Kinderen
alle pijlers
Zwangerschapsdiabetes
dinsdag 23 september 2008 om 12:51
Ik ben momenteel ruim 29 weken zwanger en heb net van de gynaecoloog te horen gekregen dat ik zwangerschapsdiabetes heb. Ik moet nog worden gebeld door het diabetesplein over het hoe en wat voor de rest van de zwangerschap, maar ik vroeg me af of iemand ervaring heeft met zwangerschapsdiabetes, het verloop van de rest van de zwangerschap en de gevolgen voor de baby.
dinsdag 23 september 2008 om 12:57
dinsdag 23 september 2008 om 12:58
dinsdag 23 september 2008 om 13:27
2x zwangerschapsdiabetes gehad.Je hebt wat meer kans op een groot kind.Maar met een dieet valt dat best wel mee.Je staat wat meer onder controle,maar dat is alleen maar fijn.
Mijn kinderen hebben er niks aan over gehouden,het zijn nu 2 grote pubers.Zelf heb ik na de zwangerschappen geen last van diabetes meer.Wel is mij toen gezegd dat de kans op ouderdomdiabetes wat groter is.Maar daar zou ik me als ik jou was me nog niet druk om maken.Schrijf vast wat vragen op,zodat als ze je bellen je ook de informatie krijgt die je graag wilt krijgen.
succes!
Mijn kinderen hebben er niks aan over gehouden,het zijn nu 2 grote pubers.Zelf heb ik na de zwangerschappen geen last van diabetes meer.Wel is mij toen gezegd dat de kans op ouderdomdiabetes wat groter is.Maar daar zou ik me als ik jou was me nog niet druk om maken.Schrijf vast wat vragen op,zodat als ze je bellen je ook de informatie krijgt die je graag wilt krijgen.
succes!
dinsdag 23 september 2008 om 16:03
Hoi Spitsmuisje,
balen.
Maar niet onoverkomelijk hoor. Als je maar even verdiept in wat zaken. Hier het verhaal van een ervaringsdeskundige:
Tijdens mijn eerste zwangerschap werd ook met 29 weken geconstateerd dat ik zwangerschapsdiabetes had. (Mijn huisarts was er heel alert op, prikte mijn suikers elke twee weken, dus ik weet zeker dat het bij mij met 24 weken nog niet mis was - dus denk niet dat je er nu al een paar weken mee rondloopt, dat hoeft helemaal niet!)
Ik ben toen verwezen naar de internist en de gynaecoloog. Dat is het eerste wat je je moet realiseren: met zwangerschapsdiabetes heb je een medische indicatie en zul je dus onder begeleiding komen van een gynaecoloog (ipv je verloskundige) en in het ziekenhuis moeten bevallen.
Mijn bloedglucose was nog niet extreem hoog (nuchter moet onder de 5.5 zijn, overdag onder de 7.0), ik zat rond de 9. Dus via de internist bij de diëtiste geweest (in het ziekenhuis) en die heeft samen met mij geïnventariseerd wat ik moest gaan eten en drinken. Ik dronk bijvoorbeeld ongeveer een liter vruchtensap per dag, daarin zitten veel te veel koolhydraten, dus dat mocht niet meer. Overigens, tip: je kunt bij het Voedingscentrum (online) de Eetwijzer bestellen, een boekje met daarin tabellen waarin van een groot aantal voedingsmiddelen staat hoeveel koolhydraten (en eiwitten en vetten) erin zitten. Daarmee kun je zelf je dieet makkelijk variëren. En je leert nog eens wat. Weet je dat er in cashewnoten ook heel veel koolhydraten zitten?
Maar goed, een week dieet (en zelf zeven keer per dag, nuchter en voor en na elke maaltijd glucose meten, met zo'n thuismetertje en vingerprikjes) liet zien dat de suikers alleen maar hoger werden. Dus moest ik toch insuline gaan spuiten. Dat was wel even vervelend, want het moest in mijn buik en dat voelt nogal onnatuurlijk als je buik zo dik en levend is. Maar het kan natuurlijk absoluut geen kwaad. En in mijn geval bleef het bij hele lage doses. De internist legde overigens heel duidelijk uit dat de hoeveelheid insuline er niet toe deed, het is een lichaamseigen stof die geen kwaad kan, de suikers kunnen veel meer kwaad.
Wat voor kwaad dan? Bij gewone diabetes type 2 (wat vroeger ouderdomsdiabetes heette, maar tegenwoordig steeds meer bij jonge mensen en zelfs bij kinderen voorkomt, vaak gerelateerd aan overgewicht) heb je te maken met risico's op de lange termijn: hart- en vaatziekten, oogproblemen, doorbloedingsproblemen van de voeten, noem maar op. Omdat zwangerschapsdiabetes bij de bevalling verdwenen is, spelen die risico's geen rol. Wat nu het risico is, is dat je kind van jou te "zoet bloed" binnenkrijgt en daardoor te hard groeit. Die groei gaat niet gelijkmatig, de organen groeien niet in verhouding mee. Dat moet je voorkomen en dat lukt heel goed, als jij maar weet dat je diabetes hebt en zorgt dat je suikers onder controle blijven. Als je dat doet, zijn er voor het kind nagenoeg geen risico's!
Ik heb insuline gespoten (en op mijn eten gelet) tot ik ongeveer 38 weken zwanger was. Toen werden mijn suikers weer wat lager en kreeg ik af en toe last van hypo's (te lage bloedsuikerwaarden, onder de 4.0). Ik ben toen naar een insulinedosis van vrijwel niets gegaan. Gebeurt overigens vaker dat de suikers aan het eind van de zwangerschap weer lager worden.
Voor mij kwam de schrik toen ik met 39 weken voor controle kwam. Ik meldde dat mijn suikers wel wat aan het schommelen waren. De arts-assistent gynaecologie besloot toen om te voelen of ik al ontsluiting had. Dat was niet zo, alles zat potdicht. Ze zei dat ik over een week weer mocht komen, dat ze even ging melden aan de gynaecoloog, en dat ik daarna naar huis mocht. Maar ze kwam terug met de gyn zelf en die zei doodleuk dat het nu wel mooi geweest was met die zwangerschap. Wisselende suikers waren niet goed meer voor de baby en dus moest-ie er maar uit. Inleiden! Ik mocht nog net naar huis om mijn koffertje op te halen, maar daarna moest ik me melden op de afdeling.
Het overviel mij en mijn man ontzettend, maar later leerde ik dat het standaardbeleid bij zwangerschapsdiabetes, dat wel per ziekenhuis verschilt, is dat ze vaak rond 38-39 weken gaan inleiden. (Bij een forumgenootje van mij hebben ze haar wel laten doorlopen tot een paar dagen na de uitgerekende datum, dus het is niet overal zo!)
Het inleiden zelf viel me alles mee. Ik had nog geen enkel teken van naderende bevalling dus kreeg een gel ingebracht. Die deed niets. Een paar uur later nog een portie en toen zouden ze stoppen voor de nacht en de volgende dag verdergaan (mij was voorgehouden dat zo'n ingeleide bevalling wel een paar dagen kon duren). Om middernacht braken mijn vliezen en kwamen direct de weeën op gang, twee uur later belandde ik in een weeënstorm zonder pauze, en weer twee uur later werd na 20 minuten persen onze oudste zoon geboren.
Mij was vantevoren verteld dat ik tijdens de bevalling aan een glucose-infuus gehangen zou worden. Uiteindelijk is dat niet gelukt, omdat het personeel niet wilde geloven dat het zo hard ging. Het moment dat ik volledige ontsluiting had, verraste hen volkomen. Resultaat was, dat ik tien minuten na de bevalling een enorme hypo kreeg. Het werd zwart voor mijn ogen en ik begon te trillen over mijn hele lijf. Gelukkig had ik zelf een paar flesjes Extran in mijn tas zitten, want de verpleging had niets bij de hand!
