Starten met Citalopram
woensdag 27 augustus 2014 om 08:55
Dat is de bedoeling...
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
zaterdag 28 februari 2015 om 13:25
Klinkt als erg veel aan je hoofd, Rory. Heb je ook een andere vorm van behandeling naast de AD? Als ik je hoor, lijkt het me dat een goede psycholoog of psychotherapeut je zeker zou kunnen helpen. Gun jezelf dat, zou ik zeggen.
Hier gaat het wat beter vandaag. De pijnstillers werken goed en mijn keel is al wat minder dik. Verder een lekker rustig weekend met de kinderen. Vanavond nog een etentje maar morgen lekker thuis. Als ik maar genoeg te doen hebt gaat het best goed.
Fijne dag allemaal
Hier gaat het wat beter vandaag. De pijnstillers werken goed en mijn keel is al wat minder dik. Verder een lekker rustig weekend met de kinderen. Vanavond nog een etentje maar morgen lekker thuis. Als ik maar genoeg te doen hebt gaat het best goed.
Fijne dag allemaal
zondag 1 maart 2015 om 19:45
Spannend joke, een nieuwe peut. Hoop dat je hiermee weer een stapje verder komt. Heb je al kennis gemaakt?
Hier alles z'n gangetje. Het piekeren blijft, ik probeer het maar te accepteren, maar het maakt me vaak wel somber.
Ik heb nog steeds moeite met aanraking, zo irritant. Lijkt of mijn lichaam op scherp staat... Elke aanraking voelt gek.. ik vind het maar een rotgevoel. Alleen van dochter kan ik wel iets hebben. Verder ben ik het liefst op mezelf.
Hier alles z'n gangetje. Het piekeren blijft, ik probeer het maar te accepteren, maar het maakt me vaak wel somber.
Ik heb nog steeds moeite met aanraking, zo irritant. Lijkt of mijn lichaam op scherp staat... Elke aanraking voelt gek.. ik vind het maar een rotgevoel. Alleen van dochter kan ik wel iets hebben. Verder ben ik het liefst op mezelf.
zondag 1 maart 2015 om 22:54
Succes morgen Joko, ik hoop dat je met deze therapeut verder komt. Altijd weer afwachten of het klikt enzo. Behalve vermoeidheid geen last van bijwerkingen?
Hier een slecht weekend. Dochter zeurt ontzettend en is, sorry dat ik het zeg, onuitstaanbaar. Het vreet energie en ik word er verdrietig van dat ik er niet tegen kan. Man is niet echt een steun hierin want hij wordt er alleen maar chagrijnig van en zondert zich af.
Ik zie zo uit naar een dag werken morgen, weg uit dit huis, fijn mijn collega's om me heen. En ik vind het dan weer naar dat ik liever ergens anders ben dan thuis. Pffff..
Lastig blijft het he welsie. Accepteren is ook moeilijk, vooral omdat je je er somber door voelt.
Ik kan op het moment aanrakingen ook slecht verdragen en hoe minder ik er tegen kan hoe meer mijn man me op lijkt te zoeken. Laat mij maar gewoon en laat me vooral met rust..
Sorry voor mijn klaagzang!
Hier een slecht weekend. Dochter zeurt ontzettend en is, sorry dat ik het zeg, onuitstaanbaar. Het vreet energie en ik word er verdrietig van dat ik er niet tegen kan. Man is niet echt een steun hierin want hij wordt er alleen maar chagrijnig van en zondert zich af.
Ik zie zo uit naar een dag werken morgen, weg uit dit huis, fijn mijn collega's om me heen. En ik vind het dan weer naar dat ik liever ergens anders ben dan thuis. Pffff..
Lastig blijft het he welsie. Accepteren is ook moeilijk, vooral omdat je je er somber door voelt.
Ik kan op het moment aanrakingen ook slecht verdragen en hoe minder ik er tegen kan hoe meer mijn man me op lijkt te zoeken. Laat mij maar gewoon en laat me vooral met rust..
Sorry voor mijn klaagzang!
maandag 2 maart 2015 om 02:06
Mag ik ook even klagen? Ik ben al vanaf woensdag geobstipeerd en ik verrek van de buikpijn. Eten lukt amper, dat spuug ik meteen sinds donderdagavond weer uit. Ook heb ik enorme pijn in mijn rug.
