Thuis
alle pijlers
Vader van zoon is terminaal.
dinsdag 25 augustus 2015 om 17:10
Hallo viva-dames.
We zitten met een situatie. Weet eigenlijk niet wat ik er mee moet. Sta er eigenlijk als scheidsrechter midden in en ik weet het gewoon niet.
Zal de situatie even uitleggen ter verduidelijking.
Samen met mijn ex heb in een 16 jarige zoon. Zoon was 6 toen ex verlieft werd op een ander. Zij woonden al snel samen in ons huis. Binnen een half jaar raakte zij zwanger.
Langzaam aan kreeg zijn vader een nieuw gezin. En sloot zoon geregeld buiten. Zoon voelde dit op een gegeven moment ook echt zo. Zijn van die kleine dingen gebeurd dat ze bijvoorbeeld naar Disneyland gingen zonder hem mee te vragen.
Toen hij 14 jaar was is zijn oudste broertje verdronken. Heeft hij echt zwaar mee gehad. Ze zouden vanaf hun huis in een limousine achter de lijk wagen aan naar de crematie. In een limousine zodat ze als familie samen er heen konden. Opa's en oma's mee. Zoon mocht niet mee. Waren wel uitgenodigd voor de crematie naar hij was niet uitgenodigd als naaste familie.
Heb de vader gevraagd waarom niet.
Was daarvoor al een zeer slecht mens in de ogen van stiefmoeder. Daarna was ik de duivel haar zelf. Zij moest haar kind wegbrengen waar haalde ik het lef vandaan om mij met de crematie te bemoeien.
Bij hun kon er ook niet over het ongeluk gepraat worden. Zoon had die behoefte wel. Hij was ook niet meer op de plaats van overlijden geweest. Half jaar na het ongeluk had hij zijn vader gevraagd of hij mee wou er heen. Hij kreeg alleen als antwoord jonge, je moet het verleden laten zoals het is. Hij natuurlijk veder vragen hoe wat waarom.
Zegt zij Als het de wil van god is had het zo moeten wezen. Schoot bij hem in het verkeerde keelgat. Toen waren de vaste logeer-weekenden bij zijn vader ook over.
Geregeld daarna nog wat van die kleine voorvalletjes gehad. Jaar geleden is de emmer voor zoon over gelopen. En hij wou zijn vader niet zien. Hij vond dat het hem meer pijn dan goed deed. Hebben met hem gepraat, het is zijn eigen keus. Ga hem niet tot dingen dwingen. Laat het eerst maar eens tot rust komen.
3 maanden geleden werd zijn vader ziek. Hij hoestte bloed op. Week later werd er longkanker geconstateerd.
Is al te ver en ze kunnen behalve zijn leven rekken en draagbaar maken niets meer voor hem doen.
Sinds 2 maanden gaat het hard. Hij ligt op bed. Leeft echt op medicijnen en daarmee dus eigenlijk geleende tijd. Laat ik het even heel cru zeggen; het zal geen verassing zijn als hij binnen zeer korte tijd te overlijden komt.
Zoon die blijft bij zijn keus om zijn vader niet te willen zien. Er zijn al uitspraken gedaan al;
Wat kan het mij verrotten.
Hij heeft het verdient.
Mensen gaan nou eenmaal dood.
Tegen zijn stiefmoeder heeft hij al de uitspraak gedaan Ja als het Gods wil is zal het zo gebeuren.
Zij kwaad en eist een oprechte excuses voordat hij weer zijn vader mag zien.
Hij wil dus niet zijn vader zien.
We hebben hem al uitgelegd dat het elk moment afgelopen kan zijn. Het is gewoon moeilijk. Wil voorkomen dat hij later spijt van iets krijgt.
Dan nog even iets...
Toen we uit elkaar gingen kon ex niet het volledige bedrag uitkopen. Is ¤15.000 open blijven staan. Lang en ingewikkeld verhaal kort; ben er mee akkoord gegaan dat het geld eerst niet betaald werd maar later met verkoop van het huis. Staat zwart op wit. Dat bij overlijden dat gedeelte mij toekomt. En bij verhuizing zal hij mij moeten uitkopen.
Zijn vriendin( waar hij overigens niet mee getrouwd is. Dan moest het ook uitgekocht worden.) begint nu al dat zij daar in het huis wil blijven wonen met haar kinderen etc. Maar ze heeft geen ¤15.000.-. Ze vindt het zoiezo belachelijk dat ik dat nog krijg. Ze weet dat ik zoon er graag straks tijdens zijn studie mee wil gaan ondersteunen. Als ik dat geld ga eisen dan gaat het ten koste van hun kinderen etc.
Die ¤15.000 is geld wat ik heb afbetaald aan de hypotheek die toen nog gezamenlijk was. Dus is mijn geld. In die afspraak ben ik nog heeeel schappelijk naar hem geweest. Anders had hij schulden gehad en had het huis verkocht moeten worden. Heb hem en daarmee haar nog heel veel gegund. Spijt mij zeer maar ik wil straks mijn geld hebben.
We zitten met een situatie. Weet eigenlijk niet wat ik er mee moet. Sta er eigenlijk als scheidsrechter midden in en ik weet het gewoon niet.
