Psyche
alle pijlers
Rare familie-acties
dinsdag 24 februari 2015 om 15:17
Wat naar van je vader. Maar ik geef je 1 advies: hou je hier buiten. Alles is gericht aan je moeder. De acties aan je oma omdat hij dacht dat je moeder daar woonde.
Praat niet met hem en vraag je moeder of zij hier niet met jou over wil praten. Zij moet hier zelf uitkomen met hulp van anderen. Jij moet op jezelf passen nu en niet de zooi van je ouders opruimen. Je hebt niet voor niets gebroken met je vader. Dit drama heb jij absoluut niet nodig in je leven.
Praat niet met hem en vraag je moeder of zij hier niet met jou over wil praten. Zij moet hier zelf uitkomen met hulp van anderen. Jij moet op jezelf passen nu en niet de zooi van je ouders opruimen. Je hebt niet voor niets gebroken met je vader. Dit drama heb jij absoluut niet nodig in je leven.
dinsdag 24 februari 2015 om 15:24
Wat een naar verhaal.
Gecondoleerd met het verlies van je zoontje.
Ik zou dit bespreken met de beheerders van de begraafplaats en met hen overleggen of en hoe je dit bij de politie kan melden.
Is er iemand in de familie of die je kent die als contactpersoon met je vader zou kunnen optreden? Dus dat je met diegene overlegd en dat diegene misschien kan doorgeven dat er wederom weer eens een grens is overschreden? Soms komt dat wel aan van een onaardig gezegd 'soortgenoot'.
Daarbij denk ik dat hij met wel veel wegkomt.
Ikzelf schroom niet van andere maatregelen (briefjes in brievenbus buren met foto's van wat de buurman doet bijv).
Het openbaar maken helpt vaak al.
Maargoed, zo naar ben ik.
Gecondoleerd met het verlies van je zoontje.
Ik zou dit bespreken met de beheerders van de begraafplaats en met hen overleggen of en hoe je dit bij de politie kan melden.
Is er iemand in de familie of die je kent die als contactpersoon met je vader zou kunnen optreden? Dus dat je met diegene overlegd en dat diegene misschien kan doorgeven dat er wederom weer eens een grens is overschreden? Soms komt dat wel aan van een onaardig gezegd 'soortgenoot'.
Daarbij denk ik dat hij met wel veel wegkomt.
Ikzelf schroom niet van andere maatregelen (briefjes in brievenbus buren met foto's van wat de buurman doet bijv).
Het openbaar maken helpt vaak al.
Maargoed, zo naar ben ik.
dinsdag 24 februari 2015 om 15:29
Wat een onrust creëert dit allemaal - je word er nu weer in gesleept, terwijl je al een nieuw begin had gemaakt... is het contact met je moeder dermate goed dat dit opweegt tegen alle negativiteit waar je weer mee geconfronteerd wordt ? Het lijkt me gezonder voor jezelf en je kinderen om ver weg te blijven van al deze perikelen.
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
dinsdag 24 februari 2015 om 15:30
Wapen je dan alvast. Heb je hulp gehad voor het verwerken van je verleden? Kun je daar nog eens terecht voor de huidige situatie en leren hoe en wat jij kunt doen om het je niet te laten raken?
Het is namelijk erg beangstigend als je het je angst laat aanjagen. Nu heb ik het niet over de deur dichtlijmen, maar daar kun je aangifte bij de politie van doen, wegens vandalisme. Dat kaartje op het graf is iets wat je naast je neer kan leggen. Want waarom legde hij het kaartje daar neer? Omdat hij weet dat dit ene plek is waar de familie komt. En waar zijn kaartje zeker weten gevonden gaat worden.
Het gaat hem om de aandacht. En ik denk dat jij handvatten moet gaan zoeken dat jij niet je leven gaat laten beheersen door je vader. Je laat je kinderne nu al niet alleen. Je kan ook je kinderen leren dat áls opa op de stoep staat, zij de politie mogen bellen.
Kun je gezien je verleden ook een straatverbod aanvragen? Ik heb er geen idee van hoor, misschien eens navragen bij de politie.
