Werk & Studie
alle pijlers
Nieuwe baan, slecht idee?
zaterdag 25 juli 2015 om 09:27
Ik moet eventjes mijn ei kwijt hoor.
Situatie tot twee weken geleden: 25 jaar, derdejaars voltijdstudent van een hbo-studie. Bijbaan in cafe (ong 12 uur per week) + bijbaan kantoor (8 uur per week). Eigen huurhuisje, onstabiele thuissituatie, wekelijks naar de psychotherapeut, stufi stopt per september.
Omdat stufi stopt besloot ik een baan te zoeken voor 24 uur per week en studie in deeltijd af te ronden (om grote studieschuld te voorkomen). Baan heb ik wonder boven wonder gevonden. Een op ‘niveau’, die aansluit op studie. Aardige collega’s, leuke werkplek. Ik werk er nu sinds twee weken. Maar natuurlijk een maar, meerdere zelfs.
1. Huidige medewerker (die ik opvolg) is overwerkt. Inwerken door hem gaat moeizaam. Hij schetst een behoorlijk negatief beeld van het hele bedrijf. Ik ben bang dat ik er na een aantal maanden net zo aan toe ben als hij. Takenpakket is namelijk uitgebreid en veel. Ik twijfel of het wel in 24 uur past. Huidige medewerker werkt ook meer dan dat.
2. Ik ga wekelijks naar de psychotherapeut, vanwege (hoe kan het anders..
nare jeugd. Geconstateerd is dat ik leid aan een hechtingsstoornis en identiteitsprobleem. Ik wil het traject graag afmaken, maar maak me zorgen dat ik het naast studie en baan niet ingepland krijg. (Therapeut drukt me overigens regelmatig op het hart dat het niet zó ernstig met me is gesteld. Dat is het volgens mij ook niet. Ik functioneer redelijk normaal. Ik leef niet als een kluizenaar. Maar ik vertoon bijv wel vluchtgedrag in nieuwe situaties. De angst is dan heel groot, maar dat zie je niet direct aan de buitenkant.)
3. Door m’n hechtingsstoornis had ik een tijdlang vrijwel geen sociale kring om me heen, relatie met familie was moeizaam. Maar door mijn bijbaan in het cafe voel ik dat ik langzaamaan weer iets meer ‘mezelf’ word, omdat ik daar de contacten niet uit de weg kan gaan. Daarnaast zijn m’n collega’s superleuk. Ik kan al die sociale situaties ook goed gebruiken als reflectie tijdens m’n therapiesessies. Ik wil hier graag 2 avonden per week blijven werken. Maar werk ik mezelf niet over de kop zo..?
Ik merk dat de nieuwe baan voor veel stress zorgt. Nu kan ik dat opzich wel even aan. Immers vrij van studie, ook vrij van horeca-bijbaan, kantoorbijbaan opgezegd. Maar ik word voor m’n gevoel bedolven onder de informatie en in het diepe gegooid. Ik vraag mezelf af of ik niet word overschat in het bedrijf. Zo doe ik een vrij brede, algemene studie, maar denkt mijn leidinggevende dat ik advies kan geven over hele specifieke zaken. En in m’n sollicitatiegesprek werd gevraagd hoe ik met pc’s was, ‘prima’ was mijn antwoord. Maar nu blijkt dat ook de website updaten, mailaccounts voor anderen aanmaken/inloggegeven verschaffen mijn verantwoordelijkheid is. Ik ben nu in mijn eigen tijd aan het uitpluizen hoe het allemaal werkt, omdat ik voor mijn gevoel anders door de mand val...
Daar komt de info van m’n dagelijkse werkzaamheden nog bovenop en word ik dus ingewerkt door iemand met een burn-out, inclusief grillig, onvoorspelbaar gedrag. En als klap op de vuurpijl is er iemand aangenomen die ik moet gaan aansturen.
Aan de ene kant zie ik dit als een supermooie kans en goed voor m’n ontwikkeling. Het bedrijf is een hecht team, ik pas er goed in en kan dat ook goed gebruiken. Aan de andere kant wil ik het liefst wegrennen en kijken of ik bij m’n horeca-bijbaan meer kan werken. Het is niet eens zozeer de angst dat ik het qua planning niet rond krijg. Als je iets graag wilt, dan lukt het wel denk ik dan. Dus als ik graag twee banen, studie, therapie en een sociaal leven op wil bouwen, dan zal het wel lukken. Ik ben alleen heel erg bang dat ik de werkzaamheden gewoon niet aan kan, dat het te veel en te hoog gegrepen is…
Wie heeft advies? Kan ik deze baan toch beter opgeven?