Zal de situatie even uitleggen ter verduidelijking.
Samen met mijn ex heb in een 16 jarige zoon. Zoon was 6 toen ex verlieft werd op een ander. Zij woonden al snel samen in ons huis. Binnen een half jaar raakte zij zwanger.
Langzaam aan kreeg zijn vader een nieuw gezin. En sloot zoon geregeld buiten. Zoon voelde dit op een gegeven moment ook echt zo. Zijn van die kleine dingen gebeurd dat ze bijvoorbeeld naar Disneyland gingen zonder hem mee te vragen.
Toen hij 14 jaar was is zijn oudste broertje verdronken. Heeft hij echt zwaar mee gehad. Ze zouden vanaf hun huis in een limousine achter de lijk wagen aan naar de crematie. In een limousine zodat ze als familie samen er heen konden. Opa's en oma's mee. Zoon mocht niet mee. Waren wel uitgenodigd voor de crematie naar hij was niet uitgenodigd als naaste familie.
Heb de vader gevraagd waarom niet.
Was daarvoor al een zeer slecht mens in de ogen van stiefmoeder. Daarna was ik de duivel haar zelf. Zij moest haar kind wegbrengen waar haalde ik het lef vandaan om mij met de crematie te bemoeien.
Bij hun kon er ook niet over het ongeluk gepraat worden. Zoon had die behoefte wel. Hij was ook niet meer op de plaats van overlijden geweest. Half jaar na het ongeluk had hij zijn vader gevraagd of hij mee wou er heen. Hij kreeg alleen als antwoord jonge, je moet het verleden laten zoals het is. Hij natuurlijk veder vragen hoe wat waarom.
Zegt zij Als het de wil van god is had het zo moeten wezen. Schoot bij hem in het verkeerde keelgat. Toen waren de vaste logeer-weekenden bij zijn vader ook over.
Geregeld daarna nog wat van die kleine voorvalletjes gehad. Jaar geleden is de emmer voor zoon over gelopen. En hij wou zijn vader niet zien. Hij vond dat het hem meer pijn dan goed deed. Hebben met hem gepraat, het is zijn eigen keus. Ga hem niet tot dingen dwingen. Laat het eerst maar eens tot rust komen.
3 maanden geleden werd zijn vader ziek. Hij hoestte bloed op. Week later werd er longkanker geconstateerd.
Is al te ver en ze kunnen behalve zijn leven rekken en draagbaar maken niets meer voor hem doen.
Sinds 2 maanden gaat het hard. Hij ligt op bed. Leeft echt op medicijnen en daarmee dus eigenlijk geleende tijd. Laat ik het even heel cru zeggen; het zal geen verassing zijn als hij binnen zeer korte tijd te overlijden komt.
Zoon die blijft bij zijn keus om zijn vader niet te willen zien. Er zijn al uitspraken gedaan al;
Wat kan het mij verrotten.
Hij heeft het verdient.
Mensen gaan nou eenmaal dood.
Tegen zijn stiefmoeder heeft hij al de uitspraak gedaan Ja als het Gods wil is zal het zo gebeuren.
Zij kwaad en eist een oprechte excuses voordat hij weer zijn vader mag zien.
Hij wil dus niet zijn vader zien.
We hebben hem al uitgelegd dat het elk moment afgelopen kan zijn. Het is gewoon moeilijk. Wil voorkomen dat hij later spijt van iets krijgt.
Dan nog even iets...
Toen we uit elkaar gingen kon ex niet het volledige bedrag uitkopen. Is ¤15.000 open blijven staan. Lang en ingewikkeld verhaal kort; ben er mee akkoord gegaan dat het geld eerst niet betaald werd maar later met verkoop van het huis. Staat zwart op wit. Dat bij overlijden dat gedeelte mij toekomt. En bij verhuizing zal hij mij moeten uitkopen.
Zijn vriendin( waar hij overigens niet mee getrouwd is. Dan moest het ook uitgekocht worden.) begint nu al dat zij daar in het huis wil blijven wonen met haar kinderen etc. Maar ze heeft geen ¤15.000.-. Ze vindt het zoiezo belachelijk dat ik dat nog krijg. Ze weet dat ik zoon er graag straks tijdens zijn studie mee wil gaan ondersteunen. Als ik dat geld ga eisen dan gaat het ten koste van hun kinderen etc.
Die ¤15.000 is geld wat ik heb afbetaald aan de hypotheek die toen nog gezamenlijk was. Dus is mijn geld. In die afspraak ben ik nog heeeel schappelijk naar hem geweest. Anders had hij schulden gehad en had het huis verkocht moeten worden. Heb hem en daarmee haar nog heel veel gegund. Spijt mij zeer maar ik wil straks mijn geld hebben.
dinsdag 25 augustus 2015 om 18:32
Jij hebt recht op dat geld TO. En jullie zoon heeft volgens mij, zelfs al hebben ze een testament op de langstlevende partner, ook recht op zijn kindsdeel omdat zijn vader overlijdt en er al een nieuwe partner is. Dat is direct opeisbaar, evenals dat geld wat jij tegoed hebt.
Als er geen testament is, erven de kinderen gezamenlijk.
