Mentale gevolgen inbraak

21-07-2015 01:38 18 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,



Vorige maand is er bij ons ingebroken. Op het moment van de inbraak was ik thuis en nadat ik iets hoorde vallen ben ik zelfs naar beneden gelopen. Toen ik echter bij de kamerdeur stond durfde ik toch niet goed de deur te openen en ben ik naar boven gegaan om mijn vriend te halen. Deze dacht dat ik weer eens angstig was om niets en zei dat ik rustig moest gaan liggen. De volgende ochtend bleek er ingebroken te zijn.

Er zijn veel spullen met emotionele waarde weggenomen. Maar daarnaast merk ik dat het een grote inpact heeft op mezelf.

Ik heb last van extreme angst. Ik controleer per avond 2x of alle sloten goed erop zitten, ik check de vaatwasser, ik check de wasmachine en ik val moeilijk in slaap.

Daarnaast merk ik dat ik niet meer in grote menigten durf te lopen en het liefst blijf ik thuis, daar waar alles op slot kan.

Tot slot merk ik dat ik mijn vriend van mij af duw. Ik vind het vervelend als hij iets gaat doen met vrienden van ons zonder mij, maar ondertussen durf ik niet mee. Daarnaast heb ik het gevoel dat hij niet snapt wat er in mij omgaat. Ik irriteer mij snel aan alles en iedereen en ik wil dit absoluut niet op hem af reageren.



Zijn er meer mensen die dit hebben meegemaakt en tips hebben? Of mensen zonder de ervaring die tips hebben?



Dank!!
Schakel slachtofferhulp in als dat nog gaat? Of andere hulp. Het is een gebeurtenis die je, begrijpelijk, zeer aangrijpt. Lijkt me afschuwelijk! Echt!
Niet gek dat je hier last van hebt. Probeer professionele hulp te zoeken om het te verwerken...



Het is echt niet raar als je hulp zoekt!



Vreselijk dat je nu zo bang bent... Bah. Lijkt me heel lastig. Gelukkig geen ervaring, maar het lijkt me vreselijk en ik zou ook heel angstig zijn, vermoed ik..
Alle reacties Link kopieren
ik denk dat je last hebt van PTSS. Is niet zo raar na een traumatische gebeurtenis waarbij iemand anders ongenodigd inbreekt in je privacy en met zijn handen aan je meest persoonlijke spullen zit.



Ga naar je huisarts en laat hem vaststellen of dit inderdaad zo is zodat je er iets aan kunt doen.
Alle reacties Link kopieren
Raar dat je vriend niet even is gaan kijken.
Alle reacties Link kopieren
Installeer 'n alarm, neem 'n waakhond. Heb je wel buitenverlichting die aan gaat zodra het donker wordt?
Shoot first, ask questions later!
Ik heb het twee keer meegemaakt dat er ingebroken is terwijl ik boven lag te slapen. Een keer toen ik nog thuis woonde en een keer toen ik net op mijzelf woonde.



Bij mijn ouders destijds hebben we een alarm geïnstalleerd want wij sliepen allemaal niet erg lekker. In het begin hielp dit niet, maar toen het alarm een paar keer af was gegaan op de wind in combinatie met papier. wisten we dat deze goed werkte en sliepen we beter. Ik ben ook wakker geworden tijdens de inbraak, maar dacht ik het droomde dus ben niet gaan kijken

volgens politie maar goed ook want de bende die actief was waren geen lieverdjes.



De keer toen ik net op mijzelf was was minder heftig. Dit kwam omdat ze alleen in het huid konden komen doodat er een stelling stond aan de buitenkant van het huis. Deze was snel weg waarna dit niet meer mogelijk was.



Bij mij heeft de angst moeten slijten. Nu heb ik er geen last meer van behalve als ik in eend rare geluiden hoor. Alleen naar beneden gaan durft ik vaak niet. Nu kan ik mijn huidige huis ook van boven goed zien of er beneden activiteit is.



Zo erg als bij jouw is het bij mij nooit geweest. Ik zou eens met iemand gaan praten.
Alle reacties Link kopieren
Dit zijn heel normale reacties na een inbraak. Het gevoel van veiligheid wordt je in een klap ontnomen. Praat er met iemand over, maak een afspraak bij de huisarts. Ik herken het.



Toen ik pas op mezelf woonde als student, werd ik snachts wakker van gemor aan mijn raam. Het licht aan gedaan en persoon verdween. Licht weer uit en twijfelde om de politie te bellen, stond die persoon weer voor mijn raam. Hij wilde niet weggaan, dacht dat ik gek werd. Licht aan, politie gebeld en grote fietspomp gepakt. Bleek dat deze persoon op de vlucht was na een inbraak en dat een groot politieteam hem aan het zoeken waren. Uiteindelijk politie door mijn raam naar buiten, speurhonden en de hele reutemeteut.



