Kinderen
alle pijlers
Kraamtijd klaagtopic
donderdag 10 september 2015 om 23:03
Ja, we zijn allemaal dolblij met de geboorte van ons wondertje, ons prinsje, ons engeltje...
Maar soms willen we ook even ongestoord klagen over tantes die hun vieze vingers in het mondje van onze baby willen steken, kennissen die tot na middernacht blijven hangen, en oma's die ondanks koortslip toch echt even met baby willen knuffelen...
Schrijf hier van je af in tijden van hormonale jankbuien, pijnlijke borsten en andere ongemakken. Niet alleen na de bevalling maar in de hele kraamtijd!
Dit topic is de opvolger van het zwangerschap klaagtopic deel 1 en deel 2.
Maar soms willen we ook even ongestoord klagen over tantes die hun vieze vingers in het mondje van onze baby willen steken, kennissen die tot na middernacht blijven hangen, en oma's die ondanks koortslip toch echt even met baby willen knuffelen...
Schrijf hier van je af in tijden van hormonale jankbuien, pijnlijke borsten en andere ongemakken. Niet alleen na de bevalling maar in de hele kraamtijd!
Dit topic is de opvolger van het zwangerschap klaagtopic deel 1 en deel 2.
Clap your hands everybody, and everybody clap your hands.
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:51
Liefhebber..schaam je niet..
Zoon is nu ruim 4 maanden en ben eigenlijk sinds een maand pas echt blij met hem..(klinkt hier erg als ik dit hier type)
Ik voelde me de eerste maanden vooral opgesloten,moe en hij deed vooral niet wat ik wilde dat hij deed (ik zie jullie denken: duuuh!!)
Nu sinds een maand zit hij lekker in een ritme,werk ik weer en gaat het gewoon hartstikke goed! Zie nu pas echt goed in wat voor heerlijk ventje het is..
Heb me de eerste maanden echt vaak afgevraagd waar ik ij hemelsnaam aan begonnen was.. We hadden het met ze tweeën toch ook leuk!!?
Nu is die kleine voor het eerst ziek (verkouden,hoesten,koortsig) en heb ik echt van die oer-moeder gevoelend (Neee niet mijn lieve binkie,kom maar lekker bij mama)
Praat erover..ik heb heel veel aan forumveiendinne van uitgerekend in....
Daar leerde ik ten eerste dat ik een super makkelijk kind heb maar ten tweede las ik dat het echt niet alleen aan mij lag en we vonden wel steun bij elkaar!
Zoon is nu ruim 4 maanden en ben eigenlijk sinds een maand pas echt blij met hem..(klinkt hier erg als ik dit hier type)
Ik voelde me de eerste maanden vooral opgesloten,moe en hij deed vooral niet wat ik wilde dat hij deed (ik zie jullie denken: duuuh!!)
Nu sinds een maand zit hij lekker in een ritme,werk ik weer en gaat het gewoon hartstikke goed! Zie nu pas echt goed in wat voor heerlijk ventje het is..
Heb me de eerste maanden echt vaak afgevraagd waar ik ij hemelsnaam aan begonnen was.. We hadden het met ze tweeën toch ook leuk!!?
Nu is die kleine voor het eerst ziek (verkouden,hoesten,koortsig) en heb ik echt van die oer-moeder gevoelend (Neee niet mijn lieve binkie,kom maar lekker bij mama)
Praat erover..ik heb heel veel aan forumveiendinne van uitgerekend in....
Daar leerde ik ten eerste dat ik een super makkelijk kind heb maar ten tweede las ik dat het echt niet alleen aan mij lag en we vonden wel steun bij elkaar!
maandag 12 oktober 2015 om 12:26
Mag ik klagen dat mij zoon (van 3 weken) de laatste paar dagen alleen bij mij wil slapen? En ieder uur (!) aan de borst wil en hij heeft dan niet iedere keer dorst, hij wil sabbelen... Een speentje weigert hij, we hebben er verschillende geprobeerd. En een andere manier van troosten werkt niet langer dan net een paar minuten en dan gaat hij daarna compleet hysterisch krijsen.
Ik ga zo veel mogenlijk mee in wat hij nodig heeft, maar ik ben zo moe. Dat ieder uur aan de borst gaat namelijk 's nachts ook door, dus langer dan een half uur per keer slaap ik niet. Even douchen resulteerde dit weekend in een krijsende zoon en een wanhopige vriend die hem niet kon troosten en ik was welgeteld 10 minuten niet bij hun (mijn haar wassen durfde ik niet eens omdat dat te lang zou duren).