De volgende kleine tegenvaller was het feit dat zoonlief kunstvoeding moest krijgen. Omdat jouw eigen glucose al die tijd wat hoog geweest is, is het kind zelf tijdelijk iets minder goed in staat om snel zijn suikers te regelen. Dat betekent dat ze meestal toch één of twee dagen kunstvoeding (naast de borstvoeding) willen geven. In mijn geval werd er wel rekening gehouden met mijn borstvoedingswens en kreeg zoon die extra voeding uit een cupje en niet uit een flesje, om geen tepel-speenverwarring te krijgen. Wel iets om bovenop te zitten (en omdat je zelf vlak na een bevalling niet zo assertief bent, iets om goed met je partner te bespreken!). En let ook op dat ze niet zeggen: ach, je hebt zo'n zware bevalling gehad, ga maar lekker slapen, wij voeden vannacht wel bij en dan kun je morgen weer verdergaan met de borstvoeding. Nee, die nachtvoedingen zijn heel belangrijk voor het op gang krijgen van de borstvoeding, dus sta erop dat je je kind bij je krijgt!
Mijn zoon werd meteen na de geboorte op de verloskamer gecontroleerd door de kinderarts en gezond bevonden. Ikzelf was inderdaad acuut genezen van de diabetes, mijn suikers waren meteen weer normaal. We zijn nog een extra nacht in het ziekenhuis gebleven, voor de zekerheid, maar toen was het naar huis en genieten!
Tijdens mijn tweede zwangerschap werd ik goed in de gaten gehouden (het risico op herhaling is erg groot) en waren de suikers met 28 weken zo hoog dat ik ben begonnen met insuline spuiten. De doses moesten deze keer wel meer omhoog dan de eerste keer, maar verder ging het prima. Deze keer wist ik precies wat me te wachten stond en had de gyn wel vantevoren gezegd dat hij met 38 weken zou inleiden. Dus toen ik voor de controle met 38 weken kwam, had ik mijn koffer bij me, de oppas (opa & oma) was onderweg, en ik was er helemaal klaar voor. Toen weer bleek dat er nog geen tekenen van naderende bevalling waren wilden ze me eerst weer naar huis sturen, maar ik had er echt genoeg van en heb doorgezet. Diezelfde avond om 23 uur is onze tweede zoon geboren. Deze keer na maar één keer gel, bijna meteen krampen, vanaf 19 uur weeën, geen weeënstorm en 6 minuten persen. Een modelbevalling, met als enige kanttekening dat wéér het personeel niet geloofde dat het zo snel ging en ik dus wéér geen infuus gekregen had. Maar gelukkig had ik de Extran bij me!
De enige "schrik" toen was, dat we al de volgende ochtend naar huis mochten. Ik had me helemaal ingesteld op nog een nachtje ziekenhuis, maar dat bleek niet nodig!
Nu zijn we ruim twee jaar verder en ik controleer om de paar maanden zelf mijn glucose, ik heb het metertje nog. Is altijd goed. Ik weet dat ik een verhoogd risico heb op diabetes type 2 (60% krijgt het binnen 10 jaar na de zwangerschapsdiabetes), maar ook dat geen overgewicht en veel bewegen de dingen zijn die je zelf kunt doen om het risico te beperken. En één ding is zeker: mocht ik het krijgen, dan zal ik er op tijd bij zijn, want ik ben gewaarschuwd!
Ik hoop dat mijn ervaringsverhaal je een paar nuttige tips oplevert en je wat geruster laat zijn. Als je nog vragen hebt: vooral stellen!
Heel veel succes met de rest van je zwangerschap,
Caro
balen.
Maar niet onoverkomelijk hoor. Als je maar even verdiept in wat zaken. Hier het verhaal van een ervaringsdeskundige:
Tijdens mijn eerste zwangerschap werd ook met 29 weken geconstateerd dat ik zwangerschapsdiabetes had. (Mijn huisarts was er heel alert op, prikte mijn suikers elke twee weken, dus ik weet zeker dat het bij mij met 24 weken nog niet mis was - dus denk niet dat je er nu al een paar weken mee rondloopt, dat hoeft helemaal niet!)
Ik ben toen verwezen naar de internist en de gynaecoloog. Dat is het eerste wat je je moet realiseren: met zwangerschapsdiabetes heb je een medische indicatie en zul je dus onder begeleiding komen van een gynaecoloog (ipv je verloskundige) en in het ziekenhuis moeten bevallen.
Mijn bloedglucose was nog niet extreem hoog (nuchter moet onder de 5.5 zijn, overdag onder de 7.0), ik zat rond de 9. Dus via de internist bij de diëtiste geweest (in het ziekenhuis) en die heeft samen met mij geïnventariseerd wat ik moest gaan eten en drinken. Ik dronk bijvoorbeeld ongeveer een liter vruchtensap per dag, daarin zitten veel te veel koolhydraten, dus dat mocht niet meer. Overigens, tip: je kunt bij het Voedingscentrum (online) de Eetwijzer bestellen, een boekje met daarin tabellen waarin van een groot aantal voedingsmiddelen staat hoeveel koolhydraten (en eiwitten en vetten) erin zitten. Daarmee kun je zelf je dieet makkelijk variëren. En je leert nog eens wat. Weet je dat er in cashewnoten ook heel veel koolhydraten zitten?
Maar goed, een week dieet (en zelf zeven keer per dag, nuchter en voor en na elke maaltijd glucose meten, met zo'n thuismetertje en vingerprikjes) liet zien dat de suikers alleen maar hoger werden. Dus moest ik toch insuline gaan spuiten. Dat was wel even vervelend, want het moest in mijn buik en dat voelt nogal onnatuurlijk als je buik zo dik en levend is. Maar het kan natuurlijk absoluut geen kwaad. En in mijn geval bleef het bij hele lage doses. De internist legde overigens heel duidelijk uit dat de hoeveelheid insuline er niet toe deed, het is een lichaamseigen stof die geen kwaad kan, de suikers kunnen veel meer kwaad.
Wat voor kwaad dan? Bij gewone diabetes type 2 (wat vroeger ouderdomsdiabetes heette, maar tegenwoordig steeds meer bij jonge mensen en zelfs bij kinderen voorkomt, vaak gerelateerd aan overgewicht) heb je te maken met risico's op de lange termijn: hart- en vaatziekten, oogproblemen, doorbloedingsproblemen van de voeten, noem maar op. Omdat zwangerschapsdiabetes bij de bevalling verdwenen is, spelen die risico's geen rol. Wat nu het risico is, is dat je kind van jou te "zoet bloed" binnenkrijgt en daardoor te hard groeit. Die groei gaat niet gelijkmatig, de organen groeien niet in verhouding mee. Dat moet je voorkomen en dat lukt heel goed, als jij maar weet dat je diabetes hebt en zorgt dat je suikers onder controle blijven. Als je dat doet, zijn er voor het kind nagenoeg geen risico's!
Ik heb insuline gespoten (en op mijn eten gelet) tot ik ongeveer 38 weken zwanger was. Toen werden mijn suikers weer wat lager en kreeg ik af en toe last van hypo's (te lage bloedsuikerwaarden, onder de 4.0). Ik ben toen naar een insulinedosis van vrijwel niets gegaan. Gebeurt overigens vaker dat de suikers aan het eind van de zwangerschap weer lager worden.
Voor mij kwam de schrik toen ik met 39 weken voor controle kwam. Ik meldde dat mijn suikers wel wat aan het schommelen waren. De arts-assistent gynaecologie besloot toen om te voelen of ik al ontsluiting had. Dat was niet zo, alles zat potdicht. Ze zei dat ik over een week weer mocht komen, dat ze even ging melden aan de gynaecoloog, en dat ik daarna naar huis mocht. Maar ze kwam terug met de gyn zelf en die zei doodleuk dat het nu wel mooi geweest was met die zwangerschap. Wisselende suikers waren niet goed meer voor de baby en dus moest-ie er maar uit. Inleiden! Ik mocht nog net naar huis om mijn koffertje op te halen, maar daarna moest ik me melden op de afdeling.