Daarom dit weekend twee keer bij de hap gezeten. Gelukkig heb ik nergens infecties en 'doen' mijn darmen het nog gewoon (nouja...) maar het is erg naar. Laxeermiddelen heb ik sinds vrijdag en die doen iets minimaals. Omdat dit zo'n heftige klachten zijn, dachten ze in het zkh niet dat het van de citalopram was, maar ik heb vandaag een afspraak bij de psychiater en dan ga ik het toch maar even in de groep gooien.
Wel jammer, want ondanks deze ellende lijk ik er wel lichtvoetiger mee om te gaan.
Daarom dit weekend twee keer bij de hap gezeten. Gelukkig heb ik nergens infecties en 'doen' mijn darmen het nog gewoon (nouja...) maar het is erg naar. Laxeermiddelen heb ik sinds vrijdag en die doen iets minimaals. Omdat dit zo'n heftige klachten zijn, dachten ze in het zkh niet dat het van de citalopram was, maar ik heb vandaag een afspraak bij de psychiater en dan ga ik het toch maar even in de groep gooien.
Wel jammer, want ondanks deze ellende lijk ik er wel lichtvoetiger mee om te gaan.
maandag 2 maart 2015 om 02:09
maandag 2 maart 2015 om 07:19
Ohhh wij hadden gisteren ook zo'n dag levin5. Ik heb voortdurend met het gevoel gezeten te gaan gillen als dochterlief nog 1x aandacht zo u vragen of als manlief nog 1x sjagerijnig zou doen. Je bent geen slechte moeder, dit gevoel hoort ee volgens mij gewoon zo nu en dan bij. Heeft niet eens perse met je belastbaarheid te maken. Al mijn vriendinnen vertellen dergelijke verhalen als je echt vraagt hoe het met ze gaat.
Hopelijk is vandaag weer een goede dag! Lekker werken, ik ga zo ook. Als kleine meid eindelijk klaar is om te gaan.
Pixymama, zo vervelend om niet naar toilet te kunnen. Heb je movicolon gekregen? Dat helpt mij meestal wel. Succes ermee
Hopelijk is vandaag weer een goede dag! Lekker werken, ik ga zo ook. Als kleine meid eindelijk klaar is om te gaan.
Pixymama, zo vervelend om niet naar toilet te kunnen. Heb je movicolon gekregen? Dat helpt mij meestal wel. Succes ermee
maandag 2 maart 2015 om 19:56
Vandaag bij de huisarts geweest en hij heeft me een klysma meegegeven. Sexy hoor. Ik hoop dat de klachten gauw minder worden, want dit is geen doen.
Als ik iets eet, heb ik het idee dat het bovenop mijn maag blijft liggen en verder heb ik eigenlijk ook helemaal geen eetlust. Wel honger. Is dit herkenbaar voor iemand?
De psychiater wilde mijn klachten niet toeschrijven aan de citalopram, maar denkt dat er misschien een 'angstblokkade' vrij is gekomen en in mijn darmen is gaan zitten. Daar kan ik dus helemaal niks mee. Maar ik blijf voorlopig wel aan de citalopram, want hoe ik me (buiten mijn romp ) voel, bevalt me prima.
Als ik iets eet, heb ik het idee dat het bovenop mijn maag blijft liggen en verder heb ik eigenlijk ook helemaal geen eetlust. Wel honger. Is dit herkenbaar voor iemand?
De psychiater wilde mijn klachten niet toeschrijven aan de citalopram, maar denkt dat er misschien een 'angstblokkade' vrij is gekomen en in mijn darmen is gaan zitten. Daar kan ik dus helemaal niks mee. Maar ik blijf voorlopig wel aan de citalopram, want hoe ik me (buiten mijn romp ) voel, bevalt me prima.
maandag 2 maart 2015 om 20:20
Een angstblokkade vrijgekomen die nu je darmen blokkeert? hmmm... zweverig pixymama. Dat boven op je maag blijven liggen is voor mij wel herkenbaar, dat gebeurt mij bij spanning. Maar ja... ik gebruik geen citalopram, dus geen idee of dat een bijwerking zou kunnen zijn. Hoop dat de boel snel weer gedeblokkeerd wordt bij je
Werk was weer leuk vandaag.. vanmiddag thuis met dochterlief ging een stuk minder soepeltjes. Dametje was erg druk. We hebben koekjes gebakken (nu dus misselijk
en zijn nog even knutselspulletjes gaan kopen. Middagje was weer zo om, nu ligt ze lekker in dromenland.