Situatie tot twee weken geleden: 25 jaar, derdejaars voltijdstudent van een hbo-studie. Bijbaan in cafe (ong 12 uur per week) + bijbaan kantoor (8 uur per week). Eigen huurhuisje, onstabiele thuissituatie, wekelijks naar de psychotherapeut, stufi stopt per september.
Omdat stufi stopt besloot ik een baan te zoeken voor 24 uur per week en studie in deeltijd af te ronden (om grote studieschuld te voorkomen). Baan heb ik wonder boven wonder gevonden. Een op ‘niveau’, die aansluit op studie. Aardige collega’s, leuke werkplek. Ik werk er nu sinds twee weken. Maar natuurlijk een maar, meerdere zelfs.
1. Huidige medewerker (die ik opvolg) is overwerkt. Inwerken door hem gaat moeizaam. Hij schetst een behoorlijk negatief beeld van het hele bedrijf. Ik ben bang dat ik er na een aantal maanden net zo aan toe ben als hij. Takenpakket is namelijk uitgebreid en veel. Ik twijfel of het wel in 24 uur past. Huidige medewerker werkt ook meer dan dat.
2. Ik ga wekelijks naar de psychotherapeut, vanwege (hoe kan het anders..
nare jeugd. Geconstateerd is dat ik leid aan een hechtingsstoornis en identiteitsprobleem. Ik wil het traject graag afmaken, maar maak me zorgen dat ik het naast studie en baan niet ingepland krijg. (Therapeut drukt me overigens regelmatig op het hart dat het niet zó ernstig met me is gesteld. Dat is het volgens mij ook niet. Ik functioneer redelijk normaal. Ik leef niet als een kluizenaar. Maar ik vertoon bijv wel vluchtgedrag in nieuwe situaties. De angst is dan heel groot, maar dat zie je niet direct aan de buitenkant.)3. Door m’n hechtingsstoornis had ik een tijdlang vrijwel geen sociale kring om me heen, relatie met familie was moeizaam. Maar door mijn bijbaan in het cafe voel ik dat ik langzaamaan weer iets meer ‘mezelf’ word, omdat ik daar de contacten niet uit de weg kan gaan. Daarnaast zijn m’n collega’s superleuk. Ik kan al die sociale situaties ook goed gebruiken als reflectie tijdens m’n therapiesessies. Ik wil hier graag 2 avonden per week blijven werken. Maar werk ik mezelf niet over de kop zo..?
Ik merk dat de nieuwe baan voor veel stress zorgt. Nu kan ik dat opzich wel even aan. Immers vrij van studie, ook vrij van horeca-bijbaan, kantoorbijbaan opgezegd. Maar ik word voor m’n gevoel bedolven onder de informatie en in het diepe gegooid. Ik vraag mezelf af of ik niet word overschat in het bedrijf. Zo doe ik een vrij brede, algemene studie, maar denkt mijn leidinggevende dat ik advies kan geven over hele specifieke zaken. En in m’n sollicitatiegesprek werd gevraagd hoe ik met pc’s was, ‘prima’ was mijn antwoord. Maar nu blijkt dat ook de website updaten, mailaccounts voor anderen aanmaken/inloggegeven verschaffen mijn verantwoordelijkheid is. Ik ben nu in mijn eigen tijd aan het uitpluizen hoe het allemaal werkt, omdat ik voor mijn gevoel anders door de mand val...
Daar komt de info van m’n dagelijkse werkzaamheden nog bovenop en word ik dus ingewerkt door iemand met een burn-out, inclusief grillig, onvoorspelbaar gedrag. En als klap op de vuurpijl is er iemand aangenomen die ik moet gaan aansturen.
Aan de ene kant zie ik dit als een supermooie kans en goed voor m’n ontwikkeling. Het bedrijf is een hecht team, ik pas er goed in en kan dat ook goed gebruiken. Aan de andere kant wil ik het liefst wegrennen en kijken of ik bij m’n horeca-bijbaan meer kan werken. Het is niet eens zozeer de angst dat ik het qua planning niet rond krijg. Als je iets graag wilt, dan lukt het wel denk ik dan. Dus als ik graag twee banen, studie, therapie en een sociaal leven op wil bouwen, dan zal het wel lukken. Ik ben alleen heel erg bang dat ik de werkzaamheden gewoon niet aan kan, dat het te veel en te hoog gegrepen is…
Wie heeft advies? Kan ik deze baan toch beter opgeven?
Don't take it so seriously. Only time is ours, the rest we'll just wait and see.
zaterdag 25 juli 2015 om 09:35
Nee, niet opgeven. Een nieuwe baan is de eerste paar weken altijd heel erg wennen. Er komt zoveel nieuwe informatie op je af, elke dag weer. Het is normaal dat je je zo voelt. Jammer dat degene die je moet inwerken al zijn negativiteit bij jou op je schoot gooit, maar hij is zo weg en jij zit in een leuk team.
