Psyche
alle pijlers
Ongelukkig na verhuizing
woensdag 16 september 2015 om 00:17
Hallo VIVA,
Onlangs ben ik verhuisd naar Rotterdam om de verkorte lerarenopleiding te doen. Ik studeerde hiervoor in Groningen aan de universiteit, maar kwam er snel achter dat het academische werk niet echt wat voor mij was, vandaar dat ik nu koos voor de hogeschool. Ik ben met name zo ver van Groningen verhuisd omdat ik dichter bij mijn vriend wilde wonen die net over de grens in België woont, wat vanuit Rotterdam zeer goed te doen is.
Ik voel me alleen sinds ik begonnen ben niet zo happy meer en heb 's ochtends moeite om uit bed te komen. In de weekenden heb ik tijd om mijn vriend te zien en ben ik kortstondig blij, maar doordeweeks voel ik me druilerig en erger ik me werkelijk aan alles en iedereen. Verder begon ik dit jaar ook gelijk met mijn stage op een middelbare school - mede zo snel omdat het een versneld traject is - en heb ik daar bijna niks te doen, ook al vraag ik eigenlijk constant om taken en meer aanwijzingen. Bovendien roepen stageschool en opleiding steeds verschillende dingen en voel ik mij als simpele stagiaire eigenlijk een speelbal, ondanks het feit dat ik me zo assertief mogelijk opstel.
Stiekem voel ik me ook best eenzaam. Al mijn vrienden zitten ver weg in Groningen en ik voel me niet zo prettig in het huis waar ik terecht ben gekomen, al besef ik me dat het altijd tijd kost om een sociale cirkel op te bouwen en dat het ook in een nieuw huis altijd even wennen is. Ik merk alleen op dat een van de meiden nogal op me zitten vitten - en juist het feit dat ik me al best rot voel zorgt dat ik me dat erg aantrek.
Nu wil ik het allemaal even relativeren: ik vind de opleiding zelf juist erg leuk en kan nu al zeggen dat ik vrij goed op kan schieten met mijn medestudenten, alleen wonen velen niet in Rotterdam en durf ik in dit stadium nog niet echt iemand te vragen om wat te gaan drinken. Ik zie ze ook slechts één keer per week, dus dan duurt het langer voordat je elkaar echt kent.
Ik wilde dit vooral graag van me afschrijven. Deze verandering is pas een klein maandje gaande, de verhuizing zelf incluus en ik hoop oprecht dat het snel beter wordt. Toch ben ik best wel bang om uiteindelijk door te sukkelen in die nare gevoelens als ik niet snel wat doe en ik weet zelf eigenlijk niet meer op welk gebied ik mij nou het eerste moet richten om me weer wat happier te voelen? :-/ Tips zijn natuurlijk altijd welkom.
Onlangs ben ik verhuisd naar Rotterdam om de verkorte lerarenopleiding te doen. Ik studeerde hiervoor in Groningen aan de universiteit, maar kwam er snel achter dat het academische werk niet echt wat voor mij was, vandaar dat ik nu koos voor de hogeschool. Ik ben met name zo ver van Groningen verhuisd omdat ik dichter bij mijn vriend wilde wonen die net over de grens in België woont, wat vanuit Rotterdam zeer goed te doen is.
Ik voel me alleen sinds ik begonnen ben niet zo happy meer en heb 's ochtends moeite om uit bed te komen. In de weekenden heb ik tijd om mijn vriend te zien en ben ik kortstondig blij, maar doordeweeks voel ik me druilerig en erger ik me werkelijk aan alles en iedereen. Verder begon ik dit jaar ook gelijk met mijn stage op een middelbare school - mede zo snel omdat het een versneld traject is - en heb ik daar bijna niks te doen, ook al vraag ik eigenlijk constant om taken en meer aanwijzingen. Bovendien roepen stageschool en opleiding steeds verschillende dingen en voel ik mij als simpele stagiaire eigenlijk een speelbal, ondanks het feit dat ik me zo assertief mogelijk opstel.
Stiekem voel ik me ook best eenzaam. Al mijn vrienden zitten ver weg in Groningen en ik voel me niet zo prettig in het huis waar ik terecht ben gekomen, al besef ik me dat het altijd tijd kost om een sociale cirkel op te bouwen en dat het ook in een nieuw huis altijd even wennen is. Ik merk alleen op dat een van de meiden nogal op me zitten vitten - en juist het feit dat ik me al best rot voel zorgt dat ik me dat erg aantrek.
Nu wil ik het allemaal even relativeren: ik vind de opleiding zelf juist erg leuk en kan nu al zeggen dat ik vrij goed op kan schieten met mijn medestudenten, alleen wonen velen niet in Rotterdam en durf ik in dit stadium nog niet echt iemand te vragen om wat te gaan drinken. Ik zie ze ook slechts één keer per week, dus dan duurt het langer voordat je elkaar echt kent.
