand ook mijn kinderen vinden het helemaal niet meer gezellig. Ik en mijn man hebben in deze weekenden allee nog maar ruzie..
vrijdag 8 augustus 2008 om 12:29
Ik zou er toch met je man over gaan praten...hoezo wil hij er niet over praten. Jouw gevoelens doen er dus niet toe? Is niet belangrijk om over te praten?
Sorry maar dat zou ik niet accepteren.
Dit kan gewoon niet..jullie moeten meer op 1 lijn komen anders krijg je één grote ellende. Daarbij is het voor de kinderen ook niet leuk en krijg je scheve gezichten met alle gevolgen van dien. Ik weet er alles van ( ben kind van gescheiden ouders en heb dit zelf ook zo'n beetje meegemaakt).
Sterkte want het heel naar dit...kan me heel goed voorstellen dat je hier verandering in wilt hebben.
Ik denk dat je man zich schuldig voelt tegenover zijn dochter en daarom zo "makkelijk" met haar omgaat. Maar dat is natuurlijk niet oke en uiteindelijk ook niet goed voor zijn dochter.
Sorry maar dat zou ik niet accepteren.
Dit kan gewoon niet..jullie moeten meer op 1 lijn komen anders krijg je één grote ellende. Daarbij is het voor de kinderen ook niet leuk en krijg je scheve gezichten met alle gevolgen van dien. Ik weet er alles van ( ben kind van gescheiden ouders en heb dit zelf ook zo'n beetje meegemaakt).
Sterkte want het heel naar dit...kan me heel goed voorstellen dat je hier verandering in wilt hebben.
Ik denk dat je man zich schuldig voelt tegenover zijn dochter en daarom zo "makkelijk" met haar omgaat. Maar dat is natuurlijk niet oke en uiteindelijk ook niet goed voor zijn dochter.
vrijdag 8 augustus 2008 om 12:31
ik vind het van de zotte dat je uit logeren moet omdat dat meisje komt...
toch je man maar eens aanspreken dat je dit niet vind kunnen en dat je wil dat voor alle kinderen in het huis dezelfde regels gelden en hetzelfde behandeld worden.
ik weet niet of hij zich 'bemoeid' met jouw kinderen? (lijkt mij wel als je samen woont) maar waarom zou jij je niet mogen bemoeien met die van hem? het gebeurd in jouw/jullie huis.
toch je man maar eens aanspreken dat je dit niet vind kunnen en dat je wil dat voor alle kinderen in het huis dezelfde regels gelden en hetzelfde behandeld worden.
ik weet niet of hij zich 'bemoeid' met jouw kinderen? (lijkt mij wel als je samen woont) maar waarom zou jij je niet mogen bemoeien met die van hem? het gebeurd in jouw/jullie huis.
vrijdag 8 augustus 2008 om 12:32
Misschien tuttelt je man zo met het kind uit schuldgevoel? Dan is het lastig op te lossen, hij wilt haar extra aandacht geven omdat zij niet altijd bij hem is. Daar komen dan wel de scheve gezichten van en de verschillen in regels en hoe om te gaan met elkaar. Ik ben geen expert hierin hoor! Maar ik kan me zo voorstellen dat dit meespeelt.
vrijdag 8 augustus 2008 om 12:33
Jammer dat je man hier niet met jou over wil praten, want dat zal hij toch moeten.
Ook al is het niet jouw dochter, ze verblijft wel in JOUW huis en dus heb je iets te zeggen over de regels die in huis gelden.
Deze situatie is voor niemand goed.
Ik zou proberen onderscheid te maken tussen gebieden waarvan je weinig last hebt en gebieden waar je duidelijk moeilijkheden ervaart.
Bijvoorbeeld: Dat hij een uur bezig is met dochterlief naar bed brengen moet hij zelf weten, zolang hij jou en de kinderen daar niet mee stoort.
Dat mevrouwtje 's nachts in o.a. JOUW bed komt liggen zou ik niet accepteren. Laat hem desnoods lekker met matras en al naar haar kamertje verhuizen, in plaats van jou slapeloze nachten te bezorgen.
Over nee is nee: ik zou erop staan dat jullie één lijn trekken in de periodes dat dochterlief er is.
Ik snap dat hij niet wil dat je je met de opvoeding van zijn kind bemoeit, maar dat jij althans voor een deel bij haar betrokken wordt is iets waar hij zelf voor gekozen heeft.
