Entertainment
alle pijlers
Bizarre eters
zaterdag 28 februari 2015 om 10:36
Nieuw bij RTL5: Bizarre Eters
Verslaafd aan spaghetti met kaas, 70 pakjes kant-en-klare noedelsoep per dag of alleen wit brood met hagelslag? Sommige mensen lusten zó weinig dat hun gezondheid en sociale leven heel wat te verduren krijgen. In Bizarre Eters worden deze extreem moeilijke eters geholpen om weer een gezond eetpatroon op te bouwen. In elke aflevering worden twee kandidaten gevolgd en bijgestaan door voedingspsycholoog Lieveke Goossens. Zal het de kandidaten lukken hun einddoel te bereiken? Vanaf maandag 2 maart wekelijks om 21:30 uur bij RTL 5.
Ik kan mij er dus helemaal niets bij voorstellen. Ben wat dat betreft een bourgondiër. Uiteraard ga ik kijken, ben benieuwd of het de kandidaten lukt om ook andere dingen te gaan eten.
Gaan jullie ook kijken?
Verslaafd aan spaghetti met kaas, 70 pakjes kant-en-klare noedelsoep per dag of alleen wit brood met hagelslag? Sommige mensen lusten zó weinig dat hun gezondheid en sociale leven heel wat te verduren krijgen. In Bizarre Eters worden deze extreem moeilijke eters geholpen om weer een gezond eetpatroon op te bouwen. In elke aflevering worden twee kandidaten gevolgd en bijgestaan door voedingspsycholoog Lieveke Goossens. Zal het de kandidaten lukken hun einddoel te bereiken? Vanaf maandag 2 maart wekelijks om 21:30 uur bij RTL 5.
Ik kan mij er dus helemaal niets bij voorstellen. Ben wat dat betreft een bourgondiër. Uiteraard ga ik kijken, ben benieuwd of het de kandidaten lukt om ook andere dingen te gaan eten.
Gaan jullie ook kijken?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 23 maart 2015 om 22:28
quote:gladoortje74 schreef op 23 maart 2015 @ 22:25:
Het is echt zo makkelijk maar je moet wel positief blijven. En hoe vaker het lukt, hoe meer een kind leert eten. Wil niet zeggen dat ze het ook blijven eten als volwassene maar als ze niks leren eten in hun jeugd, moeten ze soms naar een therapeut om het te leren. Het kan soms op een survivalkamp lijken, leuk is anders maar het is niet onmogelijk. Dat zie je aan dit programma wel, vind ik.Hahaha je hebt geen idee....
Het is echt zo makkelijk maar je moet wel positief blijven. En hoe vaker het lukt, hoe meer een kind leert eten. Wil niet zeggen dat ze het ook blijven eten als volwassene maar als ze niks leren eten in hun jeugd, moeten ze soms naar een therapeut om het te leren. Het kan soms op een survivalkamp lijken, leuk is anders maar het is niet onmogelijk. Dat zie je aan dit programma wel, vind ik.Hahaha je hebt geen idee....
maandag 23 maart 2015 om 22:28
Ik moedig eigenlijk helemaal niet aan wat zoon moet eten, ook niet als het iets nieuws is. Ik zet het hem voor en kijk wat hij ermee doet. Geeft hij het terug dan reageer ik verbaasd ("nee, geen stukje ananas?") en geef ik het nog eens. Schuift hij het weer weg dan mag hij mij een hapje geven en negeren we het verder even. Vaak pakt hij dan alsnog wel wat en zo niet, dan niet.
Ik hoop dat zoon eten vooral als iets heel erg leuks ziet. Als iets waar je van geniet. Niet als iets dat nou eenmaal moet omdat het moet.
En tot nu toe werkt het nog wel geloof ik.
Ik hoop dat zoon eten vooral als iets heel erg leuks ziet. Als iets waar je van geniet. Niet als iets dat nou eenmaal moet omdat het moet.