Werk was weer leuk vandaag.. vanmiddag thuis met dochterlief ging een stuk minder soepeltjes. Dametje was erg druk. We hebben koekjes gebakken (nu dus misselijk
dinsdag 3 maart 2015 om 19:39
Ja Welsie, Ik hoor het ook wel eens van mijn vriendinnen, dat er dagen tussen zitten dat ze het even niet kunnen handelen. Maar toch heb ik het gevoel dat die grens bij mij eerder is bereikt. Ach.. Nu denk ik, waar maakte ik me druk om. Maar op dat moment zou ik het liefst vluchten. Lekker ergens in mijn eentje in een huisje ofzo
Heel herkenbaar pixymama, niet kunnen eten. Ik heb de eerste 2 weken bijna niets gegeten. Af en toe een crackertje of een banaan lukte wel, maar meer ook niet. Op een gegeven moment had ik de hele dag honger, maar na een hap kreeg ik niets meer door mijn keel. Sowieso doet de citalopram wel een hoop met je maag en darmen hoor..
Joke, de eerste weken (maanden) ga je echt op en af. En dat is erg moeilijk. Sterkte! Heb je iets tegen de angst erbij gekregen, als het echt te veel wordt?
Ik ben gelukkig ook weer bijgekomen van het weekend. Op werk was het fijn, lekker druk en dus vliegt zo'n dag voorbij. Vandaag was ik met dochter thuis en ze is weer een stuk gezelliger. We hebben rustig aan gedaan en vanmiddag samen nog even geslapen.
Hoe gaat het met je keel Bibaatje? Hopelijk ben je weer opgeknapt!
Heel herkenbaar pixymama, niet kunnen eten. Ik heb de eerste 2 weken bijna niets gegeten. Af en toe een crackertje of een banaan lukte wel, maar meer ook niet. Op een gegeven moment had ik de hele dag honger, maar na een hap kreeg ik niets meer door mijn keel. Sowieso doet de citalopram wel een hoop met je maag en darmen hoor..
Joke, de eerste weken (maanden) ga je echt op en af. En dat is erg moeilijk. Sterkte! Heb je iets tegen de angst erbij gekregen, als het echt te veel wordt?
Ik ben gelukkig ook weer bijgekomen van het weekend. Op werk was het fijn, lekker druk en dus vliegt zo'n dag voorbij. Vandaag was ik met dochter thuis en ze is weer een stuk gezelliger. We hebben rustig aan gedaan en vanmiddag samen nog even geslapen.
Hoe gaat het met je keel Bibaatje? Hopelijk ben je weer opgeknapt!
woensdag 4 maart 2015 om 10:24
Bedankt voor het hart onder de riem, Levin5! Ik voel me een beetje beter, maar het gaat nog lang niet goed. Mijn huisarts zei dat mijn klachten echt wel met citalopram te maken hadden, de psychiater wilde daar niet vanuit gaan. Ik wacht het verloop nog maar even af.
Hoe zit dat eigenlijk met bijwerkingen? Is dat alleen tijdens de wenperiode of kan dat tijdens het hele gebruik optreden?
Hoe gaat het met de rest?
Hoe zit dat eigenlijk met bijwerkingen? Is dat alleen tijdens de wenperiode of kan dat tijdens het hele gebruik optreden?
Hoe gaat het met de rest?
woensdag 4 maart 2015 om 20:41
Ik heb soms wel het idee dat ik nog last heb van bijwerkingen. Zoals midden in de nacht wakker worden van de honger. Had ik nooit last van.
Wanneer ik erg moe ben word ik duizelig van een snelle beweging met mijn hoofd. lastig uit te leggen, maar dit is ook echt sinds de citalopram. Maar dat weegt bij lange na niet op tegen de voordelen. Oja en ik heb vaker last van rommelende darmen/winderigheid.