Ik wilde dit vooral graag van me afschrijven. Deze verandering is pas een klein maandje gaande, de verhuizing zelf incluus en ik hoop oprecht dat het snel beter wordt. Toch ben ik best wel bang om uiteindelijk door te sukkelen in die nare gevoelens als ik niet snel wat doe en ik weet zelf eigenlijk niet meer op welk gebied ik mij nou het eerste moet richten om me weer wat happier te voelen? :-/ Tips zijn natuurlijk altijd welkom.
woensdag 16 september 2015 om 01:47
woensdag 16 september 2015 om 08:06
Het is en blijft wel Rotterdam. Die mentaliteit daar is anders. Een vriendin van me is vanuit Brabant naar Nieuwerkerk a/d IJssel gegaan en werkte ook in Rotterdam. Die heeft nooit kunnen wennen en woont nu vlakbij Gorinchem en dat is veel prettiger. Ik zou ook echt niet in Rotterdam kunnen wonen, de hele stad vind ik niet prettig aanvoelen.
Maar goed, je zit er nog maar kort en de periode is echt te kort om te wennen. Geef het tijd komt vast goed! En je kan ook rustig aan je klasgenoten (of eventueel collega's?) aangeven dat je het wat lastig vind vanwege de verhuizing en omdat je nog niet veel mensen kent enzo. Misschien nodigen ze je dan vanzelf wel uit. Of plaats een oproepje hier op het forum? Wie weet vind je op die manier een leuke vriendin in de omgeving.
Maar goed, je zit er nog maar kort en de periode is echt te kort om te wennen. Geef het tijd komt vast goed! En je kan ook rustig aan je klasgenoten (of eventueel collega's?) aangeven dat je het wat lastig vind vanwege de verhuizing en omdat je nog niet veel mensen kent enzo. Misschien nodigen ze je dan vanzelf wel uit. Of plaats een oproepje hier op het forum? Wie weet vind je op die manier een leuke vriendin in de omgeving.
woensdag 16 september 2015 om 08:25
Hé stadgenoot! Toevallig las ik je berichtje. Ten eerste; het komt écht goed!
Ik ben opgegroeid in de buurt van Rotterdam en was ontzettend blij dat ik uit dat hol weg mocht. (erg bekrompen dorp...) Ik woonde toen in het oosten (heerlijk!), maar een jaar of vijf/zes geleden ben ik noodgedwongen bij mijn vriend ingetrokken (die toevallig in Rotterdam woonde) Ik vond het vreselijk in Rotterdam. Zo druk, zo onaardig. En dat terwijl ik dus wel uit deze regio kom. Moet je nagaan hoe dat voor jou moet zijn.
Inmiddels wonen we in een heel mooi en rustig (een 'goed') deel van Rotterdam. Dat scheelt voor mij heel veel. Ik kom nu zelden nog in het drukke centrum. En als ik al ga, dan combineer ik zoveel mogelijk winkels die hier niet zitten.
Ik houd inmiddels ook een beetje van het stadse leven. Nooit gedacht dat ik dat zou zeggen... Maar ik realiseerde me deze zomer dat het best bijzonder is om zoveel faciliteiten op cultureel gebied, zo in de buurt te hebben. Ik heb besloten daar komend jaar flink gebruik van te maken (meer naar de schouwburg, etc.) Dat in combinatie met het gevoel dat je hier wel altijd kunt zijn wie je bent (althans, zo voel ik dat), maar dat ik het hier nu wel even leuk vind. Maar uiteindelijk wil ik graag richting het oosten of noorden..
Dus: ik snap helemaal wat je voelt! Maar het komt wel goed. En ik wil best een keer met je wat drinken, hoor. Als je dat leuk vindt, moet je me maar even een privéberichtje sturen.
En tot slot; opleiding zegt A en stage zegt B; wen daar heel snel aan. Ik zal m'n mening over de school waar je zit voor me houden. En als jij het er leuk vindt; helemaal prima. Maar ik hield het na 2,5 jaar echt niet meer vol en ben zelfs gestopt omdat die school altijd andere dingen zei en wilde (en vaak heel erg onlogisch ook) dan het werkveld. Gelukkig doe je de versnelde variant.. ben je er sneller vanaf
Ik ben opgegroeid in de buurt van Rotterdam en was ontzettend blij dat ik uit dat hol weg mocht. (erg bekrompen dorp...) Ik woonde toen in het oosten (heerlijk!), maar een jaar of vijf/zes geleden ben ik noodgedwongen bij mijn vriend ingetrokken (die toevallig in Rotterdam woonde) Ik vond het vreselijk in Rotterdam. Zo druk, zo onaardig. En dat terwijl ik dus wel uit deze regio kom. Moet je nagaan hoe dat voor jou moet zijn.