Enne.... goed bezig hoor, je mag echt trots zijn op jezelf!
Enne.... goed bezig hoor, je mag echt trots zijn op jezelf!
zaterdag 25 juli 2015 om 09:45
zaterdag 25 juli 2015 om 09:49
Eensgezinde reacties hier!
@deenje, goed punt! Het is denk ik ook de angst dat ik alsnog afgewezen word, zonder dat daar nu aanleiding voor is. Dat ze ineens zeggen: 'Nee, je doet je werk niet goed genoeg. Het werkt niet voor ons...' Ik gun mezelf die 2-3 maanden niet.
@MissBliss, dank voor het compliment!
@deenje, goed punt! Het is denk ik ook de angst dat ik alsnog afgewezen word, zonder dat daar nu aanleiding voor is. Dat ze ineens zeggen: 'Nee, je doet je werk niet goed genoeg. Het werkt niet voor ons...' Ik gun mezelf die 2-3 maanden niet.
@MissBliss, dank voor het compliment!
Don't take it so seriously. Only time is ours, the rest we'll just wait and see.
zaterdag 25 juli 2015 om 09:50
quote:himalaya schreef op 25 juli 2015 @ 09:45:
Kun je je bijbaan in de horeca niet even on hold zetten? Het lijkt me érg druk, ingewerkt worden/nieuwe baan voor 24 uur, je deeltijdstudie en je therapie. En dan ook nog 2 avonden werken.. Lijkt me teveel van het goede.
Het is vakantie he... School begint pas over een paar weken weer.
32 uur werken en een keer naar therapie valt best te doen.
Kun je je bijbaan in de horeca niet even on hold zetten? Het lijkt me érg druk, ingewerkt worden/nieuwe baan voor 24 uur, je deeltijdstudie en je therapie. En dan ook nog 2 avonden werken.. Lijkt me teveel van het goede.
Het is vakantie he... School begint pas over een paar weken weer.
32 uur werken en een keer naar therapie valt best te doen.
zaterdag 25 juli 2015 om 09:58
quote:evergreen1900 schreef op 25 juli 2015 @ 09:49:
Eensgezinde reacties hier!
@deenje, goed punt! Het is denk ik ook de angst dat ik alsnog afgewezen word, zonder dat daar nu aanleiding voor is. Dat ze ineens zeggen: 'Nee, je doet je werk niet goed genoeg. Het werkt niet voor ons...' Ik gun mezelf die 2-3 maanden niet.
@MissBliss, dank voor het compliment!
Weet je, dit hebben de meeste mensen, is heel normaal. Zelfs veel mensen met een topfunctie zijn nog bang dat ze door de mand vallen, heb ik geleerd. En bij elke nieuwe baan komt veel op je af.
Wel zou ik er voor oppassen dat je je nu niet gaat verschuilen achter je etiketjes, want dat is heel makkelijk in zo'n situatie. Maar zoals je al leest, ook zonder etiketjes hebben mensen dergelijke gevoelens. Dus ga ervoor.
Eensgezinde reacties hier!
@deenje, goed punt! Het is denk ik ook de angst dat ik alsnog afgewezen word, zonder dat daar nu aanleiding voor is. Dat ze ineens zeggen: 'Nee, je doet je werk niet goed genoeg. Het werkt niet voor ons...' Ik gun mezelf die 2-3 maanden niet.
@MissBliss, dank voor het compliment!
Weet je, dit hebben de meeste mensen, is heel normaal. Zelfs veel mensen met een topfunctie zijn nog bang dat ze door de mand vallen, heb ik geleerd. En bij elke nieuwe baan komt veel op je af.
Wel zou ik er voor oppassen dat je je nu niet gaat verschuilen achter je etiketjes, want dat is heel makkelijk in zo'n situatie. Maar zoals je al leest, ook zonder etiketjes hebben mensen dergelijke gevoelens. Dus ga ervoor.
zaterdag 25 juli 2015 om 09:59
quote:evergreen1900 schreef op 25 juli 2015 @ 09:49:
Eensgezinde reacties hier!
@deenje, goed punt! Het is denk ik ook de angst dat ik alsnog afgewezen word, zonder dat daar nu aanleiding voor is. Dat ze ineens zeggen: 'Nee, je doet je werk niet goed genoeg. Het werkt niet voor ons...' Ik gun mezelf die 2-3 maanden niet.
@MissBliss, dank voor het compliment!En stel dat ze dat zouden zeggen, wat dan? In het ergste geval raak je je baan kwijt, is mij ook wel eens gebeurt, en ik leef nog steeds.
