4 dagen kinderdagverblijf?
dinsdag 26 augustus 2008 om 15:36
Hoi ben een alleenstaande moeder van een knulletje van 4 maanden. Heb nu nog een maand verlof en dan gaat ie naar het KDV. Het eerste jaar 3 dagen en na een jaar 4 dagen. Ik ga nu 3 dagen werken en neem 1 dag ouderschapsverlof op. Weet nu dat ik het zwaar ga krijgen om hem weg te brengen voor die drie dagen. Laat staan 4 dagen volgend jaar! Is 4 dagen niet te veel? Wie brengt zijn kindje ook weg voor 3 of 4 dagen? Hoe gaat dit? Zit me ineens heel erg druk te maken!
woensdag 27 augustus 2008 om 13:01
quote:fashionvictim schreef op 27 augustus 2008 @ 12:54:
Wat ik nooit zo goed begrepen heb aan deze discussie is dat het in mijn ogen nogal een korte termijn visie is. Zoals het verhaal van N00b, ik snap haar overwegingen wel, maar feitelijk veroordeel je jezelf tot een leven lang part time werken - met bijbehorend pensioen en salaris - voor iets wat hooguit een jaartje, twee jaartjes speelt.
Dan heb je het of niet goed gelezen of niet goed begrepen hoor. Ik heb duidelijk gezegd hoe ik mijn toekomst zie en over een aantal jaren wil ik heel graag fulltime werken. Daarnaast WIL ik graag deels thuiswerken (los van het feit of ik een kind heb of niet), dus dat fulltime werken kan dan ook makkelijk zonder dat er elke dag BSO aan te pas moet komen. Voor- en na schooltijd zou ik er moeten kunnen zijn, verder is er ook nog een papa en het zou te triest zijn als we onderling geen tijd kunnen vinden/maken voor extra zaken die met school gepaard gaan. Waarschijnlijk gaat onze dochter naar een vrije school en we staan zeker open regelmatig iets te doen voor en met school. Ik zei ook al dat in de meest perfecte situatie die ik zou kunnen bereiken mijn man 1 dag minder werkt; Hij 4 dagen buiten de deur, ik 4 á 5 dagen thuis, dochterlief naar school. De woensdagmiddag zou ik leuk vinden om vrij te houden mocht dat niet de vrije dag van mijn man kunnen zijn.
Voor de duidelijkheid, dit is wat ik nu als perfect beeld zie. Perfectie is niet altijd bereikbaar maar we kunnen op zijn minst een hele goede gooi doen dacht ik zo!
Dus hoe je er bij komt dat ik mijzelf veroordeel tot een leven lang parttime werken met bijbehorend pensioen en salaris weet ik niet...?
Ik ben bewust moeder geworden, ik wist vantevoren ongeveer wat ik wel en niet wilde. 5 dagen KDV was en is voor mij geen optie zolang ik de keus heb. Dus het is geen opoffering ofzo, ik geniet nu zoveel mogelijk van mijn kind, heb tijd voor mijzelf, studeer, ga 1 of 2 dagen werken én als ik afgestudeerd ben heb ik alle tijd om fulltime aan de slag te gaan! Ik zou durven zeggen dat ik juist alles heb !! Zij het op zijn eigen tijd.
Het enige wat ik misschien "inlever" is nog een kindje erbij, maar het is maar de vraag of ik dat überhaupt wil, los van werk. En als de drang ooit komt vinden we vast wel een oplossing waarbij we ons allemaal goed voelen. Want daar gaat het om, waarom een kind erbij krijgen als ik niet het gevoel heb dat ik de opvoeding kan geven die ik wíl geven...
Wat ik nooit zo goed begrepen heb aan deze discussie is dat het in mijn ogen nogal een korte termijn visie is. Zoals het verhaal van N00b, ik snap haar overwegingen wel, maar feitelijk veroordeel je jezelf tot een leven lang part time werken - met bijbehorend pensioen en salaris - voor iets wat hooguit een jaartje, twee jaartjes speelt.