Inmiddels wonen we in een heel mooi en rustig (een 'goed') deel van Rotterdam. Dat scheelt voor mij heel veel. Ik kom nu zelden nog in het drukke centrum. En als ik al ga, dan combineer ik zoveel mogelijk winkels die hier niet zitten.
Ik houd inmiddels ook een beetje van het stadse leven. Nooit gedacht dat ik dat zou zeggen... Maar ik realiseerde me deze zomer dat het best bijzonder is om zoveel faciliteiten op cultureel gebied, zo in de buurt te hebben. Ik heb besloten daar komend jaar flink gebruik van te maken (meer naar de schouwburg, etc.) Dat in combinatie met het gevoel dat je hier wel altijd kunt zijn wie je bent (althans, zo voel ik dat), maar dat ik het hier nu wel even leuk vind. Maar uiteindelijk wil ik graag richting het oosten of noorden..
Dus: ik snap helemaal wat je voelt! Maar het komt wel goed. En ik wil best een keer met je wat drinken, hoor. Als je dat leuk vindt, moet je me maar even een privéberichtje sturen.
En tot slot; opleiding zegt A en stage zegt B; wen daar heel snel aan. Ik zal m'n mening over de school waar je zit voor me houden. En als jij het er leuk vindt; helemaal prima. Maar ik hield het na 2,5 jaar echt niet meer vol en ben zelfs gestopt omdat die school altijd andere dingen zei en wilde (en vaak heel erg onlogisch ook) dan het werkveld. Gelukkig doe je de versnelde variant.. ben je er sneller vanaf
woensdag 16 september 2015 om 09:09
TO het komt echt wel goed, je moet gewoon even wennen. Ik ben sinds 2012 3 keer verhuisd en elke keer ver weg. En ja, dat is een heel ontwrichtende ervaring, ook al ging ik toendertijd samen met mijn vriend. Ik kom zelf uit de omgeving Rotterdam en ben naar Apeldoorn verhuisd. Ik vind de mensen hier onwijs stug en heel erg ons kent ons, dus het duurde even voor men ondooide. Ik heb in tussentijd ook nog op Bonaire gewoond en daar had ik veel sneller een sociaal leven ed. Ja, de mensen zijn daar warmer/vriendelijker, maar je komt elkaar ook veel makkelijker tegen. Hier in Nederland zitten de meeste mensen vooral veel binnen.
Maar het belangrijkste is, zoek het op! Collega's, mensen van de sportvereniging enz. En wees niet bang om gewoon een praatje aan te knopen!
Maar het belangrijkste is, zoek het op! Collega's, mensen van de sportvereniging enz. En wees niet bang om gewoon een praatje aan te knopen!
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 16 september 2015 om 09:12
woensdag 16 september 2015 om 10:43
Oke ik probeer in dit bericht zoveel mogelijk op iedereen te antwoorden!
Teaspooncat: Hee, bedankt voor je opbeurende berichtje! Lijkt me inderdaad leuk om een keer wat te drinken.
Ik zal je nog wel even PMen later vandaag. Het is hier inderdaad allemaal wat anoniemer. Zelf kom ik overigens niet uit Groningen. Ik heb voor mijn vierjarige studie zo'n 18 jaar in regio Amsterdam gewoond en mijn ouders komen toevallig uit regio Rotterdam. Ik denk dat ik er daarom niet zo bij stil gestaan heb dat het aanvankelijk een beetje eenzaam kan zijn oid.
hgjb266 & vandale: Ik vond mijn tijd in Groningen inderdaad erg leuk, was echt een topstadje! Alleen daar merkte ik juist weer heel erg dat ik uit de randstad kom en was het allemaal een beetje klein en zo. Had ook het gevoel het ontgroeid te zijn, dus daarom was ik eerst heel blij om naar de grote stad te verhuizen en dichterbij mijn vriend in België te zijn. Ach ja alles zo zijn voors en na's
.
dianaf: Ja, ik moet mezelf denk ik iets meer voor de leeuwen gooien. Ik zat er wel aan te denken om een cursus te doen, weet alleen nog niet zo goed wat. :-/
Verder nog even in het algemeen over mijn stage: Stiekem baal ik dus meer van mijn stage zelf dan de Hogeschool. De Hogeschool stelt namelijk gewoon als eis dat ik uiteindelijk minimaal 2 klassen zelfstandig les kan geven (6 tot 9 uur per week) naast de opleiding. Ondertussen is mijn stagebegeleider heel erg - hoe zal ik het zeggen - niet coöperatief? Hij wil eigenlijk geen enkele klas aan mij afgeven en als ik vraag of ik een uitleg van de stof van hem mag overnemen of iets anders dat de school ten goede komt, dan zegt hij dingen zoals: "Doe maar gewoon wat jij wilt." Verder verschaft de school mij ook geen roosters, weekplanners en schoolboeken waarmee ik een (deel van) een les kan voorbereiden - ook al heb ik deze dingen al meermaals gevraagd. Ook stellen ze vanuit mijn opleiding voor dat ik vergaderingen en schooluitjes een keer bijwoon, maar ook dat wordt steeds weggewuifd door mijn begeleider onder het mom van "Daar leer je toch helemaal niks van." (Maar goed, nu leer ik al helemaal niks) .