Ik heb maanden het idee gehad dat er iemand voor mijn raam stond. Mijn kamer lag aan een boskant, dus met het licht van de maan had ik schaduw van takken etc. Heeft echt een tijd geduurd voordat dit een beetje over was.
Alle reacties Link kopieren
Stomme inbrekers, ze weten niet wat ze je aandoen hè.



Het heeft bij mij jaren geduurd voor ik me weer prettig voelde na een inbraak. Ik vond het niet fijn om alleen thuis te zijn, maar vond het ook niet fijn om niet thuis te zijn. Kan lang doorzeuren.



Jouw klachten vind ik best heftig en ze belemmeren je in je sociaal leven. Ik zou als ik jou was met iemand gaan praten. Via slachtofferhulp of de huisarts kan je worden verwezen naar iemand die je over je ergste angsten heen kan helpen. Een deel zal ook gewoon moeten slijten ben ik bang.



Sterkte en ik hoop dat je je snel beter voelt!
Het allerbelangrijkste is dat je je weer veilig gaat voelen. Dat kan op verschillende manieren, en eigenlijk moet je uit zien te vinden welke manier voor jou het beste werkt.

Ik heb nooit met inbraak te maken gehad tot ik in mijn huidige huis woonde: 3 x nu al. Dan kan je niet anders dan concluderen dat er iets mis is. De toegang tot het huis te makkelijk, het lijkt alsof er iets te halen is, er lopen relatief veel daklozen en junks, etc. kan van alles zijn. De omgeving ( junks, daklozen) kun je niet veranderen ( behalve verhuizen) maar de toegang en de uitstraling wél.
Alle reacties Link kopieren
Heel begrijpelijk die angst, maar zoek hier hulp voor, je kunt hier niet op deze manier mee om blijven gaan. Je raakt dan in een sociaal isolement. Echt niet raar om hier hulp voor te zoeken hoor. Sterkte!
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
Alle reacties Link kopieren
quote:Deze dacht dat ik weer eens angstig was om niets en zei dat ik rustig moest gaan liggen. De volgende ochtend bleek er ingebroken te zijnWat een misser! Daar heb je ook niks aan als het moeilijk wordt.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je meer hebt aan 112. Tenminste dat is te hopen.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
Maar weet je nu inmiddels hoe ze binnen gekomen zijn? Want dáár zou ik mijn volle aandacht op richten en niet op de wasmachine (natuurlijk altijd de stekker eruit halen en de waterkraan dicht, maar dat kost een paar seconden en is normale routine).
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
Meteen een diagnose PTSS er in gooien? To, je kunt altijd slachtofferhulp krijgen , dit kun je ook via de politie laten regelen . Heeft je wijk of buurtagent je geen nazorg aangeboden ? Heel naar voor je dat je geen veiligheid meer hebt in je eigen huis. Ik hoop dat je snel goeie hulp vindt .
water en zand
Alle reacties Link kopieren
quote:retrostar schreef op 21 juli 2015 @ 10:10:

[...]



Wat een misser! Daar heb je ook niks aan als het moeilijk wordt.Mwoah, dit vind ik nogal stellig. Uit TO's woordkeus maak ik op dat ze al wel vaker last heeft gehad van bepaalde angsten. Daar ben je als partner op een gegeven moment soms ook wel een avondje klaar mee. Dat is heel menselijk. Ik kan me dan best voorstellen dat hij ervoor kiest om eens een keer niet te reageren. Dat het net die ene keer dan raak is, tja....
"Hey baby girl, you're on speaker so behave" (© Derek Morgan)
Waarom check je de vaatwasser en je wasmachine eigenlijk?
Alle reacties Link kopieren
Dat je tijdelijk angstiger bent is normaal. Ik was niet thuis toen er ingebroken werd en heb zeker een jaar lang moeite gehad met thuiskomen na een weekendje weg. Maar ik ben het wel blijven doen omdat ik bang was dat de angst groter zou worden door er aan toe te geven. Wel heb ik overal extra sloten laten aanbrengen en check ik vaker of alles goed op slot zit. Dat is de laatste jaren wel weer minder geworden. I



Jouw klachten klinken hevig en ik zou je aanraden contact op te nemen met slachtofferhulp of de huisarts. Sterkte.
Before you assume, there is this thing called asking.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven