getrakteerd op het werk
donderdag 6 augustus 2015 om 09:45
Op mijn werk word de laatste tijd veel getrakteerd.
Ik ben niet echt aan de lijn, maar let er wel op wat ik eet.
Iemand trakteerde op magnums. we konden die zelf uit de vriezer pakken.
Toen heb ik niet genomen.
Maar als ze met een gebakje voor je staan vind ik het moeilijk om te zeggen dat ik niet hoef.
Uit beleefdheid neem ik dan wel.
Hoe doen jullie dat als er op het werk word getrakteerd?
Nemen jullie altijd?
Of zeggen jullie ook een keer nee?
Ik ben niet echt aan de lijn, maar let er wel op wat ik eet.
Iemand trakteerde op magnums. we konden die zelf uit de vriezer pakken.
Toen heb ik niet genomen.
Maar als ze met een gebakje voor je staan vind ik het moeilijk om te zeggen dat ik niet hoef.
Uit beleefdheid neem ik dan wel.
Hoe doen jullie dat als er op het werk word getrakteerd?
Nemen jullie altijd?
Of zeggen jullie ook een keer nee?
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken.
donderdag 6 augustus 2015 om 10:14
donderdag 6 augustus 2015 om 10:16
donderdag 6 augustus 2015 om 10:17
quote:Keuken1987 schreef op 06 augustus 2015 @ 10:14:
niks natuurlijk maar ik denk dan altijd iemand heeft moeite genomen iets te verzinnen en om naar de winkel te gaan en heeft er geld aan uit gegeven en dan vind ik het zo sneu voor die persoon om dan te zeggen nee ik wil niet.Snap ik, maar mensen kiezen er zelf voor (en bepalen zelf hoeveel geld ze eraan uitgeven) hè (en omdat het een beetje een ongeschrevel regel geworden is om te trakteren met je verjaardag).
niks natuurlijk maar ik denk dan altijd iemand heeft moeite genomen iets te verzinnen en om naar de winkel te gaan en heeft er geld aan uit gegeven en dan vind ik het zo sneu voor die persoon om dan te zeggen nee ik wil niet.Snap ik, maar mensen kiezen er zelf voor (en bepalen zelf hoeveel geld ze eraan uitgeven) hè (en omdat het een beetje een ongeschrevel regel geworden is om te trakteren met je verjaardag).
donderdag 6 augustus 2015 om 10:19
donderdag 6 augustus 2015 om 10:21
donderdag 6 augustus 2015 om 10:26
Mijn een vorige werkgever werden er ook vaak getrakteerd en vaak ook gebakjes. Soms nam ik wel soms niet, soms wilde ik wel, maar was er niets lekkers. En inderdaad als je niet wilde ging men nog wel eens zeuren. Maar ja, lekker laten. Sommigen gingen samen trakteren. Op een gegeven moment werd het plan geopperd dat iedereen maar elke maand een bedrag moest betalen zodat er 1 keer in de maand getrakteerd kon worden...
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 6 augustus 2015 om 10:33
quote:sorrell schreef op 06 augustus 2015 @ 10:05:
Binnen ons team hebben we het zo opglost, de jarige van het eerste kwartaal zorgen voor een uitgebreide lunch, vervolgens de jarigen van de volgende kwartalen.. Zo komen we 4 maal per jaar bij elkaar en is de vergaderruimte een gezellige boel..
We werken in kantoortuinen, en op de dag van mijn verjaardag zet ik er een grote pot snoep neer, ieder die wil kan pakken.. De meeste van mijn collega's doen het op deze manier.Wat een goed idee. Het is volgens mij ook een soort behoefte aan meer contact/binding met college's dan behoefte aan zoetigheid.
Binnen ons team hebben we het zo opglost, de jarige van het eerste kwartaal zorgen voor een uitgebreide lunch, vervolgens de jarigen van de volgende kwartalen.. Zo komen we 4 maal per jaar bij elkaar en is de vergaderruimte een gezellige boel..
We werken in kantoortuinen, en op de dag van mijn verjaardag zet ik er een grote pot snoep neer, ieder die wil kan pakken.. De meeste van mijn collega's doen het op deze manier.Wat een goed idee. Het is volgens mij ook een soort behoefte aan meer contact/binding met college's dan behoefte aan zoetigheid.
