Psyche
alle pijlers
Vriend met derealisatie
vrijdag 27 maart 2015 om 18:29
Ik heb deze vraag ook al eens gesteld in een andere categorie, maar daar kreeg ik geen antwoord op mijn vraag. Ik heb een vriend die, niet chronisch, last heeft van derealisatie. In het verleden dit vaak meegemaakt. Ik ken hem nog niet zo lang en heb hem nog niet meegemaakt als hij hier last van heeft. Wat kan een vriend/partner doen voor zo iemand? Wat is de beste manier om er mee om te gaan?
Hij denkt zelf dat hij het krijgt van grote veranderingen in zijn leven, heeft mede daarom onze (korte) liefdesrelatie verbroken, uit angst om weer weg te zakken. Ik heb inmiddels veel gelezen over derealisatie maar kan nergens iets vinden over partners en blijf daar toch erg benieuwd naar.
Hij denkt zelf dat hij het krijgt van grote veranderingen in zijn leven, heeft mede daarom onze (korte) liefdesrelatie verbroken, uit angst om weer weg te zakken. Ik heb inmiddels veel gelezen over derealisatie maar kan nergens iets vinden over partners en blijf daar toch erg benieuwd naar.
zaterdag 28 maart 2015 om 17:14
quote:viva-amber schreef op 27 maart 2015 @ 23:07:
Lijden.
Ik heb iemand ontmoet die last had van een soortgelijk verschijnsel in combi met andere ziektebeelden. Meisje kon slecht tegen stress en bij de geringste druk had zij veel rust nodig. Zij baalde heel erg dat zij niet het beroep kon uitoefenen waarvoor zij had gestudeerd en zij voelde zich erg eenzaam omdat sociale contacten veel druk gaven, terwijl zij dat ergens wel graag wilde. Meisje liep zich zelf nog eens voorbij en had dan echt een paar dagen op zichzelf nodig. Kon op het laatste nog maar 1 of 2 uur per dag actief bezig zijn waar anderen bij waren, verder activiteiten waren geestelijk te belastend.
Ik kan je wel vertellen dat dit meisje haar medicijnen nam, naar therapie ging en niet dronk, omdat zij er graag weer uit wilde komen.Dank je wel!
Lijden.
Ik heb iemand ontmoet die last had van een soortgelijk verschijnsel in combi met andere ziektebeelden. Meisje kon slecht tegen stress en bij de geringste druk had zij veel rust nodig. Zij baalde heel erg dat zij niet het beroep kon uitoefenen waarvoor zij had gestudeerd en zij voelde zich erg eenzaam omdat sociale contacten veel druk gaven, terwijl zij dat ergens wel graag wilde. Meisje liep zich zelf nog eens voorbij en had dan echt een paar dagen op zichzelf nodig. Kon op het laatste nog maar 1 of 2 uur per dag actief bezig zijn waar anderen bij waren, verder activiteiten waren geestelijk te belastend.
Ik kan je wel vertellen dat dit meisje haar medicijnen nam, naar therapie ging en niet dronk, omdat zij er graag weer uit wilde komen.Dank je wel!