Dan heb je het of niet goed gelezen of niet goed begrepen hoor. Ik heb duidelijk gezegd hoe ik mijn toekomst zie en over een aantal jaren wil ik heel graag fulltime werken. Daarnaast WIL ik graag deels thuiswerken (los van het feit of ik een kind heb of niet), dus dat fulltime werken kan dan ook makkelijk zonder dat er elke dag BSO aan te pas moet komen. Voor- en na schooltijd zou ik er moeten kunnen zijn, verder is er ook nog een papa en het zou te triest zijn als we onderling geen tijd kunnen vinden/maken voor extra zaken die met school gepaard gaan. Waarschijnlijk gaat onze dochter naar een vrije school en we staan zeker open regelmatig iets te doen voor en met school. Ik zei ook al dat in de meest perfecte situatie die ik zou kunnen bereiken mijn man 1 dag minder werkt; Hij 4 dagen buiten de deur, ik 4 á 5 dagen thuis, dochterlief naar school. De woensdagmiddag zou ik leuk vinden om vrij te houden mocht dat niet de vrije dag van mijn man kunnen zijn.
Voor de duidelijkheid, dit is wat ik nu als perfect beeld zie. Perfectie is niet altijd bereikbaar maar we kunnen op zijn minst een hele goede gooi doen dacht ik zo!
Dus hoe je er bij komt dat ik mijzelf veroordeel tot een leven lang parttime werken met bijbehorend pensioen en salaris weet ik niet...?
Ik ben bewust moeder geworden, ik wist vantevoren ongeveer wat ik wel en niet wilde. 5 dagen KDV was en is voor mij geen optie zolang ik de keus heb. Dus het is geen opoffering ofzo, ik geniet nu zoveel mogelijk van mijn kind, heb tijd voor mijzelf, studeer, ga 1 of 2 dagen werken én als ik afgestudeerd ben heb ik alle tijd om fulltime aan de slag te gaan! Ik zou durven zeggen dat ik juist alles heb !! Zij het op zijn eigen tijd.
Het enige wat ik misschien "inlever" is nog een kindje erbij, maar het is maar de vraag of ik dat überhaupt wil, los van werk. En als de drang ooit komt vinden we vast wel een oplossing waarbij we ons allemaal goed voelen. Want daar gaat het om, waarom een kind erbij krijgen als ik niet het gevoel heb dat ik de opvoeding kan geven die ik wíl geven...
woensdag 27 augustus 2008 om 13:08
Wederom een aanvulling; zoals ik al zei geloof ik in het natuurlijk ouderschap, dat je juist een zelfstandig kind krijgt als die in de eerste jaren veel bij de ouder(s) is. Het principe 'er kan bij een baby niets mis gaan behalve de luier een keer te laat verschonen', tja daar gaat het mij dus ook niet om, dat er iets verkeerd kan gaan. En los van dat alles, het gaat erom dat ouder(s) en kind zo gelukkig mogelijk zijn. De ene bereikt dat punt door fulltime thuis te moederen, de andere door fulltime te werken en weer een ander door de gulden middenweg te bewandelen (die niet perse betekent dat je je leven lang part time werkt, het kan dus ook een 'alles op zijn tijd' principe zijn!)
woensdag 27 augustus 2008 om 13:22
quote:N00b schreef op 27 augustus 2008 @ 13:01:
[...]
Dan heb je het of niet goed gelezen of niet goed begrepen hoor. Ik heb duidelijk gezegd hoe ik mijn toekomst zie en over een aantal jaren wil ik heel graag fulltime werken. Daarnaast WIL ik graag deels thuiswerken (los van het feit of ik een kind heb of niet), dus dat fulltime werken kan dan ook makkelijk zonder dat er elke dag BSO aan te pas moet komen.
Dus hoe je er bij komt dat ik mijzelf veroordeel tot een leven lang parttime werken met bijbehorend pensioen en salaris weet ik niet...?
Ik ben bewust moeder geworden, ik wist vantevoren ongeveer wat ik wel en niet wilde. 5 dagen KDV was en is voor mij geen optie zolang ik de keus heb. Dus het is geen opoffering ofzo, ik geniet nu zoveel mogelijk van mijn kind, heb tijd voor mijzelf, studeer, ga 1 of 2 dagen werken én als ik afgestudeerd ben heb ik alle tijd om fulltime aan de slag te gaan! Ik zou durven zeggen dat ik juist alles heb !! Zij het op zijn eigen tijd.
Het enige wat ik misschien "inlever" is nog een kindje erbij, maar het is maar de vraag of ik dat überhaupt wil, los van werk. En als de drang ooit komt vinden we vast wel een oplossing waarbij we ons allemaal goed voelen. Want daar gaat het om, waarom een kind erbij krijgen als ik niet het gevoel heb dat ik de opvoeding kan geven die ik wíl geven...
Dat had ik wel begrepen, maar juist het feit dat veel vrouwen full time willen gaan werken als hun kind groter is vind ik getuigen van korte termijn visie.
De eerste jaren van een kind zijn in mijn ervaring de allermakkelijkste. Het is vooral verzorgen, terwijl het later vooral opvoeden wordt.
Ik heb het dan ook altijd erg gek gevonden dat de meeste vrouwen voor het verzorgen wél thuis willen zijn, maar voor het opvoeden niet of minder.
Ik persoonlijk wil dat dus niet, ik ben veel liever straks in staat om mijn kind uit handen van verkeerde vrienden te houden, te helpen met huiswerk, te begeleiden met puberproblemen, etcetera, terwijl de meeste vrouwen juist net als jij zeggen dat ze het luiers verschonen en dergelijke dusdanig belangrijk vinden dat ze daar full time thuis voor willen zijn.
Daarmee wil ik niets afdoen aan het feit dat de babytijd heel belangrijk is, ik geloof niet zo in labels maar ik vermoed dat mijn eigen manier van opvoeden ook onder "natuurlijk ouderschap" valt. Ik heb 3 jaar borstvoeding gegeven, mijn zoon heeft het eerste jaar in mijn bed geslapen, ik ben de eerste 8 maanden volledig thuisgeweest (werkte als freelancer) en mijn zoon ging behalve naar de creche nooit naar een oppas. Ik heb hem nooit laten huilen, dat soort dingen vallen volgens mij onder wat men dan tegenwoordig "natuurlijk ouderschap" noemt.
Toch merk ik dat de behoefte aan fysieke aanwezigheid van mij groter wordt ipv kleiner en dat het opvoeden naarmate de jaren vorderen meer energie en tijd gaat vergen dan pakweg 2 jaar geleden ofzo. En dat zie ik niet veranderen, eigenlijk.
Ik vermoed dan ook dat vrouwen die in de babytijd nog roepen dat ze "later" wel weer full time gaan werken daar vaak op terug zullen komen, met als gevolg dat ze eigenlijk qua carriere stagneren. Dat vind ik zonde.
[...]
Dan heb je het of niet goed gelezen of niet goed begrepen hoor. Ik heb duidelijk gezegd hoe ik mijn toekomst zie en over een aantal jaren wil ik heel graag fulltime werken. Daarnaast WIL ik graag deels thuiswerken (los van het feit of ik een kind heb of niet), dus dat fulltime werken kan dan ook makkelijk zonder dat er elke dag BSO aan te pas moet komen.
Dus hoe je er bij komt dat ik mijzelf veroordeel tot een leven lang parttime werken met bijbehorend pensioen en salaris weet ik niet...?
Ik ben bewust moeder geworden, ik wist vantevoren ongeveer wat ik wel en niet wilde. 5 dagen KDV was en is voor mij geen optie zolang ik de keus heb. Dus het is geen opoffering ofzo, ik geniet nu zoveel mogelijk van mijn kind, heb tijd voor mijzelf, studeer, ga 1 of 2 dagen werken én als ik afgestudeerd ben heb ik alle tijd om fulltime aan de slag te gaan! Ik zou durven zeggen dat ik juist alles heb !! Zij het op zijn eigen tijd.