Eensgezinde reacties hier!
@deenje, goed punt! Het is denk ik ook de angst dat ik alsnog afgewezen word, zonder dat daar nu aanleiding voor is. Dat ze ineens zeggen: 'Nee, je doet je werk niet goed genoeg. Het werkt niet voor ons...' Ik gun mezelf die 2-3 maanden niet.
@MissBliss, dank voor het compliment!En stel dat ze dat zouden zeggen, wat dan? In het ergste geval raak je je baan kwijt, is mij ook wel eens gebeurt, en ik leef nog steeds.
zaterdag 25 juli 2015 om 10:10
@Hoezitdit, je bedoelt dat, omdat ik nu het etiketje 'hechtingsstoornis' heb, ik gemakkelijk(er) zeg: dit kan ik niet?... Had ik nog niet over nagedacht eigenlijk. Misschien is het wel een beetje zo. Het is tegelijkertijd ook wel lastig om het los van elkaar te zien, omdat het zo verweven is met hoe ik me gedraag en reageer in (vooral nieuwe) situaties.
En daarbij, de angst voor een afwijzing is echt heel groot om een of andere reden. Voor m'n gevoel gooi ik liever zelf de handdoek in de ring. Hoe zwak dat ook klinkt...
En daarbij, de angst voor een afwijzing is echt heel groot om een of andere reden. Voor m'n gevoel gooi ik liever zelf de handdoek in de ring. Hoe zwak dat ook klinkt...
Don't take it so seriously. Only time is ours, the rest we'll just wait and see.
zaterdag 25 juli 2015 om 10:20
quote:evergreen1900 schreef op 25 juli 2015 @ 10:10:
@Hoezitdit, je bedoelt dat, omdat ik nu het etiketje 'hechtingsstoornis' heb, ik gemakkelijk(er) zeg: dit kan ik niet?... Had ik nog niet over nagedacht eigenlijk. Misschien is het wel een beetje zo. Het is tegelijkertijd ook wel lastig om het los van elkaar te zien, omdat het zo verweven is met hoe ik me gedraag en reageer in (vooral nieuwe) situaties.
En daarbij, de angst voor een afwijzing is echt heel groot om een of andere reden. Voor m'n gevoel gooi ik liever zelf de handdoek in de ring. Hoe zwak dat ook klinkt...
Ik snap je gevoelens goed hoor. En dat bedoel ik inderdaad. Ik wilde alleen maar aangeven dat dergelijks gevoelens voor bijna iedereen normaal zijn.
Dat je de handdoek zelf liever in de ring zou gooien, mooi dat je zelf ziet dat het je valkuil is. Ik ben ook zo iemand, helaas.
Een mens kan vaak meer aan dan hij denkt, dus als het een periode druk is, zolang dat maar tijdelijk is, is dat best te relativeren. En als je er al onderdoor gaat, kan je altijd nog met iets stoppen. Ik vind dat je goed bezig bent.
@Hoezitdit, je bedoelt dat, omdat ik nu het etiketje 'hechtingsstoornis' heb, ik gemakkelijk(er) zeg: dit kan ik niet?... Had ik nog niet over nagedacht eigenlijk. Misschien is het wel een beetje zo. Het is tegelijkertijd ook wel lastig om het los van elkaar te zien, omdat het zo verweven is met hoe ik me gedraag en reageer in (vooral nieuwe) situaties.
En daarbij, de angst voor een afwijzing is echt heel groot om een of andere reden. Voor m'n gevoel gooi ik liever zelf de handdoek in de ring. Hoe zwak dat ook klinkt...
Ik snap je gevoelens goed hoor. En dat bedoel ik inderdaad. Ik wilde alleen maar aangeven dat dergelijks gevoelens voor bijna iedereen normaal zijn.
Dat je de handdoek zelf liever in de ring zou gooien, mooi dat je zelf ziet dat het je valkuil is. Ik ben ook zo iemand, helaas.
Een mens kan vaak meer aan dan hij denkt, dus als het een periode druk is, zolang dat maar tijdelijk is, is dat best te relativeren. En als je er al onderdoor gaat, kan je altijd nog met iets stoppen. Ik vind dat je goed bezig bent.
zaterdag 25 juli 2015 om 10:36
zaterdag 25 juli 2015 om 10:42
Ik denk dat je je baan en je stoornis los moet koppelen. En misschien moet je zelfs die nare jeugd gewoon ´maar´ accepteren als een deel van je verleden. Vervelend maar niet meer te veranderen.