Maar de ergste bijwerkingen verdwijnen meestal wel na een week of 2, dus je bent al een eind op weg pixymama!
Behalve het slechte slapen waren ze bij mij ook weg na 2 weken en van ophogen heb ik vrijwel geen bijwerkingen gekregen.
Wanneer ik erg moe ben word ik duizelig van een snelle beweging met mijn hoofd. lastig uit te leggen, maar dit is ook echt sinds de citalopram. Maar dat weegt bij lange na niet op tegen de voordelen. Oja en ik heb vaker last van rommelende darmen/winderigheid.
Maar de ergste bijwerkingen verdwijnen meestal wel na een week of 2, dus je bent al een eind op weg pixymama!
Behalve het slechte slapen waren ze bij mij ook weg na 2 weken en van ophogen heb ik vrijwel geen bijwerkingen gekregen.
donderdag 5 maart 2015 om 10:35
Lieve lieve meiden, eindelijk ben ik hier weer eens! Net alles bijgelezen, wat ontzettend lief dat jullie regelmatig aan me gedacht hebben! Ik ook aan jullie hoor, maar ik had het zo druk met mezelf dat ik geen puf had om te schrijven. Sinds ik ben begonnen met een paar uur aanwezig zijn op werk (werken mag ik het echt nog niet noemen..), heb ik het gevoel dat ik het zo ongelooflijk druk heb.. Het is bijna lastig om die paar uur (2 a 3) in te plannen rondom al m'n therapie en yoga en school enzo..
Bibaatje, wat ben je dapper en stoer bezig! Je kan echt trots zijn op jezelf! Welsie, wat fijn van je nieuwe baan!! Ben blij voor je, het klinkt goed!! Levin, fijn dat t bij jou over het algemeen nog steeds goed gaat! Heb net bijgelezen, maar onthoud nog steeds bijna niks (hebben jullie dat ook?), dus sorry als ik niet op belangrijke punten reageer nu!
Nieuwe meeschrijvers, welkom! Dapper dat jullie ook zijn begonnen. De eerste tijd valt echt niet mee en het kan ook zo zijn dat dit medicijn niet de juiste is voor jou en dat je moet overstappen naar iets anders (zoals ik).. Houd de moed erin en schrijf hier lekker van je af!!
Hier gaat het, buiten het feit dat ik het druk heb, best wel goed. Ik lijk langzaam wat meer energie te krijgen, slaap ook weer goed eindelijk en over het algemeen lijkt de paniekkriebel minder. Alleen m'n dag en nachtritme is nog compleet belachelijk. Mijn therapeut is een dag per week op "mijn" locatie blijven werken en daar kan ik nu dus gewoon elke week terecht!! Heel fijn! Nog steeds erg tevreden over haar. We zijn veel aan het aanpakken, het is zwaar, elke week zit ik daar hard te huilen, maar het is wel goed. Voorlopig ben ik er nog lang niet klaar, nu bezig met depressie en irreële gedachten aanpakken, vervolgens de paniek en nog andere zaken zoals mijn onzekerheid. Lange weg. Sprak vorige week de psychiater voor het eerst sinds december en die liet weten echt bijna van zijn stoel te vallen over het verschil tussen december en nu. Vond het heel fijn om te horen, heb het zelf niet zo door, maar een buitenstaander natuurlijk wel!
Ben sinds maandag wel weer omhoog met medicatie, nu 112,5 Mg venlafaxine. Dit in de hoop dat de paniekkriebel helemaal weg zal blijven. Op mijn werk is dat nog heel erg aanwezig namelijk en ik ben het zo zat! Ik ga richting m'n peut nu, beloof plechtig hier weer regelmatig te komen
!!!
Bibaatje, wat ben je dapper en stoer bezig! Je kan echt trots zijn op jezelf! Welsie, wat fijn van je nieuwe baan!! Ben blij voor je, het klinkt goed!! Levin, fijn dat t bij jou over het algemeen nog steeds goed gaat! Heb net bijgelezen, maar onthoud nog steeds bijna niks (hebben jullie dat ook?), dus sorry als ik niet op belangrijke punten reageer nu!