Het zal we een fase zijn, maar ik vind het moeilijk. Ik ben zo moe dat ik 's nachts niet meer wakker wordt van ieder piepje, maar het pas merk als hij aan het huilen/krijsen is en dan voel ik me zo schuldig. Ik wil het graag goed doen en alles doen wat hij nodig heeft/wil, maar ik heb werkelijk geen idee wat ik nu moet doen en wat ik nu fout doe... Vanmiddag naar het cb, misschien dat ze daar een idee hebben. Draagzak is onderweg en kolf ga ik ook bestellen, misschien dat dat helpt...
Ik ga zo veel mogenlijk mee in wat hij nodig heeft, maar ik ben zo moe. Dat ieder uur aan de borst gaat namelijk 's nachts ook door, dus langer dan een half uur per keer slaap ik niet. Even douchen resulteerde dit weekend in een krijsende zoon en een wanhopige vriend die hem niet kon troosten en ik was welgeteld 10 minuten niet bij hun (mijn haar wassen durfde ik niet eens omdat dat te lang zou duren).
Het zal we een fase zijn, maar ik vind het moeilijk. Ik ben zo moe dat ik 's nachts niet meer wakker wordt van ieder piepje, maar het pas merk als hij aan het huilen/krijsen is en dan voel ik me zo schuldig. Ik wil het graag goed doen en alles doen wat hij nodig heeft/wil, maar ik heb werkelijk geen idee wat ik nu moet doen en wat ik nu fout doe... Vanmiddag naar het cb, misschien dat ze daar een idee hebben. Draagzak is onderweg en kolf ga ik ook bestellen, misschien dat dat helpt...
maandag 12 oktober 2015 om 12:47
@ liefhebber, deze gevoelens heb ik zowel bij de eerste als bij de tweede gehad. Ik dacht de 2e keer dat ik ze niet zou hebben, ik heb immers al een kind en weet hoe het moet.. Toch heb ik ze gekregen, ik werd een soort van zenuwachtig als het tijd was voor een voeding. Constant op de klok kijken en denken : hij wordt zo wakker voor de fles. Waarom ik deze gevoelens had, weet ik niet. Ik gooi het er nu op dat het komt doordat je je kindje moet leren kennen, zijn huiltjes herkennen, een ritme zien te vinden en de vermoeidheid. Hij had standaard tussen de voeding van 19.00 en 22.00 zijn huiluurtjes door krampjes. Die tijd sliep hij alleen op zijn buik op mijn onderarm.
Maar echt, na 6 weken, waren die gevoelens weg. En had ik weer een soort van innerlijke rust..
En ga, als de baby gaat slapen, zelf ook even rusten. Ik lag 's avonds om 20.00 uur al op bed.
Maar echt, na 6 weken, waren die gevoelens weg. En had ik weer een soort van innerlijke rust..
En ga, als de baby gaat slapen, zelf ook even rusten. Ik lag 's avonds om 20.00 uur al op bed.
maandag 12 oktober 2015 om 12:56
quote:04012016 schreef op 12 oktober 2015 @ 12:44:
Ook al een pink geprobeerd? Sommige kindjes willen dat in plaats van een speen
Pink wil hij ook niet, een knokkel van mijn wijsvinger werkt soms even. Alleen niet lang genoeg voor hem om echt rustig van te worden (na een minuut zet hij het alsnog op een huilen) en de vingers van mijn vriend wil hij helemaal niet...
Het is ook echt iets van de laatste dagen, daarvoor wilde hij ook meerdere keren per nacht aan de borst en overdag behoorlijk vaak, maar sliep hij over 24 uur wel gewoon genoeg. Nu is hij volgens mij echt over vermoeid terwijl we weinig bezoek hebben gehad, ik ga wel eens met hem naar buiten (honden uitlaten, naar de etos om luiers te halen ofzo, naar de gehoortest) alleen dat deed ik ook voor deze dagen.
Ook al een pink geprobeerd? Sommige kindjes willen dat in plaats van een speen
Pink wil hij ook niet, een knokkel van mijn wijsvinger werkt soms even. Alleen niet lang genoeg voor hem om echt rustig van te worden (na een minuut zet hij het alsnog op een huilen) en de vingers van mijn vriend wil hij helemaal niet...