Het overviel mij en mijn man ontzettend, maar later leerde ik dat het standaardbeleid bij zwangerschapsdiabetes, dat wel per ziekenhuis verschilt, is dat ze vaak rond 38-39 weken gaan inleiden. (Bij een forumgenootje van mij hebben ze haar wel laten doorlopen tot een paar dagen na de uitgerekende datum, dus het is niet overal zo!)
Het inleiden zelf viel me alles mee. Ik had nog geen enkel teken van naderende bevalling dus kreeg een gel ingebracht. Die deed niets. Een paar uur later nog een portie en toen zouden ze stoppen voor de nacht en de volgende dag verdergaan (mij was voorgehouden dat zo'n ingeleide bevalling wel een paar dagen kon duren). Om middernacht braken mijn vliezen en kwamen direct de weeën op gang, twee uur later belandde ik in een weeënstorm zonder pauze, en weer twee uur later werd na 20 minuten persen onze oudste zoon geboren.
Mij was vantevoren verteld dat ik tijdens de bevalling aan een glucose-infuus gehangen zou worden. Uiteindelijk is dat niet gelukt, omdat het personeel niet wilde geloven dat het zo hard ging. Het moment dat ik volledige ontsluiting had, verraste hen volkomen. Resultaat was, dat ik tien minuten na de bevalling een enorme hypo kreeg. Het werd zwart voor mijn ogen en ik begon te trillen over mijn hele lijf. Gelukkig had ik zelf een paar flesjes Extran in mijn tas zitten, want de verpleging had niets bij de hand!
De volgende kleine tegenvaller was het feit dat zoonlief kunstvoeding moest krijgen. Omdat jouw eigen glucose al die tijd wat hoog geweest is, is het kind zelf tijdelijk iets minder goed in staat om snel zijn suikers te regelen. Dat betekent dat ze meestal toch één of twee dagen kunstvoeding (naast de borstvoeding) willen geven. In mijn geval werd er wel rekening gehouden met mijn borstvoedingswens en kreeg zoon die extra voeding uit een cupje en niet uit een flesje, om geen tepel-speenverwarring te krijgen. Wel iets om bovenop te zitten (en omdat je zelf vlak na een bevalling niet zo assertief bent, iets om goed met je partner te bespreken!). En let ook op dat ze niet zeggen: ach, je hebt zo'n zware bevalling gehad, ga maar lekker slapen, wij voeden vannacht wel bij en dan kun je morgen weer verdergaan met de borstvoeding. Nee, die nachtvoedingen zijn heel belangrijk voor het op gang krijgen van de borstvoeding, dus sta erop dat je je kind bij je krijgt!
Mijn zoon werd meteen na de geboorte op de verloskamer gecontroleerd door de kinderarts en gezond bevonden. Ikzelf was inderdaad acuut genezen van de diabetes, mijn suikers waren meteen weer normaal. We zijn nog een extra nacht in het ziekenhuis gebleven, voor de zekerheid, maar toen was het naar huis en genieten!
Tijdens mijn tweede zwangerschap werd ik goed in de gaten gehouden (het risico op herhaling is erg groot) en waren de suikers met 28 weken zo hoog dat ik ben begonnen met insuline spuiten. De doses moesten deze keer wel meer omhoog dan de eerste keer, maar verder ging het prima. Deze keer wist ik precies wat me te wachten stond en had de gyn wel vantevoren gezegd dat hij met 38 weken zou inleiden. Dus toen ik voor de controle met 38 weken kwam, had ik mijn koffer bij me, de oppas (opa & oma) was onderweg, en ik was er helemaal klaar voor. Toen weer bleek dat er nog geen tekenen van naderende bevalling waren wilden ze me eerst weer naar huis sturen, maar ik had er echt genoeg van en heb doorgezet. Diezelfde avond om 23 uur is onze tweede zoon geboren. Deze keer na maar één keer gel, bijna meteen krampen, vanaf 19 uur weeën, geen weeënstorm en 6 minuten persen. Een modelbevalling, met als enige kanttekening dat wéér het personeel niet geloofde dat het zo snel ging en ik dus wéér geen infuus gekregen had. Maar gelukkig had ik de Extran bij me!
De enige "schrik" toen was, dat we al de volgende ochtend naar huis mochten. Ik had me helemaal ingesteld op nog een nachtje ziekenhuis, maar dat bleek niet nodig!
Nu zijn we ruim twee jaar verder en ik controleer om de paar maanden zelf mijn glucose, ik heb het metertje nog. Is altijd goed. Ik weet dat ik een verhoogd risico heb op diabetes type 2 (60% krijgt het binnen 10 jaar na de zwangerschapsdiabetes), maar ook dat geen overgewicht en veel bewegen de dingen zijn die je zelf kunt doen om het risico te beperken. En één ding is zeker: mocht ik het krijgen, dan zal ik er op tijd bij zijn, want ik ben gewaarschuwd!
Ik hoop dat mijn ervaringsverhaal je een paar nuttige tips oplevert en je wat geruster laat zijn. Als je nog vragen hebt: vooral stellen!
Heel veel succes met de rest van je zwangerschap,
Caro
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
dinsdag 23 september 2008 om 16:15
Caro, ontzettend bedankt voor je reactie! Hier kan ik echt heel veel mee! Dat ik niet thuis mocht bevallen stond al vast, maar dat komt weer door een vorige zwangerschap die niet helemaal lekker afliep.
Ik ben nog niet gebeld door het diabetesplein en weet dus nog steeds nagenoeg niets. Het enige dat ik weet is dat ik best bang ben, maar dat hoeft niet als ik het zo lees.
Wat mag ik allemaal eten op een dag? Ik heb dus een enorme zin in zoet (en gaf daar dus ook aan toe, in verband met sjacherijnig worden), maar dat laat ik nu staan. Ik kan alleen maar vinden dat ik gezond moet eten, maar mag je veel koolhydraten? Ik ben bang dat ik anders zo flauw word!
*Slaat morgen een treetje Extran in!*
Ik ben nog niet gebeld door het diabetesplein en weet dus nog steeds nagenoeg niets. Het enige dat ik weet is dat ik best bang ben, maar dat hoeft niet als ik het zo lees.
Wat mag ik allemaal eten op een dag? Ik heb dus een enorme zin in zoet (en gaf daar dus ook aan toe, in verband met sjacherijnig worden), maar dat laat ik nu staan. Ik kan alleen maar vinden dat ik gezond moet eten, maar mag je veel koolhydraten? Ik ben bang dat ik anders zo flauw word!
*Slaat morgen een treetje Extran in!*
dinsdag 23 september 2008 om 16:44
Spitsmuisje, ik heb hier helaas niet zomaar meer mijn "dagdieet" liggen. Wat ik al zei, koolhydraten zitten soms in de raarste producten (gezond eten = veel fruit = fout want veel te veel koolhydraten, bijvoorbeeld...). Wat belangrijk is, is om geen "pieken" te creëren, dus goed verdeeld over de dag je koolhydraten te eten. Ik ben een enorme zoetekauw, dus ik vond het ook erg moeilijk om de zoetigheid te laten staan. In die dieet-week heb ik het braaf geprobeerd, maar toen ik eenmaal ging spuiten, heb ik besloten dat ik liever iets meer insuline spoot en dan wèl gewoon twee keer op een dag een boterham met chocohagel at, dan dat ik mezelf helemaal verbood om zoetigheid te eten! (Maar gesnoept heb ik niet meer tot het eind van de zwangerschap...)
Ik neem aan dat het diabetesplein je nu snel gaat bellen, tot die tijd niet te spastisch doen hoor...
En nogmaals, bang hoef je echt niet te zijn!!!
Ik ga mijn jongens van de crèche halen,
Caro
Ik neem aan dat het diabetesplein je nu snel gaat bellen, tot die tijd niet te spastisch doen hoor...
En nogmaals, bang hoef je echt niet te zijn!!!