Het huis zal dus toch wel verkocht moeten worden omdat zij geen geld heeft om jou en zoon te betalen. En ik zou er ook werkelijk geen seconde van wakker liggen dat zij dit keer degene is die haar huis kwijt raakt. Sneu voor de kinderen maar zij had ook geen medelijden met jullie zoon.
Ik zou je zoon echt zelf laten beslissen of hij zijn vader nog wil zien.
Als er geen testament is, erven de kinderen gezamenlijk.
Het huis zal dus toch wel verkocht moeten worden omdat zij geen geld heeft om jou en zoon te betalen. En ik zou er ook werkelijk geen seconde van wakker liggen dat zij dit keer degene is die haar huis kwijt raakt. Sneu voor de kinderen maar zij had ook geen medelijden met jullie zoon.
Ik zou je zoon echt zelf laten beslissen of hij zijn vader nog wil zien.
dinsdag 25 augustus 2015 om 18:46
dinsdag 25 augustus 2015 om 18:52
quote:Jeweethetniet schreef op 25 augustus 2015 @ 18:05:
Ik denk ook dat zoon hulp nodig heeft, zowel bij het verwerken van de situatie tussen hem en zijn vader, als bij de keuze die hij nu moet maken, als bij de rouw om zijn broer en straks ook nog zijn vader. En op zijn leeftijd wil hij dat natuurlijk niet, maar ik zou het dan ook niet optioneel maken. Jouw zoon groeit op met de boodschap dat hij niet belangrijk is en niet meetelt (voor zijn vader en diens nieuwe gezin) en dat het leven nietig is. Pubers trekken daar vaak hele nare conclusies uit, met alle gevolgen van dien (denk aan verslavingen want het maakt toch allemaal niets uit, niet naar school gaan want het maakt toch allemaal niets uit, enz.) Neem je kind daar alsjeblieft tegen in bescherming, en desnoods gedwongen, want anders kan dit van echt invloed zijn op de rest van zijn levensloop. (Wat overigens nog wel eens wil helpen, is hem vragen het te doen om jou te helpen ipv hemzelf).
Voor wat betreft dat geld: dat is van jou en moet straks gewoon betaald worden. De volgende keer dat zijn nieuwe partner jou vraagt om aan haar gezin te denken, zou ik haarfijntjes uitleggen dat zij ook niet aan jouw gezin dacht toen ze het met jouw ex aanlegde > jou zijn huis uit werkte > in het mede door jou gefinancierde huis ging wonen, en dat je op grond van die geschiedenis niet alleen geen juridische verplichtingen aan haar hebt, maar je ook moreel op geen enkele manier verplicht voelt.Nou dat scheelt mij typen, helemaal mee eens.
Ik denk ook dat zoon hulp nodig heeft, zowel bij het verwerken van de situatie tussen hem en zijn vader, als bij de keuze die hij nu moet maken, als bij de rouw om zijn broer en straks ook nog zijn vader. En op zijn leeftijd wil hij dat natuurlijk niet, maar ik zou het dan ook niet optioneel maken. Jouw zoon groeit op met de boodschap dat hij niet belangrijk is en niet meetelt (voor zijn vader en diens nieuwe gezin) en dat het leven nietig is. Pubers trekken daar vaak hele nare conclusies uit, met alle gevolgen van dien (denk aan verslavingen want het maakt toch allemaal niets uit, niet naar school gaan want het maakt toch allemaal niets uit, enz.) Neem je kind daar alsjeblieft tegen in bescherming, en desnoods gedwongen, want anders kan dit van echt invloed zijn op de rest van zijn levensloop. (Wat overigens nog wel eens wil helpen, is hem vragen het te doen om jou te helpen ipv hemzelf).
Voor wat betreft dat geld: dat is van jou en moet straks gewoon betaald worden. De volgende keer dat zijn nieuwe partner jou vraagt om aan haar gezin te denken, zou ik haarfijntjes uitleggen dat zij ook niet aan jouw gezin dacht toen ze het met jouw ex aanlegde > jou zijn huis uit werkte > in het mede door jou gefinancierde huis ging wonen, en dat je op grond van die geschiedenis niet alleen geen juridische verplichtingen aan haar hebt, maar je ook moreel op geen enkele manier verplicht voelt.Nou dat scheelt mij typen, helemaal mee eens.
dinsdag 25 augustus 2015 om 19:16
Wat een nare dingen hebben jullie meegemaakt. Voor wb je zoon ten opzichte van zijn vader is er al veel wijs advies gegeven en heb ik zelf geen ervaring met puberkinderen, dus kan ik jou en zoon alleen maar sterkte wensen met de situatie.
Wat betreft het geld. Ten eerste heb jij daar gewoon recht op. En ten tweede is het zeer waarschijnlijk dat zoon een gedeelte van het huis erft. Welk deel is afhankelijk van of het op hun beider namen staat, en hoeveel kinderen zij samen hebben (uit je tekst leid ik af dat zoon ten minste nog een broertje heeft maar misschien heb ik het mis). Onterven kan in Nederland niet. Ik denk dat de mevrouw in kwestie nog wel eens lelijk haar hoofd zou kunnen stoten hierin, zeker omdat zij niet getrouwd zijn.
