Nee is nee?
woensdag 8 april 2015 om 01:46
Vanavond was ik op een verjaardag waar een flinke discussie ontstond over een artikel in de NRC over seksueel misbruik. Voor mij lijkt het zo duidelijk: iemand die nee zegt, wil geen seks en dat heeft de ander maar te accepteren. Jammerdebammer maar je hebt altijd je eigen hand nog als je vindt dat je opgegeild bent en toch per se aan je gerief wilt komen.
Als ik lekker uitgebreid voor iemand kook en diegene reageert daar enorm enthousiast op - maar 1 van de gangen stuit op een 'nee, dat hoef ik eigenlijk niet', dan prop ik het eten ook niet in zijn of haar mond.
Tot mijn verbazing was iedereen op het verjaardagsfeestje het ermee eens dat je iemand die iets niet wil eten niets opdringt, ongeacht of het het voorgerecht, het toetje of de hoofdmaaltijd zou zijn, maar waren de meningen over opgedrongen seks nogal verdeeld.
Ik plak het artikel hieronder en ik ben heel benieuwd hoe de meningen hier zijn. Is een dronken 16-jarige die nee zegt wel of niet verkracht, als de jongen die zich de hele avond aangemoedigd voelde haar 'tot hier en niet verder' negeert?
En maakt het nog verschil of een ongewenste ontmaagding wel of niet pijnlijk is voor het meisje?
Als ik lekker uitgebreid voor iemand kook en diegene reageert daar enorm enthousiast op - maar 1 van de gangen stuit op een 'nee, dat hoef ik eigenlijk niet', dan prop ik het eten ook niet in zijn of haar mond.
Tot mijn verbazing was iedereen op het verjaardagsfeestje het ermee eens dat je iemand die iets niet wil eten niets opdringt, ongeacht of het het voorgerecht, het toetje of de hoofdmaaltijd zou zijn, maar waren de meningen over opgedrongen seks nogal verdeeld.
Ik plak het artikel hieronder en ik ben heel benieuwd hoe de meningen hier zijn. Is een dronken 16-jarige die nee zegt wel of niet verkracht, als de jongen die zich de hele avond aangemoedigd voelde haar 'tot hier en niet verder' negeert?
En maakt het nog verschil of een ongewenste ontmaagding wel of niet pijnlijk is voor het meisje?
vrijdag 10 april 2015 om 01:55
Ik wilde eigenlijk het hele lijstje kopieren maar dat lukte niet.
Poging 2
– 2005. Ik was 15. Wanneer mijn moeder me afzet op stal bij mijn verzorgpaard, kijkt de oude buurman toe. “Wat een schoon meiske zijt gij toch,” zegt hij grijnzend terwijl ik de straat oversteek en naar de stallen loop. “Wat een schone dochter hebde gij toch“, hoor ik hem tegen mijn moeder zeggen op een dubieuze toon. Nadien durft mijn moeder me nooit meer alleen op stal te laten.
– 2006. Ik was 16. Met een vriendin ging ik naar een concert in Het Depot in Leuven. Onze uitbundigheid wordt meteen in de kiem gesmoord wanneer twee mannen ons fysiek beginnen te terroriseren. Het hele concert lang verschijnen ze plots achter ons, knijpen ze in onze billen en proberen ze hun handen te begeven in regionen waar ze niet thuis horen. We voelden ons vies, vernederd en beschaamd. Telkens weer verdwijnen ze, om vervolgens met een grote, ziekelijke grijns weer te verschijnen. Na het concert moeten we een halfuur wachten op de bus naar huis. Dat halfuur brengen we in een café door, te bang en beschaamd om ons in het openbaar te begeven.
– 2007. Ik was 17. Op een zomeravond fiets ik naar huis. Het is 8u en nog licht buiten. Op een stijle berg stap ik noodgedwongen af. Een auto met 2 mannen rijdt voorbij en stopt enkele meters verder en blijft daar staan. Niemand stapt uit. Mijn hart bonkt in mijn keel. Dit is waarvoor ze me altijd waarschuwden, denk ik, nu gaat het gebeuren. Nu word ik in de kofferbak gegooid. Ik stap weer op en met mijn laatste krachten bijt ik door en fiets ik zo snel ik kan de berg op, voorbij de auto. Meteen start hij weer, rijdt hij weer voorbij me, en stopt hij weer enkele meters verder. Zo snel ik kan race ik naar huis. Ik duik m’n bed in, te bang om te bekennen wat er gebeurd is, te bang dat mensen me zullen zeggen dat ik me niet moet aanstellen. Of dat ik maar niet ‘s avonds alleen moet fietsen. De maanden na het incident durf ik ‘s avonds niet meer naar huis fietsen.