Ik ga mijn jongens van de crèche halen,
Caro
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
dinsdag 23 september 2008 om 16:45
Hey Spitsmuisje,
Ik heb tijdens mijn zwangerschap ook diabetes gehad. Bij mij is het al bij 16 weken ontdekt door een heel oplettende verloskundige. Het zit bij mij in de familie (moeder en oma) en mijn glucose was bij de eerste controle al iets aan de hoge kant, wel binnen de norm maar de verloskundige liet me toch een paar weken later weer even extra prikken en toen was het dus te hoog. Ik ben toen doorverwezen naar de gynaecoloog, internist en diabetesverpleegkundige en bijna direct begonnen met insuline spuiten.
Mij is het allemaal heel erg mee gevallen. Je moet letten op je inname van met name koolhydraten, en ik liep altijd met Dextro op zak maar verder had ik van de diabetes weinig last. Er speelde mij mij meer tijdens de zwangerschap waar ik meer last van had.
Met 37 week en 5 dagen had ik een te hoge bloeddruk en ben ik direct opgenomen om de bevalling in te leiden. Dit hadden ze anders een paar dagen later gedaan. Ze hebben geprobeerd in te leiden met een veter en gel. Mijn baarmoedermond was nog niet rijp en het inleiden luktte niet. 5 dagen later ben ik 's nachts spontaan i 2 uur bevallen van een gezonde zoon van 3190 gram. Eerder klein dan groot dus. Hij heeft nog een nacht ter controle in het ziekenhuis gelegen. Daar waren zijn glucosewaardes steeds goed. Hij heeft direct kunstvoeding gehad en ik heb daarnaast elke voeding geprobeerd hem aan te leggen. DIt ging prima. Thuis hebben we nog even problemen gehad door datt hij versuft raaktte door alleen borstvoeding. De borstvoeding was nog niet goed op gang en hij kreeg thuis geen kunstvoeding meer erbij, hij werd steeds slaperiger en suffer. Later bleek dat zijn glucose dus te laag was. We hebben hem toen nog 2 dagen bijgevoed met de fles, 1 keer met kunstvoeding en daarna met afgekolfde melk en hij krijgt tot op de dag van vandaag nog borstvoeding. Nu alleen nog de ochtendvoeding en hij is 14 maanden.
Als je nog meer vragen hebt hoor ik het wel.
Gr. Padababa
Ik heb tijdens mijn zwangerschap ook diabetes gehad. Bij mij is het al bij 16 weken ontdekt door een heel oplettende verloskundige. Het zit bij mij in de familie (moeder en oma) en mijn glucose was bij de eerste controle al iets aan de hoge kant, wel binnen de norm maar de verloskundige liet me toch een paar weken later weer even extra prikken en toen was het dus te hoog. Ik ben toen doorverwezen naar de gynaecoloog, internist en diabetesverpleegkundige en bijna direct begonnen met insuline spuiten.
Mij is het allemaal heel erg mee gevallen. Je moet letten op je inname van met name koolhydraten, en ik liep altijd met Dextro op zak maar verder had ik van de diabetes weinig last. Er speelde mij mij meer tijdens de zwangerschap waar ik meer last van had.
Met 37 week en 5 dagen had ik een te hoge bloeddruk en ben ik direct opgenomen om de bevalling in te leiden. Dit hadden ze anders een paar dagen later gedaan. Ze hebben geprobeerd in te leiden met een veter en gel. Mijn baarmoedermond was nog niet rijp en het inleiden luktte niet. 5 dagen later ben ik 's nachts spontaan i 2 uur bevallen van een gezonde zoon van 3190 gram. Eerder klein dan groot dus. Hij heeft nog een nacht ter controle in het ziekenhuis gelegen. Daar waren zijn glucosewaardes steeds goed. Hij heeft direct kunstvoeding gehad en ik heb daarnaast elke voeding geprobeerd hem aan te leggen. DIt ging prima. Thuis hebben we nog even problemen gehad door datt hij versuft raaktte door alleen borstvoeding. De borstvoeding was nog niet goed op gang en hij kreeg thuis geen kunstvoeding meer erbij, hij werd steeds slaperiger en suffer. Later bleek dat zijn glucose dus te laag was. We hebben hem toen nog 2 dagen bijgevoed met de fles, 1 keer met kunstvoeding en daarna met afgekolfde melk en hij krijgt tot op de dag van vandaag nog borstvoeding. Nu alleen nog de ochtendvoeding en hij is 14 maanden.
Als je nog meer vragen hebt hoor ik het wel.
Gr. Padababa
dinsdag 23 september 2008 om 20:58
ook hier zw diabetes. Tijdens de eerste zwangerschap is het niet ontdekt door de vk en kwam ik er achter toen ik met een week of 32 zelf testte op het werk. Uiteindelijk waren mijn waardes zo hoog dat ik direct op een streng dieet ben gezet en insuline ben gaan spuiten.
Het strenge dieet was vooral ook nodig omdat ik de suiker met de insuline niet goed gereguleerd kreeg. Dit gaf iets meer houvast. Uiteindelijk ben ik met 37.5 bevallen nadat ik gestript was. Mijn gyn laat zw- diabetespatienten nooit langer dan week 38 lopen, omdat er volgens hem, meer risico is op onverklaarbaar overlijden van de baby na deze week, bij zw diabetespatienten. De kans op sommige complicaties is iets verhoogd, google maar eens. Volgens mijn gyneacoloog is dit niet zo zorgwekkend. Inderdaad wel bevallen in het ziekenhuis en daarna extra controle van het kindje.
Hier is het standaard protocol dat ze minimaal 1 dag bijvoeding krijgen. In het ergste geval breekt je kindje de suikers uit de voeding te erg af en moet het enkele dagen een glucose infuusje krijgen. Mijn zoon heeft zijn suikers direct goed zelf kunnen reguleren en mocht de ochtend na zijn geboorte mee naar huis, zonder bijvoeding.
Inmiddels ben ik 23 weken zwanger van nummer 2. Ik heb vanaf 8 weken zwangerschap 1 maal in de week een nuchtere en 1 uurs waarde moeten prikken. Vanaf week 18 was er lichte stijging te zien in mijn waardes. Vorige week heb ik hierom een OGTT gehad. De uitslag is dat ik waarschijnlijk weer een beginnende zw suiker heb. Ik moet nu over 3 weken naar de gyneacoloog. Daar wordt bekeken of ik daar onder behandeling kom of dat ik bij de vk blijf. Ik ga er vanuit dat het weer gynceacoloog wordt, zeker gezien mijn vorige zwangerschap. Ik heb toen ook onder behandeling gestaan van de internist, diabetesverpleegkundige en dietiste. Mijn voorkeur gaat er naar uit om nu ook weer onder het ziekenhuis te komen, omdat ik mijn vk weinig vertrouw op het gebied van zw suiker. Ze doen er erg luchtig over, ook de vorige keer, terwijl de gyn en internist toen beiden hoogst verbaasd waren dat ik niet eerder voor onderzoeken was gestuurd, gezien de grootte van mijn kind.
Ondanks dat ik zw diabetes heb gehad heb ik mijn zwangerschap als prima ervaren. Niet veel last van kwaaltjes. Het prikken en spuiten vond ik vooral veel werk en tijd kosten, maar niet echt supervervelend. Dieten is niet mijn favoriet, maar het is een vaste periode, dus te overzien en daardoor vol te houden.
Het strenge dieet was vooral ook nodig omdat ik de suiker met de insuline niet goed gereguleerd kreeg. Dit gaf iets meer houvast. Uiteindelijk ben ik met 37.5 bevallen nadat ik gestript was. Mijn gyn laat zw- diabetespatienten nooit langer dan week 38 lopen, omdat er volgens hem, meer risico is op onverklaarbaar overlijden van de baby na deze week, bij zw diabetespatienten. De kans op sommige complicaties is iets verhoogd, google maar eens. Volgens mijn gyneacoloog is dit niet zo zorgwekkend. Inderdaad wel bevallen in het ziekenhuis en daarna extra controle van het kindje.