Het enige wat ik misschien "inlever" is nog een kindje erbij, maar het is maar de vraag of ik dat überhaupt wil, los van werk. En als de drang ooit komt vinden we vast wel een oplossing waarbij we ons allemaal goed voelen. Want daar gaat het om, waarom een kind erbij krijgen als ik niet het gevoel heb dat ik de opvoeding kan geven die ik wíl geven...
Dat had ik wel begrepen, maar juist het feit dat veel vrouwen full time willen gaan werken als hun kind groter is vind ik getuigen van korte termijn visie.
De eerste jaren van een kind zijn in mijn ervaring de allermakkelijkste. Het is vooral verzorgen, terwijl het later vooral opvoeden wordt.
Ik heb het dan ook altijd erg gek gevonden dat de meeste vrouwen voor het verzorgen wél thuis willen zijn, maar voor het opvoeden niet of minder.
Ik persoonlijk wil dat dus niet, ik ben veel liever straks in staat om mijn kind uit handen van verkeerde vrienden te houden, te helpen met huiswerk, te begeleiden met puberproblemen, etcetera, terwijl de meeste vrouwen juist net als jij zeggen dat ze het luiers verschonen en dergelijke dusdanig belangrijk vinden dat ze daar full time thuis voor willen zijn.
Daarmee wil ik niets afdoen aan het feit dat de babytijd heel belangrijk is, ik geloof niet zo in labels maar ik vermoed dat mijn eigen manier van opvoeden ook onder "natuurlijk ouderschap" valt. Ik heb 3 jaar borstvoeding gegeven, mijn zoon heeft het eerste jaar in mijn bed geslapen, ik ben de eerste 8 maanden volledig thuisgeweest (werkte als freelancer) en mijn zoon ging behalve naar de creche nooit naar een oppas. Ik heb hem nooit laten huilen, dat soort dingen vallen volgens mij onder wat men dan tegenwoordig "natuurlijk ouderschap" noemt.
Toch merk ik dat de behoefte aan fysieke aanwezigheid van mij groter wordt ipv kleiner en dat het opvoeden naarmate de jaren vorderen meer energie en tijd gaat vergen dan pakweg 2 jaar geleden ofzo. En dat zie ik niet veranderen, eigenlijk.
Ik vermoed dan ook dat vrouwen die in de babytijd nog roepen dat ze "later" wel weer full time gaan werken daar vaak op terug zullen komen, met als gevolg dat ze eigenlijk qua carriere stagneren. Dat vind ik zonde.
Am Yisrael Chai!
woensdag 27 augustus 2008 om 13:31
Wat ik dus eigenlijk bedoel te zeggen is dat mijn ervaring is dat de combinatie tussen werken en een betrokken ouder zijn MOEILIJKER wordt ipv makkelijker. En ik vraag me af of vrouwen die geruime tijd uit het arbeidsproces zijn geweest die combinatie wel kunnen maken. Om me heen zie ik dat het eigenlijk alleen die vrouwen zijn die altijd zijn blijven werken, die dat echt goed lukt. De vrouwen die een paar jaar (zo goed als) volledig gestopt zijn met werken, komen eigenlijk nooit meer terug op het niveau van voor ze kinderen hadden, omdat ze het gewoon niet kunnen of willen bolwerken.
Am Yisrael Chai!
woensdag 27 augustus 2008 om 13:35
Dan heb ik jou misschien niet goed begrepen FV. Ik snap namelijk op zich wel wat je bedoelt ja. Tja ik kan alleen voor mijzelf spreken natuurlijk, voor mij geldt dus dat ik nu tijd met haar door wil brengen maar straks ook, het feit dat ze dan overdag op school zit geeft mij dan meer tijd voor andere zaken. Als alles volgens plan verloopt is het dus niet zo dat ik dan ineens veel meer tijd samen in ga leveren voor mijn werk. Het is op zich wel begrijpelijk dat moeders meer gaan werken als hun kind naar school gaat toch? Er zijn voor, tussen - en na schooltijd is leuk maar als je kind op school zit heb je wel meer tijd dan als je een peuter hebt die thuis is natuurlijk. IK kies er dan dus voor om ook op die momenten grotendeels thuis te zijn bij haar en als het dan moet 'savonds nog wat extra te werken als ze slaapt.
En ik hou ook niet zo van termen als natuurlijk ouderschap maar het omschrijft het kortst waar in in geloof qua opvoeding, vandaar dat ik even met de term gooide :o)
En ik hou ook niet zo van termen als natuurlijk ouderschap maar het omschrijft het kortst waar in in geloof qua opvoeding, vandaar dat ik even met de term gooide :o)
woensdag 27 augustus 2008 om 13:37
quote:fashionvictim schreef op 27 augustus 2008 @ 13:31:
Wat ik dus eigenlijk bedoel te zeggen is dat mijn ervaring is dat de combinatie tussen werken en een betrokken ouder zijn MOEILIJKER wordt ipv makkelijker.
Dat geloof ik inderdaad ook FV. Ik maak me soms nu al druk over hoe het moet als de babies straks naar school gaan. De eerste gaat pas in 2011, maar goed.
Nu zitten ze in een prachtig vast ritme, elke dag op dezelfde plek met dezelfde leidsters. Ik heb zelfs dan ook absoluut geen moeite met die vijf dagen creche.
Straks als ze naar school gaan, moeten ze eerst 's morgens naar een childminder of zo voor een uurtje, dan naar school, dan naar of BSO of weer naar de childminder. Kijk en dát staat me dus wel tegen. Ik kan me dan ook goed voorstellen dat Vent en/of ik tzt gaan proberen kortere dagen te maken.
Wat ik dus eigenlijk bedoel te zeggen is dat mijn ervaring is dat de combinatie tussen werken en een betrokken ouder zijn MOEILIJKER wordt ipv makkelijker.
Dat geloof ik inderdaad ook FV. Ik maak me soms nu al druk over hoe het moet als de babies straks naar school gaan. De eerste gaat pas in 2011, maar goed.
Nu zitten ze in een prachtig vast ritme, elke dag op dezelfde plek met dezelfde leidsters. Ik heb zelfs dan ook absoluut geen moeite met die vijf dagen creche.
Straks als ze naar school gaan, moeten ze eerst 's morgens naar een childminder of zo voor een uurtje, dan naar school, dan naar of BSO of weer naar de childminder. Kijk en dát staat me dus wel tegen. Ik kan me dan ook goed voorstellen dat Vent en/of ik tzt gaan proberen kortere dagen te maken.
woensdag 27 augustus 2008 om 13:45
Hahaha, ik moet een beetje lachen, want je zegt eigenlijk precies wat ik bedoelde. Veel ouders die nog geen schoolgaande kinderen hebben denken dat het feit dat de kinderen naar school gaan betekent dat ze dan ineens zeeën van tijd hebben.
Mijn ervaring is echt totaal tegengesteld, ik heb veel minder tijd nu mijn kind op school zit en dat betekent dat je veel meer en veel onrustigere opvang nodig hebt dan als je kind nog op de creche zit. Bij mijn zoon is het bovendien zo dat ik merk dat hij veel meer "last" heeft van al die opvang dan dat hij op de creche zat.
De creche is in vergelijking met school en BSO echt veel rustiger, fijner, de leidsters zijn veel meer betrokken, de zorg is kwalitatief veel beter, BSO is echt "dumpen", je kind wordt alleen maar beziggehouden eigenlijk maar zorg zoals je dat op de creche krijgt is er eigenlijk niet of nauwelijks. Ook overblijven op school is niet te vergelijken met het middageten op een creche, het is veel massaler, er is veel minder aandacht, en speciale wensen mbt eten die je op een creche wel kwijt kan, dat kan je op de overblijf eigenlijk wel vergeten.
Dat bij elkaar zorgt er dus voor dat je als ouder echt veel mínder tijd hebt, je bent continu aan het schipperen tussen wat nog verantwoord is en wat je zelf aan tijd nodig hebt. Ik verlang echt af en toe met weemoed terug naar de crechetijd waarbij je zeker wist dat je kind van 9 tot 6 in goede en vertrouwde handen was.