Het is namelijk erg beangstigend als je het je angst laat aanjagen. Nu heb ik het niet over de deur dichtlijmen, maar daar kun je aangifte bij de politie van doen, wegens vandalisme. Dat kaartje op het graf is iets wat je naast je neer kan leggen. Want waarom legde hij het kaartje daar neer? Omdat hij weet dat dit ene plek is waar de familie komt. En waar zijn kaartje zeker weten gevonden gaat worden.
Het gaat hem om de aandacht. En ik denk dat jij handvatten moet gaan zoeken dat jij niet je leven gaat laten beheersen door je vader. Je laat je kinderne nu al niet alleen. Je kan ook je kinderen leren dat áls opa op de stoep staat, zij de politie mogen bellen.
Kun je gezien je verleden ook een straatverbod aanvragen? Ik heb er geen idee van hoor, misschien eens navragen bij de politie.
dinsdag 24 februari 2015 om 15:31
quote:Muffin-Choco schreef op 24 februari 2015 @ 15:25:
Ik zie nu trouwens dat ik heel tokkie overkom . Maar dat ben ik absoluut niet hoor, mensen verbazen zich vaak dat ik uit zo'n familie kom.
Helemaal niet. Mijn antwoord daarentegen is wel nogal tokkie.
Maar dat komt omdat ik ook uit zo'n familie kom en bij ons werkt 'beschaafd afwachten' soms niet.
Zoals ook uit onderzoek blijkt naar pedofielen (niet dat ik dat bij jou neerleg maar meer omdat dat ook mensen zijn op zoek naar zwakkere mensen): ze pakken degenen die verlammen, kinderen die blijven gillen of 'lastig' zijn pakken ze niet.
Vanuit die gedachte ben ik bepaalde zaken gaan oplossen (van achter de schermen), ik ging niet meer afwachten tot bepaalde mensen weer eens 'zin' hadden in een relletje.
Ik zie nu trouwens dat ik heel tokkie overkom . Maar dat ben ik absoluut niet hoor, mensen verbazen zich vaak dat ik uit zo'n familie kom.
Helemaal niet. Mijn antwoord daarentegen is wel nogal tokkie.
Maar dat komt omdat ik ook uit zo'n familie kom en bij ons werkt 'beschaafd afwachten' soms niet.
Zoals ook uit onderzoek blijkt naar pedofielen (niet dat ik dat bij jou neerleg maar meer omdat dat ook mensen zijn op zoek naar zwakkere mensen): ze pakken degenen die verlammen, kinderen die blijven gillen of 'lastig' zijn pakken ze niet.
Vanuit die gedachte ben ik bepaalde zaken gaan oplossen (van achter de schermen), ik ging niet meer afwachten tot bepaalde mensen weer eens 'zin' hadden in een relletje.
dinsdag 24 februari 2015 om 15:32
Hoi haakje,
Dankjewel. Het is inderdaad een raar verhaal. Er gebeuren dingen die je normaal in films ziet.
Het bespreken met de beheerders van de begraafplaats is inderdaad een goede, daar ga ik over nadenken!
Iemand die als contactpersoon zou kunnen dienen is er niet. Hij heeft ook niet veel contact met "normale" mensen.
Ik weet trouwens ook niet waar hij nu woont. Het huurhuis waar hij eerst met mn moeder woonde houdt hij wel aan (ivm uitkering en subsidies vermoed ik want geen adres is geen uitkering, lijkt me.) Maar hij woont daar niet meer. Alle spullen waren namelijk weg toen mijn moeder persoonlijke spullen wilde ophalen. Foto's, speelgoed van ons van vroeger, de hele huisraad.. alles was weg.
De ene buurvrouw is toen ook verhuisd uit angst, toen mijn moeder wegging.
Dankjewel. Het is inderdaad een raar verhaal. Er gebeuren dingen die je normaal in films ziet.
Het bespreken met de beheerders van de begraafplaats is inderdaad een goede, daar ga ik over nadenken!
Iemand die als contactpersoon zou kunnen dienen is er niet. Hij heeft ook niet veel contact met "normale" mensen.
Ik weet trouwens ook niet waar hij nu woont. Het huurhuis waar hij eerst met mn moeder woonde houdt hij wel aan (ivm uitkering en subsidies vermoed ik want geen adres is geen uitkering, lijkt me.) Maar hij woont daar niet meer. Alle spullen waren namelijk weg toen mijn moeder persoonlijke spullen wilde ophalen. Foto's, speelgoed van ons van vroeger, de hele huisraad.. alles was weg.