"Dus zie je iemand lopen Met rode ogen heel bedeesd Dan weet je, haar potje is pas vol geweest."
donderdag 6 augustus 2015 om 10:37
Als iemand zelf gebakken heeft neem ik eigenlijk altijd wel. Ik heb geen moeite met doorsnijden van een punt taart om zo maar een halfje te kunnen nemen. Bij losse gebakjes is dat iets lastiger maar gelukkig hebben we dat niet zo vaak, omdat zelfgebakken taart meer wordt gedaan (en meer wordt gegeten). Wat er dan over is als iedereen heeft gehad (of bedankt) neemt de zelfbakker vaak zelf weer mee naar huis, voor de gezinsleden die de avond ervoor er niet van mochten snoepen.
donderdag 6 augustus 2015 om 10:44
Bij ons is er zeker elke week wel een collega jarig dan staat er een traktatie klaar in de medewerkerskamer. Je kan dan zelf pakken. Dat kies je dan zelf of je iets neemt of niet.
Er zijn ook regelmatig leerlingen jarig die me iets aanbieden. Ik neem het altijd aan, als ik het kan bewaren bewaar ik het. Soms heb je in een andere klas een leerling die wat extra's 'verdient' (liefdesverdriet, een mooie presentatie, een adhd'er die rustig is gaan werken, de tofste opmerking enz enz) Die stop ik het dan vaak toe.
Als je het moeilijk vindt te weigeren, zeg dan dat gewoon de reden, of geef aan aan je collega's wat je ons hier vertelt).
Er zijn ook regelmatig leerlingen jarig die me iets aanbieden. Ik neem het altijd aan, als ik het kan bewaren bewaar ik het. Soms heb je in een andere klas een leerling die wat extra's 'verdient' (liefdesverdriet, een mooie presentatie, een adhd'er die rustig is gaan werken, de tofste opmerking enz enz) Die stop ik het dan vaak toe.
Als je het moeilijk vindt te weigeren, zeg dan dat gewoon de reden, of geef aan aan je collega's wat je ons hier vertelt).
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
donderdag 6 augustus 2015 om 10:45
Ik houd niet van room enzo, dus niet van slagroom en ook niet van roomijs.
Ik neem soms wel een koek of een vruchtengebak. Er zijn bij ons veel mensen die niet nemen maar die wel gezellig een kop koffie of thee met de jarige doen.
Ik neem soms wel een koek of een vruchtengebak. Er zijn bij ons veel mensen die niet nemen maar die wel gezellig een kop koffie of thee met de jarige doen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
donderdag 6 augustus 2015 om 10:53
quote:suzyqfive schreef op 06 augustus 2015 @ 10:44:
Er zijn ook regelmatig leerlingen jarig die me iets aanbieden. Ik neem het altijd aan, als ik het kan bewaren bewaar ik het. Soms heb je in een andere klas een leerling die wat extra's 'verdient' (liefdesverdriet, een mooie presentatie, een adhd'er die rustig is gaan werken, de tofste opmerking enz enz) Die stop ik het dan vaak toe.
Wat lief!
Als bij ons wordt getrakteerd zetten we de 'restjes' vaak op de tafel waar studenten overleggen met een briefje dat ze het mogen pakken (zo beleefd he, als we dat niet doen durven ze niet )
Oh ja, en ontopic: ik vind weigeren geen probleem, en delen ook niet, en soms eet ik met plezier ook een portie van een collega. Kan allemaal.
Er zijn ook regelmatig leerlingen jarig die me iets aanbieden. Ik neem het altijd aan, als ik het kan bewaren bewaar ik het. Soms heb je in een andere klas een leerling die wat extra's 'verdient' (liefdesverdriet, een mooie presentatie, een adhd'er die rustig is gaan werken, de tofste opmerking enz enz) Die stop ik het dan vaak toe.
Wat lief!