Ik heb met mijn (ex-) vriend ook een dergelijk probleem gehad. We hebben zelf een zoontje, en hij heeft nog een zoon uit een eerdere relatie die de weekends destijds bij ons doorbracht. Zelfde problemen gehad als jij hier= beschrijft. Ik vond kind van ex ook een verwend, onopgevoed kind.
Kun je over twisten maar oke. Ex wilde niets van mijn bemoeienissen weten.
Heb hem gezegd dat hij, met de keuze om met mij te gaan samenwonen en voor ons kind te gaan ook de keuze had gemaakt zijn eerste kind in een gezin op te nemen, in de weekends, in plaats van 'bezoek aan papa'. Ik was van mening dat hij zich dan ook aan de 'huisregels' moest houden. Uiteindelijk gaf ex toe en werd het met kind wel gezellig...
Wel gingen vader en zoon regelmatig samen dingen doen om toch 'quality time' door te brengen.
Het is natuurlijk niet de bedoeling dat jij op je tenen loopt in je eigen huis en dat je kinderen zich oneerlijk behandeld voelen.
In hoeverre is je nieuwe man eigenlijk betrokken bij de opvoeding van jouw kinderen?
Ook al is het niet jouw dochter, ze verblijft wel in JOUW huis en dus heb je iets te zeggen over de regels die in huis gelden.
Deze situatie is voor niemand goed.
Ik zou proberen onderscheid te maken tussen gebieden waarvan je weinig last hebt en gebieden waar je duidelijk moeilijkheden ervaart.
Bijvoorbeeld: Dat hij een uur bezig is met dochterlief naar bed brengen moet hij zelf weten, zolang hij jou en de kinderen daar niet mee stoort.
Dat mevrouwtje 's nachts in o.a. JOUW bed komt liggen zou ik niet accepteren. Laat hem desnoods lekker met matras en al naar haar kamertje verhuizen, in plaats van jou slapeloze nachten te bezorgen.
Over nee is nee: ik zou erop staan dat jullie één lijn trekken in de periodes dat dochterlief er is.
Ik snap dat hij niet wil dat je je met de opvoeding van zijn kind bemoeit, maar dat jij althans voor een deel bij haar betrokken wordt is iets waar hij zelf voor gekozen heeft.
Ik heb met mijn (ex-) vriend ook een dergelijk probleem gehad. We hebben zelf een zoontje, en hij heeft nog een zoon uit een eerdere relatie die de weekends destijds bij ons doorbracht. Zelfde problemen gehad als jij hier= beschrijft. Ik vond kind van ex ook een verwend, onopgevoed kind.
Kun je over twisten maar oke. Ex wilde niets van mijn bemoeienissen weten.
Heb hem gezegd dat hij, met de keuze om met mij te gaan samenwonen en voor ons kind te gaan ook de keuze had gemaakt zijn eerste kind in een gezin op te nemen, in de weekends, in plaats van 'bezoek aan papa'. Ik was van mening dat hij zich dan ook aan de 'huisregels' moest houden. Uiteindelijk gaf ex toe en werd het met kind wel gezellig...
Wel gingen vader en zoon regelmatig samen dingen doen om toch 'quality time' door te brengen.
Het is natuurlijk niet de bedoeling dat jij op je tenen loopt in je eigen huis en dat je kinderen zich oneerlijk behandeld voelen.
In hoeverre is je nieuwe man eigenlijk betrokken bij de opvoeding van jouw kinderen?
vrijdag 8 augustus 2008 om 12:36
quote:jasja schreef op 08 augustus 2008 @ 12:29:
dat is dus het probleem. we hebben een keer in de 14agen samen alle kinderen. het andere weekend zijn alle kinderen bij de ex partners. dus mijn kids naar hun vader en zijn dochter bij haar moeder. Dus als zij er is is het ook het weekend van mij en mijn kinderen...en dat begint me nu te steken. Ik wil ook graag een prettig weekend met mijn kinderen. Ik heb al geprobeert om voor te stellen dat we het ene weekend mijn kinderen hebben en de andere week die van hem, maar hij wil niks er van weten. Het is juist zo fijn dat we een weekend voor ons zelf hebben en het is zo gezellig voor de kinderen....is dan zijn antwoord.