Hier is het standaard protocol dat ze minimaal 1 dag bijvoeding krijgen. In het ergste geval breekt je kindje de suikers uit de voeding te erg af en moet het enkele dagen een glucose infuusje krijgen. Mijn zoon heeft zijn suikers direct goed zelf kunnen reguleren en mocht de ochtend na zijn geboorte mee naar huis, zonder bijvoeding.
Inmiddels ben ik 23 weken zwanger van nummer 2. Ik heb vanaf 8 weken zwangerschap 1 maal in de week een nuchtere en 1 uurs waarde moeten prikken. Vanaf week 18 was er lichte stijging te zien in mijn waardes. Vorige week heb ik hierom een OGTT gehad. De uitslag is dat ik waarschijnlijk weer een beginnende zw suiker heb. Ik moet nu over 3 weken naar de gyneacoloog. Daar wordt bekeken of ik daar onder behandeling kom of dat ik bij de vk blijf. Ik ga er vanuit dat het weer gynceacoloog wordt, zeker gezien mijn vorige zwangerschap. Ik heb toen ook onder behandeling gestaan van de internist, diabetesverpleegkundige en dietiste. Mijn voorkeur gaat er naar uit om nu ook weer onder het ziekenhuis te komen, omdat ik mijn vk weinig vertrouw op het gebied van zw suiker. Ze doen er erg luchtig over, ook de vorige keer, terwijl de gyn en internist toen beiden hoogst verbaasd waren dat ik niet eerder voor onderzoeken was gestuurd, gezien de grootte van mijn kind.
Ondanks dat ik zw diabetes heb gehad heb ik mijn zwangerschap als prima ervaren. Niet veel last van kwaaltjes. Het prikken en spuiten vond ik vooral veel werk en tijd kosten, maar niet echt supervervelend. Dieten is niet mijn favoriet, maar het is een vaste periode, dus te overzien en daardoor vol te houden.
dinsdag 23 september 2008 om 21:59
Golfje, thanks! Ik heb ook niet zo'n zin in dieten, maar het is niet anders. Wat ik dus (nog) niet weet is wat ik wel en niet mag eten, dus probeer ik het momenteel zo veilig mogelijk aan te doen. (slecht voor mijn humeur!) Wat eet/at jij wel en niet?
Ik heb nog niets van de gynaecoloog gehoord over ingeleid worden en dergelijke. Ik zie hem pas over een paar weken weer en ik zal het dan eens vragen. Ik moet er niet aan denken dat de baby overlijdt door iets wat simpel had kunnen worden opgelost!
Ik hoop voor je dat je onder controle komt van een gynaecoloog, vooral omdat de verloskundige behoorlijk nalatig is geweest.
Ik heb nog niets van de gynaecoloog gehoord over ingeleid worden en dergelijke. Ik zie hem pas over een paar weken weer en ik zal het dan eens vragen. Ik moet er niet aan denken dat de baby overlijdt door iets wat simpel had kunnen worden opgelost!
Ik hoop voor je dat je onder controle komt van een gynaecoloog, vooral omdat de verloskundige behoorlijk nalatig is geweest.
woensdag 24 september 2008 om 10:25
quote:CaroMamaVanMaik schreef op 23 september 2008 @ 16:03:
H
Tijdens mijn eerste zwangerschap werd ook met 29 weken geconstateerd dat ik zwangerschapsdiabetes had. (Mijn huisarts was er heel alert op, prikte mijn suikers elke twee weken, dus ik weet zeker dat het bij mij met 24 weken nog niet mis was - dus denk niet dat je er nu al een paar weken mee rondloopt, dat hoeft helemaal niet!) Dat is dus NIET waar! Suiker presenteert zich ALTIJD in de 24ste week! Heb je het in week 24 niet, dan krijg je het ook niet ineens in week 27. Vraag maar na bij je gyn of VK.
H
Tijdens mijn eerste zwangerschap werd ook met 29 weken geconstateerd dat ik zwangerschapsdiabetes had. (Mijn huisarts was er heel alert op, prikte mijn suikers elke twee weken, dus ik weet zeker dat het bij mij met 24 weken nog niet mis was - dus denk niet dat je er nu al een paar weken mee rondloopt, dat hoeft helemaal niet!) Dat is dus NIET waar! Suiker presenteert zich ALTIJD in de 24ste week! Heb je het in week 24 niet, dan krijg je het ook niet ineens in week 27. Vraag maar na bij je gyn of VK.
woensdag 24 september 2008 om 10:35
Maricke, misschien weet jij antwoord op het volgende. Ik heb dus blijkbaar vijf weken met suiker rondgelopen zonder dat ik dit wist. Kan het kwaad voor de baby? Wat zijn de gevolgen? Ik zie mijn gynaecoloog over twee weken pas weer en het ziekenhuis is altijd zo lastig telefonisch te bereiken!
Ik zat niet in een risicogroep, dus de gynaecoloog begon vorige week pas aan suiker te denken toen ik vertelde dat ik zo'n trek had in zoet en bloedsjacherijnig werd als ik het niet at. (jaja, ik heb dus ongegeneerd toegegeven aan mijn eetbuien en zit me nu enorm schuldig te voelen!)
Ik zat niet in een risicogroep, dus de gynaecoloog begon vorige week pas aan suiker te denken toen ik vertelde dat ik zo'n trek had in zoet en bloedsjacherijnig werd als ik het niet at. (jaja, ik heb dus ongegeneerd toegegeven aan mijn eetbuien en zit me nu enorm schuldig te voelen!)
anoniem_32255 wijzigde dit bericht op 24-09-2008 10:36
Reden: Foutje
Reden: Foutje
% gewijzigd
woensdag 24 september 2008 om 10:52
quote:spitsmuisje schreef op 24 september 2008 @ 10:35:
Maricke, misschien weet jij antwoord op het volgende. Ik heb dus blijkbaar vijf weken met suiker rondgelopen zonder dat ik dit wist. Kan het kwaad voor de baby? Wat zijn de gevolgen? Ik zie mijn gynaecoloog over twee weken pas weer en het ziekenhuis is altijd zo lastig telefonisch te bereiken! IRisico's van zw. suiker: groot kind, veel vruchtwater, vroeggeboorte en te lage bloedsuikers bij de baby na de geboorte. Maar dat is eigenlijk alleen wanneer je niet gehandeld hebt. Ik zou me geen zorgen maken. Ze hebben het nu ontdekt, je bent aan het letten op je eten. Het enige waar je rekening mee moet houden is dat je kindje 2 dagen na de bevalling moet blijven (en jij dus ook) .Maar ik vond dat erg prettig. OVerigens is mijn kindje onder invloed van zw. suiker 4 weken te vroeg geboren. Maar dat hoeft dus niet persé.
Maricke, misschien weet jij antwoord op het volgende. Ik heb dus blijkbaar vijf weken met suiker rondgelopen zonder dat ik dit wist. Kan het kwaad voor de baby? Wat zijn de gevolgen? Ik zie mijn gynaecoloog over twee weken pas weer en het ziekenhuis is altijd zo lastig telefonisch te bereiken! IRisico's van zw. suiker: groot kind, veel vruchtwater, vroeggeboorte en te lage bloedsuikers bij de baby na de geboorte. Maar dat is eigenlijk alleen wanneer je niet gehandeld hebt. Ik zou me geen zorgen maken. Ze hebben het nu ontdekt, je bent aan het letten op je eten. Het enige waar je rekening mee moet houden is dat je kindje 2 dagen na de bevalling moet blijven (en jij dus ook) .Maar ik vond dat erg prettig. OVerigens is mijn kindje onder invloed van zw. suiker 4 weken te vroeg geboren. Maar dat hoeft dus niet persé.
woensdag 24 september 2008 om 11:33
Och Spitsmuisje, wat een pech! Kan me voorstellen dat je je heel erg veel zorgen maakt, zeker gezien het verloop van je vorige zwangerschap.
