Relaties
alle pijlers
kind van je ex....wat te doen
vrijdag 8 augustus 2008 om 12:13
Sinds enige jaren wonen ik erg prettig met mijn kinderen ( van mij en mijn ex) bij mijn nieuwe man. Echter heeft mijn man ook een dochtertje van zijn ex. Ik ben het totaal niet eens met hoe hun hun kind opvoeden. Maar goed hun kind is niet van mij en woont ook niet bij mij, dus is het hun pakkie an....ik bemoei me daar verder dan ook niet mee. Echter nu de kinderen steeds groter worden komen er in de weekenden en vakantie,s als alle kinderen bij ons zijn wel steeds meer problemen.
Ik zal proberen een aantal vb te geven.
Mijn kinderen weten dat nee ook nee is. Als er dus ergens om bv een ijsje gevraagt wordt en ik vind het niet nodig, want al gehad bevoorbeeld dan zzeg ik nee en gaan mijn kinderen weer verder spelen. Echter dochter van man blijft net zo lang zeuren en dreinen dat het ijsje er wel komt. Mijn kinderen vinden dit niet eerlijk. ( ze krijgen dan natuurlijk ook wel een ijsje) dat bij haar nee geen nee is, maar een ja wordt.
Zijn dochter komt ook elke nacht uit haar bed naar ons bed toe. Vervolgens wordt ik door mijn man het bed uit geschoven en laat hij mij links liggen. Vervolgens doe ik geen oog meer dicht. Want meestal moet er nog wel een paar keer heen en weer gelopen worden.
Bij het na bed gaan komen er ook steeds problemen. Ik leg mijn kids in bed. Even kletsen of kort verhaal en dan is het mooi geweest. Met zo,n 10 minuten ben ik weer beneden. Bij man en dochter duurdt het geheel zeker een uur...met eerst weer gezeur en gemiep er voor af.
Het geheel begint me steeds meer de keel uit te hangen. Ik begin het gevoel te krijgen dat dochter mij en haar vader aan het uitspelen zijn. Mijn man wil er niet met mij over praten. Mijn kinderen krijgen steeds meer vragen waarop ik niet goed aantwoord kan geven. en ik zelf kom steeds gestressder uit weekende en vakantie,s. Ik zie er gewoon tegen op om vrij te zijn. Vind het zonde van mijn dagen.
Iemand ervaring of tips?
Ik zal proberen een aantal vb te geven.
Mijn kinderen weten dat nee ook nee is. Als er dus ergens om bv een ijsje gevraagt wordt en ik vind het niet nodig, want al gehad bevoorbeeld dan zzeg ik nee en gaan mijn kinderen weer verder spelen. Echter dochter van man blijft net zo lang zeuren en dreinen dat het ijsje er wel komt. Mijn kinderen vinden dit niet eerlijk. ( ze krijgen dan natuurlijk ook wel een ijsje) dat bij haar nee geen nee is, maar een ja wordt.
Zijn dochter komt ook elke nacht uit haar bed naar ons bed toe. Vervolgens wordt ik door mijn man het bed uit geschoven en laat hij mij links liggen. Vervolgens doe ik geen oog meer dicht. Want meestal moet er nog wel een paar keer heen en weer gelopen worden.
Bij het na bed gaan komen er ook steeds problemen. Ik leg mijn kids in bed. Even kletsen of kort verhaal en dan is het mooi geweest. Met zo,n 10 minuten ben ik weer beneden. Bij man en dochter duurdt het geheel zeker een uur...met eerst weer gezeur en gemiep er voor af.
Het geheel begint me steeds meer de keel uit te hangen. Ik begin het gevoel te krijgen dat dochter mij en haar vader aan het uitspelen zijn. Mijn man wil er niet met mij over praten. Mijn kinderen krijgen steeds meer vragen waarop ik niet goed aantwoord kan geven. en ik zelf kom steeds gestressder uit weekende en vakantie,s. Ik zie er gewoon tegen op om vrij te zijn. Vind het zonde van mijn dagen.