Maar ik en en onder hand ook mijn kinderen vinden het helemaal niet meer gezellig. Ik en mijn man hebben in deze weekenden allee nog maar ruzie..Dat je in elk geval door die bezoekregelingen af en toe een weekend voor jullie zelf hebt vind ik wel 'n goed argument, maar als zijn kind 1 keer per 2 weken komt is het dan geen idee om jouw kids die 2 weekenden per maand bij vriendjes te laten logeren?
dat is dus het probleem. we hebben een keer in de 14agen samen alle kinderen. het andere weekend zijn alle kinderen bij de ex partners. dus mijn kids naar hun vader en zijn dochter bij haar moeder. Dus als zij er is is het ook het weekend van mij en mijn kinderen...en dat begint me nu te steken. Ik wil ook graag een prettig weekend met mijn kinderen. Ik heb al geprobeert om voor te stellen dat we het ene weekend mijn kinderen hebben en de andere week die van hem, maar hij wil niks er van weten. Het is juist zo fijn dat we een weekend voor ons zelf hebben en het is zo gezellig voor de kinderen....is dan zijn antwoord.
Maar ik en en onder hand ook mijn kinderen vinden het helemaal niet meer gezellig. Ik en mijn man hebben in deze weekenden allee nog maar ruzie..Dat je in elk geval door die bezoekregelingen af en toe een weekend voor jullie zelf hebt vind ik wel 'n goed argument, maar als zijn kind 1 keer per 2 weken komt is het dan geen idee om jouw kids die 2 weekenden per maand bij vriendjes te laten logeren?
vrijdag 8 augustus 2008 om 12:45
Ik heb al het gene wat ik hier lees al eens aan gehaald.
Mijn man is een erg goede mede opvoeder bij mijn kinderen. Kan goed bij hun de grenzen aan geven en weet altijd op een prettige manier regels aan te leren. precies zo als ik mijn kinderen ook opvoed en wil opvoeden. Daar zitten in het geheel geen problemen.
Ex vrouw van man is een lastig protret en man is erg bang dat hij dochter niet meer mag zien als dochter gaat piepen. En ze weet dat al heel goed te doen. Zowel bij ons speelt ze ons uit, als haar vader en moeder. Ze weet precies wat ze moet zeggen om dit voor elkaar te krijgen.
Soms twijfel ik aan mij zelf. Is het nu echt zo erg dat ze bij ons in bed komt liggen> aan de andere kant vind ik het echt niet kunnen. Heb het nooit bij mijn kinderen gedaan. En ik heb er echt last van. Door ziekte heb ik mijn nacht rust echt nodig. Ik heb dus dit wekend maar besloten om zelf ergens anders te gaan liggen. Maar naar mijn gevoel is de boodschap naar dochter alleen maar, dat ze mij het bed uit gewerkt heeft gekregen. Ik begrijp ook niet waarom je zo je kind wil verpesten...want daar zijn ze nu gewoon mee bezig.
Mijn man is helaas op geen enkel gbeid een goede prater...het is moeilijk om met hem in gesprek te gaan zonder dat daar ruzie van komt. Hij denkt dat ik zijn kind niet mag en niet aardig vind, ik heb al vaak gezegt dat ik alleen niet eens ben met de manier van opvoeden.
Mijn man is een erg goede mede opvoeder bij mijn kinderen. Kan goed bij hun de grenzen aan geven en weet altijd op een prettige manier regels aan te leren. precies zo als ik mijn kinderen ook opvoed en wil opvoeden. Daar zitten in het geheel geen problemen.
Ex vrouw van man is een lastig protret en man is erg bang dat hij dochter niet meer mag zien als dochter gaat piepen. En ze weet dat al heel goed te doen. Zowel bij ons speelt ze ons uit, als haar vader en moeder. Ze weet precies wat ze moet zeggen om dit voor elkaar te krijgen.
Soms twijfel ik aan mij zelf. Is het nu echt zo erg dat ze bij ons in bed komt liggen> aan de andere kant vind ik het echt niet kunnen. Heb het nooit bij mijn kinderen gedaan. En ik heb er echt last van. Door ziekte heb ik mijn nacht rust echt nodig. Ik heb dus dit wekend maar besloten om zelf ergens anders te gaan liggen. Maar naar mijn gevoel is de boodschap naar dochter alleen maar, dat ze mij het bed uit gewerkt heeft gekregen. Ik begrijp ook niet waarom je zo je kind wil verpesten...want daar zijn ze nu gewoon mee bezig.