En tot nu toe werkt het nog wel geloof ik.
maandag 23 maart 2015 om 22:29
quote:gladoortje74 schreef op 23 maart 2015 @ 22:15:
Ik prak bloemkool door mijn aardappels en jus is ook saus. Moet je wel lekkere jus maken. Waarom is dat woord niet aangepakt met de nieuwe spelling, jus. Zeg gewoon sjuu.
Veel mensen snappen het belang van aanmoediging niet. Je moet gewoon heel hard juichen als een peuter/kleuter iets nieuws eet. De presentator kan het zelfs. Het is net of ze met een toverstaf zwaaien maar het magische woordje is: aanmoediging. De een heeft daar meer van nodig dan de ander. Maar overdoseren is niet erg. Werkt als een tiet."O mama juicht als ik dat groene spul eet, het al wel erg vies zijn dan, dus laat ik er maar niet aan beginnen." Wel eens bedacht dat een kind dat ook kan denken?
Ik prak bloemkool door mijn aardappels en jus is ook saus. Moet je wel lekkere jus maken. Waarom is dat woord niet aangepakt met de nieuwe spelling, jus. Zeg gewoon sjuu.
Veel mensen snappen het belang van aanmoediging niet. Je moet gewoon heel hard juichen als een peuter/kleuter iets nieuws eet. De presentator kan het zelfs. Het is net of ze met een toverstaf zwaaien maar het magische woordje is: aanmoediging. De een heeft daar meer van nodig dan de ander. Maar overdoseren is niet erg. Werkt als een tiet."O mama juicht als ik dat groene spul eet, het al wel erg vies zijn dan, dus laat ik er maar niet aan beginnen." Wel eens bedacht dat een kind dat ook kan denken?
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
maandag 23 maart 2015 om 22:31
quote:smulrol schreef op 23 maart 2015 @ 22:25:
[...]
Ik snap hier echt niks van. Als je tosti's eet kan je ook steeds iets aan tosti toevoegen, ananas, ketchup. Als je pizza eet kan je minstens tarwe, tomaat en kaas eten- waarvan je ook andere dingen kan maken.
Worstenbroodjes: witbrood, gehakt, ui, specerijenJa, dat dus. Ik snap ook niet waarom ze het niet zo doen... Lijkt mij veel logischer.
[...]
Ik snap hier echt niks van. Als je tosti's eet kan je ook steeds iets aan tosti toevoegen, ananas, ketchup. Als je pizza eet kan je minstens tarwe, tomaat en kaas eten- waarvan je ook andere dingen kan maken.
Worstenbroodjes: witbrood, gehakt, ui, specerijenJa, dat dus. Ik snap ook niet waarom ze het niet zo doen... Lijkt mij veel logischer.
maandag 23 maart 2015 om 22:31
quote:gladoortje74 schreef op 23 maart 2015 @ 22:20:
Ik heb wel eens mijn prakkie onder in een plantenpot verstopt. Plant met kluit eruit, prakkie erin, plant weer terug, whahaha. Geen idee of mijn moeder dat gevonden heeft.
Deed ik vroeger met brood. Dan had ik geen trek meer of vond het niet lekker wat erop zat (moeilijke eter in de ochtend) dan verstopte ik het onder de kussens op de stoel (die zaten vast, van die hoezen). Totdat mijn moeder de hoezen ging verschonen. Tadaa, daar lag beschimmeld brood.
Ik heb wel eens mijn prakkie onder in een plantenpot verstopt. Plant met kluit eruit, prakkie erin, plant weer terug, whahaha. Geen idee of mijn moeder dat gevonden heeft.
Deed ik vroeger met brood. Dan had ik geen trek meer of vond het niet lekker wat erop zat (moeilijke eter in de ochtend) dan verstopte ik het onder de kussens op de stoel (die zaten vast, van die hoezen). Totdat mijn moeder de hoezen ging verschonen. Tadaa, daar lag beschimmeld brood.