– 2011. Ik was 21. Met 4 vriendinnen was ik op doorreis in Amerika. We lopen met ons vijven ‘s avonds over straat in New Orleans. We raken in paniek, want één van ons merkt een man op die ons achtervolgt en ons terroriseert met woorden. “Come on, girls”, zegt hij met een walgelijke grijns op zijn gezicht, “don’t run away. It’s a free country.” Wij steken de straat over, hij steekt de straat over. Een vieze grijns, een zwarte kap over z’n gezicht. Blinde paniek. 911 bellen! Waar zijn we? Welke straat? Een café binnen om te schuilen! Fuck, alles is gesloten! Iemand aanspreken? Niemand op straat! De man achtervolgt ons minutenlang tot een deus ex machina – een politiewagen die voorbijrijdt en die we kunnen stoppen – uit de lucht komt gevallen en hij plots verdwijnt. We krijgen een lift naar het hostel. In de auto is de agent helemaal niet onder de indruk. “You know, those things happen. You shouldn’t be out in the street at night.” Alsof het onze eigen fout is. We zijn de hele avond in shock. We praten amper met elkaar. We durven de laatste 2 weken van onze vakantie niet ‘s avonds over straat lopen.
– 2012. Ik was 22. Een citytrip naar Parijs en met 3 vriendinnen zit ik aan het Sacré-Coeur te genieten van macarons. Een groepje opdringerige Franse ventjes komt naast ons zitten. Eén van hen zit net naast mij. Ik schenk ze geen aandacht. Dan worden ze opdringerig. “Hey, van waar ben je?”, vraagt hij. Ik negeer het. “Hallo! Antwoord eens!”, dringt hij aan. “Ik zit hier gewoon met mijn vriendinnen, ik heb geen behoefte aan jouw opdringerigheid, laat ons alsjeblieft met rust”, zeg ik, zo kalm mogelijk terwijl ik vanbinnen kook van woede omwille van deze eikel die denkt dat ik hem aandacht ben verschuldigd. “Ho ho ho, je moet niet zo arrogant zijn, lelijk wijf!”, zegt hij lachend, terwijl hij en z’n vriendjes weglopen.
– 2013. Ik was 23. Met een groep vriendinnen ging ik uit op de Oude Markt in Leuven. Terwijl wij de tijd van ons leven hebben, komt een 40-jarige man bij onze groep staan. Hij komt ongewenst dicht bij ieder van ons staan en schuurt tegen ons aan. Eén voor één gaat hij ons groepje af. Wanneer hij bij mij komt staan en ik hem nog nét niet de huid vol scheld, trekt hij een verontwaardigd gezicht en mompelt iets over “doe eens chill.” Alsof ik chill moet doen over het feit dat hij ongewenst walgelijk dicht tegen me aan danst en mijn NEE niet respecteert.
– 2014. Ik was 24. Op de luchthaven zit ik te wachten op mijn vriend die terugkomt van een vakantie van één maand. In mijn mooiste jurk zit ik in de aankomsthal, wanneer een 30-jarige man naast me komt zitten. “Op wie wacht je?”, vraagt hij. Ik negeer hem. “Hallo, hoor je me wel?”, zegt hij. Alsof ik hem antwoord verschuldigd ben. “Heb je een vriendje? Waar hebben jullie elkaar leren kennen? Hoe lang zijn jullie samen? Wat is zijn naam?”, vraagt hij opdringerig. Hij legt zijn hand op mijn arm. Op een beleefde maar zeer geshockeerde manier wimpel ik hem af. Of hij me alstublieft met rust wil laten. Meteen wordt hij boos. “Je hoeft niet zo arrogant te doen. Je bent toch niet zo knap”, zegt hij pisnijdig terwijl hij wegloopt.
– 2015. Ik ben 25. Mijn artikel Mijn naam is niet ‘Hey Sexy’ wordt gepubliceerd door De Morgen. 45.000 mensen lezen het. Mensen – mannen én vrouwen – noemen me lelijk, arrogant, zelfingenomen, ongetalenteerd, en vertellen me dat ik als vrouw mijn plaats in de maatschappij moet kennen. Dat ik niet moet zeuren. Dat mensen als ik het niet verdienen om hun verhaal te doen in de media. Dat ik naar Afghanistan moet verhuizen en in een boerka door het leven moet gaan. Dat ik blij moet zijn dat de mannen in België niet zo erg zijn als die in Indië.