Je angst is alleen maar deels terecht. Je kind zal niet zomaar schade oplopen omdat jouw suikers niet onder controle zijn. Het kan zijn dat 'ie zich wat minder lekker gevoeld heeft als je suikers heel erg geschommeld hebben (ik merkte bij Qtie wel dat ze daarop reageerde, toen mijn suikers opeens skyhigh werden na de prikken voor de longrijping), maar dat is op zichzelf niet schadelijk. Ook kan het zijn dat je baby wat extra voedingsstoffen heeft gehad, waardoor 'ie iets harder is gaan groeien. Maar in vijf weken maakt dat geen wereld van verschil hoor.
Wat belangrijker is, is dat (ontregelde) diabetes wat extra kans met zich meebrengt op de dingen waar je al bang voor wás. Maar then again: die kans was er toch al, hooguit is die nu wat groter. Ook daarin zit het verschil niet tussen helemaal wel en helemaal niet, maar tussen een beetje en iets meer. Of zoals mijn gynaecoloog doodleuk zei (bij de hogere risico's die ik liep, bij voorbaat al) "de kans op complicaties is 50%: je krijgt ze wel of je krijgt ze niet". En ik denk dat je je daar maar gewoon aan vast moet houden.
Bovendien: diabetes heeft één groot voordeel; het is te behandelen. Met een dieet en eventueel met insuline. Ik weet niet hoe hoog je bloedsuikers waren, maar aangezien ze je niet met gillende sirenes opgenomen hebben, zullen ze nog acceptabel zijn.
Bij normale diabetes streven ze naar bloedsuikers onder de 10. Normaal schommelen je bloedsuikers tussen de 4 (voor de maaltijd) en de 7 (twee uur na de maaltijd). Bij (zwangerschaps)diabetes zijn die waarden verhoogd. Afhankelijk van de mate van verhoging krijg je een dieet of insuline. Bij zwangeren streven ze naar gezonde bloedsuikers, dus bloedsuikers die echt onder de 7 blijven.
In het begin van mijn zwangerschap had ik mijn diabetes ook niet goed onder controle. Ik heb al jarenlang een lichte variant waarvoor ik een dieet volg. Maar tijdens een zwangerschap reageren je bloedsuikers anders dan normaal. Ik moest dus opnieuw mijn weg vinden in mijn dieet en heb uiteindelijk voor de rigoreuze oplossing gekozen: volledig suikervrij en helemaal geen snelle koolhydraten (wit meel, witte rijst, etc.). Ik vond dat dieet goed te doen. (Het was alleen een beetje lastig dat ik het moest combineren met een ander dieet, wat er lijnrecht tegenover stond. )
Zo lang je geen dieetvoorschriften hebt, is het denk ik goed om je voor te houden dat je beter vaak in kleine porties kunt eten dan weinig in grote porties. Daarnaast is men tegenwoordig minder streng in suikervrij, maar ik voelde me er beter bij. Ik heb zelf de glycemische index aangehouden en alle voedingsmiddelen uit de bovenste (en middelste, ik was erg streng in de leer ) regionen geschrapt. Dat is niet het officiële diabetesdieet, daarbij worden de koolhydraten geteld. Maar zoals ik zei: ik voelde me híer beter bij, omdat ik op die manier gelijkmatiger schommelingen kreeg in mijn bloedsuiker en dus ook minder hoge pieken.
Totdat jij terecht bent bij een diëtiste kun je in ieder geval eens googlen op de glycemische index en alles wat in het rode gebied zit laten staan. Als je een gezond dieet aanhoudt (volkorenbrood met hartig beleg, volkorenpasta of zilvervliesrijst, voldoende groenten, gezonde vetten), dan kom je al een heel eind. Drinken: wees voorzichtig met vruchtensappen (en natuurlijk met frisdrank), maar ga je bijvoorbeeld ook niet te buiten aan karnemelk (dat gaf bij mij gegarandeerde pieken). Drink lekker koffie (met mate), thee en water en af en toe maar een sapje.
Hopelijk kun je snel terecht bij een diëtiste en krijg je goede dieetrichtlijnen.
Verder wil ik je op het hart drukken je geen zorgen te maken. Ja, dit is slecht nieuws. Maar nee, dit levert geen direct gevaar op voor je baby, noch voor je zwangerschap. De belangrijkste consequentie is dat de kans op complicaties wat verhoogd is. En dat is jammer, maar niet onoverkomelijk.
En om maar even heel fout te gaan denken: stel dat en stel dat en stel dat en dan allemaal in negatieve zin (wat ontzéttend onwaarschijnlijk is, maar toch, je bent bang, dus ik noem het wel): je bent al ruim 29 weken zwanger. Stel dat het morgen mis dreigt te gaan. Je hebt ervaring met prematuriteit. Leuk is anders, maar je weet ook dat het niet onoverkomelijk is. Je zit in een fase van de zwangerschap waarin je natuurlijk liever niet hebt dat je kind geboren wordt, maar waarin het ook niet onoverkomelijk is als het wel gebeurt.
Het gebeurt niet, niet vanwege de diabetes althans, maar stel dat alle erge dingen die je je misschien wel in je hoofd haalt waar zijn, dan nóg is er geen man overboord. Of is hij in ieder geval al niet bij voorbaat verdronken.
Heb vertrouwen, lieve Spitsmuis. Ongecompliceerd was uiteraard de betere optie geweest, maar van de complicaties die je kunt krijgen is zwangerschapsdiabetes zeker niet de ergste en bovendien voor je kind in primaire zin niet schadelijk.
*was getekend: een dikke suikerbaby van bijna 10 pond, waarbij pas achteraf geconstateerd werd dat "u gelijk had, mevrouw, u had inderdaad zwangerschapssuiker"... vroeger liep dat een beetje anders en minder gecontroleerd namelijk*
Je angst is alleen maar deels terecht. Je kind zal niet zomaar schade oplopen omdat jouw suikers niet onder controle zijn. Het kan zijn dat 'ie zich wat minder lekker gevoeld heeft als je suikers heel erg geschommeld hebben (ik merkte bij Qtie wel dat ze daarop reageerde, toen mijn suikers opeens skyhigh werden na de prikken voor de longrijping), maar dat is op zichzelf niet schadelijk. Ook kan het zijn dat je baby wat extra voedingsstoffen heeft gehad, waardoor 'ie iets harder is gaan groeien. Maar in vijf weken maakt dat geen wereld van verschil hoor.
Wat belangrijker is, is dat (ontregelde) diabetes wat extra kans met zich meebrengt op de dingen waar je al bang voor wás. Maar then again: die kans was er toch al, hooguit is die nu wat groter. Ook daarin zit het verschil niet tussen helemaal wel en helemaal niet, maar tussen een beetje en iets meer. Of zoals mijn gynaecoloog doodleuk zei (bij de hogere risico's die ik liep, bij voorbaat al) "de kans op complicaties is 50%: je krijgt ze wel of je krijgt ze niet". En ik denk dat je je daar maar gewoon aan vast moet houden.
Bovendien: diabetes heeft één groot voordeel; het is te behandelen. Met een dieet en eventueel met insuline. Ik weet niet hoe hoog je bloedsuikers waren, maar aangezien ze je niet met gillende sirenes opgenomen hebben, zullen ze nog acceptabel zijn.
Bij normale diabetes streven ze naar bloedsuikers onder de 10. Normaal schommelen je bloedsuikers tussen de 4 (voor de maaltijd) en de 7 (twee uur na de maaltijd). Bij (zwangerschaps)diabetes zijn die waarden verhoogd. Afhankelijk van de mate van verhoging krijg je een dieet of insuline. Bij zwangeren streven ze naar gezonde bloedsuikers, dus bloedsuikers die echt onder de 7 blijven.