Iemand ervaring of tips?
vrijdag 8 augustus 2008 om 13:41
tja...klinkt misschien gek..maar ook daar heb ik allen aan gedacht en geprobeert...wilde met mijn kinderen een dag naar en nacht naar mijn ouders...maar kreeg hoog oplopende ruzie...
kreeg toen het idee dat hij zelf ook niet alleen met haar wil zijn...
Ik heb het gevoel dat ik met mijn rug tegen de muur sta...kan geen kant uit...elke stap die ik onderneem wordt ruzie...alles wat ik doe wordt gezien als aanval of een negatief iets van mijn kant uit..
gelukkig zit het voor deze vakantie er weer bijna op....ik baal daar gewoon van...ik vond vroeger de weekende en vakantie,s met mijn kinderen zo fijn..ik mis dat...ik mis dat contact van toen met hen...ik en bang dat ik hun iets te kort doe.
Zij moeten altijd maar de lieve en begrijpende kinderen zijn...ze zijn zelf nog niet eens ouder dan elf...
is dit een reden om te stoppen met je relatie...ik weet het gewoon niet meer...zou willen dat ik er eens met iemand over kon praten, maar ik heb niemand en als ik die wel zou hebben dan zou ik er niet over mogen praten...hoe stom dat ook klinkt...
misschien ben ik wel bang dat er iets niet klopt met mijn man...is het niet zo dat je man ook naar jou als zijn vrouw zou moeten luisteren...open zou moeten staan voor jou verhaal...ook eens jou voorop zou moeten stellen...ik zou zo graag eens met hem willen praten..gewoon rustig..zonder verwijten, maar luistern naar elkaar en in alle rust een oplossing zoeken waar iedereen vrede mee heeft....
kreeg toen het idee dat hij zelf ook niet alleen met haar wil zijn...
Ik heb het gevoel dat ik met mijn rug tegen de muur sta...kan geen kant uit...elke stap die ik onderneem wordt ruzie...alles wat ik doe wordt gezien als aanval of een negatief iets van mijn kant uit..
gelukkig zit het voor deze vakantie er weer bijna op....ik baal daar gewoon van...ik vond vroeger de weekende en vakantie,s met mijn kinderen zo fijn..ik mis dat...ik mis dat contact van toen met hen...ik en bang dat ik hun iets te kort doe.
Zij moeten altijd maar de lieve en begrijpende kinderen zijn...ze zijn zelf nog niet eens ouder dan elf...
is dit een reden om te stoppen met je relatie...ik weet het gewoon niet meer...zou willen dat ik er eens met iemand over kon praten, maar ik heb niemand en als ik die wel zou hebben dan zou ik er niet over mogen praten...hoe stom dat ook klinkt...
misschien ben ik wel bang dat er iets niet klopt met mijn man...is het niet zo dat je man ook naar jou als zijn vrouw zou moeten luisteren...open zou moeten staan voor jou verhaal...ook eens jou voorop zou moeten stellen...ik zou zo graag eens met hem willen praten..gewoon rustig..zonder verwijten, maar luistern naar elkaar en in alle rust een oplossing zoeken waar iedereen vrede mee heeft....
vrijdag 8 augustus 2008 om 14:07
quote:jasja schreef op 08 augustus 2008 @ 13:41:
tja...klinkt misschien gek..maar ook daar heb ik allen aan gedacht en geprobeert...wilde met mijn kinderen een dag naar en nacht naar mijn ouders...maar kreeg hoog oplopende ruzie...
kreeg toen het idee dat hij zelf ook niet alleen met haar wil zijn...
Ik heb het gevoel dat ik met mijn rug tegen de muur sta...kan geen kant uit...elke stap die ik onderneem wordt ruzie...alles wat ik doe wordt gezien als aanval of een negatief iets van mijn kant uit..
gelukkig zit het voor deze vakantie er weer bijna op....ik baal daar gewoon van...ik vond vroeger de weekende en vakantie,s met mijn kinderen zo fijn..ik mis dat...ik mis dat contact van toen met hen...ik en bang dat ik hun iets te kort doe.