Als bij ons wordt getrakteerd zetten we de 'restjes' vaak op de tafel waar studenten overleggen met een briefje dat ze het mogen pakken (zo beleefd he, als we dat niet doen durven ze niet )
Oh ja, en ontopic: ik vind weigeren geen probleem, en delen ook niet, en soms eet ik met plezier ook een portie van een collega. Kan allemaal.
donderdag 6 augustus 2015 om 11:17
Ik ben geen zoetekauw en lust eigenlijk helemaal geen taart/koek/cake (nee, geen enkele). Dus ik zeg zo goed als altijd nee. Op een collega na, die trakteert vietnamese loempias.... Daar kan ik geen nee tegen zeggen.
Maar taart neem ik dus nooit. Ook niet op gewone verjaardagen en ook niet als de verontwaardigde 'ja maar ik heb hem zelf gemaakt/gebakken' daarop volgt. Je maakt me er echt niet blij mee.
Maar taart neem ik dus nooit. Ook niet op gewone verjaardagen en ook niet als de verontwaardigde 'ja maar ik heb hem zelf gemaakt/gebakken' daarop volgt. Je maakt me er echt niet blij mee.
donderdag 6 augustus 2015 om 12:14
Als er kersen, snoeptomaatjes of worteltjes staan, neem ik altijd.
Voor het overige neem ik misschien 1 keer per jaar iets. Als de traktatie mijn smaak is EN zelfgebakken kan ik het moeilijk weerstaan. Gelukkig komt dat niet vaak voor.
Nee zeggen vind ik niet moeilijk en inmiddels weet iedereen wel dat ik zelden iets neem. Ik hoop dat niemand er aanstoot aan neemt, maar ook al is dat het geval, ik ga niet iets eten om iemand anders te plezieren.
Voor het overige neem ik misschien 1 keer per jaar iets. Als de traktatie mijn smaak is EN zelfgebakken kan ik het moeilijk weerstaan. Gelukkig komt dat niet vaak voor.
Nee zeggen vind ik niet moeilijk en inmiddels weet iedereen wel dat ik zelden iets neem. Ik hoop dat niemand er aanstoot aan neemt, maar ook al is dat het geval, ik ga niet iets eten om iemand anders te plezieren.
donderdag 6 augustus 2015 om 13:16
Ik zei altijd ja, op één keer na toen iemand iets ondefinieerbaars trakteerde dat gortdroog een een beetje ranzig was. Toen heb ik haar gevraagd of ze wist hoe lang je zoiets goed kon houden. Ik trakteerde meestal op aardbeien, ben in het juiste seizoen jarig. Briefje erbij als iemand niet op zijn of haar plek was met de mededeling "slagroom staat in de koelkast". Ik wist van een paar mensen dat ze allergisch waren voor aardbeien maar in hetzelfde seizoen zijn er ook lekkere meloenen.
verba volant, scripta manent.
donderdag 6 augustus 2015 om 13:45
quote:Keuken1987 schreef op 06 augustus 2015 @ 10:18:
ik zou het zelf ook jammer vinden als ik moeite heb gedaan iets te verzinnen en te kopen en mee te nemen en dan zegt de helft ik hoef niet.Verzinnen vind ik een groot woord. We bellen een banketbakker of vlaaienwinkel in de buurt en die komt het brengen. Méér moeite als dat wordt er niet voor gedaan. Waar ik vroeger werkte werd vaak zelf iets gebakken. Dat vind ik 100x lekkerder en heb ik geloof ik nooit afgeslagen.
ik zou het zelf ook jammer vinden als ik moeite heb gedaan iets te verzinnen en te kopen en mee te nemen en dan zegt de helft ik hoef niet.Verzinnen vind ik een groot woord. We bellen een banketbakker of vlaaienwinkel in de buurt en die komt het brengen. Méér moeite als dat wordt er niet voor gedaan. Waar ik vroeger werkte werd vaak zelf iets gebakken. Dat vind ik 100x lekkerder en heb ik geloof ik nooit afgeslagen.
donderdag 6 augustus 2015 om 13:54
Ik roep altijd: mag ik handen zien van degenen die een stukje taart willen? Zoveel stukjes zet ik dan neer, iedereen die wilde kan dan zelf pakken. En ik zeg altijd daarna: mocht je tóch willen, dan staat het in de koelkast, pak gerust! Ik merk dat de mensen die echt niet willen dat dan dus ook niet doen en sommigen kiezen er alsnog voor maar meestal niet. Iedereen blij.