Psyche
alle pijlers
Bang om kwetsbaar te zijn
donderdag 30 april 2015 om 21:33
Zoals de titel al zegt heb ik een probleem met mezelf bloot te geven. Ik weet niet hoe dit komt, maar het begint me nu best dwars te zitten en ik vroeg mij af of er meerdere mensen zijn met hetzelfde probleem...
Het begon al met mijn uiterlijk van vroeger, ik voelde mij meestal lelijk. Gelukkig is dat nu wel minder. Helaas zat mijn geaardheid (gay) ook niet mee. Ben zelf in een gelovig gezin opgegroeid en geloof zelf ook nog wel. Punt is dat mijn ouders homoseksualiteit op z'n zachtst uitgedrukt vies vinden. Ze walgen van het idee dat twee mensen van hetzelfde geslacht verliefd op elkaar kunnen zijn. Niemand weet het van m'n geaardheid (al hebben een aantal wel een vermoeden denk ik). Door deze dingen heb ik een moeizame band met mezelf en andere mensen. Zo vind ik het heel moeilijk om vrienden te maken omdat ik me nog steeds schaam voor m'n geaardheid, en ik vind het erg lastig om te accepteren dat het eigenlijk normaal is...
Ik probeer nog steeds met man en macht te voorkomen dat iemand erachter komt omdat ze dan iets weten over me waarvan ik bang ben dat anderen er achter komen.
Ook een relatie heb ik nog nooit gehad en ben ook nog maagd. Dat vind ik niet eens zo erg, maar het is vooral de angst om persoonlijke dingen over mezelf te delen met anderen. Ik durf anderen ook niet te vertellen dat ik uit een erg gelovig gezin kom en m'n familie heel conservatief is.
Heeft iemand hetzelfde probleem, en hoe ga je ermee om? Andere adviezen zijn ook meer dan welkom...
Het begon al met mijn uiterlijk van vroeger, ik voelde mij meestal lelijk. Gelukkig is dat nu wel minder. Helaas zat mijn geaardheid (gay) ook niet mee. Ben zelf in een gelovig gezin opgegroeid en geloof zelf ook nog wel. Punt is dat mijn ouders homoseksualiteit op z'n zachtst uitgedrukt vies vinden. Ze walgen van het idee dat twee mensen van hetzelfde geslacht verliefd op elkaar kunnen zijn. Niemand weet het van m'n geaardheid (al hebben een aantal wel een vermoeden denk ik). Door deze dingen heb ik een moeizame band met mezelf en andere mensen. Zo vind ik het heel moeilijk om vrienden te maken omdat ik me nog steeds schaam voor m'n geaardheid, en ik vind het erg lastig om te accepteren dat het eigenlijk normaal is...
Ik probeer nog steeds met man en macht te voorkomen dat iemand erachter komt omdat ze dan iets weten over me waarvan ik bang ben dat anderen er achter komen.
Ook een relatie heb ik nog nooit gehad en ben ook nog maagd. Dat vind ik niet eens zo erg, maar het is vooral de angst om persoonlijke dingen over mezelf te delen met anderen. Ik durf anderen ook niet te vertellen dat ik uit een erg gelovig gezin kom en m'n familie heel conservatief is.
Heeft iemand hetzelfde probleem, en hoe ga je ermee om? Andere adviezen zijn ook meer dan welkom...
donderdag 30 april 2015 om 21:42
quote:Doreia schreef op 30 april 2015 @ 21:39:
Deze kwetsbaarheid kan je je relatie kosten met je ouders als je het bij het rechte eind hebt wat betreft hun opvattingen over gay zijn. Dit is dus ook best iets om bang voor te zijn. Wat verdrietig dat jij niet jezelf mag zijn...
Ik heb een hekel aan zelfmedelijden en denk soms "er zijn wel ergere dingen gaande op de wereld ", maar wanneer er weer een zomeravond aanbreekt en ik alleen op m'n kamer zit is het toch wel even slikken...
Ik voel me gestraft en soms bekruipt me een "waarom ik"-gevoel.
Deze kwetsbaarheid kan je je relatie kosten met je ouders als je het bij het rechte eind hebt wat betreft hun opvattingen over gay zijn. Dit is dus ook best iets om bang voor te zijn. Wat verdrietig dat jij niet jezelf mag zijn...