Dan die baan. De huidige medewerker is overwerkt. Dat hoeft niet te zijn omdat de werkzaamheden niet binnen de tijd passen. Mijn zus werkte ooit voor een bedrijf waar ze uit haar neus zat te eten, terwijl haar voorgangster overspannen weg ging omdat ze het niet aankon. Iedereen kijkt anders tegen de dingen aan en waar de één zwaar gebukt gaat onder alles wat moet, haalt de ander de schouders op en denkt; wat vandaag niet komt, kan morgen wel weer. De leidinggevende van mijn man is er ook slecht aan toe, maar niet omdat het werk teveel is (hij neemt vaak genoeg 2 of 3 dagen vrij), maar meer omdat het thuis in de soep draait. Met een vrouw die continue ziek is, een dochter met anorexia en een andere dochter met een vechtscheiding, loopt het hem gewoon over.
Als blijkt dat het écht teveel is, kun je dat, eventueel samen met de huidige medewerker, met de leidinggevende bespreken. Het feit dat je geen websites kunt onderhouden kun je gewoon melden. Mailaccounts aanmaken is normaal gesproken niet zo moeilijk, als je dat een paar keer gedaan hebt lukt het wel. Een uitgebreid takenpakket is juist leuk, dat voorkomt dat je je binnen drie maanden stierlijk zit te vervelen. Als je elke dag hetzelfde wilt doen, hoef je niet te studeren, dan kun je net zo goed bij een opticien gaan werken.
En dat je denkt dat die baan te hoog gegrepen is? Geloof me, daar hebben meer mensen last van . Ik lees vaak genoeg over mensen die ogenschijnlijk prima functioneren en stiekem elk moment verwachten dat ze kunnen gaan. Ja, ook mensen die ergens al tien jaar werken. Een beetje plankenkoorts is ook niet erg, dat houdt je scherp.
Het enige waar je zelf op moet letten; je bent aangenomen voor 24 uur. Zorg ervoor dat je niet structureel meer gaat werken, want dat gaat ten koste van je studie. Houd jezelf voor; zij willen 24 uur betalen, wat daar niet inpast moeten ze zelf maar doen. Waarmee ik niet wil zeggen dat je helemaal niet zou moeten overwerken, maar je moet wel je grenzen bewaken.
Dan die baan. De huidige medewerker is overwerkt. Dat hoeft niet te zijn omdat de werkzaamheden niet binnen de tijd passen. Mijn zus werkte ooit voor een bedrijf waar ze uit haar neus zat te eten, terwijl haar voorgangster overspannen weg ging omdat ze het niet aankon. Iedereen kijkt anders tegen de dingen aan en waar de één zwaar gebukt gaat onder alles wat moet, haalt de ander de schouders op en denkt; wat vandaag niet komt, kan morgen wel weer. De leidinggevende van mijn man is er ook slecht aan toe, maar niet omdat het werk teveel is (hij neemt vaak genoeg 2 of 3 dagen vrij), maar meer omdat het thuis in de soep draait. Met een vrouw die continue ziek is, een dochter met anorexia en een andere dochter met een vechtscheiding, loopt het hem gewoon over.
Als blijkt dat het écht teveel is, kun je dat, eventueel samen met de huidige medewerker, met de leidinggevende bespreken. Het feit dat je geen websites kunt onderhouden kun je gewoon melden. Mailaccounts aanmaken is normaal gesproken niet zo moeilijk, als je dat een paar keer gedaan hebt lukt het wel. Een uitgebreid takenpakket is juist leuk, dat voorkomt dat je je binnen drie maanden stierlijk zit te vervelen. Als je elke dag hetzelfde wilt doen, hoef je niet te studeren, dan kun je net zo goed bij een opticien gaan werken.
En dat je denkt dat die baan te hoog gegrepen is? Geloof me, daar hebben meer mensen last van . Ik lees vaak genoeg over mensen die ogenschijnlijk prima functioneren en stiekem elk moment verwachten dat ze kunnen gaan. Ja, ook mensen die ergens al tien jaar werken. Een beetje plankenkoorts is ook niet erg, dat houdt je scherp.
Het enige waar je zelf op moet letten; je bent aangenomen voor 24 uur. Zorg ervoor dat je niet structureel meer gaat werken, want dat gaat ten koste van je studie. Houd jezelf voor; zij willen 24 uur betalen, wat daar niet inpast moeten ze zelf maar doen. Waarmee ik niet wil zeggen dat je helemaal niet zou moeten overwerken, maar je moet wel je grenzen bewaken.
zaterdag 25 juli 2015 om 11:12
Geef het een maand of 2-3 de tijd, een nieuwe baan is altijd wennen. Bovendien kost het erg veel energie in die eerste periode. Zodra je ingewerkt bent en je weet wat er verwacht wordt gaat het ongetwijfeld prima.