Komt nog bij dat ik het idioot vind dat zij denkt dat jij haar 15.000 euro moet schenken om rekening te houden met haar kinderen. Zij heeft toch ook niet bepaald rekening gehouden met jou en jouw kind toen zij er met jouw man (en huis) vandoor ging... Als ze dat geld niet heeft moet ze maar lenen, hypotheek nemen of het huis verkopen. Niet jouw probleem, ze hebben 10 jaar gehad om het af te betalen.
Wat betreft het geld. Ten eerste heb jij daar gewoon recht op. En ten tweede is het zeer waarschijnlijk dat zoon een gedeelte van het huis erft. Welk deel is afhankelijk van of het op hun beider namen staat, en hoeveel kinderen zij samen hebben (uit je tekst leid ik af dat zoon ten minste nog een broertje heeft maar misschien heb ik het mis). Onterven kan in Nederland niet. Ik denk dat de mevrouw in kwestie nog wel eens lelijk haar hoofd zou kunnen stoten hierin, zeker omdat zij niet getrouwd zijn.
Komt nog bij dat ik het idioot vind dat zij denkt dat jij haar 15.000 euro moet schenken om rekening te houden met haar kinderen. Zij heeft toch ook niet bepaald rekening gehouden met jou en jouw kind toen zij er met jouw man (en huis) vandoor ging... Als ze dat geld niet heeft moet ze maar lenen, hypotheek nemen of het huis verkopen. Niet jouw probleem, ze hebben 10 jaar gehad om het af te betalen.
dinsdag 25 augustus 2015 om 19:58
quote:redbuIIetje schreef op 25 augustus 2015 @ 18:46:
Hij kan 't ook zien als laatste kans om z'n vader te vertellen hoe erg hij gekwetst is door zijn gedrag.
Maar goed, als zijn vader daarop geen excuses maakt en door 't stof gaat, laat 't m wellicht alleen nog maar verbitterder achter.Dit ook inderdaad, zoon mag best laten weten hoe zeer hij gekwetst is. Dat kan dmv een brief of een mailtje, maar dan kan hij nog wel gehoord worden. Aan vader dan de taak om een laatste handreiking te doen.
Hij kan 't ook zien als laatste kans om z'n vader te vertellen hoe erg hij gekwetst is door zijn gedrag.
Maar goed, als zijn vader daarop geen excuses maakt en door 't stof gaat, laat 't m wellicht alleen nog maar verbitterder achter.Dit ook inderdaad, zoon mag best laten weten hoe zeer hij gekwetst is. Dat kan dmv een brief of een mailtje, maar dan kan hij nog wel gehoord worden. Aan vader dan de taak om een laatste handreiking te doen.
dinsdag 25 augustus 2015 om 21:25
Snap heel goed dat zoon eigenlijk met iemand moet praten. Maar dat wil hij dus niet.
Wel kan hij heel goed met opa. 2 handen op 1 buik. Ze gaan geregeld tanken of met de hond lopen. En mijn vader heeft nog nooit een woord gezegd over wat er besproken. Als je al vraagt of het gezellig was dan krijg je het antwoord Omerta en knipogen ze even naar elkaar.
Op school met zijn mentor wil hij ook niet echt praten. Dan gaat alles geweldig goed thuis.
Ze hebben zelfs een tijd niet beter geweten dan dat zijn stiefvader zijn vader is.
Mijn ex heeft als je zoon en het overleden broertje meerekent 6 kinderen. Na het overlijden van zijn broertje is er een in zijn ogen een vervangend nieuwe broertje gekomen.
Zijn vader belde persoonlijk op. Dat is al heel wat hoor. Zoon is 2 keer niet eens gecontact dat hij een broertje gekregen had. 1 keer gebeld 2 keer gesmst.
Ben toen rustig bij zoon gaan zitten met mijn man en we hebben het rustig uitgelegd. Niet boem je vader heeft longkanker en is terminaal. We hebben echt een avond gezeten om er over te praten.
Zoals in al zei hij blijft echt lang boos.
Voor een eventueel kindsdeel zullen ze dus met 5 zijn. Zou mij doodlachen als dat er echt is. Mocht hij dat direct op kunnen halen. Zal hij dat met een grote glimlach doen.
We hebben nog steeds een etentje van hem te goed.
Iets wat ik eigenlijk niet mag uitspreken. Maar ergens heb ik wel gedacht. Als zijn vader straks dood is en de ergste klap is verwerkt dan kan het voor zoon misschien alleen maar beter zijn. Hij is zo vaak door zijn vader gekwetst. Heb echt geregeld tot 10 moeten tellen als ik weer een huilende zoon op de zaterdag in zijn vaders weekend aan de telefoon had. Mama wil je mij asjeblieft ophalen?
Is iets té vaak gebeurd. Kan er echt hele lappen tekst over schrijven hoe hij door de kleine dingen van zijn vader gekwetst is.
Dat zijn vader mij geregeld even moest hebben door grove dingen te zeggen. Kom maar op. Maar dan een kind, je eigen kind noterbene.