.
maandag 23 maart 2015 om 22:32
Je kunt idd gewoon kokhalzend eten. Niet leuk, maar ook niet onmogelijk. Ik vind dat creativiteit ook helpt om kinderen te leren eten. Maar positieve motivatie, heeeel belangrijk en dat vergeten mensen echt. Ze gaan mee in de negativiteit en het verzet. Blijf lachen, niet meegaan in huilen en dreinen. Niet uitlachen natuurlijk maar posititief blijven. Peuters/kleuters zijn berucht om hun verzet. Als ouder is het handig om standvastig te blijven in het juiste en niet op te geven. Want als papa/mama opgeeft, leert het kind het niet te eten. Je moet eigenlijk gewoon van ze 'winnen'.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
maandag 23 maart 2015 om 22:33
quote:smulrol schreef op 23 maart 2015 @ 22:25:
[...]
Ik snap hier echt niks van. Als je tosti's eet kan je ook steeds iets aan tosti toevoegen, ananas, ketchup. Als je pizza eet kan je minstens tarwe, tomaat en kaas eten- waarvan je ook andere dingen kan maken.
Worstenbroodjes: witbrood, gehakt, ui, specerijen
Hmm, een pizza en een tomaat smaken wel heel anders natuurlijk.
Kaas op een pizza of een plak kaas op brood ook.
Dus ik geloof niet dat het zo werkt.
Neemt niet weg dat dit natuurlijk allemaal gewoon volwassen mensen zijn zonder ruggegraat.
Soms moet je gewoon maar eens iets doen wat je niet leuk of lekker vindt. Punt.
[...]
Ik snap hier echt niks van. Als je tosti's eet kan je ook steeds iets aan tosti toevoegen, ananas, ketchup. Als je pizza eet kan je minstens tarwe, tomaat en kaas eten- waarvan je ook andere dingen kan maken.
Worstenbroodjes: witbrood, gehakt, ui, specerijen
Hmm, een pizza en een tomaat smaken wel heel anders natuurlijk.
Kaas op een pizza of een plak kaas op brood ook.
Dus ik geloof niet dat het zo werkt.
Neemt niet weg dat dit natuurlijk allemaal gewoon volwassen mensen zijn zonder ruggegraat.
Soms moet je gewoon maar eens iets doen wat je niet leuk of lekker vindt. Punt.
maandag 23 maart 2015 om 22:35
quote:nlies schreef op 23 maart 2015 @ 22:29:
[...]
"O mama juicht als ik dat groene spul eet, het al wel erg vies zijn dan, dus laat ik er maar niet aan beginnen." Wel eens bedacht dat een kind dat ook kan denken?Exact. Ik probeer het ook zo min mogelijk te belonen, toetje krijgt hij bijvoorbeeld ook altijd. Soms zelfs juist een grotere als hij slecht gegeten heeft.
[...]
"O mama juicht als ik dat groene spul eet, het al wel erg vies zijn dan, dus laat ik er maar niet aan beginnen." Wel eens bedacht dat een kind dat ook kan denken?Exact. Ik probeer het ook zo min mogelijk te belonen, toetje krijgt hij bijvoorbeeld ook altijd. Soms zelfs juist een grotere als hij slecht gegeten heeft.
maandag 23 maart 2015 om 22:42
quote:S0LEIL schreef op 23 maart 2015 @ 22:33:
[...]
Hmm, een pizza en een tomaat smaken wel heel anders natuurlijk.
Kaas op een pizza of een plak kaas op brood ook.
Dus ik geloof niet dat het zo werkt.
Neemt niet weg dat dit natuurlijk allemaal gewoon volwassen mensen zijn zonder ruggegraat.
Soms moet je gewoon maar eens iets doen wat je niet leuk of lekker vindt. Punt.
