Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
donderdag 21 mei 2015 om 20:16
donderdag 21 mei 2015 om 21:17
We hebben net zoon voorbereid op het feit dat hij toch echt op tijd naar bed zal moeten als hij weer thuis is (dat was nogal eens een heet hangijzer ). Hij wilde even opstuiven, maar bij nader inzien was hij het toch wel met me eens. De arme prul zal iedere dag om zes uur zijn nestje uit moeten, voor de wondzorg en zo . Maar zaterdag mag hij het songfestival kijken, het liedjesgedeelte dan. Hij verheugt zich er al onmeunig op!
zaterdag 23 mei 2015 om 18:12
Nou we zijn thuis hoor. Ik werd er helemaal een beetje huilerig van toen we Zutphen binnen reden . Dochter had de boel voor haar doen echt heel netjes opgeruimd, en toen we net een half uurtje thuis waren kwam ze drijfnat van de regen binnen met een zojuist gekocht Welkom Thuis-cadeautje . Zoon wist van gekkigheid niet waar hij beginnen moest: poes aaien, met de lego spelen, door de buurt wandelen... alles leek even belangrijk. Ik heb hem zijn verwoeste tablet laten zien (ik had het ding al weg willen gooien, het scherm is één grote gatenkaas) en zoon kwam op het lumineuze idee hem aan te zetten. Tot onze verbijstering bleek hij het nog te doen ook .
Verder nog wat buren op bezoek gehad, boodschappen gedaan (niks meer in huis ) en nu staat man de door de kinderen bestelde pannenkoeken te bakken. Vanavond songfestival, en zoon mag in elk geval de liedjes zien, daarna zal hij wel instorten. Voorlopig slaapt hij beneden, want we hebben nogal een vervelende trap en ik voel niks voor rare ongelukken als hij per ongeluk 's nachts moet plassen.
Verder nog wat buren op bezoek gehad, boodschappen gedaan (niks meer in huis ) en nu staat man de door de kinderen bestelde pannenkoeken te bakken. Vanavond songfestival, en zoon mag in elk geval de liedjes zien, daarna zal hij wel instorten. Voorlopig slaapt hij beneden, want we hebben nogal een vervelende trap en ik voel niks voor rare ongelukken als hij per ongeluk 's nachts moet plassen.
zondag 24 mei 2015 om 11:57