Ik raak hier stiekem heel gestrest door: ik wil graag iemand die klassen afgeeft en duidelijke feedback geeft - iets wat bij andere mensen van mijn opleiding grotendeels wel goed zit. Bij sommige stages werkt het misschien goed om stagiaires zelf met initiatieven te laten komen, maar dan denk ik meer aan snuffelstages in bedrijven en zo. Docentschap leer je - voor zover ik weet - alleen maar door het ook werkelijk te doen en ik zit er nu al aan te denken om een andere stageschool te zoeken...
Probleem is dus dat ik door de combi balen van stage / andere stad / geen vrienden op moment nergens echt plezier uit lijk te halen. Ik doe eigenlijk alleen maar dingen mbt studie en huishouden en ik slaap doordeweeks bovendien behoorlijk slecht, waardoor ik nog humeuriger en bedroefder opsta. Ik vraag me af of ik naar de huisarts moet, om te praten en om erger te voorkomen.
Wel probeer ik overigens gezond te eten en ben ik twee weken geleden gestopt met roken.
Teaspooncat: Hee, bedankt voor je opbeurende berichtje! Lijkt me inderdaad leuk om een keer wat te drinken.
Ik zal je nog wel even PMen later vandaag. Het is hier inderdaad allemaal wat anoniemer. Zelf kom ik overigens niet uit Groningen. Ik heb voor mijn vierjarige studie zo'n 18 jaar in regio Amsterdam gewoond en mijn ouders komen toevallig uit regio Rotterdam. Ik denk dat ik er daarom niet zo bij stil gestaan heb dat het aanvankelijk een beetje eenzaam kan zijn oid.hgjb266 & vandale: Ik vond mijn tijd in Groningen inderdaad erg leuk, was echt een topstadje! Alleen daar merkte ik juist weer heel erg dat ik uit de randstad kom en was het allemaal een beetje klein en zo. Had ook het gevoel het ontgroeid te zijn, dus daarom was ik eerst heel blij om naar de grote stad te verhuizen en dichterbij mijn vriend in België te zijn. Ach ja alles zo zijn voors en na's
. dianaf: Ja, ik moet mezelf denk ik iets meer voor de leeuwen gooien. Ik zat er wel aan te denken om een cursus te doen, weet alleen nog niet zo goed wat. :-/
Verder nog even in het algemeen over mijn stage: Stiekem baal ik dus meer van mijn stage zelf dan de Hogeschool. De Hogeschool stelt namelijk gewoon als eis dat ik uiteindelijk minimaal 2 klassen zelfstandig les kan geven (6 tot 9 uur per week) naast de opleiding. Ondertussen is mijn stagebegeleider heel erg - hoe zal ik het zeggen - niet coöperatief? Hij wil eigenlijk geen enkele klas aan mij afgeven en als ik vraag of ik een uitleg van de stof van hem mag overnemen of iets anders dat de school ten goede komt, dan zegt hij dingen zoals: "Doe maar gewoon wat jij wilt." Verder verschaft de school mij ook geen roosters, weekplanners en schoolboeken waarmee ik een (deel van) een les kan voorbereiden - ook al heb ik deze dingen al meermaals gevraagd. Ook stellen ze vanuit mijn opleiding voor dat ik vergaderingen en schooluitjes een keer bijwoon, maar ook dat wordt steeds weggewuifd door mijn begeleider onder het mom van "Daar leer je toch helemaal niks van." (Maar goed, nu leer ik al helemaal niks) .
Ik raak hier stiekem heel gestrest door: ik wil graag iemand die klassen afgeeft en duidelijke feedback geeft - iets wat bij andere mensen van mijn opleiding grotendeels wel goed zit. Bij sommige stages werkt het misschien goed om stagiaires zelf met initiatieven te laten komen, maar dan denk ik meer aan snuffelstages in bedrijven en zo. Docentschap leer je - voor zover ik weet - alleen maar door het ook werkelijk te doen en ik zit er nu al aan te denken om een andere stageschool te zoeken...
Probleem is dus dat ik door de combi balen van stage / andere stad / geen vrienden op moment nergens echt plezier uit lijk te halen. Ik doe eigenlijk alleen maar dingen mbt studie en huishouden en ik slaap doordeweeks bovendien behoorlijk slecht, waardoor ik nog humeuriger en bedroefder opsta. Ik vraag me af of ik naar de huisarts moet, om te praten en om erger te voorkomen.