Een breed takenpakket maakt het juist afwisselend en je leert er veel van. Soms is het even slikken en gewoon doen, binnenkort denk je over al die taken helemaal niet meer na en voer je ze zonder problemen uit. Veel mensen zijn wel eens onzeker over nieuwe taken en dat is echt niet raar. Een eventuele afwijzing is eng, maar de wereld staat er ook niet van stil. Pak je kans en maak er wat van!
Een breed takenpakket maakt het juist afwisselend en je leert er veel van. Soms is het even slikken en gewoon doen, binnenkort denk je over al die taken helemaal niet meer na en voer je ze zonder problemen uit. Veel mensen zijn wel eens onzeker over nieuwe taken en dat is echt niet raar. Een eventuele afwijzing is eng, maar de wereld staat er ook niet van stil. Pak je kans en maak er wat van!
Hoe erg het ook is, chocola helpt!
zaterdag 25 juli 2015 om 12:04
@Casalinga, ik vind het lastig in te schatten mbt de huidige werknemer. Ik zie wel dat hij hard werkt en er zijn ook gewoon veel werkzaamheden. Hij heeft grote moeite met een deel van zijn takenpakket, krijgt daar stress van, dus ik denk dat dat een grote factor is. Aan mij de opdracht om wat orde in dat werk te scheppen. Het is nu voor mij ook nog hocus-pocus taal, dus ik vind dat behoorlijk spannend.. Waardevolle post, dank!
@Chocotime, het is zo dat ik gemiddeld zo'n 50% van de tijd denk: dit is m'n kans en het komt wel goed. En in de andere 50% haal ik mezelf naar beneden. Best frustrerend.
@Chocotime, het is zo dat ik gemiddeld zo'n 50% van de tijd denk: dit is m'n kans en het komt wel goed. En in de andere 50% haal ik mezelf naar beneden. Best frustrerend.
Don't take it so seriously. Only time is ours, the rest we'll just wait and see.
zaterdag 25 juli 2015 om 12:31
Inderdaad frustrerend, maar als je het bijltje erbij neergooit krijg je misschien wel spijt. Bovendien is er een grote kans dat je dit gevoel in je verdere carrière nog wel eens vaker mee gaat maken. Dan kun je er beter nu mee dealen en waarschijnlijk ervaren dat het vaak erger en moeilijker lijkt dan dat het allemaal is.
Laat je niet teveel beinvloeden door die man die je nu inwerkt en doe het op jouw manier. Als je het niet redt in 24 uur dan geef je aan dat het niet haalbaar is en dat er samen naar een oplossing gekeken moet worden. Als dit niet goed opgepakt wordt kun je daarna altijd nog opstappen.
Laat je niet teveel beinvloeden door die man die je nu inwerkt en doe het op jouw manier. Als je het niet redt in 24 uur dan geef je aan dat het niet haalbaar is en dat er samen naar een oplossing gekeken moet worden. Als dit niet goed opgepakt wordt kun je daarna altijd nog opstappen.
Hoe erg het ook is, chocola helpt!
zaterdag 25 juli 2015 om 12:53
Ik begrijp heel goed hoe het voelt, en heb daar twee dingen over te zeggen: 1) Bij iedere andere nieuwe baan ga je dit ook voelen, zeker bij 'echte' banen. Dat is het slechte nieuws. Maar het goede nieuws is 2) het gaat over en je leert er minder/geen last van te hebben. Ik heb best een drukke baan, en ben er eigenlijk best van overtuigd dat ik er goed in ben. En dan nog zijn er regelmatig taken waarvandaan denk: eh, geen idee hoe ik dat voor elkaar moet krijgen of hoe ik dat nou weer op moet lossen. Maar uit ervaring weet ik dat het me eigenlijk altijd wel lukt, dus hoewel het gevoel van 'huh, ik verantwoordelijk voor dat? Hoe moet ik dat doen?' blijft, lig ik er niet wakker van, omdat ik weet dat het over het algemeen wel goed komt. Een beetje zoals ontdekken dat er geen eten meer in huis is. In eerste instantie is dat een enorm probleem, want je moet toch eten. Maar uit ervaring weet je dat je gewoon nieuw eten kunt kopen, dus bedenk je dat je morgen even boodschappen moet doen en gaat lekker slapen.
Ik denk dat het heel mooi is dat je nu even vrij hebt van je opleiding en je andere bijbaan zodat je niet alles tegelijk hoeft te doen in dieinwerkperiode. Nu dus alleen even wennen en dan pas kijken of je verder wilt, ik vermoed namelijk van wel. Het enige wat ik je wel mee wil geven is om je grenzen te bewaken, met name ook ten opzichte van jezelf. Niet in je vrije tijd gaan uitzoeken hoe de computersystemen werken, dat is een deel van je werk, en moet je dus daar doen. Dat begrijpen ze heus wel, werkgevers zijn ook niet gek. Een keertje overwerken is prima, maar niet uit onzekerheid dingen in je vrije tijd gaan doen. Dat is narmelijk wel een recept om jezelf over de kop te werken.