Het is pas sinds mijn zoon op school zit dat ik weleens denk aan stoppen met werken, en geloof me, ik ben echt behoorlijk ambitieus. Vandaar dat ik altijd nogal sceptisch ben als mensen zeggen dat "als de kinderen op school zitten" ze wel weer gaan werken.
Mijn ervaring is echt totaal tegengesteld, ik heb veel minder tijd nu mijn kind op school zit en dat betekent dat je veel meer en veel onrustigere opvang nodig hebt dan als je kind nog op de creche zit. Bij mijn zoon is het bovendien zo dat ik merk dat hij veel meer "last" heeft van al die opvang dan dat hij op de creche zat.
De creche is in vergelijking met school en BSO echt veel rustiger, fijner, de leidsters zijn veel meer betrokken, de zorg is kwalitatief veel beter, BSO is echt "dumpen", je kind wordt alleen maar beziggehouden eigenlijk maar zorg zoals je dat op de creche krijgt is er eigenlijk niet of nauwelijks. Ook overblijven op school is niet te vergelijken met het middageten op een creche, het is veel massaler, er is veel minder aandacht, en speciale wensen mbt eten die je op een creche wel kwijt kan, dat kan je op de overblijf eigenlijk wel vergeten.
Dat bij elkaar zorgt er dus voor dat je als ouder echt veel mínder tijd hebt, je bent continu aan het schipperen tussen wat nog verantwoord is en wat je zelf aan tijd nodig hebt. Ik verlang echt af en toe met weemoed terug naar de crechetijd waarbij je zeker wist dat je kind van 9 tot 6 in goede en vertrouwde handen was.
Het is pas sinds mijn zoon op school zit dat ik weleens denk aan stoppen met werken, en geloof me, ik ben echt behoorlijk ambitieus. Vandaar dat ik altijd nogal sceptisch ben als mensen zeggen dat "als de kinderen op school zitten" ze wel weer gaan werken.
Am Yisrael Chai!
woensdag 27 augustus 2008 om 13:48
quote:Ainne schreef op 27 augustus 2008 @ 13:37:
[...]
Dat geloof ik inderdaad ook FV. Ik maak me soms nu al druk over hoe het moet als de babies straks naar school gaan. De eerste gaat pas in 2011, maar goed.
Nu zitten ze in een prachtig vast ritme, elke dag op dezelfde plek met dezelfde leidsters. Ik heb zelfs dan ook absoluut geen moeite met die vijf dagen creche.
Straks als ze naar school gaan, moeten ze eerst 's morgens naar een childminder of zo voor een uurtje, dan naar school, dan naar of BSO of weer naar de childminder. Kijk en dát staat me dus wel tegen. Ik kan me dan ook goed voorstellen dat Vent en/of ik tzt gaan proberen kortere dagen te maken.Ja, same here. Ik ben van plan eigenlijk om zolang dat financieel uit kan steeds een klein beetje minder te gaan werken (dus ipv bijvoorbeeld een jaarlijkse salarisverhoging dan te kiezen voor een paar uur minder werken).
[...]
Dat geloof ik inderdaad ook FV. Ik maak me soms nu al druk over hoe het moet als de babies straks naar school gaan. De eerste gaat pas in 2011, maar goed.
Nu zitten ze in een prachtig vast ritme, elke dag op dezelfde plek met dezelfde leidsters. Ik heb zelfs dan ook absoluut geen moeite met die vijf dagen creche.
Straks als ze naar school gaan, moeten ze eerst 's morgens naar een childminder of zo voor een uurtje, dan naar school, dan naar of BSO of weer naar de childminder. Kijk en dát staat me dus wel tegen. Ik kan me dan ook goed voorstellen dat Vent en/of ik tzt gaan proberen kortere dagen te maken.Ja, same here. Ik ben van plan eigenlijk om zolang dat financieel uit kan steeds een klein beetje minder te gaan werken (dus ipv bijvoorbeeld een jaarlijkse salarisverhoging dan te kiezen voor een paar uur minder werken).