Mijn man is meer en betere vader voor hem geweest. Mijn man is altijd netjes tegen zoon geweest. Natuurlijk waren der wel eens woorden. Maar nooit heb ik woorden als dat hij op kon rotten gehoord. Man die ging dan even om af te koelen de auto wassen. Na de tijd prate ze even. Met zen 2en, het was tussen hun dus werd het samen uitgepraat. Maar na de tijd altijd goed. Zijn nooit met ruzie gaan slapen.
Iets wat mij echt ontroerd heeft;
Mijn toen nog vriend is eerst bij zoon geweest om te bespreken of hij het oke vond dat we trouwde. Later hij naar mijn vader. Die vond dat het niet zijn beslissing maar de beslissing van zoon was. Die er uiteraard na een stevige onderhandelin mee akkoord ging.
Voor zoon ook fijn geweest dat we niet opeens met het nieuws kwamen dat we gingen trouwen. Hij wist het als eerste en het allerbelangrijkste hij is betrokken bij geweest.
Ze zijn samen pak wezen kopen, mee geweest op vrijgezellen feest, hij heeft mij samen met mijn vader weg gegeven.
Heb de make-up van mijn kop gejankt toen het normale trouwbelofte werd aangepast. Hij heeft beloofd voor hem te zorgen.
Kortom die dag draaide het als het ware om ons als gezin wording.
Mijn man heeft een half jaar geleden zitten huilen. Deed hij op de trouwdag niet eens. Kwam zo ter sprake waarom hij geen kinderen met zijn ex heeft. Toen waarom wij geen kinderen hebben en of we het eventueel willen etc. Is allemaal heel open over gepraat.
Zegt zoon. Mochten er kinderen komen. Weet zeker dat je een goede vader zult zijn. Je hebt je als vader al bewezen.
Wel kan hij heel goed met opa. 2 handen op 1 buik. Ze gaan geregeld tanken of met de hond lopen. En mijn vader heeft nog nooit een woord gezegd over wat er besproken. Als je al vraagt of het gezellig was dan krijg je het antwoord Omerta en knipogen ze even naar elkaar.
Op school met zijn mentor wil hij ook niet echt praten. Dan gaat alles geweldig goed thuis.
Ze hebben zelfs een tijd niet beter geweten dan dat zijn stiefvader zijn vader is.
Mijn ex heeft als je zoon en het overleden broertje meerekent 6 kinderen. Na het overlijden van zijn broertje is er een in zijn ogen een vervangend nieuwe broertje gekomen.
Zijn vader belde persoonlijk op. Dat is al heel wat hoor. Zoon is 2 keer niet eens gecontact dat hij een broertje gekregen had. 1 keer gebeld 2 keer gesmst.
Ben toen rustig bij zoon gaan zitten met mijn man en we hebben het rustig uitgelegd. Niet boem je vader heeft longkanker en is terminaal. We hebben echt een avond gezeten om er over te praten.
Zoals in al zei hij blijft echt lang boos.
Voor een eventueel kindsdeel zullen ze dus met 5 zijn. Zou mij doodlachen als dat er echt is. Mocht hij dat direct op kunnen halen. Zal hij dat met een grote glimlach doen.
We hebben nog steeds een etentje van hem te goed.
Iets wat ik eigenlijk niet mag uitspreken. Maar ergens heb ik wel gedacht. Als zijn vader straks dood is en de ergste klap is verwerkt dan kan het voor zoon misschien alleen maar beter zijn. Hij is zo vaak door zijn vader gekwetst. Heb echt geregeld tot 10 moeten tellen als ik weer een huilende zoon op de zaterdag in zijn vaders weekend aan de telefoon had. Mama wil je mij asjeblieft ophalen?
Is iets té vaak gebeurd. Kan er echt hele lappen tekst over schrijven hoe hij door de kleine dingen van zijn vader gekwetst is.
Dat zijn vader mij geregeld even moest hebben door grove dingen te zeggen. Kom maar op. Maar dan een kind, je eigen kind noterbene.
Mijn man is meer en betere vader voor hem geweest. Mijn man is altijd netjes tegen zoon geweest. Natuurlijk waren der wel eens woorden. Maar nooit heb ik woorden als dat hij op kon rotten gehoord. Man die ging dan even om af te koelen de auto wassen. Na de tijd prate ze even. Met zen 2en, het was tussen hun dus werd het samen uitgepraat. Maar na de tijd altijd goed. Zijn nooit met ruzie gaan slapen.
Iets wat mij echt ontroerd heeft;
Mijn toen nog vriend is eerst bij zoon geweest om te bespreken of hij het oke vond dat we trouwde. Later hij naar mijn vader. Die vond dat het niet zijn beslissing maar de beslissing van zoon was. Die er uiteraard na een stevige onderhandelin mee akkoord ging.
Voor zoon ook fijn geweest dat we niet opeens met het nieuws kwamen dat we gingen trouwen. Hij wist het als eerste en het allerbelangrijkste hij is betrokken bij geweest.
Ze zijn samen pak wezen kopen, mee geweest op vrijgezellen feest, hij heeft mij samen met mijn vader weg gegeven.
Heb de make-up van mijn kop gejankt toen het normale trouwbelofte werd aangepast. Hij heeft beloofd voor hem te zorgen.
Kortom die dag draaide het als het ware om ons als gezin wording.