Ik zeg niet dat alle mannen me fysiek terroriseren tijdens het uitgaan. Ik zeg niet dat alle mannen me naroepen op straat. Ik zeg niet dat alle mannen zo arrogant zijn dat ze denken dat ik hen mijn aandacht verschuldigd ben. Maar ik zeg dat het gebeurt. Vaak. Vaker dan je denkt. Véél vaker dan je denkt. Bij meisjes van 13, vrouwen van 23, 33, 43 jaar oud en, helaas, alles daarboven en onder.
Nee, beste Marc Didden en consoorten, als ik zeg dat ik mij als vrouw niet altijd veilig voel op straat, dan overdrijf ik niet. Als ik zeg dat het als vrouw een traumatiserende gebeurtenis is om verbaal geterroriseerd te worden door een man die groter, sterker en ouder is dan ik, dan overdrijf ik niet. Als ik zeg dat een man die mijn billen ongevraagd vastpakt – of ze nu in een strakke jurk of een joggingbroek verpakt zijn – aanvoelt als een aanslag op mijn lijf, dan overdrijf ik niet. Als ik zeg dat ik mij aangerand, beschaamd en schuldig voel als een man mij zo behandelt, dan overdrijf ik niet. Als ik zeg dat bovenstaande ervaringen slechts een bloemlezing zijn uit de seksistische, terroriserende aanvallen van mannen op mijn eigen lichaam, dan overdrijf ik niet.
Als ik zeg dat vrouwen niet eerlijk behandeld worden, dan overdrijf ik niet.
Ladies, ik nodig bij jullie allemaal uit om massaal jullie ervaringen met street harassment, cat-calling, “triviaal” seksueel geweld en seksisme massaal te delen op jullie blog. Op Facebook. Op Twitter. In de media. Of gewoon in de comments van deze post. Gebruik de #wijoverdrijvenniet hashtag. Want het is maar al te duidelijk dat we niet geloofd worden als wij – als ervaringsexperten – uitspraken doen over de welgesteldheid van de vrouw in deze wereld. En dat moet veranderen.
Poging 2
– 2005. Ik was 15. Wanneer mijn moeder me afzet op stal bij mijn verzorgpaard, kijkt de oude buurman toe. “Wat een schoon meiske zijt gij toch,” zegt hij grijnzend terwijl ik de straat oversteek en naar de stallen loop. “Wat een schone dochter hebde gij toch“, hoor ik hem tegen mijn moeder zeggen op een dubieuze toon. Nadien durft mijn moeder me nooit meer alleen op stal te laten.
– 2006. Ik was 16. Met een vriendin ging ik naar een concert in Het Depot in Leuven. Onze uitbundigheid wordt meteen in de kiem gesmoord wanneer twee mannen ons fysiek beginnen te terroriseren. Het hele concert lang verschijnen ze plots achter ons, knijpen ze in onze billen en proberen ze hun handen te begeven in regionen waar ze niet thuis horen. We voelden ons vies, vernederd en beschaamd. Telkens weer verdwijnen ze, om vervolgens met een grote, ziekelijke grijns weer te verschijnen. Na het concert moeten we een halfuur wachten op de bus naar huis. Dat halfuur brengen we in een café door, te bang en beschaamd om ons in het openbaar te begeven.
– 2007. Ik was 17. Op een zomeravond fiets ik naar huis. Het is 8u en nog licht buiten. Op een stijle berg stap ik noodgedwongen af. Een auto met 2 mannen rijdt voorbij en stopt enkele meters verder en blijft daar staan. Niemand stapt uit. Mijn hart bonkt in mijn keel. Dit is waarvoor ze me altijd waarschuwden, denk ik, nu gaat het gebeuren. Nu word ik in de kofferbak gegooid. Ik stap weer op en met mijn laatste krachten bijt ik door en fiets ik zo snel ik kan de berg op, voorbij de auto. Meteen start hij weer, rijdt hij weer voorbij me, en stopt hij weer enkele meters verder. Zo snel ik kan race ik naar huis. Ik duik m’n bed in, te bang om te bekennen wat er gebeurd is, te bang dat mensen me zullen zeggen dat ik me niet moet aanstellen. Of dat ik maar niet ‘s avonds alleen moet fietsen. De maanden na het incident durf ik ‘s avonds niet meer naar huis fietsen.