Ik denk dat het heel mooi is dat je nu even vrij hebt van je opleiding en je andere bijbaan zodat je niet alles tegelijk hoeft te doen in dieinwerkperiode. Nu dus alleen even wennen en dan pas kijken of je verder wilt, ik vermoed namelijk van wel. Het enige wat ik je wel mee wil geven is om je grenzen te bewaken, met name ook ten opzichte van jezelf. Niet in je vrije tijd gaan uitzoeken hoe de computersystemen werken, dat is een deel van je werk, en moet je dus daar doen. Dat begrijpen ze heus wel, werkgevers zijn ook niet gek. Een keertje overwerken is prima, maar niet uit onzekerheid dingen in je vrije tijd gaan doen. Dat is narmelijk wel een recept om jezelf over de kop te werken.
zaterdag 25 juli 2015 om 13:05
Ik heb sinds drie maanden een nieuwe baan en de eerste weken was ik kapot als ik thuis kwam. Volgens mij heeft iedereen dat: je doet zoveel nieuwe indrukken op dat dat een behoorlijke uitputtingsslag kan zijn. Maar het wordt heus wel beter: ik ben inmiddels helemaal gewend en dat zal bij jou ook best in orde komen.
Kijk niet te veel naar je voorganger. Degene die voor mij mijn baan had is weg gegaan omdat ze overspannen was, terwijl ik het werk prima aankan. Wat voor de een een loodzware baan is, is voor de ander heel goed te doen. Trek zeker aan de bel als het je te veel wordt maar maak jezelf niet bang voor overspannenheid die misschien nooit gaat komen.
Als je net nieuw bent is het logisch dat je nog veel moet leren. Geef gerust toe dat je iets niet kunt. Zeg iets als: "Ik heb hier niet zoveel ervaring mee, maar ik wil het wel graag leren, kunnen jullie me helpen?" Ga niet in je vrije tijd van alles zitten uitvogelen, dat is zoals Nausicaa al zegt een uitstekende manier om overwerkt te raken. Ik had drie maanden geleden ook geen idee hoe ik bepaalde taken moest aanpakken en inmiddels kan ik al heel veel zelf. Als je je actief opstelt en laat merken dat je graag wilt leren komt het vanzelf wel goed.
Kortom, je gevoelens zijn volkomen normaal en gaan vanzelf wel weer over .
Kijk niet te veel naar je voorganger. Degene die voor mij mijn baan had is weg gegaan omdat ze overspannen was, terwijl ik het werk prima aankan. Wat voor de een een loodzware baan is, is voor de ander heel goed te doen. Trek zeker aan de bel als het je te veel wordt maar maak jezelf niet bang voor overspannenheid die misschien nooit gaat komen.
Als je net nieuw bent is het logisch dat je nog veel moet leren. Geef gerust toe dat je iets niet kunt. Zeg iets als: "Ik heb hier niet zoveel ervaring mee, maar ik wil het wel graag leren, kunnen jullie me helpen?" Ga niet in je vrije tijd van alles zitten uitvogelen, dat is zoals Nausicaa al zegt een uitstekende manier om overwerkt te raken. Ik had drie maanden geleden ook geen idee hoe ik bepaalde taken moest aanpakken en inmiddels kan ik al heel veel zelf. Als je je actief opstelt en laat merken dat je graag wilt leren komt het vanzelf wel goed.
Kortom, je gevoelens zijn volkomen normaal en gaan vanzelf wel weer over .
zaterdag 25 juli 2015 om 13:49
@Nausicaa, thanks voor de tip! Het komt inderdaad uit onzekerheid dat ik nu in mijn eigen tijd dingen zit uit te pluizen. Ook wel een beetje na een nare opmerking van de medewerker die ik opvolg (degene met de burn-out). Hij deelt de hele dag door nare opmerkingen uit, dus dat is niets raars. Alleen nu kreeg ik de indruk dat hij erop doelde dat ik niet genoeg initiatief toonde. Dat maakte me onzeker. Omdat ik soms nog niet weet hoe het werkt, terwijl hij het wel al eens heeft uitgelegd. Hij vindt dat ik het dan maar in de werkinstructies moet opzoeken en dan doet-ie heel geïrriteerd. Dus dat bemoeilijkt het allemaal een beetje.
@Cerculli, heb hiervoor ook al een tijdje in een andere kantooromgeving gewerkt en dat vond ik in het begin ook inderdaad ver-schrik-ke-lijk. Mijn horecabaan overigens ook. Terwijl ik het er nu heel goed naar m'n zin heb.
