alleen voelen
maandag 15 juni 2015 om 20:29
Ik voel me heel erg alleen elke dag en vooral de avonden. Ik woon thuis en mijn familie is de enige mensen die ik spreek maar toch voel ik me eenzaam. Heb een lijstje gemaakt met dingen die ik kan doen en overdag gaat het nog wel goed maar in de avond lukt het niet en voel ik mij te somber om iets te gaan doen. Durf niet naar buiten en ook geen nieuwe mensen te ontmoeten daardoor, wat kan ik doen dat ik mij niet meer zo slecht en alleen voel?
maandag 15 juni 2015 om 20:31
maandag 15 juni 2015 om 22:36
Hulp zoeken lukt niet ik heb mijn psycholoog al 4,5 maand niet gezien omdat ik niet durf, telkens wordt er gezegd dat ik hulp moet zoeken en ik snap het wel maar niemand snapt dat het voor mij niet gaat. Ik heb liever andere adviezen.
Je zei toen in een topic dat ik jou mocht berichten maar dat kan helemaal niet was het dan als grap?
Je zei toen in een topic dat ik jou mocht berichten maar dat kan helemaal niet was het dan als grap?
maandag 15 juni 2015 om 22:37
quote:bellrose schreef op 15 juni 2015 @ 22:36:
Hulp zoeken lukt niet ik heb mijn psycholoog al 4,5 maand niet gezien omdat ik niet durf, telkens wordt er gezegd dat ik hulp moet zoeken en ik snap het wel maar niemand snapt dat het voor mij niet gaat. Ik heb liever andere adviezen.
Je zei toen in een topic dat ik jou mocht berichten maar dat kan helemaal niet was het dan als grap?Zet je PB functie even aan (in account, dan stuur ik je een PB)
Hulp zoeken lukt niet ik heb mijn psycholoog al 4,5 maand niet gezien omdat ik niet durf, telkens wordt er gezegd dat ik hulp moet zoeken en ik snap het wel maar niemand snapt dat het voor mij niet gaat. Ik heb liever andere adviezen.
Je zei toen in een topic dat ik jou mocht berichten maar dat kan helemaal niet was het dan als grap?Zet je PB functie even aan (in account, dan stuur ik je een PB)
dinsdag 16 juni 2015 om 13:29
Het lastige van leren omgaan met dingen die je eng vind, is dat je ze juist WEL moet gaan doen om de angst te verminderen.
Dat lukt het beste door dat in hele kleine stapjes te doen.
En door daarbij bewust te bedenken dat wat je gaat doen eigenlijk niet zo gevaarlijk is als jouw angst je laat denken.
Ik begrijp uit je verhaal dat je niet naar buiten durft.
Durf je dat helemaal niet? Ook niet vlakbij je huis?
Probeer dan toch eens een klein stukje, op een rustig moment.
En bedenk daarbij dat je inderdaad veel angst voelt, maar dat dat niet realistisch is. Het is maar een reactie van je lichaam/hersenen. Een te heftige reactie.
Je kunt je daar een beetje tegen verzetten. Bewust weet je wel dat daarbuiten niets bedreigends is.
Dat kloppende hart, die zwetende handjes etc... kunnen het dak op. Je kunt het wel.
Om je niet alleen te voelen, zul je uiteindelijk onder de mensen moeten komen.
En dat lukt helaas alleen door wel naar buiten te gaan.
Heb je trouwens weleens gekeken naar een lotgenotengroep o.i.d., waar je mensen kunt ontmoeten met hetzelfde?
Misschien is zoiets nog een idee.
Dat lukt het beste door dat in hele kleine stapjes te doen.
En door daarbij bewust te bedenken dat wat je gaat doen eigenlijk niet zo gevaarlijk is als jouw angst je laat denken.
Ik begrijp uit je verhaal dat je niet naar buiten durft.
Durf je dat helemaal niet? Ook niet vlakbij je huis?
Probeer dan toch eens een klein stukje, op een rustig moment.
En bedenk daarbij dat je inderdaad veel angst voelt, maar dat dat niet realistisch is. Het is maar een reactie van je lichaam/hersenen. Een te heftige reactie.
Je kunt je daar een beetje tegen verzetten. Bewust weet je wel dat daarbuiten niets bedreigends is.
Dat kloppende hart, die zwetende handjes etc... kunnen het dak op. Je kunt het wel.
Om je niet alleen te voelen, zul je uiteindelijk onder de mensen moeten komen.
En dat lukt helaas alleen door wel naar buiten te gaan.
Heb je trouwens weleens gekeken naar een lotgenotengroep o.i.d., waar je mensen kunt ontmoeten met hetzelfde?
Misschien is zoiets nog een idee.