Mijn man is helaas op geen enkel gbeid een goede prater...het is moeilijk om met hem in gesprek te gaan zonder dat daar ruzie van komt. Hij denkt dat ik zijn kind niet mag en niet aardig vind, ik heb al vaak gezegt dat ik alleen niet eens ben met de manier van opvoeden.
vrijdag 8 augustus 2008 om 12:50
ik wil in de weekenden dat mijn kinderen er zijn niet mijn kinderen laten logeren. het is dan ook mijn tijd met mijn kinderen. Zij vinden het erg fijn om lekker op hun kamertjes te sprelen, samen soms met mij of lekker alleen. Als ze er alleen met zijn tweetjes zijn, dan is het heerlijk rustig in huis. Op het moment dat nr drie binnen komt is het onrustig in huis. Met zijn drieen is het alleen maar herrie en geruzie...gevolg dat man altijd iets wil gaan doe met dekinderen. we hebben de afgelopen jaren al heel wat pretparken, dierentuinen etc gezien...ik hou er niet van om alles maar af te lopen met je kinderen. vandaar dat ik al had voor gestel dat hij samen met haar gaat en ik met mijn kinderen wat anders ga doen.maar dat wil hij ook niet.
Soms geeft hij wel toe dat hij ook vind dat zijn dochter niet prettig is in de omgang en slecht luisterde en erg verwend is en zich ook zo gedraagt....maar hij is niet bereid om te te zoeken naar een oplossing. Volgens hem is die er niet. Wsant zo zegt hij in die korte tijd dat het kind bij ons kan hij niet opvoeden. en het is ook zielig als bij ons de regels anders zijn dan bij ons.
Soms geeft hij wel toe dat hij ook vind dat zijn dochter niet prettig is in de omgang en slecht luisterde en erg verwend is en zich ook zo gedraagt....maar hij is niet bereid om te te zoeken naar een oplossing. Volgens hem is die er niet. Wsant zo zegt hij in die korte tijd dat het kind bij ons kan hij niet opvoeden. en het is ook zielig als bij ons de regels anders zijn dan bij ons.
vrijdag 8 augustus 2008 om 12:55
ik heb ook al geprobeert samen met opa en oma te spreken hier over. maar die vinden hun kleinkind wel verwend , maar ook gewelidig...en alles ook heel erg zielig....soms denk ik...ben ik nu zo gek...zie ik het nu zo gek....Door mijn werk heb ik veel te maken met opvoedingsproblemen. en meen toch wel enige kijk te hebben op opvoeding en omgaan met kinderen...ik wil niet zeggen dat ik alles juist doe met mijn kinderen...maar het zijn wel nette gemanierde kinderen...die goed luisteren..die zich zelf goed kunnen vermaken...en weten dat er overal ander regels zijn..en je je daar aan hebt te houden...
eigenlijk begin ik de situatie zielig voor mijn kinderen te vinden.
mijn kids krijgen bijna nooit een kado zomaar..en elke keer als dochter weer binnen komt is er wel weer iets nieuwes wat geshowt moet worden...van keybords tot fietsen...dus niet een klein prulletje...
Mijn kinderen heb nooit bij mij in bed mogen slapen behalfe als ze ziek zijn....en nu ligt er zo maar een ander kind zonder eden die het wel mag..
mijn kinderen krijgen nooit geen drinken mee naar bed...nu komt er een in huis die hele flessen mee krijgt.
etc...
eigenlijk begin ik de situatie zielig voor mijn kinderen te vinden.
mijn kids krijgen bijna nooit een kado zomaar..en elke keer als dochter weer binnen komt is er wel weer iets nieuwes wat geshowt moet worden...van keybords tot fietsen...dus niet een klein prulletje...
Mijn kinderen heb nooit bij mij in bed mogen slapen behalfe als ze ziek zijn....en nu ligt er zo maar een ander kind zonder eden die het wel mag..
mijn kinderen krijgen nooit geen drinken mee naar bed...nu komt er een in huis die hele flessen mee krijgt.
etc...
vrijdag 8 augustus 2008 om 12:55
quote:jasja schreef op 08 augustus 2008 @ 12:50:
en het is ook zielig als bij ons de regels anders zijn dan bij ons.