– 2011. Ik was 21. Met 4 vriendinnen was ik op doorreis in Amerika. We lopen met ons vijven ‘s avonds over straat in New Orleans. We raken in paniek, want één van ons merkt een man op die ons achtervolgt en ons terroriseert met woorden. “Come on, girls”, zegt hij met een walgelijke grijns op zijn gezicht, “don’t run away. It’s a free country.” Wij steken de straat over, hij steekt de straat over. Een vieze grijns, een zwarte kap over z’n gezicht. Blinde paniek. 911 bellen! Waar zijn we? Welke straat? Een café binnen om te schuilen! Fuck, alles is gesloten! Iemand aanspreken? Niemand op straat! De man achtervolgt ons minutenlang tot een deus ex machina – een politiewagen die voorbijrijdt en die we kunnen stoppen – uit de lucht komt gevallen en hij plots verdwijnt. We krijgen een lift naar het hostel. In de auto is de agent helemaal niet onder de indruk. “You know, those things happen. You shouldn’t be out in the street at night.” Alsof het onze eigen fout is. We zijn de hele avond in shock. We praten amper met elkaar. We durven de laatste 2 weken van onze vakantie niet ‘s avonds over straat lopen.
– 2012. Ik was 22. Een citytrip naar Parijs en met 3 vriendinnen zit ik aan het Sacré-Coeur te genieten van macarons. Een groepje opdringerige Franse ventjes komt naast ons zitten. Eén van hen zit net naast mij. Ik schenk ze geen aandacht. Dan worden ze opdringerig. “Hey, van waar ben je?”, vraagt hij. Ik negeer het. “Hallo! Antwoord eens!”, dringt hij aan. “Ik zit hier gewoon met mijn vriendinnen, ik heb geen behoefte aan jouw opdringerigheid, laat ons alsjeblieft met rust”, zeg ik, zo kalm mogelijk terwijl ik vanbinnen kook van woede omwille van deze eikel die denkt dat ik hem aandacht ben verschuldigd. “Ho ho ho, je moet niet zo arrogant zijn, lelijk wijf!”, zegt hij lachend, terwijl hij en z’n vriendjes weglopen.
– 2013. Ik was 23. Met een groep vriendinnen ging ik uit op de Oude Markt in Leuven. Terwijl wij de tijd van ons leven hebben, komt een 40-jarige man bij onze groep staan. Hij komt ongewenst dicht bij ieder van ons staan en schuurt tegen ons aan. Eén voor één gaat hij ons groepje af. Wanneer hij bij mij komt staan en ik hem nog nét niet de huid vol scheld, trekt hij een verontwaardigd gezicht en mompelt iets over “doe eens chill.” Alsof ik chill moet doen over het feit dat hij ongewenst walgelijk dicht tegen me aan danst en mijn NEE niet respecteert.
– 2014. Ik was 24. Op de luchthaven zit ik te wachten op mijn vriend die terugkomt van een vakantie van één maand. In mijn mooiste jurk zit ik in de aankomsthal, wanneer een 30-jarige man naast me komt zitten. “Op wie wacht je?”, vraagt hij. Ik negeer hem. “Hallo, hoor je me wel?”, zegt hij. Alsof ik hem antwoord verschuldigd ben. “Heb je een vriendje? Waar hebben jullie elkaar leren kennen? Hoe lang zijn jullie samen? Wat is zijn naam?”, vraagt hij opdringerig. Hij legt zijn hand op mijn arm. Op een beleefde maar zeer geshockeerde manier wimpel ik hem af. Of hij me alstublieft met rust wil laten. Meteen wordt hij boos. “Je hoeft niet zo arrogant te doen. Je bent toch niet zo knap”, zegt hij pisnijdig terwijl hij wegloopt.
– 2015. Ik ben 25. Mijn artikel Mijn naam is niet ‘Hey Sexy’ wordt gepubliceerd door De Morgen. 45.000 mensen lezen het. Mensen – mannen én vrouwen – noemen me lelijk, arrogant, zelfingenomen, ongetalenteerd, en vertellen me dat ik als vrouw mijn plaats in de maatschappij moet kennen. Dat ik niet moet zeuren. Dat mensen als ik het niet verdienen om hun verhaal te doen in de media. Dat ik naar Afghanistan moet verhuizen en in een boerka door het leven moet gaan. Dat ik blij moet zijn dat de mannen in België niet zo erg zijn als die in Indië.
Ik zeg niet dat alle mannen me fysiek terroriseren tijdens het uitgaan. Ik zeg niet dat alle mannen me naroepen op straat. Ik zeg niet dat alle mannen zo arrogant zijn dat ze denken dat ik hen mijn aandacht verschuldigd ben. Maar ik zeg dat het gebeurt. Vaak. Vaker dan je denkt. Véél vaker dan je denkt. Bij meisjes van 13, vrouwen van 23, 33, 43 jaar oud en, helaas, alles daarboven en onder.