Een rauwe tomaat heeft ander mondgevoel, maar daar heb ik het niet per se over. Gewoon pasta met een tomatensaus en beetje kaas, en van daaruit uitbouwen. Of zelfgemaakte pizza en dan langzaam opbouwen met minuscule stukjes paprika bijvoorbeeld.
Of het worstebroodje zelf gaan maken, helemaal van het begin
[...]
Hmm, een pizza en een tomaat smaken wel heel anders natuurlijk.
Kaas op een pizza of een plak kaas op brood ook.
Dus ik geloof niet dat het zo werkt.
Neemt niet weg dat dit natuurlijk allemaal gewoon volwassen mensen zijn zonder ruggegraat.
Soms moet je gewoon maar eens iets doen wat je niet leuk of lekker vindt. Punt.
Een rauwe tomaat heeft ander mondgevoel, maar daar heb ik het niet per se over. Gewoon pasta met een tomatensaus en beetje kaas, en van daaruit uitbouwen. Of zelfgemaakte pizza en dan langzaam opbouwen met minuscule stukjes paprika bijvoorbeeld.
Of het worstebroodje zelf gaan maken, helemaal van het begin
dinsdag 24 maart 2015 om 09:51
Volgende week is er een die alleen soep eet. Tot dusver de meest gezonde 'eetafwijking', want er zaten plenty groenten in.
Blijf het maf vinden dat bij al die eetproblemen er eigenlijk áltijd een voorkeur voor vet en ongezond is. Dat is bij mensen op zich natuurlijk biologisch bepaald, je moet vet hebben om reserve te hebben voor slechte tijden. Maar toch. Ze kiezen dan toch vaker voor wat slecht voor ze is, in plaats voor het goede.
Blijf het maf vinden dat bij al die eetproblemen er eigenlijk áltijd een voorkeur voor vet en ongezond is. Dat is bij mensen op zich natuurlijk biologisch bepaald, je moet vet hebben om reserve te hebben voor slechte tijden. Maar toch. Ze kiezen dan toch vaker voor wat slecht voor ze is, in plaats voor het goede.
dinsdag 24 maart 2015 om 10:30
quote:mienbillekesjeuken schreef op 24 maart 2015 @ 09:51:
Blijf het maf vinden dat bij al die eetproblemen er eigenlijk áltijd een voorkeur voor vet en ongezond is. Dat is bij mensen op zich natuurlijk biologisch bepaald, je moet vet hebben om reserve te hebben voor slechte tijden. Maar toch. Ze kiezen dan toch vaker voor wat slecht voor ze is, in plaats voor het goede.Ik denk dat het er meer mee te maken heeft, dat het niet echt als een eetprobleem wordt gezien wanneer je alleen maar gezonde dingen eet. Dat heet dan opeens "een bewuste levensstijl" en daar zal je niemand over horen klagen
Blijf het maf vinden dat bij al die eetproblemen er eigenlijk áltijd een voorkeur voor vet en ongezond is. Dat is bij mensen op zich natuurlijk biologisch bepaald, je moet vet hebben om reserve te hebben voor slechte tijden. Maar toch. Ze kiezen dan toch vaker voor wat slecht voor ze is, in plaats voor het goede.Ik denk dat het er meer mee te maken heeft, dat het niet echt als een eetprobleem wordt gezien wanneer je alleen maar gezonde dingen eet. Dat heet dan opeens "een bewuste levensstijl" en daar zal je niemand over horen klagen
Disclaimer: ik heb een mannelijk brein.
dinsdag 24 maart 2015 om 11:07
Gisteren voor het eerst gezien. Wat een raar programma. Bizar, 4 worstenbroodjes elke dag voor lunch, en als volwassene niks anders lusten. Maar ook: bizar dat ze je vervolgens als eerste bloemkool en vervolgens sla laten eten. Dat krijg je toch niet weg als je het niet gewend bent?! Niks erbij ook, nog geen slok water om het weg te spoelen!