In het begin van mijn zwangerschap had ik mijn diabetes ook niet goed onder controle. Ik heb al jarenlang een lichte variant waarvoor ik een dieet volg. Maar tijdens een zwangerschap reageren je bloedsuikers anders dan normaal. Ik moest dus opnieuw mijn weg vinden in mijn dieet en heb uiteindelijk voor de rigoreuze oplossing gekozen: volledig suikervrij en helemaal geen snelle koolhydraten (wit meel, witte rijst, etc.). Ik vond dat dieet goed te doen. (Het was alleen een beetje lastig dat ik het moest combineren met een ander dieet, wat er lijnrecht tegenover stond. )
Zo lang je geen dieetvoorschriften hebt, is het denk ik goed om je voor te houden dat je beter vaak in kleine porties kunt eten dan weinig in grote porties. Daarnaast is men tegenwoordig minder streng in suikervrij, maar ik voelde me er beter bij. Ik heb zelf de glycemische index aangehouden en alle voedingsmiddelen uit de bovenste (en middelste, ik was erg streng in de leer ) regionen geschrapt. Dat is niet het officiële diabetesdieet, daarbij worden de koolhydraten geteld. Maar zoals ik zei: ik voelde me híer beter bij, omdat ik op die manier gelijkmatiger schommelingen kreeg in mijn bloedsuiker en dus ook minder hoge pieken.
Totdat jij terecht bent bij een diëtiste kun je in ieder geval eens googlen op de glycemische index en alles wat in het rode gebied zit laten staan. Als je een gezond dieet aanhoudt (volkorenbrood met hartig beleg, volkorenpasta of zilvervliesrijst, voldoende groenten, gezonde vetten), dan kom je al een heel eind. Drinken: wees voorzichtig met vruchtensappen (en natuurlijk met frisdrank), maar ga je bijvoorbeeld ook niet te buiten aan karnemelk (dat gaf bij mij gegarandeerde pieken). Drink lekker koffie (met mate), thee en water en af en toe maar een sapje.
Hopelijk kun je snel terecht bij een diëtiste en krijg je goede dieetrichtlijnen.
Verder wil ik je op het hart drukken je geen zorgen te maken. Ja, dit is slecht nieuws. Maar nee, dit levert geen direct gevaar op voor je baby, noch voor je zwangerschap. De belangrijkste consequentie is dat de kans op complicaties wat verhoogd is. En dat is jammer, maar niet onoverkomelijk.
En om maar even heel fout te gaan denken: stel dat en stel dat en stel dat en dan allemaal in negatieve zin (wat ontzéttend onwaarschijnlijk is, maar toch, je bent bang, dus ik noem het wel): je bent al ruim 29 weken zwanger. Stel dat het morgen mis dreigt te gaan. Je hebt ervaring met prematuriteit. Leuk is anders, maar je weet ook dat het niet onoverkomelijk is. Je zit in een fase van de zwangerschap waarin je natuurlijk liever niet hebt dat je kind geboren wordt, maar waarin het ook niet onoverkomelijk is als het wel gebeurt.
Het gebeurt niet, niet vanwege de diabetes althans, maar stel dat alle erge dingen die je je misschien wel in je hoofd haalt waar zijn, dan nóg is er geen man overboord. Of is hij in ieder geval al niet bij voorbaat verdronken.
Heb vertrouwen, lieve Spitsmuis. Ongecompliceerd was uiteraard de betere optie geweest, maar van de complicaties die je kunt krijgen is zwangerschapsdiabetes zeker niet de ergste en bovendien voor je kind in primaire zin niet schadelijk.
*was getekend: een dikke suikerbaby van bijna 10 pond, waarbij pas achteraf geconstateerd werd dat "u gelijk had, mevrouw, u had inderdaad zwangerschapssuiker"... vroeger liep dat een beetje anders en minder gecontroleerd namelijk*
woensdag 24 september 2008 om 11:34
Voor mij is het al wat langer geleden dat ik zwangerschapsdiabetes had. Bij mijn eerste bleek bij mij in de 29ste week dat ik zwd had(in week 25 was er nog niets aan de hand, werd vaak op suiker geprikt omdat ik dus wat meer risico liep vanwege het feit dat het veel voorkomt in de familie). Ik heb moeten spuiten tot aan de bevalling(in het ziekenhuis, baby werd met 40 weken en 2 dagen geboren, zij werd na de bevalling gecontroleerd op suiker en ze had even een hypo, maar in het ziekenhuis gaven ze haar wat suikerwater). Bij de tweede zwangerschap geen zwd. 10 jaar na de geboorte van de oudste bleek ik diabetes type 2 te hebben. In mijn familie komt diabetes type 2 voor. Heel erg verrast was ik dus niet. Wel vervelend, maar ja, ik slik nu alweer een tijd tabletten
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
woensdag 24 september 2008 om 12:17
quote:Maricke schreef op 24 september 2008 @ 10:25:
[...]
Dat is dus NIET waar! Suiker presenteert zich ALTIJD in de 24ste week! Heb je het in week 24 niet, dan krijg je het ook niet ineens in week 27. Vraag maar na bij je gyn of VK.
Maricke, je hebt ongelijk. Ik heb de richtlijnen van de beroepsvereniging voor gynaecologen er net nog even op nageslagen (ik zit in de medische wereld dus kan dokterslatijn lezen) en zwangerschapsdiabetes manifesteert zich tussen de 24e en 28e week.
Spitsmuisje, het is dus helemaal niet zeker dat jij er al vijf weken mee rondloopt.
Ik heb nog een dieetadvies voor je gevonden op de site van het ziekenhuis in Emmen: www.gynaecologie-emmen.nl/Textpage/dieet_DM.aspx.
Maak je niet te veel zorgen! Nu het ontdekt is, kan het echt niet meer zoveel kwaad! (Het gebeurt nog steeds hoor, dat het pas bij de geboorte van een heel zwaar kind ontdekt wordt, dat de moeder zwangerschapsdiabetes had... En de meeste van die kinderen zijn verder kerngezond, dus het jouwe al helemaal!)
Caro
[...]
Dat is dus NIET waar! Suiker presenteert zich ALTIJD in de 24ste week! Heb je het in week 24 niet, dan krijg je het ook niet ineens in week 27. Vraag maar na bij je gyn of VK.
Maricke, je hebt ongelijk. Ik heb de richtlijnen van de beroepsvereniging voor gynaecologen er net nog even op nageslagen (ik zit in de medische wereld dus kan dokterslatijn lezen) en zwangerschapsdiabetes manifesteert zich tussen de 24e en 28e week.
Spitsmuisje, het is dus helemaal niet zeker dat jij er al vijf weken mee rondloopt.
Ik heb nog een dieetadvies voor je gevonden op de site van het ziekenhuis in Emmen: www.gynaecologie-emmen.nl/Textpage/dieet_DM.aspx.
Maak je niet te veel zorgen! Nu het ontdekt is, kan het echt niet meer zoveel kwaad! (Het gebeurt nog steeds hoor, dat het pas bij de geboorte van een heel zwaar kind ontdekt wordt, dat de moeder zwangerschapsdiabetes had... En de meeste van die kinderen zijn verder kerngezond, dus het jouwe al helemaal!)
Caro
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
woensdag 24 september 2008 om 19:45
Ik heb zelf type 2 en dat is geconstateerd in mijn 1e zwangerschap. Ik ben begonnen met spuiten toen ik 11 weken zwanger was en de zwangerschap + bevalling is heel goed verlopen.
Bij mijn 2e zwangerschap was dit wel anders...
Ik moest eerst groen licht krijgen om zwanger te mogen raken. Ik was gelukkig snel zwanger en toen begon de ellende. 4 tot 5 keer spuiten op 1 dag. Veel hypo's (rond de 2.0/1.8) Heb veel in het ziekenhuis gelopen en op het eind hebben ze me ingeleid (2 weken eerder dus 38 weken) Toen mn dochter geboren was voelde ik me super! Mijn dochter is helemaal gezond, 6 pond en helemaal lief!!
Maar goed, ik heb dus diabetis en geen zwangerschapsdiabetis. Er zijn veel verschillende verhalen. Laat je gewoon goed begeleiden en dan komt alles goed!