De ene buurvrouw is toen ook verhuisd uit angst, toen mijn moeder wegging.
dinsdag 24 februari 2015 om 15:35
dinsdag 24 februari 2015 om 15:41
quote:belgali schreef op 24 februari 2015 @ 15:29:
Wat een onrust creëert dit allemaal - je word er nu weer in gesleept, terwijl je al een nieuw begin had gemaakt... is het contact met je moeder dermate goed dat dit opweegt tegen alle negativiteit waar je weer mee geconfronteerd wordt ? Het lijkt me gezonder voor jezelf en je kinderen om ver weg te blijven van al deze perikelen.
Ik kom er inderdaad niet uit. Beetje hard om te zeggen maar ik zal pas rust hebben als hij (en zijn broer want die zijn 2 handen op een buik) onder de grond liggen.
Het contact met mijn moeder is lastig. Ik heb haar nooit helemaal kunnen vergeven wat er allemaal gebeurd is. Het probleem is dat ik zonder haar er ook mee geconfronteerd word. Zonder haar zou ik niet ALLES horen, want ik heb ook geen contact met mn oma enzo maar wel genoeg om te weten dat hij nog bezig is.
Het briefje op het graf had ik ook kunnen aantreffen als ik er eerder was geweest dan mn moeder. die kon trouwens ook aan mij gericht zijn, er stond geen naam op.
En ergens vind ik het prettig om in de gaten te houden waar hij mee bezig is, snap je?
Wat een onrust creëert dit allemaal - je word er nu weer in gesleept, terwijl je al een nieuw begin had gemaakt... is het contact met je moeder dermate goed dat dit opweegt tegen alle negativiteit waar je weer mee geconfronteerd wordt ? Het lijkt me gezonder voor jezelf en je kinderen om ver weg te blijven van al deze perikelen.
Ik kom er inderdaad niet uit. Beetje hard om te zeggen maar ik zal pas rust hebben als hij (en zijn broer want die zijn 2 handen op een buik) onder de grond liggen.
Het contact met mijn moeder is lastig. Ik heb haar nooit helemaal kunnen vergeven wat er allemaal gebeurd is. Het probleem is dat ik zonder haar er ook mee geconfronteerd word. Zonder haar zou ik niet ALLES horen, want ik heb ook geen contact met mn oma enzo maar wel genoeg om te weten dat hij nog bezig is.
Het briefje op het graf had ik ook kunnen aantreffen als ik er eerder was geweest dan mn moeder. die kon trouwens ook aan mij gericht zijn, er stond geen naam op.
En ergens vind ik het prettig om in de gaten te houden waar hij mee bezig is, snap je?
dinsdag 24 februari 2015 om 15:45
dinsdag 24 februari 2015 om 15:46
quote:Doreia schreef op 24 februari 2015 @ 15:30:
Wapen je dan alvast. Heb je hulp gehad voor het verwerken van je verleden? Kun je daar nog eens terecht voor de huidige situatie en leren hoe en wat jij kunt doen om het je niet te laten raken?
Het is namelijk erg beangstigend als je het je angst laat aanjagen. Nu heb ik het niet over de deur dichtlijmen, maar daar kun je aangifte bij de politie van doen, wegens vandalisme. Dat kaartje op het graf is iets wat je naast je neer kan leggen. Want waarom legde hij het kaartje daar neer? Omdat hij weet dat dit ene plek is waar de familie komt. En waar zijn kaartje zeker weten gevonden gaat worden.
Het gaat hem om de aandacht. En ik denk dat jij handvatten moet gaan zoeken dat jij niet je leven gaat laten beheersen door je vader. Je laat je kinderne nu al niet alleen. Je kan ook je kinderen leren dat áls opa op de stoep staat, zij de politie mogen bellen.
Kun je gezien je verleden ook een straatverbod aanvragen? Ik heb er geen idee van hoor, misschien eens navragen bij de politie.
Ik ben wel in therapie geweest, maar dat was meer om te kijken of er nog toekomst zat in mijn relatie met mijn moeder. Misschien dat ik voor mezelf zou kunnen gaan.
Van die deur was ook aangifte gedaan, maarja dat heeft ook niks opgeleverd.