Wel probeer ik overigens gezond te eten en ben ik twee weken geleden gestopt met roken.
woensdag 16 september 2015 om 12:38
@humpeldumpeltje; je school klinkt niet erg goed, eerlijk gezegd... ik heb op al m'n stagescholen altijd meteen alles zelf mogen doen. Natuurlijk was de docent wel altijd aanwezig, maar zij wilden juist altijd dat ik zo snel mogelijk zelf voor de klas ging staan en (kleine) dingen ging uitleggen. En als ik dat zelf nog niet durfde, mocht ik dat aangeven. Je leert inderdaad het beste van zoveel mogelijk doen. En jouw stageschool moet je die kans geven.
Weet je ook waarom ze zo doen? Is het een docent die voor het eerst een stagiaire begeleidt? Ik vind het echt heel vreemd. Zeker voor iemand in een verkort traject. Als je nou een 17-jarige voltijder voor je hebt, snap ik dat ze het voorzichtig aanpakken (maar die stages zijn daar ook helemaal op ingesteld; met babystapjes de praktijk verkennen).
Als ik jou was zou ik het nog even aankijken (je bent nog maar kort op stage, natuurlijk) maar bespreek het eens met je begeleider op school. Tenzij het de heer Bijl is, want dan kun je net ze goed tegen een boom lullen...
Weet je ook waarom ze zo doen? Is het een docent die voor het eerst een stagiaire begeleidt? Ik vind het echt heel vreemd. Zeker voor iemand in een verkort traject. Als je nou een 17-jarige voltijder voor je hebt, snap ik dat ze het voorzichtig aanpakken (maar die stages zijn daar ook helemaal op ingesteld; met babystapjes de praktijk verkennen).
Als ik jou was zou ik het nog even aankijken (je bent nog maar kort op stage, natuurlijk) maar bespreek het eens met je begeleider op school. Tenzij het de heer Bijl is, want dan kun je net ze goed tegen een boom lullen...
woensdag 16 september 2015 om 16:39
Hai dames, bij deze een update. Ik heb vandaag wel in twee lessen twee korte stukjes uitleg mogen geven (nadat ik daar flink op aangedrongen had, haha) en dat ging eigenlijk best goed!
Nu zit ik alleen morgen weer thuis omdat er zogezegd niks te doen voor mij zou zijn. Toen ik mijn begeleider vroeg of ik vrijdag dan wel wat kon doen was het weer zo van 'we mailen wel'. Ik kijk het nog heel even aan (ik denk hierbij overigens aan max. 2 weken, want ik moet rond 1 december al een x aantal lessen zelfstandig kunnen geven onder toezicht van de begeleider) en anders andere school. Gelukkig heb ik binnenkort ook een gesprek met een andere docent die hoofdverantwoordelijke is voor de stagiaires.
Ik ga aan hem vragen hoe we dit het beste op kunnen gaan lossen, want ik vind het maar vaag dat ik steeds thuis zit en zelf steeds enorm moet doorzagen over van alles om taken / materiaal te krijgen.
Voel me nu eenmaal thuis gekomen weer behoorlijk down en snap niet goed waarom ik nou zo terneergeslagen ben. Ga straks wel gewoon een lekker gezond maaltje voor mezelf koken en hopelijk een poging doen om even te socializen met een van mijn huisgenoten als er iemand in de keuken is.
Nu zit ik alleen morgen weer thuis omdat er zogezegd niks te doen voor mij zou zijn. Toen ik mijn begeleider vroeg of ik vrijdag dan wel wat kon doen was het weer zo van 'we mailen wel'. Ik kijk het nog heel even aan (ik denk hierbij overigens aan max. 2 weken, want ik moet rond 1 december al een x aantal lessen zelfstandig kunnen geven onder toezicht van de begeleider) en anders andere school. Gelukkig heb ik binnenkort ook een gesprek met een andere docent die hoofdverantwoordelijke is voor de stagiaires.
Ik ga aan hem vragen hoe we dit het beste op kunnen gaan lossen, want ik vind het maar vaag dat ik steeds thuis zit en zelf steeds enorm moet doorzagen over van alles om taken / materiaal te krijgen.
Voel me nu eenmaal thuis gekomen weer behoorlijk down en snap niet goed waarom ik nou zo terneergeslagen ben. Ga straks wel gewoon een lekker gezond maaltje voor mezelf koken en hopelijk een poging doen om even te socializen met een van mijn huisgenoten als er iemand in de keuken is.
woensdag 16 september 2015 om 19:04
Hé, wat naar dat je je zo blijft voelen.. ik denk dat je onderbuikgevoel wel belangrijk is, hoor. 2 weken aankijken lijkt me inderdaad goed. En dat je het gaat bespreken is ook heel verstandig!
Probeer wat positiviteit te halen uit het feit dat het best goed ging! Je moet ergens beginnen, en als je voor jezelf het gevoel hebt dat het goed ging, is dat al heel wat! Heb je feedback gehad op hoe je het deed? Of moet je daar ook enorm om vragen?