Succes!!!
Bij mijn 2e zwangerschap was dit wel anders...
Ik moest eerst groen licht krijgen om zwanger te mogen raken. Ik was gelukkig snel zwanger en toen begon de ellende. 4 tot 5 keer spuiten op 1 dag. Veel hypo's (rond de 2.0/1.8) Heb veel in het ziekenhuis gelopen en op het eind hebben ze me ingeleid (2 weken eerder dus 38 weken) Toen mn dochter geboren was voelde ik me super! Mijn dochter is helemaal gezond, 6 pond en helemaal lief!!
Maar goed, ik heb dus diabetis en geen zwangerschapsdiabetis. Er zijn veel verschillende verhalen. Laat je gewoon goed begeleiden en dan komt alles goed!
Succes!!!
donderdag 25 september 2008 om 09:48
Potverdorie muisje!
Dat lijkt me schrikken voor je...
Ik had je gewoon een lekkere normale zwangerschap gegund.
Volgens mij heeft Q (en meerdere mensen) al hele wijze dingen gezegd, en aangezien ze (helaas) ervaring heeft, hoop ik dat het jou wat meer duidelijkheid geeft.
En als je vragen hebt, zou ik toch gewoon bellen naar het ziekenhuis hoor, niet laten afschepen met muziekjes en chagerijnige receptionistes, twee weken wachten is gewoon lang!
Dikke knuffel, en sterkte!
Dat lijkt me schrikken voor je...
Ik had je gewoon een lekkere normale zwangerschap gegund.
Volgens mij heeft Q (en meerdere mensen) al hele wijze dingen gezegd, en aangezien ze (helaas) ervaring heeft, hoop ik dat het jou wat meer duidelijkheid geeft.
En als je vragen hebt, zou ik toch gewoon bellen naar het ziekenhuis hoor, niet laten afschepen met muziekjes en chagerijnige receptionistes, twee weken wachten is gewoon lang!
Dikke knuffel, en sterkte!
donderdag 25 september 2008 om 10:11
Qwert, enorm bedankt voor je verhaal! Ik kan hier echt heel veel mee en, ondanks dat ik weet dat het prima kan aflopen met premature kindjes, helpen je woorden me echt heel erg.
Herfstrood, ook jij bedankt voor je lieve woorden!
Caro, thanks voor de link! Ik heb maandag een afspraak met de dietiste in het ziekenhuis, maar moest wel per direct beginnen met goed eten. Je link geeft me wel wat houvast, maar ik mag alsnog een paar dingen niet, zoals yoghurt. (de reden waarom is me echt totaal ontschoten, maar goed)
Momenteel leef ik op groentes, brood (kan na twee dagen geen brood meer zien!) en warm eten. Ik moet geloof ik nog een weg vinden in wat allemaal kan en niet kan, maar het gaat redelijk. Ik ben benieuwd wat ze maandag zeggen in het ziekenhuis! (en of we mijn waardes onder de 7 krijgen. Ze waren bij de laatste bloedprik 11)
Herfstrood, ook jij bedankt voor je lieve woorden!
Caro, thanks voor de link! Ik heb maandag een afspraak met de dietiste in het ziekenhuis, maar moest wel per direct beginnen met goed eten. Je link geeft me wel wat houvast, maar ik mag alsnog een paar dingen niet, zoals yoghurt. (de reden waarom is me echt totaal ontschoten, maar goed)
Momenteel leef ik op groentes, brood (kan na twee dagen geen brood meer zien!) en warm eten. Ik moet geloof ik nog een weg vinden in wat allemaal kan en niet kan, maar het gaat redelijk. Ik ben benieuwd wat ze maandag zeggen in het ziekenhuis! (en of we mijn waardes onder de 7 krijgen. Ze waren bij de laatste bloedprik 11)
donderdag 25 september 2008 om 20:29
tja, goed eten. Brood werd bij mij dus weer super afgeraden. S morgens 2 sneden en s middags weer, verder niet. Ik zou dus maandag even afwachten, dan kun je toch pas echt goed inschatten wat je wel en niet mag. Ik heb toen overigens gekozen voor een standaard week menu, omdat ik het lastig vond om zelf alles uit te rekenen. Speelde ook mee dat hier de hoeveelheid insuline beter mee te bepalen was. Omdat het al zo schommelde kon ik het helemaal niet meer inschatten hoeveel ik nodig had als ik iets at waar ik niet precies de hoeveel koolhydraten/ suikers van wist.
Ik ben inmiddels op de ontken stand. Nu ik nog niet onder controle sta eet ik nog even lekker alles. Ik weet wel dat het niet helemaal de bedoeling is, maar het is nu nog zo pril in de zwangerschap en mijn suiker was nog niet extreem, dat ik denk dat de risico's zeer minimaal zijn.
Vanaf 24 weken ( volgende week) wil ik strenger beginnen, omdat ik overal hoor en lees dat het zich dan echt manifesteert. Mijn OGTT was met 22 weken wel al iets verhoogd, maar niet dusdanig dat er al van zw suiker gesproken mag worden. Het wordt alleen pas zo genoemd door mijn verleden.
Onder de 7 kwam ik zelden bij de vorige zw. Zelfs met insuline zakte ik soms maar tot 12. Dit was niet goed, maar uiteindelijk heeft zoon er gelukkig niks aan overgehouden, ik werd alleen erg vaak extra gecontroleerd. ( iedere bellen met diabetesverpleegkundige). Toen het de vorige keer ontdekt werd was ik ook behoorlijk in paniek. Bij deze zw heb ik er min of meer op zitten wachten en maak ik me ook eigenlijk geen zorgen. Wat ik eigenlijk wil zeggen, laat je niet gek maken en geniet lekker van het ukkie in je buik. Zorgen maken kun je nog gaan doen als de artsen zeggen dat dit nodig is. ( en ik weet heus dat dit makkelijker gezegd dan gedaan is)
Ik ben inmiddels op de ontken stand. Nu ik nog niet onder controle sta eet ik nog even lekker alles. Ik weet wel dat het niet helemaal de bedoeling is, maar het is nu nog zo pril in de zwangerschap en mijn suiker was nog niet extreem, dat ik denk dat de risico's zeer minimaal zijn.
Vanaf 24 weken ( volgende week) wil ik strenger beginnen, omdat ik overal hoor en lees dat het zich dan echt manifesteert. Mijn OGTT was met 22 weken wel al iets verhoogd, maar niet dusdanig dat er al van zw suiker gesproken mag worden. Het wordt alleen pas zo genoemd door mijn verleden.
Onder de 7 kwam ik zelden bij de vorige zw. Zelfs met insuline zakte ik soms maar tot 12. Dit was niet goed, maar uiteindelijk heeft zoon er gelukkig niks aan overgehouden, ik werd alleen erg vaak extra gecontroleerd. ( iedere bellen met diabetesverpleegkundige). Toen het de vorige keer ontdekt werd was ik ook behoorlijk in paniek. Bij deze zw heb ik er min of meer op zitten wachten en maak ik me ook eigenlijk geen zorgen. Wat ik eigenlijk wil zeggen, laat je niet gek maken en geniet lekker van het ukkie in je buik. Zorgen maken kun je nog gaan doen als de artsen zeggen dat dit nodig is. ( en ik weet heus dat dit makkelijker gezegd dan gedaan is)
donderdag 25 september 2008 om 20:42
oh ja, nog een detail. Suikerbabies hebben vaak nog erg veel donshaartjes, met name op de oortjes. De kinderarts vertelde ons na de geboorte dat dit een veel voorkomend kenmerk is van " suiker babies". Onze zoon had op zijn oren en ruggetje inderdaad best veel donker dons haar, ik vond dat er wel erg schattig uitzien. Is ook niet extreem veel hoor, voordat je ideeen krijgt van een mini chimpanseetje. Hij had ook een flinke bos hoofdhaar, of dit ook door de suiker kwam weet ik eigenlijk niet.