Mijn man heeft een half jaar geleden zitten huilen. Deed hij op de trouwdag niet eens. Kwam zo ter sprake waarom hij geen kinderen met zijn ex heeft. Toen waarom wij geen kinderen hebben en of we het eventueel willen etc. Is allemaal heel open over gepraat.
Zegt zoon. Mochten er kinderen komen. Weet zeker dat je een goede vader zult zijn. Je hebt je als vader al bewezen.
dinsdag 25 augustus 2015 om 21:33
dinsdag 25 augustus 2015 om 21:58
Mijn zoon en dan nog 5 met haar geproduceerd. Moet er niet aan denken 5 keer zwanger te wezen. Je zal maar 5 keizersneden krijgen! Voor de chirurg wel makkelijk het is al voorgesneden.
Toen broertje kwam te overlijden was ze binnen zeer korte tijd weer zwanger. Lege plek aan tafel vonden ze maar niets.
Ze heeft zelfs een keer tegen mij gezegd dat als kinderen als enigst kind opgroeien dat ze dan niet leren delen, hebberig worden etc. Zei de gene die meer kinderen heeft dan dat ik auto's heb gehad. Zoon zei een keer. 1 ding scheelt het is er wel on de 2 maanden feest. Kwa verjaardagen hebben ze er wel optimaal over het jaar verdeeld geplant. Allemaal in even maanden jarig vind ik toch knap.
Toen broertje kwam te overlijden was ze binnen zeer korte tijd weer zwanger. Lege plek aan tafel vonden ze maar niets.
Ze heeft zelfs een keer tegen mij gezegd dat als kinderen als enigst kind opgroeien dat ze dan niet leren delen, hebberig worden etc. Zei de gene die meer kinderen heeft dan dat ik auto's heb gehad. Zoon zei een keer. 1 ding scheelt het is er wel on de 2 maanden feest. Kwa verjaardagen hebben ze er wel optimaal over het jaar verdeeld geplant. Allemaal in even maanden jarig vind ik toch knap.
dinsdag 25 augustus 2015 om 22:02
Brrr... wat 'n achterlijk wijf zeg de ene na de andere koter uitpoepen. Wat zielig voor je zoon dat je ex als een of andere dekhengst 2e leg heeft geproduceerd en zijn eerste kind nauwelijks meer ziet staan. En extra balen dat die vrouw nu 4/5 van de erfenis gaat opstrijken middels haar bloedjes. Een 2e leg zou verboden moeten worden: gewoon knoopje erin als je bij de moeder/vader van je kind(eren) weg gaat.
Shoot first, ask questions later!
dinsdag 25 augustus 2015 om 22:09
quote:HollyJ schreef op 25 augustus 2015 @ 21:58:
Mijn zoon en dan nog 5 met haar geproduceerd. Moet er niet aan denken 5 keer zwanger te wezen. Je zal maar 5 keizersneden krijgen! Voor de chirurg wel makkelijk het is al voorgesneden.
Toen broertje kwam te overlijden was ze binnen zeer korte tijd weer zwanger. Lege plek aan tafel vonden ze maar niets.
Ze heeft zelfs een keer tegen mij gezegd dat als kinderen als enigst kind opgroeien dat ze dan niet leren delen, hebberig worden etc. Zei de gene die meer kinderen heeft dan dat ik auto's heb gehad. Zoon zei een keer. 1 ding scheelt het is er wel on de 2 maanden feest. Kwa verjaardagen hebben ze er wel optimaal over het jaar verdeeld geplant. Allemaal in even maanden jarig vind ik toch knap.Je gaat het nu persoonlijk maken. Niet doen! Hou je gewoon bij de feiten van nu. Zoon wil vader niet zien, respecteer dat. Jij krijgt nog 15.000 euro, direct opeisen na zijn overlijden. Uitzoeken of zoon recht heeft op een kindsdeel, ook gelijk regelen. Je hoeft daarna nooit meer iets met haar te maken hebben, klaar. De verdere situatie doet er niet toe en maakt dat je het doet uit wrok en haat. Dat mag best, maar dat kun je beter voor je houden.
Mijn zoon en dan nog 5 met haar geproduceerd. Moet er niet aan denken 5 keer zwanger te wezen. Je zal maar 5 keizersneden krijgen! Voor de chirurg wel makkelijk het is al voorgesneden.
Toen broertje kwam te overlijden was ze binnen zeer korte tijd weer zwanger. Lege plek aan tafel vonden ze maar niets.
Ze heeft zelfs een keer tegen mij gezegd dat als kinderen als enigst kind opgroeien dat ze dan niet leren delen, hebberig worden etc. Zei de gene die meer kinderen heeft dan dat ik auto's heb gehad. Zoon zei een keer. 1 ding scheelt het is er wel on de 2 maanden feest. Kwa verjaardagen hebben ze er wel optimaal over het jaar verdeeld geplant. Allemaal in even maanden jarig vind ik toch knap.Je gaat het nu persoonlijk maken. Niet doen! Hou je gewoon bij de feiten van nu. Zoon wil vader niet zien, respecteer dat. Jij krijgt nog 15.000 euro, direct opeisen na zijn overlijden. Uitzoeken of zoon recht heeft op een kindsdeel, ook gelijk regelen. Je hoeft daarna nooit meer iets met haar te maken hebben, klaar. De verdere situatie doet er niet toe en maakt dat je het doet uit wrok en haat. Dat mag best, maar dat kun je beter voor je houden.
dinsdag 25 augustus 2015 om 22:13
quote:prada schreef op 25 augustus 2015 @ 22:09:
[...]