Het is ook echt iets van de laatste dagen, daarvoor wilde hij ook meerdere keren per nacht aan de borst en overdag behoorlijk vaak, maar sliep hij over 24 uur wel gewoon genoeg. Nu is hij volgens mij echt over vermoeid terwijl we weinig bezoek hebben gehad, ik ga wel eens met hem naar buiten (honden uitlaten, naar de etos om luiers te halen ofzo, naar de gehoortest) alleen dat deed ik ook voor deze dagen.
maandag 12 oktober 2015 om 15:52
Zo herkenbaar my-little-appletree. Ik ben echt kapot. Zoon is pas een week thuis, maar ik zit er gewoon doorheen. Elk moment dat hij slaapt probeer ik een beetje rust te pakken door wat te lezen of op het forum te zitten (ik ben een moeilijke slaper, dutjes gaan mij niet goed af). Ik herken dit ook niet van de oudste 2, tuurlijk heb ik hen moeten leren kennen en was het in het begin ook niet makkelijk, maar zij hadden wat meer een ritme (zo om de 2,5/3 uur bv en dan weer een dutje). Als hij 's nachts wakker wordt, huilt hij zijn zusjes wakker en hebben we 3 wakkere kinderen en dat nu al een week lang. Ik hoop maar dat het gauw beter wordt.
woensdag 14 oktober 2015 om 22:17
Ons mannetje is vandaag opgenomen in het ziekenhuis:(.. Hij moet in ieder geval 48 uur blijven ter observatie.. Het adem inhouden/blauw worden vonden ze toch niet normaal al leek het vooral in "drift" te zijn.. Breath holding spells dachten ze aan, maar vandaag deed hij het ook aantal x in rust/slaapstand..dus ze gaan toch alles checken.. Of het niet nog wat onrijpheid toch is(hij was met 38 weken gehaald).. Of reflux of van alles word gecontroleerd.
Nog geen 3 weken oud en daar ligt hij dan aan de monitoren
Nog geen 3 weken oud en daar ligt hij dan aan de monitoren
donderdag 15 oktober 2015 om 01:56
quote:april88 schreef op 14 oktober 2015 @ 22:17:
Ons mannetje is vandaag opgenomen in het ziekenhuis:(.. Hij moet in ieder geval 48 uur blijven ter observatie.. Het adem inhouden/blauw worden vonden ze toch niet normaal al leek het vooral in "drift" te zijn.. Breath holding spells dachten ze aan, maar vandaag deed hij het ook aantal x in rust/slaapstand..dus ze gaan toch alles checken.. Of het niet nog wat onrijpheid toch is(hij was met 38 weken gehaald).. Of reflux of van alles word gecontroleerd.
Nog geen 3 weken oud en daar ligt hij dan aan de monitoren
Ons mannetje is vandaag opgenomen in het ziekenhuis:(.. Hij moet in ieder geval 48 uur blijven ter observatie.. Het adem inhouden/blauw worden vonden ze toch niet normaal al leek het vooral in "drift" te zijn.. Breath holding spells dachten ze aan, maar vandaag deed hij het ook aantal x in rust/slaapstand..dus ze gaan toch alles checken.. Of het niet nog wat onrijpheid toch is(hij was met 38 weken gehaald).. Of reflux of van alles word gecontroleerd.
Nog geen 3 weken oud en daar ligt hij dan aan de monitoren
donderdag 15 oktober 2015 om 09:29
@Liefhebber ik heb ook met mijn ziel onder mijn arm gelopen in mijn zwangerschapsverlof. Had het gevoel dat met de bevalling mijn eigen leven gestopt was en ik alleen nog leefde voor mijn baby. Natuurlijk ben ik er 100% voor mijn kindje, maar als je gewend bent om alles te kunnen doen wat je wil / waar je zin in hebt dan is dat wel een hele stap om dat niet meer te kunnen (vanwege wat voor reden dan ook borstvoeding/hechtingen/huilbaby/spannend). Ik heb daar gelukkig wel goed met man over kunnen praten, kan jij dat ook?
Het wordt echt wel beter. Als je straks wat minder vaak hoeft te voeden (+/- 1 keer per 4 uur ipv 3 uur) en meer handigheid krijgt in het voeden dan laat je je daar al niet meer door "beperken". Je zal steeds meer een ritme gaan ontdekken/ontwikkelen en dan kan je ook wat meer doen of erop uit. Het wordt dan ook makkelijker als je een keer weg wil om je babytje naar je (schoon)ouders te brengen of bij je man te laten. Het is ook een beetje afscheid nemen van de fase dat je alles kon doen wat je wilde en alleen rekening hoefde te houden met jezelf. Je weet het wel van tevoren, maar nu is het echt zo en dat is toch anders.