Nee, beste Marc Didden en consoorten, als ik zeg dat ik mij als vrouw niet altijd veilig voel op straat, dan overdrijf ik niet. Als ik zeg dat het als vrouw een traumatiserende gebeurtenis is om verbaal geterroriseerd te worden door een man die groter, sterker en ouder is dan ik, dan overdrijf ik niet. Als ik zeg dat een man die mijn billen ongevraagd vastpakt – of ze nu in een strakke jurk of een joggingbroek verpakt zijn – aanvoelt als een aanslag op mijn lijf, dan overdrijf ik niet. Als ik zeg dat ik mij aangerand, beschaamd en schuldig voel als een man mij zo behandelt, dan overdrijf ik niet. Als ik zeg dat bovenstaande ervaringen slechts een bloemlezing zijn uit de seksistische, terroriserende aanvallen van mannen op mijn eigen lichaam, dan overdrijf ik niet.
Als ik zeg dat vrouwen niet eerlijk behandeld worden, dan overdrijf ik niet.
Ladies, ik nodig bij jullie allemaal uit om massaal jullie ervaringen met street harassment, cat-calling, “triviaal” seksueel geweld en seksisme massaal te delen op jullie blog. Op Facebook. Op Twitter. In de media. Of gewoon in de comments van deze post. Gebruik de #wijoverdrijvenniet hashtag. Want het is maar al te duidelijk dat we niet geloofd worden als wij – als ervaringsexperten – uitspraken doen over de welgesteldheid van de vrouw in deze wereld. En dat moet veranderen.
Wakker worden. Naar de bank strompelen. Uitstrekken. Verder slapen. Ik zou een prima huisdier zijn.
vrijdag 10 april 2015 om 01:55
quote:Audrey-Parker schreef op 10 april 2015 @ 01:51:
[...]
Ja inderdaad dat gevoel had ik ook toen ik het las.
Het gekke is dat je het bijna normaal gaat vinden.
Want als je me voor het lezen van dit artikel had gevraagd of ik weleens seksueel was lastig gevallen, had ik mijn schouders opgehaald.
Ook dat gedoe in de kroeg calculeer ik eigenlijk bij voorbaat al in.
Moet je je eens voorstellen wat er zou gebeuren als vrouwen dit weekend massaal besluiten dit niet meer te pikken.
Ik heb er niet eens beeld bij.
[...]
Ja inderdaad dat gevoel had ik ook toen ik het las.
Het gekke is dat je het bijna normaal gaat vinden.
Want als je me voor het lezen van dit artikel had gevraagd of ik weleens seksueel was lastig gevallen, had ik mijn schouders opgehaald.
Ook dat gedoe in de kroeg calculeer ik eigenlijk bij voorbaat al in.
Moet je je eens voorstellen wat er zou gebeuren als vrouwen dit weekend massaal besluiten dit niet meer te pikken.
Ik heb er niet eens beeld bij.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 10 april 2015 om 01:58
vrijdag 10 april 2015 om 01:59
En ik ben echt geen mannenhaatster.
Zoals ik eerder al liet doorschemeren vind ik seks heerlijk en geweldig.
Maar eigen je niks toe!
Nee is nee!
En dat geldt ook voor alle bullshit zoals hierboven uit het artikel gevist. Bullshit die niet onder verkrachting valt, hooguit onder aanranding.
Vooral het stukje dat mannen die zich zo opstellen menen door jou aan te spreken, je ze een antwoord verschuldigd bent. Belachelijk!
Ik bepaal zelf wel of en wanneer ik tegen iemand praat.
Dat maakt mij nog geen preuts arrogant kutwijf.
Zoals ik eerder al liet doorschemeren vind ik seks heerlijk en geweldig.
Maar eigen je niks toe!
Nee is nee!
En dat geldt ook voor alle bullshit zoals hierboven uit het artikel gevist. Bullshit die niet onder verkrachting valt, hooguit onder aanranding.
Vooral het stukje dat mannen die zich zo opstellen menen door jou aan te spreken, je ze een antwoord verschuldigd bent. Belachelijk!
Ik bepaal zelf wel of en wanneer ik tegen iemand praat.
Dat maakt mij nog geen preuts arrogant kutwijf.
Wakker worden. Naar de bank strompelen. Uitstrekken. Verder slapen. Ik zou een prima huisdier zijn.
vrijdag 10 april 2015 om 02:00
Zelfverdediging leuk maar een man is bijna altijd sterker.
Ik vind dat in de opvoeding en voorlichting van mannen gewoon wat structureel misgaat.
Maar ook bij vrouwen want eh waarom pikken we al die incidenten ook alweer en geven we onze grenzen niet aan?
Ik vind dat in de opvoeding en voorlichting van mannen gewoon wat structureel misgaat.