Dat is dus niet zo. Bij mijn ouders (gescheiden toen ik jong was) waren ook andere regels. Wat bij Pa wel mocht mocht bij Ma niet en met andere dingen was het net anders om. Zolang de regels in ieder huis maar stabiel waren, was dat heel erg duidelijk. Tuurlijk gingen we dat wel testen. 'maar dat mag van mama wel' - 'nou zei pa, dat is fijn. Dan mag je dat overmorgen weer doen. In mijn huis gebeurt het niet'
Even wennen natuurlijk, maar het is van de zotte dat jij je bed uit moet, en je kinderen uit logeren zou moeten sturen.... kom zeg.
Hoe je dat aan je man moet duidelijk maken weet ik dan helaas weer niet ...
en het is ook zielig als bij ons de regels anders zijn dan bij ons.
Dat is dus niet zo. Bij mijn ouders (gescheiden toen ik jong was) waren ook andere regels. Wat bij Pa wel mocht mocht bij Ma niet en met andere dingen was het net anders om. Zolang de regels in ieder huis maar stabiel waren, was dat heel erg duidelijk. Tuurlijk gingen we dat wel testen. 'maar dat mag van mama wel' - 'nou zei pa, dat is fijn. Dan mag je dat overmorgen weer doen. In mijn huis gebeurt het niet'
Even wennen natuurlijk, maar het is van de zotte dat jij je bed uit moet, en je kinderen uit logeren zou moeten sturen.... kom zeg.
Hoe je dat aan je man moet duidelijk maken weet ik dan helaas weer niet ...
vrijdag 8 augustus 2008 om 13:00
nu precies, mijn kinderen hebben daar ook helemaal geen last van...bij papa hebben ze andere regeles dan bij ons...is geen enkel probleem..wordt nooit moelijk over gedaan..
als ik dat aanhaal bij mijn man zegt hij dat ze dat al van jongs af aan gewend zijn. dat ze nu eenmaal altijd een strikte opvoeding hebben gehad..en die van hem heeft dat niet gehad dus kan je dat nu niet meer veranderen want dat is zielig....
naar mijn idee is het zielig als je zo door gaat het opvoeden...
als ik dat aanhaal bij mijn man zegt hij dat ze dat al van jongs af aan gewend zijn. dat ze nu eenmaal altijd een strikte opvoeding hebben gehad..en die van hem heeft dat niet gehad dus kan je dat nu niet meer veranderen want dat is zielig....
naar mijn idee is het zielig als je zo door gaat het opvoeden...
vrijdag 8 augustus 2008 om 13:02
Hmmm natuurlijk wil ik niet advocaat van de duivel spelen maarrrr....je stelt jezelf wel erg centraal op. Het is een kind. Kinderen, scheiden dat is traumatisch. Het ene kind is het andere kind niet..
Ieder mens heeft zijn eigen normen en waarden...zij komt 1 keer in de twee weken in jouw huis..jouw regels...in jouw ergenis...bij jouw "perfect" opgevoedde kinderen...bij "haar" pappa die ze maar heel weinig kan/mag zien...bij haar pappa die ze dan ook nog eens moet delen...bij haar pappa.... Kinderen voelen veel zijn nog niet capabel om alles te verwoorden maar voelen alles haarfijn aan. Ze komt in een "groep" die elkaar veel beter kennen. Tuurlijk ligt er een hoop aan de opvoeding. Je vriend wil er al niet meer over praten...misschien ergert hij zich wel aan jouw gedrag ? Hij ziet zijn dochter 1 weekend per twee weken, laat hem er van genieten. Laat ze van elkaar genieten. Ieder voedt zijn kind anders op. En wat voor de een normaal is is voor de ander niet normaal. Tuurlijk is het irritant maar jij bent de volwassene en je hebt een keuze. Kinderen hebben op dit gebied niet veel keuzes.....Ik kan nog veel meer schrijven maar ik denk dat dit ook nog wel eens je relatie kan kosten omdat ik denk dat het niet zozeer het kinds opvoeding is waar je je aan stoort maar dat het veel dieper ligt dan dat....misschien moet je daar eens mee aan de gang gaan ??