Trouwens te bizar dat je geen boeken hebt gekregen!! Je moet toch in elk geval weten wát de leerlingen doen? En dan kun je in elk geval de theorie lezen en kijken hoe de docent die uitlegt (kun je namelijk ook veel van leren). Hoe zijn de lessen verder? Ik heb bijv. 1x stage gelopen bij klassen waar ze heel zelfstandig werkten. Korte uitleg vooraf en daarna zelf aan de slag. En vanaf dat moment mocht ik rond gaan lopen, vragen of het ging, vragen hoe ver ze waren, helpen waar nodig, enz. Dat was onwijs leuk om te doen, want je krijgt snel persoonlijk contact met leerlingen. Sommigen zijn al snel klaar, dan maak je even een praatje (doen leerlingen al heel snel met je, als ze je leuk vinden, zo schattig!)
Bij een andere stage was het nog erg ouderwets: docent was 80% van de les aan het woord, en daarna moesten de leerlingen in absolute stilte werken. Die stage heb ik toen niet afgemaakt. Ik vond het echt vreselijk. (overigens privé wel een aardige man, en ik mocht bij hem wel helemaal m'n eigen gang gaan wat lesgeven betreft, al heel snel ook, en ik kreeg ook goede feedback.)
Ik werk nu 1 dag per week als bijlesdocent, en toen ik daar vorig jaar inrolde kreeg ik direct via een docent een lesboek mee naar huis; "Misschien niet het niveau dat je zo gaat lesgeven, maar dan heb je vast iets." En als ik nu iets nodig heb, krijg ik dat meteen..
Jij kunt nu niet eens een les voorbereiden.. want ook dat is heel leerzaam. Lesopzetten maken. En gewoon laten nakijken; is dit haalbaar? Klopt de volgorde? Dan hoef je ze nog niet eens uit te voeren. Maar zelfs dat kun je niet doen..
Goed van je dat je wel gezond eet! En ik hoop dat je een huisgenoot tegenkomt in de keuken
Probeer wat positiviteit te halen uit het feit dat het best goed ging! Je moet ergens beginnen, en als je voor jezelf het gevoel hebt dat het goed ging, is dat al heel wat! Heb je feedback gehad op hoe je het deed? Of moet je daar ook enorm om vragen?
Trouwens te bizar dat je geen boeken hebt gekregen!! Je moet toch in elk geval weten wát de leerlingen doen? En dan kun je in elk geval de theorie lezen en kijken hoe de docent die uitlegt (kun je namelijk ook veel van leren). Hoe zijn de lessen verder? Ik heb bijv. 1x stage gelopen bij klassen waar ze heel zelfstandig werkten. Korte uitleg vooraf en daarna zelf aan de slag. En vanaf dat moment mocht ik rond gaan lopen, vragen of het ging, vragen hoe ver ze waren, helpen waar nodig, enz. Dat was onwijs leuk om te doen, want je krijgt snel persoonlijk contact met leerlingen. Sommigen zijn al snel klaar, dan maak je even een praatje (doen leerlingen al heel snel met je, als ze je leuk vinden, zo schattig!)
Bij een andere stage was het nog erg ouderwets: docent was 80% van de les aan het woord, en daarna moesten de leerlingen in absolute stilte werken. Die stage heb ik toen niet afgemaakt. Ik vond het echt vreselijk. (overigens privé wel een aardige man, en ik mocht bij hem wel helemaal m'n eigen gang gaan wat lesgeven betreft, al heel snel ook, en ik kreeg ook goede feedback.)
Ik werk nu 1 dag per week als bijlesdocent, en toen ik daar vorig jaar inrolde kreeg ik direct via een docent een lesboek mee naar huis; "Misschien niet het niveau dat je zo gaat lesgeven, maar dan heb je vast iets." En als ik nu iets nodig heb, krijg ik dat meteen..
Jij kunt nu niet eens een les voorbereiden.. want ook dat is heel leerzaam. Lesopzetten maken. En gewoon laten nakijken; is dit haalbaar? Klopt de volgorde? Dan hoef je ze nog niet eens uit te voeren. Maar zelfs dat kun je niet doen..
Goed van je dat je wel gezond eet! En ik hoop dat je een huisgenoot tegenkomt in de keuken
donderdag 17 september 2015 om 12:00
Teaspooncat, interessevraagje: welk vak onderwijs je als bijlesdocent?
Maar het is inderdaad heel raar. Ik ga me van thuis zitten (zoals vandaag dus) eigenlijk ook niet beter voelen.
Dat het goed ging is voor mijn gevoel inderdaad erg positief! Ik kreeg na de twee uitlegjes die ik heb gegeven wel vrij uitgebreide feedback, dus ik weet nu al een paar basale verbeterpunten.