Je gaat het nu persoonlijk maken. Niet doen! Hou je gewoon bij de feiten van nu. Zoon wil vader niet zien, respecteer dat. Jij krijgt nog 15.000 euro, direct opeisen na zijn overlijden. Uitzoeken of zoon recht heeft op een kindsdeel, ook gelijk regelen. Je hoeft daarna nooit meer iets met haar te maken hebben, klaar. De verdere situatie doet er niet toe en maakt dat je het doet uit wrok en haat. Dat mag best, maar dat kun je beter voor je houden.
Dit dus!
Waak er aub voor dat je dit soort uitspraken richting je zoon doet. Het blijft zijn familie, hij moet zich er zijn eigen mening over kunnen vormen én deze kunnen herzien zonder het gevoel te hebben dat hij jou afvalt.
[...]
Je gaat het nu persoonlijk maken. Niet doen! Hou je gewoon bij de feiten van nu. Zoon wil vader niet zien, respecteer dat. Jij krijgt nog 15.000 euro, direct opeisen na zijn overlijden. Uitzoeken of zoon recht heeft op een kindsdeel, ook gelijk regelen. Je hoeft daarna nooit meer iets met haar te maken hebben, klaar. De verdere situatie doet er niet toe en maakt dat je het doet uit wrok en haat. Dat mag best, maar dat kun je beter voor je houden.
Dit dus!
Waak er aub voor dat je dit soort uitspraken richting je zoon doet. Het blijft zijn familie, hij moet zich er zijn eigen mening over kunnen vormen én deze kunnen herzien zonder het gevoel te hebben dat hij jou afvalt.
dinsdag 25 augustus 2015 om 22:26
Wat klink je zuur. Ik geloof je als je het niet makkelijk hebt gehad maar hun leven is ook doorgegaan met een groot verdriet van het verlies van een zoon.
Je klinkt verbitterd maar uiteraard heb je recht op die 15000 euro en dat zou ik ook terug willen. Maar tussen alle regels klinkt het wraak/verbitterdheid gevoel. Misschien terecht maar goed voor je zoon? Denk het niet. Weet jezelf ook wel. Dus dat je mensen achter je wilt krijgen dat je gelijk hebt, ja hoor, kan je krijgen. Of je het op een nette manier doet? Nee denk ik niet.
En hoe zoon het later zal zien, de tijd zal het leren
Vergeet niet, het kan ook op een andere manier om je recht te halen he!
Je klinkt verbitterd maar uiteraard heb je recht op die 15000 euro en dat zou ik ook terug willen. Maar tussen alle regels klinkt het wraak/verbitterdheid gevoel. Misschien terecht maar goed voor je zoon? Denk het niet. Weet jezelf ook wel. Dus dat je mensen achter je wilt krijgen dat je gelijk hebt, ja hoor, kan je krijgen. Of je het op een nette manier doet? Nee denk ik niet.
En hoe zoon het later zal zien, de tijd zal het leren
Vergeet niet, het kan ook op een andere manier om je recht te halen he!
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 25 augustus 2015 om 22:34
Zelfs als de gesprekken tussen je vader en je zoon een soort van geheim zijn zou je toch je vader kunnen influisteren dat hij met je zoon over zijn zieke vader praat. Jij hoeft daar verder niets van te weten. Misschien kan je vader hem overtuigen dat het nu of nooit is.
Je zegt dat zijn vader hem gebeld heeft, was dat toen hij ziek was of om te vragen of zoon nog een keer bij hem langs wilde komen om hem te zien voor hij overlijdt?
Je zegt dat zijn vader hem gebeld heeft, was dat toen hij ziek was of om te vragen of zoon nog een keer bij hem langs wilde komen om hem te zien voor hij overlijdt?
dinsdag 25 augustus 2015 om 23:10
Ik snap wel dat sommigen TO verbitterd vinden overkomen maar je weet niet wat je meemaakt hoor als je je kind op zo'n manier ziet opgroeien zonder dat je daar heel veel aan kan veranderen. Ik denk ook niet dat TO zo dom is om haar werkelijke mening aan haar zoon te vertellen want anders zou zij niet zo aandringen op het laatste contact met vader, dus het gaat haar wel aan het hart maar dat er oud zeer zit, dat is wel duidelijk ja. Niemand zou uit zo'n scheiding met toestanden onbevlekt komen.
De vastheid die je zoekt is even groot als de veranderlijkheid waar jij naar verlangt
dinsdag 25 augustus 2015 om 23:17
quote:redbuIIetje schreef op 25 augustus 2015 @ 22:28:
Zoon is in elk geval ook gelijk verlost van verplichte bezoekjes aan dat 2e leg gezin.
