Gezondheid
alle pijlers
Mijn man heeft kanker (2)
dinsdag 19 augustus 2008 om 18:59
wat was hero moedig in deze oneerlijke strijd. als ik verhalen van je lees wat vind ik het een krachtige moedige man. en inderdaad hij heeft geluk gehad dat hij jou ontmoet heeft en dat jullie elkaar zoveel liefde hebben gegeven. en wat vind ik jouw moedig hoe goed jij je leven weer probeert op te pakken. en de herrinneringen voor jullie liefde blijft altijd bestaan dat pakt niemand van jullie af! djinnie
dinsdag 19 augustus 2008 om 21:43
woensdag 20 augustus 2008 om 22:29
Ik heb vanavond op een ander topic zitten nag'en over mijn studie, hoe oninteressant het is en zwaar.... Even later viel mijn oog op dit topic en inmiddels zit ik met doorgelopen mascara en een dikke keel van de ingehouden emoties te lezen op dit topic....
Wat ontzettend heftig allemaal! Wat vreselijk oneerlijk is het leven! Waarom blijven mensen leven die eigenlijk niet meer zo nodig willen, waarom worden de grootste eikels 102 en waarom wordt deze man naar de andere kant gehaald? Ik begrijp wel dat het fijn is dat ze hierboven nu een engel terug hebben, maar deze man was hier toch zo bemind en kon toch eigenlijk helemaal niet gemist worden?
Ik geloof in het lot. Ik geloof dat er mensen in je leven komen met een reden en dat ze ook weer uit je leven verdwijnen met een reden. Natuurlijk zal je dankbaar zijn voor de tijd die je met hem gehad hebt, natuurlijk zal je de herinneringen koesteren, natuurlijk ben je ziels- en zielsgelukkig met dat kleine vrouwtje. Het zal ook best zo zijn dat het verdriet zal slijten. Het zal best zo zijn dat naarmate de seizoenen voorbij gaan, het verdriet draaglijker zal worden. Maar ondertussen sta je er wel weer alleen voor, moet je elke avond alleen naar bed, kan je dingen niet meer delen en is het gewoon ronduit k.u.t.!!!!
Die foto is werkelijk hartverscheurend. Zo'n prachtige stoere kerel met dat lieve kleine poppedoppie.......
Ook hoe iedereen hier berichten heeft geschreven voor je is werkelijk heel indrukwekkend.
Ik ken je niet, Mimsey, en dat geldt voor velen hier, maar onze harten stromen over van warme lieve gevoelens voor jou en het is erg frustrerend dat we niet meer kunnen doen (althans most of us) dan een paar woorden zeggen en jou laten weten dat wij in gedachten bij jou zijn!
Ik geloof in het paranormale. Ik geloof dat je seintjes zal krijgen van jouw held, misschien is het je opgevallen dat je ze al gehad hebt (in ieder geval dat smsje) of misschien voel je zelfs zijn aanwezigheid soms; ik geloof er in ieder geval in dat hij super super trots is op jou! Wat ben jij een bijzondere vrouw!
Take care en ik wens jou en je kleine meisje al het liefs van de wereld,
dikke dikke knuffel,
Greys
Wat ontzettend heftig allemaal! Wat vreselijk oneerlijk is het leven! Waarom blijven mensen leven die eigenlijk niet meer zo nodig willen, waarom worden de grootste eikels 102 en waarom wordt deze man naar de andere kant gehaald? Ik begrijp wel dat het fijn is dat ze hierboven nu een engel terug hebben, maar deze man was hier toch zo bemind en kon toch eigenlijk helemaal niet gemist worden?
Ik geloof in het lot. Ik geloof dat er mensen in je leven komen met een reden en dat ze ook weer uit je leven verdwijnen met een reden. Natuurlijk zal je dankbaar zijn voor de tijd die je met hem gehad hebt, natuurlijk zal je de herinneringen koesteren, natuurlijk ben je ziels- en zielsgelukkig met dat kleine vrouwtje. Het zal ook best zo zijn dat het verdriet zal slijten. Het zal best zo zijn dat naarmate de seizoenen voorbij gaan, het verdriet draaglijker zal worden. Maar ondertussen sta je er wel weer alleen voor, moet je elke avond alleen naar bed, kan je dingen niet meer delen en is het gewoon ronduit k.u.t.!!!!
Die foto is werkelijk hartverscheurend. Zo'n prachtige stoere kerel met dat lieve kleine poppedoppie.......
Ook hoe iedereen hier berichten heeft geschreven voor je is werkelijk heel indrukwekkend.
Ik ken je niet, Mimsey, en dat geldt voor velen hier, maar onze harten stromen over van warme lieve gevoelens voor jou en het is erg frustrerend dat we niet meer kunnen doen (althans most of us) dan een paar woorden zeggen en jou laten weten dat wij in gedachten bij jou zijn!
Ik geloof in het paranormale. Ik geloof dat je seintjes zal krijgen van jouw held, misschien is het je opgevallen dat je ze al gehad hebt (in ieder geval dat smsje) of misschien voel je zelfs zijn aanwezigheid soms; ik geloof er in ieder geval in dat hij super super trots is op jou! Wat ben jij een bijzondere vrouw!
Take care en ik wens jou en je kleine meisje al het liefs van de wereld,
dikke dikke knuffel,
Greys
vrijdag 22 augustus 2008 om 00:08
Arm om je heen, meis, en morgen staan we allemaal om kwart voor acht te kijken naar regenbogen.
Ik zat van de week dit topic vanaf het begin door te lezen, en hoe in het begin de hoop en het vertrouwen eraf spatte, toen het opeense einde, en het verdriet daarna... maar ook de kracht. Mims, echt, ik heb nog nooit zoveel kracht gezien in één mens. Het kan niet anders dan dat dat door jullie liefde komt. Dat Hero door jou straalt en leeft.
Dat hij geen sterretje is, geen regenboog, maar in jouw hart en ogen woont.
Ik zat van de week dit topic vanaf het begin door te lezen, en hoe in het begin de hoop en het vertrouwen eraf spatte, toen het opeense einde, en het verdriet daarna... maar ook de kracht. Mims, echt, ik heb nog nooit zoveel kracht gezien in één mens. Het kan niet anders dan dat dat door jullie liefde komt. Dat Hero door jou straalt en leeft.
Dat hij geen sterretje is, geen regenboog, maar in jouw hart en ogen woont.
vrijdag 22 augustus 2008 om 18:26
vrijdag 22 augustus 2008 om 20:12