Ze moeten niet alleen aan de smaken leren wennen, maar ook aan het mondgevoel. Ik snap niet zo goed waarom ze niet op beide vlakken langzaam opbouwen. Van aardappelpuree, naar gekookte aardappels, naar in de schil gebakken gekruide aardappeltjes uit de oven. Van pasta met tomatensaus-uit-pak, naar verse gepureerde tomatensaus, naar tomatensaus-met-stukjes, naar groene saus met champignons erin ofzo. En van witte bonen in tomatensaus, naar erwtjes met appelmoes, naar spercieboontjes met wat jus, en dan als allerlaatste stap naar droge sla.
Dat gekokhals was trouwens wel erg onsmakelijk. Ik had het idee dat het met een glaasje water (of voor mijn part een lepel appelmoes erbij, alles beter dan alleen maar worstenbroodjes eten en kun je later weer afbouwen) veel beter gegaan was. Soms hield hij het best een poos binnen maar op die sla moest hij zo lang knagen dat het dan uiteindelijk toch niet lukte.
Ze moeten niet alleen aan de smaken leren wennen, maar ook aan het mondgevoel. Ik snap niet zo goed waarom ze niet op beide vlakken langzaam opbouwen. Van aardappelpuree, naar gekookte aardappels, naar in de schil gebakken gekruide aardappeltjes uit de oven. Van pasta met tomatensaus-uit-pak, naar verse gepureerde tomatensaus, naar tomatensaus-met-stukjes, naar groene saus met champignons erin ofzo. En van witte bonen in tomatensaus, naar erwtjes met appelmoes, naar spercieboontjes met wat jus, en dan als allerlaatste stap naar droge sla.
Dat gekokhals was trouwens wel erg onsmakelijk. Ik had het idee dat het met een glaasje water (of voor mijn part een lepel appelmoes erbij, alles beter dan alleen maar worstenbroodjes eten en kun je later weer afbouwen) veel beter gegaan was. Soms hield hij het best een poos binnen maar op die sla moest hij zo lang knagen dat het dan uiteindelijk toch niet lukte.
dinsdag 24 maart 2015 om 12:26
vraag me af of dat zo is Calvijn, er wordt toch al gauw gezegd, ah zo'n spinnetje.... Wel ben ik met je eens dat mensen dat vaak dan wel weer beter snappen. Iets niet kunnen/willen eten, wordt toch sneller als kinderachtig gezien dan een fobie voor andere dingen
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 24 maart 2015 om 12:30
Calvijn, die indruk heb ik niet. Volgens mij wordt over een hevige spinnenfobie soms ook heel makkelijk gedacht, zo van 'dat beest doet je toch niks?!'.
Maar de verbazing die ik in de reacties hier lees, is meer van 'waarom doe je er pas iets aan op je twintigste/dertigste?'. Als ik een spinnenfobie had die zo ernstig was dat ik geen normaal of geen gezond leven kon leiden, dan denk ik dat ik al heel lang geleden om hulp gevraagd had om er vanaf te komen. Het verbaast mij dat er mensen zijn die niets anders eten dan bijvoorbeeld worstenbroodjes of tosti's, en dat ze dit zelf niet eens echt als een probleem zien. Pas als er kinderen komen begint het wat te wringen.
Ik begrijp uit je reacties dat jij zelf of in je omgeving ervaring hebt met een dergelijke eetstoornis als in de serie? Hoe zie jij de serie; is het een handige aanpak om iemand die om alles dat geen worstenbroodje is moet kokhalzen, als eerste bloemkool en sla te laten eten? (vergelijking spinnenfobie: meteen de grootste en tevens giftigste spin ter wereld over je hoofd moeten laten lopen) in plaats van met -in mijn ogen, maar misschien zit ik er helemaal naast- makkelijkere stapjes zoals misschien aardappelpuree of witte bonen in tomatensaus te beginnen (vergelijking spinnenfobie: eerst een spinnenweb aanraken, dan eens een heel klein onschuldig spinnetje op je arm laten lopen). Ik ben geen psycholoog dus heb er de ballen verstand van, maar heb me gisteren niet alleen verbaasd over de eetstoornis, maar zeker ook over de aangereikte strategie om er vanaf te komen.