Nogmaals het is absoluut niet lelijk bedoeld naar jou...
Ieder mens heeft zijn eigen normen en waarden...zij komt 1 keer in de twee weken in jouw huis..jouw regels...in jouw ergenis...bij jouw "perfect" opgevoedde kinderen...bij "haar" pappa die ze maar heel weinig kan/mag zien...bij haar pappa die ze dan ook nog eens moet delen...bij haar pappa.... Kinderen voelen veel zijn nog niet capabel om alles te verwoorden maar voelen alles haarfijn aan. Ze komt in een "groep" die elkaar veel beter kennen. Tuurlijk ligt er een hoop aan de opvoeding. Je vriend wil er al niet meer over praten...misschien ergert hij zich wel aan jouw gedrag ? Hij ziet zijn dochter 1 weekend per twee weken, laat hem er van genieten. Laat ze van elkaar genieten. Ieder voedt zijn kind anders op. En wat voor de een normaal is is voor de ander niet normaal. Tuurlijk is het irritant maar jij bent de volwassene en je hebt een keuze. Kinderen hebben op dit gebied niet veel keuzes.....Ik kan nog veel meer schrijven maar ik denk dat dit ook nog wel eens je relatie kan kosten omdat ik denk dat het niet zozeer het kinds opvoeding is waar je je aan stoort maar dat het veel dieper ligt dan dat....misschien moet je daar eens mee aan de gang gaan ??
Nogmaals het is absoluut niet lelijk bedoeld naar jou...
vrijdag 8 augustus 2008 om 13:04
ik denk dat de meeste hier het wel met jou visie eens zijn jasja (al zien we maar 1 kant van de medaille natuurlijk) Maar ja. Hoe je Pa dat aan z'n verstand moet peuteren.
Ik zou in iedergeval je bed niet meer uitgaan. (of er iemand bij in nemen) hoe oud is het meisje eigenlijk? of heb ik daar over heen gelezen?
Ik zou in iedergeval je bed niet meer uitgaan. (of er iemand bij in nemen) hoe oud is het meisje eigenlijk? of heb ik daar over heen gelezen?
vrijdag 8 augustus 2008 om 13:04
Jasja,
Ik denk dat jij je echtgenoot toch echt duidelijk moet maken dat in jullie huis jullie regels gelden en dat die hetzelfde zijn voor alle kinderen. Wat er nu gebeurt is niet eerlijk voor de andere kinderen en bovendien ook niet goed voor het meisje in kwestie.
Ik ben zelf opgevoed in twee huishoudens en die verschilden enorm van elkaar, zowel wat de opvoedingsideeen betreft als in de uitvoering daarvan. Als kind weet je heel snel hoe het waar werkt, zolang de regels maar duidelijk zijn.
Ik denk dat jij je echtgenoot toch echt duidelijk moet maken dat in jullie huis jullie regels gelden en dat die hetzelfde zijn voor alle kinderen. Wat er nu gebeurt is niet eerlijk voor de andere kinderen en bovendien ook niet goed voor het meisje in kwestie.
Ik ben zelf opgevoed in twee huishoudens en die verschilden enorm van elkaar, zowel wat de opvoedingsideeen betreft als in de uitvoering daarvan. Als kind weet je heel snel hoe het waar werkt, zolang de regels maar duidelijk zijn.
vrijdag 8 augustus 2008 om 13:09
quote:elninjoo schreef op 08 augustus 2008 @ 13:05:
Als je man qualitytime met zijn eigen kind wil, is het dan geen idee dat hij in de weekenden dat ie haar heeft met haar alleen ergens naartoe gaat? Dan hoeft niemand zich aan een ander te ergeren en heeft dat kind ook d'r pappie even voor zich alleen.Vind ik ook een goede...is ook wel fijn voor ze.
Als je man qualitytime met zijn eigen kind wil, is het dan geen idee dat hij in de weekenden dat ie haar heeft met haar alleen ergens naartoe gaat? Dan hoeft niemand zich aan een ander te ergeren en heeft dat kind ook d'r pappie even voor zich alleen.Vind ik ook een goede...is ook wel fijn voor ze.
vrijdag 8 augustus 2008 om 13:15
Meg R.. ik neem je bericht zeker niet als negatief op...hier kan ik yteminste wat mee....want zo als jij het voorwoord..zo heb ik het tot nu toe zelf ook tot nu toe zo gezien...