Hij is wel zijn vader zo kwijt. Gezien jouw opmerkingen hoe jij je zou voelen als jij jouw ouders zou verliezen, denk daar dan eens aan als je zulke dingen gaat zeggen. Echt
We weten je mening over een 2e leg en dat is in deze ook heel verschrikkelijk maar denk nou even aan die jongen, gewoon alsof je het zelf bent.
Zoon is in elk geval ook gelijk verlost van verplichte bezoekjes aan dat 2e leg gezin.
Hij is wel zijn vader zo kwijt. Gezien jouw opmerkingen hoe jij je zou voelen als jij jouw ouders zou verliezen, denk daar dan eens aan als je zulke dingen gaat zeggen. Echt
We weten je mening over een 2e leg en dat is in deze ook heel verschrikkelijk maar denk nou even aan die jongen, gewoon alsof je het zelf bent.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 25 augustus 2015 om 23:37
Ik heb liever dat TO hier op een anoniem forum uitspreekt wat haar dwars zit en daarmee haar woede wat ruimte geeft (en hopelijk haarzelf weer wat lucht). Het zit haar duidelijk heel erg hoog allemaal, en het moet er toch een keer uit. Dan toch liever hier als dat ze dat thuis allemaal ventileert met haar zoon in de buurt? Ik denk dat ze vooral geholpen is met een virtuele schouder, want dat ze dit niet met zoon moet bespreken weet ze al. Dat schreef ze zelf al eerder.
dinsdag 25 augustus 2015 om 23:40
Eens met bovenstaande. Iedereen heeft wel een mening die wij in het echte leven nooit zullen spuien. Als je nagaat wat voor een shit deze vrouw en haar zoon hebben doorstaan, snap ik wel even dat zij wilt azijn pissen op een forum. Chique is anders maar goed we hebben allemaal wel onze smetjes.
De vastheid die je zoekt is even groot als de veranderlijkheid waar jij naar verlangt
dinsdag 25 augustus 2015 om 23:40
quote:Mylene_Valerie schreef op 25 augustus 2015 @ 23:17:
[...]
Hij is wel zijn vader zo kwijt. Gezien jouw opmerkingen hoe jij je zou voelen als jij jouw ouders zou verliezen,
Ik denk dat ze dan vooral bezig zal zijn met de erfenis, want uit haar reacties kun je opmaken dat zij dat het belangrijkst vindt in zo'n situatie.
[...]
Hij is wel zijn vader zo kwijt. Gezien jouw opmerkingen hoe jij je zou voelen als jij jouw ouders zou verliezen,
Ik denk dat ze dan vooral bezig zal zijn met de erfenis, want uit haar reacties kun je opmaken dat zij dat het belangrijkst vindt in zo'n situatie.
dinsdag 25 augustus 2015 om 23:54
quote:Jeweethetniet schreef op 25 augustus 2015 @ 23:40:
[...]
Ik denk dat ze dan vooral bezig zal zijn met de erfenis, want uit haar reacties kun je opmaken dat zij dat het belangrijkst vindt in zo'n situatie.En gelijk heeft ze. Ze heeft toch verder niets met die vrouw te maken. Er zijn afspraken gemaakt en die moeten nagekomen worden.
[...]
Ik denk dat ze dan vooral bezig zal zijn met de erfenis, want uit haar reacties kun je opmaken dat zij dat het belangrijkst vindt in zo'n situatie.En gelijk heeft ze. Ze heeft toch verder niets met die vrouw te maken. Er zijn afspraken gemaakt en die moeten nagekomen worden.
woensdag 26 augustus 2015 om 00:01
quote:Jeweethetniet schreef op 25 augustus 2015 @ 23:40:
[...]
Ik denk dat ze dan vooral bezig zal zijn met de erfenis, want uit haar reacties kun je opmaken dat zij dat het belangrijkst vindt in zo'n situatie.Toen zij pas gescheiden was, heeft deze minnares zich er ook niet om bekommerd hoe TO een dak boven haar hoofd had met eten op de plank voor haar en haar kind. Die vrouw heeft haar toen ook niet opgebeld om te vragen of zij misschien een mand met boodschappen nodig had. Zielig maar helaas, als ex-man dood is, heeft zij nog steeds recht op HAAR centen en deze minnares heeft al kunnen genieten van het vruchtgebruik van de woning. Het is te hopen voor TO dat het huis nog in goede staat is zodat zij het volledige bedrag eruit kan halen.
[...]
Ik denk dat ze dan vooral bezig zal zijn met de erfenis, want uit haar reacties kun je opmaken dat zij dat het belangrijkst vindt in zo'n situatie.Toen zij pas gescheiden was, heeft deze minnares zich er ook niet om bekommerd hoe TO een dak boven haar hoofd had met eten op de plank voor haar en haar kind. Die vrouw heeft haar toen ook niet opgebeld om te vragen of zij misschien een mand met boodschappen nodig had. Zielig maar helaas, als ex-man dood is, heeft zij nog steeds recht op HAAR centen en deze minnares heeft al kunnen genieten van het vruchtgebruik van de woning. Het is te hopen voor TO dat het huis nog in goede staat is zodat zij het volledige bedrag eruit kan halen.
De vastheid die je zoekt is even groot als de veranderlijkheid waar jij naar verlangt