Maar ook bij vrouwen want eh waarom pikken we al die incidenten ook alweer en geven we onze grenzen niet aan?
Wakker worden. Naar de bank strompelen. Uitstrekken. Verder slapen. Ik zou een prima huisdier zijn.
vrijdag 10 april 2015 om 02:03
quote:blijfgewoonbianca schreef op 10 april 2015 @ 01:58:
[...]
Zou een verplicht onderdeel moeten zijn van je opvoeding.Ik deed het als hobby en wij meisjes kregen in het eerste middelbaar (12-13 jaar) extra sportlessen in verdedigingssport (vooral hoe je moest loskomen als je vastgegrepen wordt, je verdedigen tegen een man die op je ligt,...).
[...]
Zou een verplicht onderdeel moeten zijn van je opvoeding.Ik deed het als hobby en wij meisjes kregen in het eerste middelbaar (12-13 jaar) extra sportlessen in verdedigingssport (vooral hoe je moest loskomen als je vastgegrepen wordt, je verdedigen tegen een man die op je ligt,...).
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
vrijdag 10 april 2015 om 02:03
quote:eefje1980 schreef op 10 april 2015 @ 01:55:
Dat is ook het lullige dat je dan nog vrij sociaal wenselijk reageert soms terwijl je eigenlijk niet eens de discussie moet aangaan met Neanderthalers. Maar dat neemt niet weg dat hier ook een stukje verantwoordelijkheid bij onszelf ligt. Niet bang zijn voor de reactie, weglopen etc. Zelfverdediging of vechtsport kan echt verschil maken. Daar leer je dat. Ook situaties inschatten.Zeg jij wel zo gemakkelijk " haal je hand van mijn schouder , oom Piet! " , of " u zit wel erg dicht met uw been tegen mijn been aan " in de tram, oid ?
Dat is ook het lullige dat je dan nog vrij sociaal wenselijk reageert soms terwijl je eigenlijk niet eens de discussie moet aangaan met Neanderthalers. Maar dat neemt niet weg dat hier ook een stukje verantwoordelijkheid bij onszelf ligt. Niet bang zijn voor de reactie, weglopen etc. Zelfverdediging of vechtsport kan echt verschil maken. Daar leer je dat. Ook situaties inschatten.Zeg jij wel zo gemakkelijk " haal je hand van mijn schouder , oom Piet! " , of " u zit wel erg dicht met uw been tegen mijn been aan " in de tram, oid ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 10 april 2015 om 02:03
En mochten morgen de mannen die in dit topic reageren ook weer wakker zijn,
voor je me een verknipte verzuurde feministe gaat vinden...
Loop eens in je hoofd het bovenstaande ervaringenlijstje van die vrouw langs.
En hoe vaak ben jij als man zo bejegend als in de voorbeelden?
Daar ben ik dan wel even oprecht nieuwsgiering naar.
Wat ik ook interessant vind om te weten, is of je jezelf in de voorbeelden herkent als de man in kwestie.
Oftewel zijn er dingen waarvan je zelf dacht Och das gewoon een dolletje/niet zo bedoeld?
Ken je mannen die zich zo opstellen?
voor je me een verknipte verzuurde feministe gaat vinden...
Loop eens in je hoofd het bovenstaande ervaringenlijstje van die vrouw langs.
En hoe vaak ben jij als man zo bejegend als in de voorbeelden?
Daar ben ik dan wel even oprecht nieuwsgiering naar.
Wat ik ook interessant vind om te weten, is of je jezelf in de voorbeelden herkent als de man in kwestie.
Oftewel zijn er dingen waarvan je zelf dacht Och das gewoon een dolletje/niet zo bedoeld?
Ken je mannen die zich zo opstellen?
Wakker worden. Naar de bank strompelen. Uitstrekken. Verder slapen. Ik zou een prima huisdier zijn.
vrijdag 10 april 2015 om 02:05
quote:DorothyParker schreef op 10 april 2015 @ 02:03:
[...]
Ik deed het als hobby en wij meisjes kregen in het eerste middelbaar (12-13 jaar) extra sportlessen in verdedigingssport (vooral hoe je moest loskomen als je vastgegrepen wordt, je verdedigen tegen een man die op je ligt,...).
Verdedigen verdedigen verdedigen.
Ik word er moe van dat wij ons maar moeten leren verdedigen.
Wanneer wordt het eens gewoon niet OK om zo te doen?
[...]
Ik deed het als hobby en wij meisjes kregen in het eerste middelbaar (12-13 jaar) extra sportlessen in verdedigingssport (vooral hoe je moest loskomen als je vastgegrepen wordt, je verdedigen tegen een man die op je ligt,...).