Maar de verbazing die ik in de reacties hier lees, is meer van 'waarom doe je er pas iets aan op je twintigste/dertigste?'. Als ik een spinnenfobie had die zo ernstig was dat ik geen normaal of geen gezond leven kon leiden, dan denk ik dat ik al heel lang geleden om hulp gevraagd had om er vanaf te komen. Het verbaast mij dat er mensen zijn die niets anders eten dan bijvoorbeeld worstenbroodjes of tosti's, en dat ze dit zelf niet eens echt als een probleem zien. Pas als er kinderen komen begint het wat te wringen.
Ik begrijp uit je reacties dat jij zelf of in je omgeving ervaring hebt met een dergelijke eetstoornis als in de serie? Hoe zie jij de serie; is het een handige aanpak om iemand die om alles dat geen worstenbroodje is moet kokhalzen, als eerste bloemkool en sla te laten eten? (vergelijking spinnenfobie: meteen de grootste en tevens giftigste spin ter wereld over je hoofd moeten laten lopen) in plaats van met -in mijn ogen, maar misschien zit ik er helemaal naast- makkelijkere stapjes zoals misschien aardappelpuree of witte bonen in tomatensaus te beginnen (vergelijking spinnenfobie: eerst een spinnenweb aanraken, dan eens een heel klein onschuldig spinnetje op je arm laten lopen). Ik ben geen psycholoog dus heb er de ballen verstand van, maar heb me gisteren niet alleen verbaasd over de eetstoornis, maar zeker ook over de aangereikte strategie om er vanaf te komen.
dinsdag 24 maart 2015 om 12:35
daar heb ik me idd ook over verbaasd, Appeltjesgroen. Waarom bloemkool en waarom geen plakje komkommer ipv een heel stuk. En sla lijkt heel makkelijk, maar blijft vaak een beetje plakken in je mond, ook niet echt iets wat zal helpen bij het overwinnen van zo'n fobie
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 24 maart 2015 om 12:36
quote:appeltjesgroen schreef op 24 maart 2015 @ 12:30:
Calvijn, die indruk heb ik niet. Volgens mij wordt over een hevige spinnenfobie soms ook heel makkelijk gedacht, zo van 'dat beest doet je toch niks?!'.
Maar de verbazing die ik in de reacties hier lees, is meer van 'waarom doe je er pas iets aan op je twintigste/dertigste?'. Als ik een spinnenfobie had die zo ernstig was dat ik geen normaal of geen gezond leven kon leiden, dan denk ik dat ik al heel lang geleden om hulp gevraagd had om er vanaf te komen. Het verbaast mij dat er mensen zijn die niets anders eten dan bijvoorbeeld worstenbroodjes of tosti's, en dat ze dit zelf niet eens echt als een probleem zien. Pas als er kinderen komen begint het wat te wringen.En dat dus. Van een spinnenfobie heb je in het normale leven niet veel last. Van een eetfobie wel. Dat verpest je leven, je gezondheid, je sociale contacten. De fobie is een ziekte, maar het is extra ziek om er niks aan te doen en jarenlang alleen maar spaghetti met kaas te eten.
Calvijn, die indruk heb ik niet. Volgens mij wordt over een hevige spinnenfobie soms ook heel makkelijk gedacht, zo van 'dat beest doet je toch niks?!'.
