Angst en dwangstoornis

Doe je haar in de war, scheelt ook een hoop tijd.

Wat naar prettymachines, dat anderen je een aansteller vinden, terwijl je dat niet bent. Misschien opnieuw hulp zoeken? Dingen zoals een kapsel wat niet naar wens is hoort je dagelijkse leven niet zo sterk te beinvloeden.

Nee, niet zo down als jij omschrijft. Maar ik begrijp dat je een angststoornis hebt waardoor dit soort baalmomenten voor jou harder aankomen en dat het moeilijk is voor jou om het te relativeren, zoiets?

Ik ken wel perioden dat er vreselijk veel gebeurt en je het nauwelijks kunt bijhouden. En dat er dan even één dingetje extra gebeurt dat helemaal niet zo erg is, maar waardoor alles instort en het net is alsof dat ene dingetje het allervreselijkste is wat me ooit is overkomen. Maar ik veer wel steeds sneller op. Had ik vroeger soms maanden nodig om bij te komen, nu doe ik een dag extra rustig aan en ik kan weer verder.



Kon je niets met de tips uit je andere topic? Anders kun je dit ook zien als oefening. In plaats van dit dingetje aan te pakken (door extensions te nemen of nog eens naar de kapper, weet ik veel), ga je proberen om er anders mee om te gaan. Accepteer dat je haar gek zit en probeer te lachen om jezelf. Zoek eens op internet naar mensen met 'verknipte' kapsels en probeer te relativeren. Je haar groeit wel weer.



Ook ik ben gepest en heb van die tijden dat ik heel onzeker ben over mijn uiterlijk. Lange plank. Maar ja, lichaam veranderen heb ik geprobeerd (borstimplantaten gehad) en dat beviel ook niet zo. Nu heb ik weer m'n eigen lichaam en moet ik toch proberen om tevreden te zijn met hoe het is. Soms zoek ik op internet naar plaatjes van vrouwen met kleine borsten om te zien hoe zij zich kleden. En potver, is Cameron Diaz bijvoorbeeld niet prachtig om te zien? Dat helpt mij wel.



Hopelijk slaat je therapie binnenkort wel aan. Waarom nu niet? Of ben je pas net een paar weken bezig?

Lukt het je (af en toe) wat afleiding te zoeken? Het is mooi weer, waarom maak je geen wandeling of ga je de stad in? Of spreek met iemand af.

Hoihoi, erg vervelend voor je! Ik heb last van dwangneurose zolang ik me kan herinneren. Vroeger heb ik bij de kinderpsychiater gelopen tot mijn 18e helaas moest ik toen weg ivm de leeftijd. Nu loop ik bij een pshygoloog en dit helpt mij enorm! Je bent absoluut geen aansteller. Bij mij wordt er te weinig serotine aangemaakt is dit bij jou ook het geval?

@prettymachines



Met name bij deze laatste post kan ik mijn eigen zeer actuele ervaring naast leggen. Ik wil niet zeggen dat het voor jou ook werkt maar voor mij in ieder geval wel. Tot afgelopen zomer na 5 jaar lang een lage dosis antidepressiva (helft van standaard dosis) al die tijd stabiel en gewoon goed geweest. Daarna langzaam afgebouwd (stom, maar iets in mij wilde dit) en na twee maanden clean weer flinke angsten en erge DP/DR gekregen. AD opgebouwd tot standaarddosering en na te weinig effect naar het dubbele van de standaard dosis. Hierna ook nog zwaar depressief geworden, met gevoelens er niet meer te willen zijn. Als laatste poging nog 2,5 maal de standaard dosis geprobeerd. Uiteraard alles in overleg met de psychiater. Helaas zonder resultaat, dus besloten om af te bouwen naar nul gedurende 4 weken en daarna opbouwen met een andere antidepressiva. Een lijdens weg in het vooruitzicht gedurende minimaal 8 weken (afbouwen/opbouwen).



Vanaf dag 1 dat ik op 1,5 maal de standaard dosis zat ging ik me relaxter voelen. Ik moet zeggen dat ik van af de eerste dag van afbouwen dagelijks flinke doseringen visolie en magnesium slik (gelezen op internet), bedoeld tegen met name brainzapps bij het afbouwen. Sinds 14 dagen gaat het echt steeds beter waarvan de laatste week gewoon lekker en dat op; je raadt het nooit, de dosering die ik vijf jaar lang met succes heb geslikt. 0,5 maal de standaard dosering, eigenlijk een onderhoudsdosering. Ik kan het niet geloven maar het is echt zo! Misschien kun je hier wat mee. Ik krijg hiernaast cognitieve gedrags therapie bij een psycholoog waar ik een goede click mee heb.



Veel succes, ik denk dat het ook gaat lukken met jou. Jouw problemen zijn niet te verklaren en daardoor lijken ze mij een gevolg van een genetisch probleem, een tekortkoming in je hoofd net als bij mij. Dit is goed op te lossen met therapie, een goed werkende medicatie en verder veel inzet van jezelf op de momenten dat dit kan. Middels "gewoon" door te gaan met leven (hoe moeilijk ook) en veel buiten zijn en sporten. Ik gun je van harte snel het geluk wat mijn kant ook is opgevallen.

Ik denk dat jouw issue met jouw haar niet het probleem is, maar een symptoom van jouw probleem.



Heb je er wel eens met een hulpverlener over gepraat?

Hm ik denk dat wat jij met je haar hebt, ik dan misschien met mijn kleding heb..

Als ik me slecht voel (angst-depri) dan heb ik het idee dat ik voor gek loop met mijn kleding, terwijl als ik dat bij iemand check niemand dat vindt.Nieuwe kleren kopen helpt ook niet!



En wat Bob zegt lijkt me ook een goed idee; neem gewoon die dosering AD waar jij je al jaren prettig bij voelde!