Nieuwe meeschrijvers, welkom! Dapper dat jullie ook zijn begonnen. De eerste tijd valt echt niet mee en het kan ook zo zijn dat dit medicijn niet de juiste is voor jou en dat je moet overstappen naar iets anders (zoals ik).. Houd de moed erin en schrijf hier lekker van je af!!
Hier gaat het, buiten het feit dat ik het druk heb, best wel goed. Ik lijk langzaam wat meer energie te krijgen, slaap ook weer goed eindelijk en over het algemeen lijkt de paniekkriebel minder. Alleen m'n dag en nachtritme is nog compleet belachelijk. Mijn therapeut is een dag per week op "mijn" locatie blijven werken en daar kan ik nu dus gewoon elke week terecht!! Heel fijn! Nog steeds erg tevreden over haar. We zijn veel aan het aanpakken, het is zwaar, elke week zit ik daar hard te huilen, maar het is wel goed. Voorlopig ben ik er nog lang niet klaar, nu bezig met depressie en irreële gedachten aanpakken, vervolgens de paniek en nog andere zaken zoals mijn onzekerheid. Lange weg. Sprak vorige week de psychiater voor het eerst sinds december en die liet weten echt bijna van zijn stoel te vallen over het verschil tussen december en nu. Vond het heel fijn om te horen, heb het zelf niet zo door, maar een buitenstaander natuurlijk wel!
Ben sinds maandag wel weer omhoog met medicatie, nu 112,5 Mg venlafaxine. Dit in de hoop dat de paniekkriebel helemaal weg zal blijven. Op mijn werk is dat nog heel erg aanwezig namelijk en ik ben het zo zat! Ik ga richting m'n peut nu, beloof plechtig hier weer regelmatig te komen
donderdag 5 maart 2015 om 18:21
Raio, wat fijn van je te horen! Begon me al zorgen te maken. En volgens mij ben je heel goed bezig. Hou vol hè
@bijwerkingen; die duurden bij mij wel een week of vier geloof ik. Niet om jullie bang te maken hoor. Het is verschillend per persoon. Nu al heel lang geen last meer van bijwerkingen gelukkig.
Met mij gaat het echt wat beter. Nu volop bezig met emdr en dat is best pittig. Vandaag een overzicht gemaakt met mijn therapeut, een soort tijdbalk van mijn leven met alle nare dingen erop. En dat greep me toch best wel aan om het zo te zien, het zijn best veel dingen. Met het meest recent zijn we begonnen en dat vind ik al lastig genoeg. Heb nu ook voor het eerst het gevoel dat het misschien niet allemaal mijn schuld is en dat het niet zo gek is om er last van te hebben.
Ik heb echt al na een paar emdr sessies het gevoel dat het werkt. Voel me wat lichter, weet niet hoe ik het anders moet zeggen. Wel een onwezenlijk gevoel weer, maar dat kan erbij horen volgens peut.
Werk gaat goed, ben weer aan het opbouwen en krijg weer de verantwoordelijkheid voor een groep twee dagen per week. Spannend, maar heel leuk en het geeft me ook weer energie.
Over het algemeen positief dus! Zet m weer op ladies!
@bijwerkingen; die duurden bij mij wel een week of vier geloof ik. Niet om jullie bang te maken hoor. Het is verschillend per persoon. Nu al heel lang geen last meer van bijwerkingen gelukkig.
Met mij gaat het echt wat beter. Nu volop bezig met emdr en dat is best pittig. Vandaag een overzicht gemaakt met mijn therapeut, een soort tijdbalk van mijn leven met alle nare dingen erop. En dat greep me toch best wel aan om het zo te zien, het zijn best veel dingen. Met het meest recent zijn we begonnen en dat vind ik al lastig genoeg. Heb nu ook voor het eerst het gevoel dat het misschien niet allemaal mijn schuld is en dat het niet zo gek is om er last van te hebben.
Ik heb echt al na een paar emdr sessies het gevoel dat het werkt. Voel me wat lichter, weet niet hoe ik het anders moet zeggen. Wel een onwezenlijk gevoel weer, maar dat kan erbij horen volgens peut.
Werk gaat goed, ben weer aan het opbouwen en krijg weer de verantwoordelijkheid voor een groep twee dagen per week. Spannend, maar heel leuk en het geeft me ook weer energie.
Over het algemeen positief dus! Zet m weer op ladies!