Am Yisrael Chai!
woensdag 27 augustus 2008 om 13:51
Ainne,
Hebben jullie in Ierland wel langere aaneengesloten schooldagen dan in NL? Dat komt er hier in NL ook nog eens bij, vandaag is dan bijvoorbeeld mijn vrije dag, en aanvankelijk dacht ik "wauw, wat een luxe, ineens een hele ochtend voor mezelf" , maar dat valt vies tegen. Zo'n ochtendje school is echt veel te kort om iets zinnigs te kunnen doen, voor je het weet moet je alweer op dat schoolplein staan.
Hebben jullie in Ierland wel langere aaneengesloten schooldagen dan in NL? Dat komt er hier in NL ook nog eens bij, vandaag is dan bijvoorbeeld mijn vrije dag, en aanvankelijk dacht ik "wauw, wat een luxe, ineens een hele ochtend voor mezelf" , maar dat valt vies tegen. Zo'n ochtendje school is echt veel te kort om iets zinnigs te kunnen doen, voor je het weet moet je alweer op dat schoolplein staan.
Am Yisrael Chai!
woensdag 27 augustus 2008 om 14:39
Die schooltijden zijn gewoon achterhaalt hier. En dan maar roepen 'ja, maar je wilde toch zélf kinderen, dat moet je er dan maar voor over hebben'. Ja, maar ik wil ook graag normaal geld kunnen verdienen om die kinderen te onderhouden én te zorgen dat ik zelf ook nog iets zinnigs te doen heb met mijn leven als de kinderen volwassen zijn. Ik hoop dan nog heel wat jaren te hebben, beetje zonde als ik dan niet verder meer kom dan een herintreedstersbaantje.
woensdag 27 augustus 2008 om 15:01
quote:fashionvictim schreef op 27 augustus 2008 @ 13:51:
Ainne,
Hebben jullie in Ierland wel langere aaneengesloten schooldagen dan in NL? Dat komt er hier in NL ook nog eens bij, vandaag is dan bijvoorbeeld mijn vrije dag, en aanvankelijk dacht ik "wauw, wat een luxe, ineens een hele ochtend voor mezelf" , maar dat valt vies tegen. Zo'n ochtendje school is echt veel te kort om iets zinnigs te kunnen doen, voor je het weet moet je alweer op dat schoolplein staan.
Voor zover ik weet is het dagelijks van 9 tot 3, maar dus inderdaad gelukkig geen "tussendemiddag". Ze krijgen dan, net als op de creche trouwens, een warme maaltijd op school. En er zijn ook geen vrije woensdag- of vrijdagmiddagen.
Maar goed, ik zit nog maar in de babyfase, dus 100% zeker hoe het zit weet ik niet.
Ainne,
Hebben jullie in Ierland wel langere aaneengesloten schooldagen dan in NL? Dat komt er hier in NL ook nog eens bij, vandaag is dan bijvoorbeeld mijn vrije dag, en aanvankelijk dacht ik "wauw, wat een luxe, ineens een hele ochtend voor mezelf" , maar dat valt vies tegen. Zo'n ochtendje school is echt veel te kort om iets zinnigs te kunnen doen, voor je het weet moet je alweer op dat schoolplein staan.
Voor zover ik weet is het dagelijks van 9 tot 3, maar dus inderdaad gelukkig geen "tussendemiddag". Ze krijgen dan, net als op de creche trouwens, een warme maaltijd op school. En er zijn ook geen vrije woensdag- of vrijdagmiddagen.
Maar goed, ik zit nog maar in de babyfase, dus 100% zeker hoe het zit weet ik niet.
woensdag 27 augustus 2008 om 15:41
He Fv en andere ervaren BSO moeders, ben wel effe benieuwd met een dochter die volgend jaar naar de basisschool gaat. Ik heb morgen een intake gesprek voor die BSO, dus alle vragen tips die ik voor dan kan meenemen zijn welkom. Maar goed, waar ik echt benieuwd naar ben:
is het in jullie ogen echt zo belabberd ingesteld op een BSO qua aandacht voor je jonge kind?