Zij moeten altijd maar de lieve en begrijpende kinderen zijn...ze zijn zelf nog niet eens ouder dan elf...
is dit een reden om te stoppen met je relatie...ik weet het gewoon niet meer...zou willen dat ik er eens met iemand over kon praten, maar ik heb niemand en als ik die wel zou hebben dan zou ik er niet over mogen praten...hoe stom dat ook klinkt...
misschien ben ik wel bang dat er iets niet klopt met mijn man...is het niet zo dat je man ook naar jou als zijn vrouw zou moeten luisteren...open zou moeten staan voor jou verhaal...ook eens jou voorop zou moeten stellen...ik zou zo graag eens met hem willen praten..gewoon rustig..zonder verwijten, maar luistern naar elkaar en in alle rust een oplossing zoeken waar iedereen vrede mee heeft....
Zijn jullie niet te snel gaan samenwonen? In dit geval met allebei kinderen van 'n ex was latten misschien een stuk minder problematisch geweest omdat je dan gewoon je eigen plek hebt waar je jezelf kunt terugtrekken.
Voor zijn kind lijkt 't me overigens ook fijner om haar pappie, die enkele keer dat ze komt, niet met die anderen te moeten delen. Kan me vanuit zijn standpunt wel indenken dat ie z'n eigen dochter graag wat wil verwennen omdat hij haar niet de hele week in huis heeft terwijl jij wel de hele week jouw kids in huis hebt.
tja...klinkt misschien gek..maar ook daar heb ik allen aan gedacht en geprobeert...wilde met mijn kinderen een dag naar en nacht naar mijn ouders...maar kreeg hoog oplopende ruzie...
kreeg toen het idee dat hij zelf ook niet alleen met haar wil zijn...
Ik heb het gevoel dat ik met mijn rug tegen de muur sta...kan geen kant uit...elke stap die ik onderneem wordt ruzie...alles wat ik doe wordt gezien als aanval of een negatief iets van mijn kant uit..
gelukkig zit het voor deze vakantie er weer bijna op....ik baal daar gewoon van...ik vond vroeger de weekende en vakantie,s met mijn kinderen zo fijn..ik mis dat...ik mis dat contact van toen met hen...ik en bang dat ik hun iets te kort doe.
Zij moeten altijd maar de lieve en begrijpende kinderen zijn...ze zijn zelf nog niet eens ouder dan elf...
is dit een reden om te stoppen met je relatie...ik weet het gewoon niet meer...zou willen dat ik er eens met iemand over kon praten, maar ik heb niemand en als ik die wel zou hebben dan zou ik er niet over mogen praten...hoe stom dat ook klinkt...
misschien ben ik wel bang dat er iets niet klopt met mijn man...is het niet zo dat je man ook naar jou als zijn vrouw zou moeten luisteren...open zou moeten staan voor jou verhaal...ook eens jou voorop zou moeten stellen...ik zou zo graag eens met hem willen praten..gewoon rustig..zonder verwijten, maar luistern naar elkaar en in alle rust een oplossing zoeken waar iedereen vrede mee heeft....
Zijn jullie niet te snel gaan samenwonen? In dit geval met allebei kinderen van 'n ex was latten misschien een stuk minder problematisch geweest omdat je dan gewoon je eigen plek hebt waar je jezelf kunt terugtrekken.
Voor zijn kind lijkt 't me overigens ook fijner om haar pappie, die enkele keer dat ze komt, niet met die anderen te moeten delen. Kan me vanuit zijn standpunt wel indenken dat ie z'n eigen dochter graag wat wil verwennen omdat hij haar niet de hele week in huis heeft terwijl jij wel de hele week jouw kids in huis hebt.
vrijdag 8 augustus 2008 om 15:44
Kijk eens op www.stiefmoeders.nl Veel ervaringsdeskundigen daar! Sterkte
zaterdag 9 augustus 2008 om 00:15
hebben jullie erg snel de gezinnen in elkaar geschoven? Vergeet niet dat iedereen zijn eigen bagage heeft en dat dit voor de kinderen ongelofelijk moeilijk en onveilig is. Zo te horen gaat het om een jong kind. Vergeet niet dat haar leven voorgoed en ingrijpend op de kop staat. Jij bent de volwassene en jij hebt hier voor gekozen.