Van wat ik van jouw verhalen hoor is dat inderdaad allemaal een stuk beter gegaan! Ik vind mijn begeleider ook een aardige man trouwens, maar juist daarom vind ik het ook wel lastig om een grote smoel te hebben. Anderzijds kan ik niet zeggen dat ik niet al meerdere keren gevraagd heb om meer coaching en materiaal. Voor mijn gevoel juist al té vaak.
Maar ik probeer inderdaad geen dingen te doen die me nog negatiever laten voelen! In eerdere lastige periodes ging ik juist altijd alles doen wat slecht was als ik me rot voelde: junkfood, een pakje per dag roken, noem maar op. Toch hoop ik dat ik me snel weer wat vrolijker voel, want ook vandaag merk ik dat zelfs kleine dingen zoals was afhalen etc mij enorm tegenstaan. Bizar.
Maar het is inderdaad heel raar. Ik ga me van thuis zitten (zoals vandaag dus) eigenlijk ook niet beter voelen.
Dat het goed ging is voor mijn gevoel inderdaad erg positief! Ik kreeg na de twee uitlegjes die ik heb gegeven wel vrij uitgebreide feedback, dus ik weet nu al een paar basale verbeterpunten.
Van wat ik van jouw verhalen hoor is dat inderdaad allemaal een stuk beter gegaan! Ik vind mijn begeleider ook een aardige man trouwens, maar juist daarom vind ik het ook wel lastig om een grote smoel te hebben. Anderzijds kan ik niet zeggen dat ik niet al meerdere keren gevraagd heb om meer coaching en materiaal. Voor mijn gevoel juist al té vaak.
Maar ik probeer inderdaad geen dingen te doen die me nog negatiever laten voelen! In eerdere lastige periodes ging ik juist altijd alles doen wat slecht was als ik me rot voelde: junkfood, een pakje per dag roken, noem maar op. Toch hoop ik dat ik me snel weer wat vrolijker voel, want ook vandaag merk ik dat zelfs kleine dingen zoals was afhalen etc mij enorm tegenstaan. Bizar.
donderdag 17 september 2015 om 12:56
Ik weet niet of het goedkomt, ik ben zelf na 3 jaar ongelukkig te zijn geweest in (de buurt van) Rotterdam als de wiedeweerga teruggegaan naar mijn basis. Maar ik heb wèl eerst alles op alles gezet om te proberen mensen te leren kennen: sport, yoga, plaatselijke vereniging, you name it. En pas toen dat niet werkte, ben ik weggegaan. Dus ik zou het op zich niet nu al opgeven, kijken of je meer tijd kunt doorbrengen daar (laat vriend jouw kan op komen of sla een weekendje over). Teruggaan kan altijd nog. Maar ik herken het hoor en het kan goed komen, maar misschien ook niet. Geeft ook niet.
donderdag 17 september 2015 om 13:21
Klinkt alsof je er gewoon in het geheel doorheen zit door alle veranderingen. Niet gek, hoor! Maar het zou inderdaad helpen als je je dan wel lekker voelt op je stage, bijv.
Misschien is het inderdaad goed om actiever naar iets leuks te zoeken? Welke sport vindt je leuk? Of heb je andere hobby's? Er is veel te doen in de stad. Misschien dat het je helpt als je 's avonds eens naar een vereniging oid kunt gaan.
Ik geef trouwens Nederlands; voornamelijk begrijpend lezen. Dus ik oefen heel veel examens met ze, omdat het vaak 3e en 4e klassers zijn (vmbo).
Misschien is het inderdaad goed om actiever naar iets leuks te zoeken? Welke sport vindt je leuk? Of heb je andere hobby's? Er is veel te doen in de stad. Misschien dat het je helpt als je 's avonds eens naar een vereniging oid kunt gaan.
Ik geef trouwens Nederlands; voornamelijk begrijpend lezen. Dus ik oefen heel veel examens met ze, omdat het vaak 3e en 4e klassers zijn (vmbo).
maandag 21 september 2015 om 09:06
Hmmm, nou ik heb flink zitten broeden dit weekend. Zit er nu inderdaad aan te denken om te stoppen met mijn studie en mijn biezen te pakken. Ik heb zo'n zeurend onderbuikgevoel dat dit niet hetgeen is waar ik gelukkig van ga worden, misschien dat de grote stad zelf er alsnog mee te maken heeft... Wil eigenlijk naar Leiden en terug naar de uni, een knusse stad en géén onderwijs. Ik had daar al eerder een bijvak gedaan (mijn ouders wonen momenteel in Almere, heb het dus niet helemaal vanaf Groningen heen en weer gependeld destijds haha!) en het beviel me daar goed.
Maar ik ga er nog maar eventjes heel goed over nadenken. Later nog iets uitgebreider, want ik moet nu weg.