Ik heb een hekel aan zelfmedelijden en denk soms "er zijn wel ergere dingen gaande op de wereld ", maar wanneer er weer een zomeravond aanbreekt en ik alleen op m'n kamer zit is het toch wel even slikken...
Ik voel me gestraft en soms bekruipt me een "waarom ik"-gevoel.
donderdag 30 april 2015 om 21:43
quote:Kevin1221 schreef op 30 april 2015 @ 21:39:
[...]
24 jaar
Tijd om je eigen pad te kiezen knul. Jij bent gay en daar heb je niet voor gekozen, you are born this way.
Zoek een COC in de buurt en klop daar eens aan. Waar jij mee worstelt is niet uniek en door ervaringen te delen ga jij leren dat je mag zijn wie je bent.
[...]
24 jaar
Tijd om je eigen pad te kiezen knul. Jij bent gay en daar heb je niet voor gekozen, you are born this way.
Zoek een COC in de buurt en klop daar eens aan. Waar jij mee worstelt is niet uniek en door ervaringen te delen ga jij leren dat je mag zijn wie je bent.
donderdag 30 april 2015 om 21:45
Het is een probleem, geen zelfmedelijden. Jij kan geen jongen mee naar huis nemen omdat je ouders er niet achter staan. Ik zou een plek voor jezelf gaan zoeken en een vriendenkring zoeken die jou en je geaardheid accepteren en er geen issue van maken. En vanuit die basis kijken hoe jij je ouders kan helpen jou te zien zoals je bent
donderdag 30 april 2015 om 22:08
Zoek naar mensen die jou kunnen laten zijn wie je bent. Familie kan je niet kiezen die worden gegeven maar vrienden die jou accepteren in wie jij bent kan je kiezen. Volg het advies van Meds op en zoek de ruimte op in het leven want zoals ik je nu lees komt op mij jouw leven als beklemmend over.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 30 april 2015 om 22:10
quote:Kevin1221 schreef op 30 april 2015 @ 21:42:
[...]
Ik heb een hekel aan zelfmedelijden en denk soms "er zijn wel ergere dingen gaande op de wereld ", maar wanneer er weer een zomeravond aanbreekt en ik alleen op m'n kamer zit is het toch wel even slikken...
Ik voel me gestraft en soms bekruipt me een "waarom ik"-gevoel.
Jij zit daar omdat jij die keuze maakt. Je kan anders kiezen en ja dat gaat gevolgen hebben maar niet alleen de negatieve gevolgen waarvoor je misschien nu bang bent. Er gaan ook (positieve) gevolgen van komen die je nu niet kan bedenken.
[...]
Ik heb een hekel aan zelfmedelijden en denk soms "er zijn wel ergere dingen gaande op de wereld ", maar wanneer er weer een zomeravond aanbreekt en ik alleen op m'n kamer zit is het toch wel even slikken...
Ik voel me gestraft en soms bekruipt me een "waarom ik"-gevoel.
Jij zit daar omdat jij die keuze maakt. Je kan anders kiezen en ja dat gaat gevolgen hebben maar niet alleen de negatieve gevolgen waarvoor je misschien nu bang bent. Er gaan ook (positieve) gevolgen van komen die je nu niet kan bedenken.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 30 april 2015 om 23:04
Ga je eigen leven leven : )
Ga uit huis, als je dat niet al bent. Kies je eigen vrienden, kies zelf wat je doet en wie je om je heen wilt hebben. Maak vrienden, word verliefd. Wat maakt het uit uit wat voor gezin je komt? Jij bent wie jij bent, en daar mag je trots op zijn. Leer, ontdek, ga op avontuur, reis! En op een geven moment ben je zo sterk dat je aan de hele wereld durft te laten zien wie je bent...
Ga uit huis, als je dat niet al bent. Kies je eigen vrienden, kies zelf wat je doet en wie je om je heen wilt hebben. Maak vrienden, word verliefd. Wat maakt het uit uit wat voor gezin je komt? Jij bent wie jij bent, en daar mag je trots op zijn. Leer, ontdek, ga op avontuur, reis! En op een geven moment ben je zo sterk dat je aan de hele wereld durft te laten zien wie je bent...
vrijdag 1 mei 2015 om 07:39
Ik weet wel hoe het komt dat jij je niet bloot durft te geven. Je hebt hebt niet geleerd dat je goed bent zoals je bent, dat je mag zijn zoals jij bent. En de walging die je ouders voor je voelen, maakt dat jij jezelf ontkent en niet kunt houden van jezelf. En daarom schaam jij je voor jezelf. En dat is een heel normaal gevolg van dit alles. En daarom voel je je veilig wanneer jij je op de vlakte houdt, want je bent al zo vaak door je ouders gekwetst en dat probeer je nu te voorkomen.
