Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
zondag 12 april 2015 om 20:55
zondag 12 april 2015 om 21:08
quote:Lady-Voldemort schreef op 12 april 2015 @ 17:50:
Oh ja, en nog een hoogtepuntje: zoon is vandaag voor het eerst weer op de wc geweest. Met flink wat hulp weliswaar, maar toch weer een stap richting een 'normaal' leven. Die luier vindt hij echt verschrikkelijk en die postoel was ook niks, daar moest ie met twee man op worden getild en dan ging het plasje nog keurig over de pot heen en de vloer op. Heel genant allemaal als je tien bent.Als je 57 bent ook, trouwens.
Oh ja, en nog een hoogtepuntje: zoon is vandaag voor het eerst weer op de wc geweest. Met flink wat hulp weliswaar, maar toch weer een stap richting een 'normaal' leven. Die luier vindt hij echt verschrikkelijk en die postoel was ook niks, daar moest ie met twee man op worden getild en dan ging het plasje nog keurig over de pot heen en de vloer op. Heel genant allemaal als je tien bent.Als je 57 bent ook, trouwens.
zondag 12 april 2015 om 22:46
LV, ik weet echt heel erg zeker dat de manier waarop jullie als gezin hiermee omgaan, stap voor stap, hindernis voor hindernis, niet dralen en zwelgen, maar vooruit en kijken wat er allemaal kan en mag en mogelijk is met humor, relativering en nuchterheid en vooral richten op de dingen die nú belangrijk zijn ervoor zorgen dat zijn herstel zo goed gaat!
maandag 13 april 2015 om 20:52
woensdag 15 april 2015 om 20:07
Geen idee hoe lang hij blijven moet. We kunnen het RMD iig tot eind mei bekostigen, en daarna zien we wel weer. Een goeie vriend heeft aangeboden om ons daarbij te helpen als het nodig is, maar het kan ook zijn dat zoon tegen die tijd zo druk is in het RC dat we kunnen volstaan met een avondbezoek, en in dat geval zouden we dat gewoon vanuit huis kunnen doen. Maar als er één ding is wat ik van de afgelopen maand heb geleerd is dat je in in soort situaties vooral geen toekomstplannen moet maken, want het balletje rolt toch altijd weer anders dan je had verwacht. Als iemand mij vier weken geleden had voorspeld dat zoon nu alweer vrolijk zou kletsen, de verpleging plagen, naar de wc gaan en met de lego zou spelen had ik hem voor gek verklaard, maar intussen doet ie dat allemaal wel. Dus tja, we zien wel.
woensdag 15 april 2015 om 20:25
quote:Wollstonecraft2 schreef op 15 april 2015 @ 20:15:
Dank je voor de update LV.
Heeft hij het een beetje naar zijn zin? (voor zover dat kan natuurlijk)Ja hoor, hij vindt het zelfs leuk in het RC, want hij heeft er tenminste iets te doen . En dat hij vanuit zijn kamer zo de tuin in kan rijden (waar eekhoorntjes zitten, en allerlei vogels) vindt ie ook niet verkeerd met dat mooie weer. Oh ja, en hij heeft een vriend gemaakt: zijn 'buurjongen' van twaalf .
Dank je voor de update LV.
Heeft hij het een beetje naar zijn zin? (voor zover dat kan natuurlijk)Ja hoor, hij vindt het zelfs leuk in het RC, want hij heeft er tenminste iets te doen . En dat hij vanuit zijn kamer zo de tuin in kan rijden (waar eekhoorntjes zitten, en allerlei vogels) vindt ie ook niet verkeerd met dat mooie weer. Oh ja, en hij heeft een vriend gemaakt: zijn 'buurjongen' van twaalf .