Kind komt in een hecht gezin binnen...wat hoe dan ook zonder haar zijn we een prettig gezin en kunnen het prima samen vinden...er zijn dan geen problemen.
En je hebt gelijk ik stoor me niet zo zeer aan het kind, maar aan mijn man....ten eerste om dat hij niet meer met zijn kind alleen wil doen...dat hij niet probeert haar iets mee te geven in het leven etc...
maar ik stoor me er ook aan dat het niet bespreekbaar net als dat er niet iets anders bespreekbaar is binnen onze relatie...
Natuurlijk wordt het steeds moeilijker voor mij om maar aardig en lief tegen haar te doen..terwijl ik van binnen me zit op te vreten...mnatuurlijk voelt een kind dat....maar ik trek het gewoon niet meer....ik heb er geen zin meer in...ik loop op mijn laaste benen...
als ik vakantie heb wil ik graag ontspannen...ik heb een hoop achter de rug..ik heb een druk leven...ik wil nu rust....zeker als ik vrij heb...
Ik kan toch niet maar alles blijven pikken en nooit iets mochen zeggen..en ondertussen maar aardig en lief lblijven...ik ben de heilige maagd maria niet..
Kind komt in een hecht gezin binnen...wat hoe dan ook zonder haar zijn we een prettig gezin en kunnen het prima samen vinden...er zijn dan geen problemen.
En je hebt gelijk ik stoor me niet zo zeer aan het kind, maar aan mijn man....ten eerste om dat hij niet meer met zijn kind alleen wil doen...dat hij niet probeert haar iets mee te geven in het leven etc...
maar ik stoor me er ook aan dat het niet bespreekbaar net als dat er niet iets anders bespreekbaar is binnen onze relatie...
Natuurlijk wordt het steeds moeilijker voor mij om maar aardig en lief tegen haar te doen..terwijl ik van binnen me zit op te vreten...mnatuurlijk voelt een kind dat....maar ik trek het gewoon niet meer....ik heb er geen zin meer in...ik loop op mijn laaste benen...
als ik vakantie heb wil ik graag ontspannen...ik heb een hoop achter de rug..ik heb een druk leven...ik wil nu rust....zeker als ik vrij heb...
Ik kan toch niet maar alles blijven pikken en nooit iets mochen zeggen..en ondertussen maar aardig en lief lblijven...ik ben de heilige maagd maria niet..
vrijdag 8 augustus 2008 om 13:18
ik heb van alle kanten geprobeert om mijn man samen met met zijn dochter dingen te laten/ gaan ondernemen. Dat wil hij niet...vind ie niet gezellig...etc... ik heb al gezegt dat dat voor haar leuk is ...voor hem..want hij kan alle aandacht aan haar geven...ik heb dan tijd voor mijn kinderen...plus mijn accu is dan weer opgeladen en kan veel meer hebben en kunnen we daarna met zijn alle te minste iets gezelligs gaan doen....
het is zelfs zo geweest dat ik mijn kinderen op tijd naar bed breng en dat zij nog op mag blijven zodat ze tijd samen hebben...terwijl mijn kinderen ouder zijn...en dan gaat ze nog huilen als ze uit eindelijk naar bed toe moet...sorry dan wordt ik een beetje wit heet van....
het is zelfs zo geweest dat ik mijn kinderen op tijd naar bed breng en dat zij nog op mag blijven zodat ze tijd samen hebben...terwijl mijn kinderen ouder zijn...en dan gaat ze nog huilen als ze uit eindelijk naar bed toe moet...sorry dan wordt ik een beetje wit heet van....
vrijdag 8 augustus 2008 om 13:22
Klinkt inderdaad dan meer als een "leuke" vader......doet hij het om jou te "plagen" of is hij buiten de weekenden zonder zijn dochter wel een leuke vent ????
Anders denk ik....inruilen voor een beter type !
(uiteraard grappig bedoeld...met een serieuze ondertoon...je leven is namelijk heel kort...en misschien ben ik wat kort door de bocht...maar ik heb gezien hoe mijn moeder haar leven voorbij heeft zien gaan...knokkend voor dingen die ideaal leken...maar het eigenlijk niet waren....en nu zit ze met allerlei bitternis alleen met haar hond...en dat alleen zitten is wellicht nog niet zo heel erg maar dat bittere is zo vreselijk..daar kom je zo moeilijk weer vanaf daar wordt je kijk op de mensheid zo triest van...en dat neem je maar mee en mee....)