Jij zult moeten leren houden van jezelf, en de schaamte moeten loslaten. Dat is een heel proces en is niet in een paar weken klaar.
Hoe oud ben je? Heb je de mogelijkheid om op jezelf te gaan wonen?
Ik ben niet gay, maar je overige gevoelens herken ik helaas maar al te goed. En het is lastig om jezelf durven te zijn, maar niet onmogelijk. Therapie is misschien nog een stap te ver, maar heb je iemand die je 100% vertrouwt, bij wie je je verhaal kwijt kunt?
Jij zult moeten leren houden van jezelf, en de schaamte moeten loslaten. Dat is een heel proces en is niet in een paar weken klaar.
Hoe oud ben je? Heb je de mogelijkheid om op jezelf te gaan wonen?
Ik ben niet gay, maar je overige gevoelens herken ik helaas maar al te goed. En het is lastig om jezelf durven te zijn, maar niet onmogelijk. Therapie is misschien nog een stap te ver, maar heb je iemand die je 100% vertrouwt, bij wie je je verhaal kwijt kunt?
maandag 4 mei 2015 om 00:52
quote:Enn schreef op 03 mei 2015 @ 00:20:
Hoi Kevin,
Lees je nog?
Ja, ik lees nog.
Ik wil iedereen bedanken die heeft gereageerd. In een prefecte wereld zou ik m'n ouders ook los moeten laten en aan de andere kant van het land gaan wonen. Helaas hou ik van ze. Het kwetst mij dat ze zo denken over het gay zijn. Echter vind ik het heel moeilijk om los van ze te komen.
Ondanks dat ze zo denken weet ik niet wat ik zonder ze moet. Veel van mijn mooie herinneringen zijn gemaakt met hun. Zij zijn ook de jongste niet meer. M'n hart zou breken als ik juist in de laatste jaren van hun leven ze steeds minder zie.
Ik durf de stap niet te zetten, de grote wereld in. Waarin ik m'n emoties mag/moet tonen en mensen persoonlijke dingen moet vertellen over mezelf...
Hoi Kevin,
Lees je nog?
Ja, ik lees nog.
Ik wil iedereen bedanken die heeft gereageerd. In een prefecte wereld zou ik m'n ouders ook los moeten laten en aan de andere kant van het land gaan wonen. Helaas hou ik van ze. Het kwetst mij dat ze zo denken over het gay zijn. Echter vind ik het heel moeilijk om los van ze te komen.
Ondanks dat ze zo denken weet ik niet wat ik zonder ze moet. Veel van mijn mooie herinneringen zijn gemaakt met hun. Zij zijn ook de jongste niet meer. M'n hart zou breken als ik juist in de laatste jaren van hun leven ze steeds minder zie.
Ik durf de stap niet te zetten, de grote wereld in. Waarin ik m'n emoties mag/moet tonen en mensen persoonlijke dingen moet vertellen over mezelf...
dinsdag 5 mei 2015 om 14:59
Heb je wel eens gedacht aan professionele hulp bij je (levens)vragen? Als ik dit zo lees zijn het zulke grote thema's (loskomen van je ouders, hoe ga ik om met mijn geaardheid, hoe durf ik wel de stap te zetten om de grote wereld in te gaan), daar kom je alleen en/of met behulp van een forum niet uit...
En het voordeel van de hulpverlening: die persoon heeft geen waarde oordeel over wat je vertelt, maar kijkt gewoon even met je leven mee.
Je verhaal delen met iemand die je vertrouwd is natuurlijk ook al heel fijn, maar diegene zou er ook 'wat van kunnen vinden', wat je misschien weer juist gaat belemmeren. Een goede hulpverlener doet dat niet
Sterkte!
En het voordeel van de hulpverlening: die persoon heeft geen waarde oordeel over wat je vertelt, maar kijkt gewoon even met je leven mee.
Je verhaal delen met iemand die je vertrouwd is natuurlijk ook al heel fijn, maar diegene zou er ook 'wat van kunnen vinden', wat je misschien weer juist gaat belemmeren. Een goede hulpverlener doet dat niet
Sterkte!