Maar ik ga er nog maar eventjes heel goed over nadenken. Later nog iets uitgebreider, want ik moet nu weg.
maandag 21 september 2015 om 21:33
En wat wil je op de uni gaan doen? En kan dat financieel ook nog? (ivm met 2e studie/instellingstarief).
Je hebt nog heel weinig les gegeven, hé..? Weet je zeker dat je het niet leuk vindt? Kan een andere stageplek niet helpen? Geef het niet te snel op..! Probeer het echt even uit tot de kerstvakantie (tenzij je echt helemaal gek wordt, natuurlijk).
En de stad; het is een grote stad, maar laat je niet afschrikken. Elk wijkje is een soort dorpje (en het ene dorp is leuker dan het andere). Ik weet niet waar je woont? Maar ook al woon je in 'de grote stad', dat betekent niet dat je verplicht bent om ín de stad te zijn. Ik houd ook niet van die drukte. Ik woon buiten het centrum en kom zo min mogelijk in het drukke centrum, bijvoorbeeld.
Om terug te komen op je twijfel; ik ken je gevoel, hoor. Ik ben uiteindelijk gestopt omdat ik me totaal niet thuis voelde op de opleiding. Ook mijn laatste stage was niet leuk; maar ik had al verschillende stages gehad. Een op een wat specifieke school was erg leuk, maar zoveel scholen zijn er niet. En de school waar ik het niet naar mijn zin had, was wel een beetje het gemiddelde van alle scholen, zeg maar. Dus ik voelde toen steeds meer dat, als ik in het onderwijs zou gaan werken, ik 9 vd 10 keer op zo'n soort school terecht ga komen. Daarnaast vond ik de verantwoordelijkheid voor zoveel leerlingen en de druk van het scoren (cito, etc.) niet prettig. Maar deze zaken realiseerde ik me pas na het een tijd te hebben geprobeerd. (en nu weet ik dat ik mensen helpen/dingen uitleggen, wel heel leuk vind. Maar dan in kleine groepen en met geen enorme verantwoordelijkheid.)
Geef het nog even een kans, meid! Kijk het eerst even aan tot de herfstvakantie (dat is al bijna!!) en ga echt even op je opleiding praten over wat je met je stage aan moet. Misschien mag je een weekje met een klasgenoot mee naar zijn/haar stageschool of werkplek? Dan zie je hoe het daar gaat.
Mijn leukste stage had ik bij het Wolfert Lyceum; ik vond het echt een superleuke school, leuke leerlingen, onderwijsvorm paste goed bij mij en begeleiding was top; veel vrijheid en toch voldoende sturing.
Je hebt nog heel weinig les gegeven, hé..? Weet je zeker dat je het niet leuk vindt? Kan een andere stageplek niet helpen? Geef het niet te snel op..! Probeer het echt even uit tot de kerstvakantie (tenzij je echt helemaal gek wordt, natuurlijk).
En de stad; het is een grote stad, maar laat je niet afschrikken. Elk wijkje is een soort dorpje (en het ene dorp is leuker dan het andere). Ik weet niet waar je woont? Maar ook al woon je in 'de grote stad', dat betekent niet dat je verplicht bent om ín de stad te zijn. Ik houd ook niet van die drukte. Ik woon buiten het centrum en kom zo min mogelijk in het drukke centrum, bijvoorbeeld.
Om terug te komen op je twijfel; ik ken je gevoel, hoor. Ik ben uiteindelijk gestopt omdat ik me totaal niet thuis voelde op de opleiding. Ook mijn laatste stage was niet leuk; maar ik had al verschillende stages gehad. Een op een wat specifieke school was erg leuk, maar zoveel scholen zijn er niet. En de school waar ik het niet naar mijn zin had, was wel een beetje het gemiddelde van alle scholen, zeg maar. Dus ik voelde toen steeds meer dat, als ik in het onderwijs zou gaan werken, ik 9 vd 10 keer op zo'n soort school terecht ga komen. Daarnaast vond ik de verantwoordelijkheid voor zoveel leerlingen en de druk van het scoren (cito, etc.) niet prettig. Maar deze zaken realiseerde ik me pas na het een tijd te hebben geprobeerd. (en nu weet ik dat ik mensen helpen/dingen uitleggen, wel heel leuk vind. Maar dan in kleine groepen en met geen enorme verantwoordelijkheid.)
Geef het nog even een kans, meid! Kijk het eerst even aan tot de herfstvakantie (dat is al bijna!!) en ga echt even op je opleiding praten over wat je met je stage aan moet. Misschien mag je een weekje met een klasgenoot mee naar zijn/haar stageschool of werkplek? Dan zie je hoe het daar gaat.
Mijn leukste stage had ik bij het Wolfert Lyceum; ik vond het echt een superleuke school, leuke leerlingen, onderwijsvorm paste goed bij mij en begeleiding was top; veel vrijheid en toch voldoende sturing.