Anders denk ik....inruilen voor een beter type !
(uiteraard grappig bedoeld...met een serieuze ondertoon...je leven is namelijk heel kort...en misschien ben ik wat kort door de bocht...maar ik heb gezien hoe mijn moeder haar leven voorbij heeft zien gaan...knokkend voor dingen die ideaal leken...maar het eigenlijk niet waren....en nu zit ze met allerlei bitternis alleen met haar hond...en dat alleen zitten is wellicht nog niet zo heel erg maar dat bittere is zo vreselijk..daar kom je zo moeilijk weer vanaf daar wordt je kijk op de mensheid zo triest van...en dat neem je maar mee en mee....)
vrijdag 8 augustus 2008 om 13:23
Meg R je schrijft laat vader en dochter lekker genieten van elkaar....maar hij geniet helemaal niet van der....hij springt zelf ook uit zijn slof tegen haar...hij is alleen maar bezig haar zoet te houden...met van alles en nog wat...maar echt samen iets met haar doen..en er van genieten....heb ik nog niet gezien...
is ook lastig..want van wandelen wordt ze moe...fietsen, museum vind ze niet leuk...etc...ze wil alleen maar de heledag tv kijken...snoepen en van alles krijgen...en het aller ergste is nog wel dat het van haar zelf...een heerlijk lief kind is...maar totaal verpest....naar mijn idee vraagt ze gewoon om eens goed aan gepakt te worden en te voelen dat mensen om haar heen echt iets voor haar en met haar doen...het gekke is als ik alle drie de kinderen in mijn eentje mee neem en haar gewoon behandel als mijn eigen kinderen er totaal geen vuiltje aan de lucht is....tot we weer thuis komen...
is ook lastig..want van wandelen wordt ze moe...fietsen, museum vind ze niet leuk...etc...ze wil alleen maar de heledag tv kijken...snoepen en van alles krijgen...en het aller ergste is nog wel dat het van haar zelf...een heerlijk lief kind is...maar totaal verpest....naar mijn idee vraagt ze gewoon om eens goed aan gepakt te worden en te voelen dat mensen om haar heen echt iets voor haar en met haar doen...het gekke is als ik alle drie de kinderen in mijn eentje mee neem en haar gewoon behandel als mijn eigen kinderen er totaal geen vuiltje aan de lucht is....tot we weer thuis komen...
vrijdag 8 augustus 2008 om 13:25
Ja...in de tijd dat ze hier is is hij alleen maar de leuke vader...
hij doet het zeker niet om mij te plaggen...ik weet niet waarom hij het wel doet...kan me vinger er niet opleggen...
ik hou erg veel van hem...we hebben ook hele fijne tijden samen...maar het niet kunnen praten met hem gaat me steeds meer opbreken...
hij doet het zeker niet om mij te plaggen...ik weet niet waarom hij het wel doet...kan me vinger er niet opleggen...
ik hou erg veel van hem...we hebben ook hele fijne tijden samen...maar het niet kunnen praten met hem gaat me steeds meer opbreken...
vrijdag 8 augustus 2008 om 13:33
communicatie,praten kontakt hebben is toch wel de basis element van iedere vorm van een relatie...kan me voorstellen dat het op gaat breken...niet communiceren.
Zo te lezen is het inderdaad iets tussen vader en dochter...en niet tegen jou gericht...misschien moet je je gewoon een keertje terug trekken in zo'n weekend en het hem zelf "uit laten zoeken" onverwachts...zonder er veel woorden aan vuil te maken.... Moeilijke situatie hoor !!! sterkte ermee...hoop dat je voor jezelf en je kindjes een oplossing vindt waar je je rust in terug vindt.
Zo te lezen is het inderdaad iets tussen vader en dochter...en niet tegen jou gericht...misschien moet je je gewoon een keertje terug trekken in zo'n weekend en het hem zelf "uit laten zoeken" onverwachts...zonder er veel woorden aan vuil te maken.... Moeilijke situatie hoor !!! sterkte ermee...hoop dat je voor jezelf en je kindjes een oplossing vindt waar je je rust in terug vindt.