Verdedigen verdedigen verdedigen.
Ik word er moe van dat wij ons maar moeten leren verdedigen.
Wanneer wordt het eens gewoon niet OK om zo te doen?
Wakker worden. Naar de bank strompelen. Uitstrekken. Verder slapen. Ik zou een prima huisdier zijn.
vrijdag 10 april 2015 om 02:07
quote:blijfgewoonbianca schreef op 10 april 2015 @ 01:56:
[...]
Ja.
Maar wel doeltreffend.Niet bij elke man. Word nu soms nog versierd terwijl ik hand in hand loop met mijn partner. Geen idee wat de bedoeling hiervan is, en gelukkig kan mijn partner hierom lachen. Als een vrouw op ons afloopt en voor mijn ogen mijn partner probeert te versieren, zou ik niet kunnen lachen denk ik.
[...]
Ja.
Maar wel doeltreffend.Niet bij elke man. Word nu soms nog versierd terwijl ik hand in hand loop met mijn partner. Geen idee wat de bedoeling hiervan is, en gelukkig kan mijn partner hierom lachen. Als een vrouw op ons afloopt en voor mijn ogen mijn partner probeert te versieren, zou ik niet kunnen lachen denk ik.
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
vrijdag 10 april 2015 om 02:08
quote:Audrey-Parker schreef op 10 april 2015 @ 02:00:
Zelfverdediging leuk maar een man is bijna altijd sterker.
Er zijn grepen waarmee je ook los komt uit de greep van een sterke man. Je moet niet denken dat je er een potje worstelen door kunt winnen.
Ik vind dat in de opvoeding en voorlichting van mannen gewoon wat structureel misgaat.
Maar ook bij vrouwen want eh waarom pikken we al die incidenten ook alweer en geven we onze grenzen niet aan?Geen idee. Nooit geleerd, bang om niet geloofd te worden, bang om iemand vals te beschuldigen, en nog een paar dingen, denk ik.
Zelfverdediging leuk maar een man is bijna altijd sterker.
Er zijn grepen waarmee je ook los komt uit de greep van een sterke man. Je moet niet denken dat je er een potje worstelen door kunt winnen.
Ik vind dat in de opvoeding en voorlichting van mannen gewoon wat structureel misgaat.
Maar ook bij vrouwen want eh waarom pikken we al die incidenten ook alweer en geven we onze grenzen niet aan?Geen idee. Nooit geleerd, bang om niet geloofd te worden, bang om iemand vals te beschuldigen, en nog een paar dingen, denk ik.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 10 april 2015 om 02:09
vrijdag 10 april 2015 om 02:10
[quote]Audrey-Parker schreef op 10 april 2015 @ 02:03:
En mochten morgen de mannen die in dit topic reageren ook weer wakker zijn,
voor je me een verknipte verzuurde feministe gaat vinden...
Loop eens in je hoofd het bovenstaande ervaringenlijstje van die vrouw langs.
En hoe vaak ben jij als man zo bejegend als in de voorbeelden?
Daar ben ik dan wel even oprecht nieuwsgiering naar.
Wat ik ook interessant vind om te weten, is of je jezelf in de voorbeelden herkent als de man in kwestie.
Oftewel zijn er dingen waarvan je zelf dacht Och das gewoon een dolletje/niet zo bedoeld?
Ken je mannen die zich zo opstellen?[/quote]
Waarom gaan we, mannen onder elkaar, niet eens samen zitten en onszelf bevragen hoe we kunnen helpen? Waarom gaan we niet wat meer luisteren in plaats van eerst en vooral ons ego veilig te stellen?
En mochten morgen de mannen die in dit topic reageren ook weer wakker zijn,
voor je me een verknipte verzuurde feministe gaat vinden...
Loop eens in je hoofd het bovenstaande ervaringenlijstje van die vrouw langs.
En hoe vaak ben jij als man zo bejegend als in de voorbeelden?
Daar ben ik dan wel even oprecht nieuwsgiering naar.
Wat ik ook interessant vind om te weten, is of je jezelf in de voorbeelden herkent als de man in kwestie.
Oftewel zijn er dingen waarvan je zelf dacht Och das gewoon een dolletje/niet zo bedoeld?
Ken je mannen die zich zo opstellen?[/quote]
Waarom gaan we, mannen onder elkaar, niet eens samen zitten en onszelf bevragen hoe we kunnen helpen? Waarom gaan we niet wat meer luisteren in plaats van eerst en vooral ons ego veilig te stellen?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 10 april 2015 om 02:10
vrijdag 10 april 2015 om 02:11
vrijdag 10 april 2015 om 02:12
vrijdag 10 april 2015 om 02:16
quote:Audrey-Parker schreef op 10 april 2015 @ 02:05:
[...]