Voor wat ik tot nu weet heeft de BSO waar ik dat gesprek heb voor kinderen van 4 -6 (of wast nou 7) jaar een andere groep. Ze komen dus niet bij de ouderen van 10, 11 jaar terecht (voor zover die uberhaupt nog naar BSO gaan). Ik mag toch aannemen dat met zo'n jonge groep er meer rekening nog wordt gehouden met de behoeften van dat kind?
Hmmm, misschien maar even eigen topicje over openen?
Welke vragen te stellen aan BSO
is het in jullie ogen echt zo belabberd ingesteld op een BSO qua aandacht voor je jonge kind?
Voor wat ik tot nu weet heeft de BSO waar ik dat gesprek heb voor kinderen van 4 -6 (of wast nou 7) jaar een andere groep. Ze komen dus niet bij de ouderen van 10, 11 jaar terecht (voor zover die uberhaupt nog naar BSO gaan). Ik mag toch aannemen dat met zo'n jonge groep er meer rekening nog wordt gehouden met de behoeften van dat kind?
Hmmm, misschien maar even eigen topicje over openen?
Welke vragen te stellen aan BSO
donderdag 28 augustus 2008 om 19:23
Ik moet zeggen dat ik het helemaal eens ben met FV. Ik zie het ook zo voor me dat het veel handiger is en belangrijker, er voor je kind te zijn als hij wat ouder is. Zwiepje gaat straks maar 1 of 2 dagen naar de nso en dat is omdat ze daar een sportactiviteit doen, voetballen bijvoorbeeld doordat de bso aan de sportvelden gekoppeld is. Scheelt ook nog geld voor sportclubjes en is harstikke leuk. De rest van de dagen wil ik heb gewoon zelf brengen (dat elke dag) en halen met misschien een keer door opa en oma. Mister Zwieber heeft speciaal de woensdagmiddag officieel vrij.
Feitelijk komt daar nu dus nooit wat van terecht maar zogauw Zwiep naar school gaat, moeten we wel.
FV wijst hierbij op een punt wat voor ons voorzeker opgaat: je hebt dan zo salaris opgebouwd, dat dat dan wel kan. Nu zou dat wat moeilijker liggen. We hebben ooit uitgerekend dat we op 1 salaris met veel pijn en moeite rond zouden komen en veel zouden moeten inleveren. Als het ooit moet kan het maar liever niet natuurlijk.
Ik geloof ook dat de problemen van je kind groter worden naarmate ze ouder zijn en wij zijn ook altijd gegaan voor het motto: liever nu full-time en als hij naar school gaat iets minder zodat we hem zelf kunnen brengen en regelmatig halen.
Maar goed, het wijst zich vanzelf wel uit hoor...ik kom wel terug om verslag te leveren als Zwiepje tot 5 uur 's ochtends in de disco zit en elke ochtend met een ander meisje aan het ontbijten is...
Feitelijk komt daar nu dus nooit wat van terecht maar zogauw Zwiep naar school gaat, moeten we wel.
FV wijst hierbij op een punt wat voor ons voorzeker opgaat: je hebt dan zo salaris opgebouwd, dat dat dan wel kan. Nu zou dat wat moeilijker liggen. We hebben ooit uitgerekend dat we op 1 salaris met veel pijn en moeite rond zouden komen en veel zouden moeten inleveren. Als het ooit moet kan het maar liever niet natuurlijk.
Ik geloof ook dat de problemen van je kind groter worden naarmate ze ouder zijn en wij zijn ook altijd gegaan voor het motto: liever nu full-time en als hij naar school gaat iets minder zodat we hem zelf kunnen brengen en regelmatig halen.
Maar goed, het wijst zich vanzelf wel uit hoor...ik kom wel terug om verslag te leveren als Zwiepje tot 5 uur 's ochtends in de disco zit en elke ochtend met een ander meisje aan het ontbijten is...