En mijn vader kennende is het echt niet veilig om mijn kinderen alleen buiten te laten. Als hij kwaad wil doen dan hebben de kinderen geen tijd om te reageren en na te denken.
Straatverbod weet ik niet, denk het niet, aangezien hij alles ontkent en de politie verder niks doet.
Wapen je dan alvast. Heb je hulp gehad voor het verwerken van je verleden? Kun je daar nog eens terecht voor de huidige situatie en leren hoe en wat jij kunt doen om het je niet te laten raken?
Het is namelijk erg beangstigend als je het je angst laat aanjagen. Nu heb ik het niet over de deur dichtlijmen, maar daar kun je aangifte bij de politie van doen, wegens vandalisme. Dat kaartje op het graf is iets wat je naast je neer kan leggen. Want waarom legde hij het kaartje daar neer? Omdat hij weet dat dit ene plek is waar de familie komt. En waar zijn kaartje zeker weten gevonden gaat worden.
Het gaat hem om de aandacht. En ik denk dat jij handvatten moet gaan zoeken dat jij niet je leven gaat laten beheersen door je vader. Je laat je kinderne nu al niet alleen. Je kan ook je kinderen leren dat áls opa op de stoep staat, zij de politie mogen bellen.
Kun je gezien je verleden ook een straatverbod aanvragen? Ik heb er geen idee van hoor, misschien eens navragen bij de politie.
Ik ben wel in therapie geweest, maar dat was meer om te kijken of er nog toekomst zat in mijn relatie met mijn moeder. Misschien dat ik voor mezelf zou kunnen gaan.
Van die deur was ook aangifte gedaan, maarja dat heeft ook niks opgeleverd.
En mijn vader kennende is het echt niet veilig om mijn kinderen alleen buiten te laten. Als hij kwaad wil doen dan hebben de kinderen geen tijd om te reageren en na te denken.
Straatverbod weet ik niet, denk het niet, aangezien hij alles ontkent en de politie verder niks doet.
dinsdag 24 februari 2015 om 15:49
quote:haakje schreef op 24 februari 2015 @ 15:31:
[...]
Helemaal niet. Mijn antwoord daarentegen is wel nogal tokkie.
Maar dat komt omdat ik ook uit zo'n familie kom en bij ons werkt 'beschaafd afwachten' soms niet.
Zoals ook uit onderzoek blijkt naar pedofielen (niet dat ik dat bij jou neerleg maar meer omdat dat ook mensen zijn op zoek naar zwakkere mensen): ze pakken degenen die verlammen, kinderen die blijven gillen of 'lastig' zijn pakken ze niet.
Vanuit die gedachte ben ik bepaalde zaken gaan oplossen (van achter de schermen), ik ging niet meer afwachten tot bepaalde mensen weer eens 'zin' hadden in een relletje.Ik begrijp je. Ik ben alleen bang dat mijn vader het alleen maar fijn/leuk/grappig/motiverend vindt als er ook dingen van mijn kant komen. en als hij eenmaal iets in zn kop krijgt dan vrees ik het ergste. Hij heeft namelijk ook de hele dag niks te doen.. hij werkt niet.. niks. Ik heb het idee dat hij zijn dagen vult met rare dingen bedenken en ons haten.
[...]
Helemaal niet. Mijn antwoord daarentegen is wel nogal tokkie.
Maar dat komt omdat ik ook uit zo'n familie kom en bij ons werkt 'beschaafd afwachten' soms niet.
Zoals ook uit onderzoek blijkt naar pedofielen (niet dat ik dat bij jou neerleg maar meer omdat dat ook mensen zijn op zoek naar zwakkere mensen): ze pakken degenen die verlammen, kinderen die blijven gillen of 'lastig' zijn pakken ze niet.
Vanuit die gedachte ben ik bepaalde zaken gaan oplossen (van achter de schermen), ik ging niet meer afwachten tot bepaalde mensen weer eens 'zin' hadden in een relletje.Ik begrijp je. Ik ben alleen bang dat mijn vader het alleen maar fijn/leuk/grappig/motiverend vindt als er ook dingen van mijn kant komen. en als hij eenmaal iets in zn kop krijgt dan vrees ik het ergste. Hij heeft namelijk ook de hele dag niks te doen.. hij werkt niet.. niks. Ik heb het idee dat hij zijn dagen vult met rare dingen bedenken en ons haten.