Verdedigen verdedigen verdedigen.
Ik word er moe van dat wij ons maar moeten leren verdedigen.
Wanneer wordt het eens gewoon niet OK om zo te doen?
Geef je gelijk hoor. Het zou niet mogen dat we op jonge leeftijd al moeten leren hoe we ons als tiener kunnen verdedigen.
Maar ik ben wel blij dat mijn school dit gedaan heeft. We leerden ons niet enkel te verdedigen, we leerden ook dat niemand ongewild aan ons lichaam mag zitten.
[...]
Verdedigen verdedigen verdedigen.
Ik word er moe van dat wij ons maar moeten leren verdedigen.
Wanneer wordt het eens gewoon niet OK om zo te doen?
Geef je gelijk hoor. Het zou niet mogen dat we op jonge leeftijd al moeten leren hoe we ons als tiener kunnen verdedigen.
Maar ik ben wel blij dat mijn school dit gedaan heeft. We leerden ons niet enkel te verdedigen, we leerden ook dat niemand ongewild aan ons lichaam mag zitten.
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
vrijdag 10 april 2015 om 02:17
quote:blijfgewoonbianca schreef op 10 april 2015 @ 02:12:
Ik ben 18. Ik neem de trein en zit alleen in een coupé, overdag. Schuin tegenover me komt een man te zitten die opdringerig oogcontact probeert te maken. Hij begint te masturberen
Kan ik ook afvinken.Ik ook.
Ik ben 18. Ik neem de trein en zit alleen in een coupé, overdag. Schuin tegenover me komt een man te zitten die opdringerig oogcontact probeert te maken. Hij begint te masturberen
Kan ik ook afvinken.Ik ook.
Wakker worden. Naar de bank strompelen. Uitstrekken. Verder slapen. Ik zou een prima huisdier zijn.
vrijdag 10 april 2015 om 02:19
En begrijp me niet verkeerd.
In het algemeen vind ik mannen geweldig.
En kan ik heel goed met mannen opschieten.
Snap ik mannenhumor vaak beter dan vrouwenhumor.
En vind ik het heerlijk om met iemand intiem te zijn en aangeraakt te worden.
Maar ik bepaal zelf wie dat bij me mag doen. En omdat ik extravert ben, dikke tieten heb en goedlachs ben, betekent dat niet dat het maar een excuus moet zijn om een hork tegen mij te zijn.
In het algemeen vind ik mannen geweldig.
En kan ik heel goed met mannen opschieten.
Snap ik mannenhumor vaak beter dan vrouwenhumor.
En vind ik het heerlijk om met iemand intiem te zijn en aangeraakt te worden.
Maar ik bepaal zelf wie dat bij me mag doen. En omdat ik extravert ben, dikke tieten heb en goedlachs ben, betekent dat niet dat het maar een excuus moet zijn om een hork tegen mij te zijn.
Wakker worden. Naar de bank strompelen. Uitstrekken. Verder slapen. Ik zou een prima huisdier zijn.
vrijdag 10 april 2015 om 02:20
http://deredactie.be/cm/v ... inieblog/opinie/1.2280426
Deze meneer begrijpt het ook
Deze meneer begrijpt het ook
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 10 april 2015 om 02:21
quote:Audrey-Parker schreef op 10 april 2015 @ 02:19:
En begrijp me niet verkeerd.
In het algemeen vind ik mannen geweldig.
En kan ik heel goed met mannen opschieten.
Snap ik mannenhumor vaak beter dan vrouwenhumor.
En vind ik het heerlijk om met iemand intiem te zijn en aangeraakt te worden.
Maar ik bepaal zelf wie dat bij me mag doen. En omdat ik extravert ben, dikke tieten heb en goedlachs ben, betekent dat niet dat het maar een excuus moet zijn om een hork tegen mij te zijn.Alsof ik het zelf geschreven had.
En begrijp me niet verkeerd.
In het algemeen vind ik mannen geweldig.
En kan ik heel goed met mannen opschieten.
Snap ik mannenhumor vaak beter dan vrouwenhumor.
En vind ik het heerlijk om met iemand intiem te zijn en aangeraakt te worden.
Maar ik bepaal zelf wie dat bij me mag doen. En omdat ik extravert ben, dikke tieten heb en goedlachs ben, betekent dat niet dat het maar een excuus moet zijn om een hork tegen mij te zijn.Alsof ik het zelf geschreven had.
I don't care what is written about me so long as it isn't true.