Maar de verbazing die ik in de reacties hier lees, is meer van 'waarom doe je er pas iets aan op je twintigste/dertigste?'. Als ik een spinnenfobie had die zo ernstig was dat ik geen normaal of geen gezond leven kon leiden, dan denk ik dat ik al heel lang geleden om hulp gevraagd had om er vanaf te komen. Het verbaast mij dat er mensen zijn die niets anders eten dan bijvoorbeeld worstenbroodjes of tosti's, en dat ze dit zelf niet eens echt als een probleem zien. Pas als er kinderen komen begint het wat te wringen.En dat dus. Van een spinnenfobie heb je in het normale leven niet veel last. Van een eetfobie wel. Dat verpest je leven, je gezondheid, je sociale contacten. De fobie is een ziekte, maar het is extra ziek om er niks aan te doen en jarenlang alleen maar spaghetti met kaas te eten.
.
dinsdag 24 maart 2015 om 12:37
quote:calvijn1 schreef op 24 maart 2015 @ 12:20:
Waarom wordt een verlammende angst voor bijv. spinnen wel geaccepteerd en serieus genomen en die zelfde verlammende angst voor voedsel niet?
die vergelijking gaat niet op.
als je alleen een angst hebt voor spinnen met vlekjes ipv streepjes, of met harige poten en niet voor spinnen met gladde poten dan heb je de selectieve 'angst' van de deelnemers van dit programma.
Waarom wordt een verlammende angst voor bijv. spinnen wel geaccepteerd en serieus genomen en die zelfde verlammende angst voor voedsel niet?
die vergelijking gaat niet op.
als je alleen een angst hebt voor spinnen met vlekjes ipv streepjes, of met harige poten en niet voor spinnen met gladde poten dan heb je de selectieve 'angst' van de deelnemers van dit programma.
dinsdag 24 maart 2015 om 12:42
quote:impala schreef op 24 maart 2015 @ 12:36:
[...]Van een spinnenfobie heb je in het normale leven niet veel last.(Beetje off-topic, maar toch even voor de goede orde: ook van een spinnenfobie kun je vreselijk last hebben. Sommigen durven jarenlang de deur niet uit omdat er spinnenwebben (en dus spinnen) in het ligusterheggetje van de buren zitten, of durven geen supermarkt in uit angst voor tropische spinnen uit de bananendozen. Kan echt verlammend zijn, funest voor je sociale contacten. Een echte fobie is meer dan in de gordijnen springen als er onverwachts een spin voorbij loopt en iemand anders vragen 'm weg te halen. Het heet eigenlijk pas een fobie als het je hele leven beheerst, anders ben je gewoon 'bang voor ...')
[...]Van een spinnenfobie heb je in het normale leven niet veel last.(Beetje off-topic, maar toch even voor de goede orde: ook van een spinnenfobie kun je vreselijk last hebben. Sommigen durven jarenlang de deur niet uit omdat er spinnenwebben (en dus spinnen) in het ligusterheggetje van de buren zitten, of durven geen supermarkt in uit angst voor tropische spinnen uit de bananendozen. Kan echt verlammend zijn, funest voor je sociale contacten. Een echte fobie is meer dan in de gordijnen springen als er onverwachts een spin voorbij loopt en iemand anders vragen 'm weg te halen. Het heet eigenlijk pas een fobie als het je hele leven beheerst, anders ben je gewoon 'bang voor ...')
dinsdag 24 maart 2015 om 12:49
Het is veelal een aangeleerde "angst", gefaciliteerd door ouders die enerzijds niet willen dat hun kind "honger lijdt" (en dus maar blijven voorzetten wat het kind wel wil eten en niet van gaat kokken) want dat is zielig en anderzijds niet inzien dat dat faciliteren uiteindelijk nog veel zieliger is, want eetstoornissen uitlokt.
Bij het gros van deze mensen is het zo gegaan, als je de verhalen van de ouders hoort.
Bij het gros van deze mensen is het zo gegaan, als je de verhalen van de ouders hoort.