In mijn huidige baan voelt het wel iets anders, omdat ik eigen verantwoordelijkheden heb. Het voelt heel 'officieel' allemaal. Een grote-mensen-baan.
Jullie woorden stellen me gelukkig wel gerust!
@Cerculli, heb hiervoor ook al een tijdje in een andere kantooromgeving gewerkt en dat vond ik in het begin ook inderdaad ver-schrik-ke-lijk. Mijn horecabaan overigens ook. Terwijl ik het er nu heel goed naar m'n zin heb.
In mijn huidige baan voelt het wel iets anders, omdat ik eigen verantwoordelijkheden heb. Het voelt heel 'officieel' allemaal. Een grote-mensen-baan.
Jullie woorden stellen me gelukkig wel gerust!
Don't take it so seriously. Only time is ours, the rest we'll just wait and see.
zaterdag 25 juli 2015 om 14:39
Eens met anderen: niet weglopen, wat heb je te verliezen? Hooguit je baan en dan draait de wereld echt ook gewoon weer door....
En een website bijhouden is ook maar een trucje. Dat is te leren.
Persoonlijk zou ik, als ik zou moeten kiezen, er eerder voor kiezen om de studie op een nog lager pitje te doen. Ik denk namelijk dat je veel gaat leren in deze baan. Werkinhoudelijk en over jezelf.
En een website bijhouden is ook maar een trucje. Dat is te leren.
Persoonlijk zou ik, als ik zou moeten kiezen, er eerder voor kiezen om de studie op een nog lager pitje te doen. Ik denk namelijk dat je veel gaat leren in deze baan. Werkinhoudelijk en over jezelf.
Reik niet naar de hemel - maar haal hem naar je toe, Karin Bloemen.
maandag 27 juli 2015 om 11:45
Ik denk dat iemand die overwerkt is en het bedrijf verlaat nooit een realistisch beeld van jouw nieuwe werkgever kan schetsen, dus daar zou ik me niet al te veel van aantrekken.
Je kunt niet altijd in de horecabaan blijven hangen. Deze mogelijkheid klinkt dus als een goede kans om te wennen in een nieuwe omgeving, aan nieuwe mensen, etc.
Stap voor stap.
Je kunt niet altijd in de horecabaan blijven hangen. Deze mogelijkheid klinkt dus als een goede kans om te wennen in een nieuwe omgeving, aan nieuwe mensen, etc.
Stap voor stap.
maandag 27 juli 2015 om 11:56
quote:evergreen1900 schreef op 25 juli 2015 @ 13:49:
@Nausicaa, thanks voor de tip! Het komt inderdaad uit onzekerheid dat ik nu in mijn eigen tijd dingen zit uit te pluizen. Ook wel een beetje na een nare opmerking van de medewerker die ik opvolg (degene met de burn-out). Hij deelt de hele dag door nare opmerkingen uit, dus dat is niets raars. Alleen nu kreeg ik de indruk dat hij erop doelde dat ik niet genoeg initiatief toonde. Dat maakte me onzeker. Omdat ik soms nog niet weet hoe het werkt, terwijl hij het wel al eens heeft uitgelegd. Hij vindt dat ik het dan maar in de werkinstructies moet opzoeken en dan doet-ie heel geïrriteerd. Dus dat bemoeilijkt het allemaal een beetje.
Van iemand die overspannen is, moet je je dergelijke opmerkingen al helemaal niet persoonlijk aantrekken. Of er onzeker van worden. En het is prima om dingen zelf uit te zoeken of in de werkinstructies op te zoeken, máár: onder werktijd. Niet als je vrij bent.
@Nausicaa, thanks voor de tip! Het komt inderdaad uit onzekerheid dat ik nu in mijn eigen tijd dingen zit uit te pluizen. Ook wel een beetje na een nare opmerking van de medewerker die ik opvolg (degene met de burn-out). Hij deelt de hele dag door nare opmerkingen uit, dus dat is niets raars. Alleen nu kreeg ik de indruk dat hij erop doelde dat ik niet genoeg initiatief toonde. Dat maakte me onzeker. Omdat ik soms nog niet weet hoe het werkt, terwijl hij het wel al eens heeft uitgelegd. Hij vindt dat ik het dan maar in de werkinstructies moet opzoeken en dan doet-ie heel geïrriteerd. Dus dat bemoeilijkt het allemaal een beetje.
Van iemand die overspannen is, moet je je dergelijke opmerkingen al helemaal niet persoonlijk aantrekken. Of er onzeker van worden. En het is prima om dingen zelf uit te zoeken of in de werkinstructies op te zoeken, máár: onder werktijd. Niet als je vrij bent.