Ik heb het in ieder geval zo ervaren, en vond het heerlijk om weer te gaan werken. De balans is precies goed, en mijn dochter doet het heel goed bij de gastouder (dat geeft ook rust voor mij om met een goed gevoel te gaan werken). Toen ik ging werken ben ik overgegaan op flesvoeding (bv of gecombineerd voeden ging niet, stom he, ik heb het gevoel dat ik dat erbij moet zetten alsof ik een uitleg verschuldigd ben). Dat gaat erg goed, en dochter is tevreden. Het gaat echt makkelijker worden, en je gaat de behoeftes van je kindje steeds beter herkennen.
Zelf heb ik de dvd van Dunstan babytaal gekeken en probeerde ik ook de huiltjes te onderscheiden, nu weet ik gewoon als dochter huilt wat ze wil. Dit komt door het huiltje, maar ook door wat ze erbij doet (een makkelijke, beetje mauwen en oogjes wrijven = moe). Jij gaat dit ook meer en meer merken straks, maar nu is het kindje er pas net, en weet waarschijnlijk 9 van de 10 keer zelf niet waarom hij huilt, als jij het je ook afvraagt.
Veel sterkte, het komt echt goed
Het wordt echt wel beter. Als je straks wat minder vaak hoeft te voeden (+/- 1 keer per 4 uur ipv 3 uur) en meer handigheid krijgt in het voeden dan laat je je daar al niet meer door "beperken". Je zal steeds meer een ritme gaan ontdekken/ontwikkelen en dan kan je ook wat meer doen of erop uit. Het wordt dan ook makkelijker als je een keer weg wil om je babytje naar je (schoon)ouders te brengen of bij je man te laten. Het is ook een beetje afscheid nemen van de fase dat je alles kon doen wat je wilde en alleen rekening hoefde te houden met jezelf. Je weet het wel van tevoren, maar nu is het echt zo en dat is toch anders.
Ik heb het in ieder geval zo ervaren, en vond het heerlijk om weer te gaan werken. De balans is precies goed, en mijn dochter doet het heel goed bij de gastouder (dat geeft ook rust voor mij om met een goed gevoel te gaan werken). Toen ik ging werken ben ik overgegaan op flesvoeding (bv of gecombineerd voeden ging niet, stom he, ik heb het gevoel dat ik dat erbij moet zetten alsof ik een uitleg verschuldigd ben). Dat gaat erg goed, en dochter is tevreden. Het gaat echt makkelijker worden, en je gaat de behoeftes van je kindje steeds beter herkennen.
Zelf heb ik de dvd van Dunstan babytaal gekeken en probeerde ik ook de huiltjes te onderscheiden, nu weet ik gewoon als dochter huilt wat ze wil. Dit komt door het huiltje, maar ook door wat ze erbij doet (een makkelijke, beetje mauwen en oogjes wrijven = moe). Jij gaat dit ook meer en meer merken straks, maar nu is het kindje er pas net, en weet waarschijnlijk 9 van de 10 keer zelf niet waarom hij huilt, als jij het je ook afvraagt.
Veel sterkte, het komt echt goed
zaterdag 17 oktober 2015 om 23:43
Dank je wel pony! Heel herkenbaar verhaal en je hart onder de riem voelt fijn.
Het gaat de afgelopen week wat beter. Zoon had een paar makkelijke dagen, was lief en huilde weinig. Daardoor iets beter geslapen en dan zit ik meteen beter in mijn vel. Helaas afgelopen nacht weer niet meer dan 4 u slaap in totaal... Maar ja, hoort erbij he...
De basis van mijn twijfels en negatieve gevoelens is er nog, maar ik kan er wat beter mee omgaan. Vanavond voor het eerst met man uit eten geweest sinds de bevalling. Bij een restaurant om de hoek, met babyzoon thuis en babyfoon aan via iPad en iPhone. Werkte goed. En dus ook wat tijd gehad om het rustig te hebben over hoe ik me voel. Ik worstel en kom boven, zo voelt het.
Het gaat de afgelopen week wat beter. Zoon had een paar makkelijke dagen, was lief en huilde weinig. Daardoor iets beter geslapen en dan zit ik meteen beter in mijn vel. Helaas afgelopen nacht weer niet meer dan 4 u slaap in totaal... Maar ja, hoort erbij he...
De basis van mijn twijfels en negatieve gevoelens is er nog, maar ik kan er wat beter mee omgaan. Vanavond voor het eerst met man uit eten geweest sinds de bevalling. Bij een restaurant om de hoek, met babyzoon thuis en babyfoon aan via iPad en iPhone. Werkte goed. En dus ook wat tijd gehad om het rustig te hebben over hoe ik me voel. Ik worstel en kom boven, zo voelt het.
